Ας σιωπήσουμε..

Μας έχω βαρεθεί !
Γιατί η κυβέρνηση δεν προχωρά με πιο γοργά βήματα. Γιατί προχωρά τόσο γρήγορα και μας αιφνιδιάζει. Γιατί παίρνει μέτρα. Γιατί δεν παίρνει μέτρα. Γιατί βοηθάει αυτούς και όχι κι εμάς. Γιατί δεν φορολογεί αυτούς. Γιατί δεν απαλλάσσει εμάς. Γιατί ο πρωθυπουργός δεν κινείται. Γιατί ο πρωθυπουργός πάει ταξίδια. Γιατί η υπουργός φοράει αυτά τα παπούτσια. Γιατί δεν μας καταδέχεται ο υπουργός. Γιατί δεν μειώνει τον δημόσιο τομέα. Γιατί δεν κάνει προσλήψεις στον δημόσιο τομέα. Γιατί δεν τα παίρνει απ’ τους έχοντες. Γιατί φορολογεί τους έχοντες. Γιατί φορολογεί την εκκλησία. Γιατί δεν φορολογεί την εκκλησία. Γιατί δεν συμμορφώνεται με την Ευρωπαϊκή Ένωση. Γιατί δεν πάει κόντρα στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Γιατί δεν μας ρωτάει. Γιατί μας ρωτάει. Γιατί αργεί. Γιατί βιάζεται. Αμάν !!!! Μας βαρέθηκα !!…
Για μπείτε παρακαλώ στην διαβούλευση για τις προσλήψεις των εκπαιδευτικών. Όχι μπείτε, να δείτε. Μπείτε να δείτε τι γράφουν, πώς διαβουλεύονται, πώς σκέπτονται, οι δάσκαλοι των παιδιών μας: ‘Κυρία Υπουργέ. Για να βελτιώσετε το άρθρο τάδε, πρέπει να διαβάσετε το παρακάτω μακρινάρι, στο οποίο εξηγώ την προσωπική μου ιστορία, η οποία είναι ενδεικτική για όλη την Ελληνική κοινωνία, με λίγα λόγια κυρία Υπουργέ μου, πριν νομοθετήσετε παρακαλώ, ελάτε στο σπίτι, να σας κεράσουμε και λικέρ, και να σας θέσουμε το πρόβλημα με το δικό μας ονοματεπώνυμο. Διορίστε εμάς πρώτα κυρία Υπουργέ, κι αφήστε τους υπόλοιπους να κουρεύονται, διότι μαύρο φίδι που σας έφαγε, δεν πρόκειται να σας ξαναψηφίσουμε, θα ψηφίσουμε τον Σαμαρά, που είναι και απ’ τα μέρη μας, και πολύ τον εκτιμούμε’…
Για μπείτε στην τελευταία ανάρτηση της Αφροδίτης Αλ Σαλέχ. Όχι μπείτε. Μη διαβάσετε την ανάρτηση. Όχι. Διαβάστε τα σχόλια. Να δείτε πόσο αντιρατσιστές είμαστε. Πόσο σεβόμαστε την ανθρώπινη ζωή. Πόσο Ελληναράδες υπερήφανοι για τα υπερ-καθαρά γονίδιά μας είμαστε. Πώς μπορούμε να συνδυάσουμε τον Ξένιο Δία και να τον κάνουμε αχταρμά με την ξενοφοβία την ίδια ακριβώς στιγμή. Μπείτε να θαυμάσετε με πόση γενναιότητα αφήνουμε ανώνυμα βρωμερά υπονοούμενα. Πόση ανοησία χρειάζεται για να μην βλέπουμε ούτε την ίδια μας την τύφλα…
Ας κοιταχτούμε όλοι μας στον καθρέφτη. Όχι. Όχι μην κλείνετε τα μάτια σας. Ανοίξτε τα με θάρρος. Για να μετρήσουμε όλοι –πρώτος εγώ ο ίδιος- πόσες φορές παρανομήσαμε σήμερα. Ας μάθουμε να μην αφήνουμε μέχρι και τη ..γιαγιά μας στο πεζοδρόμιο να μας κρατάει τη θεσούλα μην και περπατήσουμε δυο βήματα μέχρι το σαράβαλό μας. Ας μάθουμε να αλλάζουμε τον καταλύτη μας πριν να αφήνει ραδιενέργεια πίσω του, ας μάθουμε να οδηγούμε κι όχι να μοστράρουμε. Ας μάθουμε να μην αφήνουμε στη μύτη του γείτονα τα σκουπίδια μας επειδή έτσι μας βολεύει. Ας μάθουμε να μην μολύνουμε, ας μάθουμε να δεχόμαστε ΧΥΤΑ και στη δική μας περιοχή, μιας και οι άλλοι δεν κατούρησαν στο πηγάδι. Ας μάθουμε να μην χτίζουμε τα αυθαίρετά μας, να μην κλείνουμε τους ημιυπαίθριούς μας, να μην καίμε τα δάση μας για να τα περιφράξουμε μετά. Ας μάθουμε να κόβουμε και καμιά απόδειξη στο μαγαζάκι μας, στο ιατρείο μας, στο καφενείο μας κι όχι να κλέβουμε όσα, όπου, κι όπως μπορούμε περισσότερα, ζητώντας ταυτόχρονα να τα πληρώσουν όλα οι άλλοι. Ας μάθουμε να μην λαδώνουμε τον εφοριακό, τον αστίατρο, τον πολεοδόμο για να κλείσει τα μάτια του στην παρανομία μας. Ας μάθουμε να μην λουφάρουμε, να δουλεύουμε χωρίς να παίζουμε πασιέντζα, λύνοντας σουντόκου και διαβάζοντας αθλητική. Ας μάθουμε τον κανακάρη μας πως στο σχολείο δεν πάει μόνο για να κάνει κατάληψη. Ας τον μάθουμε πως η μαγκιά με τα λεφτάκια του μπαμπά είναι τζάμπα. Ας πάψουμε να τον χαϊδεύουμε, να τον προετοιμάζουμε πως έτσι κι αλλιώς, κάποιος μπάρμπας στην Κορώνη θα βρεθεί και θα τον βολέψει κάπου, θα τον κάνει ‘στέλεχος’, πως θα επιβλέπει άλλους να κάνουν τη δουλειά κι εκείνος θα εισπράττει. Ας μάθουμε να μην ζητάμε όλο και περισσότερους, μισθούς, αποζημιώσεις, επιδοτήσεις, προνόμια, απαλλαγές. Ας καταλάβουμε επιτέλους πως οι κουτόφραγκοι δεν θα είναι για πάντα κουτόφραγκοι να χρηματοδοτούν την κουτοπονηριά μας, την αναξιοπιστία μας, την τεμπελιά μας, την Ελληνική μας ..λεβεντιά !!!…

Θα μπορούσα, θα μπορούσαμε όλοι, να προσθέτουμε στον κατάλογο άπειρα παραδείγματα. Δεν τελειώνει. Είναι σκληροί οι καθρέφτες..
Μας βαρέθηκα. Όλους μας. Κι εμένα τον ίδιο, το επαναλαμβάνω. Γιατί μέχρι να τα μάθουμε όλα τα παραπάνω. Μέχρι να τα κάνουμε πράξη. Μέχρι να βρούμε σαν λαός το μέτρο μας. Τη λογική μας. Ε. Ας σιωπήσουμε τουλάχιστον, κι ας αφήσουμε εκείνους που ανέλαβαν την βαριά ευθύνη –στη θεσούλα των προηγούμενων που μπροστά στα δύσκολα την έκαναν με ελαφρά πηδηματάκια- να βγάλουν το φίδι απ’ την τρύπα, να προσπαθήσουν για το καλύτερο.

Μνημείο Συνδικαλιστικής Αγένειας

Αντιγράφω ολόκληρη την επιστολή που έστειλε το συνδικαλιστικό όργανο των Πτυχιούχων Μηχανικών εργαζομένων ΔΕΗ στην Υπουργό Περιβάλλοντος, χθες, 26-11-2009:

ΑΝΟΙΧΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ
Nov 26th, 2009
Προς
Υπουργό Περιβάλλοντος, Ενέργειας &
Κλιματικής Αλλαγής
κ. Τ. Μπιρμπίλη
Προς
Υφυπουργό Περιβάλλοντος, Ενέργειας &
Κλιματικής Αλλαγής
κ. Ι. Μανιάτη
Με «πολύ χαρά», τις τελευταίες μέρες βλέπουμε ένα καταιγισμό «βαρύγδουπων» άρθρων εναντίον του «κακού λιγνίτη», σε εφημερίδες μεγάλης κυκλοφορίας, σχετικά με δηλώσεις «ανθρώπων σας», που μπαινοβγαίνουν στο Υπουργείο που εσείς ηγείσθε και αρκετοί από αυτούς είναι και σύμβουλοί σας.
Μόνο που αυτά τα «λαχανί» ανθρωπάκια (λαχανί λόγω των οικολογικών ανησυχιών τους) που εμφανίζονται με ιδιότητες βαρυσήμαντες όπως «υπεύθυνος εκστρατειών πολιτικής του W W F» ( στρατηλάτης) ο ένας, «υπεύθυνος για θέματα ενέργειας της Greenpeace» ο άλλος, θα πρέπει να μάθουν αν δεν ξέρουν, ότι για 60 περίπου χρόνια η Χώρα μας έχει ασφάλεια επάρκειας σε ηλεκτρενέργεια και φθηνή KWH από την ΔΕΗ που αξιοποίησε και αξιοποιεί με τον καλύτερο δυνατό τρόπο το εθνικό μας καύσιμο, τον λιγνίτη.
Κυρία Υπουργέ & Κύριε Υφυπουργέ, μάθετε ότι και εμείς ως εργαζόμενοι στη ΔΕΗ έχουμε οικολογικές ανησυχίες, γιατί και εμείς παιδιά μεγαλώνουμε και ασφαλώς θέλουμε ένα καλύτερο αύριο.
Επανειλημμένως σας έχουμε δηλώσει ότι συμφωνούμε στην ανάπτυξη των Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας, άλλωστε η ΔΕΗ πρωτοστάτησε και σε αυτόν τον τομέα, όχι μόνο στη Χώρα μας αλλά και στην Ευρώπη.
Πολιτικές όμως διαφόρων κυβερνήσεων, την «σταμάτησαν» σε αυτό τον σημαντικό τομέα, προκειμένου να αναπτυχθούν «λαχανί» επιχειρηματίες ιδιώτες και σε αυτόν, χρησιμοποιώντας το «κnow hοw» της ΔΕΗ που απλόχερα τους έδωσαν οι Διοικήσεις της, κατόπιν εντολής «άνωθεν». Έτσι για την ιστορία.
Κυρία Υπουργέ, Κύριε Υφυπουργε
Τα συμφέροντα στην υπόθεση της Ηλεκτρενέργειας, ξέρουμε όλοι μας, ότι είναι τεράστια και αυτές οι πρωτοβουλίες των «ανθρώπων σας», μας κάνουν ιδιαίτερα καχύποπτους.
Θα πρέπει να μάθετε αν δεν ξέρετε, ότι το προηγούμενο διάστημα ως εργαζόμενοι στην Μεγαλύτερη Επιχείρηση της Χώρας, αναγκασθήκαμε να προχωρήσουμε σε έντονες αγωνιστικές κινητοποιήσεις, γιατί με πρόσχημα τον «ανταγωνισμό», κάποιοι προσπάθησαν να κάνουν τη ΔΕΗ πολύ μικρή, με διάφορες μεθόδους, προκειμένου να νιώσουν ασφάλεια οι ιδιώτες ψευτοεπενδυτές.
Δυστυχώς βλέπουμε και σήμερα, με άλλη μεθοδολογία, ότι κάποιοι άλλοι τώρα συνεχίζουν να παλεύουν για το «κόντημα» της ΔΕΗ, χρησιμοποιώντας αυτά τα «λαχανί» ανθρωπάκια σας, ως «λαγούς» με πρόσχημα την ρύπανση, ώστε να αναγκάσετε τη ΔΕΗ σε σβήσιμο μονάδων, προκειμένου μονάδες βάσης να είναι μόνο αυτές των ιδιωτών δηλαδή του εν δυνάμει καρτέλ της Ηλεκτρενέργειας και η μεγάλη ΔΕΗ να γίνει ο «καρπαζοεισπράκτορας» της όλης ιστορίας.
Απ’ ότι φαίνεται η «τιμή» αυτών των «λαγών συμβούλων σας» είναι χαμηλή και προκύπτει από το πόσο βιάζονται να γίνουν επικίνδυνοι.
Κυρία Υπουργέ αν δεν τους διώξετε εδώ και τώρα, σημαίνει ότι τους αβαντάρετε.
Μας ρίξατε το γάντι και σας δηλώνουμε ότι ήδη το σηκώσαμε.
Η υπόθεση της ηλεκτρενέργειας δεν είναι «γιορτή των ερωτευμένων», όλο λουλουδάκια, πουλάκια και τιτιβίσματα, όπως εσείς θέλετε να παρουσιάσετε.
Σοβαρευτείτε και σκύψτε το κεφάλι επάνω στα ζητήματα, σηκώστε τα μανίκια όπως λέει ο Πρωθυπουργός και δουλέψτε ώστε η ΔΕΗ να αναπτύξει το επενδυτικό της πρόγραμμα, να αντικατασταθούν άμεσα μονάδες ρυπογόνες, με νέες σύγχρονες αντιρρυπαντικής τεχνολογίας , με καύσιμο τον λιγνίτη ώστε να συνεχίσουμε να έχουμε ασφάλεια ως Χώρα σε αυτές τις δύσκολες εποχές για τα ενεργειακά ζητήματα.
Κλείνοντας, έτσι απλά για την ενημέρωσή σας:
Εσείς είστε Υπουργοί της Κυβέρνησης του Ελληνικού λαού και όχι ενδιάμεσοι.
Καλό το περιβάλλον και συμφωνούμε απόλυτα με την ανάπτυξη των ΑΠΕ και τους στόχους του 20-20-20 για το 2020.
Θα συμφωνήσουμε σε κάθε πρωτοβουλία σας (παρακολουθούμε), προκειμένου να σταματήσουν τα φαινόμενα Ασωπού τον οποίο κάποιοι τύποι ιδιώτες έχουν γεμίσει με καρκινογόνες ουσίες και ενώ υποτίθεται ότι έπαιρναν πρόστιμα, ως δια μαγείας εξαφανίζονταν. Τα φαινόμενα αυτά να σταματήσουν εδώ και τώρα. «Ασωποί» στην Χώρα μας δυστυχώς υπάρχουν πολλοί.
Θα συμφωνήσουμε σε κάθε πρωτοβουλία σας, για μεγάλη ΔΕΗ με βασικό καύσιμο, το Εθνικό μας καύσιμο τον λιγνίτη.
Συμφωνούμε με το Rock ντύσιμό σας και με τις «γνώσεις» σας.
Την συμμετοχή μας αν τη θέλετε θα την έχετε. Την ανοχή μας την έχετε.
Μην κάνετε όμως το λάθος και το θεωρήσετε αδυναμία μας.
Η ΔΕΗ και η ηλεκτρενέργεια δεν είναι «εντελβάϊς» ούτε «ορχιδέες».
Οι εργαζόμενοι στη ΔΕΗ και ο Ελληνικός Λαός δεν είναι «αγρότες που μόνοι ψάχνουν».
Και από σκληρό Rock αν χρειαστεί ξέρουμε και «διδακτορικό» του πεζοδρομίου αποκτούμε όταν έχουμε δίκιο.
ΠΡΟΣΕΞΤΕ κυρία Υπουργέ : THE GAME IS OVER.

Για το Δ.Σ.
Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΕΝ. ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ
Κ. ΒΑΡΣΑΜΗΣ Κ. ΓΕΩΡΓΙΟΥ

Να είναι, άραγε, η αγένεια ιδιότητα του πτυχιούχου; Tου μηχανικού; Tου συνδικαλιστή;..

Τα συμπεράσματα δικά σας..

Ο Κλέαρχος, η Μαρίνα κι ο κοντός !...

Καθώς η ‘κούρσα διαδοχής’ (βλέπε μηχανισμοί, αλισβερίσι, ταξίματα, κλπ) στη Νέα Δημοκρατία φτάνει στον τερματισμό της, να κάνω κι εγώ κάποια σχόλια, παρά το γεγονός πως ποτέ δεν υπήρξα ψηφοφόρος της. Καμιά φορά το ‘αδιάφορο’ μάτι ίσως βλέπει πιο καθαρά..

1. Ο κ. Σαμαράς χρωστά το ‘ρεύμα του’ στα βαρίδια της κ. Μπακογιάννη. Αν δεν υπήρχε στη βάση η ‘αλλεργία Μητσοτάκη’, αν συγκρουόταν ο κ. Σαμαράς με κάποιον άλλο, καμία τύχη δεν θα είχε ο καιροσκόπος αυτός της πολιτικής. Ισχυρίζεται πως θα ‘καθαρίσει’ την παράταξη, αλλά κανείς δεν του θυμίζει πως εάν ‘πάρει πίσω’ τα ‘σκουπίδια’ του Καρατζαφέρη, μάλλον θα την ‘βρωμίσει’.
2. Τα ‘βαρίδια’ της κ. Μπακογιάννη είναι γνωστά σε όλους. Μέχρι εδώ η ‘μοίρα ήταν σκληρή μαζί της’ το παραδέχομαι. Ισχυρίζεται πως είναι ‘καταλληλότερη’ να επανακτήσει το ‘κέντρο’, αλλά αποσιωπά πως η ‘αλλεργία Μητσοτάκη’ είναι ..πανελλήνιο, διακομματικό σύνδρομο. Τα λάθη της: Βιάστηκε πολύ να χαρεί, βιάστηκε πολύ να επικαλεστεί το καταστατικό, βιάστηκε πολύ να μαζέψει τις 1000 (!) υπογραφές, βιάστηκε πολύ κι ο ..απερχόμενος να προκαταλάβει τις διαδικασίες. Απ’ την πολύ βιασύνη της όμως, ίσως τώρα να είναι ..αργά.
3. Υπερεκτιμήθηκε ο κ. Αβραμόπουλος, υπερεκτιμήθηκε και η ‘επίδραση’ που είχε η αποχώρησή του (βλέπε ‘όσα δε φτάνει η αλεπού’..) στις ψήφους του κ. Σαμαρά. Ο κ. Αβραμόπουλος παραμένει στη συνείδηση του κόσμου ανύπαρκτος. Ο ‘κύριος τίποτε’, άλλη μια φορά. Ο κ. Σαμαράς δεν έπρεπε να αποδεχθεί καν, να βγει μαζί του στα κανάλια.
4. Φανερό είναι πως η παράδοξη –αν όχι ανόητη- στάση του κ. Ψωμιάδη να ‘παραμείνει μέχρι τέλους’ στην κούρσα, συμπεριλαμβάνεται στα πλάνα του, για τις μελλοντικές κινήσεις στην τοπική αυτοδιοίκηση. Κατά τα άλλα, τολμά ο πολιτικός νάνος να λέει πως ‘μένει’ για την …ενότητα !
5. ‘Κυανόκρανοι’ είναι ο υπερβολικά ευγενής χαρακτηρισμός των ‘ουδετέρων’ που περιμένουν να δουν ποιος θα πάρει κεφάλι για να γίνουν ένθερμοι, εκ των υστέρων, υποστηριχτές του. Θα έπρεπε τα ονόματά τους να αναγραφούν σε μαύρη λίστα και να μην τους ξαναψηφίσει κανείς νεοδημοκράτης ποτέ !
6. Η στήριξη της κ. Μπακογιάννη εκ μέρους του κ. Καρατζαφέρη, πιθανώς να της κάνει περισσότερο κακό. Πιθανώς να της κάνει καλό, εάν επεκταθεί σε πιο ..πρακτικές δράσεις των ψηφοφόρων του ΛΑ.Ο.Σ.

Αυτές είναι δικές μου σκέψεις..
Ο ‘καθρέφτης’, ερωτηθείς, απέφυγε να απαντήσει. Ως εκ τούτου, δεν βάζω το χέρι μου στη φωτιά, ποιος θα είναι ο επόμενος πρόεδρος της Ν.Δ. Κοντά είναι η Κυριακή. Θα δούμε…

ΥΓ. Ο τίτλος της ανάρτησης είναι άσχετος, αλλά ταιριάζει τόσο πολύ που δεν μπόρεσα να του ..αντισταθώ. Ελπίζω, οι νεοδημοκράτες φίλοι, να με συγχωρήσουν.

Η γενιά των 700 ευρώ, για το ασφαλιστικό..

Προσυπογράφω 100% το πιο κάτω κείμενο, που αναρτήθηκε χθες το βράδυ. Ελπίζω να το έχουν στείλει ήδη στον Πρωθυπουργό και στον Υπουργό Εργασίας..

Ασφαλιστικό. Ο χορός των βαμπίρ καλά κρατεί !

γράφει: Η Γενιά των 700 ευρώ

Ξεκινάει σήμερα ο διάλογος για το ασφαλιστικό. Οι εκπρόσωποι των "βαμπίρ" θα βρεθούν για πολλοστή φορά στο τραπέζι της διαπραγμάτευσης με τελικό πάντα στόχο το πως ΔΕΝ θ' αλλάξει το σύστημα.
Κανείς δεν πρόκειται να μιλήσει για την ανάγκη μίας ριζικής αλλαγής στο εθνικό σύστημα κοινωνικής ασφάλισης. Τη μετάβαση σε ένα νέο ασφαλιστικό μοντέλο, για παράδειγμα το μικτό, με έναν πυλώνα βασικής σύνταξης αναδιανεμητικής λογικής και έναν πυλώνα προσωπικής αποταμίευσης κεφαλαιοποιητικής λογικής. Εν μέσω κρίσης και ενώ αναζητείται διέξοδος κανείς δεν πρόκειται να επιχειρήσει μια τομή, ανάλογη με τη δημιουργία του συστήματος κοινωνικής ασφάλισης και συγκεκριμένα του ΙΚΑ πριν από 70 περίπου χρόνια.
Η Κυβέρνηση θα κάνει λόγο για ήπιες αλλαγές έπειτα από συναίνεση, τονίζοντας παράλληλα τη βούλησή της να μην προβεί σε αιφνιδιασμούς. Ήδη, ο Υπουργός Απασχόλησης, χωρίς να έχει πει τίποτα το σημαντικό ακόμα σχετικά με την κατεύθυνση της επικείμενης μεταρρύθμισης, προσπαθεί να καθησυχάσει τους πολίτες και συγεκριμένα τις ευνοημένες γυναίκες του Δημοσίου που ανησυχούν μια κι έχουν μάθει να εγκαταλείπουν τον εργασιακό βίο από τα 50 και τα 55.
Τα συνδικάτα θα υπογραμμίσουν για πολλοστή φορά την ανάγκη πάταξης της εισφοροδιαφυγής και θα ζητήσουν αύξηση της κρατικής χρηματοδότησης για να σωθεί το σύστημα.
Η Αριστερά, η οποία έτσι κι αλλιώς δε συμμετέχει σε "στημένες" διαδικασίες, θα καταγγείλει εκ των προτέρων την επικείμενη λαίλαπα που συνεπάγεται το άνοιγμα του διαλόγου για τα κοινωνικά δικαιώματα των εργαζομένων.
Η κεντροδοδεξιά, απορροφημένη στα του οίκου της και ύστερα από μια απόλυτα αποτυχημένη ασφαλιστική μεταρρύθμιση πριν από δύο χρόνια, θα αργήσει να βρει το βηματισμό της. Άραγε ποια είναι η άποψη των δύο υποψηφίων για το νούμερο ένα οικονομικό και κοινωνικό ζήτημα στη χώρα μας;
Τα παραδοσιακά Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης κάνουν ήδη το παιχνίδι τους, υψώνοντας στο δημόσιο διάλογο τα γνωστά σκιάχτρα. Αύξηση ορίων ηλικίας και μείωση συντάξεων.
Εδώ και χρόνια ο χορός των βαμπίρ καλά κρατεί.
Η γενιά της εισφοροδιαφυγής, των ανισοτήτων και της πρόωρης συνταξιοδότησης, ντυμένη με μπλε, πράσινο, κόκκινο κομματικό, συνδικαλιστικό ή δήθεν αμερόληπτο επαγγελματικό μανδύα, αφού έδωσε στους γονείς της μια σύνταξη φτώχειας στον ΟΓΑ, θέλει τώρα να κληροδοτήσει στα παιδιά και τα εγγόνια της ένα πλήρως χρεοκοπημένο ασφαλιστικό σύστημα. Αφού διατήρησε για τον εαυτό της το προνόμιο να φεύγει από την εργασία νωρίς, λαμβάνοντας περισσότερα από όσα έχει συνεισφέρει, θέλει τώρα να επιβάλει στους νέους και τις μελλοντικές γενιές να πληρώνουν τα σπασμένα για μια ολόκληρη ζωή, απλά και μόνο επειδή δεν έχει το θάρρος να αντιμετωπίσει με ειλικρίνεια την πραγματικότητα.
Ποια είναι αυτή;
α. Το ελληνικό ασφαλιστικό σύστημα, γνωστό και ως βισμαρκικό, χάρη στις στρεβλώσεις και τις παθογένειές του δεν έχει να πληρώσει συντάξεις με αποτέλεσμα το κράτος να δανείζεται με επαχθείς όρους για ν' αντεπεξέλθει στις βασικές του υποχρεώσεις απέναντι στους ασφαλισμένους. Ο αρμόδιος Υπουργός έδωσε στοιχεία στη δημοσιότητα σύμφωνα με τα οποία προκύπτει ότι μόλις το 66% των εσόδων των ταμείων ασφάλισης χρηματοδοτήθηκε από εισφορές, το υπόλοιπο 34% ήταν δάνεια και κρατικές ενισχύσεις.
β. Μεσοπρόθεσμα, σε μία δεκαετία από τώρα, θα έχουμε έκρηξη συντάξεων, όμως το κεφάλαιο που απαιτείται για την κρίσιμη πενταετία 2020-2025 δεν έχει συσωρευτεί ούτε κατά το ελάχιστο. Μόνο το 2025 υπολογίζεται ότι θα βγουν στη σύνταξη 120 χιλιάδες άτομα. Το ασφαλιστικό μας σύστημα είναι από τα ανεπαρκέστερα όχι μόνο ως προς τις τελικές υπηρεσίες που παράγει, αλλά και τα αποθέματα πόρων για τη χρηματοδότηση των συντάξεων λόγω των μαζικών αποχωρήσεων οι οποίες αναμένεται να εκδηλωθούν σε μια δεκαετία από σήμερα.
γ. Μακροπρόθεσμα, το 2050, το συνταξιοδοτικό μας σύστημα που σήμερα απορροφάει ήδη το 12% του ΑΕΠ ώντας ένα από τα ακριβότερα στην Ευρώπη, θα απορροφάει το 24% του ΑΕΠ.
δ. Η πληθυσμιακή γήρανση με τη χειροτέρευση του λόγου εργαζομένων προς συνταξιούχους και τη ραγδαία αύξηση των δαπανών για περίθαλψη και υγεία, είναι η βασική αιτία επιδείνωσης του ασφαλιστικού προβλήματος. Το σύστημα γερνάει και δεν μπορεί να αυτοχρηματοδοτηθεί. Όπως έχουν δείξει όλες ανεξαιρέτως οι αναλογιστικές μελέτες, ακόμα και του ΙΝΕ της ΓΣΕΕ, η καλύτερη διαχείριση και η πάταξη της εισφοροδιαφυγής, ακόμα κι αν επιτευχθούν στον απόλυτο βαθμό, δεν ισοσκελίζουν το σύστημα. Μάλιστα, ακόμα και με μηδενική εισφοροδιαφυγή γνωρίζουμε ότι μόνο το ΙΚΑ τρέχει ελλείμματα άνω του 1% ανά έτος με προοπτική αυτά να ξεπεράσουν το 2% μεσοπρόθεσμα και το 7% μακροπρόθεσμα.
ε. Η εισφοροδιαφυγή είναι εγγενές χαρακτηριστικό του ασφαλιστικού μας συστήματος. Έχουμε το χαμηλότερο μέσο εργασιακό βίο στην ΕΕ με μόλις 20 έτη εργασίας καθ' όλη τη διάρκεια της εργασιακής ζωής. Γιατί να αποκαλύψει και αντίστοιχα να πληρώσει κάποιος τα τα πλήρη χρόνια εργασίας από τη στιγμή που δεν έχει σημασία για τον τελικό υπολογισμό της σύνταξης;
στ. Η ανισότητα είναι κι αυτή εδώ και χρόνια μια εδραιωμένη κατάσταση. Έχουμε συνταξιούχους πολλών ταχυτήτων. Δημοσίου, ελεύερων επαγγελματιών, αγροτών και ειδικών ομάδων, όπως οι τραπεζικοί και οι υπάλληλοι των ΔΕΚΟ. Οι συντάξεις δεν υπολογίζονται ανάλογα με το τι δίνει ο καθένας, αλλά ανάλογα με την ισχύ του συνδικάτου ή της επαγγελματικής ομάδας στην οποία ανήκει. Έτσι έχουμε συντάξεις που κυμαίνονται από το 10% ποσοστό αναπλήρωσης έως και 143%. Αντίστοιχη είναι η κατάσταση με τα όρια ηλικίας και τις πάσης φύσεως παροχές. Έχουμε συνταξιούχους με καλές συντάξεις στα 45 και τα 50 και άλλους με πενιχρές σε ηλικία άνω των 65.
ζ. Οι όποιες μεταρρυθμίσεις επιχειρούνται αφορούν σε παραμετρικές αλλαγές εντός του υπάρχοντους συστήματος ασφάλισης, μερεμέτια δηλαδή, τα οποία είθισται να αφορούν σε χειροτέρευση των όρων ασφάλισης για τους νέους.
Τα βαμπίρ σκόπιμα αγνοούν την παραπάνω πραγματικότητα.
Είναι τέτοιος ο εθισμός τους στο σκοτάδι που δεν μπορούν να κοιτάξουν έστω και το πιο αμιδρό φως. Το ασφαλιστικό, το οποίο έχει τα κακά του χάλια, αποτελεί κυρίαρχο παράγοντα καθορισμού των μεσοπρόθεσμων δημοσιονομικών και κατ' επέκταση οικονομικών εξελίξεων στη χώρα μας. Παράγοντα ο οποίος επισκιάζει όλες τις άλλες προσπάθειες βελτίωσης της καθαρής θέσης του Δημοσίου, και ο οποίος θέτει σε αμφισβήτηση ακόμα και βασικά δικαιώματα της χρυσής γενιάς των μεσηλίκων που προηγουμένως θεωρούνταν κεκτημένα.
Το συμπέρασμα λοιπόν είναι ένα. Προκύπτει αβίαστα από την πραγματικότητα που αντιμετωπίζουμε. Ας μην ανοίξει η κυβέρνηση απλά το ασφαλιστικό, ας επιχειρήσει να το αλλάξει ριζικά και αμετάκλητα.