Δευτέρα, 29 Ιουνίου 2009

Συζήτηση για την παιδεία..


Με φόντο την συζήτηση για την πρόσβαση στα Πανεπιστήμια και γενικώτερα για τα θέματα της παιδείας, να καταθέσω λίγες σκέψεις..

-Το ένα γενικώτερο ζήτημα -σε διεθνές επίπεδο- φαίνεται να είναι η 'επιλογή' ανάμεσα στο παλιό, ρομαντικό, Ουμανιστικό μοντέλο, αυτό που δεν συνδέει την γνώση με την αγορά, που πιστεύει στην γνώση για την γνώση κλπ και στο άλλο, το Φιλελεύθερο, εκείνο που πιστεύει στην απόλυτη σύνδεση Παιδείας και Αγοράς, που θεωρεί την παιδεία καταναλωτικό αγαθό, αγαθό που υπακούει στην προσφορά και στην ζήτηση. Θεωρώ πως πουθενά δεν ισχύει απόλυτα το ένα ή το άλλο σύστημα. Παντού υπάρχει μια μίξη τους. Φαίνεται, για παράδειγμα, πως στην πρωτοβάθμια εκπαίδευση και στις τρεις πρώτες τάξεις της μέσης, είναι εύκολη η υιοθέτηση του πρώτου μοντέλου -και σ' ένα βαθμό γίνεται-, όσο όμως πλησιάζουμε το τρίτο επίπεδο, εμπλεκόμενοι σε ζητήματα εισόδου στην παραγωγική διαδικασία, αντιμετωπίζοντας προβλήματα ανεργίας, επιβίωσης, κλπ, τόσο θεωρούμε πιο ρεαλιστική μια μικτή προσέγγιση, επιλέγουμε τα πιό 'επικερδή' πτυχία, θέλουμε σχολές πιο εξειδικευμένες, πιό συνδεδεμένες με την αγορά εργασίας κλπ.

-Το δεύτερο, επίσης διεθνές, μεγάλο ζήτημα, είναι ο ταξικός χαρακτήρας της παιδείας. Όλες οι έρευνες, οι μετρήσεις, οι στατιστικές, και έξω και στην χώρα μας, αναδεικνύουν το 'σκληρό' αυτό πρόσωπο του συστήματος: Η πρόσβαση στην γνώση, σε όλα τα επίπεδα, δεν έχει να κάνει με την ικανότητα του παιδιού, με τα προσόντα του, με την προσπάθειά του, αλλά επηρεάζεται δραματικά από το εισόδημα της οικογένειάς του (και από άλλους παράγοντες όπως εθνικότητα, περιοχή διαμονής κλπ). Φαίνεται πως αυτή η περίφημη 'δωρεάν παιδεία' δεν επιτεύχθηκε πουθενά, παραμένει ζητούμενο. Θα μπορούσε κανείς να σκεφτεί πως κάτι τέτοιο είναι αδύνατο όσο υπάρχει ιδιοκτησία, όμως, εξίσου θα μπορούσε να ειπωθεί πως ακόμη και σε συνθήκες καπιταλιστικές θα ήταν δυνατόν -και μάλλον πιό έξυπνο- με κατάλληλα συστήματα να διασφαλίσουμε περισσότερη ισότητα στην πρόσβαση.

-Στην χώρα μας, τώρα, έχουμε κι άλλα να λύσουμε. Τα ντόπια προβλήματα είναι γνωστά λίγο-πολύ σε όλους: Υποχρηματοδότηση, συνεχείς και 'στο πόδι' μεταρρυθμίσεις, κομματικοποίση του συνδικαλισμού σε όλα τα επίπεδα, διογκωμένη παραπαιδεία που ανατροφοδοτείται, ένα παντελώς παράλογο σύστημα επιλογής που κυριολεκτικά βασανίζει τα παιδιά, υποχρεώνοντάς τα να παπαγαλίσουν τεράστιο όγκο άχρηστων γνώσεων, αδιαφορία της εξουσίας -κυβέρνησης και αντιπολίτευσης- να επεξεργαστεί σοβαρά τα προβλήματα, σε τελική ανάλυση όλοι εμείς οι ίδιοι που πάντα κρίνουμε και προκρίνουμε σε σύγχυση, με κριτήριο το καταδικό μας συμφέρον και τίποτε άλλο, μια κοινωνία που και στο μεγάλο αυτό ζήτημα δεν ξέρει τι θέλει.

Δεν έχει ασφαλώς καμιά σημασία να γράψω εδώ τις δικές μου σκέψεις, τις επιλογές, το τι προτιμώ, ούτε ειδικός είμαι, ούτε κανείς θα μ΄ακούσει, εκείνο όμως που θέλω να τονίσω είναι πως όποιος ενδιαφέρεται πραγματικά, και σοβαρές έρευνες έχουν γίνει στην χώρα μας, και από σοβαρούς αναλυτές, σοβαρά συμπεράσματα έχουν εξαχθεί, και εύκολη πρόσβαση υπάρχει μέσα απ' το internet. Τουλάχιστον, όταν με το καλό ο κος Υπουργός, μας εμφανίσει τις αποφάσεις του τον Οκτώβριο, να είμαστε κάπως καλύτερα προσανατολισμένοι, να καταλαβαίνουμε κάπως καλύτερα τι θα κρύβεται πίσω απ' τα λόγια..

Πέμπτη, 25 Ιουνίου 2009

Τρομοκρατία..


Δημοσιεύτηκε όλη η προκήρυξη που στάλθηκε μετά το τελευταίο τρομοκρατικό κτύπημα..

Δεν ξέρω, τι απ' όλα με τρομάζει περισσότερο. Ο βίαιος θάνατος ενός ανθρώπου -δυστυχώς- έχει πάψει να μας τρομάζει, δεν είμαστε μπροστά, μπορούμε να το 'φανταστούμε' βέβαια, αλλά άλλο οι περιγραφές κι άλλο το πραγματικό γεγονός. Μας διαφεύγει. Η προκήρυξη, απ' την άλλη, ούτε κι αυτή από μόνη της θα το κατάφερνε. Οι λέξεις δεν 'τρομάζουν'. Μπορείς να συμφωνήσεις, να διαφωνήσεις, να διαγνώσεις θυμό, οργή, να υποπτευθείς, όχι να φοβηθείς. Αυτό που με τρομάζει είναι ο θάνατος που προηγείται μιας προκήρυξης. Που γίνεται μόνο και μόνο για την προκήρυξη. Οι λέξεις που 'χρειάζονται' θάνατο. Αυτό -ναι- με τρομάζει..

Το κείμενο τελειώνει με μια φράση του Τσε. Δεν κολλούσε. Ο Τσε δεν άφηνε προκηρύξεις..

Τρίτη, 23 Ιουνίου 2009

Της αγάπης το τσαρδάκι, για τα σένα το 'κτισα...


Μιά φορά κι έναν καιρό ήταν ένας φτωχός λαός που ένα απ' τα κύρια όνειρά του ήταν να βάλει ένα κεραμίδι πάνω απ' το κεφάλι του...

Από εκεί ξεκινάει η πονεμένη μας ιστορία: Το 1997, το Υπουργείο Οικονομικών αποφασίζει να φτιάξει 'περιουσιολόγιο'. Να ξέρει ο καθένας τι έχει βρε αδελφέ. Αυτό είναι δικό μου, αυτό δικό σου τέλος. Αινείτε τον Κύριο, εγεννήθη έντυπον νέο και το όνομα αυτού Ε-9 !!!!..

Το πήραμε στα χέρια μας -καλέ αυτό είναι μεγάλο- το κοιτάξαμε, ξύσαμε το κεφάλι μας , πήγαμε σε λογιστάδες -είχε και κάμποσες ασάφειες- τέλος πάντων τα καταφέραμε, το Υπουργείο έκανε και τις απαραίτητες διευκρινίσεις, το συμπληρώσαμε, ωραία και μπράβο μας και μαγκιά μας. Κι από τότε, άμα θέλαμε να αγοράσουμε, να πουλήσουμε, να γράψουμε στον κανακάρη μας που μεγάλωσε, κλπ κλπ, ο κύριος Συμβολαιογράφος, μας ζητούσε να πάμε και στον Έφορο να πάρουμε μια 'βεβαίωσις' πως το τσαρδάκι το είχαμε καταγεγραμμένο στο Ε9 ! Αμέ...

Να τα ξαναπάρουμε λιγάκι απ' την αρχή. Μέχρι και το 2007 βρισκόταν σε ισχύ ο περίφημος ΦΜΑΠ. (φόρος μεγάλης ακίνητης περιουσίας σημαίνει αυτό), πάει να πει δεν πλήρωνα εγώ κι εσείς που είχαμε τώρα ένα σπιτάκι, άντε και κανένα εξοχικό, αλλά ο άλλος, που είχε σαρανταπέντε ακίνητα, αυτός πλήρωνε ντε, διότι ήταν 'έχων και κατέχων', κι αυτά ο Σοσιαλισμός δεν τα σηκώνει ! Τι να κάνει (ο έχων και κατέχων), βρήκε λύσεις άλλες κι αυτός, 'εμένα θα πιάσουνε ρε' είπε, 'ρε εγώ αυτούς τους χρηματοδοτώ', είπε, και είτε έκανε το απλό, πάει να πει δεν τα δήλωνε -κι άντε να τον βρείς, καθώς καμιά σύγκριση δεν μπορούσε το κράτος να κάνει μεταξύ Ε9 και Δήλωσης ΦΜΑΠ (!!!)-, ή έβρισκε πιο.. προωθημένες λύσεις με offshore εταιρείες τύπου Βατοπεδίου και τα ρέστα..

Μην βιάζεστε διότι εδώ αρχίζουν τα ωραία. Έρχεται η περίφημος επανίδρυση του κράτους. Καθώς ο κύριος Αλογοσκούφης σου λέει, τον μισθωτό τον εξαντλήσαμε δεν έχει άλλα, το ΙΧ το πεθάναμε, τον πλούσιο πρέπει να τον χαϊδεύουμε καθώς θα σταματήσει τας επενδύσεις (αυτό ήταν αστείο), τι μας μένει; Τα ακίνητα ! Χε χε, έτριψε τα χέρια του ο Υπουργός, σε μια χώρα που η ιδιοκατοίκηση ξεπερνά το 80%, το κεραμίδι που λέγαμε στην αρχή γαρ...

Παίρνει τηλέφωνο λοιπόν τον γραμματέα, το και το του λέει, 'πριτς' του λέει εκείνος, 'δεν γίνεται'. 'Γιατί δεν γίνεται; Δεν έχουμε το Ε9;' Τσαντίζεται ο υπουργός ! 'Σιγά μην το 'χουμε' του απαντά ο γραμματεύς. Απ' το 1997 μέχρι το 2005 έχουν γίνει τόσες μεταβολές που έχει γίνει ο χαμός. Καβγάς, κακό, βρισιές, τι να κάνει ο Υπουργός, βγάνει απόφαση, ξανά-μανά απ' την αρχή: Όλοι οι Έλληνες θα κάνουν νέο Αρχικό Ε9 το 2005 ! Βγάζει και νέο έντυπο, με κάποιες γραμμές παραπάνω, ξανακαθόμαστε εμείς, ξαναξύνουμε το κεφάλι μας, ξανατρέχουμε σε λογιστάδες, κλπ κλπ, έτοιμο. Αυτή τη φορά μάλιστα -τι σκατά επανίδρυση θα ήταν- το στέλνουμε και ηλεκτρονικά, ούφ, πάει κι αυτό..

Όλα αυτά, βέβαια εκ του πονηρού, καθώς έρχεται το 2008 και ο Υπουργός, αφού έχουν ξοδευτεί καμιά εικοσιπενταριά εκατομμύρια για να καταχωρηθούν όλα αυτά, καταργεί τον ΦΜΑΠ και εισάγει νέο φόρο, το ΕΤΑΚ (ενιαίο τέλος ακίνητης περιουσίας). Γιατί να πληρώνουν μόνο οι πλούσιοι (που δεν πληρώνουν τελικά); Να πληρώσουν όλοι ! Κάθονται λοιπόν στο Υπουργείο μιά νύχτα που έβρεχε (θρίλερ), υπολογίζουν, ξαναϋπολογίζουν, πόσα θέλουμε παιδιά, τόσα, για δείτε τα στοιχεία, δεν βγαίνουν με το 1%, να το κάνουμε 2%, όχι θα ακουστεί άσχημα, θα βάλουμε μια φορο-παγίδα. Δηλαδή τι; Θα βάλουμε πλαφόν..προς τα κάτω ! Δηλαδή, δεν θα γίνεται να πέσει το ποσό κάτω από 1 ευρώ το τετραγωνικό ! Τέτοιες κουτοπονηριές δηλαδή, που τους πήραν τα επιμελητήρια και οι φοροτεχνικοί και τους κάνανε ρόμπες, αλλά ποιός να ντραπεί..

Και δεν τελειώνει εδώ δυστυχώς. Παίρνει ο γραμματεύς τον Υπουργό, 'έχουμε πρόβλημα'. Τι είναι πάλι; Να, κε Υπουργέ μου, ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΒΓΑΛΟΥΜΕ ΣΩΣΤΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ από το Ε9 ! ΓΙΑΤΙΙΙΙΙΙΙ ; Ουρλιάζει ο Υπουργός ! Κι όμως έτσι ήταν. Γιατί βέβαια το Ε9 δεν είχε σχεδιαστεί για να υπολογίζεις αντικειμενικές αξίες, είχε σχεδιαστεί για περιουσιολόγιο. Αρχίσανε λοιπόν τα γίνονται σούργελο απ' τις εφημερίδες και τα κανάλια πλέον, έβγαλαν τα πρώτα εκκαθαριστικά κι όπου υπήρχε ακίνητο μισό-μισό σε συζύγους, έχανε τον μπούσουλα το πρόγραμμα, φορολογούσε και την πρώτη κατοικία, έπρεπε ο φορολογούμενος να πάει στην Εφορία να το δηλώσει, άστα να πάνε δηλαδή, και μη χειρότερα...

Κι αφού έπρεπε να τα εισπράξουν απ' το 2008, και δεν είχαν στείλει ακόμη ούτε τις εκκαθαρίσεις, ΑΛΛΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ πάλι. Διότι αποδείχθηκε πως εκείνα τα 25 εκατομμύρια -θυμάστε για να χτίσουν την βάση δεδομένων, είχε κάνει και επερώτηση στην Βουλή το ΠΑΣΟΚ- είχαν πάει στα χαμένα ! Καθώς, όταν πήγε το πρόγραμμα να ΄τρέξει', βρέθηκαν 500.000 λανθασμένα Ε9 !!!

Κι άρχισε το αλαλούμ. Έπιασαν και έστειλαν κάτι ωραίες επιστολίτσες λες κι ήσουνα ληστής 'εντός 10 ημερών από της λήψεως της παρούσης' κι έπρεπε ΠΑΛΙ ο φορολογούμενος να μπει σε ένα ειδικό site να ΔΙΟΡΘΩΣΕΙ ΜΟΝΟΣ του τα λάθη. Εμ ρε παιδιά, άμα τα ήξερε, δεν θα τα έκανε απ' την αρχή ο πούστης ο φορολογούμενος, εσείς που ξέρατε τι καταχωρούσατε;;;;;

Εδώ είμαστε σήμερα. Έχουν στείλει περίπου τα 2.500.000 εκκαθαριστικά (από σύνολο 3.500.000) και τρίβουν όλο χαρά τα χέρια τους, καθώς θ' αρχίσουν να εισπράτουν...

Κι ο λαός αυτός που λέγαμε στην αρχή, αρχίζει κι αναθεωρεί ίσως το όνειρο εκείνο για το τσαρδάκι πάνω απ' το κεφάλι του. Διότι εδώ που τα λέμε σ'ένα ακίνητο που το πληρώνεις από την άδεια οικοδομής ακόμη -πριν να το χτίσεις δηλαδή-, που φορολογείται όταν το αγοράζεις, όταν το πουλάς, όταν το κληρονομείς, και που έχει ταϊσει μηχανικούς, δικηγόρους, συμβολαιογράφους, υποθηκοφύλακες, και ΠΑΝΩ απ' όλα το ΑΧΟΡΤΑΓΟ ΚΡΑΤΟΣ, που έπιβαρύνεται ακόμη και με ΦΠΑ, ε, κάθε νέα φορολογία ΑΔΙΚΗ είναι, πώς να το κάνουμε..

Ευτυχώς, το ΠΑΣΟΚ όταν θα ρθεί -το χει δηλώσει από τώρα- θα το καταργήσει το ΕΤΑΚ και θα ζήσουν αυτοί καλά, κι εμείς καλύτερα....

Παρασκευή, 19 Ιουνίου 2009

Οκτώ κι απόψε..


Σπάω εδώ και καιρό τα δόντια της τσατσάρας ! Κάθε πρωί κι από ένα. Μου έχουν μείνει μονάχα οκτώ. Οκτώ μέρες για να το κόψω !
Τώρα, θα επιχειρηματολογήσουμε κιόλας υπερ του τσιγάρου ; Αν είναι δυνατόν. Πού να σταθεί τέτοια ανάρτηση; Θα μας την πέσουν από παντού. Καπνιστές, και πρώην καπνιστές, και παθητικοί καπνιστές, και αριστεροί και κεντρώοι και δεξιοί και ακροδεξιοί. Και θα μιλήσουν με στατιστικές, με καρκίνους, με πρόωρους θανάτους, θα μας δείξουν μαυρισμένα πνευμόνια, φραγμένες αρτηρίες, θα μετρήσουν κέρδη πολυεθνικών τσιγάρων, θα μετρήσουν δαπάνες περίθαλψης για καπνιστές. Κι ύστερα θα αναλύσουν το κάπνισμα, θα αποδείξουν πως είναι αρρώστια, εξάρτηση, θα υπογραμμίσουν την βλάβη στα παιδιά, στους αθώους παθητικούς καπνιστές, θα μιλήσουν για αγένεια, φασισμό, για έγκλημα κατά της δημόσιας υγείας, θα μας δώσουν θάρρος, 'κόψτε το βρε παιδιά, μπορείτε', θα μας διαφημίσουν αυτοκόλλητα, τσίχλες, χαπάκια νικοτίνης, θα μας προτείνουν βελονισμούς, ιατρεία απεξάρτησης σε Δημόσια Νοσοκομεία, ψυχολογικές μεθόδους να μας ενισχύσουν, βιβλία αυτοβελτίωσης..

Έχασα τον πατέρα μου στα 7. Από καρκίνο του πνεύμονα. Κάπνιζε. Λίγα πράγματα θυμάμαι. 7 χρονών δεν σου μένουν και πολλά. Μια εικόνα να παίζει τάβλι. Κάποτε που μ΄είχε δείρει. Κάποτε που με πήγε στ' άπατα και φώναζα. Η μάνα μου, όρκο μ' είχε βάλει να πάρω, πως δεν θα το βάλω στο στόμα μου. Εκεί στα 14 το 'βαλα. Ο μεγαλύτερος αδελφός μου κάπνιζε ήδη. Καβγάδες. Λεμόνια να μην μυρίζει. Ξύλο. Δεν άκουγα τίποτε. Έπρεπε να γίνω άντρας στα 14. Κι αυτό σήμαινε πως έπρεπε να αρχίσω να ξυρίζομαι, και ν' αρχίσω το τσιγάρο. Έτσι ήταν τότε. Αλλιώς δεν θα σ΄ερωτευόταν κανένα κορίτσι. Αλλιώς ήσουνα μαμόθρεφτο, 'Πού να σου εξηγώ'. .

Τώρα κοντοζυγώνω στα 50. Καπνίζω ακόμη. Έχω, 35 χρόνια, καπνίσει ότι έβγαζε καπνό. Αν τα υπολογίσω, δεν τα χωράει νταλίκα ! Και μην θαρρείτε. Η λογική -εκείνο το αυστηρό αγγελάκι στον ώμο, με τα φτερουδίνια και το φωτοστέφανο- στο λέει, 'κόψτο μ...κα, κόψτο, θα σε κόψει', κι έχει πολλή πλάκα το τι ανοησίες εφευρίσκεις για να το κάνεις να σωπαίνει, μια του λες πως δεν σε σκοτώνει το τσιγάρο, σε σκοτώνει το άγχος, η ζωή, το τσιγάρο είναι το μέσον, μια του λες πως επρόκειτο για μια πανάρχαια μυητική διαδικασία, στην οποία προσκολήθηκες, φτάνεις μέχρι να σκεφτείς πως καπνίζοντας -άκου τώρα λέει- θέλεις και καλά να αθωώσεις τον μακαρίτη που σ' άφησε ορφανό 7 χρονών, τέτοια καταπληκτικά δηλαδή, ενώ στο βάθος ξέρεις την μόνη αλήθεια, πως είσαι απλά άρρωστος, όπως όλοι οι εξαρτημένοι σε μια ουσία, και πως θέλεις βοήθεια, πιθανότατα ιατρική, θέλεις και τύχη, μπας και καταφέρεις και το κόψεις..

Και επιτέλους έρχεται ο κύριος Αβραμόπουλος να σε σώσει, καλή του ώρα. Και αρπάζεις την τσατσάρα, υπολογίζεις πόσες μέρες μένουν μέχρι την σωτήρια πρώτη Ιουλίου, κι αρχίζεις να σπάς τα δόντια. Δεκαπέντε κι απόψε, δεκατέσσερις, δεκατρείς...

Το μόνο που δεν έχω καταλάβει είναι ακείνα τα 70 τετραγωνικά. Γιατί ειδικά 70 παιδιά; Γιατί όχι 71 ή 69; Να 'χει λέτε σχέση με τον μαγικό αριθμό 7; Κι άντε, τώρα να εξηγήσεις στον καφετζή που του ΄τυχε εκεί στην πλατέα του χωριού, το μαγαζί του να είναι 71 ! Άντε να του εξηγήσεις πως δεν μπορεί πια να αποφασίσει καπνιστών-ή μη καπνιστών θα είναι το στέκι του. Άντε να του εξηγήσεις πως για ένα τόσο δα μέτρο, πρέπει να φτιάσει ολόκληρη βιτρίνα γυάλινη, να κλείσει τους καπνιστές μέσα να παίξουν πρέφα, ενώ στα υπόλοιπα τετραγωνικά δεν θα είναι κανείς, δεν έχει εκεί 'παθητικούς΄ όλοι 'ενεργητικοί΄ είναι..

Κι ενώ εγώ, γεμάτος ελπίδες, συνεχίζω να μετράω, δώδεκα, έντεκα, πετάγεται κι η ΓΣΕΕ και βγάζει μια ιστορική ανακοίνωση υπέρ των καπνιστών εργαζομένων! Δεν μπορείτε -λέει- να βγάζετε έτσι τους νόμους, -λέει- ενώ πρώτα δεν έχετε βάλει τους εργοδότες -λέει- να φτιάσουν τους κατάλληλους χώρους, 'δια τα δικαιώματα των καπνιστών εργαζομένων' λέει ! Μόλις και μεταβίας, πνίγω τα επαναστατικά μου συναισθήματα, που μου ξυπνάει το συνδικαλιστικό μου.. όργανο, και συνεχίζω να μετράω: Δέκα, εννιά, οκτώ κι απόψε..

Θα το κόψω το πρόστυχο, πού θα πάει. Αυτή εδώ η ανάρτηση, και θα το κόψω !..

Τετάρτη, 17 Ιουνίου 2009

Ελήφθη, όβερ !


Φαίνεται πως τα κόμματα έλαβαν το μήνυμα των εκλογών..

Τα δυο 'μεγάλα΄, ΝΔ και ΠΑΣΟΚ έσπευσαν να μιλήσουν για την περίφημη 'κρίση του πολιτικού μας συστήματος', με την οποία δικαιολόγησαν τον τεράστιο όγκο της αποχής και την απώλεια αντίστοιχου αριθμού ψήφων σε απόλυτα νούμερα. Ουσιαστικά μας λένε 'δεν φταίμε εμείς ως κόμματα, αλλά γενικά το πολιτικό σύστημα' το οποίο βέβαια με την ανακατάληψη της εξουσίας θα 'διορθώσουν' και οι δυο τους άμεσα. Μα είναι δυνατόν ο ψηφοφόρος να απείχε έτσι 'αφηρημένα' και 'γενικά'; Η ψήφος που δεν κατέθεσε δεν θα πήγαινε σε κάποιο κόμμα; Δεν είπε ουσιαστικά 'σας έχω σιχαθεί, δεν ανέχομαι να με κοροϊδεύετε και οι δυο σας'; Και οι δυο πιστεύουν -τουλάχιστον έτσι λένε- πως η αποχή σήμαινε τον ψηφοφόρο που εν δυνάμει μπορούν να ξανα-κερδίσουν. Δεν βλέπουν άραγε πως υπήρξε ένα 3% τουλάχιστον που πήγε σε ένα νέο -και μάλλον απολίτικο κόμμα- και πως ένα 4% (σε σχέση με τα συνήθη ποσοστά) πήγε σε κόμματα όπως ο Βεργής, το ΑΝΤΑΡΣΥΑ, τη ΔΡΑΣΗ, κατόρθωσαν δηλαδή ήδη να 'απεξαρτηθούν' απ' την λογική της χαμένης ψήφου; Δεν βλέπουν πως επιστρέφοντας στην κάλπη οι ψηφοφόροι αυτοί, σ' ένα ποσοστό τους θα πριμοδοτήσουν 'λοιπά' κόμματα, ή κόμματα 'μικρά' καθιστώντας έτσι πολύ δύσκολη την επίτευξη της αυτοδυναμίας;

Το ΚΚΕ μοιάζει ευχαριστημένο. Θα έπρεπε όμως, την στιγμή που σε απόλυτα νούμερα πήρε λιγώτερες ψήφους ακόμη και από τις εθνικές εκλογές του 2004 (και αισθητά λιγώτερες από εκείνες του 2007); Κι εκείνο χρησιμοποιεί το μαξιλάρι της αποχής, σ' ένα βαθμό, πιστεύει πως και δικοί του ψηφοφόροι 'πήγαν για μπάνιο', αλλά δεν τολμά να παραδεχθεί πως η επιστροφή των ψηφοφόρων στις επόμενες εθνικές εκλογές -όποτε και να γίνουν- θα συμπιέσει το ποσοστό του στα παλιά, καταθλιπτικά επίπεδα.

Το εκλογικό αποτέλεσμα φαίνεται να έχει οδηγήσει τον ΣΥΡΙΖΑ σε μια εσωστρέφεια, για την ώρα με αβέβαια έκβαση. Νομίζω δεν θα έπρεπε. Ο ΣΥΡΙΖΑ βρέθηκε σε απόλυτα νούμερα ακριβώς στο επίπεδο των Εθν.Εκλογών του 2004. Η κάμψη που είχε σε σχέση με τις εκλογές του 2007 (σε ψήφους) ήταν σχεδόν ίδια με του ΚΚΕ, μαρτυρόντας την γενικότερη αμηχανία της αριστεράς. Σε απόλυτα επίσης νούμερα, εάν στις επόμενες εκλογές εισπράξει μόλις το 1% της αποχής, φτάνει σε επίπεδο ίδιο με το καλό αποτέλεσμα του 2007 ! Η κρίση που φαίνεται πως άρχισε, επομένως, δεν έχει να κάνει με το εκλογικό αποτέλεσμα, αλλά περισσότερο με τους λανθασμένους, ανεδαφικούς στόχους που είχε θέσει.

Ο ΛΑΟΣ έλαβε επίσης 'λάθος' μήνυμα. Φάνηκε αυτό στις δηλώσεις του κου Καρατζαφέρη περί άστεγων βουλευτών, περί συγκυβέρνησης με την ΝΔ, φάνηκε κυρίως απ' το ματάκι των διαφόρων βουλευτών του στα τηλεοπτικά πάνελ, που ξαφνικά καβάλησαν το καλάμι και βγάζουν προς τα έξω ήδη μια αποκρουστική αλαζονία και μια αδιαντροπιά για το ακροδεξιό τους πρόσωπο. Δεν ξέρει άραγε το ΛΑΟΣ πως η επιστροφή των 'απεχόντων' θα το επαναφέρει σε μικρότερο ποσοστό; Δεν ξέρει πως η απώλεια μέτρου σε συνδυασμό με την αυξημένη κρισιμότητα των εθνικών εκλογών θα επαναφέρει κάποιους που το ψήφισαν τώρα, πίσω στην ΝΔ;

Το ΠΑΣΟΚ έπίσης φαίνεται να μην αντιλαμβάνεται την ευκαιρία που ανοίγεται μπροστά του. Αντί να βγει να δηλώσει πως κατάλαβε την αποδοκιμασία που σήμαινε και για το ίδιο η απώλεια τόσων ψήφων, αντίθετα βγάζει τον κο Πάγκαλο στα κανάλια να δηλώνει πως 'δεν θέλω να με ψηφίσει κανένας απ' όσους απείχαν', με άλλα λόγια διώχνει αντί να καλεί πίσω τους δυσαρεστημένους του ! Κι αντί να σπεύσει να εκμεταλλευτεί μια κυβέρνηση που χορεύει τον χορό του κου Καρατζαφέρη στο ζήτημα των μεταναστών, αντί να τονίσει πως οι δικές του θέσεις είναι διαφορετικές -και είναι-, να αποδείξει το περίφημο 'δεν είμαστε ίδιοι', αντί να κάνει με την τεράστια βάση του, ακόμη και παρεμβάσεις υπέρ των μεταναστών, ουσιαστικά αποσιωπά τις θέσεις, μην χάσει ακροδεξιά (??) κουκιά, και 'αγανακτησμένους' πολίτες ! Με λίγα λόγια, αδυνατεί να κάνει την υπέρβαση που θα μετέτρεπε την έντονη αποδοκιμασία της κυβέρνησης σε νικηφόρο ρεύμα υπέρ του.

Παραδόξως, φαίνεται αυτή τη στιγμή πως με σωστότερο απ' όλους τρόπο αντιδρά η ίδια η κυβέρνηση. Μπορεί για λόγους επικοινωνιακούς να μην το είπε το βράδυ των εκλογών ο κος Πρωθυπουργός, αλλά οι κινήσεις του ήταν άμεσες. Κατ' αρχήν στοχοποίησε το ΛΑΟΣ, εκμεταλλευόμενος και τα ατοπήματα του κου Καρατζαφέρη, ξέροντας πως πρέπει να ξανακερδίσει τους ψήφους που έχασε προς τα εκεί. Δεύτερον με προσοχή τόνισε πως 'μας χωρίζει άβυσσος' με το κόμμα αυτό, πως 'δεν υπάρχει περίπτωση καμιάς συνεργασίας' κλπ καθώς δεν θέλει να χάσει με τίποτε τον 'μεσαίο χώρο' που δίνει την νίκη. Άμεσα επίσης επιτέθηκε επικοινωνιακά, με την μείωση πχ της θητείας, με εκπομπές στην τηλεόραση κλπ. Τρίτον, η παραίτηση Ρουσσόπουλου έστειλε στον ψηφοφόρο το -έστω πλαστό- μήνυμα, πως η κάθαρση έγινε. Η αυτοκρατορία αντεπιτίθεται, το ζήτημα είναι μονάχα αν προλαβαίνει..

Δευτέρα, 15 Ιουνίου 2009

"Λαθρομετανάστευση" ή το άδειο μας πρόσωπο..


Δεν ήταν μια απλη 'αφορμή' οι δυό αναρτήσεις που διάβασα στην CYNICAL και στην ΚΑΤΕΡΙΝΑ, για μένα. Διαβάστε τες οπωσδήποτε πριν συνεχίσετε εδώ, με τις δικές μου λιγοστές, αμήχανες σκέψεις..



-Ρατσισμός είναι η στυγνή οικονομική εκμετάλλευση του ξένου, το να τον απασχολούμε -εμείς τα αφεντικά- ανασφάλιστο με το μικρότερο δυνατό μεροκάματο, να μεγιστοποιούμε τα κέρδη μας εις βάρος του. (Ξέρετε, ξέρουμε όλοι μας πως ΤΟ ΚΑΝΑΜΕ).

-Ρατσισμός είναι να του νοικιάζουμε το ερείπιο ακίνητό μας, που δεν τηρεί καμιά προδιαγραφή υγιεινής, ασφάλειας, αξιοπρέπειας κλπ, και που δεν θα μπορούσαμε να το νοικιάσουμε σε Έλληνα σε καμιά περίπτωση. (Ξέρουμε πως κι αυτό το ΚΑΝΑΜΕ).

-Ρατσισμός είναι να είμαστε θετικοί στο να τον στείλουμε σε κάποια 'κέντρα υποδοχής' (σε 1-2 μήνες θα είναι έτοιμα είπε ήδη ο Μαρκογιαννάκης), να είμαστε θετικοί στις 'σκούπες', να είμαστε τρομακτικά θετικοί στις 'επαναπροωθήσεις' και στις 'απελάσεις' χωρίς να μας νοιάζει ούτε τι θα πάθει ο άνθρωπος αυτός, ούτε που θα βρεθεί, κλείνοντας τα μάτια μας με τρόμο μπροστά στην πραγματικότητα, αρκεί να 'καθαρίσει η δικιά μας γειτονιά'. Ξέρουμε πως ήδη είμαστε ΘΕΤΙΚΟΙ σε όλα αυτά.

-Ρατσισμός είναι να μην θέλουμε στο διπλανό θρανίο του κανακάρη μας να κάθεται ένα παιδί 'από αλλού', λες και τα παιδιά όλου του κόσμου δεν είναι ιδια, λές και δεν κλαίνε με τον ίδιο τρόπο, λες και δεν παίζουν τα ίδια παιχνίδια. Το ξέρετε, το ξέρουμε όλοι πως έτσι ΝΟΙΩΘΟΥΜΕ.

-Ρατσισμός είναι να μην τον προστατεύουμε -σαν κράτος- απ' τα κυκλώματα που τον μετατρέπουν σε βαποράκι, σε πόρνη, σε κλέφτη μόλις έρχεται στην χώρα μας. Το ΚΑΝΑΜΕ κι αυτό, δεν ψηφίζει βλέπετε ο 'ξένος'.

-Ρατσισμός είναι το να τον εκμεταλλεύεται από πάνω και η διεφθαρμένη κρατική μηχανή, να κερδοσκοπεί κι αυτή σε βάρος του, εκμεταλλευόμενη το νομικό χάος, την κρατική διάλυση, συνεχίζοντας ουσιαστικά το έργο του δουλέμπορου. Δεν είμαι σίγουρος, αλλά ΠΟΛΥ ΦΟΒΑΜΑΙ πως κι αυτό κάποιοι από ΕΜΑΣ ήδη το κάνουν.

-Ρατσισμός είναι όλα τα κόμματα να συμφωνούν με το 'κλείσιμο των συνόρων', (ΟΦΕΙΛΩ ΝΑ ΠΩ ΕΔΩ, ΜΕ ΕΞΑΙΡΕΣΗ ΤΟΝ ΣΥΡΙΖΑ), χωρίς κανείς να ρωτάει -και κυρίως να απαντά- στο ποιά αποτελέσματα θα έχει αυτό. (Θα πνιγεί στην θάλασσα; Θα πεθάνει στην χώρα του; Θα τον πάει ο δουλέμπορος αλλού; Τι..).

-Ρατσισμός είναι να λες πως το πρόβλημα θα λυθεί μόνο στο ...μέλλον, με την ..επικράτηση του Κομμουνισμού, ή με τις ..αποφάσεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης, που θα ληφθούν ...αμέσως όταν τους ...πιέσουμε, ή -ακόμη χειρότερα- να λες να τους ...μετρήσουμε, να ...αποφασίσουμε πόσους θέλουμε, και τους άλλους να ...τους πετάξουμε στην θάλασσα (!?), και μην μου πείτε πως ΑΥΤΑ ΔΕΝ ΑΚΟΥΤΕ τις τελευταίες μέρες στα κανάλια.



Αυτά μου είπε ο καθρέφτης, μόνο αντί της λέξης 'ρατσισμός', -δεν του αρέσουν οι ταμπέλες του καθρέφτη- έβαζε πάντα την λέξη 'Ελλάδα'..



Μακάρι να ήξερα τι πρέπει να γίνει.

Τρία πράγματα μονάχα:

Πρώτα, -ικανό και αναγκαίο- θα ΕΝΗΜΕΡΩΝΑ τον κόσμο, χωρίς χαϊδέματα, σκέτη την στυγνή, σκληρή αλήθεια. (Τα κόμματα δεν θα το κάνουν, δεν το έκαναν ποτέ, η αλήθεια κόβει κουκιά..). Μόνο έτσι, πάντως, μπορεί να αλλάξει η νοοτροπία μας, η στάση μας απέναντι σ' αυτούς τους ανθρώπους, και ενδεχόμενα αυτό θα 'πίεζε' και τα κόμματα να αλλάξουν στάση.

Δεύτερον, μου άρεσε η άποψη του ΣΧΟΛΙΑΣΤΗ στην ανάρτηση της Κατερίνας, και την προσυπογράφω. Μάλιστα σε σχέση μ' αυτό, να θυμίσω πως η Ελληνική Κοινωνία έχει καταφέρει κι άλλοτε να υποδεχθεί μεγάλο αριθμό ΠΡΟΣΦΥΓΩΝ τότε, και να τους απορροφήσει, και να τους ενσωματώσει. Απλά τότε ήταν ΔΙΚΟΙ μας, (με λίγα λόγια ήταν θετική η στάση μας απέναντί τους).

Τρίτον, πιστεύω πως τα προβλήματα πρέπει να λυθούν μέσα απ΄ τις τοπικές κοινωνίες, αυτές δηλαδή που έχουν και το πρόβλημα, και επομένως μέσα από ΚΙΝΗΤΡΑ και ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΕΝΙΣΧΥΣΗ προς την Τοπική Αυτοδιοίκηση, ώστε να τακτοποιήσει αυτούς τους ανθρώπους, να τους δώσει δουλειά, να τους απασχολήσει. Για παράδειγμα, θα μου φαινόταν καλή ιδέα, αντί να φτιάχνουμε κέντρα υποδοχής, να απασχολούμε αστυνομικούς για σκούπες κλπ, να δίναμε έξτρα κονδύλια στους Δήμους, για 'έξτρα' δημοτικά έργα, μόνο σε περίπτωση που θα απασχολούσαν μετανάστες σαν εργατικό δυναμικό.

Σάββατο, 13 Ιουνίου 2009

Προγραμματικές δηλώσεις..

Ωραία. Το έφτιαξα. Σχετικά εύκολο ήταν..
Και τώρα, τι γράφουνε ;

Ξέρετε τώρα πώς είναι: Κάποιος που εκτιμάς σε βάζει στο παιχνίδι. Αρχίζεις και τον διαβάζεις. Γράφει καλά, -το' ξερες άλλωστε αυτό-, σου γίνεται καθημερινή συνήθεια. Παρέα..
Ύστερα, από link σε link, πας κι αλλού. Βρίσκεις κι άλλα 'στέκια', μυαλά ξουράφια, αναλυτές καταπληκτικούς, μαέστρους του λόγου -σιγά μην γράψω εγώ έτσι-, κείμενα θαυμάσια, που δεν θα τα βρείς ποτέ στις εφημερίδες, ποτέ δεν θα τ' ακούσεις εύκολα από επίσημα βήματα..
Στο δεύτερο στάδιο κάνεις τα πρώτα σου σχόλια. Όταν κάποιες σκέψεις σε ενθουσιάζουν σου 'ρχεται να πεις ένα 'μπράβο' κι εσύ, να επικροτήσεις. Καμιά φορά πάλι, διαφωνείς, δειλιάζεις να το πεις -πού τον ξέρω τώρα εγώ τον άνθρωπο αυτόν- το ψελίζεις όσο πιό ευγενικά μπορείς, σου απαντούν, μπορεί και να σε αγνοούν, δεν πειράζει, εσύ μια φορά συμμετείχες..
Κι έτσι έρχεται κάποτε η στιγμή, και ιδού ! Φτιάχνεις την δική σου σελίδα !..
  • Τα σχόλια έχουν αφεθεί ελεύθερα για όλους.
  • Δεν θα διαγραφεί καμιά άποψη, εκτός απ' την περίπτωση που προσβάλει κάποιον τρίτο -εμένα πείτε μου ότι θέλετε.
  • Βέβαια δεν επιτρέπονται συνδέσεις κλπ που παραπέμπουν σε άσεμνο περιεχόμενο.
  • Δεν ξεχνώ ποτέ, πως όλο αυτό είναι ένα παιχνίδι. Ανταλλαγή απόψεων.
  • Μπορείτε να αναφέρεστε σε οτιδήποτε, δεν υπάρχει κανείς θεματικός περιορισμός.
  • Αν κάποιο σχόλιο αποκαλύπτει 'ευαίσθητα προσωπικά δεδομένα' και το καταλάβω, μάλλον θα το σβύνω.
Για τον τίτλο τώρα, σας ορκίζομαι παιδιά, εγώ την τηλεοπτική σειρά δεν την ήξερα, -με την τηλεόραση έχω κακές σχέσεις. Μπαίνω στο google και μου χυμάνε χιλιάδες 'καθρέφτη-καθρεφτάκη μου' και τρομάζω. Μάλλον διάλεξα λάθος, αλλά τι να κάνω τώρα..
Είναι μια πάγια άποψή μου, πως για να διορθώσουμε τα στραβά μας, σαν χώρα, σαν λαός, σαν άνθρωποι, το πρώτο είναι να πάψουμε κάποτε να χαϊδευόμαστε. Πως το πρώτο, 'ικανό και αναγκαίο' βήμα για να αλλάξεις κάτι, είναι να παραδεχθείς πως δεν πάει καλά. Και κυρίως, να πάψεις να τα ρίχνεις όλα στους άλλους. Γιατί αυτό το τελευταίο ακυρώνει αυτόματα κάθε προσπάθεια προσωπική, συγχίζει κάθε σκέψη, οδηγεί στο 'φταίει πάν' απ' όλα το κρασί'. Αν δεν κοιτάξουμε μ' ολάνοιχτα μάτια το πρόσωπό μας, δεν θα το αλλάξουμε ποτέ. Κι έτσι, έβαλα τον τίτλο: Ένας καθρέφτης μπορεί και να βοηθήσει, πρώτ' απ' όλα εμένα τον ίδιο..
Καλά, καλά. Δεν θα είμαι συνέχεια στη γκρίνια. Θα λέω και τα 'μπράβο'....