Παρασκευή, 25 Σεπτεμβρίου 2009

Υπουργείο Εθνικής Παιδείας

Ας διακόψουμε πέντε λεπτάκια την προεκλογική μας ευφορία κι ας διαβάσουμε εδώ τα νέα κατορθώματα του Υπουργείου Παιδείας, για τα οποία ευτυχώς που υπάρχουν και blogs σαν το PREZATV και τα μαθαίνουμε.
Με λίγα λόγια, τα ΠΑΙΔΙΑ ΤΩΝ ΜΕΤΑΝΑΣΤΩΝ ΠΟΥ ΒΡΙΣΚΟΝΤΑΙ ΧΩΡΙΣ ΑΔΕΙΑ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΔΕΝ ΔΙΚΑΙΟΥΝΤΑΙ ΝΑ ΠΑΡΟΥΝ LAPTOP ΣΤΗΝ Α' ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ, ΟΠΩΣ ΟΛΟΙ ΟΙ ΥΠΟΛΟΙΠΟΙ ΣΥΜΜΑΘΗΤΕΣ ΤΟΥΣ !!!
Το μήνυμα προς το παιδί των 12 ετών είναι ξεκάθαρο: Ο παράνομος, ηλίθιος πατέρας σου, παιδί μου, έκανε την ΜΕΓΑΛΗ μ....κία να πιστέψει πως έπρεπε να έρθει στην Ελλάδα για να ζήσει μια καλύτερη ζωή. Και βέβαια, για την ηλιθιότητα των γονιών σου ΦΤΑΙΣ ΕΣΥ, παιδί μου και επομένως ΔΕΝ μπορείς να έχεις laptop, όπως το ρατσιστρόμουτρο το Ελληνάκι που κάθεται στο δίπλα θρανίο !
Να θυμίσω απλά πως:
1. Οι μετανάστες δεν ψηφίζουν.
2. Υπουργός Παιδείας είναι ο κ. Άρης Σπηλιωτόπουλος.
3. Είναι υποψήφιος στην Β' Αθηνών για όσους θέλουν να τον σταυρώσουν.

Δευτέρα, 21 Σεπτεμβρίου 2009

Ήμαρτον Δέσποτα....



Προϊούσης της προεκλογικής περιόδου, καθώς οι σταυροθήρες παίρνουν σβάρνα τα ευτυχισμένα, χορτάτα media για να εξασφαλίσουν τον άρτον τον επιούσιον, όλο και ενισχύεται η θανάσιμη ανία του ψηφοφόρου. Καμία έκπληξη. Καμιά αλλαγή. Τα ίδια πρόσωπα. Η ίδια απαράλλαχτη γλώσσα. Μέσα συσπείρωσης πανομοιότυπα: Tο εθνικό συμφέρον. Ο τόπος. Ο πολίτης. Ο λαός. Επιχειρήματα σκουριασμένα: Eίμαστε οι μόνοι. Είμαστε διαφορετικοί. Μπορούμε. Τα πράγματα είναι σκούρα. Η αλλαγή. Επίσης, η αλλαγή. Α, ναι ! Και η αλλαγή..

Κι από 'κάτω', να μας ξεκουφαίνουν, οι ίδιες, αιώνιες λες, αποσιωπήσεις: Να πάρουμε την εξουσία. Να σωθούμε απ' την συντριβή. Να γίνουμε ρυθμιστές. Να παραμείνουμε στην βουλή..

Δίπλα στους υποψηφίους, οι δημοσιογράφοι παρέα με τους δημοσκόπους. Με τις κομματικές τους ταυτότητες. Γαλάζια, πράσινα, πορτοκαλιά, κόκκινα media. Γαλάζια, πράσινα, πορτοκαλιά, κόκκινα γκάλοπ. Ενημέρωση μαύρη. Αβάσταχτη βαρεμάρα κι εκεί. Τα ίδια πρόσωπα. Η ίδια γλώσσα. Πανομοιότυπες ερωτήσεις: Τι λάθος κάνατε; Θα καταφέρετε την αυτοδυναμία; Γιατί δεν βγήκατε στις φωτιές; Αν δεν μπείτε στη βουλή θα διαλυθείτε ; Θα συνεργαστείτε; Μπορείς κάλλιστα να κάνεις ζάπινγκ, να ακούσεις την ερώτηση σε κάποιο κανάλι, και να παρακολουθήσεις την απάντηση άλλου πολιτικού, σε άλλο πάνελ, στο διπλανό κανάλι..

Μέσα στην άνοστη ετούτη, χιλιοζεσταμένη σούπα, το 'σύστημα' ξεγυμνώνεται, αποκαλύπτει κάθε μέρα, όλο και περισσότερο την 'ασχημοσύνη΄ του ! Η αλαζονεία προδίδεται ήδη, στο ύφος των 'φαβορί'. Τα 'αουτσάϊντερ' αποδεικνύονται πανέτοιμα να πηδήξουν απ' το πλοίο στην κατάλληλη ευκαιρία. Οι 'μικροί' αλληλοσφάζονται, ανεξαρτήτως ιδεολογίας, ποιός θα εισπράξει ακόμη και την παραμικρότερη 'διαρροή' , ποιός θα βγει πιο 'κερδισμένος'. Όλοι, τέλος, συναγωνίζονται, ο ένας τον άλλο, σε ..γελοιότητα: Απέθαντοι ριζοσπάστες, με λίφτινγκ που δεν ξεγελά κανέναν! 'Νέοι', που έχουν πουλήσει από νωρίς στον κομματικό διάολο την όποια 'νιότη' τους, για ν' ανεβούν στο τραίνο: Ανακαινίσεις λόγω αναπαλαιώσεως*..


Μέσα σ'αυτή την απελπισία, ομολογώ την αμαρτία μου: Νοιώθω να έχω ήδη 'διαρρεύσει' εκτός ..κοινοβουλίου. Ψάχνω για μια λέξη να μην είναι τελείως ξύλινη. Αναζητώ ένα όνειρο ν' ανασαίνει ακόμη. Επιστρατεύω όλες τις δημοκρατικές μου αρχές. Αλλά η αηδία θα παραταθεί ακόμη δυο βδομάδες. Θα επισυμβούν οι γνωστές τηλεμαχίες. Θα μας βομβαρδίσουν οι ΄πολιτικές διαφημίσεις'. Θα σπάσει τα κοντέρ ο κ. Λαζόπουλος. Θα εξαντληθούν τα πλαστικά σημαιάκια στις πλατείες. Κι άν δεν βρεθεί κάτι να με 'σώσει', μου φαίνεται πως θα διαρρεύσω μέχρι την αποχή..



* Η φράση 'ανακαίνιση λόγω αναπαλαίωσης' δεν είναι δική μου, είναι χειρόγραφη επιγραφή που είδα κάποτε σε κατάστημα κλειστό λόγω ανακαίνισης της στοάς στην οποία βρισκόταν..

Τετάρτη, 16 Σεπτεμβρίου 2009

Η κατάργηση του Ε.Τ.Α.Κ.


Και σε άρθρο του στην CityPress, αλλά και σε χθεσινοβραδινή συζήτηση στην τηλεόραση, όπου ήταν καλεσμένος, ο δημοσιογράφος κ. Γιώργος Κύρτσος, επαναλαμβάνει την άποψη, πως αποτελεί λάθος του προέδρου του ΠΑΣΟΚ η εξαγγελία πως θα καταργήσει το Ενιαίο τέλος ακίνητης περιουσίας (ΕΤΑΚ) και θα επαναφέρει τον Φόρο Μεγάλης Ακίνητης Περιουσίας (ΦΜΑΠ). Σύμφωνα με τον ίδιο, το ΠΑΣΟΚ έπρεπε να αφήσει σε ισχύ το ΕΤΑΚ (ίσως με κάποιες αλλαγές) αφού είναι και 'δικαιος και χρήσιμος και αποδοτικός' φόρος.

Θεωρώ τον κ. Κύρτσο επιτυχημένο δημοσιογράφο, έξυπνο αναλυτή και κυρίως, ηπίων τόνων άνθρωπο, αλλά εδώ θα διαφωνήσω μαζί του:

Το ΕΤΑΚ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΔΙΚΑΙΟΣ ΦΟΡΟΣ. Το φορολογικό μας σύστημα βασίζεται στην αρχή πως φορολογείται το ΕΙΣΟΔΗΜΑ. Τα ενοίκια που εισπράτει κάποιος που διαθέτει ακίνητα, για παράδειγμα, φορολογούνται κανονικά, με βάση την κλίμακα, και ορθώς. Εάν εγώ, πέραν του μισθού μου, βγάζω και 20.000 ευρώ τον χρόνο απ' την ενοικίαση ενός σπιτιού, καταστήματος κλπ, πρέπει να φορολογηθώ για το άθροισμα των εισοδημάτων μου, και αυτό ισχύει και σήμερα.

Το κάθε ακίνητο επιπλέον, έχει φορολογηθεί όταν αγοράσθηκε από τον κάτοχό του και όταν χτίστηκε (άδεια οικοδομής), και συνεχίζει να φορολογείται σε κάθε μεταβίβαση, όταν το γράψεις στο παιδί σου, ακόμη και όταν κληρονομείται. Όλοι αυτοί οι εφ' άπαξ φόροι είναι αρκετά αλμυρούτσικοι, υπολογίζεται πως μετά από κάθε τρεις περίπου μεταβιβάσεις το Δημόσιο έχει ξανα-εισπράξει όλη την αξία του σπιτιού. Τα χρήματα, όμως με τα οποία αγοράζεται ένα ακίνητο, έχουν ήδη φορολογηθεί κατά την απόκτηση τους, και επομένως έχουμε σ' αυτές όλες τις επιβαρύνσεις κλασική περίπτωση διπλής φορολόγησης.

Επομένως κάθε 'τέλος κατοχής' ακινήτων, αποτελεί στην πραγματικότητα 'τριπλή' φορολόγηση, στην ουσία είναι ένα εύκολο μέτρο ρευστότητας, αφού στην χώρα μας όλα τα 'πληρώνει' ο μισθωτός, ο κάτοχος αυτοκινήτου, και τώρα με το ΕΤΑΚ, και ο κάτοχος σπιτιού, αυτοί -με λίγα λόγια- που μπορούμε να 'πιάσουμε', που δεν μπορούν να 'κρύψουν', οι άλλοι, οι έξυπνοι, αυτοί που στήνουν οφσόρ εταιρείες διαχείρισης ακινήτων για παράδειγμα, φοροδιαφεύγουν μια χαρά, αφού ότι είναι νόμιμο είναι και ηθικό..

Από θεωρητικής πλευράς, ακόμη και ο ΦΜΑΠ είναι ένας άδικος φόρος. Θυμάστε πως έχει μεγάλη ιστορία που ξεκινά απ' τα 'αριστερό' ΠΑΣΟΚ του 81, με τον περίφημο ΦΑΠ, που 'σφάχτηκαν υπουργοί στην ποδιά του'. Ο ΦΜΑΠ -με τον τρόπο που ίσχυσε τελικά, με τεράστιο αφορολόγητο όριο κλπ- είχε την λογική, πως νομικά και φυσικά πρόσωπα, που είχαν συγκεντρώσει πραγματικά μεγάλη ακίνητη περιουσία, όφειλαν να αποδίδουν στο κοινωνικό σύνολο έναν ετήσιο φόρο, αφήνοντας άθικτο όμως τον μέσο φορολογούμενο, που είχε το σπίτι του, το εξοχικό, άντε και κανένα χωραφάκι στο χωριό. Μ' αυτά τα χαρακτηριστικά έμοιαζε με ένα 'αριστερό εισπρακτικό' μέτρο. Άδικο, αλλά 'αριστερό'. Μην ξεχνάμε τέλος, πως η επαναφορά του ΦΜΑΠ απ' το ΠΑΣΟΚ, στοχεύει αναμφίβολα και στην τεράστια ακίνητη περιουσία της Εκκλησίας, την φορολόγηση της οποίας φαίνεται να έχει αποφασίσει ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ.

Οφείλω να αναγνωρίσω στον κ. Κύρτσο το 'ελαφρυντικό' της δύσκολης οικονομικής στιγμής που διέρχεται η χώρα μας. Με την λογική αυτή, θα μπορούσε το ΠΑΣΟΚ να δηλώσει -ας πούμε- πως διατηρεί το ΕΤΑΚ για ένα-δυο χρόνια ακόμη (με κάποιες τροποποιήσεις), και το καταργεί μετά.

Αποδεικνύεται πλέον τολμηρός ο κ. Παπανδρέου και καταργεί το άδικο μέτρο άμεσα.

Τρίτη, 15 Σεπτεμβρίου 2009

Eκλογικός οργασμός !!..




Χθες το πρωί, δυό νεαροί εργάτες έχασαν την ζωή τους. Ο ένας ήταν απ' την Ινδία. Ο άλλος απ' το Νεπάλ. Κατέβηκαν σ' ένα φρεάτιο κι εκεί τους έπνιξαν οι αναθυμιάσεις. Στο νοσοκομείο επιβεβαιώθηκε ο θάνατός τους. Το ατύχημα έγινε καθώς προσπαθούσαν να συνδέσουν τον βόθρο ενός παιδικού σταθμού με τον αγωγό της ΕΥΔΑΠ. Το έργο χρηματοδοτούσε ο Δήμος της Κηφισιάς. Το πραγματοποιούσε ιδιώτης εργολάβος, ο οποίος και συνελήφθει.


Ο κ. Τσιτουρίδης εξοργίστηκε, μα όχι για τους νεκρούς εργάτες: Πήγε στα γραφεία της Ν.Δ. και ποιός ξέρει τι θα έγινε 'κει μέσα. Βγαίνοντας μαζεύτηκαν τα κοράκια οι δημοσιογράφοι γύρω του. 'Δεν μπορεί να με αποκεφαλίζουν εμένα, όλοι αυτοί οι διαπλεκόμενοι' δήλωσε ! Και ενώ τα κοράκια διψούσαν για ζεστό αίμα και του ζητούσαν με λύσσα να δώσει 'ονόματα', εκείνος υποσχέθηκε 'συνέχεια προσεχώς'. Εν τω μεταξύ, οργισμένος είναι και ο κ. Δούκας, που έχει οργανώσει για σήμερα, επίσης, συνέντευξη 'τύπου' !


Προσέξτε τώρα: Ούτε η ΕΥΔΑΠ, ούτε ο Δήμος Κηφισιάς φέρουν οποιαδήποτε ευθύνη. Η ΕΥΔΑΠ έβγαλε και ανακοίνωση πως οι εργασίες δεν αφορούσαν τον αγωγό ΤΗΣ, αλλά την σύνδεση με τον βόθρο, επομένως αρμόδιος ήταν ο Δήμος. Απ' την μεριά του, ανεύθυνος είναι και ο Δήμος, καθώς το έργο το είχε δώσει 'φασον' σε ιδιωτική εταιρεία. Τώρα, βέβαια, ξέρουμε όλοι πως εδώ και πολλά-πολλά χρόνια ούτε οι ΔΕΚΟ, ούτε τα Υπουργείο Δημοσίων ..Έργων, ούτε οι Δήμοι, κλπ κάνουν οποιοδήποτε πραγματικό έργο. Τι νομίσατε; Πώς νομίζετε πως γίναμε τόσο ..αποδοτικοί; Με το φασόν ! Και μη σας μπερδεύουν οι ταμπελίτσες 'εργασίες ΕΥΔΑΠ', από κάτω με τα ψιλά πάντα γράφει εργολήπτρια 'η καλή μπάζα ΑΤΕ'. Αμφιβάλω εάν όλες αυτές οι δημόσιες υπηρεσίες έχουν καν τεχνικό τμήμα. Διότι βλέπετε, όλα τα πράσινα και τα γαλάζια παιδιά είναι ΣΤΕΛΕΧΗ πλέον, κάθονται στα αναπαυτικά γραφειάκια τους, διαβάζουν την αθλητική τους εφημεριδούλα ή λύνουν sudoku και φροντίζουν μονάχα για την ..οργάνωση. Διότι, τι να το κάνω εγώ κύριέ μου το 'ρουσφέτι' εάν πρόκειται ο κανακάρης μου να κατεβαίνει στο ..φρεάτιο; Θα σε μαυρίσω κερατά...


Η Αριστερά, παραδοσιακή και ανανεωτική, είναι βέβαια εξοργισμένη. Όχι για τους δύο νεκρούς. Είναι εξοργισμένη με τα κόμματα εξουσίας, τα οποία παραπλανούν τον λαό. Εξαπολύει τα τσιτάτα της, 'τιμωρήστε' τους, 'αποδυναμώστε τους', 'να βγούμε εμείς, οι 'μοναδικοί, οι γνήσιοι εκφραστές των λαϊκών συμφερόντων' πιο ισχυροί'. Επομένως καμια διαδήλωση δεν θα γίνει. Κανένας δεν θα κατεβεί στον δρόμο. Έχουμε σοβαρές δουλειές τώρα. Έχουμε εκλογές. Πρέπει να μπούμε στην βουλή. Πρέπει να βγούμε τρίτο κόμμα. Τώρα για δυο μετανάστες θα ενδιαφερθούμε; Άσε που ο ένας ήταν απ' το Νεπάλ, και το Νεπάλ ώς γνωστόν είναι κομμουνιστική χώρα...


Ο εργολάβος, που εκτελούσε το έργο, συνελήφθει, θα δικαστεί προφανώς για τον εξ αμελείας θάνατο των δύο παιδιών, θα του αναγνωρισθεί ο πρότερος έντιμος βίος, θα φάει κάποια ποινή με αναστολή και θα αφεθεί ελεύθερος. Θα συνεχίσει να οδηγεί το αφορολόγητο τζιπ του -όλοι αυτοί με τζιπ κυκλοφορούν-, θα συνεχίσει να περιφέρεται σε διαδρόμους Δήμων και Υπουργείων, θα συνεχίσει να λαδώνει τα κατάλληλα πρόσωπα και να χτυπάει δημόσια έργα. Θα συνεχίσει να αρμέγει την αγελάδα 'δια την ανάπτυξιν'. Στο κάτω-κάτω ένας 'μικρός επιχειρηματίας' είναι κι αυτός. Πώς να βγει πέρα; Πώς να βγει πέρα, αν δεν απασχολήσει μετανάστες, που τους πληρώνει με το σταγονόμετρο, τους έχει ανασφάλιστους, αδήλωτους, σκλάβους. Άσε που και να θελήσει, πού να βρεί ελληνόπαιδες; Κατεβαίνει τώρα ο Έλληνας στον βόθρο; Άσε που ο Έλληνας θα θέλει και το ΙΚΑ του, ανεβάζει το κόστος, μετά τι θα μείνει για την τσεπούλα μας; Πάρε τον Νεπαλέζο, τον Ινδό, κι ας τους να πεθάνουν καημένε, έχασε η Βενετιά βελόνι : Πρότερος έντιμος βίος..


Δυό παιδιά πέθαναν απ' τις αναθυμιάσεις του βόθρου χθες το πρωί. Η 'Ελληνική Δημοκρατία' όμως δεν μπορεί να πάψει. Δεν μπορεί να σταθεί ούτε για μια στιγμή. Οι ψηφοφόροι πρέπει να συνεχίσουν να κουνάν τα πλαστικά σημαιάκια. Οι υποψήφιοι πρέπει να συνεχίσουν να αλληλοσφάζονται για τα σταυρουδίνια. Οι 'πρωθυπουργοί' πρέπει να συνεχίσουν τις δαπανηρές τους 'περιοδείες' για να 'ενημερώσουν' τον 'λαό'. Ο ένας για να πει την 'αλήθεια', κι ο άλλος για να πει επίσης την 'αλήθεια'.
Η Δημοκρατία είναι απασχολημένη αυτή τη στιγμή ! Διότι οι 'εκλογές' είναι η 'ύψιστη δημοκρατική στιγμή'. Η στιγμή που ο 'κυρίαρχος λαός' αποφασίζει. Που ο συλλογικός αυνανισμός μας πλησιάζει στην κορύφωσή του ! Η τσόντα στα παράθυρα φτάνει στην πιό καυλωτική σκηνή της ! Ο Τσιτουρίδης ουρλιάζει, ο Σημίτης στάζει φαρμάκι, ο Βενιζέλος σιωπά με νόημα, ο Κωστάκης λύνει την γραβάτα ιδρωμένος, ο Γιώργος αποκτά ευφράδεια ! Ο ηδονικός οργασμός πλησιάζει ! Τα μάτια κλείνουν ! Τ'αυτιά δεν ακούν ! Όλα βυθίζονται σε μια μαύρη ..οπή ! Δεν υπάρχουν νεκροί μετανάστες ! Δεν υπάρχει ευαισθησία ! Η 'ξαναμμένη' μας 'Δημοκρατία' είναι ανάλγητη αυτή την ώρα...

Παρασκευή, 11 Σεπτεμβρίου 2009

Ευριπίδη, Άλκηστις


Χθες το βράδυ είχα την τύχη να παρακολουθήσω την παράσταση της Άλκηστης του Ευριπίδη από το Εθνικό Θέατρο, σε σκηνοθεσία του κ. Θωμά Μοσχόπουλου. Παιζόταν στο υπαίθριο θέατρο στο πάρκο του Αιγάλεω, και παρά τον επίφοβο καιρό (που ευτυχώς πήρε να βρέχει την στιγμή που φτάναμε στο σπίτι πια), παρά και τον σημερινό αγιασμό, πού σήμαινε πρωινό ξύπνημα, πήρα τον οκτάχρονο Κωνσταντίνο, του φόρεσα μπουφάν και πήγαμε..
Δεν είμαι καθόλου 'κριτικός' θεάτρου, ούτε παρακολουθώ 'ό τι κινείται' στον χώρο, αλλά η παράσταση αυτή ήταν καταπληκτική ! Έβγαζε μάτια η δουλειά και η δημιουργικότητα. Δουλειά και δημιουργικότητα απ' τον σκηνοθέτη, που ήδη σας τον ανέφερα. Δουλειά και δημιουργικότητα απ' τους υπόλοιπους συντελεστές, μουσικό, χορογράφο, σκηνογράφο κλπ. Δεν μπορώ να μην αναφέρω το όνομα του Κορνήλιου Σελαμσή, που είχε γράψει την καταπληκτική μουσική, που παιζόταν ζωντανά επί σκηνής. Ντράπηκα που δεν ήξερα ούτε το όνομά του. Δουλειά και δημιουργικότητα απ' όλους ανεξαιρέτως τους ηθοποιούς. Και κυρίως: Δουλειά και δημιουργικότητα που όμως ΥΠΗΡΕΤΟΥΣΑΝ το κείμενο του Ευριπίδη. Δεν το 'χρησιμοποιούσαν'. Δεν το 'καπέλωναν'. Ο Ευριπίδης ήταν απ' την αρχή μέχρι το τέλος εκεί. Παρών. Όπως έπρεπε να είναι..

Μετά από κάτι τέτοια, δεν μπορείς να μην σκεφτείς πως υπάρχει ευτυχώς και μια άλλη Ελλάδα, η Ελλάδα της προσπάθειας, της δουλειάς, της ικανότητας, και κυρίως του αποτελέσματος. Δεν μπορείς να μην σκεφτείς πως όταν έχουμε τέτοια μέγιστη κληρονομιά να πατήσουμε πάνω της, το μόνο που χρειάζεται είναι δουλειά και θα κάνουμε πραγματικά θαύματα. Δεν μπορείς, βέβαια, και να μην μείνεις άφωνος, σχεδόν να 'τρομάξεις' σε σχέση με το πόσο ψηλά φτάσανε τον πήχη οι πρόγονοι. Αναρωτιέσαι, ξεπεράστηκαν άραγε ποτέ αυτά τα κείμενα; Δεν μπορείς, τέλος, να μην πεις κι ένα μεγάλο μπράβο. Πρέπει να λέμε και τα μπράβο. Όχι μόνο να γκρινιάζουμε..

Δυστυχώς οι καλοκαιρινές παραστάσεις είναι στο τέλος τους. Σύμφωνα με το πρόγραμμα στην Αθήνα θα γίνει μία μόνο ακόμη, στις 14/9 στο Αττικό 'Αλσος, και μετά έχει άλλες δύο, στις 18/9 και 19/9, όμως στο Ηράκλειο στην Κρήτη. Αξίζει να μην την χάσετε.

ΥΓ. Διαβάζοντας πριν την παράσταση στον Κωνσταντίνο την ιστορία του έργου απ' το πρόγραμμα, ρώτησε: Γιατί μπαμπά λέει 'διδάχτηκε';..

Ξέρετε, τώρα..

Γύφτικο σκεπάρνι ο ...μπαμπάς χα χα...

Δευτέρα, 7 Σεπτεμβρίου 2009

Καλή μας ψήφο αδέλφια...


Το πολίτευμά μας φέρει τον επίσημο όρο της 'αντιπροσωπευτικής Δημοκρατίας'. Τι σημαίνει αυτό; Ότι κάθε τέσσερα χρόνια, με την ψήφο μας, στέλνουμε στο σώμα που ονομάζεται κοινοβούλιο τους εκπροσώπους μας. Αυτούς που πιστεύουμε πως με τον καλύτερο τρόπο θα προασπίσουν τα δικαιώματά μας και θα προάγουν τα συμφέροντά μας.


Σύμφωνα με το σύνταγμά μας, οι τρείς εξούσίες που πρέπει και οφείλουν να είναι εντελώς διακριτές και ανεξάρτητες είναι η εκτελεστική (κυβέρνηση, κράτος), η νομοθετική (κοινοβούλιο) και βέβαια η δικαστική.


Ειδικά για την αυτοτέλεια της νομοθετικής απ' την εκτελεστική εξουσία, αυτή υποτίθεται πως προβλέπεται απ' το σύνταγμα: Ο λαός κάθε τέσσερα χρόνια ψηφίζει τους βουλευτές-εκπροσώπους του, οι οποίοι στην έναρξη της μετεκλογικής περιόδου και με τον σχηματισμό της κυβέρνησης από το πρώτο σε ποσοστό κόμμα, συνέρχονται και αφού ακούσουν τις περίφημες προγραμματικές δηλώσεις, καλούνται να δώσουν ή να μην δώσουν την επίσης περίφημη ψήφο εμπιστοσύνης.


Επίσης οι βουλευτές-εκπρόσωποι του ελληνικού λαού, έχουν σε όλη την διάρκεια της τετραετούς θητείας τους -εκτός του νομοθετικού τους έργου-το δικαίωμα να θέσουν με διάφορους τρόπους (που επίσης προβλέπονται απ' το σύνταγμά μας) την 'εμπιστοσύνη' προς την εκτελεστική εξουσία σε αμφισβήτηση, να την προσβάλουν, να την άρουν, οπότε το σύνταγμά μας σπεύδει να προβλέψει την διενέργεια νέων εκλογών κλπ.


Και στην εκτέλεση του νομοθετικού τους έργου, βέβαια, οι βουλευτές-εκπρόσωποί μας, έχουν το δικαίωμα να ψηφίσουν ή να καταψηφίσουν οποιοδήποτε νομοσχέδιο με το οποίο έρχονται σε αντίθεση. Στην πραγματικότητα, θα λέγαμε πως ίσα-ίσα αυτός είναι ακριβώς ο ρόλος τους, με την ψήφιση ή όχι των νοσχεδίων να προάγουν το συμφέρον της περιοχής, των ψηφοφόρων, του λαού δηλαδή του ίδιου, που ακριβώς για τον λόγο αυτό τους στέλνει στην βουλή (και βέβαια τους πληρώνει κι από πάνω, αλλά αυτό ας είναι το λιγώτερο). Θα μπορούσε δηλαδή ένας βουλευτής ενώ συνεχίζει να στηρίζει μια κυβέρνηση, όμως με κάποιο νομοσχέδιό της να συμφωνήσει ενώ με κάποιο άλλό όχι.


Αυτά προβλέπει το Σύνταγμα. Αυτά που ΔΕΝ προβλέπει είναι αυτά που συμβαίνουν στην Δημοκρατία μας: Οι βουλευτές λοιπόν δεν είναι εκπρόσωποί μας αλλά ΠΡΟΒΑΤΑ σε ΜΑΝΤΡΙΑ. Τα μαντριά αυτά είναι βέβαια τα κόμματα με τους μηχανισμούς τους. Διότι το ΚΟΜΜΑ σε πρότεινε κύριέ μου, το κόμμα σε κατέβασε στις εκλογές, αυτό σ' έστειλε στην Βουλή κι όχι ο ΛΑΟΣ, κι αυτό δεν πρέπει, δεν μπορείς να το ξεχάσεις. Στο κόμμα λοιπόν -με τους σχηματισμούς του, τις κλίκες του, τις ίντριγκές του, τους κομματάρχες του, μετατίθεται η δημοκρατική διαδικασία, φεύγει απ' τον θεσμικό της χώρο, που βέβαια είναι το κοινοβούλιο, στην πραγματικότητα παύει να είναι στ' αλήθεια 'δημοκρατική διαδικασία'..
Το βαφτίσαμε ΚΟΜΜΑΤΙΚΗ ΠΕΙΘΑΡΧΙΑ. Και προσωπικά δεν θυμάμαι να έχει σπάσει ποτέ από κανέναν απ' τους 300 λεβέντες που στέλνουμε κάθε φορά. Κι άμα κανένας λιγάκι πιο λεβέντης απ τους άλλους τολμήσει να θέσει σε αμφισβήτηση αυτή την κομματική πειθαρχία, το μαντρί δηλαδή και τον ΒΟΣΚΟ, τότε ΘΕΤΕΙ ΕΑΥΤΟΝ εκτός κόμματος, συνήθως αναγκάζεται σε παραίτηση, ή ονομάζεται ΑΝΤΑΡΤΗΣ και ενώ συνεχίζει να στηρίζει τα νομοσχέδια παραιτείται αργότερα κλπ κλπ.


Πάνε περίπατο, λοιπόν όλα τα περί ΨΗΦΟΥ ΕΜΠΙΣΤΟΣΥΝΗΣ, όλα τα περί ΨΗΦΙΣΗΣ ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΩΝ, ο ΕΚΠΡΟΣΩΠΟΣ του λαού πάει περίπατο κι αυτός, γίνεται στην πραγματικότητα ένα απ' τα απαραίτητα 151 ΚΟΥΚΙΑ, που επιτρέπουν στην κυβέρνηση να επιτελέσει το θεάρεστο έργο της, να μας καθήσει στο σβέρκο για τέσσερα χρόνια, να φάει, να ξεπουλήσει, να κλέψει, και να έρθει μετά την θητεία της να ξαναζητήσει την ψήφο μας.


Οι θεωρητικοί του Δημοσίου Δικαίου ονομάζουν το φαίνομενο 'ΣΥΓΧΙΣΗ ΤΗΣ ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΕΚΤΕΛΕΣΤΙΚΗΣ ΕΞΟΥΣΙΑΣ' και βέβαια αποτελεί χαρακτηριστικό ανώριμων Δημοκρατιών, καλή ώρα σαν την δική μας...


Πώς τροφοδoτείται αυτό; Πού οφείλεται; Μα ασφαλώς στην περίφημη ΑΥΤΟΔΥΝΑΜΙΑ. Αποτέλεσμα απ' την μια κατάλληλων ΕΚΛΟΓΙΚΩΝ ΝΟΜΩΝ και της δικής μας ΨΗΦΟΥ που την συντηρούν.

Μήπως, όμως, αν δεν είχαμε για δεκαετίες τώρα όλες αυτές τις ΑΥΤΟΔΥΝΑΜΕΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΕΙΣ να είχαμε καλύτερη διακυβέρνηση; Μήπως με κυβερνήσεις συνεργασίας δεν θα είχαμε τόσα πολλά φαινόμενα διαπλοκής και διαφθοράς; Μήπως, μη δίνοντάς τους αυτοδυναμίες να τους αναγκάζαμε να ΣΥΝΕΡΓΑΣΤΟΥΝ; Μήπως η ψήφος εμπιστοσύνης να γινόταν αναγκαστικά πιο ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΗ; Μήπως δεν θα μπορούσαν να περάσουν απ' το κοινοβούλιο τόσο εύκολα τα διάφορα αντιλαϊκά νομοσχέδια; Mήπως οι βουλευτές μας θα μπορούσαν να γίνουν πιό πραγματικοί ΕΚΠΡΟΣΩΠΟΙ μας κι όχι ΠΡΟΒΑΤΑ; Μήπως η 'δημοκρατία' μας να γινόταν περισσότερο δημοκρατία; Με λίγα λόγια: Μήπως πρέπει να φρoντίσουμε με την ψήφο μας να ΜΗΝ ΤΟΥΣ ΔΩΣΟΥΜΕ ΞΑΝΑ ΑΥΤΟΔΥΝΑΜΙΕΣ;;;...


Τέλος.

Μετά απ' όλη αυτή την ουτοπική, θεωρητική, ρομαντική ανάρτηση, σας αφήνω να ανοίξετε πάλι τις τηλεοράσεις σας και να παρακολουθήσετε τα πραγματικά παπαγαλάκια, τα κανάλια, τους δημοσιογράφους, τους πολιτικούς, ΟΛΟΥΣ ΑΝΕΞΑΙΡΕΤΩΣ να σας τρομοκρατούν με το ενδεχόμενο της ΑΚΥΒΕΡΝΗΣΙΑΣ, να σας πείθουν για την ΑΝΑΓΚΗ ΙΣΧΥΡΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ, να σας πολώνουν με τον στόχο της ΑΥΤΟΔΥΝΑΜΙΑΣ, να σας απαξιώνουν με την λογική της ΧΑΜΕΝΗΣ ΨΗΦΟΥ, τέλος πάντων, σας αφήνω να απολαύσετε την γνωστή προεκλογική φιέστα..


Καλή ψήφο σε όλους μας...

Παρασκευή, 4 Σεπτεμβρίου 2009

Μαρμαρωμένος βασιλιάς..


Είναι λογικό να υποθέσουμε, πως στην Νέα Δημοκρατία κανείς -ούτε ο ίδιος ο κ. Κώστας Καραμανλής- δεν πιστεύει πως θα μπορούσε η κάλπη να την βγάλει πρώτο κόμμα: Το λένε οι δημοσκοπήσεις Το έλεγε η ίδια η παράταξη μέχρι και λίγες ώρες πριν το διάγγελμα. Το λένε καθαρά σήμερα και τα φαρμακερά πρωτοσέλιδα των φιλο-κυβερνητικών εφημερίδων.

Δεν χρειάζεται ο Ηρακλής Πουαρό για να εξιχνιάσει το 'μυστήριο' του διαγγέλματος:

Πρώτον: Όσο πιο γρήγορα οι εκλογές, τόσο πιο μικρή θα είναι η ήττα: Από το 4 και κάτι των ευρωεκλογών οι δημοσκοπήσεις έδειχναν σταθερά μια συνεχώς αυξανόμενη διαφορά.

Δεύτερον: Όσο πιο γρήγορα οι εκλογές τόσο πιο πολλά οικονομικά προβλήματα θα έχει να αντιμετωπίσει το ΠΑΣΟΚ στα πρώτα του βήματα, τόσο πιο πολλές 'αντιλαϊκές' αποφάσεις θα πρέπει να πάρει.

Τρίτον: Το κεφάλαιο φαίνεται να πιστεύει πως μια νέα κυβέρνηση ίσως αλλάξει το κλίμα και επιφέρει μια πιο σύντομη έξοδο απ' την οικονομική ύφεση. Το έδειξαν καθαρά οι σημερινές δηλώσεις οικονομικών παραγόντων. Δεν πιστεύω προσωπικά πως ο κ. Καραμανλής θα υπέκυπτε σε πιέσεις για μια τέτοια απόφαση, απλά στην παρούσα φάση, οικονομικές πιέσεις, κομματικό συμφέρον και προσωπικό ένστικτο αυτοσυντήρησης ταυτίζονταν.

Ποιά θα είναι η συνέχεια; Ο κ. Καραμανλής θα χάσει τις εκλογές με όσο το δυνατόν πιο διαχειρίσιμη διαφορά. Στην συνέχεια, ο ίδιος θα προκαλέσει διαδικασία επανεκλογής του στην ηγεσία της Νέας Δημοκρατίας. Διαδικασία, που με δεδομένη την φθορά που έχουν υποστεί και ο κ. Σουφλιάς (φωτιές-οικολογικά τέλη κυκλοφορίας-κόντρα με την άποψη της μη προσφυγής στις κάλπες), αλλά νομίζω και η κ. Μπακογιάννη (άτονη εξωτερική πολιτική, αποτυχία με τον νέο Τούρκο Υπέξ, στασιμότητα στο Σκοπιανό), είναι πανεύκολο να την κερδίσει και να έχει έτσι -για τον εαυτό του- 'νωπή' μια νέα ενδο-κομματική εντολή, τουλάχιστον.

Κι έτσι η Νέα Δημοκρατία θα έχει τον 'μαρμαρωμένο βασιλιά' της !

Δεν θα βιαστεί. Ούτε θα κάνει το εύκολο λάθος να προκαλέσει εκείνη εκλογές τον Μάρτιο με την λήξη της θητείας του Προέδρου. Δεν θα ποντάρει ούτε στην πιθανή μη αυτοδυναμία του ΠΑΣΟΚ. (Πιθανώς αυτή τη στιγμή η ΝΔ να επιθυμεί μια ισχνή αυτοδυναμία του ΠΑΣΟΚ, καθώς μια δεύτερη εκλογική αναμέτρηση πιθανώς θα μεγάλωνε την διαφορά). Θα περιμένει τον κ.Παπανδρέου να αποτύχει την δύσκολη χρονιά που έρχεται. Θα περιμένει τον κ. Παπανδρέου να αποτύχει να κρύψει το παλαιο-πασοκικό πρόσωπο της παράταξής του, που (κι εκείνος για 5 χρόνια) δεν τόλμησε να θίξει. Θα περιμένει τον κ. Παπανδρέου να υποστεί την φυσιολογική φθορά, για παράδειγμα των πυρκαγιών του επόμενου καλοκαιριού. Θα περιμένει με υπομονή. Το ώριμο φρούτο να πέσει. Κι όταν συμβεί, ο 'βασιλιάς' θα ξε-μαρμαρώσει, 'πάλι με χρόνους με καιρούς΄..

Ο κ. Καραμανλής, λοιπόν, έπραξε ότι μπορούσε καλύτερο. Μόνο που -σε ποδοσφαιρικούς όρους- έχασε την μπάλα, δεν μπόρεσε να την κοντρολάρει επί 5 ολόκληρα χρόνια. Κι η μπάλα βρίσκεται τώρα στα πόδια του ΠΑΣΟΚ.

Τελικά, δεν έχει και λίγες ελπίδες. Το πιο πιθανό είναι να βγει άουτ...

Τρίτη, 1 Σεπτεμβρίου 2009

Εποχή προγραμματισμού..


Δουλεύοντας πολλά χρόνια σαν λογιστής, ήθελα δεν ήθελα, έμαθα να δουλεύω με πρόγραμμα. Όταν σε 'κυνηγούν΄ συνεχώς προθεσμίες, που σχεδόν πάντα συνοδεύονται από χρηματικά πρόστιμα, το να δουλεύεις χωρίς την 'ασφάλεια' του 'πλάνου' είναι απλά αδύνατο. Το πραγματικό 'αφεντικό' στην δουλειά μου, είναι το ..ημερολόγιο..


Στο σπίτι, τέτοιες μέρες, 'σχεδιάζουμε' την σχολική χρονιά του γιου μας. Φυσικά το σχολείο είναι κάτι το 'προγραμματισμένο' λίγα έχουμε να αποφασίσουμε εκεί. Όμως σχεδόν πάντα έχουμε κι άλλα , ως γονείς, να σκεφτούμε. Για παράδειγμα, εφέτος που θα πάει στην Γ' Δημοτικού, αντιμετωπίζουμε το 'πρόβλημα' του εάν πρέπει ή όχι να τον ξεκινήσουμε Αγγλικά. Άλλος μας τα λέει έτσι, κι άλλος αλλιώς. Δεν έχουμε καταλήξει. (Μακάρι οι φίλοι, εδώ, που πολλοί είναι και πλέον 'ειδικοί' να βοηθούσαν με την γνώμη τους)..


Τα παιδιά, κινούμενα με τον 'αυτόματο πιλότο' του αναλυτικού προγράμματος, δεν μαθαίνουν ν' αποφασίζουν. Σκεφτόμαστε με την μαμά του, σιγά-σιγά, ας είναι τόσο μικρός, να τον 'βάλουμε' στις συζητήσεις αυτές. Να τον παρακινήσουμε να αποφασίσει μόνος του για φέτος κάποιους 'στόχους', -όποιους εκείνος θέλει, ας είναι και 'παιδικοί'- και στη συνέχεια να τον ενθαρρύνουμε να τους 'πετύχει'. Θα δείξει..


Τέτοια εποχή, στην οικογένεια 'κατατίθεται' ο 'ετήσιος προϋπολογισμός' ! Ξέρετε όλοι, φαντάζομαι, πως το 'υπουργείο Οικονομικών' το έχουν οι γυναίκες κι όχι οι άνδρες ! Επίσης οι γυναίκες έχουν και το υπουργείο 'οικογενειακών έργων' ! Εμείς (οι άνδρες) στην καλύτερη περίπτωση απλά υπερψηφίζουμε, και σπανίως -πολύ, πολύ, πολύ σπανίως- εκφράζουμε και καμιά δειλή αντίρρηση. (Η δική μου σύζυγος έχει και το Υγείας, και το Παιδείας, κι άλλα που δεν μου 'ρχονται, εγώ έχω μονάχα την γραμματεία ..Αθλητισμού)..


Οι 'στόχοι' που με προκαλούν περισσότερο, -στην οικογένεια- είναι και οι πιο δύσκολοι να επιτευχθούν. Είναι όταν θέλω κάτι ν' αλλάξω. Κάτι να 'διορθώσω'. Όταν θέλω να γίνουμε κάπου καλύτεροι. Πιο σωστοί. Όταν αντιληφθώ μια έλλειψη, μια 'στεναχώρια', μια 'σιωπή' να εκκολάπτεται Αυτές οι αποφάσεις δεν μπορούν να παρθούν μονομερώς. Εδώ θέλει κουβέντα. Θέλει να μιλήσεις και ν' ακούσεις. Θέλει να παραδεχθείς λάθη. Να κοιτάξεις τον καθρέφτη μ' ολάνοιχτα μάτια. Θέλει καλή διάθεση, να ενθουσιάσεις και να ενθουσιαστείς. Αν ξεκινήσεις με μιζέρια, γκρίνια, αν τελικά το φοβηθείς, άστο καλύτερα για άλλη στιγμή, μην το ανοίγεις καν. Δεν θα πετύχει..

Τέλος, τέτοιες μέρες, κάνω και το 'προσωπικό' μου πρόγραμμα. Βάζω τους ατομικούς μου στόχους: Πόσα κιλά -απ' αυτά που 'τσίμπησα' στις διακοπές- πρέπει να χάσω. Ποια μέρα της βδομάδας θα απελευθερώσω για το χόμπι μου με την χορωδία. Πώς θα μειώσω το παλιοτσίγαρο. Ποια βιβλία θα ήθελα να διαβάσω μέσα στον χειμώνα..

Θα ρωτήσετε: Όλα αυτά τα προγράμματα καταφέρνω πάντα να τα ολοκληρώσω; Όλους αυτούς τους στόχους τους υλοποιώ; Όχι βέβαια. Ο χρόνος χασκογελά πάντα, πάνω απ' τις προσδοκίες των ανθρώπων. Τρέχει σαν το νερό κάτω απ' τις γέφυρες, ξεγλιστρά μέσα απ' τα δάχτυλά μας και χάνεται στο παρελθόν για πάντα. Κι αν υπάρχουν τόσο ισχυροί χαρακτήρες που μπορούν και δεν λοξοδρομούν ποτέ, που μένουν πάνω στις ράγες απόλυτα προσηλωμένοι, αν υπάρχουν, πραγματικά δεν ανήκω σ' αυτούς, ομολογώ πως τους θαυμάζω..


Ωστόσο, ετούτη εδώ η εποχή, -αρχίζει το Φθινόπωρο- μ' αρέσει. Η μέρα πήρε να μικραίνει, το σπίτι γίνεται πιο 'ποθητό'. Χθες η βροχή σήκωσε αυτή την εξαίσια μυρωδιά του πρωτοβρεγμένου χώματος ! Επιστρέφουμε. Μαζευόμαστε. Ξαναβρίσκουμε το σκόπιμα σπαταλημένο στις παραλίες 'μέτρο' μας. Κι αυτή όλη η 'ανασύνταξη', ο 'προγραμματισμός', οι νέοι 'στόχοι' σαν να με ηρεμούν, μου δίνουν την αίσθηση μιας 'ασφάλειας'. Την ψευδαίσθηση πως κάπως 'ελέγχω' το τυχαίο. Την ίδια την μοίρα..