Δευτέρα, 30 Νοεμβρίου 2009

Το λυκόφως των θεών..


Οφείλουμε να παραδεχθούμε πως, για άλλη μια φορά, ο κόσμος ξεπέρασε τους 'ηγέτες' του. Τετρακόσιες χιλιάδες άνθρωποι, εχθές, αγνόησαν κάθε ταλαιπωρία, στήθηκαν σε ουρές δύο και παραπάνω ωρών, δείχνοντας πάνω απ' όλα πως διψούσαν για συμμετοχή. Τετρακόσιες χιλιάδες άνθρωποι, ψηφοφόροι που ακόμη και οι 'ταγοί' του, τους θεωρούσαν 'απολίτικους', αγωνιούσαν για την προσέλευση, δήλωναν πως θα ήταν 'επιτυχία' ακόμη και εάν ξεπερνούσαν τις 100, το πολύ τις 150 χιλιάδες. Τετρακόσιες χιλιάδες νεοδημοκράτες, εχθές, έστειλαν στο καλάθι των αχρήστων όλες τις δημοσκοπήσεις, μετέτρεψαν το υποτιθέμενο ντέρμπι σε ευρεία επικράτηση, διαψεύδοντας κάθε προγνωστικό.

Με την χθεσινή τους μεγάλη συμμετοχή αγνόησαν τα στημένα διακυβεύματα. Άλλος τους έλεγε πως ψηφίζουν για να βγάλουν τον καταλληλότερο για πρωθυπουργό. Άλλος, πως ψηφίζουν για να πάνε προς τα δεξιότερα. Άλλος τους φανάτιζε να γκρεμίσουν τα 'τζάκια' και τους 'μηχανισμούς'. Άλλος, ισχυριζόταν πως έπρεπε να 'καθαρίσει' το κόμμα. Σε μια 'αγνή' στιγμή, όπου δεν παιζόταν το 'να βάλω το παιδί μου στο δημόσιο', όπου ήξεραν καλά πως αργεί η κυβερνητική 'εξουσία', εκείνοι, ψήφισαν επειδή ήταν θυμωμένοι από την πρόσφατη ήττα, τιμώρησαν όποιους πίστευαν πως ήταν υπεύθυνοι γι' αυτή, τιμώρησαν τα 'προβεβλημένα στελέχη, που τους πρόδωσαν με τις συμπεριφορές τους, με τα βατοπέδια και τις siemens, με την κυβερνητική απραξία και το playstation, γκρέμισαν ολόκληρο τον καραμανλικό θίασο, σφράγγισαν για δεύτερη φορά, μετά τις εκλογές, την 'καταδίκη' του..

Το μήνυμα που έστειλαν εχθές 400.000 συμπολίτες μας είναι ξεκάθαρο. Ένας 'δεξιός' κόσμος, παραδοσιακά υποτίθεται προσκολλημένος με 'εθνάρχες', 'άνίψια', 'οικογένειες', απέδειξε πως όλα αυτά αποτελούν νεκρό παρελθόν. Πως τιμωρούνται οι ηγεσίες που θεωρούν τον 'λαό' κτήμα και περιουσία τους. Τιμωρούνται οι ηγεσίες που πιάνουν τις καρέκλες και κλείνουν τις πόρτες. Τιμωρούνται οι ηγέτες που νομίζουν πως με επικοινωνιακά κολπάκια, πολώσεις και τα ρέστα μπορούν να εκλέγονται εύκολα, επ' άπειρον. Τιμωρούνται όσοι υπερεκτιμούν την αποτελεσματικότητα των 'συγκροτημάτων', των δημοσκόπων και των δημοσιοκάφρων (που χθες βράδυ μας αγανάκτησαν, αλλά αυτό είναι άλλη ανάρτηση)..

Πιστεύει κανείς πως το μήνυμά τους δεν πρέπει να το πάρει ο κ. Παπανδρέου; Πιστεύει κανείς πως δεν απευθύνεται στον κ. Καρατζαφέρη, στον κ. Τσίπρα, στην κ. Παπαρήγα; Πιστεύει κανείς πως δεν θα έπρεπε να το ερμηνεύσει σωστά, ακόμη κι ο ίδιος ο χθεσινός νικητής, ο κ. Σαμαράς;

Δεν ψήφισα. Δεν είμαι 'νεοδημοκράτης'. Χάρηκα, όμως, για τις τετρακόσιες αυτές χιλιάδες, που πήγαν εχθές και πήραν μέρος στη διαδικασία. Είπαμε να μην λέμε μόνο τα στραβά: Μπράβο τους....

Σάββατο, 28 Νοεμβρίου 2009

Ας σιωπήσουμε..


Μας έχω βαρεθεί !
Γιατί η κυβέρνηση δεν προχωρά με πιο γοργά βήματα. Γιατί προχωρά τόσο γρήγορα και μας αιφνιδιάζει. Γιατί παίρνει μέτρα. Γιατί δεν παίρνει μέτρα. Γιατί βοηθάει αυτούς και όχι κι εμάς. Γιατί δεν φορολογεί αυτούς. Γιατί δεν απαλλάσσει εμάς. Γιατί ο πρωθυπουργός δεν κινείται. Γιατί ο πρωθυπουργός πάει ταξίδια. Γιατί η υπουργός φοράει αυτά τα παπούτσια. Γιατί δεν μας καταδέχεται ο υπουργός. Γιατί δεν μειώνει τον δημόσιο τομέα. Γιατί δεν κάνει προσλήψεις στον δημόσιο τομέα. Γιατί δεν τα παίρνει απ’ τους έχοντες. Γιατί φορολογεί τους έχοντες. Γιατί φορολογεί την εκκλησία. Γιατί δεν φορολογεί την εκκλησία. Γιατί δεν συμμορφώνεται με την Ευρωπαϊκή Ένωση. Γιατί δεν πάει κόντρα στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Γιατί δεν μας ρωτάει. Γιατί μας ρωτάει. Γιατί αργεί. Γιατί βιάζεται. Αμάν !!!! Μας βαρέθηκα !!…
Για μπείτε παρακαλώ στην διαβούλευση για τις προσλήψεις των εκπαιδευτικών. Όχι μπείτε, να δείτε. Μπείτε να δείτε τι γράφουν, πώς διαβουλεύονται, πώς σκέπτονται, οι δάσκαλοι των παιδιών μας: ‘Κυρία Υπουργέ. Για να βελτιώσετε το άρθρο τάδε, πρέπει να διαβάσετε το παρακάτω μακρινάρι, στο οποίο εξηγώ την προσωπική μου ιστορία, η οποία είναι ενδεικτική για όλη την Ελληνική κοινωνία, με λίγα λόγια κυρία Υπουργέ μου, πριν νομοθετήσετε παρακαλώ, ελάτε στο σπίτι, να σας κεράσουμε και λικέρ, και να σας θέσουμε το πρόβλημα με το δικό μας ονοματεπώνυμο. Διορίστε εμάς πρώτα κυρία Υπουργέ, κι αφήστε τους υπόλοιπους να κουρεύονται, διότι μαύρο φίδι που σας έφαγε, δεν πρόκειται να σας ξαναψηφίσουμε, θα ψηφίσουμε τον Σαμαρά, που είναι και απ’ τα μέρη μας, και πολύ τον εκτιμούμε’…
Για μπείτε στην τελευταία ανάρτηση της Αφροδίτης Αλ Σαλέχ. Όχι μπείτε. Μη διαβάσετε την ανάρτηση. Όχι. Διαβάστε τα σχόλια. Να δείτε πόσο αντιρατσιστές είμαστε. Πόσο σεβόμαστε την ανθρώπινη ζωή. Πόσο Ελληναράδες υπερήφανοι για τα υπερ-καθαρά γονίδιά μας είμαστε. Πώς μπορούμε να συνδυάσουμε τον Ξένιο Δία και να τον κάνουμε αχταρμά με την ξενοφοβία την ίδια ακριβώς στιγμή. Μπείτε να θαυμάσετε με πόση γενναιότητα αφήνουμε ανώνυμα βρωμερά υπονοούμενα. Πόση ανοησία χρειάζεται για να μην βλέπουμε ούτε την ίδια μας την τύφλα…
Ας κοιταχτούμε όλοι μας στον καθρέφτη. Όχι. Όχι μην κλείνετε τα μάτια σας. Ανοίξτε τα με θάρρος. Για να μετρήσουμε όλοι –πρώτος εγώ ο ίδιος- πόσες φορές παρανομήσαμε σήμερα. Ας μάθουμε να μην αφήνουμε μέχρι και τη ..γιαγιά μας στο πεζοδρόμιο να μας κρατάει τη θεσούλα μην και περπατήσουμε δυο βήματα μέχρι το σαράβαλό μας. Ας μάθουμε να αλλάζουμε τον καταλύτη μας πριν να αφήνει ραδιενέργεια πίσω του, ας μάθουμε να οδηγούμε κι όχι να μοστράρουμε. Ας μάθουμε να μην αφήνουμε στη μύτη του γείτονα τα σκουπίδια μας επειδή έτσι μας βολεύει. Ας μάθουμε να μην μολύνουμε, ας μάθουμε να δεχόμαστε ΧΥΤΑ και στη δική μας περιοχή, μιας και οι άλλοι δεν κατούρησαν στο πηγάδι. Ας μάθουμε να μην χτίζουμε τα αυθαίρετά μας, να μην κλείνουμε τους ημιυπαίθριούς μας, να μην καίμε τα δάση μας για να τα περιφράξουμε μετά. Ας μάθουμε να κόβουμε και καμιά απόδειξη στο μαγαζάκι μας, στο ιατρείο μας, στο καφενείο μας κι όχι να κλέβουμε όσα, όπου, κι όπως μπορούμε περισσότερα, ζητώντας ταυτόχρονα να τα πληρώσουν όλα οι άλλοι. Ας μάθουμε να μην λαδώνουμε τον εφοριακό, τον αστίατρο, τον πολεοδόμο για να κλείσει τα μάτια του στην παρανομία μας. Ας μάθουμε να μην λουφάρουμε, να δουλεύουμε χωρίς να παίζουμε πασιέντζα, λύνοντας σουντόκου και διαβάζοντας αθλητική. Ας μάθουμε τον κανακάρη μας πως στο σχολείο δεν πάει μόνο για να κάνει κατάληψη. Ας τον μάθουμε πως η μαγκιά με τα λεφτάκια του μπαμπά είναι τζάμπα. Ας πάψουμε να τον χαϊδεύουμε, να τον προετοιμάζουμε πως έτσι κι αλλιώς, κάποιος μπάρμπας στην Κορώνη θα βρεθεί και θα τον βολέψει κάπου, θα τον κάνει ‘στέλεχος’, πως θα επιβλέπει άλλους να κάνουν τη δουλειά κι εκείνος θα εισπράττει. Ας μάθουμε να μην ζητάμε όλο και περισσότερους, μισθούς, αποζημιώσεις, επιδοτήσεις, προνόμια, απαλλαγές. Ας καταλάβουμε επιτέλους πως οι κουτόφραγκοι δεν θα είναι για πάντα κουτόφραγκοι να χρηματοδοτούν την κουτοπονηριά μας, την αναξιοπιστία μας, την τεμπελιά μας, την Ελληνική μας ..λεβεντιά !!!…
Θα μπορούσα, θα μπορούσαμε όλοι, να προσθέτουμε στον κατάλογο άπειρα παραδείγματα. Δεν τελειώνει. Είναι σκληροί οι καθρέφτες..
Μας βαρέθηκα. Όλους μας. Κι εμένα τον ίδιο, το επαναλαμβάνω. Γιατί μέχρι να τα μάθουμε όλα τα παραπάνω. Μέχρι να τα κάνουμε πράξη. Μέχρι να βρούμε σαν λαός το μέτρο μας. Τη λογική μας. Ε. Ας σιωπήσουμε τουλάχιστον, κι ας αφήσουμε εκείνους που ανέλαβαν την βαριά ευθύνη –στη θεσούλα των προηγούμενων που μπροστά στα δύσκολα την έκαναν με ελαφρά πηδηματάκια- να βγάλουν το φίδι απ’ την τρύπα, να προσπαθήσουν για το καλύτερο.

Παρασκευή, 27 Νοεμβρίου 2009

Μνημείο Συνδικαλιστικής Αγένειας


Αντιγράφω ολόκληρη την επιστολή που έστειλε το συνδικαλιστικό όργανο των Πτυχιούχων Μηχανικών εργαζομένων ΔΕΗ στην Υπουργό Περιβάλλοντος, χθες, 26-11-2009:


ΑΝΟΙΧΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ
Nov 26th, 2009
Προς
Υπουργό Περιβάλλοντος, Ενέργειας &
Κλιματικής Αλλαγής
κ. Τ. Μπιρμπίλη
Προς
Υφυπουργό Περιβάλλοντος, Ενέργειας &
Κλιματικής Αλλαγής
κ. Ι. Μανιάτη
Με «πολύ χαρά», τις τελευταίες μέρες βλέπουμε ένα καταιγισμό «βαρύγδουπων» άρθρων εναντίον του «κακού λιγνίτη», σε εφημερίδες μεγάλης κυκλοφορίας, σχετικά με δηλώσεις «ανθρώπων σας», που μπαινοβγαίνουν στο Υπουργείο που εσείς ηγείσθε και αρκετοί από αυτούς είναι και σύμβουλοί σας.
Μόνο που αυτά τα «λαχανί» ανθρωπάκια (λαχανί λόγω των οικολογικών ανησυχιών τους) που εμφανίζονται με ιδιότητες βαρυσήμαντες όπως «υπεύθυνος εκστρατειών πολιτικής του W W F» ( στρατηλάτης) ο ένας, «υπεύθυνος για θέματα ενέργειας της Greenpeace» ο άλλος, θα πρέπει να μάθουν αν δεν ξέρουν, ότι για 60 περίπου χρόνια η Χώρα μας έχει ασφάλεια επάρκειας σε ηλεκτρενέργεια και φθηνή KWH από την ΔΕΗ που αξιοποίησε και αξιοποιεί με τον καλύτερο δυνατό τρόπο το εθνικό μας καύσιμο, τον λιγνίτη.
Κυρία Υπουργέ & Κύριε Υφυπουργέ, μάθετε ότι και εμείς ως εργαζόμενοι στη ΔΕΗ έχουμε οικολογικές ανησυχίες, γιατί και εμείς παιδιά μεγαλώνουμε και ασφαλώς θέλουμε ένα καλύτερο αύριο.
Επανειλημμένως σας έχουμε δηλώσει ότι συμφωνούμε στην ανάπτυξη των Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας, άλλωστε η ΔΕΗ πρωτοστάτησε και σε αυτόν τον τομέα, όχι μόνο στη Χώρα μας αλλά και στην Ευρώπη.
Πολιτικές όμως διαφόρων κυβερνήσεων, την «σταμάτησαν» σε αυτό τον σημαντικό τομέα, προκειμένου να αναπτυχθούν «λαχανί» επιχειρηματίες ιδιώτες και σε αυτόν, χρησιμοποιώντας το «κnow hοw» της ΔΕΗ που απλόχερα τους έδωσαν οι Διοικήσεις της, κατόπιν εντολής «άνωθεν». Έτσι για την ιστορία.
Κυρία Υπουργέ, Κύριε Υφυπουργε
Τα συμφέροντα στην υπόθεση της Ηλεκτρενέργειας, ξέρουμε όλοι μας, ότι είναι τεράστια και αυτές οι πρωτοβουλίες των «ανθρώπων σας», μας κάνουν ιδιαίτερα καχύποπτους.
Θα πρέπει να μάθετε αν δεν ξέρετε, ότι το προηγούμενο διάστημα ως εργαζόμενοι στην Μεγαλύτερη Επιχείρηση της Χώρας, αναγκασθήκαμε να προχωρήσουμε σε έντονες αγωνιστικές κινητοποιήσεις, γιατί με πρόσχημα τον «ανταγωνισμό», κάποιοι προσπάθησαν να κάνουν τη ΔΕΗ πολύ μικρή, με διάφορες μεθόδους, προκειμένου να νιώσουν ασφάλεια οι ιδιώτες ψευτοεπενδυτές.
Δυστυχώς βλέπουμε και σήμερα, με άλλη μεθοδολογία, ότι κάποιοι άλλοι τώρα συνεχίζουν να παλεύουν για το «κόντημα» της ΔΕΗ, χρησιμοποιώντας αυτά τα «λαχανί» ανθρωπάκια σας, ως «λαγούς» με πρόσχημα την ρύπανση, ώστε να αναγκάσετε τη ΔΕΗ σε σβήσιμο μονάδων, προκειμένου μονάδες βάσης να είναι μόνο αυτές των ιδιωτών δηλαδή του εν δυνάμει καρτέλ της Ηλεκτρενέργειας και η μεγάλη ΔΕΗ να γίνει ο «καρπαζοεισπράκτορας» της όλης ιστορίας.
Απ’ ότι φαίνεται η «τιμή» αυτών των «λαγών συμβούλων σας» είναι χαμηλή και προκύπτει από το πόσο βιάζονται να γίνουν επικίνδυνοι.
Κυρία Υπουργέ αν δεν τους διώξετε εδώ και τώρα, σημαίνει ότι τους αβαντάρετε.
Μας ρίξατε το γάντι και σας δηλώνουμε ότι ήδη το σηκώσαμε.
Η υπόθεση της ηλεκτρενέργειας δεν είναι «γιορτή των ερωτευμένων», όλο λουλουδάκια, πουλάκια και τιτιβίσματα, όπως εσείς θέλετε να παρουσιάσετε.
Σοβαρευτείτε και σκύψτε το κεφάλι επάνω στα ζητήματα, σηκώστε τα μανίκια όπως λέει ο Πρωθυπουργός και δουλέψτε ώστε η ΔΕΗ να αναπτύξει το επενδυτικό της πρόγραμμα, να αντικατασταθούν άμεσα μονάδες ρυπογόνες, με νέες σύγχρονες αντιρρυπαντικής τεχνολογίας , με καύσιμο τον λιγνίτη ώστε να συνεχίσουμε να έχουμε ασφάλεια ως Χώρα σε αυτές τις δύσκολες εποχές για τα ενεργειακά ζητήματα.
Κλείνοντας, έτσι απλά για την ενημέρωσή σας:
Εσείς είστε Υπουργοί της Κυβέρνησης του Ελληνικού λαού και όχι ενδιάμεσοι.
Καλό το περιβάλλον και συμφωνούμε απόλυτα με την ανάπτυξη των ΑΠΕ και τους στόχους του 20-20-20 για το 2020.
Θα συμφωνήσουμε σε κάθε πρωτοβουλία σας (παρακολουθούμε), προκειμένου να σταματήσουν τα φαινόμενα Ασωπού τον οποίο κάποιοι τύποι ιδιώτες έχουν γεμίσει με καρκινογόνες ουσίες και ενώ υποτίθεται ότι έπαιρναν πρόστιμα, ως δια μαγείας εξαφανίζονταν. Τα φαινόμενα αυτά να σταματήσουν εδώ και τώρα. «Ασωποί» στην Χώρα μας δυστυχώς υπάρχουν πολλοί.
Θα συμφωνήσουμε σε κάθε πρωτοβουλία σας, για μεγάλη ΔΕΗ με βασικό καύσιμο, το Εθνικό μας καύσιμο τον λιγνίτη.
Συμφωνούμε με το Rock ντύσιμό σας και με τις «γνώσεις» σας.
Την συμμετοχή μας αν τη θέλετε θα την έχετε. Την ανοχή μας την έχετε.
Μην κάνετε όμως το λάθος και το θεωρήσετε αδυναμία μας.
Η ΔΕΗ και η ηλεκτρενέργεια δεν είναι «εντελβάϊς» ούτε «ορχιδέες».
Οι εργαζόμενοι στη ΔΕΗ και ο Ελληνικός Λαός δεν είναι «αγρότες που μόνοι ψάχνουν».
Και από σκληρό Rock αν χρειαστεί ξέρουμε και «διδακτορικό» του πεζοδρομίου αποκτούμε όταν έχουμε δίκιο.
ΠΡΟΣΕΞΤΕ κυρία Υπουργέ : THE GAME IS OVER.

Για το Δ.Σ.
Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΕΝ. ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ
Κ. ΒΑΡΣΑΜΗΣ Κ. ΓΕΩΡΓΙΟΥ


Να είναι, άραγε, η αγένεια ιδιότητα του πτυχιούχου; Tου μηχανικού; Tου συνδικαλιστή;..

Τα συμπεράσματα δικά σας..

Τρίτη, 24 Νοεμβρίου 2009

Ο Κλέαρχος, η Μαρίνα κι ο κοντός !...


Καθώς η ‘κούρσα διαδοχής’ (βλέπε μηχανισμοί, αλισβερίσι, ταξίματα, κλπ) στη Νέα Δημοκρατία φτάνει στον τερματισμό της, να κάνω κι εγώ κάποια σχόλια, παρά το γεγονός πως ποτέ δεν υπήρξα ψηφοφόρος της. Καμιά φορά το ‘αδιάφορο’ μάτι ίσως βλέπει πιο καθαρά..

1. Ο κ. Σαμαράς χρωστά το ‘ρεύμα του’ στα βαρίδια της κ. Μπακογιάννη. Αν δεν υπήρχε στη βάση η ‘αλλεργία Μητσοτάκη’, αν συγκρουόταν ο κ. Σαμαράς με κάποιον άλλο, καμία τύχη δεν θα είχε ο καιροσκόπος αυτός της πολιτικής. Ισχυρίζεται πως θα ‘καθαρίσει’ την παράταξη, αλλά κανείς δεν του θυμίζει πως εάν ‘πάρει πίσω’ τα ‘σκουπίδια’ του Καρατζαφέρη, μάλλον θα την ‘βρωμίσει’.
2. Τα ‘βαρίδια’ της κ. Μπακογιάννη είναι γνωστά σε όλους. Μέχρι εδώ η ‘μοίρα ήταν σκληρή μαζί της’ το παραδέχομαι. Ισχυρίζεται πως είναι ‘καταλληλότερη’ να επανακτήσει το ‘κέντρο’, αλλά αποσιωπά πως η ‘αλλεργία Μητσοτάκη’ είναι ..πανελλήνιο, διακομματικό σύνδρομο. Τα λάθη της: Βιάστηκε πολύ να χαρεί, βιάστηκε πολύ να επικαλεστεί το καταστατικό, βιάστηκε πολύ να μαζέψει τις 1000 (!) υπογραφές, βιάστηκε πολύ κι ο ..απερχόμενος να προκαταλάβει τις διαδικασίες. Απ’ την πολύ βιασύνη της όμως, ίσως τώρα να είναι ..αργά.
3. Υπερεκτιμήθηκε ο κ. Αβραμόπουλος, υπερεκτιμήθηκε και η ‘επίδραση’ που είχε η αποχώρησή του (βλέπε ‘όσα δε φτάνει η αλεπού’..) στις ψήφους του κ. Σαμαρά. Ο κ. Αβραμόπουλος παραμένει στη συνείδηση του κόσμου ανύπαρκτος. Ο ‘κύριος τίποτε’, άλλη μια φορά. Ο κ. Σαμαράς δεν έπρεπε να αποδεχθεί καν, να βγει μαζί του στα κανάλια.
4. Φανερό είναι πως η παράδοξη –αν όχι ανόητη- στάση του κ. Ψωμιάδη να ‘παραμείνει μέχρι τέλους’ στην κούρσα, συμπεριλαμβάνεται στα πλάνα του, για τις μελλοντικές κινήσεις στην τοπική αυτοδιοίκηση. Κατά τα άλλα, τολμά ο πολιτικός νάνος να λέει πως ‘μένει’ για την …ενότητα !
5. ‘Κυανόκρανοι’ είναι ο υπερβολικά ευγενής χαρακτηρισμός των ‘ουδετέρων’ που περιμένουν να δουν ποιος θα πάρει κεφάλι για να γίνουν ένθερμοι, εκ των υστέρων, υποστηριχτές του. Θα έπρεπε τα ονόματά τους να αναγραφούν σε μαύρη λίστα και να μην τους ξαναψηφίσει κανείς νεοδημοκράτης ποτέ !
6. Η στήριξη της κ. Μπακογιάννη εκ μέρους του κ. Καρατζαφέρη, πιθανώς να της κάνει περισσότερο κακό. Πιθανώς να της κάνει καλό, εάν επεκταθεί σε πιο ..πρακτικές δράσεις των ψηφοφόρων του ΛΑ.Ο.Σ.

Αυτές είναι δικές μου σκέψεις..
Ο ‘καθρέφτης’, ερωτηθείς, απέφυγε να απαντήσει. Ως εκ τούτου, δεν βάζω το χέρι μου στη φωτιά, ποιος θα είναι ο επόμενος πρόεδρος της Ν.Δ. Κοντά είναι η Κυριακή. Θα δούμε…

ΥΓ. Ο τίτλος της ανάρτησης είναι άσχετος, αλλά ταιριάζει τόσο πολύ που δεν μπόρεσα να του ..αντισταθώ. Ελπίζω, οι νεοδημοκράτες φίλοι, να με συγχωρήσουν.

Δευτέρα, 23 Νοεμβρίου 2009

Η γενιά των 700 ευρώ, για το ασφαλιστικό..


Προσυπογράφω 100% το πιο κάτω κείμενο, που αναρτήθηκε χθες το βράδυ. Ελπίζω να το έχουν στείλει ήδη στον Πρωθυπουργό και στον Υπουργό Εργασίας..
Ασφαλιστικό. Ο χορός των βαμπίρ καλά κρατεί !

Ξεκινάει σήμερα ο διάλογος για το ασφαλιστικό. Οι εκπρόσωποι των "βαμπίρ" θα βρεθούν για πολλοστή φορά στο τραπέζι της διαπραγμάτευσης με τελικό πάντα στόχο το πως ΔΕΝ θ' αλλάξει το σύστημα.
Κανείς δεν πρόκειται να μιλήσει για την ανάγκη μίας ριζικής αλλαγής στο εθνικό σύστημα κοινωνικής ασφάλισης. Τη μετάβαση σε ένα νέο ασφαλιστικό μοντέλο, για παράδειγμα το μικτό, με έναν πυλώνα βασικής σύνταξης αναδιανεμητικής λογικής και έναν πυλώνα προσωπικής αποταμίευσης κεφαλαιοποιητικής λογικής. Εν μέσω κρίσης και ενώ αναζητείται διέξοδος κανείς δεν πρόκειται να επιχειρήσει μια τομή, ανάλογη με τη δημιουργία του συστήματος κοινωνικής ασφάλισης και συγκεκριμένα του ΙΚΑ πριν από 70 περίπου χρόνια.
Η Κυβέρνηση θα κάνει λόγο για ήπιες αλλαγές έπειτα από συναίνεση, τονίζοντας παράλληλα τη βούλησή της να μην προβεί σε αιφνιδιασμούς. Ήδη, ο Υπουργός Απασχόλησης, χωρίς να έχει πει τίποτα το σημαντικό ακόμα σχετικά με την κατεύθυνση της επικείμενης μεταρρύθμισης, προσπαθεί να καθησυχάσει τους πολίτες και συγεκριμένα τις ευνοημένες γυναίκες του Δημοσίου που ανησυχούν μια κι έχουν μάθει να εγκαταλείπουν τον εργασιακό βίο από τα 50 και τα 55.
Τα συνδικάτα θα υπογραμμίσουν για πολλοστή φορά την ανάγκη πάταξης της εισφοροδιαφυγής και θα ζητήσουν αύξηση της κρατικής χρηματοδότησης για να σωθεί το σύστημα.
Η Αριστερά, η οποία έτσι κι αλλιώς δε συμμετέχει σε "στημένες" διαδικασίες, θα καταγγείλει εκ των προτέρων την επικείμενη λαίλαπα που συνεπάγεται το άνοιγμα του διαλόγου για τα κοινωνικά δικαιώματα των εργαζομένων.
Η κεντροδοδεξιά, απορροφημένη στα του οίκου της και ύστερα από μια απόλυτα αποτυχημένη ασφαλιστική μεταρρύθμιση πριν από δύο χρόνια, θα αργήσει να βρει το βηματισμό της. Άραγε ποια είναι η άποψη των δύο υποψηφίων για το νούμερο ένα οικονομικό και κοινωνικό ζήτημα στη χώρα μας;
Τα παραδοσιακά Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης κάνουν ήδη το παιχνίδι τους, υψώνοντας στο δημόσιο διάλογο τα γνωστά σκιάχτρα. Αύξηση ορίων ηλικίας και μείωση συντάξεων.
Εδώ και χρόνια ο χορός των βαμπίρ καλά κρατεί.
Η γενιά της εισφοροδιαφυγής, των ανισοτήτων και της πρόωρης συνταξιοδότησης, ντυμένη με μπλε, πράσινο, κόκκινο κομματικό, συνδικαλιστικό ή δήθεν αμερόληπτο επαγγελματικό μανδύα, αφού έδωσε στους γονείς της μια σύνταξη φτώχειας στον ΟΓΑ, θέλει τώρα να κληροδοτήσει στα παιδιά και τα εγγόνια της ένα πλήρως χρεοκοπημένο ασφαλιστικό σύστημα. Αφού διατήρησε για τον εαυτό της το προνόμιο να φεύγει από την εργασία νωρίς, λαμβάνοντας περισσότερα από όσα έχει συνεισφέρει, θέλει τώρα να επιβάλει στους νέους και τις μελλοντικές γενιές να πληρώνουν τα σπασμένα για μια ολόκληρη ζωή, απλά και μόνο επειδή δεν έχει το θάρρος να αντιμετωπίσει με ειλικρίνεια την πραγματικότητα.
Ποια είναι αυτή;
α. Το ελληνικό ασφαλιστικό σύστημα, γνωστό και ως βισμαρκικό, χάρη στις στρεβλώσεις και τις παθογένειές του δεν έχει να πληρώσει συντάξεις με αποτέλεσμα το κράτος να δανείζεται με επαχθείς όρους για ν' αντεπεξέλθει στις βασικές του υποχρεώσεις απέναντι στους ασφαλισμένους. Ο αρμόδιος Υπουργός έδωσε στοιχεία στη δημοσιότητα σύμφωνα με τα οποία προκύπτει ότι μόλις το 66% των εσόδων των ταμείων ασφάλισης χρηματοδοτήθηκε από εισφορές, το υπόλοιπο 34% ήταν δάνεια και κρατικές ενισχύσεις.
β. Μεσοπρόθεσμα, σε μία δεκαετία από τώρα, θα έχουμε έκρηξη συντάξεων, όμως το κεφάλαιο που απαιτείται για την κρίσιμη πενταετία 2020-2025 δεν έχει συσωρευτεί ούτε κατά το ελάχιστο. Μόνο το 2025 υπολογίζεται ότι θα βγουν στη σύνταξη 120 χιλιάδες άτομα. Το ασφαλιστικό μας σύστημα είναι από τα ανεπαρκέστερα όχι μόνο ως προς τις τελικές υπηρεσίες που παράγει, αλλά και τα αποθέματα πόρων για τη χρηματοδότηση των συντάξεων λόγω των μαζικών αποχωρήσεων οι οποίες αναμένεται να εκδηλωθούν σε μια δεκαετία από σήμερα.
γ. Μακροπρόθεσμα, το 2050, το συνταξιοδοτικό μας σύστημα που σήμερα απορροφάει ήδη το 12% του ΑΕΠ ώντας ένα από τα ακριβότερα στην Ευρώπη, θα απορροφάει το 24% του ΑΕΠ.
δ. Η πληθυσμιακή γήρανση με τη χειροτέρευση του λόγου εργαζομένων προς συνταξιούχους και τη ραγδαία αύξηση των δαπανών για περίθαλψη και υγεία, είναι η βασική αιτία επιδείνωσης του ασφαλιστικού προβλήματος. Το σύστημα γερνάει και δεν μπορεί να αυτοχρηματοδοτηθεί. Όπως έχουν δείξει όλες ανεξαιρέτως οι αναλογιστικές μελέτες, ακόμα και του ΙΝΕ της ΓΣΕΕ, η καλύτερη διαχείριση και η πάταξη της εισφοροδιαφυγής, ακόμα κι αν επιτευχθούν στον απόλυτο βαθμό, δεν ισοσκελίζουν το σύστημα. Μάλιστα, ακόμα και με μηδενική εισφοροδιαφυγή γνωρίζουμε ότι μόνο το ΙΚΑ τρέχει ελλείμματα άνω του 1% ανά έτος με προοπτική αυτά να ξεπεράσουν το 2% μεσοπρόθεσμα και το 7% μακροπρόθεσμα.
ε. Η εισφοροδιαφυγή είναι εγγενές χαρακτηριστικό του ασφαλιστικού μας συστήματος. Έχουμε το χαμηλότερο μέσο εργασιακό βίο στην ΕΕ με μόλις 20 έτη εργασίας καθ' όλη τη διάρκεια της εργασιακής ζωής. Γιατί να αποκαλύψει και αντίστοιχα να πληρώσει κάποιος τα τα πλήρη χρόνια εργασίας από τη στιγμή που δεν έχει σημασία για τον τελικό υπολογισμό της σύνταξης;
στ. Η ανισότητα είναι κι αυτή εδώ και χρόνια μια εδραιωμένη κατάσταση. Έχουμε συνταξιούχους πολλών ταχυτήτων. Δημοσίου, ελεύερων επαγγελματιών, αγροτών και ειδικών ομάδων, όπως οι τραπεζικοί και οι υπάλληλοι των ΔΕΚΟ. Οι συντάξεις δεν υπολογίζονται ανάλογα με το τι δίνει ο καθένας, αλλά ανάλογα με την ισχύ του συνδικάτου ή της επαγγελματικής ομάδας στην οποία ανήκει. Έτσι έχουμε συντάξεις που κυμαίνονται από το 10% ποσοστό αναπλήρωσης έως και 143%. Αντίστοιχη είναι η κατάσταση με τα όρια ηλικίας και τις πάσης φύσεως παροχές. Έχουμε συνταξιούχους με καλές συντάξεις στα 45 και τα 50 και άλλους με πενιχρές σε ηλικία άνω των 65.
ζ. Οι όποιες μεταρρυθμίσεις επιχειρούνται αφορούν σε παραμετρικές αλλαγές εντός του υπάρχοντους συστήματος ασφάλισης, μερεμέτια δηλαδή, τα οποία είθισται να αφορούν σε χειροτέρευση των όρων ασφάλισης για τους νέους.
Τα βαμπίρ σκόπιμα αγνοούν την παραπάνω πραγματικότητα.
Είναι τέτοιος ο εθισμός τους στο σκοτάδι που δεν μπορούν να κοιτάξουν έστω και το πιο αμιδρό φως. Το ασφαλιστικό, το οποίο έχει τα κακά του χάλια, αποτελεί κυρίαρχο παράγοντα καθορισμού των μεσοπρόθεσμων δημοσιονομικών και κατ' επέκταση οικονομικών εξελίξεων στη χώρα μας. Παράγοντα ο οποίος επισκιάζει όλες τις άλλες προσπάθειες βελτίωσης της καθαρής θέσης του Δημοσίου, και ο οποίος θέτει σε αμφισβήτηση ακόμα και βασικά δικαιώματα της χρυσής γενιάς των μεσηλίκων που προηγουμένως θεωρούνταν κεκτημένα.
Το συμπέρασμα λοιπόν είναι ένα. Προκύπτει αβίαστα από την πραγματικότητα που αντιμετωπίζουμε. Ας μην ανοίξει η κυβέρνηση απλά το ασφαλιστικό, ας επιχειρήσει να το αλλάξει ριζικά και αμετάκλητα.

Πέμπτη, 19 Νοεμβρίου 2009

Από τον Φρέντυ, στην Ναταλία !...


Πλήθος προβλημάτων θα έχουν, ασφαλώς, να επιλύσουν, ο κ. Παύλος Γερουλάνος και η κ. Αγγελική Γκερέκου, ανάμεσα στα οποία κι εκείνο της Κρατικής τηλεόρασης. Δεν θα σκανδαλιστώ με τις αμοιβές του παραιτηθέντος Προέδρου, μπροστά στο Βατοπέδι άλλωστε, αυτός ήταν αρσακειάδα, ούτε θα ασχοληθώ εδώ με τα ‘εργασιακά’, τους αιώνιους συμβασιούχους, τα συνδικαλιστικά κλπ, θέλω να πω τις σκέψεις μου για το ‘μέσο’, την δύναμη και το περιεχόμενό του..
‘Βαστάει χρόνια αυτή η κολόνια’, εμείς οι παλιότεροι που ζήσαμε την τηλεόραση απ’ τις αρχές της, ξέρουμε ολόκληρη την ιστορία. Θυμόμαστε τον ‘Άγνωστο πόλεμο’ της χούντας, εκείνον τον ανεκδιήγητο Μαστοράκη, παράλληλα, όμως -τις ίδιες εκείνες ‘σκοτεινές’ εποχές- τις προσπάθειες του Φρέντυ Γερμανού, που από τότε έδειχνε πόσα είχε να προσφέρει. Ζήσαμε τις εντατικές κυριακάτικες αναμεταδώσεις του ασπρόμαυρου ποδοσφαίρου, στα πλαίσια της αποκοίμισης του λαού, παράλληλα όμως και την Αθλητική Κυριακή που ξεκινούσε ένας λαμπρός δημοσιογράφος, ο Διακογιάννης. Με νοσταλγία θυμόμαστε τον Μουρσελά να παλεύει με την λογοκρισία των συνταγματαρχών και να ‘περνάει’ στον αέρα το ‘Εκείνος κι εκείνος’ !
Η Δημοκρατία δεν φέρθηκε στην τηλεόραση με πολύ καλύτερο τρόπο: Το μονοπωλιακό κανάλι αποτελούσε για όλες τις μεταπολιτευτικές κυβερνήσεις φέουδο, εργαλείο κυβερνητικής προπαγάνδας, πεδίο βολής τοποθετήσεων ημετέρων, μαύρη τρύπα ανορθολογισμού, υπέρογκων δαπανών και ελλειμμάτων. Ωστόσο, παρά το κακό πρόσωπο και την χαμένη αξιοπιστία της ενημέρωσης που παρείχε, ταυτόχρονα στα κρατικά κανάλια άνθισε κι ένας κήπος δημιουργίας: Σκηνοθέτες, συγγραφείς, ταλαντούχοι ηθοποιοί, μας γοήτευσαν ενίοτε με ασπρόμαυρες μεταφορές κλασικής Ελληνικής λογοτεχνίας. Ο τηλεθεατής ‘διάβασε’ στην URANIA πρώτα, τον αιρετικό Καζαντζάκη του ‘Ο Χριστός ξανασταυρώνεται’, τον ερωτικό Καραγάτση του ‘Γιούγκερμαν’, τον ακαδημαϊκό Αθανασιάδη των ‘Πανθέων’. Και ενώ ο Ξυλούρης τραγουδούσε υπέροχα εκείνο το αλησμόνητο τραγούδι, (αν θυμάμαι καλά σε μουσική του Ξαρχάκου), των τίτλων των ‘Εμπόρων των Εθνών’ του Παπαδιαμάντη, οι μέρες του μονοπωλίου τέλειωναν σιγά-σιγά. Ερχόντουσαν οι ..μέλισσες.
Κλείνουν 20 χρόνια απ’ την έναρξη της ‘ελεύθερης’ τηλεόρασης. Ανόητος χαρακτηρισμός. Η έλευσή της πανηγυρίστηκε με τυμπανοκρουσίες. Επιτέλους, θα ακούγαμε ανεξάρτητες ειδήσεις. Θα απολαμβάναμε φρέσκα προγράμματα. Θα αποκτούσαμε πολυφωνία, δεν μας άρεσε ο ένας, μ’ ένα ‘ζαπ’, θα συντονιζόμαστε στον άλλο, και μετά στον επόμενο. Κι επιτέλους, μαζί με την συσκευή που θα αλλάζαμε -εν τη ευημερία μας- και η ζωή μας θα γινόταν ‘έγχρωμη’ ένα πράμμα…
Την συνέχεια την ξέρετε όλοι μάλλον. Η ‘ελεύθερη’ τηλεόραση έγινε ‘ιδιωτική’. Οι ανεξάρτητες φωνές έγιναν διαπλεκόμενοι καναλάρχες. Το περιεχόμενο, πολιορκημένο απ’ την δικτατορία των μετρήσεων, όλο και πιο κανιβαλικό, όλο και πιο ‘χυδαίο’, όλο και πιο φτηνό. Παρά την άπλετη ‘δημοκρατία’, ο Καραγάτσης, ο Παπαδιαμάντης κι ο Καζαντζάκης αναχώρησαν, έδωσαν τη θέση τους σε ξαναμμένες νοικοκυρές , σε αμερικάνικες σειρές όπου δαιμόνιοι αστυνομικοί συλλαμβάνουν τον ένοχο αναλύοντας το DNA που ο ανόητος εγκατέλειψε μαζί με το σπέρμα του, και σε ριάλιτι, όπου αθώα παιδιά καλούνται on camera να μας επιδείξουν ακόμη και το τι ακριβώς κάνουν στην τουαλέτα..
Με τον μεγάλο αυτό κύκλο –από τον Φρέντυ στην Ναταλία- να φαίνεται πως κλείνει, πεδίον δόξης λαμπρό ανοίγεται μπροστά στους αρμόδιους Υπουργούς. Ενώ, ήδη, η θέση του νέου Προέδρου έχει τεθεί σε ανοιχτή πρόσκληση ενδιαφέροντος στο opengov, δεν μπορώ να μην θυμηθώ, το θαύμα του ‘τρίτου’ –στο ραδιόφωνο-, δημιούργημα της τοποθέτησης του κατάλληλου άνδρα, στην κατάλληλη θέση.
Τολμήστε κύριοι υπουργοί. Τολμήστε να αγνοήσετε τις τηλεθεάσεις. Τολμήστε ανεξάρτητες αντικειμενικές, και κυρίως ουσιαστικές ειδήσεις. Δεν μπορεί τα Σαββατοκύριακα το καλοκαίρι να είναι δεύτερο θέμα τα τόπλες στις παραλίες. Τολμήστε, κι αφήστε ελεύθερους τους δημοσιογράφους. Τολμήστε να πάψετε να ‘μιμείστε’ τους ιδιωτικούς σταθμούς. Έχτε καλό υλικό στα χέρια σας. Άνετα μπορείτε να έχετε το καλύτερο, παιδαγωγικό ντοκυμαντέρ. Άνετα μπορείτε να έχετε την καλύτερη κινηματογραφική ζώνη (πιθανότατα την έχετε ήδη). Τολμήστε να φέρετε σε πιο προσιτές ώρες τις ποιοτικές εκπομπές. Η κα Φλέσσα ‘στα άκρα’ μας ξενυχτά κάθε φορά που την πετυχαίνουμε. Απολαμβάνουμε το ‘Η ζωή είναι αλλού’ της κυρίας Κυριακοπούλου. Και οι δυο τους, επιτέλους, καλούν ΕΝΑΝ σοβαρό άνθρωπο, και κυρίως τον ΑΦΗΝΟΥΝ να μιλήσει. Ας με συγχωρήσουν κι άλλες πολύ καλές εκπομπές, που δεν τις αναφέρω λόγω χώρου (Μονόγραμμα, Παρασκήνιο, Εξιστορείν, κλπ). Καταργήστε τις ‘πολιτικές’ συζητήσεις, όπου ακολουθώντας τη συνταγή της ‘ζούγκλας’ του κ. Τριανταφυλλόπουλου, καλούνται 10 (!!) ‘αντίπαλοι’ να ‘συζητήσουν’ ΕΝΑ θέμα, με μοιραίο αποτέλεσμα, κάποια στιγμή να μην ακούγεται το παραμικρό, να μην καταλήγει ποτέ, κανείς, σε τίποτε !…

Δεν μιλώ ως ειδικός, δεν είμαι άλλωστε, σαν τηλεθεατής μιλώ. Η κρατική τηλεόραση πρέπει να αποτελέσει το από καιρού χαμένο μέτρο μας. Να επανατοποθετήσει τον πήχη. Με την ποιότητα των ιδιωτικών σταθμών σε χαμηλό βαρομετρικό, με τα οικονομικά τους να περιορίζονται λόγω ύφεσης, είναι αυτή, τώρα, μια μοναδική ευκαιρία, να γράψετε ιστορία..

ανάσα #1..

video

J.S.Bach, 'Air in G'

Καλύτερα να το ακούσετε βράδυ..

Του πάει κάτι ζεστό (τσάϊ με γιασεμί;;), επιτρέπονται τα οινοπνευματώδη, αλλά κάτι ελαφρύ (άσπρο κρασί, άντε μέχρι κανένα μαρτίνι). Απαγορεύεται αυστηρά η μπύρα (δεν του πάει καθόλου)..

Τρίτη, 17 Νοεμβρίου 2009

Οι υπάλληλοι όλοι λιώνουν και τελειώνουν..


Ένα απ' τα μεγάλα 'μέτωπα' που άνοιξε η νέα κυβέρνηση είναι το συμμάζεμα των δαπανών του Δημόσιου τομέα. Πρόκειται για τον μεγάλο ασθενή της οικονομίας μας. Διογκωμένος υπέρμετρα, με χαμηλή αποτελεσματικότητα, με την διαφθορά να τον χαρακτηρίζει , εκεί ακριβώς που θα έπρεπε να αποτελεί παράγοντα αντικειμενικότητας και αξιοκρατίας, στην πραγματικότητα αποτελεί μια μαύρη τρύπα, που 'καταπίνει' τους πόρους που είναι αναγκαίοι για την πολυπόθητη έξοδο απ' την ύφεση.


Οι νοοτροπίες νόσησαν: Πώς φτάσαμε στο σημείο να αποτελεί για τους περισσότερους ο διορισμός στο δημόσιο το απόλυτο 'ελληνικό όνειρο'; Γιατί ο κάποτε κακοπληρωμένος και 'ξεχασμένος' υπαλληλάκος έφτασε στις μέρες μας να είναι, σχετικά με τον συνάδελφό του του ιδιωτικού τομέα, σε προνομιακή θέση; Και, κυρίως, γιατί ο άλλοτε φιλότιμος, εργατικός, σχεδόν υπερήφανος για το πόστο του 'λειτουργός' μετετράπει στον σημερινό 'ωχαδελφιστή', στον έτοιμο να διαφθαρεί στην θέα του όποιου κέρδους ανθρωπάκο, στον με ύφος χιλίων καρδιναλίων ευθυνόφοβο πασαδόρο κάθε καθήκοντος και προσφοράς;


Ασφαλώς και έφταιξαν οι εκάστοτε κυβερνώντες. Όταν χρησιμοποιείς το δημόσιο σαν ένα είδος 'παροχής', όταν το φιξάρεις με 'δικούς' σου για να βολευτείς στην βουλευτική σου εδρούλα, όταν το θεωρείς κομματικό σου φέουδο, αναμφίβολα και την αξιοκρατία θα διαταράξεις, και την αποδοτικότητα. Απ' την άλλη, όταν δεν το θωρακίσεις με τους κατάλληλους θεσμούς, μοιραίο είναι πως θα το διατρήσει πανεύκολα η διαφθορά, η συναλλαγή, το μαύρο χρήμα. Τέλος, όταν, αγνοώντας βασικούς, στοιχειώδεις κανόνες διοίκησης, δεν εφεύρεις τον κατάλληλο συνδυασμό κινήτρων και αντικινήτρων, βέβαιο είναι πως θα μετατρέψεις τον δημόσιο υπάλληλο σε ..'δημόσιο υπάλληλο' με την κακή έννοια που έχει αποκτήσει ο όρος.


Ήταν στραβό το κλίμα...: Mε την ανεργία 'έξω' να πλησιάζει το 10%, τις ελαστικές εργασιακές σχέσεις να 'απειλούν', το ασφαλιστικό να επιτείνει την ανασφάλεια και τις αμοιβές, κυρίως των νέων, να βαφτίζουν την 'γεννιά των 700 ευρώ', ο δημόσιος υπάλληλος φαντάζει προνομιούχος. Και δεν σταματά εδώ. Θωρακισμένος πίσω απ' την 'μονιμότητα' -κατάκτηση αγώνων που καθόλου δεν επιθυμώ να αμφισβητήσω επί της αρχής-, με την πάροδο των ετών, έκανε και ο ίδιος κακή χρήση της συνδικαλιστικής του δύναμης, με τα κόμματα να υποδαυλίζουν τις ενίοτε εκβιαστικές του διεκδικήσεις, καταφέρνοντας να αποκομίσει όλο και περισσότερα προνόμια, εισοδηματικά και ασφαλιστικά, σε σχέση με τον άοπλο και αδύναμο ιδιωτικό υπάλληλο.


Τί λοιπόν πρέπει να πράξει η νέα κυβέρνηση; Πώς να περιορίσει τα κακώς κείμενα; Αρκεί το κλείσιμο της πόρτας (όλα μέσω ΑΣΕΠ) και η σταδιακή μείωση του όγκου; Αρκούν τα 'κατασταλτικά' μέτρα, το 'πόθεν έσχες', η κατάργηση των αποσπάσεων και των stage; Θα αρκέσει η τοποθέτηση των 'άριστων' Γενικών Γραμματέων ώστε όλα να λειτουργήσουν δια μιάς, ώστε ν' αλλάξουν οι 'προαιώνιες' νοοτροπίες, να εξαλειφθεί η 'λούφα', να μετατραπεί το 'δημόσιο' από τροχοπέδη σε μοχλό αλλαγής; Έχουν, τάχα, δίκιο οι 'ακραίες' φωνές που θεωρούν πως πρέπει να καταργηθεί η 'μονιμότητα'; Που βλέπουν σαν λύση την μείωση των μισθών κατά 10% (κάπου το διάβασα κι αυτό !), που πιστεύουν πως μόνο μέσα από δρακόντειες πειθαρχικές ποινές κι από πογκρόμ διώξεων θα 'συνετισθεί' ο 'τεμπέλης';;


Οι θεσμικές αλλαγές δεν αρκούν από μόνες τους, ή στην καλύτερη των περιπτώσεων θα έχουν μακροπρόθεσμα αποτελέσματα. Απ' την άλλη, οι ακραίες προτάσεις μόνο κακό μπορούν να προκαλέσουν, δεν την βγάζει την κάπα ο βοσκός, όσο κι αν φυσήξει ο κακός βοριάς..


Εδώ που φτάσαμε χρειάζονται υπερβάσεις. Όχι κατάθλιψη και εσωστρέφεια. Υπάρχουν μέσα στο δημόσιο οι δυνάμεις εκείνες που μπορούν να το αναστήσουν. Υπάρχουν οι εξυπηρετικοί υπάλληλοι που μας βοηθούν στα ΚΕΠ, ή σε άλλες υπηρεσίες. Υπάρχουν οι εκπαιδευτικοί -δάσκαλοι πραγματικοί- που παλεύουν για μια καλύτερη παιδεία. Υπάρχουν οι γιατροί στα αχανή μας νοσοκομεία, που δεν σε κοιτούν στην τσέπη. Υπάρχουν και 'καθαροί' εφοριακοί, και 'καθαροί' πολεοδόμοι, δεν μπορούμε όλους να τους τσουβαλιάζουμε. Με λίγα λόγια, υπάρχει -έχει επιζήσει και στο δημόσιο- αυτή η 'άλλη' Ελλάδα, οι άνθρωποι που μας κάνουν ακόμη να ελπίζουμε, δίπλα στους 'άλλους', τους βλέπουμε κι αυτούς γύρω μας, μας θεραπεύουν, μαθαίνουν γράμματα στο παιδί μας, μας εξυπηρετούν πρόθυμα στις υπηρεσίες με το αζημίωτο, χαμογελούν όταν τους λέμε 'ευχαριστώ'. Η νέα κυβέρνηση πρέπει να το ξέρει, πως χωρίς αυτούς, δεν θα καταφέρει να διορθώσει πολλά. Αυτό το αγέρι πρέπει να φυσήξει. Οι υπουργοί και τα νέα τους στελέχη, οφείλουν να σκύψουν, να ανακαλύψουν αυτούς τους ανθρώπους, να τους κάνουν σύμμαχούς τους. Πρέπει να σκύψουν να τους ακούσουν. Η πείρα τους είναι υπερπολύτιμη. Είναι γεμάτοι με ιδέες. Με κατάλληλα κίνητρα, με κατάλληλες τοποθετήσεις, οι 'δυνάμεις' αυτές πρέπει επιτέλους να άπελευθερωθούν. Να τους δώσουμε την δυνατότητα. Υπάρχει ακόμη το 'καλό'. Πρέπει να το αναδείξουμε..

Σάββατο, 14 Νοεμβρίου 2009

Ισονομία...


Παράδειγμα πρώτο: Τα stage. Τα καταργούμε. Σωστό. Ήταν 'όμηροι'. Ανασφάλιστοι. Δεν ήταν αγαθές οι προθέσεις τους. Το αποσιωπούν οι ίδιοι, μα πώς βρέθηκαν εκεί; Σε τί ήλπιζαν; Ασφαλώς όχι μόνο στις παρατάσεις. Σίγουρα και στην παράνομη μονιμοποίηση. Στο παραθυράκι. Στην παράκαμψη του ΑΣΕΠ με πλάγιο τρόπο. Απ την άλλη. Μόνο οι ίδιοι παρανόμησαν; Δεν ενέχονται και όσοι τους τοποθέτησαν; Δεν ενέχεται η ίδια η πολιτεία που έκανε κακή, κάκιστη χρήση του θεσμού; Επιχειρούμε ένα reset λοιπόν. Όλα μέσω ΑΣΕΠ. Σωστό κι αυτό. Αλλά, θίγουμε μόνο τους εργαζομένους. Προσοχή, δεν τους τιμωρούμε, δεν είναι 'ποινή', αλλά αυτό δεν αλλάζει το γεγονός πως βάζουμε χέρι στην τσέπη τους. Κι απ' την άλλη μεριά; Οι άλλοι ένοχοι; Το ίδιο το κράτος; Θα φτάσει μέχρι εκεί η βούληση μας;..

Παράδειγμα δεύτερο: Τα αυθαίρετα. Ναι. Να τα κατεδαφίσουμε. Σωστό. Μα οι ίδιες αντιρρήσεις. Έφταιγε μόνο ο ιδιοκτήτης; Μήπως έφταιγε κι ο μηχανικός; Mήπως κι ο υπάλληλος της πολεοδομίας; Η ΔΕΗ που έδινε ρεύμα; Η ΕΥΔΑΠ που έδινε νερό; Το κράτος που εισέπρατε τα τέλη διατήρησης; Πάλι το ίδιο ερώτημα: Η κατεδάφιση θίγει τελικά μόνο τον πολίτη. Θα φτάσουμε στην τιμωρία των υπολοίπων ενόχων; Πόσο πίσω είμαστε διατεθειμένοι να πάμε; Ως πού θα φτάσει, κι εδώ, η βούλησή μας;....

Τέτοια παραδείγματα δείχνουν πόσο μπερδεμένα είναι τα πράγματα. Η νέα κυβέρνηση πρέπει να αποδείξει -εκτός από την βούλησή της να βάλει μια νέα αρχή- πως στο ζήτημα της τιμωρίας του παρελθόντος είναι αποφασισμένη να 'θίξει' όχι μόνο τον 'πολίτη' αλλά και τους υπόλοιπους ενόχους. Μπορούν να βρεθούν όσοι έπαιρναν εργαζομένους με stage. Μπορούν να βρεθούν οι μηχανικοί που έχτιζαν τα αυθαίρετα. Μπορούν να εντοπιστούν οι πολεοδόμοι που έβαζαν τις υπογραφές. Να ελαχιστοποιηθούν οι αποσπάσεις στο Παιδείας, αλλά μπορούν να βρεθούν και όσοι τις υπέγραφαν. Διότι κινδυνεύουμε να γίνει τραγικό ανέκδοτο το 'πρώτα ο πολίτης'..

Εκτός κι αν παραδεχθούμε πως το 'κράτος' δεν έχει καμιά ευθύνη, πως δεν ενέχεται για τίποτε, πως το τυπικά 'νόμιμο' είναι και ηθικό....

Τρίτη, 10 Νοεμβρίου 2009

Εδώ και τώρα !!


..‘Η διαφάνεια, η δίκαιη διανομή, η σωστή επένδυση των χρημάτων του Ελληνικού λαού στις ανάγκες του τόπου, θα συμβάλουν, καθοριστικά πιστεύω, μαζί με την αλλαγή του φορολογικού συστήματος, στη δημιουργία και φορολογικής συνείδησης στη χώρα μας. Να αισθάνεται ο κάθε Έλληνας, η κάθε Ελληνίδα, ότι οι φόροι πιάνουν τόπο, τα λεφτά του πιάνουν τόπο, ώστε να χτυπήσουμε την φοροδιαφυγή. Και σ' αυτό, θα χρειαστούμε τη συμμετοχή και τη συνευθύνη, τον πατριωτισμό κάθε Έλληνα και Ελληνίδας.’…
Τα παραπάνω λόγια, ανήκουν στον πρωθυπουργό. Τα συμπεριέλαβε στην ομιλία του στο υπουργικό συμβούλιο στις 5 Νοεμβρίου, πριν ο υπουργός οικονομικών παρουσιάσει τον προϋπολογισμό του 2010.
Στο δύσκολο οικονομικό τοπίο και ενώ ο ΣΕΒ δημοσιεύει νούμερα με φορολογικά στατιστικά στοιχεία, που δείχνουν ποιοι, πόσοι και πόσα πληρώνουν σε φόρους, αλλά κυρίως ποιοι, πόσοι και πόσα, δεν πληρώνουν, γίνεται ολοφάνερο πως η επιτυχία ή η αποτυχία της κυβέρνησης στο οικονομικό στοίχημα το οποίο έχει αναλάβει, θα περάσει αναγκαστικά απ’ τον ..στίβο της αντιμετώπισης της φοροδιαφυγής..
Η παράδοση είναι αρνητική. Απ’ την μεταπολίτευση μέχρι σήμερα καμιά κυβέρνηση δεν κατάφερε να σκοτώσει το ..φοβερό τέρας. Οι περισσότερες προσπάθειες έγιναν για τα μάτια του κόσμου, δεν έπειθαν καν για την πρόθεσή τους. Άλλες αστόχησαν επειδή δεν είχαν λογική, συνήθως επιδίωκαν και τον σκύλο χορτάτο και την πίτα ακέραια. Κάποιες, τέλος, αποτελούσαν πειραματισμούς μαθητευόμενων μάγων..
Αποτέλεσμα όλης αυτής της ..ιστορίας, είναι ο Έλληνας να πιστεύει πως φόρους πληρώνει μόνο ο χαζός. Το θύμα. Να πιστεύει πως έξυπνος και επιτήδειος είναι όποιος κρύβει τα πιο πολλά απ’ το κράτος. Αρχίσαμε χαϊδεύοντας τον πλούσιο –για να κάνει τάχα επενδύσεις-, συνεχίσαμε δημιουργώντας την πιο διεφθαρμένη δημόσια υπηρεσία, την Εφορία και το ΣΔΟΕ (βάζοντας ..κακοπληρωμένους υπαλλήλους ανάμεσα στο κράτος και στο κεφάλαιο!?), προχωρήσαμε μετατρέποντας έναν ολόκληρο λαό σε ...μάγκα απατεωνίσκο και τελειώσαμε θριαμβευτικά με τον ίδιο τον υπουργό να θεωρεί το νόμιμο, ηθικό, και να τα χώνει ξεδιάντροπα στην λαίμαργη τσεπούλα του..
Τα λόγια του πρωθυπουργού δείχνουν την σωστή κατεύθυνση, το οραματικό, τον τελικό στόχο.
Ένα μόλις επίπεδο πιο ‘κάτω’, ο κος Παπακωνσταντίνου οφείλει να 'ξεχάσει' όλα τα οραματικά λόγια και να επικεντρώσει τις προσπάθειές του στο 'εδώ και τώρα'. Ως άλλος Ηρακλής, αιχμάλωτος του ..Ευρωπαίου Ευρυσθέα, πρέπει να βρει πρακτικούς και άμεσους τρόπους να σκοτώσει την φοβερή ...λερναία ύδρα ! Δεν έχει την πολυτέλεια να περιμένει τον Έλληνα να ..αποκτήσει φορολογική συνείδηση (τι είναι αυτούνο;;), να περιμένει να εμπεδώσει πως τα χρήματά του ξοδεύονται ορθολογικά, πως επιστρέφουν με μορφή δημόσιων υπηρεσιών, ούτως ώστε να τα δίνει με ..χαρά !..
Όλο αυτό αργεί κι ο υπουργός δεν έχει τόσο χρόνο..
Έξυπνα αντικειμενικά κριτήρια, ‘διασταυρώσεις’ με στοιχεία από ..παντού (τράπεζες, κάρτες, ασφαλιστικές, υπουργείο συγκοινωνιών, δίδακτρα, κλπ), εξαντλητικό ‘πόθεν έσχες’ για εφοριακούς, επόπτες, εφόρους και όσους άλλους εμπλέκονται, απλοποίηση (έως κατάργηση) του παντελώς άχρηστου και …ληστρικού Κώδικα Βιβλίων & Στοιχείων (ΚΒΣ), κατάργηση των απαλλαγών και των ειδικών φορολογήσεων, όλα είναι προς τη σωστή κατεύθυνση. Πέραν αυτών, τέλος, –που λίγο πολύ έχουν αναγγελθεί- πιστεύω, πως για να συλληφθεί το ..ασύλληπτο, η μαύρη συναλλαγή, το φακελάκι, το ιδιαίτερο, η παραοικονομία, χρειάζονται και κίνητρα. Έχει να κερδίσει το κράτος εάν το ΦΠΑ που θα επιβαρυνθεί ο τελικός καταναλωτής (απ' τον ηλεκτρολόγο, τον υδραυλικό, τον ελαιοχρωματιστή), εκπίπτει απ' τον φόρο του. Έχει να κερδίσει το κράτος, εάν ο γονέας μπορέσει να εκπέσει ένα μέρος της αμοιβής του καθηγητή που κάνει ιδιαίτερο στο παιδί του.

'Πάμε' λοιπόν, εδώ και τώρα, διότι, μέχρι να …αποκτήσω την απαραίτητη …συνείδηση υπουργέ μου, θα έχουμε ..πτωχεύσει !!

Σάββατο, 7 Νοεμβρίου 2009

Γιάννης Κωνσταντινίδης


Ο Γιάννης Κωνσταντινίδης σας είναι πολύ γνωστός. Όχι, όμως, με το πραγματικό του όνομα, αλλά με το 'Κώστας Γιαννίδης'. Οι παλιώτεροι έχουμε σίγουρα ακούσει τραγούδια του, όπως τα 'Λίγα λουλούδια αν θέλεις στείλε μου', 'Λές και ήταν χτές', 'Πάμε σαν άλλοτε', τραγούδια που στην εποχή τους έγιναν μεγάλες επιτυχίες. Σας είναι πιθανώς άγνωστος, ο τόσο γνωστός αυτός συνθέτης, και η πραγματικά δημιουργική πορεία του στην Ελληνική κλασσική μουσική.
Γεννήθηκε στα 1903 στη Σμύρνη. Τα μουσικά του ακούσματα ήταν πλούσια. Η πόλη εκείνη τη χρυσή εποχή διέθετε 40 (!) θέατρα, όπου εκτός από θεατρικές παραστάσεις συχνά ανέβαιναν όπερες ή οπερέτες, πολλές φορές από θιάσους που έρχονταν απ' το εξωτερικό. Στην πόλη παίρνει και τα πρώτα μαθήματα (πιάνο και αρμονία) με δάσκαλο τον Δημοσθένη Μιλανάκη. Απ' το μετέπειτα έργο του είναι ολοφάνερο πως πρέπει να είχε επαφή με το δημοτικό τραγούδι και τα Σμυρνέικα τραγούδια.


Το 1922, λίγο πριν απ' την καταστροφή, διαφεύγει -με περιπετειώδη τρόπο- στην Γερμανία. Εκεί συνεχίζει τις μουσικές του σπουδές κοντά σε σπουδαίους δασκάλους: Πιάνο με τον Ρέσλερ, σύνθεση με τον Πάουλ Γιουόν, ενορχήστρωση με τον Κουρτ Βάιλ. Πέρα, όμως, απ' τις σπουδές του, το Βερολίνο του χαρίζει κι άλλες μουσικές εμπειρίες. Για βιοποριστικούς λόγους αναγκάζεται να παίζει πιάνο σε διάφορους χώρους: Βερολινέζικα καμπαρέ. Χορευτικές σάλες. Αίθουσες κινηματογράφων (είναι η εποχή του βωβού). Το Βερολίνο, όμως, του χάρισε και κάτι ακόμη: Την γνωριμία του με τον Ν.Σκαλκώτα με τον οποίο έκτοτε τον συνδέει ειλικρινής φιλία.

Στην Γερμανία, θα ανεβάσει και το πρώτο του έργο, μια οπερέτα με τίτλο 'το μικρόβιο της αγάπης' το 1927.

Το 1931 ο Κωνσταντινίδης επιστρέφει στην Αθήνα, όπου για 30 ολόκληρα χρόνια θα διαπρέψει στο ελαφρό τραγούδι, θα συνθέσει για τους πιο διάσημους ερμηνευτές της εποχής, θα γράψει για πλήθος επιθεωρήσεων, θα ανεβάσει οπερέτες. Το 1960 θα πάρει το πρώτο βραβείο στο φεστιβάλ της Βαρκελώνης με το πασίγνωστο 'Ξύπνα αγάπη μου' που το τραγούδησε η Νάνα Μούσχουρη.

Γιατί όμως ο Γιάννης Κωνσταντινίδης έγινε 'Κώστας Γιαννίδης'; Η αλήθεια δεν είναι πως με τον τρόπο αυτό ήθελε να 'κρύψει' την ενασχόλησή του με το 'ελαφρό' τραγούδι (ενώ τις κλασικές του συνθέσεις τις υπέγραφε με το πραγματικό του όνομα). Στην πραγματικότητα η χρήση του ψευδωνύμου έγινε επειδή εκείνη την εποχή, στον χώρο του ελαφρού τραγουδιού, υπήρχε ο συνθέτης Γρηγόρης Κωνσταντινίδης με τον οποίο δεν ήθελε να γίνεται σύγχυση.

Το 1962 εγκαταλείπει οριστικά την ελαφρά μουσική, για να ασχοληθεί αποκλειστικά με το κλασικό του έργο. Δύο Δωδεκαννησιακές Σουϊτες, Τρείς Ελληνικοί χοροί, 22 χοροί απ' τα Δωδεκάννησα για πιάνο, 44 παιδικά κομμάτια σε λαϊκά θέματα, 3 Σονατίνες για πιάνο, 8 νησιώτικοι λαϊκοί χοροί, και άλλα πολλά, τον κατατάσσουν στην εθνική σχολή, σαν έναν συνθέτη που παρά το 'διχασμένο' του έργο, παρουσιάζει μια εκπληκτική άνεση στον χειρισμό του υλικού του, και βέβαια μια ιδιαίτερη αγάπη για την παραδοσιακή μας κληρονομιά.

Στην εποχή της τρίλεπτης μουσικής απόλαυσης, ευτυχώς που υπάρχει και ο Βύρων Φειδετζής, που με την ΚΟΑ δισκογράφησε μεγάλο μέρος του κλασικού έργου του συνθέτη (Lyra). Απ' το cd αυτό (δυσεύρετο σίγουρα) που μου δάνεισε ένας καλός φίλος, είναι οι σκαναρισμένες φωτογραφίες του συνθέτη, καθώς και μεγάλο μέρος της βιογραφίας του. (Εκτενέστατη βιογραφία μπορείτε να βρείτε στο musipedia.gr).

Μια ελάχιστη ιδέα για τον κλασικό Γιάννη Κωνσταντινίδη μπορείτε να πάρετε στο 'βίντεο' πιό κάτω (Από το τετράφωνο για a capella χορωδία έργο του '8 Δωδεκαννησιακά, 8 Μικρασιάτικα τραγούδια', το 'Θάλασσα, δένδρα και βουνά', όπως το ηχογράφησε το φωνητικό σύνολο Solitonia Choirtet).


video

Ο Γιάννης Κωνσταντινίδης πέθανε το 1984 στην Αθήνα...

Πέμπτη, 5 Νοεμβρίου 2009

Η Αυτοκρατορία αντεπιτίθεται..


Στην προτελευταία ανάρτησή μου, έλεγα πως το νομοσχέδιο για την απαλλαγή των υπερχρεωμένων νοικοκυριών (το οποίο αναρτήθηκε και για διαβούλευση στο opengov) κινείται προς τη σωστή κατεύθυνση. Την θέση μου αυτή φαίνεται να επιβεβαιώνει και η αντίδραση των τραπεζών, οι οποίες μάλιστα θεωρούν πως το νομοσχέδιο ΠΡΕΠΕΙ να εγκριθεί και απ' την Κεντρική Ευρωπαϊκή Τράπεζα (τους έπιασε ο πόνος για την αξιοπιστία του Χρηματοπιστωτικού Συστήματος)..

Μεταξύ άλλων οι Τράπεζες ζητούν:

-Να διπλασιαστούν από 10% σε 20% οι οφειλές που θα πληρώνει ο οφειλέτης.

-Να παρακολουθείται για 10 (!) χρόνια, όποιος καταφύγει στο νομοσχέδιο από τον Τειρεσία (ή κάτι ανάλογο).

-Να μην συμπεριληφθούν στο νομοσχέδιο δάνεια που λήφθηκαν 'πρόσφατα' (τους 12 πρώτους μήνες να πληρώνεις).

Άρχισαν τα όργανα. Η κυβέρνηση πρέπει να δείξει την αποφασιστικότητά της. Να αποδείξει πως δεν υποχωρεί σε πιέσεις, πως 'δεν χρωστάει τίποτε'.


ΥΓ. Περιμένω χαιρέκακα να δω τι θα πράξει η αριστερά. Θα στηρίξει το νομοσχέδιο στη βουλή ή θα ..συνταχθεί με τους Τραπεζίτες;;

Τετάρτη, 4 Νοεμβρίου 2009

30 ημέρες μετά..


Πέρασε ένας ολόκληρος μήνας απ' την ημέρα των εκλογών κι αν μη τι άλλο οι πολιτικές εξελίξεις δεν μας άφησαν να πλήξουμε. Η πρώτη αίσθηση απ' την νέα κυβέρνηση υπήρξε ασφαλώς θετική. Αριστερά της Εδέμ μια σχεδόν ..απόκοσμη 'ησυχία' προδίδει εσωτερικές διεργασίες. Δεξιά, γίνεται πια φανερό πως στις 29 η Ν.Δ. θα έχει πρόεδρο, θα έχει όμως και το δύσκολο έργο να ανασυγκροτηθεί, να μην διασπασθεί, να αποκτήσει ουσιαστικό πολιτικό λόγο. Η 'άλλη' δεξιά, πριμοδοτεί με την σιωπή της το φαβορί, καθώς το ..αουτσάιντερ διαθέτει αναμφίβολα μεγαλύτερη 'διεισδυτικότητα' στον χώρο της. Στο τοπίο αυτό, την αντιπολίτευση έχει αναλάβει ο συμπαθής κ. Λαζόπουλος και βέβαια το ..ίδιο το ΠΑΣΟΚ, όχι αυτό που κυβερνά, το άλλο...

Η δεύτερη αίσθηση του 'πολίτη' είναι πως τα πράγματα είναι δύσκολα. Ακόμη και να μην το δήλωνε η Τράπεζα της Ελλάδας ή ο Επίτροπος, οι οικονομικές κινήσεις της ίδιας της κυβέρνησης το δείχνουν ολοκάθαρα: Ο πρώτος στόχος είναι το Δημοσιονομικό έλλειμμα Το κράτος αναζητά επειγόντως να αυξήσει τα έσοδά του και να μειώσει τις δαπάνες. Την χρονιά που 'τρέχει' (2009) η οικονομική ύφεση θα περιορίσει μοιραία την φορολογητέα ύλη, πολλές επιχειρήσεις αν δεν περάσουν στις ζημιές, πάντως θα κινηθούν στα όρια. Με το δεδομένο αυτό η μόνη λύση για το υπουργείο ήταν να ζητήσει την έκτακτη εισφορά πάνω στα κέρδη ..μιας χρονιάς πίσω ! Ταυτόχρονα αφήνει να εισπραχθεί το ΕΤΑΚ του 2009, αν και δεν παύει να δηλώνει πως το 2010 θα το καταργήσει. Τον ίδιο στόχο (της μείωσης των δαπανών) εξυπηρετούσαν η κατάργηση των stage, το 'μάζεμα' των κρατικών αυτοκινήτων και βέβαια η απόσυρση της απόσυρσης. Εισπρακτικό 'άρωμα' είχαν και τα νέα τέλη κυκλοφορίας, παρά την παρουσία της Υπουργού Περιβάλλοντος στις ανακοινώσεις.

Οφείλουμε να παραδεχθούμε, πως στην δύσκολη αυτή οικονομική κατάσταση, η κυβέρνηση δείχνει μια σαφή βούληση αναδιανομής του εισοδήματος: Το φορολογικό νομοσχέδιο που θα έρθει γύρω στον Μάρτιο είναι ξεκάθαρα υπέρ των χαμηλών εισοδημάτων. Φορολογεί -επιτέλους- τα μερίσματα, τιμαριθμοποιεί -επιτέλους- την κλίμακα, καταργεί το ΕΤΑΚ, επαναφέρει τον φόρο Μεγάλης ακίνητης περιουσίας. Αναδιανεμητικό 'χαρακτήρα' έχει και το έκτακτο επίδομα, όταν μάλιστα το κονδύλι θα προέλθει απ' τις επιχειρήσεις. Λέω 'χαρακτήρα' επειδή περισσότερο αποσκοπεί στην τόνωση της αγοράς. Άλλωστε αναδιανομή δεν κάνεις με ..εφάπαξ μέτρα.

Απ' την άλλη ολοφάνερη είναι η (ευχόμαστε στρατηγική) επιλογή της κυβέρνησης να μην συγκρουστεί μετωπικά, για την ώρα, με κανέναν. Φαίνεται πως υπήρξε κάποιο deal με τις Τράπεζες σε σχέση με την μείωση των επιτοκίων. Κάποιο deal υποπτευόμαστε πως επιτεύχθηκε και με τον ΣΕΒ στο ζήτημα της έκτακτης εισφοράς. Κάποιο deal, τέλος, φαίνεται πως επιχειρείται και με την Εκκλησία. Όταν όμως πρώτα 'συμφωνείς' με τον 'αντίπαλο' και μετά εφαρμόζεις μέτρα, αναγκαστικά θα είσαι τουλάχιστον άτολμος: Χάιδεμα ήταν η μικρή μείωση των επιτοκίων για τις τράπεζες, χάιδεμα ήταν και η έκτακτη εισφορά (maximum 10% ανάλογα με τα κέρδη) για τις επιχειρήσεις. Παραθυράκι αφήνει, τέλος για την Εκκλησία, όταν μιλά για φορολόγηση μόνο των ακινήτων που 'της αποδίδουν'..

Κακά τα ψέματα: Η διαφορά των 10.5 μονάδων ΔΕΝ ΛΥΝΕΙ από μόνη της τα προβλήματα. Το 'σύστημα' ολοφάνερα 'πιέζει' με μπαμπούλα το έλλειμμα και τον Αλμούνια. 'Γνωρίζει' καλά πως αυτή τη στιγμή η κυβέρνηση είναι με την πλάτη στον τοίχο. Καμιά κυβέρνηση στον κόσμο δεν θα μπορούσε σε 30 ημέρες -εν μέσω ύφεσης- να χτίσει τις κατάλληλες δομές (ή να αλλάξει τις υπάρχουσες), και να ενεργοποιήσει μηχανισμούς επενδύσεων, ιδιωτικών και δημόσιων, για να αναστρέψει την πορεία της πραγματικής οικονομίας. Εάν δεν γίνουν , σε εύλογο χρόνο, ΕΠΕΝΔΥΣΕΙΣ ώστε να μειωθεί η ΑΝΕΡΓΙΑ, όλα τα μέτρα είναι καταδικασμένα, μοιραία, να μείνουν στο επίπεδο της διαχείρισης της κρίσης.