Πέμπτη, 31 Δεκεμβρίου 2009

Παιχνίδια 'Μουστάκας' !!!


Ώς πατέρας, θείος και νονός ΑηΒασίλης κάθε χρόνο τέτοιες μέρες, ταλαιπωρούμαι συνήθως στα μεγάλα 'παιχνιδάδικα', για να βρώ και να αγοράσω τα καθιερωμένα δώρα, στον γιό μου, στα ανήψια και στα βαφτιστήρια μου. Φέτος, πρώτη φορά πήγα στον 'Μουστάκα'.

Δεν έχω καμιά επαγγελματική σχέση με την εταιρεία, καμιά συγγενική σχέση με τον επιχειρηματία, τέλος πάντων κανένα οικονομικό ή άλλο 'συμφέρον', έτσι μπορώ να τον διαφημίσω, σαν απλός καταναλωτής: Μπράβο, λοιπόν, στο συγκεκριμένο κατάστημα ! Άφθονο και εξυπηρετικό προσωπικό (βρήκαμε αμέσως ότι ψάχναμε). Τεράστια ποικιλία παιχνιδιών (τα έχει όλα), άνετοι διάδρομοι, τακτοποιημένα κατά κατηγορίες είδη. Ευχάριστη έκπληξη και η ταχύτητα στα ταμεία. Καθόλου ουρά (αλλού συμβαίνει το εντελώς αντίθετο), ευγενικές υπάλληλοι, και, σας παρακαλώ, δωρεάν και γρήγορη 'συσκευασία δώρου', που δεν έχω βρει σε κανένα άλλο τέτοιο πολυκατάστημα !!

Συγχαρητήρια, λοιπόν, στα 'Παιχνίδια Μουστάκας', σήμερα με έκαναν πιστό πελάτη τους...

Τρίτη, 29 Δεκεμβρίου 2009

Πύργοι στην άμμο.....


Λοιπόν, τώρα πια μπορούμε να ορίσουμε τη λέξη ‘διαβούλευση’: Είναι όταν κατεβάζουμε ένα ‘νομοσχέδιο’ στο ίντερνετ, λίγο-πολύ παρόμοιο με ότι ίσχυε μέχρι τώρα, και ταυτόχρονα βγαίνουμε στα κανάλια και στα μίδια, και ρίχνουμε διάφορα ‘άδεια’ να πιάσουμε ‘γεμάτα’, και περιμένουμε να σχολιάσει ο κάθε πικραμένος..

Χαρακτηριστικό παράδειγμα οι περίφημες, πλέον, ‘αποδείξεις’ !! Το σχέδιο που αναρτήθηκε μπορώ να πω, πως σε τίποτε δεν αλλάζει το παλιό καθεστώς των αποδείξεων. Εάν αλλάζει κάποιο ποσοστό, προς τα πάνω, προς τα κάτω, και δεν το θυμάμαι, δεν έχει τόση σημασία. Οι κατηγορίες των αποδείξεων που ίσχυαν είναι ακριβώς οι ίδιες !

Ταυτόχρονα πετούν από ‘δω κι από ‘κει σαν αδέσποτες σφαίρες διάφορα..

Μαζέψτε τα πάντα από το νέο έτος ακόμη και το σούπερ-Μάρκετ ! Ωρέ, τι με λες; (για να κλέψω και φίλο ιστολόγο). Το Σούπερ Μάρκετ ήταν που θέλαμε να πιάσουμε τόσα χρόνια; Εκεί γινόταν η καταραμένη φοροδιαφυγή που θέμε να πατάξουμε; Έχω να σου φέρω φέτα και γάλατα στρατηγέ μου, και σκόνες και μακαρόνια και σερβιέτες, και αφρούς ξυρίσματος, και ψωμάκι του τοστ, και του ‘πουλιού το γάλα’ θα σου φέρω !! Μα τι λέτε ρε; Αυτό που φορολογούσατε, τώρα θα το δώσετε πίσω; Τέτοια έξυπνη αύξησις εσόδων;;…

Μετά έρχεται το άλλο: ‘Σκέφτονται’ –λέει- να εκπίπτει απ’ το εισόδημα ο ΦΠΑ των αποδείξεων !! Ποιών αποδείξεων;; Όλων των αποδείξεων;; (Ωραία ρε παιδιά, κι άμα εκπίπτει το ΦΠΑ που ήδη δηλωνόταν μήπως θα μπαίνουμε και μέσα;;; Διότι, άμα είναι έτσι, να κόβω στον εαυτό μου μερικά τιμολόγια το χρόνο, να πληρώνω το 19% και μετά να τα βάζω και στη δήλωσις και να εκπίπτω το 40% !!)..

Μετά άααααλλληηηη φαεινή ιδέα !! Να συνδέσωμεν το αφορολόγητο με τις προσκομιζόμενες αποδείξεις !!! Με λίγα λόγια δηλαδή ‘άμα δε μου φέρεις αποδείξεις ρε, θα σου φορολογήσω και τα 700 ευρώ το μήνα’ ! Και βέβαια αυτός που παίρνει 700 ευρώ το μήνα πού να τις βρει ο καημένος τις αποδείξεις; Διότι, κύριε Υπουργέ μου, αν θέλεις πράγματι να δώσεις κίνητρο για περισσότερες αποδείξεις, ΑΣΕ το βασικό αφορολόγητο των 12.000 ευρώ στην θεσούλα του, και ΜΕΓΑΛΩΣΕ το με βάση τις αποδείξεις. Για να λέμε δηλαδή και καμιά αλήθεια, να αποδεικνύουμε πως όντως σκεπτόμεθα ‘πρώτα τον πολίτη’. Άσε, βέβαια, που και εδώ υπάρχει το πάγιο ερώτημα: Ποιες αποδείξεις;…

H ‘διαβούλευσις’ συνεχίζεται με τα σημερινές δηλώσεις του Υπουργού, με βάση τις οποίες οι μειώσεις του φόρου με βάση τις αποδείξεις θα υπολογίζονται ‘κλιμακωτά’. Αν καταλαβαίνω καλά, έστω, πως εγώ κι εσείς θα προσκομίζουμε την ίδια αξία αποδείξεων, πχ 100 ευρώ. Εμένα –που είμαι πλούσιος- θα μου εκπίπτουν πχ τα 20 ευρώ, ενώ, εσάς –που είστε ‘πτωχός’- θα σας εκπίπτουν τα 70 ! Η αλήθεια εδώ είναι πως το ‘δεμόσιο’ θα κερδίσει τα ίδια ακριβώς κι απ’ το δικό μου, κι απ’ το δικό σας κατοστάρικο, αλλά, πάει στο διάολο, αφού εγώ είμαι ‘έχων και κατέχων’ τι να κάνουμε, να το θεωρήσουμε ‘σωστό’. Τώρα, εάν θα μπορεί πλέον κανείς να υπολογίσει τον φόρο που θα πληρώσει, μηδέ των φοροτεχνών εξαιρουμένων, τρυπήστε μου τη μύτη, και με το συμπάθιο….
Συνεχίζει, όμως ο Υπουργός, λέγοντας πως μαζί με τη φορολογική μας δήλωση θα προσκομίζουμε και ειδική κατάσταση όπου θα γράφουμε το ποσό της απόδειξης ΜΑΖΙ ΜΕ ΤΟ ΑΦΜ αυτού που την εξέδωσε ‘ώστε να γίνονται διασταυρώσεις’. Θα τρελαθώ πλέον ! Μα Υπουργέ μου, είναι δυνατόν να κάτσω να φτιάχνω καταστάσεις με ΑΦΜ και ποσά, με τις εκατοντάδες αποδείξεις που θα μαζεύω κάθε χρόνο;;; Και για ποια ΔΙΑΣΤΑΥΡΩΣΗ μιλάμε;;; Να διασταυρώσετε τι; Αν κάποιος δηλώνει την απόδειξη που ΕΚΟΨΕ;; Και να ρωτήσω, ποιος θα τις ΚΑΤΑΧΩΡΗΣΕΙ τις καταστάσεις στο σύστημα Υπουργέ μου, για να κάνετε εσείς τις άχρηστες διασταυρώσεις σας; To ΚΕΠΥΟ;; To ΚΕΠΥΟ κατάφερε και ΕΧΑΣΕ τις δισκέτες των επιχειρήσεων και τις ξαναζητούσε ΤΡΙΑ ΧΡΟΝΙΑ ΜΕΤΑ (τόσο έγκαιρα)!!! Η ‘υπηρεσία’ δεν κατάφερε να καταχωρήσει επί πέντε ολόκληρα χρόνια το Ε9 και έδωσε κάποια εκατομμυριάκια σε έξτρα προσλήψεις. Κι όταν οι νέοι ‘αργόμισθοι’ δεν κατάφεραν ούτε κι εκείνοι να τα καταχωρήσουν, μετά τα ΖΗΤΗΣΕ ΠΑΛΙ απ’ τον ‘πολίτης’ (Ρωτήστε τον κ.Καχριμάκη, είχε κάνει και επερώτηση) !! Να σας πω, λοιπόν, εγώ, ποιος θα τις καταχωρήσει;; Πάλι εμείς οι ίδιοι ή οι καημένοι οι λογιστές, διότι κι εγώ ακόμη, που είμαι λογιστής, σε ..συνάδελφο θα πάω, να κάτσω να φτιάχνω λίστες ούτε στον εχθρό μου!! Διότι, εδώ είμαστε κι εδώ είσαστε, σε λιγάκι θα μας πείτε περί υποχρεωτικής υποβολής των δηλώσεων μέσω ίντερνετ και θα καθαρίσετε !! Διότι στρατηγέ μου, τι άλλο έχει κάνει το δημόσιο όλα αυτά τα χρονάκια εκτός από καταπληκτικές ΠΑΣΕΣ στον μαλάκα τον ‘ΠΟΛΙΤΗ’, κάντε τώρα άλλη μια κι εσείς, τι έχετε να χάσετε…

Τώρα, αυτό το τελευταίο, ξέρετε πώς προέκυψε: Μπήκαν στην ‘διαβούλευσις’ και είπαν –και δικαιολογημένα-, ΠΟΙΟΣ θα κάτσει να μετρήσει τα δισεκατομμύρια των αποδείξεων που θα προσκομιστούν;; Ο εφοριακός; Χλωμόν ! Ποιος λοιπόν; E ! Ο ίδιος ο ΠΟΛΙΤΗΣ ! Στο κάτω-κάτω θα μετρήσει μόνο τις δικές του αποδείξεις (και θα μας τις δώσει μασημένη τροφή). Λέει, λοιπόν το καταπληκτικό ο Υπουργός: ‘Δεν θα προσκομίζει τις ίδιες τις αποδείξεις, μόνο την κατάσταση’ !!! Με απλά λόγια: Θα μπορεί να γράφει ΟΤΙ ΘΕΛΕΙ !! Φοβερό !! Και γιατί εγώ στο ΑΦΜ που ΕΧΩ και είναι ΕΓΚΥΡΟ αντί για 100 ευρώ, που αγόρασα να ΜΗΝ ΠΡΟΣΘΕΣΩ ένα μηδενικούλι ;;;; Και μην μου πείτε τώρα, πως θα έχω υποχρέωση να διατηρώ τις αποδείξεις για πέντε χρόνια στο ΣΠΙΤΙ, γιατί άμα δω εφοριακό στο ΣΠΙΤΙ να έρχεται να μου μετρήσει τις ΦΥΛΑΓΜΕΝΕΣ αποδείξεις, μάλλον θα καταφύγω σε άλλη χώρα, πιο υπανάπτυκτη…

Όπως καταλαβαίνετε φίλοι μου, όλα αυτά τα παραπάνω, που καταντούν -και ΕΙΝΑΙ- κωμικά, είναι αποτέλεσμα ΒΙΑΣΤΙΚΩΝ ΑΠΑΝΤΗΣΕΩΝ σε ΑΣΤΟΧΑ ΕΡΩΤΗΜΑΤΑ. Απέχουν έτη φωτός από την περιβόητη ΑΠΛΟΠΟΙΗΣΗ του φορολογικού μας συστήματος, και μιλάμε για μόνο ένα ζήτημα αυτό των ‘αποδείξεων’. Είπα και σε προηγούμενη ανάρτηση, πως για να μην είναι θνησιγενές ένα φορολογικό νομοσχέδιο ΠΡΕΠΕΙ να μην μπερδεύεται ούτε με την πάταξη της φοροδιαφυγής, ούτε με την φορολόγηση του κεφαλαίου (ακίνητα, σκάφη κλπ), ούτε με οτιδήποτε ‘ξένο’. Δεν αθωώνει το Υπουργείο η δημοσιονομική κατάσταση. Όταν έχουμε ελλείμματα δεν δικαιούμαστε να δείχνουμε ΠΑΝΙΚΟ. Το μόνο που θα μπορούσε να μας σώσει θα ήταν το να σκεφτόμαστε από μηδενική βάση, γιατί, και να με συγχωρείτε Υπουργέ μου, αυτή τη στιγμή απλά ..παίζουμε !!…

Έλεος, κύριε Καλογερόπουλε !!


Εδώ και κάποιους μήνες (!!!) ο Δημοτικός φωτισμός στο Αιγάλεω (Δήμαρχος κος Δημήτρης Καλογερόπουλος) παραμένει ανοικτός όλη την ημέρα !!! Αντιλαμβάνομαι πως η σωστή ρύθμιση του κατάλληλου χρονοδιακόπτη είναι τρομακτικά δύσκολη υπόθεση, απαιτεί αστρονομικές γνώσεις και κυρίως το στοιχειώδες ενδιαφέρον κάποιου αρμόδιου καλοπληρωμένου υπαλλήλου, όπως αντιλαμβάνομαι πως θέλουμε να ενισχύσουμε λιγάκι και τη ΔΕΗ, να κάψουμε και λίγο περισσότερο απ' τον λιγνίτη μας, αλλά έλεος κύριε Δήμαρχε. Σβύστε τα επιτέλους !....

Παρασκευή, 25 Δεκεμβρίου 2009

Τολμήστε κύριε Υπουργέ.....


Απ’ την προηγούμενη εβδομάδα, τέθηκε σε διαβούλευση το νέο φορολογικό νομοσχέδιο. Προφανώς θα ειπωθούν πολλά στο προσεχές διάστημα, μέχρι τον Μάρτιο, οπότε θα ολοκληρωθεί η διαδικασία, θα ψηφιστεί στη βουλή και θα γίνει νόμος του κράτους.
Η ιστορία των φορολογικών νομοθετημάτων στη χώρα μας τις τελευταίες δεκαετίες είναι πονεμένη. Αλλαγές επί αλλαγών, φοροεπιδρομές εκεί που μπορούμε, χάδια όπου δεν μας παίρνει, δαιδαλώδεις διαδικασίες, κυνήγι φοροφυγάδων χωρίς αποτέλεσμα, ‘κίνητρα’ που δεν έπιασαν και στη συνέχεια καταργούνταν, απαλλαγές, καταργήσεις απαλλαγών, προνόμια, καταργήσεις προνομίων, γενικά σαν να επρόκειτο για ‘ζαριά’, άντε να το επιχειρήσουμε κι αυτό, να δούμε πού θα μας βγάλει.
Σε μια χώρα όπου η παραοικονομία βασίλευε (και συνεχίζει), όπου η φορολογική ‘συνείδηση’ είναι άγνωστη, όπου θεωρείται χαζός και αφελής όποιος πληρώνει, ενώ αντίθετα έξυπνος και καπάτσος αυτός που βρίσκει τα παραθυράκια και λουφάρει, τα φορολογικά νομοσχέδια έγιναν με τη σειρά τους κουτοπόνηρα, όμοια με τους πολίτες τους οποίους όφειλαν να φορολογήσουν. Δεν έχει αυτή τη στιγμή καμιά απολύτως σημασία ποιος έκανε την αρχή. Ήταν το κράτος, που κατ’ αρχάς σε θεωρούσε ένοχο; Ήταν το κράτος που χάιδεψε για πολλά χρόνια τους ισχυρούς και τα έπαιρνε απ’ όπου και όπως μπορούσε; Δεν ήταν αθώο ούτε το κράτος σίγουρα. Ήταν και οι νοοτροπίες του πολίτη; Ήταν και η κουτοπονηριά μας, η ζήλια μας, ‘αφού ο άλλος κλέβει, γιατί να μην κλέψω κι εγώ’; Ασφαλώς, κακά τα ψέματα, ήταν κι αυτό. Μαζί πορεύτηκαν αυτά τα δυο για να φτάσουμε στη σημερινή κατάσταση.
Απ’ την άλλη, δεν πρέπει να παραβλέψουμε την εκτεταμένη διαφθορά. Ένας ελεγκτικός μηχανισμός διάτρητος κυριολεκτικά, που στην πραγματικότητα έλεγε στον πολίτη, ‘κλέψε και τι σε νοιάζει, εγώ είμαι εδώ’ ! Ένα Υπουργείο που όταν είδε πως δεν μπορεί να σπάσει τον ίδιο τον μηχανισμό του, παραδόθηκε αμαχητί στη λογική του ‘κάνε ότι θέλεις, αρκεί να μου φέρεις τόσα’. Μια αγορά εντελώς ασύδοτη, όπου βασιλεύει η απατεωνιά, το εικονικό τιμολόγιο, οι ‘μπαμπάς-μαμά & κανακάρης Α.Ε.’, οι εταιρείες βιτρίνα που ξεπλένουν παράνομο χρήμα, οι ‘ελεύθεροι επαγγελματίες’ που σιγά τώρα μην κόψουν αποδείξεις, η περίφημη μικρομεσαία οικονομία μας, η ραχοκοκαλιά μας, που την τσαμπουνάνε όλα ανεξαιρέτως τα κόμματα, μηδέ του Κ.Κ.Ε. εξαιρουμένου!
Στο στρεβλό τοπίο, μοιραία, οι φορολογικές προσπάθειες στρέβλωσαν κι αυτές. Το κράτος απέκτησε νοοτροπία κλεπταποδόχου. Αν πάρετε το έντυπο της φορολογικής σας δήλωσης είναι εύκολο να διακρίνετε τις τάσεις, τις κατευθύνσεις, τις πολιτικές. Η αμαρτωλή ιστορία με τις περίφημες ‘αποδείξεις’ για παράδειγμα, (κάποτε εφαρμόσθηκαν, μετά καταργήθηκαν, μετά επανήλθαν, τώρα αλλάζουν πάλι κλπ) δεν είναι τίποτε άλλο απ’ την προσπάθεια να αναγκάσουμε τον καταναλωτή να παίξει τον ρόλο του εφοριακού. Να αποκαλύψει κρυμμένα εισοδήματα (άλλων) πετώντας του ένα οικονομικό κίνητρό. Κίνητρο, βέβαια, πάντα μικρότερο απ’ αυτό που θα εισέπραττε το κράτος. Τι άλλο από μια (ατελέσφορη μάλλον) προσπάθεια να φορολογηθούμε με βάση την ‘κατανάλωση’ ήταν ο άλλος πίνακας, εκείνος των ‘τεκμηρίων’. Ατόνησε, σιγά-σιγά, φαίνεται πως δεν απέδωσε τα αναμενόμενα.
Εάν η νέα κυβέρνηση θέλει πράγματι να ξεκαθαρίσει το φορολογικό τοπίο, πρέπει να ξεκινήσει από μηδενική βάση. Πρέπει να ξεκαθαρίσει τον φορολογικό νόμο από κάθε προσπάθεια πάταξης της φοροδιαφυγής, να ξεφύγει απ’ τη λογική του ‘πώς θα εισπράξω περισσότερα’, να θέσει εξ αρχής τις βασικές και απλές αρχές ενός δίκαιου φορολογικού συστήματος, μιας φορολογικής νομοθεσίας. Καμία σχέση δεν πρέπει να έχει η φοροδιαφυγή με την φορολογική νομοθεσία, πρέπει να αφορά άλλο νομοσχέδιο, να αποτελεί ξεχωριστή προσπάθεια, δεν μπορεί να νοθεύεται η φορολογική φιλοσοφία με στόχους, με διευρύνσεις, με κυνήγι μαγισσών. Καμιά σχέση δεν πρέπει να έχει το νομοσχέδιο για την φορολόγηση του εισοδήματος με την τυχόν φορολογία της ακίνητης περιούσίας (αν θέλουμε να πούμε τα πράγματα με το όνομά τους, παράνομη είναι κάθε φορολόγηση ακίνητης περιουσίας, είναι καραμπινάτη διπλή φορολόγηση εισοδημάτων που έχουν ήδη φορολογηθεί). Καμιά σχέση δεν πρέπει να έχει ένα φορολογικό νομοσχέδιο με την φορολόγηση σκαφών. Είναι ντροπή για την φορολογική νομοθεσία η προκαταβολή φόρων επομένων ετών, είναι ντροπή η αναδρομική φορολόγηση εισοδημάτων. Είναι ντροπή οι ρυθμίσεις για το ‘κλείσιμο’ παρελθουσών χρήσεων με ταρίφα. Είναι ντροπή ο εξαναγκασμός πληρωμής του φόρου για να μπορεί κάποιος να προσφύγει σε φορολογικό δικαστήριο. Είναι ντροπή η τεκμαρτή φορολόγηση. Αδυναμίες, αστοχίες του κράτους είναι όλα αυτά, κακά τα ψέματα.
Το υπό διαβούλευση νομοσχέδιο, δυστυχώς, ακολουθεί την λογική των παλιών προσπαθειών. Περιέχει αρχές που είναι σωστές. Η ενιαία κλίμακα για όλα τα εισοδήματα είναι τομή. Η τιμαριθμοποίηση της κλίμακας είναι σωστή, παλιό και πάγιο άλλωστε αίτημα. Η αναλογικότητα της κλίμακας κακώς δέχεται κριτικές, η αρχή του ενός συντελεστή για όλους είναι προφανέστατα λανθασμένη, δεν μπορούμε να ζητήσουμε φόρο απ’ τον μισθωτό των 700 ευρώ. Δίπλα, όμως, σε σωστές αρχές που ακολουθεί, μπλέκεται και με τα παλιά αμαρτήματα. Αποδείξεις. Τεκμήρια. Ακίνητα. Πόθεν έσχες. Κίνητρα. Αντικίνητρα.
Τολμήστε κύριοι Υπουργοί. Φτιάξτε μια φορολογική νομοθεσία που δεν θα είναι θνησιγενής. Φτιάξτε ένα καθαρό φορολογικό νόμο, που θα θέτει απ’ την αρχή απλές αρχές, που δεν θα εμπλέκεται σε ακίνητα, σκάφη, και τα ρέστα, έναν νόμο που θα αφορά το ΕΙΣΟΔΗΜΑ μας και τον ΤΡΟΠΟ που φορολογείται και ΤΙΠΟΤΕ ΑΛΛΟ. ¨Ένα νομοσχέδιο που θα το σεβαστούν οι πολίτες και η αγορά, αλλά θα το σεβαστούν και θα δυσκολευτούν να το ‘πειράξουν’ και οι τυχόν μελλοντικές κυβερνήσεις. Ένα νομοσχέδιο που θα τελειώνει μια για πάντα το ζήτημα.
Κι αφού το ψηφίσετε, ελάτε μετά να μιλήσουμε και για την πάταξη της φοροδιαφυγής, και για την τυχόν φορολόγηση της ακίνητης περιουσίας, και για την τυχόν φορολόγηση των σκαφών, και για ότι άλλο θέλετε.
Μετά όμως.

Κυριακή, 20 Δεκεμβρίου 2009

Ας επιμείνουμε..


Θα μπορούσε κανείς να ισχυρισθεί πως οι 'γιορτές' που έφτασαν είναι απατηλές...

Πως η 'επιστημονική' πραγματικότητα, η λογική, υποδεικνύει πως το βρέφος που γεννήθηκε στη φάτνη, εκεί στη Βηθλεέμ, ουσιαστικά το έχουμε χιλιο-σταυρώσει με κάθε μας 'πρόοδο', με κάθε μας 'ισμό', με κάθε μας αίρεση, με κάθε μας σχίσμα, μέσα στους αιώνες. Πως τίποτε χειροπιαστό, πραγματικό, δεν μας επιτρέπει να ελπίσουμε...

Μπορεί τα αστεροσκοπεία, να μας διαβεβαιώνουν πως, δεν είμαστε παρά μια μούχλα που από καθαρή τύχη 'πιάστηκε' σ' έναν ασημαντότατο κόκο σκόνης, μέσα στο αχανές ετούτο σύμπαν, πως η αλλαγή του χρόνου, δεν είναι παρά μια 'σύμβαση' στις χιλιάδες άλλες, πως το βράδυ της παραμονής, στα δέκα δευτερόλεπτα που θα μείνει ο γενικός κατεβασμένος, κανένας 'γέρος χρόνος' δεν θα φύγει, κανένας 'νέος' δεν θα έρθει, να επιμένουν πως θα ξυπνήσουμε απλά κατά μια περιστροφή της σφαίρας πιο γερασμένοι..

Μπορεί, το καχύποπτο, 'οικονομικό' μας μυαλουδάκι, να μας ψιθυρίζει στο αυτί, πως όλα αυτά, τα ηλεκτρικά λαμπιόνια, οι αστείοι αναρριχώμενοι ΑηΒασίληδες, τα παιχνίδια του Jumbo, τα γκατζετάκια που ορέγεται τέτοιες μέρες η ενήλικη παιδικότητά μας, όλα είναι made in China, πως, τελικά όλα γίνονται για να αυξηθούν οι τζίροι, να κυλήσει το χρήμα, το χρήμα που με τη σειρά του κάνει τον κόσμο να γυρίζει..

Θα μπορούσε κάποιος να ισχυρισθεί πως είμαστε ακόμη και υποκριτές. Πως δεν έχουμε το δικαίωμα καν να 'γιορτάζουμε' την ίδια στιγμή που πεθαίνουν παιδιά απ' την πείνα, που σκοτώνονται άνθρωποι σε πολέμους, που άνθρωποι κλείνονται σε φυλακές για τις ιδέες τους, που άνθρωποι ζουν σε άθλιες συνθήκες από αδιαφορία άλλων ανθρώπων..

Μπορεί, τέλος, κοιτάζοντας μέσα μας, τέτοιες μέρες, αντί για χαρά, να μας πιάνει μια μικρή θλίψη, να μας αιχμαλωτίζει εκείνη η γνωστή 'κατάθλιψη των Χριστουγέννων', πως ακόμη και στην προσωπική μας ζωή δεν άλλαξε τίποτε, πως τίποτε σημαντικό δεν προέκυψε, πως η μοίρα μας ξέχασε, πως το μισοάδειο ποτήρι παρέμεινε, μπορεί κοιτάζοντας τον καθρέφτη του ο καθένας μας, να παρατηρεί ένα πικρό χαμόγελο στην άκρη των χειλιών..

Όλα τα πιο πάνω, μπορεί να τα ισχυρισθεί κανείς...
Όμως επιμένει κάτι..
Άπιαστο...
Μαγικό...
Σαν την χριστουγεννιάτικη μουσική που σας βρήκα:
Ανεξήγητα όμορφη. Αληθινά ανεξήγητη.

Ας πιαστούμε απ' αυτό, φίλοι συν-ιστολόγοι..
Εύχομαι σε όλους σας Καλά Χριστούγεννα, Καλή Χρονιά, με υγεία και προσωπική προκοπή..
video

Πέμπτη, 17 Δεκεμβρίου 2009

Το γαϊτανάκι των λαθών...


Εξοργίζεται ο υπουργός Εργασίας με την εθελουσία έξοδο των λιμενεργατών. Εξωφρενική, την χαρακτηρίζει σε συνέντευξή της η Παιδείας. Απ’ την άλλη ο κ. Ανωμερίτης ισχυρίζεται πως, τρείς το λάδι τρείς το ξίδι, τελικά, θα βγούμε και κερδισμένοι μερικά εκατομμύρια ευρώ..

Η ιστορία με τις ‘εθελούσιες’ είναι χαρακτηριστική περίπτωση ‘λάθους’ με το οποίο γίνεται προσπάθεια να διορθωθεί ένα παλιότερο ‘λάθος’. Η πηγή του προβλήματος βρίσκεται ακόμη μια φορά στον τρόπο που διαχειρίστηκαν πελατειακά οι μεταπολιτευτικές κυβερνήσεις τον δημόσιο τομέα. Ούτε η ‘μονιμότητα’ των δημοσίων υπαλλήλων φταίει, ούτε η ‘αισχροκέρδεια’ των λιμενεργατών, ούτε τίποτε απ’ όλα αυτά, κι απ’ την άποψη αυτή η οργή των δύο υπουργών δεν στρέφεται προς το σωστό σημείο.
Μητέρα των λαθών υπήρξε η προσπάθεια μείωσης του Δημόσιου τομέα, ‘πουλώντας’ παραγωγικά (τί άλλο να πουλήσεις;) κομμάτια του, που έχουν εν τω μεταξύ αφεθεί να απαξιωθούν εντέχνως. Και ενώ στην καλύτερη (ή χειρότερη, είναι ζήτημα πολιτικής) περίπτωση, σπεύδεις και παραδίδεις στο ιδιωτικό συμφέρον μια ΔΕΚΟ, όσο ακόμη είναι κερδοφόρα (για παράδειγμα ΟΤΕ, Λιμάνι κλπ), σε άλλες περιπτώσεις (βλέπε Ολυμπιακή, Ναυπηγεία κλπ) απλά ‘ξεφορτώνεσαι’ ζημιογόνα κομμάτια έναντι πινακίου φακής, και μετά βγαίνεις και διατυμπανίζεις πως πρόσφερες και υπηρεσία στον τόπο, πως αυτό που ‘πέταξες’ κόστιζε ένα εκατομμύριο ευρώ τη μέρα κι άλλα τέτοια ευτράπελα..
Σημαίνει, με λίγα λόγια, πως για να φτάσεις ως εκεί, είχες πρώτα αποτύχει παταγωδώς να διαχειριστείς ορθολογικά δημόσιες επενδύσεις, είχες μπάσει απ’ τα παράθυρα και τα παραθυράκια χιλιάδες κομματικούς κηφήνες, είχες χρυσοπληρώσει πράσινους ημετέρους και γαλάζιους κουμπάρους, είχες πάρει τις μίζες σου απ’ τους ενδιαφερόμενους ‘ιδιώτες’ (εσχάτη προδοσία λέγεται αυτό το τελευταίο), το είχες κάνει , με λίγα λόγια, μπουρδέλο, κι όταν ο ‘επόμενος’ έβλεπε πως τρέχει αίμα απ’ την πληγή, τι να κάνει, το έβγαζε στο παγκάρι όσο-όσο, εδώ οι καλές επενδύσεις, πάρε κόσμε, πάρε Βγενόπουλε, πάρε Κινέζε, κ.ο.κ…
Ο ιδιώτης βέβαια, σιγά μην είχε καμιά απολύτως διάθεση να φορτωθεί μαζί με τα ελλείμματα και τα ‘βάρη’ του ‘πλεονάζοντος’ προσωπικού που είχες εσύ παστώσει μέσα. Απαιτούσε λοιπόν, και το πετύχαινε, εις την ‘σύμβασις’, να τον απαλλάξεις απ’ τους καλοπληρωμένους κηφήνες. Τι να κάνεις κι εσύ, ένα εκατομμύριο τη μέρα ήταν αυτό, πού να τους μεταθέτεις τώρα (είχαν και ισχυρό συνδικάτο), βρήκες τη λύση της ‘εθελουσίας’ ! Για να πιάσει όμως το κόλπο, ε, ασφαλώς έπρεπε να είναι χοντρό το καρώτο. Φεύγει ο άλλος έτσι εύκολα; Δεν φεύγει !
Κι έτσι του έδινες πρόωρη συνταξιοδότηση (κι ας καούν τα ταμεία), του έδινες κι ένα καλό-καλό εφάπαξ (ας καεί το Λογιστήριο του κράτους). Τώρα, μάλιστα: Μαλάκας είμαι να μην φύγω ; Φεύγω ! (Κι αφήνω πίσω μου συντρίμμια…).
Θυμάμαι στα Ναυπηγεία, (Αφού πρώτα ο αγνός ιδιοκτήτης τους, τα άφησε να γίνουν ‘προβληματικά’ και στα άφησε αμανάτι, για να τα δώσεις όσο-όσο στους Γερμαναράδες, που σήμερα κάνουν και κορδελάκια), υπήρχαν άνθρωποι πενήντα χρονών, που βγήκαν με εφάπαξ πλούσιο και μετά τους ‘φορτώσανε’ στον ΟΑΕΔ (!!!), για ΟΣΑ χρόνια χρειάζονταν να φτάσουν στα ‘συντάξιμα’. Κι αφού ο ΟΑΕΔ (πάει να πει δικά μου και δικά σου χρήματα) τους καλοπλήρωσε (αφορολόγητους παρακαλώ) για κάμποσα χρόνια (χωρίς καν να τους βάλουμε ΚΑΠΟΥ να δουλεύουν, έστω για τα μάτια), όταν συμπλήρωναν τα 60, έπαιρναν και τη σύνταξή τους, αυτήν που μάλλον ΔΕΝ θα πάρω εγώ κι εσείς που δουλεύουμε….
Για να μην απορείτε με την κατάσταση στο Λιμάνι, λοιπόν, περί αυτού πρόκειται. Κι όχι μόνο στο Λιμάνι. Και στην Ολυμπιακή. Και στον ΟΤΕ. Και στα Ναυπηγεία. Και στις περίφημες ‘προβληματικές’ του Ανδρέα, και πάει λέγοντας. Ούτε οι λιμενεργάτες ‘φταίνε’ (λαχείο τους έπεσε, να μην τ’ αρπάξουν;;), ούτε οι Κινέζοι, ούτε βέβαια ο Ανωμερίτης. Κι αν οι αντιδρώντες υπουργοί δεν το κάνουν απλά για επικοινωνιακούς λόγους, εν αδίκω βρίσκονται, δεν είναι καθόλου αθώος ο πολιτικός κόσμος (σύσσωμος, κυβερνήσεις κι αντιπολιτεύσεις) για την κατάσταση…

Εδώ που έχουμε φτάσει δεν με νοιάζει ποιά λύση θα δοθεί, ειδικά, στον ΟΛΠ. Είναι αργά για να διορθώσεις τώρα, οτιδήποτε. Ακούω διάφορα χαζά. Να φορολογηθούν, διάβασα, αυστηρά τα εισοδήματα από ‘εθελούσιες’. Λες και ήταν οι εργαζόμενοι που χάραζαν τις πολιτικές. Να καταργηθεί η μονιμότητα ακούω εδώ κι εκεί. Λες και η ‘μονιμότητα’ τους πάστωσε κατά χιλιάδες στο δημόσιο. Το γαϊτανάκι του λάθους που γίνεται για να διορθώσει παλιότερο λάθος ΠΡΕΠΕΙ κάπου να σταματήσει.
Τι θέλω απ’ την κυβέρνηση; Αλλαγή στάσης. Διότι έχει και ΜΠΡΟΣΤΑ της ‘προβληματάκια’ (sic). Τι πολιτική, για παράδειγμα θα ακολουθήσει στον ΟΣΕ; Διότι ζημιογόνος ο ΟΣΕ, το λένε όλοι, (ο φέρελπις Χατζηδάκης, ο ‘πωλητής’ της Ολυμπιακής, για σκότωμα τον ετοίμαζε). Και ΔΕΝ ΘΕΛΩ να δω να τον ΑΦΗΝΟΥΜΕ στην παρακμή, να τον ΑΦΗΝΟΥΜΕ στα ελλείμματα. ΔΕΝ ΘΕΛΩ να δω να τον ξεπουλάμε όσο-όσο με επιχείρημα ‘κόστιζε τόσα’ ! ΔΕΝ ΘΕΛΩ ξανά τα ίδια λάθη, που θα φέρουν μοιραία τις ‘εθελούσιες’ του μέλλοντος..
Αν θέλετε να μειώσετε το ‘σπάταλο κράτος’, πρώτα κάντε το ΑΝΤΑΓΩΝΙΣΤΙΚΟ. Κάντε τον ΟΣΕ, για παράδειγμα, ΚΕΡΔΟΦΟΡΟ. Φτιάξτε τις ηλεκτρικές γραμμές, κάντε ελκυστικές τις υπηρεσίες, μειώστε τις δαπάνες, βρείτε τα με τους εργαζόμενους, κάντε τον πρώτα κουκλί, και μετά αφού ΜΕΤΡΗΣΕΤΕ πόσα σας ΑΠΟΦΕΡΕΙ, ε, τότε πουλήστε τον με το σπαθί σας, αν θέλετε σώνει και καλά, να μειώσετε το κράτος…
Έτσι κάνεις σωστό ΝΟΙΚΟΚΥΡΕΜΑ. Και για να πούμε και την μόνη αλήθεια, στο υπουργείο Οικονομικών, στο Οικονομίας κλπ, το διαχειριστικό παιχνίδι παίζεται.Οι πραγματικές λύσεις, η πραγματική ανάπτυξη δεν θα έρθουν από εκεί. Θα έρθουν απ’ το Ανάπτυξης, απ’ το Υποδομών, απ’ το Τουρισμού, απ’ το Γεωργίας, απ’ το Περιβάλλοντος..
Εκτός κι αν αποφασίσουμε να επιλέξουμε το ‘κράτος νυχτοφύλακα’ του Antonis, οπότε, εντάξει, θα προβλεφθεί, φαντάζομαι, εθελούσια έξοδος από τη χώρα….

Τετάρτη, 16 Δεκεμβρίου 2009

Ολίγη από ...ευθιξία !!


Αγαπητέ κύριε Ρόβλια, αντιλαμβανόμεθα πως είναι πολύ νωρίς και δεν ..προκάνατε να αποσβέσετε την δαπάνη-επένδυση της προεκλογικής σας εκστρατείας, αλλά περιμένουμε, σχεδόν είμαστε βέβαιοι, πως σήμερα-αύριο η πολιτική σας ‘ευθιξία’ θα ..ολοκληρωθεί, καθώς θα παραιτείσθε από το βουλευτικό σας αξίωμα..
Περιμένουμε, εξάλλου, παρόμοια με τη δική σας ‘ευθιξία’ να χαρακτηρίσει και τα πειθαρχικά όργανα του ΠΑΣΟΚ, περιμένουμε από τον νέο Γενικό Γραμματέα, να επιδείξει την ίδια υπεύθυνη στάση και να σας εκπαραθυρώσει, κρίμα μεν, δίκαιο δε..
Γνωρίζουμε πως έχετε συνθλιβεί κάτω απ’ το βάρος της τεράστιας πολιτικής ευθύνης που με παρρησία αναλάβατε. Γνωρίζουμε πως είστε συντετριμμένος απ’ την ‘σκιά’ που, άθελά σας, ρίξατε στην νεόκοπη κυβέρνηση, εσείς ο ‘αγωνιστής εναντίον της ανηθικότητας’ των ‘προηγουμένων’ να υποπέσετε σε τέτοιο λάθος..
Μπορεί, κύριε Ρόβλια, ως λαός, να είμαστε πια ..ξεσκισμένοι απ’ τις κατόπιν …ζούγκλας ‘ευθιξίες’. Μπορεί, ως λαός, να έχουμε αναισθητοποιηθεί από τις κατ’ εξακολούθηση …‘αναλήψεις των πολιτικών ευθυνών’. Εσείς όμως δεν θα κρυφτείτε, είμαστε σίγουροι, πίσω απ’ την δική μας πρωκτική χαλάρωση. Ως άλλος Λόρδος Τζιμ, θα μείνετε να υποστείτε τις συνέπειες μέχρι τέλους !
Ποιος είναι ο Λόρδος Τζιμ;;….
Δεν το έχετε διαβάσει;;..
Ούτε ‘κλασικό εικονογραφημένο’;;..
Εν τοιαύτη περιπτώση, …εχμ… περιμένετε λιγάκι, να συγγράψει ο Θεόδωρος τους κανόνες δεοντολογίας..

..το φελέκι μου !!...

Πέμπτη, 10 Δεκεμβρίου 2009

Το μεγάλο στοίχημα..


Τις τελευταίες ημέρες γνωρίσαμε όλοι μια ‘οικονομική’ τρομοκρατία. Θα πτωχεύσει η χώρα. Δεν θα πτωχεύσει. Μας υποβάθμισε το Fitch. Θα ακολουθήσουν κι άλλες υποβαθμίσεις. Πρέπει ν’ ακολουθήσουμε τα μέτρα της Ιρλανδίας. Να μειώσουμε μισθούς. Να καταργήσουμε το δώρο του Πάσχα και το επίδομα αδείας.
Ταυτόχρονα τα ΜΜΕ απομονώνουν τις πιο ‘σκιαχτικές’ λέξεις, απ’ την ομιλία του πρωθυπουργού, τονίζουν την ‘εθνική κυριαρχία’, τον ‘αφανισμό’. Αποσιωπούν, όμως, την ψύχραιμη δήλωση του υπουργού οικονομικών πως η κυβέρνηση θα κάνει ότι είναι δυνατόν για να βγει η οικονομία απ’ την ύφεση. Μιλούν για την μείωση κατά 20% στους μισθούς στην Ιρλανδία, αποκρύπτουν όμως, πως αυτή η μείωση αφορούσε εκεί στα υψηλόμισθα στελέχη, μάλιστα εκείνα που έπαιρναν αμοιβές πάνω από 100.000 ευρώ τον χρόνο, κάτι δηλαδή, που, λίγο-πολύ, κι εδώ έχει αναγγελθεί σαν ‘περικοπή των αμοιβών των golden boys’. Κι ευτυχώς, σήμερα, ο υπουργός εργασίας έσπευσε να χαρακτηρίσει ‘γελοία διασπορά περίεργων ειδήσεων’ την πρόβλεψη για περικοπή του 14ου μισθού, και να διαβεβαιώσει πως ποτέ, από κανέναν δεν ετέθη τέτοιο ζήτημα.

Αν θελήσουμε να δούμε κάπως ψύχραιμα το πού βρισκόμαστε, θα πρέπει να πούμε τις αλήθειες:
-Πρέπει πράγματι να μειωθούν οι δαπάνες.
-Πρέπει πράγματι να αυξηθούν τα έσοδα.
-Πρέπει να βρεθεί λύση στο ασφαλιστικό, που έχει ήδη φτάσει σε αδιέξοδο.
-Πρέπει να μειωθεί η ανεργία που σύμφωνα με τον υπουργό αγγίζει το 20%.
Γιατί όλα αυτά, το καθένα ξεχωριστά και όλα μαζί είναι τόσο δύσκολο να επιτευχθούν;
Ας τα πάρουμε ένα-ένα:

1. Η μείωση των δαπανών έχει να κάνει ασφαλώς με μικρότερο δημόσιο τομέα, επομένως με αποτελεσματικότερο κράτος, ορθολογικά διαρθρωμένο, πιο ‘εργατικό’ κλπ. Όταν όμως έχεις επί χρόνια εθίσει τον δημόσιο υπάλληλο να αδιαφορεί, όταν εκμεταλλευόμενος την θέση ισχύος του έχει αποκτήσει υπερβολικά προνόμια κλπ, είναι πράγματι δύσκολο να ανατρέψεις τα ‘κακώς κεκτημένα’. Θα βρεις μπροστά σου ισχυρά συνδικάτα, ακόμη και με την στήριξη της αριστεράς, και θα πρέπει να αγνοήσεις το όποιο εκλογικό κόστος. Κι επειδή πολλά έχουν ειπωθεί, ας ειπωθεί κι άλλο ένα: Τον δημόσιο υπάλληλο, τον συνάνθρωπό μας, δεν πρέπει να τον θεωρήσουμε εχθρό. Δεν φταίει αυτός για όλα. Δεν είναι αυτός το ‘κεφάλαιο’ ας ξυπνήσουμε. Σύμμαχό μας πρέπει να τον κάνουμε. Να εμπνεύσουμε το φιλότιμό του. Να επιβραβεύσουμε την προσπάθεια. Να του δώσουμε αέρα ν’ αναπνεύσει, να δημιουργήσει. Κι αυτό είναι το πιο δύσκολο.

2. Η αύξηση των εσόδων έχει να κάνει με την πάταξη της φοροδιαφυγής. Κι αυτό ταυτόχρονα, να γίνει με αναδιανεμητικό τρόπο. Μια σοσιαλιστική πολιτική δεν πρέπει να αφήσει τον φτωχό στην κατάσταση της φτώχιας, και απλά να μετατρέψει τον ‘μεσαίο’ σε ‘λιγότερο φτωχό’, μεγαλώνοντας την απόστασή τους απ’ τον ‘έχοντα’, τον οποίο δεν θα θίξει. Οφείλει να τα βάλει με τον πλούσιο. Αυτόν να στριμώξει, αυτόν να φορολογήσει, αυτόν να ‘πιάσει’. Φαίνεται η κυβέρνηση να βαδίζει σωστά. Θα δούμε, ασφαλώς, το νέο φορολογικό, μα έχει ήδη αναγγελθεί η φορολόγηση των μερισμάτων σε μια και ενιαία κλίμακα. Αυτό, αμέσως-αμέσως, σημαίνει πως τεράστια διανεμόμενα κέρδη εταιρειών που έως τώρα πλήρωναν ένα 20%, τώρα θα μπαίνουν στην κλίμακα στην οποία όπως έχει ειπωθεί η φορολογία τους θα φτάνει –και δίκαια- στο 45%. Πρόκειται για μια μεγάλη στιγμή στην φορολογική ιστορία της χώρας. Πρόκειται για μια μεγάλη σύγκρουση. Καθόλου αναίμακτη. Δύσκολη.

3. Το ασφαλιστικό είναι στην πραγματικότητα και ‘δημογραφικό’ ζήτημα. Μοιραία, παρατάσεις δίνονται, ώστε να απομακρύνεται χρονικά η ‘κατάρρευσή’ του. Έχουν ειπωθεί πολλά. Μια καλή ιδέα που άκουσα είναι στην διαβούλευση που θα γίνει να μετέχει και κάποιος ‘συνήγορος των επόμενων γενεών’, ώστε να ληφθούν αποφάσεις που θα αντέχουν στον χρόνο. Άκουσα και απόψεις με τις οποίες δεν συμφωνώ. Δεν συμφωνώ, για παράδειγμα, στον ‘πυλώνα’ της ιδιωτικής ασφάλειας. Αν αφήσουμε τις ιδιωτικές ασφαλιστικές να αλωνίζουν, δύσκολα θα φτιάξουμε καλή δημόσια υγεία, καλή δημόσια ασφάλιση. Δεν είμαι βέβαια ειδικός, θα είμαι ικανοποιημένος εάν η συζήτηση καταλήξει, όπως και να έχει αυτό. Τέλος, για το ασφαλιστικό, πρέπει να σημειώσω, πως μεγάλο κομμάτι της επιτυχίας βρίσκεται και στην πάταξη της εισφοροδιαφυγής. Το λέει συνεχώς ο πρωθυπουργός, ακούστηκε και η ενεργοποίηση ενός ελεγκτικού μηχανισμού. Δεν θα λυθεί το ασφαλιστικό, όσο έχουμε ‘μαύρη’ ανασφάλιστη εργασία. Δεν θα λυθεί το ασφαλιστικό όσο οι διάφοροι απατεώνες επιχειρηματίες, αρνούνται με το έτσι θέλω να πληρώνουν το ΙΚΑ, κι όταν τους επιβληθεί κάποιο πρόστιμο, σπεύδουν να το διακανονίσουν με ευνοϊκούς όρους, που ούτε κι αυτούς στο τέλος τηρούν. Πάλι, λοιπόν, έχει η σοσιαλιστική κυβέρνηση να συγκρουστεί με το κεφάλαιο. Δύσκολο, αλλά πρέπει.

Καταλαβαίνουμε όλοι μας, πως τα πιο πάνω τρία κρίσιμα ζητήματα, τα αφορά κι ένα άλλο, βαθύτερο, που τα ‘διατρέχει’ τα τροφοδοτεί, τα συντηρεί: Η εκτεταμένη διαφθορά. Δεν είναι καθόλου τυχαίο πως δίνεται τόση σημασία στο ζήτημα, καθόλου τυχαίο, που καλεί ο πρωθυπουργός σε σύσκεψη την άλλη εβδομάδα τους πολιτικούς αρχηγούς. Δεν μπορείς να πιάσεις την φοροδιαφυγή εάν έχεις διεφθαρμένη Εφορία. Δεν μπορείς να πιάσεις την αυθαίρετη δόμηση εάν έχει διεφθαρμένη πολεοδομία. Δεν μπορείς να πιάσεις την εισφοροδιαφυγή, εάν έχεις διεφθαρμένο ΙΚΑ. Τίποτε δεν μπορείς να κάνεις, όσο αυτή η νοοτροπία, του ‘λαδώματος’, της μίζας, του μαύρου χρήματος, δηλητηριάζει κάθε έννοια νομιμότητας, ακυρώνει κάθε υγιή ανταγωνισμό, τροφοδοτεί μαύρες τρύπες. Η μάχη, ο πόλεμος με την διαφθορά, είναι η αναγκαία συνθήκη για όλα τα πιο πάνω. Και το νόημα της συνάντησης της επόμενης εβδομάδας αυτό είναι: Η κυβέρνηση μας θέλει συμμάχους όλους. Είτε είμαστε αρχηγοί κομμάτων, είτε είμαστε απλοί πολίτες. Ήδη έχει ανεβεί για διαβούλευση η απόφαση για ανάρτηση στο ίντερνετ των αποφάσεων των υπουργείων. Διάβασα πολύ θετικές προτάσεις. Επέκτασή του στους ΟΤΑ, για παράδειγμα, που όλοι μας ξέρουμε πόση δόλια σπατάλη γίνεται εκεί. Κι αν σκεφτούμε, ποιος είναι αυτός που ‘λαδώνει’, ποιος είναι που ‘διαπλέκεται’, καταλαβαίνουμε πως ακόμη μια φορά, το ‘κεφάλαιο’ είναι ο πραγματικός εχθρός που η σοσιαλιστική κυβέρνηση δείχνει να θέλει να συγκρουσθεί μαζί του.

Άφησα την ανεργία τελευταία. Γιατί περνά αναγκαστικά απ’ τον τερματισμό της παγκόσμιας ύφεσης, που από μακριά φαίνεται να έρχεται. Περνά, ασφαλώς, κι απ΄ όλα τα παραπάνω: Μια χώρα με καθαρό και σταθερό φορολογικό τοπίο. Με καθορισμένους εργασιακούς κανόνες. Με θετικούς δείκτες στην καταπολέμηση του δημοσιονομικού ελλείμματος. Μια χώρα με μειωμένη την διαφθορά, δεν μπορεί παρά και επενδύσεις να προσελκύσει, και πιο εύκολα να στρέψει την αναπτυξιακή της πορεία σε οικολογικές λύσεις, και την επιχειρηματικότητα να προκρίνει, και μέσα απ’ όλα αυτά να μειώσει σταδιακά το ποσοστό ανεργίας, να επανέλθει σε θετικούς ρυθμούς ανάπτυξης.

Εδώ βρισκόμαστε φίλοι μου. Στα πολύ δύσκολα.

Βιάζεται ο κ. Σαμαράς –ακόμη δεν ‘καθάρισε’ με τον Νικήτα και την ωτίτιδα της Ντόρας- να προβλέψει την αποτυχία του κ. Παπανδρέου. Βιάζεται να εφαρμόσει την τα-χαρίζω-όλα-στο-κεφάλαιο ιδεολογία του, θέλοντας να μας πείσει ξαφνικά, πως η πολιτική που δημιούργησε το πρόβλημα μπορεί ξαφνικά και να το λύσει. Δεν θα του δώσει η ιστορία εύκολα το δικαίωμα να μας ξαναγυρίσει πίσω. Μαθαίνω, σήμερα, πως ο ΣΥΡΙΖΑ, ίσως και το ΚΚΕ, θα αρνηθούν να πάρουν μέρος στην συνάντηση των αρχηγών για τη διαφθορά. Συγνώμη, αλλά λάθος (Να θυμηθώ να μην τους ψηφίσω).

Το έτος που σε λίγες μέρες αρχίζει, θα είναι δύσκολο. Η κυβέρνηση του κ. Παπανδρέου, πρέπει να καταφέρει να βάλει τις βάσεις, πρέπει να τολμήσει τις τομές, να θελήσει πράγματι να συγκρουσθεί, πρέπει, τέλος, να μπορέσει να επικοινωνήσει με τον πολίτη, να τον πείσει για το σχέδιό της, να του δείξει πως όλα αυτά γίνονται για εκείνον._

Παρασκευή, 4 Δεκεμβρίου 2009

Δεν μ΄ αφήνουν ν' αγιάσω !!...


Και να θέλω ν’ αγιάσω, δεν μ’ αφήνουν !!
Τον τελευταίο μήνα, διαβάζω, διαβάζουμε, συνέχεια ειδήσεις, που με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, έχουν να κάνουν με ‘εκκλησιαστικά’ ζητήματα..
Αρχή έγινε με την σύνοδο της νέας Βουλής. Οι βουλευτές του ΣΥ.ΡΙΖ.Α. δεν δέχθηκαν να δώσουν τον εκκλησιαστικό όρκο στο Ευαγγέλιο. Ο κ. Καρατζαφέρης, ένας Θεός ξέρει, τι ιερά και ποιά όσια ‘κατέβαζε’ ‘από μέσα του’, τη στιγμή που οι μουσουλμάνοι βουλευτές ορκίζονταν στο Κοράνι και οι βουλευτές του Κ.Κ.Ε. δεν σήκωναν το χέρι (πλην της γνωστής και μη εξαιρετέας κ. Λιάνας).
Ξεκίνησε, λοιπόν, μια ‘συζήτηση’, περί σχέσεων Κράτους-Εκκλησίας, αντηλλάγησαν πυρά υπέρ και των δύο απόψεων, βρήκα και διάβασα ολόκληρο το ιστορικό του ανομολογήτου έρωτος, από καταβολής Ελληνικού κράτους, που ομολογώ αγνοούσα, και που δείχνει πως ‘αμαρτωλή’ δεν υπήρξε μόνον η Εκκλησία, σας διαβεβαιώ..
Το δεύτερο ‘περιστατικό’ αφορούσε τις λιμουζίνες των κυρίων Μητροπολιτών, και δεν ξέρω εάν κανείς κατάλαβε τι πρόκειται να τους συμβεί (των λιμουζινών, οι Μητροπολίται παραμένουν). Θα αποσυρθούν, δεν θα αποσυρθούν, θα γίνουν υβριδικαί (τι λέξη κι αυτή) αγνοώ..
Ακολούθησε το ζήτημα φορολόγησης της Εκκλησιαστικής περιουσίας. Υπό τα καταιγιστικά πυρά των Βρυξελλών, η Εκκλησία φάνηκε ‘εν αδίκω’ καθώς κατ’ αρχήν αντέδρασε, ‘σιγά μην μας φορολογήσετε’, ‘θα σας φορολογήσουμε αλλά λιγάκι’, τελικά, φαίνεται πώς εκατέρωθεν έγιναν οι απαραίτητες υποχωρήσεις, ναι μεν, αλλά, κάτι θα σας δώσουμε, τι να κάνουμε, μπροστά εις τας Βρυξέλλας, πάει κι αυτό..
Και ενώ, εις το εσωτερικόν (υπό την σκιάν της Ιεράς μονής Βατοπεδίου) απεκαθίστατο το σκανδαλώδες βίδεον του κ. Γαβρά, πήρε φωτιά και το ‘εξωτερικό’ δελτίο !
Κάτι ‘σύμβολα’ (Εσταυρωμένοι) που έπρεπε -λέει- να ξεκρεμαστούν εις την γείτονα Ιταλίαν. Κάτι δημοψηφίσματα εις την Ελβετίαν, κατά τα οποία ο λαός –με την νομομάθεια που πάντα τον χαρακτηρίζει- αποφάσισε με συντριπτική πλειοψηφία να κατεδαφισθούν οι ‘μιναρέδες’. Κάτι ο επίσκοπος του Βατικανού, ο οποίος διαβεβαίωσεν, πως ο ‘ομοφυλόφιλος’, ε, πώς να το κρύψομεν τώρα, δεν χωρά στο έμπα του Παραδείσου (καρατσεκαρισμένο όπως θα έλεγε και η Μαλβίνα). Κάτι που ζηλεύοντας την Ελβετία, οι ακρο-δεξιοί, ζητούν κι εκείνοι το δημοψήφισμά τους, περί μιναρέδων Ολλανδικής προελεύσεως αυτή τη φορά άρχισε μια φούντωσις, μια έξαψις ! Και όταν πλέον έφτασαν στ' αυτιά μου οι φριχτές υποψίες περί του εάν ο μακαριστός προκαθήμενος ..αυτομαστιγωνόταν τα βράδια, ε, δεν άντεξα άλλο, επρέπε επιτέλους να παρέμβω !…
Ευρισκόμουν εις δίλημμα, ποίο λάβαρο να ανεμίσω και ποιο να υποστείλω. Με τσάντιζαν απ’ την μια οι παπάδες που έπαιρναν ξεδιάντροπα, ενεργό μέρος στην σύγκρουση της Νέας Δημοκρατίας. Έλεγα, θα βγάλω αυτό με την ‘αθεΐα πολεμουμένη’! Θα κατακεραυνώσω τους πιστούς ως άλλος ..βιολόγος, θα αναδείξω, θα αποδείξω, θα εικονομαχήσω, θα ξιφουλκήσω ως άλλος διαφωτιστής. Απ’ την άλλη, -ιδίως το πρωί- καλμάριζα. Καθώς νεκρά τα απολιθώματα, αλλά διατηρούνται (τα άτιμα). Καθώς, πού να επιστρέφω τώρα στον πρώτο αιώνα να βάλω τάξη (δυσκολούτσικο). Κατέληγα να χρησιμοποιήσω το άλλο λάβαρο, εκείνο της συμπάθειας, της λογικής, του μέτρου..
Από την ατέρμονη σύγκρουση με έσωσε, σήμερα, ανάρτηση φίλου ιστολόγου. Με τα όμορφα εκκλησάκια του, και κυρίως με τις ιστορίες με τις οποίες τα ‘έντυσε’, με επανέφερε στην αλήθεια: Η σχέση μας με το ιερό δεν έχει να κάνει ούτε με επίσημες Εκκλησίες, ούτε με δόγματα. Όλα αυτά τα ‘ανθρώπινα’ –κι όσα τα ακολουθούν μοιραία- είναι, με μια λέξη, ..αμαρτωλά._

ανάσα #2

video

Coventry Carol-Loreena McKenitt

Σήμερα, σας έχω μια μελωδία που έρχεται απ' τις αρχές του 16ου αιώνα (!) και έχει συνδεθεί με τα Χριστούγεννα, αφού μιλά για την σφαγή των νηπίων απ' τον Ηρώδη. Τώρα πια, ανήκει στα παραδοσιακά κάλαντα, (δεν γνωρίζουμε τον συνθέτη), αλλά, προσωπικά, πάντα λάτρευα την μεσαιωνικά μονότονη, λιγάκι θλιμένη μουσική του. Θα το ακούσετε συνήθως από τετράφωνες παιδικές χορωδίες, που πολύ του πάνε, αλλά με έκπληξη το ανακάλυψα με την φωνή της Lorrena McKenitt, και έτσι σας το ανέβασα εδώ. Σας παραθέτω τα λόγια..


Lully, Lullay, Thou little tiny Child,

By, by, lully, lullay.

Lully, Lullay, Thou little tiny Child.

By, by, lully, lullay.

O sisters, too, how may we do,

For to preserve this day;

This poor Youngling for whom we do sing,

By, by, lully, lullay.

Herod the King, in his raging,

Charged he hath this day;

His men of might, in his own sight,

All children young, to slay.

Then woe is me, poor Child, for Thee,

And ever mourn and say;

For Thy parting, nor say nor sing,

By, by, lully, lullay.

Τετάρτη, 2 Δεκεμβρίου 2009

Σκουλήκι με βιογραφικό !...


Η περίπτωση του κ. Ανδρέα Κουτούπη αναδεικνύει ένα ερώτημα: Αρκεί ένα πλούσιο 'βιογραφικό' για να πιστοποιήσει την ποιότητά σου; Αρκούν οι τίτλοι σπουδών, οι προϋπηρεσίες σε διάφορες ηχηρές θέσεις, το λευκό ποινικό μητρώο να σε κάνουν άξιο να ασκήσεις 'πολιτική', έστω με την στενή έννοια του όρου; Σε καθιστούν οι επιστημονικές δεξιότητες, η διανοητική ικανότητα, ακόμη και η εκ των πραγμάτων 'εργατικότητα', άξιο στο να διοικήσεις ανθρώπους;..
Έσπευσαν διάφοροι χαιρέκακα, να σημειώσουν πως η αλλαγή που εγκαινίασε το ΠΑΣΟΚ, έπεσε στο κενό, απέτυχε, πως έγινε πολύς θόρυβος για το τίποτε κλπ. Χάρηκαν σίγουρα και όσοι θα προτιμούσαν να μην αλλάξει τίποτε παλιό, εκείνοι που έλπιζαν στην στελέχωση των θέσεων αυτών, από κομματικά μέλη, ανεξαρτήτως επιστημονικών περγαμηνών, αφού η περίπτωση του ΄κυρίου' αυτού, 'απέδειξε' πως πάνω απ' όλα είναι η σιγουριά της 'ιδεολογίας', η ασφάλεια της κομματικής ταυτότητας, της κερδισμένης στο πεζοδρόμιο, στους αγώνες, στα όργανα, στους μηχανισμούς. Θέτουν, λοιπόν, με τη σειρά τους το επόμενο ερώτημα: Μήπως πολιτική μπορούν να ασκήσουν μόνο οι 'πολιτικοί';;...
Και για να το κάνουμε ακόμη πιο 'δύσκολο', ας φανταστούμε πως ο 'κύριος' αυτός δεν είχε σπεύσει εν τη ανοησία του (με τόσα πτυχία είναι ν' απορείς), να αναρτήσει φάτσα-κάρτα στο facebook τις εκφράσεις εκείνες που τον πρόδωσαν, πως δεν είχε αποκαλύψει από μόνος του τις ύβρεις, τις προθέσεις και την απατεωνιά του. Τί θα είχε γίνει αλήθεια; Ακόμη και εάν απεκαλύπτετο κάποια στιγμή η κομματική του ταυτότητα (καθώς είχε εκλεγεί σε κάποια συνδικαλιστική διαδικασία με την σημαία της ΝΔ), πιθανώς το ΠΑΣΟΚ να τον διατηρούσε στη θέση του στα πλαίσια του 'αριστοι και όχι αρεστοί'. Θα άσκούσε αυτός ο άνθρωπος την πολιτική του Υπουργού του; Ή μήπως, θα φρόντιζε υπογείως να σαμποτάρει κάθε ενέργεια, να ακυρώνει τις προσπάθειες, να συμβουλεύει επίτηδες προς λανθασμένες κατευθύνσεις;..
Κι αν ακόμη ο κλέφτης κι ο ψεύτης τον πρώτο χρόνο χαίρονται, επί πόσο χρόνο θα κατόρθωνε να κοροϊδεύει την κοινωνία και να τορπιλίζει από μέσα την κυβέρνησή του; Μήπως, τελικά, η ιδέα να προωθήσουμε τους 'άριστους', ανεξαρτήτως ιδεολογίας, σε κυβερνητικά πόστα, είναι αφελής, καθώς θεωρεί πως αυτοί ακριβώς οι 'άριστοι', απ' τη στιγμή που θα ευεργετηθούν απ' την ανιδιοτέλεια του συστήματος, θα ξεχάσουν τις κομματικές τους προτιμήσεις και θα πέσουν στην δουλειά με αυταπάρνηση;;...
Πιστεύω, πως κανένα σύστημα επιλογής δεν είναι 100% 'ασφαλές', ιδίως μπροστά στην ανθρώπινη πονηριά. Η απάτη προηγείται κάθε καταστολής, γνωστό σ' όλους. Κάθε νέα προσπάθεια εξορθολογισμού, οφείλει να κρίνεται απ' τα αποτελέσματά της, να αναδιαμορφώνεται με βάση την εμπειρία της εφαρμογής της, να μαθαίνει απ' τα 'λάθη' της. Όμως, καμία αστοχία, κανένα λάθος δεν θα πρέπει να μας απογοητεύει, δεν θα πρέπει να μας οπισθοδρομεί. Το λάθος δεν θα πρέπει να διορθώνεται με άλλο λάθος, αυτό της παραίτησης, της συντήρησης, της απραξίας. Η κυβέρνηση, επομένως, καλώς θα συνεχίσει να κινείται με την ίδια φιλοσοφία..
Οφείλω, να παραδεχθώ, πως στην περίπτωση αυτή, η δημοσιογραφία που 'σκάλισε' και αποκάλυψε, λειτούργησε θετικά. Δεν είμαι θαυμαστής του κ. Τριανταφυλλόπουλου, ούτε της 'Ζούγκλας' αλλά δεν έχει σημασία. Δεν θα δικάσω προθέσεις. Η αποκάλυψη βοήθησε τον Υπουργό να εκπαραθυρώσει σε λιγώτερο από 24 ώρες το ξένο σώμα.
Διάβασα στο βιογραφικό του, πως ο επιστήμων αυτός, διδάσκει σε δυό τουλάχιστον Δημόσια Πανεπιστήμια. Προφανώς θα πρέπει να πάρουν και οι πρυτάνεις τα μέτρα τους, να τον 'τιμωρήσουν' για να συμπεριφορά του. Τέλος, και η Νέα Δημοκρατία οφείλει να πάρει θέση. Ιδίως δια του νέου της αρχηγού, ο οποίος ευαγγελίζεται ένα νέο ήθος στο κόμμα του. Ας ψάξει η αξιωματική αντιπολίτευση σε βάθος. Μήπως έπεσε κι εκείνη θύμα του κυρίου Κουτούπη;;...