Παρασκευή, 30 Ιουλίου 2010

Βενζίνη υπάρχει !!......


Συζητώντας με γνωστό, που είναι ξάδελφος, που έχει μπατζανάκη, κλπ, κλπ, ιδιοκτήτου φορτηγού δημόσιας χρήσης, οφείλω να κάνω μερικές ‘διορθώσεις’ σε όσα έγραφα στην προηγούμενη ανάρτηση. Η εικόνα είναι κάπως πιο ξεκάθαρη τώρα:


Αυτό, δηλαδή, που έγραφα, πως απορούσα που οι φορτηγατζήδες ΔΕΝ ήθελαν την δωρεάν μία επιπλέον άδεια –και που επανέλαβαν και χθες το βράδυ-, ξεκαθαρίζει: Είναι φανερό, -κακώς δεν το είχα σκεφτεί- πως οι ‘εταιρείες’ –πάει να πει το κεφάλαιο- δεν πρόκειται να αγοράσουν καμιά άδεια τα πρώτα τρία χρόνια, από κανέναν (ούτε απ’ το κράτος), αφού μετά οι άδειες θα είναι ΔΩΡΕΑΝ. Στην πραγματικότητα δηλαδή, η τριετία προσαρμογής δεν έχει κανένα άλλο πρακτικό αποτέλεσμα για τους ιδιοκτήτες εκτός απ’ την εκμετάλλευσή της, τα κέρδη που θα αποκομίσουν και την όποια απόσβεση θα μπορέσουν να κάνουν αυτή την τριετία.


Όλα τα υπόλοιπα ισχύουν. Η κυβέρνηση θέλει να ‘ανοίξει’ τις μεταφορές. Με στόχο την πτώση των τιμών, την ανταγωνιστικότητα, αλλά και την είσοδο στο παιχνίδι του κεφαλαίου, ντόπιου κα διεθνούς. Απ’ την άλλη, οι ιδιοκτήτες, προστατευμένοι επί 40 χρόνια από ένα ιδιότυπο ολιγοπώλιο, δεν θέλουν να χάσουν τα προνόμιά τους.



Ποια θα ήταν η εντιμότερη λύση; Έλα εδώ κύριε. Πόσα έσκασες για να πάρεις την άδεια; Τόσα. Ωραία. Σου δίνω έξι μήνες να αποφασίσεις. Την κρατάς ; Ξέροντας πως σε έξι μήνες θα είναι ανοιχτή και τζάμπα; Κράτα την και μείνε στο επάγγελμα με τις πιο κάτω προδιαγραφές (στήνεις εταιρεία, τηρείς τους κανόνες, φορολογείσαι, νοικοκυρεύεσαι, ότι ισχύει για όλους, τέλος). Δεν θες; Την ΑΓΟΡΑΖΩ εγώ το ΚΡΑΤΟΣ ! Πάρε ΟΣΑ ΕΔΩΣΕΣ, 100, 200, 300 χιλιάδες, και σε καλή μεριά.



Πού χάλαγε το πράγμα;; ΠΡΩΤΟΝ: Λεφτά δεν έχει το κράτος να αγοράσει τις άδειες. Επομένως, τι κάνει; Δίνει τα τρία χρόνια. Και από χθες το βράδυ, τα κάνει πέντε για όσους την αγόρασαν πρόσφατα. Δίκαιο; Όχι. Διότι ο άλλος πράγματι έχει δώσει έναν σκασμό λεφτά, και δεν αποζημιώνεται. Αιφνιδιαστικό; Ούτε. Ένα ανίσχυρο, υπερχρεωμένο κράτος, που έδωσε ό τι μπορούσε. ΔΕΥΤΕΡΟΝ: Πώς καθορίζεται πόσα έκανε μια άδεια; Από τι χαρτιά; Με βάση ποιά συμβόλαια; Γιατί, είναι προφανές, πως όλο αυτό το αλισβερίσι, γινόταν μέσα από ένα μαύρο κύκλωμα παραοικονομίας, και τα ποσά που διακινούνταν δεν μπορούν οι ιδιοκτήτες να τα αποδείξουν με τίποτε ! Φάουλ; Πέναλτι.



Συμπέρασμα. Ένα πρόβλημα που επιδιώχθηκε να λυθεί στο μέτρο του εφικτού, σκόνταψε απ’ τη μια στην επίκαιρη εκβιαστική ισχύ μιας προνομιούχας ‘συντεχνίας’, κι απ’ την άλλη στον φανερά κακό σχεδιασμό της κυβέρνησης. Το ζήτημα εξελίσσεται σε ιλαροτραγωδία, καθώς εν μέσω θερινών απουσιών και αφημένου στην τύχη του, επί σαράντα χρόνια κρατικού μηχανισμού, οι μεγαλόστομες αποφάσεις περί πολιτικής επιστράτευσης, τα τσιτάτα περί οχυρωμένης πολιτείας, και τα ρέστα, αποδεικνύονται όνειρα θερινής νυκτός..

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου