Κυριακή, 5 Σεπτεμβρίου 2010

Αόρατος Ασπρόπυργος...


Εδώ στον Ασπρόπυργο, κύριε Πρωθυπουργέ, η ζωή είναι απλή.


Ήρθαμε το 90. Από την Τιφλίδα. Οι δυο γονείς μου, εγώ και ο αδελφός μου. Το 92, με τον πόλεμο εκεί, ήρθε και ο παππούς. Ύστερα, εδώ στην Ελλάδα, γεννήθηκε και ο μικρότερος. Αγοράσαμε ένα οικόπεδο. Είχαμε πουλήσει τα πάντα πίσω. Δεν υπήρχαν Έλληνες εδώ. Βρώμαγε ο αέρας απ' τα διυλιστήρια. Ήταν μόνο για Ρωσοπόντιους. Χτίσαμε το σπίτι. Μεγάλο. Ισόγειο, αλλά έχει και κολώνες για έναν όροφο ακόμη. Το χτίσαμε μόνοι μας. Ο πατέρας. Κάτι θείοι. Βοηθήσαμε κι εμείς.

Πήγαμε στο σχολείο. Αλλά δεν τα παίρναμε τα γράμματα. Είμαστε καλά παιδιά, αλλά δεν τα παίρναμε. Τα Ελληνικά δεν ήταν σαν τα Ρώσικα. Ήταν δύσκολα. Οι δασκάλες λέγανε πάντα πως είχαμε ‘πρόβλημα’ μα ο πατέρας δεν είχε λεφτά για φροντιστήρια.

Τελειώσαμε το Γυμνάσιο, μετά πιάσαμε δουλειά. Στην αρχή, βοηθοί. Μέχρι που να πάμε στρατό. Ο πατέρας δεν δούλευε πάντα. Άλλοτε ναι. Άλλοτε όχι. Στην Τιφλίδα ήταν ηλεκτρονικός. Εκεί είχε πάντα δουλειά. Ήμαστε νοικοκυραίοι. Στο σπίτι είχαμε και πιάνο !..



Η μάνα μας έχει πιο σταθερή δουλειά. Καθαρίστρια σε σπίτια. Μα ζούμε όλοι μαζί. Κάτι τα μεροκάματα του πατέρα. Κάτι οι αφεντικίνες της μάνας. Κάτι εμείς που μεγαλώσαμε, όλοι μαζί τα βγάζουμε πέρα.


Τώρα ο μικρός, τελειώνει κι αυτός το Γυμνάσιο. Ούτε κι εκείνος τα παίρνει τα γράμματα. Βιάζεται μετά το σχολείο να έρθει στη δουλειά. Εγώ και ο μεγαλύτερος, δουλεύουμε στο επιπλάδικο. Την μάθαμε την τέχνη σιγά-σιγά, γίναμε καλοί.


Πριν πέντε χρόνια ο μεγάλος παντρεύτηκε. Την κόρη του διπλανού Ρωσοπόντιου. Ήρθε και έμεινε κι εκείνη μαζί μας. Δεν δούλευε. Βοηθούσε τη μάνα στο σπίτι. Καμιά φορά πήγαινε και στις αφεντικίνες. Αλλά μετά δεν τα πήγαν καλά και χώρισαν. Ο πατέρας ντράπηκε. Η μάνα στεναχωρήθηκε. Τώρα ο μεγαλύτερος φοβάται να ξαναπαντρευτεί μου φαίνεται. Αγόρασε αμάξι.


Έχουμε δύο αμάξια. Δεύτερο χέρι, αλλά του πατέρα είναι μεγάλο, 1800 κυβικά. Ο λογιστής λέει πως θα μας πιάσει το τεκμήριο, αλλά ο πατέρας πήγε στην εφορία και τους εξήγησε πως πήραμε δάνειο απ’ την Τράπεζα και πως πουλήσαμε και το Λάντα το παλιό. Τώρα έχουμε δύο αμάξια. Του αδελφού μου είναι μικρό. Δεύτερο χέρι κι αυτό.


Στην Τιφλίδα δεν μπορούσαμε να αγοράσουμε αμάξι όποτε θέλαμε. Εδώ, πάς στο Σκιστό και βρίσκεις ό τι θέλεις. Κάνεις και παζάρια. Παίρνεις καλό αμάξι φτηνά. Στην Τιφλίδα δεν είχαμε και Κόκα Κόλα. Της μαμάς της αρέσει πολύ. Το πρώτο πράγμα που αγοράζει στον Βερόπουλο είναι η Κόκα Κόλα. Δεν πίνει τίποτε άλλο, ούτε βότκα, ούτε κρασί. Μόνο Κόλα.


Πρόπερσι, ο παππούς πέθανε. Στεναχωρήθηκα γιατί δεν πρόλαβε να με δει παντρεμένο. Παντρεύτηκα πέρυσι. Είναι όμορφη η γυναίκα μου. Ρωσοπόντια κι αυτή. Στο γάμο ήρθαν όλοι οι συγγενείς και οι φίλοι, κοντά 500 άτομα ! Στο τραπέζι μαγείρεψαν όλες οι γυναίκες και έφεραν φαγητά και γλυκά. Το μαγαζί μας νοίκιασε μόνο τα τραπέζια. Πληρώσαμε και για την ορχήστρα. Η γυναίκα μου, έμεινε κι αυτή μαζί μας. Τώρα είναι έγκυος. Ο παππούς δεν πρόλαβε να δει το δισέγγονο. Κρίμα.


Το αφεντικό μας, στο επιπλάδικο, μας έκανε πριν πέντε μήνες ‘εικονική απόλυση’. Πήραμε και επίδομα απ’ τον ΟΑΕΔ. Είπε πως δεν μπορεί άλλο να μας πληρώνει ένσημα στο ΙΚΑ και πως εάν θέλαμε σώνει και καλά, δεν μπορούσε να μας κρατήσει και τους δύο. Ακούω στα κανάλια για ‘ανταγωνιστικότητα’ και φαντάζομαι πως περί αυτού πρόκειται. Πως χωρίς να μας βάζει ένσημα, γίνεται πιο ανταγωνιστικός.


Τώρα δουλεύουμε χωρίς ΙΚΑ, αλλά τουλάχιστον παίρνουμε βδομαδιάτικο. Έτσι κι αλλιώς, σύνταξη δεν πρόκειται να πάρουμε ποτέ. Τι να την κάνουμε. Άμα γεράσουμε, θα ζήσουμε με τα παιδιά μας. Μέχρι κάποτε να πεθάνουμε, σαν τον παππού. Θα παίζουμε με τα εγγόνια μας, κι άμα μας έχει γερούς ο Θεός, μπορεί να δούμε και δισέγγονα.


Ακούμε κάθε μέρα στην τηλεόραση, κύριε Πρωθυπουργέ τις ειδήσεις. Ακούμε κάτι για την φοροδιαφυγή, για την πάταξη της παραοικονομίας, για τον εργασιακό μεσαίωνα. Ελπίζω να μην εννοούν όλα αυτά, εμάς εδώ στον Ασπρόπυργο. Γιατί, κύριε Πρωθυπουργέ μου, άντε τώρα η μάνα μου, να ζητήσει απ’ τις αφεντικίνες της να της κολλήσουν ένσημα. Κι άντε εμείς οι δύο να μείνουμε χωρίς δουλειά και να ψάχνουμε για θαύματα. Έρχεται το μωρό, και πρέπει να έχουμε να το μεγαλώσουμε. Να του πάρουμε γάλατα και πάνες. Και μετά ρούχα και τετράδια και να το πάμε στο σχολείο. Γιατί, ακόμη και να μην τα παίρνει τα γράμματα, μέχρι το Γυμνάσιο θα πρέπει να το στείλουμε..


Ανησυχώ, κύριε Πρωθυπουργέ μου, με όσα ακούω και για αυτό το μνημόνιό σας. Δεν ξέρω, αυτή η Τρόικα, εάν ξέρει τίποτε για εμάς, εδώ στον Ασπρόπυργο. Θα μου πείτε, η Τρόικα σιγά μην ξέρει καν πως υπάρχει Ασπρόπυργος. Γι αυτό ανησυχώ. Που δεν ξέρει. Τους είπατε άραγε εσείς για τον Ασπρόπυργο, όταν μιλούσατε;; Αν όχι εσείς, τουλάχιστον ο κύριος Παπακωνσταντίνου. Ή μήπως ούτε κι ο Παπακωνσταντίνου δεν ήξερε τον Ασπρόπυργο;; Σκέφτομαι, ακόμη κι έτσι, δεν μπορεί, κάποιος πιο κάτω, κάποιος Γενικός Γραμματέας, κάποιος σπουδαγμένος, με ντοκτορά, δεν μπορεί, κάποιος θα πέρασε κι απ’ τον Ασπρόπυργο.
Όχι;;
Ανησυχώ..


Για την ώρα, η ζωή εδώ είναι απλή και όμορφη. Τα σπίτια μας είναι φτωχά, μπορεί να ζούμε όλοι μαζί αλλά ζούμε με αγάπη. Κι άμα τελειώσουμε και τον επάνω όροφο, εγώ και ο αδελφός μου θα έχουμε δικό μας χώρο.


Οι γείτονες μας ξέρουν και τους ξέρουμε. Πάμε κάθε Κυριακή στην εκκλησία (είμαστε με το παλιό ημερολόγιο εμείς), οι γυναίκες κρατάν όλες τις νηστείες, μαζευόμαστε στους γάμους, στα βαφτίσια, γλεντάμε. Μπορεί να μην κάνουμε διακοπές, μπορεί να έχουμε αυτοκίνητα δεύτερο χέρι, αλλά δεν μας πειράζει.
Το μόνο που μας πειράζει είναι που δεν μας φαντάζεται κανείς. Που ο Ασπρόπυργος είναι κάτι σαν αόρατος. Ανύπαρκτος. Που δεν τον συμπεριλαμβάνει το αυτονόητό σας…

8 σχόλια:

  1. ΚΑΘΗΣΥΧΑΣΕ ΤΟΥΣ ΣΕ ΠΑΡΑΚΑΛΩ.ΘΑ ΜΙΛΗΣΕΙ ΓΙΑ ΤΟΝ ΑΣΠΡΟΠΥΡΓΟ ΣΤΗΝ ΤΡΟΙΚΑ Ο... ΑΡΜΟΔΙΟΣ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΡΧΗΣ ΠΟΥ ΘΑ ΕΚΛΕΓΕΙ ΣΤΙΣ ΕΡΧΟΜΕΝΕΣ ΑΥΤΔΙΟΙΚΗΤΙΚΕΣ ΕΚΛΟΓΕΣ. ΠΕ ΤΟΥΣ ΝΑ ΚΑΝΟΥΝ ΛΙΓΗ ΥΠΟΜΟΝΗ ΑΚΟΜΑ.

    ΔΙΑΒΑΖΑ ΠΡΙΝ ΛΙΓΟ ΣΤΟ you pay your crisis ΟΤΙ ΑΠΟ ΤΟ 2009 ΜΕΧΡΙ ΤΩΡΑ ΕΧΟΥΝ ΔΟΘΕΙ ΣΤΙΣ ΤΡΑΠΕΖΕΣ ΑΠΟ ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ 78 ΔΙΣ(ΕΚ ΤΩΝ ΟΠΟΙΩΝ ΤΑ 67 ΑΠ΄ΤΗΝ ΑΝΟΙΞΗ ΚΑΙ ΔΩΘΕ). ΑΝ ΠΡΟΣΘΕΣΕΙΣ ΚΑΙ 30 ΔΙΣ, ΠΕΡΙΠΟΥ ΠΟΥ ΣΤΟΙΧΗΣΑΝ ΟΙ ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΙ ΓΙΑ ΝΑ... ΔΕΙΞΟΥΝ ΤΑ ΚΑΛΛΗ ΤΟΥΣ ΟΙ Κες... ΣΟΣΙΑΛΙΣΤΡΙΕΣ, ΝΤΕΝΙΣΗ ΚΑΙ ΑΓΓΕΛΟΠΟΥΛΟΥ ΜΑΣ ΚΑΝΟΥΝ 108 ΔΙΣ. ΙΣΑ-ΙΣΑ ΤΟ ΣΥΝΟΛΙΚΟ ΔΑΝΕΙΟ ΤΗΣ ΤΡΟΙΚΑ!
    ΜΠΟΡΕΙΣ ΝΑ ΜΟΥ ΕΞΗΓΗΣΕΙΣ ΠΟΥ ΒΡΕΘΗΚΑΝ ΑΥΤΑ ΤΑ 67 ΔΙΣ ΕΝΩ ΔΕΝ ΥΠΗΡΧΑΝ ΧΡΗΜΑΤΑ ΝΑ ΠΛΗΡΩΘΟΥΝ ΟΙ ΜΙΣΘΟΙ ΚΑΙ ΟΙ ΣΥΝΤΑΞΕΙΣ ΤΟΥ ΠΕΡΑΣΜΕΝΟΥ ΜΑΙΟΥ ΚΑΙ, ΑΦΟΥ ΜΕΧΡΙ ΤΩΡΑ ΕΧΕΙ ΔΟΘΕΙ ΜΟΝΟ Η 1η ΔΟΣΗ ΤΟΥ ΔΑΝΕΙΟΥ;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Αυτό εννούσε φαίνεται 'λεφτά υπάρχουν'. Πως υπάρχουν για τις Τράπεζες :)))))))))))

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Kαλημερα φιλε Θαναση, μας συγκινησες με αυτα που διηγεισαι και ειλικρινα σαν τη δικη σου ιστορια ειναι γεματη η Ελλαδα, (μη σου πω οτι καπως ετσι ειναι το μεγαλυτερο ποσοστο πολιτων σε πολλες χωρες!)
    Ετσι αυτο που εσυ λες για τον Ασπρόπυργο στη παραγραφο σου αυτη:

    ''Το μόνο που μας πειράζει είναι που δεν μας φαντάζεται κανείς. Που ο Ασπρόπυργος είναι κάτι σαν αόρατος. Ανύπαρκτος. Που δεν τον συμπεριλαμβάνει το αυτονόητό σας..''

    καπου αντιστοιχει σε πολλες περιοχες που οι μεγαλοπολιτικοι δεν θελουν να ξερουν, ουτε να ασχολουνται, επειδη ειναι αμελητεες γι αυτους...

    Αφου λοιπον μερικοι εκει που ζουμε ειμαστε γι αυτους... ασημαντοι, ας κανουμε τοτε κι εμεις το ιδιο σε αυτους!

    Ας τους κανουμε ...ασημαντους και κυριως αυτο που τους ποναει περισσοτερο: ANEΡΓΟΥΣ για παντα!

    Πολλους χαιρετισμους!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Αόρατος Ασπρόπυργος, αόρατοι άνθρωποι, μόνο οι αριθμοί είναι ορατοί πια.
    Ωραίο κειμενο:)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Elva, Γυριστρούλα, ευχαριστώ για τα καλά σας λόγια. Μια προγραμματισμένη επεμβασούλα στο Παίδων μ' έκανε τώρα να δω τα σχόλιά σας..

    Η ιστορία που προσπάθησα να περιγράψω είναι πέρα για πέρα αληθινή. Αφορά την κυρία (γιατί κυρία είναι) που μας βοηθάει με το σπίτι. Την ξέρουμε απ' το 90, έχουμε πια γνωριστεί με όλη της την οικογένεια, έχουμε πάει στο σπίτι της, μας έχει καλέσει (και πήγαμε) στους γάμους των παιδιών της. Και δεν χρειάζεται να σας πω ποιός είναι ο λογιστής που τους φτιάνει τις δηλώσεις τους εδώ και χρόνια...

    Αυτοί οι άνθρωποι είναι μια άλλη Ελλάδα. Μια Ελλάδα που αγνοούν οι στατιστικές, η τρόικα, οι παντογνώστες των Υπουργείων. Ξένοι αλλά και 'δικοί' μας, τους 'πετάξαμε' όπου μας βόλευε. Δουλειές του ποδαριού, μια Παιδεία που αδιαφόρησε για τα παιδιά τους (παιδιά εξαιρετικής πάστας), ένα Κράτος που στην αρχή βοήθησε κάπως (όλοι ΠΑΣΟΚ ψηφίζουν), αλλα παράλληλα τους ώθησε στον γνωστό εργασιακό μεσαίωνα της μαύρης εργασίας ή της ανεργίας.

    Ωστόσο έχουν την κοινωνία τους, έχουν αλληλεγγύη και συνοχή μεταξύ τους, δεν μιζεριάζουν, ζουν απλά και κυρίως σε μια χώρα που ολοι έχουμε γίνει 'προϊστάμενοι', εκείνοι παράγουν με τα χέρια τους τον πραγματικό πλούτο.

    Φοβάμαι, τα μνημόνια και τα κυνήγια και οι διασταυρώσεις και η πάταξη της παραοικονομίας, πως δυστυχώς πρώτους αυτούς θα πλήξουν, θα τους σπρώξουν ακόμη πιο κάτω σε μια οικονομική πυραμίδα που πιστεύει εν τη ανοησία της πως παράγοντας αέρα κοπανιστό μπορεί επ' άπειρον να επιζεί...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Εξαιρετικό κείμενο Θανάση
    Μπράβο
    Η αλήθεια πάντα λέγεται με απλά λόγια κι αυτό είναι το μεγαλείο της...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Vagnes ευχαριστώ για τα καλά λόγια, κάποιος με καλύτερη πένα από εμένα, θα το ταίριαζε καλύτερα...

    Είναι κοινός φόβος νομίζω, αυτή η 'τακτοποίηση' που επιχειρείται, εάν συναισθάνεται ποια Ελλάδα πάει να σώσει. Εάν η 'συνταγή' που επιλέγεται είναι κατάλληλη για τον 'ασθενή' ή μήπως θα τον στείλει μια ώρα αρχήτερα...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. prwta ap ola ,den yparxei wrologia rwssopontios!!!!!!!!!!!!! kalo story,alla pes kai gia mauri pleura twn kattikwn tou aspropyrgou.....ta narkotika ,to klepsimo,ta paranoma emporeumata genikos....giati oi ntopioi tou aspropyrgou den ta kserane auta prin to 90.....kai stin tiflida den ypirxe polemos filaraki......kai afou autoapokalise rwssopontios,amfivalw an eisai pontios....

    ΑπάντησηΔιαγραφή