Παρασκευή, 19 Νοεμβρίου 2010

Το μόνο πραγματικό δίλλημα..


Λοιπόν, μολύβι και χαρτί, τα σχόλια και η κουβεντούλα με την Γυριστρούλα –προσωπικότητα που εκτιμώ βαθύτατα και για την νηφαλιότητά της, αλλά και για το πολιτικό της ένστικτο- στην τελευταία μου ανάρτηση, με αναγκάζουν να κάνω μια ανακεφαλαίωση:

Πρώτον: Τα λεφτά δεν τα ‘έφαγαν’ ούτε οι Δημόσιοι Υπάλληλοι, ούτε οι Υπάλληλοι των ΔΕΚΟ, ούτε οι Πολιτικοί, ούτε οι ιδιωτικοί υπάλληλοι, ο τελευταίος τροχός της αμάξης, ούτε βέβαια ο περιπτεράς που δεν έκοβε απόδειξη. Τα λεφτά τα έφαγαν οι επιχειρηματίες. Πρώτον, κατ’ ευθείαν απ’ το πόπολο, με τα καρτέλ τους και τα μονοπώλια. Δεύτερον, αρμέγοντας το δημόσιο. Τρίτον φοροδιαφεύγοντας. Τέταρτον, εισφοροδιαφεύγοντας.


Δεύτερον: Για να πετύχουν τα τρία τελευταία, έπρεπε να βάλουν στο χέρι τους πολιτικούς, οι οποίοι φάνηκαν εύκολα επίορκοι, είτε παίρνοντας έμμεσες, προεκλογικές ‘χορηγίες’, είτε κατ’ ευθείαν μετεκλογικές μίζες. Η κάλυψη ήταν τα ΜΜΕ, που βέβαια ανήκαν στους επιχειρηματίες. Τους τρόπους τους ξέρουμε όλοι. Δημόσια έργα. Αναθέσεις. ΣΔΙΤ που κόστιζαν τα διπλάσια απ’ όσα χάλαγε το ‘χαζό’ δημόσιο. Ολυμπιακά έργα. Φοροδιαφυγή. Εισφοροδιαφυγή. Χαριστικές ρυθμίσεις. Απαλλαγές. Περαιώσεις (καλή ώρα),Χρηματιστήριο. Οφσόρ. Νόμιμα και ηθικά. Ζίμενς, Βατοπέδια, κλπ. Πάντως, οι μίζες των πολιτικών μαζί με το κομμάτι των δημοσιογράφων, ήταν ψίχουλα μπροστά σ’ όσα έκλεψαν οι επιχειρηματίες. Όταν δίνεις εύκολα μερικά εκατομμύρια μίζα, φανταστείτε πόσα ξέρεις πως θα βγάλεις…

Τρίτον: Όταν λέμε επιχειρηματίες δεν εννοούμε μόνο τα ‘μεγάλα’ ονόματα, αλλά και ένα πλήθος μεσαίων, μικρομεσαίων, όλους όσους μπορούσαν να τρυπώσουν στο ανοχύρωτο ‘κράτος’ και να κάνουν πλιάτσικο. Διότι πάνω απ’ το 90% των επιχειρηματιών είναι οι μικρομεσαίοι εκείνοι που σύμπας ο πολιτικός κόσμος –μηδέ του ΚΚΕ εξαιρουμένου- αποκαλεί ραχοκοκαλιά της οικονομίας μας. Όλοι τέλος πάντων, που μπορούσαν να πάρουν, ακόμη και ‘δουλίτσες’ λαδώνοντας τον τελευταίο Δημόσιο Υπάλληλο, Πολεοδόμο, Εφοριακό, που βέβαια έπεφτε πανεύκολα στα δίκτυα τους. Οι 1500 ‘άγιοι’ που ΤΩΡΑ το σκάσανε και μετέφεραν τις έδρες τους στις Βουλγαρίες, ΔΕΝ είναι όλοι Βαρδινογιάννηδες και Βασιλόπουλοι.

Τέταρτον: Τα λεφτά πάνε πέταξαν, μετά την απομάκρυνση απ’ το ταμείο ουδέν λάθος αναγνωρίζεται. Οι ‘εξεταστικές’ είναι μέρος του παιχνιδιού ‘στάχτη στα μάτια’.

Πέμπτον: Το χρέος και το έλλειμμα δεν απομένει κανείς άλλος να το πληρώσει, παρά πάλι ο εργαζόμενος που παράγει τον όποιο πλούτο. Ο μόνος που δεν μπορεί να τα φορτώσει στον κόκορα. Θα του περικόψουν όσο παίρνει το εισόδημα. Θα τον βιάσουν στην ανεργία αναγκάζοντάς τον να γίνει σκλάβος των επιχειρηματιών με ελαστικές μορφές απασχόλησης. Θα του πάρουν την περιουσία που κατάφερε δεκαετίες να φτιάξει οι επιτήδειοι των πλειστηριασμών. Θα κατεδαφίσουν όσα εργατικά δικαιώματα είχε αποκτήσει. Θα τον αναγκάσουν να δουλεύει 40 χρόνια χωρίς προοπτική σύνταξης. Θα του μειώσουν τις παροχές, Υγεία, Παιδεία, Πρόνοια. Όλα αυτά θα γίνουν για την ‘σωτηρία’ όχι της ‘πατρίδας’ μα βέβαια πάλι των Επιχειρηματιών, εκείνων δηλαδή που τα έφαγαν.

Έκτον: Για να γίνει όλο αυτό, να συνεχιστεί δηλαδή η λεηλασία, χρειαζόταν μια πολιτική ηγεσία, ένας πρωθυπουργός που να υποκύψει στο σχέδιο, και βρέθηκε στο πρόσωπο του κ. Παπανδρέου. Αλλά, όσο ‘όνομα’ κι αν είχε, όσα σοσιαλιστικά παράσημα κι αν φόραγε, όσες ελπίδες και να επένδυσε στο πρόσωπό του, ο κόσμος δίνοντάς του 12 μονάδες διαφορά απ’ την ‘κουρασμένη’ Ν.Δ. για ένα ΤΕΤΟΙΟ σχέδιο, όλα αυτά ΔΕΝ ΕΦΤΑΝΑΝ.

Έβδομον: Χρειαζόταν, λοιπόν, μια επικοινωνιακή χούντα, που να καταστείλει τις αντιδράσεις, να τρομοκρατήσει τον κόσμο, να πει τα ΜΕΓΑΛΑ ΨΕΜΑΤΑ. Πως φταίνε οι Δημόσιοι Υπάλληλοι. Μετά οι Λιμενεργάτες. Μετά οι Υπάλληλοι των ΔΕΚΟ. Μετά οι ελεύθεροι επαγγελματίες. Μετά οι φορτηγατζήδες. Σε λίγο τα υπόλοιπα ‘κλειστά επαγγέλματα’. Σε λίγο, ποιος ξέρει. Οι καθηγητές που κάνουν ιδιαίτερα; Οι τάξεις των σχολείων που έχουν υπερβολικά λίγους μαθητές; Οι ίδιοι οι μαθητές που εφόσον δεν διαβάζουν επιβαρύνουν άδικα τον προϋπολογισμό και μάλλον θα πρέπει να μένουν αναλφάβητοι; Οι ανόητοι φοιτητές που διάλεξαν τώρα να σπουδάσουν αυτό το παράξενο πράγμα που δεν το χορηγεί κανείς; Σε λίγο οι άρρωστοι στα νοσοκομεία που όμως κάπνιζαν; Σε λίγο τα ακριβά φάρμακα και τα ψεύτικα πόδια των διαβητικών; Ίσως όλα τα φάρμακα στους γέρους, που καλύτερα να μας αδειάζουν τη γωνιά; Αλλά και οι άνεργοι δεν επιβαρύνουν κι αυτοί τους εργαζόμενους; Μήπως θα πρέπει να πάψουν να τους επιδοτούν για τόσους μήνες; Μετά μήπως οι ναρκομανείς; Μήπως οι γυναίκες που χάνουν τόσες εργατοώρες για να κάνουν παιδιά; Μήπως τα ίδια τα ..παιδιά, καθώς ΔΕΝ ΠΑΡΑΓΟΥΝ ΤΙΠΟΤΕ ; Ανοίξτε τις τηλεοράσεις σας, τις εφημερίδες σας, το ίντερνετ, και θα δείτε ολοζώντανη την επικοινωνιακή λαίλαπα. Ενορχηστρωμένη τέλεια. Μια ημέρα μετά τις Δημοτικές, το έλλειμμα φτάνει στο 15,5, η Αυστρία μας απειλεί πως δεν θα δώσει την 3η δόση, η Μέρκελ ‘τσακώνεται’ με τον ‘ηρωικό’ Παπανδρέου, Ο Δασκαλόπουλος ‘ζητά’ ευθέως απολύσεις δημοσίων υπαλλήλων, η κυβέρνηση αντιστέκεται, ‘θα κάνει μόνο μετατάξεις’.

Όγδοον: Για να μην θεωρήσετε πως αποσιωπώ οτιδήποτε επίτηδες. Ποιος επιδότησε τον αγρότη στα πλαίσια της ‘κοινής αγροτικής πολιτικής’ όχι για να παράγει αλλά για να μην παράγει;; Ποιος του επέτρεψε να ΜΗΝ αλλάξει καλλιέργειες, γνωρίζοντας πολύ καλά πως σε λίγα χρόνια οι επιδοτήσεις τελειώνουν;; Όχι πάντως οι ίδιοι οι αγρότες. Απαντήστε μόνοι σας. Ποιος άφησε την διαφθορά, την διαπλοκή να φτάσει μέχρι τον τελευταίο δημόσιο υπάλληλο;; Ποιος δεν θωράκισε το δημόσιο με θεσμούς;; Όχι πάντως οι ίδιοι οι υπάλληλοι. Απαντήστε μόνοι σας. Ποιος αποβιομηχάνισε τη χώρα, αφαιρώντας μετατρέποντάς την σε μια χώρα ‘παροχής υπηρεσιών’;; Όχι πάντως οι υπάλληλοι. Όχι οι εργαζόμενοι. Απαντήστε μόνοι σας. Ποιος επί τόσες δεκαετίες δανειζόταν ασύστολα με το ένα χέρι, και τα χάριζε στους επιχειρηματίες με το άλλο;; Όχι πάντως οι εργαζόμενοι. Απαντήστε μόνοι σας. Ποιος, τέλος, ακόμη και σήμερα, σπεύδει πάλι να δανειστεί, με τους επαχθέστερους όρους, για να τα δώσει πάλι, ακόμη και σήμερα, στους επιχειρηματίες, τάχα χάριν των εργαζομένων;;…

Ένατον: Για να μην θεωρήσετε πως αποσιωπώ τίποτε. Οι περίφημοι ‘μισθοί και οι συντάξεις’. Αυτοί που πρέπει σώνει και καλά, έναντι οποιουδήποτε ανταλλάγματος να διασωθούν. Το περίφημο, ‘εδώ που φτάσαμε δεν είχαμε άλλη λύση’: Πρώτον, με το ευρώ για νόμισμα χωρίς αποκοπή μέρους του χρέους, απλά ΔΕΝ θα σωθούν. Δεύτερον. Ξέρετε εσείς κανέναν που να ξεχρέωσε ποτέ, με δανεικά;;; Θα μου πείτε, θα έλθει η ‘ανάπτυξη’. Ξέρετε εσείς να έρχεται ανάπτυξη με περικοπές, με ύφεση και ανεργία;; Και να δεχθώ, θα έλθει η ανάπτυξη. Για ποιους θα είναι αυτή η ανάπτυξη;; Για τους εργαζόμενους των τεσσάρων ωρών που δεν θα συμπληρώσουν ΠΟΤΕ τα σαράντα χρόνια που θα τους ζητάς για να πάρουν τα 360 ευρώ;;; Τέτοια ανάπτυξη, σου πετυχαίνω κι εγώ. Λοιπόν: Αυτό που λέγαμε πριν δέκα μήνες, πως οι εξτρεμιστικές προτάσεις της αριστεράς δεν ήσαν εφικτές, πως ήσαν καταστροφικές, πως ήσαν ανεφάρμοστες στον σύγχρονο καπιταλιστικό κόσμο κλπ, τώρα είναι ΙΣΟΠΑΛΟ με τις προτάσεις του συστήματος. Που αποδείχθηκαν τουλάχιστον το ΙΔΙΟ ΑΝΕΔΑΦΙΚΕΣ. Περισσότερο, μάλιστα, καταστροφικές.

Τελευταίον: Εδώ βρισκόμαστε. Ο Παπανδρέου –και δεν εννοώ τον άνθρωπο- δεν είναι η λύση. Ο προσωρινός αχυράνθρωπος είναι και τίποτε άλλο. Δεν σκοτίζονται για τον Παπανδρέου. Ήδη έτοιμος είναι ο Σαμαράς, όταν ‘αναλωθεί’ ο πρώτος. Δεν υπάρχει άλλο δίλλημα. Ή η αριστερά ξυπνά και κινείται με άλλους στόχους, άλλη στρατηγική, άλλη νοοτροπία, κυβερνητική έξω απ’ τα δόντια, (δύσκολο με τα σημερινά της χάλια), είτε τα ψέματα θα έρχονται όλο και μεγαλύτερα, όλο και περισσότερα. Θα έρχονται μάλιστα με αδιάψευστα στοιχεία, με αριθμούς, μέχρι που το θύμα να δικαστεί ένοχο και να ισοπεδωθεί. Κι εμείς οι πολλοί, –τα μόνα θύματα- είτε ξυπνάμε και πιέζουμε προς αυτή την αλλαγή κατεύθυνσης, είτε παραμυθιαζόμαστε και υποθηκεύουμε για ποίος ξέρει πόσες δεκαετίες, τις ζωές μας, αλλά δυστυχώς και τις ζωές των ίδιων μας των παιδιών.

This is the place gentlemen...

9 σχόλια:

  1. !!! (αυτο ειναι το μονο σχολιο που μπορω να κανω για το κειμενο)

    Μονο μια ερωτησουλα, πως πιεζουμε την αριστερα; Εχεις καμια ιδεα, καποιο τροπο;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. ΕΞΟΧΗ Η ΑΝΑΡΤΗΣΗ ΣΟΥ! ΔΕΝ ΑΦΗΣΕΣ ΤΙΠΟΤΑ!
    ΑΛΛΑ, ΦΙΛΕ ΘΑΝΑΣΗ, Η ΥΦΙΣΤΑΜΕΝΗ ΑΡΙΣΤΕΡΑ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΤΙΠΟΤΑ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ ΝΑ ΠΡΟΣΦΕΡΕΙ ΑΠ' ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΗΔΗ ΠΡΟΣΦΕΡΕΙ. ΟΣΟ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΤΕΣ... ΠΑΝΑΓΟΠΟΥΛΑΙΟΥΣ ΚΑΙ ΠΑΠΑΣΠΥΡΙΔΕΣ ΚΙ ΟΛΟ ΤΟ ΠΑΣΟΚΙΚΟ ΣΥΝΑΦΙ ΤΟΥΣ... ΕΙΝΑΙ ΠΙΟ ΨΕΥΤΕΣ ΚΙ ΑΠ ΤΟΝ ΑΡΧΗΓΟ ΤΟΥ ΚΟΜΜΑΤΟΣ ΣΤΟ ΟΠΟΙΟ ΑΝΗΚΟΥΝ.
    ΞΕΡΕΙΣ ΤΙ ΑΠΟΜΕΝΕΙ; ΕΝΑ ΚΟΣΜΟ ΠΟΥ ΣΥΣΤΗΜΑΤΙΚΑ - ΞΕΡΩ ΟΤΙ Η ΓΥΡΙΣΤΡΟΥΛΑ ΘΑ ΠΕΙ ΑΜΕΣΩΣ ΟΤΙ ΣΥΝΩΜΟΣΙΟΛΟΓΩ :) - ΦΡΟΝΤΙΣΑΝ ΜΕ ΚΑΘΕ ΜΕΣΟ ΝΑ ΑΛΛΟΤΡΙΩΣΟΥΝ, ΤΟ ΜΟΝΟ ΠΟΥ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΤΟΝ ΞΥΠΝΗΣΕΙ ΕΙΝΑΙ Η ΑΝΑΓΚΗ.
    συνεχιζεται

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. ΚΙ ΕΠΕΙΔΗ ΙΣΧΥΕΙ ΠΑΝΤΑ ΤΟ "ΜΩΡΑΙΝΕΙ ΚΥΡΙΟΣ ΟΝ ΒΟΥΛΕΤΑΙ ΑΠΩΛΕΣΑΙ", ΟΣΟ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ ΣΠΡΩΧΝΟΥΝ ΤΙΣ ΜΑΖΕΣ ΣΤΗΝ ΕΞΑΘΛΙΩΣΗ, ΤΟΣΟ ΓΡΗΓΟΡΟΤΕΡΑ ΘΑ ΕΛΘΕΙ ΚΑΙ ΤΟ ΔΙΚΟ ΤΟΥΣ ΤΕΛΟΣ. ΤΟ ΕΧΕΙ ΑΠΟΔΕΙΞΕΙ Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΚΑΙ ΟΙ ΜΕΓΑΛΕΣ ΙΣΤΟΡΙΚΕΣ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΕΙΣ. ΜΗΔΕ ΤΩΝ ΘΡΗΣΚΕΙΩΝ ΕΞΑΙΡΟΥΜΕΝΩΝ ΠΟΥ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΕΙΣ ΥΠΗΡΞΑΝ ΣΤΟ ΞΕΚΙΝΗΜΑ ΤΟΥΣ.
    ΖΩΝΤΑΣ ΣΤΗΝ ΕΠΟΧΗ ΤΗΣ ΤΑΧΥΤΗΤΑΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΔΙΑΣΠΟΡΑΣ ΤΗΣ ΓΝΩΣΗΣ ΚΑΙ ΠΛΗΡΟΦΟΡΗΣΗΣ, ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΟΥΣ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΑΡΚΕΤΑ ΣΥΝΤΟΜΟ. ΣΗΜΕΡΑ ΠΑΡΑ ΠΟΤΕ ΙΣΧΥΕΙ ΟΤΙ, ΟΙ ΙΔΙΟΙ ΑΥΤΟΙ ΠΛΕΚΟΥΝ ΤΟ ΣΚΟΙΝΙ ΜΕ ΤΟ ΟΠΟΙΟ ΘΑ ΚΡΕΜΑΣΤΟΥΝ!
    Η ΔΕΚΑΕΤΙΑ ΤΗΣ ΟΠΟΙΑΣ Ο ΠΡΩΤΟΣ ΧΡΟΝΟΣ ΤΕΛΕΙΩΝΕΙ ΣΕ ΛΙΓΟ, ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΔΕΚΑΕΤΙΑ ΚΟΣΜΟΓΟΝΙΚΗ, ΠΡΩΤΟΦΑΝΩΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΩΝ ΕΝΤΑΣΕΩΝ ΚΑΙ ΕΚΡΗΞΕΩΝ ΣΤΟΝ ΛΕΓΟΜΕΝΟ ΔΥΤΙΚΟ ΚΟΣΜΟ ΚΑΙ ΚΥΡΙΑ ΣΤΗΝ ΕΥΡΩΠΗ ΤΗΣ ΟΠΟΙΑΣ ΤΟ ΟΝΕΙΡΟ ΤΗΣ ΕΝΩΣΕΩΣ ΤΗΣ, ΘΑ ΑΠΟΔΕΙΧΘΕΙ ΦΡΟΥΔΑ ΕΛΠΙΔΑ!
    Η ΓΗΡΑΙΑ ΑΛΒΙΩΝ ΚΑΙ ΠΟΡΝΗ ΤΩΝ ΘΑΛΑΣΣΩΝ ΟΧΙ ΤΥΧΑΙΑ ΕΜΕΙΝΕ ΕΚΤΟΣ ΤΗΣ ΝΟΜΙΣΜΑΤΙΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Καλημέρα Αντώνη..

    Ήδη το 14% στο ΚΚΕ ήταν μια 'πίεση'. Τα ποσοστά του ΣΥΡΙΖΑ, στάσιμα μα σταθερά ήταν μια προειδοποίηση. Πολλές φωνές ακούω να 'καταγγέλουν' την πολυδιάσπασή της. Πολλοί κάνουν ακόμη και αφελείς και ουτοπικές προτάσεις.

    Όλα αυτά είναι μια πίεση. Η άλλη, η πιο άμεση και σωστή βέβαια, είναι όλοι εμείς να αφήσουμε τους καναπέδες και να πάμε να συμμετέχουμε ενεργά. Να μπούμε στο παιχνίδι.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Καλημέρα Ταξιδευτή..

    Μπορεί να ναι κι έτσι. Μπορεί να χρειαστούν εκρηκτικές λύσεις. Προσωπικά δεν τις προτιμώ, αλλά αυτό δεν λέει και τίποτε, η ιστορία χέστηκε, χαράζει τα πράγματα με τους δικούς της νόμους.

    Λες η 'σημερινή αριστερά'. Δεν ξέρω εγώ εάν θα μείνει αυτή η αριστερά όπως έχει, εάν μεταλλαχτεί κάτω απ' το βάρος των νέων συνθηκών, ή εάν προκύψει απ' το πουθενά μια άλλη νέα αριστερά. Αυτά ποιός μπορεί να τα προβλέψει.

    Ωστόσο, το ΚΚΕ και ο ΣΥΡΙΖΑ έχουν ήδη μια μακρά εμπειρία που δεν πρέπει να πάει χαμένη. Δεν θα ανακαλύψουμε τον τροχό εξ αρχής. Εδώ, σκοπός τώρα, είναι να ματαιωθούν τα σχέδια του καπιταλισμού. Να μην περάσουν.
    Προσωπικά, πιστεύω πως η αριστερά θα βγαίνει όλο και περισσότερο στον δρόμο τους μήνες που πλησιάζουν. Κάθε φορά, θα δέχεται τα επικοινωνιακά πυρά των καναλιών και της κυβέρνησης βέβαια, αλλά όσο πηγαίνει, η ζωή, τα πράγματα, όλο και θα τη δικαιώνουν, κι αυτό θα την κάνει όλο και πιο πειστική. Ξέρεις, η 'δυσφορία' απέχει μόλις ένα κλικ απ' την αλληλεγγύη...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Η επανάσταση, Θανάση, πρέπει να ξεκινήσει από μέσα από το σπίτι μας. Σπάζοντας την τηλεόραση και τις κακές συνήθειες των εαυτών μας. Αν δεν γίνει αυτό, όλα τα άλλα θα παραμείνουν αιώνιο τέλμα γύρω μας. Επανάσταση, αφύπνιση με τον Τράγκα στο σαλόνι μας δεν γίνεται.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Θερσίτη μου καλημέρα..

    Πράγματι, θα ήταν όντως επαναστατική μια πρώτη τέτοια ενέργεια.
    Μα βλέπεις τώρα, έχουμε να τακτοποιήσουμε τα 'επείγοντα'. Και δεν 'ζητώ' καμιά 'επανάσταση'. Να σοβαρευτεί λιγάκι η αριστερά ζητώ, για να μπορέσει ο κόσμος να βρει μια διέξοδο.

    Πάντως, παράλληλα με το κλείσιμο του διακόπτη, πρέπει κι εσείς που έχετε απομείνει εκεί στην παιδεία, μάλλον να αρχίσετε να στήνετε ...'κρυφά σχολειά' σιγά-σιγά. Να αρχίσετε να ξετυφλώνετε μάτια. Τουλάχιστον των παιδιών.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. ΘΑΝΑΣΗ, ΝΑ Η ΚΥΡΙΑ ΑΙΤΙΑ ΠΟΥ ΟΔΗΓΗΣΕ ΣΤΗΝ ΣΗΜΕΡΙΝΗ ΑΛΛΟΤΡΙΩΣΗ.
    Η ΣΥΝΕΧΗΣ ΚΑΙ ΣΥΣΤΗΜΑΤΙΚΗ[ΠΑΛΙ... ΣΥΝΩΜΟΣΙΟΛΟΓΩ :)] ΥΠΟΒΑΘΜΙΣΗ ΤΗΣ ΠΑΙΔΕΙΑΣ.
    ΤΟ ΠΕΤΑΓΜΑ Η ΕΣΤΩ ΤΟ ΚΛΕΙΔΩΜΑ ΤΗΣ ΤΗΛΕΟΡΑΣΗΣ ΕΙΝΑΙ ΚΑΤΙ! ΚΙ ΟΧΙ ΜΟΝΟ ΕΞ' ΑΙΤΙΑΣ ΤΟΥ ΤΡΑΓΚΑ ΑΛΛΑ ΕΝΟΣ ΠΛΗΘΟΥΣ ΣΑΝ ΤΟΝ ΤΡΑΓΚΑ, ΜΙΑΣ ΚΑΙ Ο ΤΡΑΓΚΑΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ Η ΕΞΑΙΡΕΣΗ.
    ΑΛΛΗ... ΜΙΑ ΚΑΛΗ ΠΡΑΞΗ, ΣΑΝ ΑΡΧΗ, ΘΑ ΗΤΑΝ ΚΑΙ Η ΑΠΟΧΗ ΑΠΟ ΤΟ ΔΙΑΒΑΣΜΑ ΤΩΝ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΩΝ ΦΥΛΛΑΔΩΝ, ΓΕΝΙΚΩΣ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. Θανάση, σε ευχαριστώ! Πολύ με τιμά η αναφορά σου. Νομίζω ότι "αξίζω τον κόπο" ως μελέτη περίπτωσης, όχι για τα όσα φιλόφρονα μου καταλογίζεις. Είμαι ένα είδος ενημερωμένου και επαρκούς μορφωτικά πολίτη,που μέχρι πρόσφατα μπορούσε να τα βολέψει με τον πολιτικό σχολιασμό. Και καταλάβαινα και είχα άποψη και μπορούσα να παρακολουθώ τις εξελίξεις και να καταθέτω με αρκετή σιγουριά την άποψή μου.
    Τώρα τελευταία...διατελώ εν συγχύσει.
    Δεν είμαι σίγουρη για τίποτα πέρα από τα προφανή, την ραγδαία επιδείνωση της οικονομικής κατάστασης και τις αντικρουόμενες απόψεις επ' αυτής.
    Αν έχουν καταφέρει να μπερδέψουν εμένα, που δεν είμαι κι ο μέσος όρος, δυστυχώς, τι έχουν κάνει στον πολύ κόσμο;

    ΑπάντησηΔιαγραφή