Σάββατο, 20 Νοεμβρίου 2010

Η δική μου ...Αριστερά !!


Σήμερα θα σας μιλήσω για μια άλλη ..’αριστερά’.

Ούτε για το ΚΚΕ, ούτε για τον ΣΥΡΙΖΑ, όχι. Σήμερα θα μιλήσω για όλους αυτούς τους φίλους που ‘κρέμονται’ εκεί, στ’ …αριστερά, κάτω απ’ τον τίτλο ‘ΙΣΤΟΛΟΓΙΑ’ !...


Ξέρετε πώς γίνεται. Στην αρχή, δεν είσαι πουθενά. Φοβάσαι. Παρακολουθείς όμως κάποιον φίλο. Που αγαπάς. Που σέβεσαι. Που θαυμάζεις τη γραφή του. Σιγά-σιγά, παρακολουθείς και τους δικούς του φίλους. Την παρέα του. Κάποιοι σ’ αρέσουν. Κάποιοι σ’ αρέσουν περισσότερο. Ο κύκλος ανοίγει.


Ύστερα, τολμάς τα πρώτα σου σχόλια. Αρχίζεις και υπάρχεις. Συμφωνείς. Επικροτείς. Καμιά φορά εκφράζεις διακριτικά την αντίρρησή σου. Ακούς την απάντηση. Γίνεται όλο αυτό μια νέα παρέα. Μια συντροφιά. Ο αχανής χώρος που βρίσκεις σε τρομάζει ίσως. Πρέπει να προσέχεις. Μήπως είναι ‘εικονική’ ετούτη η ‘ζωή’; Μήπως είναι εξάρτηση; Μήπως ετούτο το μαραφέτι κλέβει ανάσες; Μοδάτη απομόνωση;;..


Κάποια στιγμή, τέλος, το τολμάς. Χτίζεις –κουτσά-στραβά- το ‘δικό’ σου. Κουτσά-στραβά, μπλέκεσαι στις οδηγίες του Blogger. Πώς σκατά το κάνουν αυτό τώρα;; Τι ωραίο που είναι το άλλο. Μα πώς το κάνει αυτός αυτό; Μετανιώνεις χιλιάδες φορές γιατί δεν έβαλες κάπως πιο έτσι τον τίτλο; Ανακαλύπτεις εκ των υστέρων πως με τον τίτλο σου υπήρχε σήριαλ στην τηλεόραση. Στις αρχές είναι σ’ έναν βαθμό παιχνίδι με το τέρας της ‘τεχνολογίας’, που προσπαθείς να το ημερέψεις, μέχρι που καταλαβαίνεις πως το μέσο είναι, τίποτε άλλο, πως τα ‘άλλα’ είναι τα σημαντικά, αυτά που γράφεις. Αυτά που διαβάζεις. Οι άνθρωποι που βρίσκονται, που ανασαίνουν εκεί πίσω απ’ τα πληκτρολόγια..


Μετά αρχίζει η πραγματική περιπλάνηση. Απ’ τον Ιούνιο του 2009 που έκανα την πρώτη-πρώτη ανάρτηση μέχρι σήμερα, συνάντησα εδώ στο μπλογκοχωριό πολλούς. Ξέρετε πώς λειτουργεί. Πάς εκεί. Βλέπεις έναν τίτλο έξυπνο. Μπαίνεις διαβάζεις. Σου κάνουν ένα σχόλιο που σε κεντρίζει. Πας μέχρι το προφίλ. Βρίσκεις το ιστολόγιο. Ξαναμπαίνεις. Συμφωνείς, διαφωνείς, σχολιάζεις, αδιαφορείς. Δεν μπορεί όλοι να σ’ ενδιαφέρουν. Ούτε όλα. Κάποια σ’ εκνευρίζουν σχεδόν. Απ’ όλα έχει ο μπαξές. Αλλά είσαι ελεύθερος. Ελεύθερος γιατί εσύ, τελικά, βάζεις τους δικούς σου κανόνες. Εσύ θέτεις τα όρια που δεν θες να υπερβείς. Εσύ στήνεις την ‘δεοντολογία’ σου. Μ’ αυτήν επιλέγεις κι όλους αυτούς στ’ αριστερά…


Όχι. Μην νομίσετε πως έβαλα εκεί στα ‘ιστολόγια’ τα πάντα. Ούτε βέβαια μόνο αυτούς με τους οποίους ‘συμφωνούσα’. Όλοι ετούτοι οι κύριοι και οι κυρίες, κάποια στιγμή, με κάποια τους ανάρτηση μ’ ενθουσίασαν. Όλους αυτούς τους θαύμασα. Όλοι αυτοί με κέρδισαν. Και το κυριότερο: Μ’ άλλαξαν. Άλλαξαν τον τρόπο να βλέπω τα πράγματα. Μ’ έμαθαν πράγματα. Τους ευχαριστώ, όλους γι αυτό.


Πολιτικά, θα σας φανεί ίσως παράξενο, καθόλου δεν συμφωνώ με όλους. Θα βρείτε σαφώς διαφορετικές ‘απόψεις’ απ’ τις δικές μου, στην λίστα. Δεν είναι αυτό το κριτήριό μου. Εάν σ’ ένα τόσο ελεύθερο βήμα διαλόγου δεν σεβαστούμε την δημοκρατία πάμε χαμένοι. Εάν δεν μάθουμε ν’ ακούμε άλλωστε, δεν έχουμε το δικαίωμα να θέλουμε να μας ‘ακούσουν’. Είναι νόμος αυτό.


Η λίστα, όπως είναι φυσικό, εμπλουτίζεται συνεχώς. Αυτοεμπλουτίζεται θα ήταν το πιο σωστό. Κάποιον βρίσκει κάποιος, μοιραία τον ανακαλύπτεις κι εσύ. Κι άμα σου κάνει κάποτε εκείνο το μαγικό ‘κλικ’, τον προσθέτεις στην λίστα ‘με μια σεμνή τελετή’…


Έχω ποτέ απογοητευτεί; Διέγραψα ποτέ κάποιους;; Εάν εξαιρέσω κάποια ‘επαγγελματικά’ πόρταλς και ένα-δυο προσωπικά που έπαψαν να λειτουργούν, μόνο μια τέτοια περίπτωση υπήρξε. Δεν θα αποκαλύψω τον λόγο, για να μην εκθέσω προσωπικά δεδομένα, μα έγινε επειδή ο συγκεκριμένος υπερέβη στην σελίδα του ένα πολύ συγκεκριμένο ‘αισθητικό’ όριο. Όλοι οι υπόλοιποι, ποτέ δεν με ‘έδιωξαν’. Συνεχίζω να τους παρακολουθώ, ακόμη κι αν γράψουν σπάνια, θα τους διαβάσω.


Προλαβαίνεις να τα δεις όλα;; Όχι βέβαια. Και να θέλεις. Και να είχες το χρόνο. Όχι. Είναι το άπειρο. Αλλά και στην πραγματική ζωή υπάρχει ο παράγοντας ‘τύχη’. Πώς να μην υπάρξει κι εδώ. Εδώ, που είναι μια επίσης πραγματική ζωή. Ένας κόσμος που σ’ έξι μέρες τον έχτισε αυτός ο παιχνιδιάρης, χαζούλης θεός της τεχνολογίας, και την έβδομη έκατσε, τον χάζεψε και είπε μέσα του ‘είμαι μεγάλος’ !


Τον ευχαριστώ. Σηκώνω το ποτήρι. Να ‘μαστε καλά, να βρισκόμαστε.

12 σχόλια:

  1. Katholou den to parexigisa giati, sti dimokratia stin opia anaferese, ohi mono i entos ton kathieromenon "sintagmatikon" orion antithesis ke kritiki ine apodekti ala akomi ke i ekfrasi akreas antithesis ke kritikis, idika, ton dimosion prosopon ine epitrepti, para tis peri tou antithetou apopsis.
    Pios alos tropos mpori na iparxi gia tin alagi katestimenon ideon, katastaseon ke antilipseon?
    "Polemos patir panton"!
    I peri esthitikis antilipsis ine telios prosopikes ke sevastes opos ke i filosofikes, tis opias meros ine i esthitiki.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. ig. Ki an me rotisis... "ma akomi ke i prosopikes epiloges tous, ke i prosopiki tous zoi? ", tha sou apantiso, ne... ke pali ne!
    Giati,otan... i gineka tou kesara den arki na fenete ala prepi ke na ine timia... tote fantasou, poso perisotero afto ishii gia ton idio ton kesara!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Ε αφου σηκωνεις το ποτηρι, δεν εχω παρα να αντευχηθω και στο blog και στην παρεα!
    Παω μεσα να βαλω μια κουπα...

    Παντα γεια Θαναση.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Κάπως έτσι ξεκινήσαμε όλοι Θανάση. Με κάποιους χαθήκαμε, με κάποιους βρεθήκαμε, με κάποιους διαφωνήσαμε, συμφωνήσαμε, είπαμε μία κουβέντα παραπάνω, κάπου στεναχωρηθηκαμε, αλλα γενικά μιλώντας τα blogs είναι καλή ασχολία. Μαθαίνεις απόψεις ανθρώπων που ενδεχομένως να μην συναντούσες ποτέ σου.

    Υγεία Θανάση, και το δικό μου ποτήρι υψωμένο.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. ΑΓΑΠΗΤΕ ΘΑΝΑΣΗ, ΔΙΑΒΑΣΑ ΣΗΜΕΡΑ ΤΗΝ ΑΝΑΡΤΗΣΗ ΤΟΥ @pitsirikos, ΤΟΝ ΟΠΟΙΟ ΥΠΟΘΕΤΩ ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΕΙΣ ΚΑΙ ΣΥ. ΛΕΕΙ ΜΕΡΙΚΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΕΚΠΛΗΚΤΙΚΑ.
    ΠΡΟΣ ΕΠΙΡΡΩΣΗ ΤΩΝ ΛΕΓΟΜΕΝΩΝ ΤΟΥ, ΒΛΕΠΕ ΔΙΚΗ ΜΟΥ ΑΝΑΡΤΗΣΗ:
    WWW.MONAHIKOSKAVALARIS.BLOGSPOT.COM/2009/07/BLOG-POST_14.HTML
    ΑΥΤΑ ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΑΥΤΑΠΑΤΩΜΕΘΑ.

    ΓΙΑ ΟΛΑ ΤΑ ΥΠΟΛΟΙΠΑ ΠΟΥ ΓΡΑΦΕΙΣ Σ' ΑΥΤΗ ΣΟΥ ΤΗΝ ΑΝΑΡΤΗΣΗ, ΣΥΜΦΩΝΩ ΑΠΟΛΥΤΑ!
    ΑΠΟ ΠΡΙΝ 3 ΧΡΟΝΙΑ ΚΑΙ ΚΑΤΙ, ΠΟΥ ΞΕΚΙΝΗΣΑ ΤΟ ΜΠΛΟΓΓΙΝΓΚ, ΜΕΧΡΙ ΚΑΙ ΤΩΡΑ, Η ΠΟΡΕΙΑ ΜΟΥ ΗΤΑΝ ΑΝΑΛΟΓΗ ΜΕ ΤΗ ΔΙΚΗ ΣΟΥ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. ΞΑΝΑΓΡΑΦΩ ΤΟ URL ΤΟ ΟΠΟΙΟ ΕΜΦΑΝΙΣΤΗΚΕ
    ΛΑΘΟΣ.

    WWW.MONAHIKOSKAVALARIS.BLOGSPOT.COM/
    2009/07/BLOG-POST_14.HTML

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Ανώνυμε, συμφωνώ απόλυτα με το σκεπτικό σας, εκτός ίσως για το περί προσωπικής ζωής. Τα Δημόσια πρόσωπα είναι 'δημόσια' για κάποια άλλη ιδιότητά τους, θέση ευθύνης τους, κλπ.Επομένως τουλάχιστον προσωπικά, η 'προσωπική' τους ζωή δεν με ενδιαφέρει, ούτε πιστεύω πως πρέπει να κρίνεται.
    Το μόνο που δεν κατάλαβα στο σχόλιό σας είναι το τι θα μπορούσατε να παρεξηγήσετε. Έγραψα κάτι για εσάς στην ανάρτηση;; Πώς άλλωστε, αφού είστε 'ανώνυμος';;;;...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Αντώνη καλησπέρα..

    Μας έχουν βομβαρδίσει όλα τόσο πολύ τον τελευταίο καιρό, που είχα σήμερα τη διάθεση να γράψω επιτέλους κάτι 'μακρυά' απ' όλα αυτά, και κυρίως κάτι θετικό. Πιστεύω πως αυτή η 'παρέα'-τα blogs- λέει πράγματα. Πέρα απ' τον ενημερωτικό χαρακτήρα τους.
    Μας 'κατηγορεί' η 'επώνυμη' δημοσιογραφία, πως είμαστε ανώνυμοι και επομένως ανεύθυνοι. Αλλά εδώ δεν κάνουμε 'δημοσιογραφία' ούτε καν το παίζουμε 'δημοσιογράφοι'. Νομίζω πως τους 'πονάει' η ελευθερία μας, έναντι των δικών τους 'εκδοτικών γραμμών'...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. Νίκο καλησπέρα..

    Η δική σου ειδικά 'γωνιά' με κέρδισε με το μότο σου περί φέτας, απ' την πρώτη στιγμή. Οι δυο μας συμφωνήσαμε, διαφωνήσαμε, ξανασυμφωνήσαμε, ξαναδιαφωνήσαμε κατά καιρούς, είναι μοιραίο, έτσι θα συνεχίζεται :))))

    Μην πιστέψεις ποτέ πως δεν εκτιμώ τη σκέψη σου. Η οπτική σου γωνιά, είναι πολύτιμη, εμείς εδώ είμαστε πολύ 'κοντά' και πολλές φορές μας επαναφέρεις στην νηφαλιότητα της 'απόστασής'. Κι άλλωστε, το ξέρεις, όλοι μέσα μας, κατά βάθος, προσευχόμαστε να έχεις δίκιο :)))....

    ΥΓ. Εντάξει. Ζηλεύουμε θανάσιμα τα ταξίδια σου αλλά αυτό είναι άλλο...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. Ταξιδευτή, θα τα δω το πρωί και τα δύο, τώρα μπήκα σπίτι, και θα σου γράψω...

    Καλό βράδυ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. Γεια σου Θανάση.
    Ξερεις τι ειναι ομορφο, τουλάχιστον για μένα. ότι πισω απο τα γυλια της οθόνης των υπολογιστών που μας χωριζουν όλους εμάς, υπάρχουν όλα όσα δεν ξερεις, αλλά γνωριζεις τόσο καλά.

    Έγραφα κάποτε, συνηθως τους φιλους, τις παρεες μας τις φτιαχνουεμ απο έξω προς τα μεσα. Εδω στο blogging, μαθαινεις τοςυ ανθρώπους απο μεσα προς τα έξω. "Μαθαινεις" το μυαλό τους, πριν μάθεις το προσωπο τους.

    Έχει γινει τόση αναλυση για το blogging. Κια όπως όλες οι αναλυσεις, ειναι απλά για να γινονται.

    Να εισαι καλά, να ειστε καλά, πάντα να ανταμωνουμε. Να κρατησουν οι χοροι, και θα βρουμε αλλιωτικα, στεκια ...επαρχιωτικά που έλεγε κάποτε ο Νιόνιος.

    Καλό υπολοιπο Κυριακής και να μου φιλησεις τον μικρό. Να έτσι μου βγηκε. Όπως λέμε στο τηλεφωνο σε ένα φίλο, που δεν βλεπομαστε αλλά ξερουμε ότι συνυπαρχουμε, γιατί ακουμε ο ένας τον άλλον.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  12. Καλημέρα Κατερίνα. Ευχαριστώ για τις ευχές. Διάβασα την πολύ όμορφή ανάρτησή σου σήμερα. Διάβασα και τα νέα. Δεν μας αφήνουν αυτοί να πάρουμε ανάσα...

    ΑπάντησηΔιαγραφή