Σάββατο, 27 Φεβρουαρίου 2010

Τ Ι Τ Α Ν Ι Κ Ο Σ


Μπουχτισμένοι απ' το Ελληνικό χάος, δεν μπορεί, κι εσείς θα το έχετε πολλές φορές ακούσει στο παρελθόν, λέγαμε μεταξύ αστείου και σοβαρού: Μακάρι να έρθουν οι 'ξένοι' να μας διοικήσουν, γιατί αλλιώς προκοπή δεν βλέπουμε !...

Υποπτευόμαστε, άλλωστε, με το φτωχό μας το μυαλό, τότε, πίσω, την εποχή που γινόταν ακόμη η μεγάλη κουβέντα 'μέσα ή έξω απ' την Ε.Ο.Κ.' (εόκ και νάτο το ίδιο συνδικάτο κλπ), πως πέρα απ' τα οικονομικά οφέλη, την δημοκρατική σταθερότητα, την πιθανή εξασφάλισή μας απ' τις προαιώνιες απειλές των εξ ανατολής γειτόνων μας, το ξέραμε πως, δεν γίνεται: Η είσοδός μας, μοιραία θα εκχωρούσε ένα μέρος των αποφάσεων, ένα μέρος της 'κυριαρχίας' μας, στους Ευρωπαίους..

Κύλησε πολύ νερό κάτω απ' τα γεφύρια από τότε..

Αλήθεια πρώτη: Το ίδιο το Ευρωπαϊκό όραμα δεν μένει πια εδώ. Ξεθώριασε. Απώλεσε τα ιδεολογήματά του. Απεδείχθη φτηνό, αγοραίο, ύποπτο. Οι συγκλίσεις που ποτέ δεν επιχειρήθηκαν στ' αλήθεια. Οι διευρύνσεις που δεν ήταν τίποτε άλλο παρά όρεξη για επιπλέον εκατομμύρια καταναλωτικών μονάδων. Ο πόλεμος πλούσιων-φτωχών κρατών-μελών που ποτέ δεν σταμάτησε. Η ανυπαρξία φωνής απέναντι στο υπερατλαντικό δέος, που φανερά τορπίλιζε όποτε μπορούσε. Η υιοθεσία της άποψης πως Ευρωπαϊκή αμυντική πολιτική δεν χρειάζεται, αφού υπάρχει το ΝΑΤΟ (με πρόσχημα και την διάλυση της πάλαι ποτέ κραταιάς Σοβιετικής Ένωσης). Η ουσιαστική ανυπαρξία κοινής εξωτερικής ενιαίας γραμμής. Οι Βρυξέλλες των γραφειοκρατών, των 'οδηγιών', του συμφώνου σταθερότητας, που ποτέ δεν είχαν 'κοινοβούλιο' των λαών, με τους λαούς όλο και περισσότερο να αδιαφορούν σε ξαπλώστρες την ημέρα των Ευρωεκλογών...

Αλήθεια δεύτερη: Οι σημαίες με τα δώδεκα αστέρια που κυμάτισαν έκτοτε δίπλα στις Ελληνικές -σε παραλίες, ξενοδοχεία και υπουργεία- δεν μας έκαναν αυτόματα 'Ευρωπαίους'. Το απίθανο χαϊδολόγημα των ηγετών μας, των κομμάτων μας, σ' έναν 'λαό' -εμάς-, που εύκολα ψήφιζε -εν τη ανοησία του και όχι 'σοφά- πάντοτε εκείνον που του πούλαγε γοητιλίκι, τον 'χαρισματικό', τον 'λαοπλάνο' και τον λαϊκιστή, μας άφησε ανοχύρωτους στα ρηχά νερά της υποθηκευμένης ευημερίας, της τεμπέλικης καλοπέρασης και της επιδοτούμενης καταναλωτικότητας: Κανείς δεν μας είπε την δύσκολη αλήθεια. Κανείς δεν μας ανάγκασε να δουλέψουμε. Κανείς δεν τόλμησε να μας ταρακουνήσει, να αδιαφορήσει για το περίφημο ΄πολιτικό κόστος' και να μας προστατέψει απ' την βόλεψη που είχε κοντά ποδάρια.

Αντίθετα, σήμερα καταλαβαίνουμε, πως ίσως και να παίχτηκαν ύποπτα παιχνίδια πίσω απ' την πλάτη μας, καθώς την ίδια στιγμή που εμείς σταματούσαμε να παράγουμε οτιδήποτε, που γινόμαστε όλο και περισσότεροι δημόσιοι υπάλληλοι, που δανειζόμαστε όλο και περισσότερο, που χτίζαμε όλο και περισσότερο τσιμέντο, που επενδύαμε όλο και περισσότερο στα rooms to let, μετατρέποντας το χωραφάκι μας σε αγροτουριστική εγκατάσταση, την ίδια ώρα, ότι παραγωγικό, ξεπουλιώταν στο μεγάλο κεφάλαιο, ντόπιο ή ξένο δεν έχει σημασία, ότι παιδαγωγικό γινόταν κατάληψη, στρεβλός συνδικαλισμός και ακαδημαϊκή μάσα κι ότι κοινωνικό μετατρεπόταν μοιραία σε τηλεοπτικό αυνανισμό, ιδιωτική τηλεόραση, μεταμεσονύκτιο πολιτικό trash-tv, κίτρινο τύπο και ζούγκλα...

Τώρα, ήρθε η ώρα να 'έρθουν οι ξένοι' να μας 'διοικήσουν'. Ήρθε η ώρα να μετρήσουμε το μέγεθος της 'εκχώρησης' της 'εθνικής κυριαρχίας'. Ήρθε η ώρα, κι εμείς είμαστε παράλυτοι, τρομοκρατημένοι, υπερχρεωμένοι, κατάκοιτοι..

Τώρα, ψελίζουμε κάτι φαιδρά περί πολεμικών αποζημιώσεων Αντιδρούμε στον 'τσαμπουκά των ελεγκτών. Θυμώνουμε με την Αφροδίτη της Μήλου. Αντιπολιτευόμαστε στο σύνδρομο του 'Τιτανικού' : Στρουθοκαμηλίζουμε άλλη μια φορά, μη θέλοντας να δούμε την αλήθεια: Δεν θα γίνουν θαύματα. Το κακό έχει γίνει. Η υποτίμηση που δεν μπορούμε να κάνουμε, θα γίνει απεχθής στήριξη απ' όπου κι αν προέλθει τελικά. Και κυρίως: Θα χρειαστεί πολύς χρόνος για να μπορέσουμε να σταθούμε στα πόδια μας..

Έχουμε χτυπήσει το παγόβουνο !

Μόνο που ποτέ δεν ήμαστε 'Τιτανικός'._

Παρασκευή, 26 Φεβρουαρίου 2010

Αγαπητέ κύριε Χρυσοχοϊδη:


Ο άνθρωπος πάει. Χάθηκε. Αυτό, δεν μπορούμε να το 'διορθώσουμε'..

Φαίνεται, όμως, πως αυτή τη στιγμή κινδυνεύουν κι όσοι στηρίζονταν σ' αυτόν. Η άνεργη γυναίκα του, και το 18 μηνών παιδί του. Δεν έχουν χρήματα. Ζούν σ' ένα υπόγειο. Η μητέρα δεν έχει να αγοράσει ούτε καν γάλα για το μωρό.

Και δεν λέω. Δεν κατηγορώ κανέναν. Ούτε τους αστυνομικούς, πυρά δέχονταν κι αυτοί, να πω, ήταν η κακιά η ώρα..
Αναρωτιέμαι: Δεν θα έπρεπε ο σύλλογος των αστυνομικών να ευαισθητοποιηθεί και να συγκεντρώσει κάποια χρήματα για τις πρώτες ανάγκες της γυναίκας και του παιδιού;;;....
Αναρωτιέμαι: Δεν θα μπορούσε το υπουργείο, έστω παρακάμπτοντας το ΑΣΕΠ, να βρεί μια δουλειά για την γυναίκα αυτή, ώστε να μπορέσει να μεγαλώσει το παιδί της;
Χάθηκε ένας άνθρωπος. Πρέπει να 'εξαφανιστούμε' ΟΛΟΙ μας;;...

Περισσότερες πληροφορίες εκεί που τις βρήκα κι εγώ...

Πέμπτη, 25 Φεβρουαρίου 2010

Αφροδίτη της Μήλου


Με όλον αυτόν τον θόρυβο, με το Γερμανικό έντυπο, βρήκα την ευκαιρία να ψάξω και να βρω την ιστορία της 'Αφροδίτης της Μήλου', που ομολογώ πως δεν γνώριζα..

Το διάσημο γλυπτό, λοιπόν, βρέθηκε από τύχη. Ένας αγρότης απ' την Πλάκα της Μήλου, ο Γεώργιος Κεντρωτάς, τον Απρίλη του 1820 (!). Σκάβοντας σ' ένα κτήμα του, κοντά στην περιοχή της αρχαίας πόλης του νησιού, βρίσκει κατ' αρχήν ένα μεγάλο μέρος του αγάλματος. Δεν γνωρίζει ασφαλώς την αξία του, ωστόσο περιέφραξε το σημείο πρόχειρα.

Την ίδια εποχή, στο νησί, βρίσκεται αγκυροβολημένο ένα Γαλλικό πολεμικό πλοίο. Αξιωματικός του πλοίου (Ολιβιέ Βουτιέ), που βλέπει το άγαλμα, παροτρύνει τον Κεντρωτά να αναζητήσει και το υπόλοιπο, πράγμα που εκείνος κάνει, με επιτυχία.

Μαζί με το κυρίως άγαλμα, βρίσκονται σπασμένα και τα χέρια της Αφροδίτης. Επίσης στον ίδιο χώρο βρίσκεται και επιγραφή (που έχει χαθεί), αλλά, δεν ανέφερε τον γλύπτη του αγάλματος, παρά μόνον ίσως τον χορηγό. Αργότερα αποδείχθηκε πως το σημείο όπου έσκαψε ο Κεντρωτάς ήταν ένα τμήμα του σταδίου της Ελληνιστικής πόλης του νησιού.

Οι Γάλλοι, αντιλαμβανόμενοι την αξία του έργου, αμέσως έρχονται σε επαφή με τον πρεσβευτή τους στην Κωνσταντινούπολη, λόγω, όμως της καθυστέρησης, ο Κεντρωτάς υπό την πίεση των προκρίτων του χωριού, το έχει εν τω μεταξύ πουλήσει (λένε για 400 γρόσια) σε κάποιον παπά-Μακάριο Βεργή, για λογαριασμό των Τούρκων.

Τελικά, ο Γάλλος πρέσβης, στέλνει και τρίτον Γραμματέα στο νησί, και μετά από διαπραγματεύσεις, και υπό την πίεση της παρουσίας του στόλου, καταφέρνει και το παίρνει για λογαριασμό των Γάλλων.

Το άγαλμα φτάνει, τελικά, το 1821 στην Γαλλία, δωρίζεται στον βασιλιά Λουδοβίκο ΙΗ', που αμέσως το δωρίζει στο μουσείο του Λούβρου, όπου βρίσκεται μέχρι σήμερα.

Φαίνεται, πως, δυστυχώς κατά την μεταφορά, χάθηκαν τα χέρια του αγάλματος, δεν είμαστε πάντως εντελώς σίγουροι, εάν πράγματι είχαν βρεθεί απ' τον Κεντρωτά.

Ούτε η χρονολόγηση του αγάλματος, ούτε η μορφή που παριστάνει δεν είναι εντελώς σίγουρες. Το πιθανότερο είναι πως είναι των Ελληνιστικών χρόνων, ίσως του 1ου, αιώνα π.Χ. 'Αν και δεν βρέθηκε κάποια επιγραφή, επίσης πιθανότατα, απεικονίζει την θεά Αφροδίτη. Φυσικά, ούτε για την στάση των χεριών της, μπορούμε να ξέρουμε. Μια άποψη είναι πως πρόκειται για την Θεά, ενώ κρατά το μήλο της Έριδος, που της έχει δώσει ο Πάρις. Από την στάση του σώματος, άλλοι υπέθεσαν πως απεικονίζεται καθώς ετοιμάζεται να μπει στο μπάνιο της.

Το γλυπτό έχει ύψος περίπου 2,10 μ. και βάρος σχεδόν 900 kg.
(Αξίζει να κλικάρετε πάνω στις φωτογραφίες, για να θαυμάσετε το γλυπτό σε μεγαλύτερο μέγεθος)

Τρίτη, 23 Φεβρουαρίου 2010

Οι Γερμανοί ξανάρχονται...


Συγνώμη, αλλά ντρέπομαι..

Εξανέστη ο πρόεδρος της Βουλής, κ. Πετσάλνικος, για την φωτογραφία της Αφροδίτης της Μήλου, στο εξώφυλλο Γερμανικού περιοδικού, με τον μέσο προτεταμένο σε χυδαία χειρονομία. Κάλεσε στο γραφείο του, τον Γερμανό Πρέσβη στην Αθήνα (!!!), να διαμαρτυρηθεί Δεν ξέρω, εάν θα του επιδώσει και κάποιο επίσημο διάβημα, νομίζω αυτή η δικαιοδοσία, παραμένει ακόμη στο Υπουργείο των Εξωτερικών..

Εξανέστη και ο Δήμαρχος Αθηναίων, ώς άλλος ...Ζορό (?), με την ίδια φωτογραφία, απέστειλε στα 'μίντια' επιστολή, καταπέλτη, εναντίων των Γερμανικών Μέσων, τα οποία έχουν υπερβεί τα εσκαμμένα, θυμήθηκε Δίστομα, Καλάβρυτα, κατοχές..

Διαβάζω, εδώ κι εκεί, να μποϊκοτάρουμε τα Γερμανικά προϊόντα, να μην ξαναπατήσουμε στο Lidl, να ζητήσουμε τις πολεμικές αποζημιώσεις του β΄ παγκοσμίου πολέμου..

Ντρέπομαι.

Όχι για την Αφροδίτη του Γερμανικού εντύπου. Το έντυπο, χέστηκε και για την Ελληνική κρίση, χέστηκε και για την Αφροδίτη, αδιαφορεί παντελώς ακόμη και για το συμφέρον των αναγνωστών του, να πουλήσει ήθελε μονάχα το 'έντυπο', κι αυτό έκανε. Βλέπω και τα δικά μας 'έντυπα' πώς στέκονται όλα, πάντα, στο ύψος των περιστάσεων...

Ντρέπομαι, όταν στην χώρα μου, διαπραγματεύσεις αναλαμβάνουν οι άσχετοι. Ο πρόεδρος της Βουλής. Ο δήμαρχος που ξέρει πως έρχονται δημοτικές εκλογές. Ακόμη κι ο αγρότης που κλείνει τον δρόμο, και μιλά κατευθείαν με τον Βούλγαρο πρωθυπουργό..

Ντρέπομαι, που είναι έτοιμα λάβαρα να ανεμίσουν, επιθέσεις να επιχειρηθούν εναντίον ανεμόμυλων, εθνικιστικές κορώνες να παιανίσουν: Μήν πάτε στα Lidl !

Ναι βρε καλέ μου. Να μην πάμε. Το σκέφτηκες καλά; Το μέτρησες; Πόσα γερμανικά κωλόχαρτα πρέπει να μην πάρω εγώ, για να ισοφαρίσεις εσύ το Γκολφάκι; Το σκέφτηκες σοβάρα; Διότι εκεί στα Lidl, δουλεύουν Έλληνες εργαζόμενοι. Δεν δουλεύουν Γερμανοί. Γερμανικά προϊόντα πουλάνε χιλιάδες Έλληνες υπάλληλοι, και στον Κοτσόβολο, και στο Media Markt, και στο Praktiker, και παντού. Να μην το πάρω το Γερμανικό, να πάρω το Κινέζικο, εντάξει. Το καλοκαίρι; Θα μου πεις να μην δεχθώ και Γερμανούς τουρίστες; Μήπως θα γεμίσεις τα ξενοδοχεία μας με Κινέζους;..

Εδώ, εσύ ο ίδιος που φωνάζεις, έχεις -για την τσεπούλα σου- ξεπουλήσει τη μισή Μάνη στους Γερμανούς. Τα ξέχασες; Κι όχι μονάχα την Μάνη. Αλλά και τα Ναυπηγεία. Και τον ΟΤΕ. Και το Ελ. Βενιζέλος. Και δεν ξέρω, κι εγώ, πόσα άλλα..

Ντρέπομαι -και φοβάμαι.

Όχι τόσο για τις ανώνυμες κραυγές.

Για τις επώνυμες...

Εθνική Κυριαρχία King Size !...


Μην μου ξαναπεί κανείς, πως έχουμε χάσει την εθνική μας κυριαρχία γιατί θα θυμώσω ! Αντιθέτως! Είμεθα ένα αυτοδύναμο, αυτοδιοίκητο, ανεξάρτητο προτεκτ.. (ουπς), κράτος !

Απόδειξις;;

Με άνεση, και η προηγουμένη και η νυν κυβέρνησις, αποφασίζει με πλήρη ελευθερία και άνευ ουδεμίας 'πιέσεως', προερχομένης από ύποπτα κέντρα αποφάσεων, και εν συνεχεία νομοθετεί άνευ φόβου και πάθους, περί του καταλληλωτέρου τρόπου περιστολής της ανθυγιηνούς, επιβλαβούς, σχεδόν αντεθνικής συνηθείας του καπνίσματος !

Ολίγαι κυβερνήσεις ανά τον κόσμο, απολαμβάνουν τέτοιας πλήρους ελευθερίας, επί, μεγάλων, κρισίμων και δυσεπιλύτων ζητημάτων ! Ούτε η κ. Μέρκελ ούτε ο κ. Σαρκοζί ούτε κανείς άλλος δεν τόλμησε να θέσει κανέναν απολύτως όρον, να ζητήσει κανένα απολύτως αντάλλαγμα: 'Κάντε, ότι σας φωτίσει ο Θεός', διεμήνυσαν στην Μαριλίζα !...

Το ζήτημα, ωστόσο, παραμένει -στη συγκεκριμένη περίπτωση-, διότι δεν αρκεί να είσαι ελεύθερος, αυτόνομος κλπ, πρέπει να κάνεις και εύλογη χρήση αυτής της ελευθερίας...

Διότι, πήγε τώρα στην προσφιλή Υπουργό αυτός ο επίμονος κ. Μπεχράκης και την παρέσυρε -ώς άλλος όφις-, πως και καλά, η προηγουμένη ηγεσία του Υπουργείου (Mr nothing), δεν είχε και καλά νομοθετήσει αρκούντως αποφασιστικά, πως τάχα μου, είχε αφήσει 'τρύπες΄ και παραθυράκια, πως ο νόμος έπασχε στην εφαρμογή του και κάτι τέτοια.

Αμέσως μόλις οι μαγικές λέξεις 'προηγούμενη ηγεσία' εισήλθαν στις αρτηρίες της Υπουργού -ώς άλλη νικοτίνη-, ευφορία την συνετάραξε, μία γλυκιά ζάλη, ίσως μάλιστα και κάτι τις το ...αφροδισιακό σχεδόν !

Διότι, βλέπετε, ώς ειδικός ο κ. Μπεχράκης, γνωρίζει πολύ καλά, το κατάλληλο ..χαρμάνι λέξεων, τας οποίας πρέπει να χρησιμοποιήσει, ώστε να αποπλανά μετά βεβαιότητος, αθώας και παρθένους (ως προς τις ουσίες) Υπουργούς !..

'Εμείς θα το εφαρμόσωμεν σωστά' ανέκραξεν η Μαριλίζα, και μαθαίνω πως ετοιμάζεται να νομοθετήσει πλήρη απαγόρευση του τσιγάρου από όλους ανεξαιρέτως τους χώρους, διότι τώρα... αυτό πάθαμε βρε παιδιά και δεν το κόψαμε! Μπερδευόμαστε, επιτρέπεται, δεν επιτρέπεται, μπερδευόντουσαν και τα γκαρσόνια, να βάλω να μη βάλω τασάκι, μπερδευόντουσαν και τα όργανα της τάξεως, στο τέλος -μέσα στο μπέρδεμα- καπνίζαμε όλοι (πελάτες, γκαρσόνια και όργανα) αντάμα !....

Το μόνο που φοβάμαι, φίλοι, είναι δυστυχώς η οικονομική συγκυρία. Διότι, τι θα κάνει η Υπουργός στο επόμενο καφεδάκι στο Μαξίμου; Τί θα πράξει όταν ο κ. Παπακωνσταντίνου της υπενθυμίσει πως έλπιζε σε τόσα εκατομμύρια απ' την αύξηση του φόρου στα τσιγάρα; Τί θα πράξει όταν μάθει έκπληκτη, πως ίσως ο ίδιος ο πρωθυπουργός, πιθανώς αργά το βράδυ στο Μαξίμου, να καπνίζει -κρυφά- και κανένα στριφτό;

'Άνθρωποι είναι κι αυτοί' θα σκεφτεί ασφαλώς η Μαριλίζα. Έχουν δικαίωμα στις μικρές τους αδυναμίες. Μπορώ τώρα εγώ, να τους τα κόψω όλα μαχαίρι; (και μάλιστα προ της οριστικής αποκαταστάσεως της εθνικής αξιοπιστίας;;;)...

Εκεί, απομένει να δούμε, πόσο ισχυρό θα αποδειχθεί, το ...χαρμάνι του κ. Μπεχράκη...

Κυριακή, 21 Φεβρουαρίου 2010

Υπάρχουν λύσεις (συνέχεια)..


Έγραφα στην προτελευταία ανάρτηση, πως μια απ' τις 'ανακουφιστικές' λύσεις που αναζητά η Ελληνική κυβέρνηση, απέναντι στις κερδοσκοπικές πιέσεις, την Ε.Ε., κλπ, θα μπορούσε να είναι η έκδοση ενός κρατικού ομολόγου. Την στιγμή που τα σπρέντς ανέβηκαν και παραμένουν ψηλά -παρά την 'στήριξη' των 'εταίρων', τη στιγμή που αναζητάμε ακόμη 45 δις περίπου μέσα στο 2010, τη στιγμή που αναζητούμε βοήθειες, που τρέχουμε σε Ρωσίες, που προειδοποιούμε πως το 'Ελληνικό' είναι 'Ευρωπαϊκό' πρόβλημα, που τάζουμε αγορές Γερμανικών όπλων και Γαλλικών φρεγατών, φαίνεται στοιχειωδώς λογικό να επιχειρήσουμε πρώτα έναν εσωτερικό δανεισμό, σαφώς με φτηνότερα επιτόκια (όχι πάντως με 6+)..

Με έκπληξη σήμερα, διαβάζω στο ΒΗΜΑ της Κυριακής, πως η ένωση εφοπλιστών, παίρνει πρωτοβουλία και προτείνει την ίδια λύση στην κυβέρνηση. Μιλά μάλιστα για ένα ομόλογο συνολικού ύψους περίπου 25 δις, πάνω δηλαδή απ' τα μισά, απ' όσα αναζητούμε για το δύσκολο 2010 !...

Διαβάζω επίσης, πως σύμφωνα με άρθρο μεγάλης Γερμανικής εφημερίδας (προχθές), Γαλλία και Γερμανία, ετοιμάζουν ένα πακέτο ενίσχυσης της Ελληνικής οικονομίας περίπου 20-25 δις ! Πακέτο ασφαλώς, που θα προέρχεται 'απ' έξω', θα συνοδεύεται με φανερές και κρυφές δεσμεύσεις, θα υποθηκεύει ασφαλώς πολύ περισσότερο την χώρα μας και πάνω απ' όλα θα είναι κομμένο και ραμένο στα Γαλλο-Γερμανικά ευρωπαϊκά συμφέροντα..

Επειδή δεν βλέπω άλλον λόγο για να μην επιχειρήσει η κυβέρνηση έναν εσωτερικό δανεισμό, πέρα απ' την γκρίνια των τραπεζών πως τάχα θα τους μειωθεί η ρευστότητα, ή πέρα απ' τα συμφέροντα των εταίρων, ή πέρα απ' τα κέρδη των διεθνών κερδοσκόπων, ή -τέλος- πέρα ίσως απ' την αριστερή αντιπολίτευση πως 'τα χαρίζουμε στους εφοπλιστές' (που ασφαλώς θα ακολουθήσει), περιμένω να δω τί θα παιχθεί..

Προτιμώ να με δανείσουν οι Έλληνες εφοπλιστές, που στο κάτω-κάτω κάποια απ' τα κέρδη θα τα κάνουν πλοία υπό Ελληνική σημαία, παρά οι κερδοσκόποι. Ταυτόχρονα θα είναι μια ισχυρή ένεση αξιοπιστίας, αφού θα κάνει πράξη τις δηλώσεις του πρωθυπουργού πως 'η Ελλάδα δεν ζητά χρήματα απ' τους εταίρους, μπορεί να λύσει το πρόβλημα μόνη της'...

Παρασκευή, 19 Φεβρουαρίου 2010

Βρήκα το φάρμακο !!!.....


TROMOLAGNASI

Περιγραφή: Κατασταλτικό του κεντρικού νευρικού συστήματος-αντιφλεγμονώδες 4ης γενεάς. Διατίθεται σε λευκά δισκία των 25 mg, για λήψη από του στόματος ή και μέσω της πρωινής ζώνης των εγχωρίων Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης, σε ενέσιμη μορφή, για ενδοφλέβια λήψη μέσω δημοσιευμάτων του Ξένου Τύπου, καθώς και σε υπόθετα, χορηγούμενα συνήθως πρό της κατακλίσεως, αποκλειστικά από Διεθνείς Οίκους Αξιολόγησης.

Ενδείξεις: Ελλείμματα του Δημόσιου Τομέα άνω του 10%, εξωτερικά χρέη (όταν ξεπερνούν το ποσοστό του 100% του Α.Ε.Π), ιδίως όταν συνοδεύονται από σύνδρομα οξείας οικονομικής ύφεσης. Συνίσταται επίσης σε περιπτώσεις υψηλού ποσοστού παραοικονομίας, καθώς και σε σύνδρομα χρόνιας πολιτικής ανικανότητας ή στρεβλής συνδικαλιστικής ανεπάρκειας. Χορηγείται, ανάλογα και με την κλινική εικόνα του ασθενούς, σε περιπτώσεις ανάγκης λήψης επώδυνων οικονομικών και ασφαλιστικών μέτρων, ώς προετοιμασία για την ομαλή εγχειρητική και μετεγχειρητική πορεία. Κατά καιρούς έχει χρησιμοποιηθεί με καλά αποτελέσματα, και σε περιπτώσεις που κρίνεται χρήσιμη η πολιτική κηδεμονία ή η πρόσκαιρη διευκόλυνση της κερδοσκοπίας ή ακόμη και σε περιπτώσεις όπου κρίνεται αναγκαία η δημιουργία κοινωνικής απάθειας καθώς και η κατάλυση της κοινωνικής συνοχής και αλληλεγγύης. Καλά αποτελέσματα παρουσίασε το σκεύασμα και σε περιπτώσεις: Ισχυρών αγροτικών μπλόκων, χαλαρών ή και λιγότερο χαλαρών συνδικαλιστικών αγώνων, μετρίων εργατικών κινητοποιήσεων, άνευ περιεχομένου αντιπολιτευτικών προτάσεων, δυσανεξίας οικονομικών παραγόντων καθώς και σε σύνδρομα ισχυρών μετεκλογικών σοκ ή δημοσκοπικών στασιμοτήτων.

Αντενδείξεις: Το φάρμακο αντενδείκνυται σε περιπτώσεις που λαμβάνονται άλλα ισχυρά κατασταλτικά του κεντρικού νευρικού συστήματος (όπως παυσίπονα επώδυνων ποδοσφαιρικών ή κομματικών συνδρόμων, ή αντικαταθλιπτικά μειωμένων σεξουαλικών προσόντων, όταν αυτά επιβεβαιώνονται από επίσημες εργαστηριακές μετρήσεις). Η λήψη από του στόματος αντενδείκνυται σε περιπτώσεις οξείας ή χρόνιας γαστρικής ευαισθησίας, οπότε καλύτερο είναι να χρησιμοποιείται η ενέσιμη μορφή ή το υπόθετο. Αντενδείκνυται η χορήγηση του φαρμάκου σε περιπτώσεις χαμηλής ανταγωνιστικότητας, χρόνιας αντιπαραγωγικής συμπεριφοράς, αυξανόμενου ποσοστού ανεργίας, αυτοκαταστροφικών τάσεων, συνδρόμου χρόνιου στρουθοκαμηλισμού, ισχυρού δημοσιουπαλληλικού εθισμού, χρονίας ή οξείας πολιτιστικής ανεπάρκειας και μειωμένου δείκτη κατανάλωσης. Σε περιπτώσεις που η θεραπεία προκαλέσει αντίστροφα απ' τα αναμενόμενα αποτελέσματα, συνίσταται η άμεση διακοπή της χορήγησης ή ακόμη και η χορήγηση αντιδότων, όπως αυξημένων παροχών, αύξησης της ρευστότητας, χρήσης εκκλησιαστικών πόρων, μικρών δόσεων εξωσυζυγικού σεξ, Τερλέγκα, ψαρέματος, διακοπών, κλπ. Αντενδείκνυται γενικά η χρήση κατασταλτικών σκευασμάτων σε όσους χειρίζονται βαρέα μηχανήματα, οδηγούν, κλπ. Επίσης αντενδείκνυται γενικά η χρήση τους από εγκύους, εθισμένους σε αλκοόλ, άλλες τοξικές ουσίες, γάβρους, βάζελους, κλπ.

Δοσολογία: Ενήλικες: Πρωί, μεσημέρι βράδυ, κατά προτίμηση μετά το φαγητό εάν πρόκειται για πρόσληψη από του στόματος. Για την ενέσιμη μορφή, την δοσολογία θα την καθορίσει η γενική εκτίμηση της κλινικής εικόνας του ασθενούς. Το υπόθετο καλύτερα να χρησιμοποιείται προ της νυκτερινής κατάκλισης, ασχέτως εάν προηγηθεί ή όχι συνουσία (έχει παρατηρηθεί και κάποια αφροδισιακή ενίσχυση κατά τις πρώτες χρήσεις του φαρμάκου, που όμως δεν υποκαθιστά τα αντίστοιχα εξειδικευμένα σκευάσματα). Παιδιά άνω των 10 ετών: Αν και είναι σπάνιες τέτοιες περιπτώσεις συνίσταται η ήπια χρήση του φαρμάκου (τουλάχιστον στο 1/2 της δόσης των ενηλίκων). Απαγορεύεται η χρήση του σκευάσματος σε εφήβους, ιδίως σε περιόδους πανελληνίων εξετάσεων. Παιδιά κάτω των 10 ετών και βρέφη: Αν και υπερχρεωμένα ήδη, απαγορεύεται κάθε χρήση του σκευάσματος.

Ανεπιθύμητες παρενέργειες: Παρά την καλή εν γένει εικόνα των κλινικών ερευνών, έχουν παρατηρηθεί κατά καιρούς: ίλιγγος, ζαλάδα, τάση για εμετό, εμετός, τσαντίλα, εκνευρισμός, αστάθεια, ακράτεια, απώλεια κοπράνων, απώλεια ψήφων, μεταστροφή δημοσκοπήσεων, ερωτική απάθεια, κατάθλιψη, διακοπή καταναλωτικών συνηθειών, υπερβολικό κυνήγι αποδείξεων, στραβοκοίταγμα, υστερία, κρίση με συνοδεία σπασμών, επιληπτικά σοκ. Σε σπάνιες περιπτώσεις έχουν καταγραφεί ακόμη και διαζύγια, μεταναστεύσεις, εθελούσιες συνταξιοδοτήσεις, κοινωνικές ταραχές, διασπάσεις κομμάτων, ακόμη και αυτοκτονίες.

Τηλ. Κέντρου Δηλητηριάσεων: 777 777 777

Αριθμός έγκρισης Ε.Ο.Φ.: 123 456/789

Τετάρτη, 17 Φεβρουαρίου 2010

Υπάρχουν λύσεις (2)


Θα κόψουν τον 14ο μισθό απ' τους δημόσιους υπαλλήλους. Λένε. Το απαιτούν οι Βρυξέλλες. Μπορούν να το 'εφαρμόσουν', αφού στις 15 Μάρτη δεν θα έχουμε καν δικαίωμα ψήφου. Θα γίνει με λίγα λόγια, ερήμην μας. Το εμπεδώσαμε. Η εθνική κυριαρχία...

Λένε, η ετήσια μισθοδοσία του δημόσιου τομέα, είναι κάπου στα 19 δις. Κόβοντας τον ένα απ' τους 14 μισθούς, σημαίνει πως συμπιέζουμε το έλλειμμα κατά 1,4 (περίπου) δις.

Μαζί, όμως συμπιέζουμε και την κατανάλωση, και την αγοραστική δύναμη, και την απόσταση απ' τον μέσο Ευρωπαϊκό όρο μισθών. Απόσταση απ' τον Ευρωπαϊκό μέσο όρο, που πλήττει περίσσότερο τον συνταξιούχο (που φτάνει μόλις στο 50% περίπου του Ευρωπαίου ομόλογού του)..

Αναρωτιέμαι: Δεν θα μπορούσαμε να καταφύγουμε σε εσωτερικό δανεισμό; Νομίζει η κυβέρνηση πως δεν θα μαζέψει 1,4 δις απ' την έκδοση ενός κρατικού ομολόγου; Εγώ, λέω θα μαζέψει πολλαπλάσια..

Δεν μας αφήνει ο Σαρκοζί και η Μέρκελ να πάρουμε τόσο σοσιαλιστικά μέτρα; Ή μήπως δεν μας αφήνουν οι τραπεζίτες, τάχα επειδή θα τους μειωθεί η ρευστότητα;..

Ή μήπως ΚΑΤΙ ΑΛΛΟ εμποδίζει την κυβέρνηση;;....



Κυριακή, 14 Φεβρουαρίου 2010

Όπου ο φτωχός και ...το μόριό του !....


Ένα απ' τα επιχειρήματα του κ. Σαμαρά εναντίον του νομοσχεδίου για την παροχή Ελληνικής ιθαγένειας στους μετανάστες, ήταν και το 'άκαιρο' του εγχειρήματος, απορούσε ο αρχηγός της Ν.Δ. 'γιατί τώρα', ποια υπήρξε η αιτία της βιασύνης του υπουργού Εσωτερικών να φέρει και να ψηφίσει τον νόμο στην Βουλή..

Αστόχησε, πάντως η ηγεσία της αξιωματικής αντιπολίτευσης να κατανοήσει την πραγματική αιτία της βιασύνης αυτής. Νόμισε, πως οι επερχόμενες δημοτικές εκλογές ήταν ο κρυμμένος λόγος, η κρυφή συνωμοσία εκ μέρους του ΠΑΣΟΚ, πως όλα έγιναν, όπως κάθε φορά, 'για τα κουκιά'..

Η αιτία όμως ήταν άλλη...

Άλλη, διότι όπως δημοσιεύτηκε πρόσφατα σε πανευρωπαϊκή έρευνα μεγάλης εταιρείας ..προφυλακτικών, οι Έλληνες ΕΡΧΟΜΑΣΤΕ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟΙ ώς προς το μήκος του ερωτικού μας μορίου, σε σχέση με ΟΛΟΥΣ τους υπόλοιπους Ευρωπαίους, με μέσο όρο, μόλις 12 και κάτι εκατοστά !!...

Έσπευσε, λοιπόν, όπως φαίνεται ο κ. Ραγκούσης να ενισχύσει τον Εθνικό Μέσο Όρο, με την Ελληνοποίηση μερικών χιλιάδων μεταναστών, προερχομένων μάλιστα και από Αφρικανικές χώρες, ενισχύοντας έτσι τουλάχιστον την ...ερωτική μας αξιοπιστία ώς λαού, αφού η άλλη -η οικονομική- έχει βρεθεί στο ναδίρ..

Κατανοεί, προφανώς, ο υπουργός, πως δεν αρκεί μόνο η Ελληνοποίηση του εορτάζοντος λαθρομετανάστη αγίου Βαλεντίνου για να ανυψώσει το ΠΕΣΜΕΝΟ ερωτικό ηθικό μας, έσπευσε επομένως να Ελληνοποιήσει και μερικά μεγάλα Αφρικανικά ...μόρια !..

Φαντάζομαι, πως εκτός της γνώσεως της Ελληνικής Ιστορίας, της επάρκειας στη γλώσσα και των τριών συστατικών επιστολών, στο νομοσχέδιο θα εισαχθεί σύντομα ως όρος και η σχετική ...μέτρηση...

Τρέμετε, πρωταθλητές Γάλλοι: Ερχόμαστε !...


Παρασκευή, 12 Φεβρουαρίου 2010

Ψάρια...


Ενδιαφέρουσα κουβέντα έχει ανάψει στης Riski. Ξεκίνησε από ένα mail που κυκλοφορεί για το ΙΚΕΑ, τις τιμές των προϊόντων του εδώ και έξω, συνεχίστηκε με την απάντηση εκ μέρους της επιχείρησης, και μέσα από πολλά και ενδιαφέροντα σχόλια, έφτασε στην καταναλωτική μας συμπεριφορά (ως Ελλήνων), στην καταναλωτική μας 'παιδεία', στην παιδεία γενικότερα, στις ευθύνες του κράτους, κλπ...


Εμείς οι μεγαλύτεροι που προλάβαμε την εποχή 'χωρίς τηλεόραση', που προλάβαμε την ράφτρα, το μπακάλικο και το κρέας κάθε Κυριακή, ήμαστε εκ των πραγμάτων 'προστατευμένοι', υπήρξαμε εξ ανάγκης 'σωστότεροι' σαν καταναλωτές. Σε μια Ελλάδα της 'υπανάπτυξης', ελάχιστοι μπορούσαν να 'ζούν για να καταναλώνουν'. Οι πολλοί κατανάλωναν για να ζουν..


Αποδειχθήκαμε, δυστυχώς, πολύ σύντομα, πολύ ευάλωτοι σε όσα ακολούθησαν. Εύκολα ακολουθήσαμε τη τηλεοπτική ρεκλάμα. Εύκολα παρασυρθήκαμε απ' το δήθεν δωρεάν ράφι του σούπερ μάρκετ. Εύκολα λουστήκαμε όλα όσα κοροϊδεύαμε. Πανεύκολα μετατραπήκαμε σε χρόνο ντε-τε σε 'καταναλωτικές μονάδες'. Η φτωχή κοινωνία της γειτονιάς, της αλάνας και της συνοχής, έγινε λάϊφ στάϊλ και αγορά του άχρηστου. Πληρώσαμε πανάκριβα τα νέα μας 'ήθη...


Αφήσαμε καμιά παγίδα που να μην πέσουμε μέσα;; Καμιά: και οι δόσεις μας παρέσυραν, και οι πιστωτικές κάρτες, και τα διακοποδάνεια, ακόμη και η πυραμίδα του χρηματιστηρίου -τρομάρα μας-, τίποτε δεν καταφέραμε να αποφύγουμε..


Αμφιβάλω εάν καμία 'πολιτεία', κανένα 'κράτος' μπορούσε να κάνει οτιδήποτε. Εμείς είμαστε και το κράτος. Εμείς και η πολιτεία. Θυμάστε, απ' το 81 και μετά, η διαφήμιση μπήκε για τα καλά ακόμη και το προεκλογικό παιχνίδι..


Τώρα, έχοντας εν τω μεταξύ, διαπαιδαγωγήσει και τα παιδιά μας, με τον ίδιο ακριβώς τρόπο, έχοντάς τα μάθει, να έχουν κινητό στα 12, πι-σι στα 10 και μπαρότσαρκα στα 14, ζητάμε απ' την ίδια αυτή 'νέα γενιά' -εμείς οι μόνοι θύτες-, να διέλθει απ' το στοιχειωμένο δάσος του μάρκετινγκ αλώβητη, να μπορέσει να ξεχωρίζει το αναγκαίο απ' το άχρηστο, το καλό απ' το κακό, της ζητάμε να αποκτήσει το μέτρο που εμείς χάσαμε, εμείς οι ίδιοι ανόητοι που φάγαμε τα βόδια του Ήλιου...


Δεν ξέρω ειλικρινά, πόσο και εάν θα μπορούσε η παιδεία να κάνει κάτι για τις επόμενες γενιές. Το κράτος, μπορεί ασφαλώς σε επίπεδο κανόνων της αγοράς να κάνει πράγματα. Καμιά κυβέρνηση πάντως, δεν θα μας σώσει απ' το ίδιο μας το ξεροκέφαλο.


Η οικονομική κρίση, αποκαλύπτει ολοένα και περισσότερο, πως από κάτω υπήρχε μια κρίση του ίδιου του τρόπου της ζωής μας. Την καταλαβαίναμε, μην προσποιούμαστε τώρα τους αθώους. Δεν βλέπαμε την έκπτωση; Δεν βλέπαμε τον ωχαδελφισμό; Δεν βλέπαμε τάχα την υπερβολή; Όλα και τα βλέπαμε, και τα ανεχτήκαμε όλα. Αρκούσε, κάπου στο κάδρο της πλαστής ευημερίας να ήμαστε μέσα. Αρκούσε ένα μερίδιο, μια μετοχή, και η συνενοχή μας ήταν εξασφαλισμένη. Οι ελάχιστοι που 'τα λέγανε' -αν υπήρξαν- χάθηκαν στον θόρυβο της μάζας..


Αργότερα ή γρηγορότερα, η κρίση θα έχει παρέλθει. Με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, το 'σύστημα' θα επιβιώσει -δεν θα αλλάξει-, θα αδιαφορήσει για τα τυχόν θύματα, για παράπλευρες απώλειες και ζωές τσαλακωμένες, και θα ξαναδωλώσει το αγκίστρι του...


Αρκεί, ΤΟΤΕ, να μην αποδειχθούμε ΧΑΝΟΙ....


Τρίτη, 9 Φεβρουαρίου 2010

Τα τραίνα που φύγαν..


Η τύχη το 'φερε κι αγάπησα τα τραίνα. Συγχωρήστε με οι νεώτεροι, δεν μπορώ να τα γράψω με έψιλον.

Παιδί, μόλις έκλειναν τα σχολεία, η επιστρατευμένη τον χειμώνα γιαγιά -τότε δεν υπήρχαν Φιλιππινέζες-, δεν κρατιόταν ούτε μια ώρα παραπάνω στην πόλη. Η Κυριακή, μας έβρισκε τους δυο μας, στο σταθμό Λαρίσης να περιμένουμε την αναγγελία: 'Η αμαξοστοιχία Αθηνών-Λαρίσης-Θεσσαλονίκης θα εισέλθει στον σταθμό σε τρία λεπτά ! Απομακρυνθείτε από τας γραμμάς !'..

Λάτρεψα τα πάντα. Τα μικρά χαρτονένια εισιτήρια, που τα τρυπούσε με το ειδικό εργαλείο ο ελεγκτής. Το κρύο, βρώμικο τζάμι, που κολλούσα το μάγουλό μου σ΄όλη τη διαδρομή. Τους πανέμορφους πέτρινους σταθμούς με τις μεγάλες επιγραφές. Τον σταθμάρχη με το όμορφο καπέλο και το πράσινο σήμα της αναχώρησης. Τον ήχο της σφυρίχτρας. Τον μονότονο χτύπο στις ράγες. Τα τούνελ. Τις χαράδρες. Τις ψηλές γέφυρες..

Δεν υπήρχε τότε κλιματισμός. Τα παράθυρα μισανοίγαν, για να μπαίνει μέσα ο αέρας, όταν έκανε ζέστη έσκαγες, κι άμα δεν έβρισκες 'υπερταχεία', που έφτανε στην Λάρισα σε 7-8 ώρες, έπαιρνες την ΄πόστα', έχω κάνει τη διαδρομή και σε 11 ώρες !..

Ούτε 'πρώτη θέση' υπήρχε βέβαια. Ούτε όλοι είχαν θέση. Στην 'κουκέτα' χώραγαν οχτώ, εμείς είμαστε δύο, η γιαγιά έπιανε την κουβέντα, για πού πάτε, τί ώρα πήγε, στις τρεις θα φτάσουμε έτσι που πάμε, ζέστη. Μέχρι να φτάσουμε, όλοι τα ήξεραν όλα για όλους, -σήμερα το λέμε κοινωνικό ιστό.. Ο διάδρομος ήταν γεμάτος με όρθιους, άμα το 'μπαρ' ήταν πολλά βαγόνια μακριά, αποκλειόταν να φτάσεις, μετά βίας έφτανες και στην τουαλέτα, που ήταν στην άκρη του κάθε βαγονιού..

Κι όταν μεγάλωσα λιγάκι, και πια δεν με κρατούσε η 'κουκέτα', έβαινα στον διάδρομο, πάταγα στο 'καλοριφέρ' που εξείχε, άνοιγα το παράθυρο, έβγαζα το κεφάλι έξω, και με χτύπαγε με δύναμη η ταχύτητα, περνούσαν ξυστά τα δέντρα, τα σήματα, οι εικόνες, -μόνο στα τούνελ μ' έπνιγε ο καπνός και οπισθοχωρούσα, είχα και τη γιαγιά να γκρινιάζει, πού πας, θα μας πιάσουνε τη θέση...

Λατρεύω τα τραίνα. Αν και σπάνια ταξιδεύω πια. Οι ζωές άλλαξαν. Άλλαξαν και οι διαδρομές..

Διαβάζω με θλίψη τα χάλια του Ο.Σ.Ε., -που εγώ τον πρόλαβα Σ.Ε.Κ. (Σιδηρόδρομοι Ελληνικού Κράτους). Διαβάζω πως έχει πάνω από 9 δις χρέη. Πως μπαίνει μέσα 2 εκαταμμύρια τη μέρα. Πως αντί να αναπτύσσεται, μειώνονται τα δρομολόγια. Διαβάζω πως έχει 7.000 εργαζόμενους, κι όμως του λείπουν μηχανικοί. Πως κάποιοι αμοίβονται με υπερβολικούς μισθούς, εικονικές υπερωρίες, πως παίρνουν σκανδαλώδη επιδόματα. Βλέπω έρευνες που δείχνουν παράλλογες εικόνες. Πως ενώ η κίνηση σε επιβάτες αυξάνεται τα τελευταία χρόνια, τα έσοδα μειώνονται. Πως οι υπέροχοι πέτρινοι σταθμοί εγκαταλείπονται και ρημάζουν. Πως το δίκτυο παλιώνει επικίνδυνα και δεν συντηρείται λόγω του κόστους..

Η προηγούμενη κυβέρνηση όχι μόνο δεν έκανε τίποτε για να διορθώσει την κατάσταση, αλλά πήρε τα χρέη στα 3 δις και τα παρέδωσε στα 9 ! Ετοίμαζε ο πωλητής της Ολυμπιακής μια εθελούσια έξοδο -που θα την πληρώναμε ώς γνωστόν όλοι οι υπόλοιποι, για να τον κάμει πιό ελκυστικό, μου φαίνεται πως τον ετοίμαζε για το σφυρί..

Τώρα ο Ρέππας έχει δύσκολα μπροστά του. Κάτι ακούω πως συσκέπτονται, πως μελετούν, πως ψάχνουν. Δεν έχουν πει τίποτε άλλο, εκτός απ' το ότι είναι ΄προτεραιότητα'. Καταλαβαίνω, πως με τα δημόσια οικονομικά στα γνωστά χάλια, θα είναι δύσκολο. Μα ειλικρινά, δεν θέλω να δώ τα τραίνα να βγαίνουν στο σφυρί. Δεν θέλω να δώ σκανδαλώδεις εθελούσιες του προσωπικού. Δεν θέλω να δω τα τραίνα που αγάπησα να μαραζώνουν..

Δεν είναι μονάχα 'οικολογικό' το τραίνο, δεν είναι μόνο φτηνό, 'λαϊκό' μέσο μεταφοράς. Ούτε είναι μόνο ανάπτυξη, μεταφορές και υποδομή. Είναι και ιστορία. Και εικόνα. Και ομορφιά..

Ο γιός μου έχει μπεί μόνο στο μετρό και στο τραινάκι του λούνα παρκ. Του 'χω όμως υποσχεθεί, να ταξιδέψουμε κάποτε, 'με το μεγάλο πραγματικό τραίνο'..



Η καταπληκτική φωτογραφία είναι απ' την πανέμορφη δουλειά του κ. Αποστόλη Δημόπουλου, που μπορείτε να βρείτε στην ιστοσελίδα του.

Δευτέρα, 8 Φεβρουαρίου 2010

Φοβού τους Δαναούς..


Καθόλου δεν με πείθουν για τα 'φιλλεληνικά' τους αισθήματα, οι ισχυροί 'εταίροι', η Γερμανία της Μέρκελ (και των υποβρυχίων) και η Γαλλία του Σαρκοζί (και των Μιράζ). Λέτε να μας ψυχοπόνεσαν, ή να λάτρεψαν τον Giorgos;; Ακούω, δυο-τρεις μέρες τώρα, πως υπάρχει 'σχέδιο' για την 'διάσωση' της Ελληνικής Οικονομίας. Ακούω πως την προσεχή Πέμπτη θα ληφθούν ίσως, οι τελικές αποφάσεις..

H μη-παραδοσιακή αριστερά (και μερικοί πράσινοι συνδικαλιστές), θεωρούν πως πρέπει να χαλαρώσουμε το σύμφωνο σταθερότητος, να δημιουργήσουμε (για τον λόγο αυτό) μέτωπο των σοσιαλιστικών χωρών και των χωρών του Νότου, στην Ευρώπη. Πως πρέπει να επικεντρωθούμε σε πολιτικές΄όχι με γνώμονα την δημοσιονομική εξυγίανση, αλλά τους εργαζόμενους, και την ανάπτυξη. Για δε την -προσωρινή- ανακούφιση των ελλειμμάτων, προτείνουν, κι εκείνοι, την εύκολη λύση ενός φτηνού ευρω-ομολόγου..

Προσωπικά, θα ήθελα να επικρατήσει η 'σκληρή' γραμμή του κ. Παπακωνσταντίνου, που επιμένει (και από το βήμα της Βουλής), πως ΜΠΟΡΟΥΜΕ και ΠΡΕΠΕΙ ΜΟΝΟΙ μας να λύσουμε το δημοσιονομικό πρόβλημα. Ούτε από 'υπερηφάνια', ούτε από 'αξιοπρέπεια': Απλά, και στεγνά: γιατί ΑΥΤΟ ΣΥΜΦΕΡΕΙ ΤΟΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟ..

Με λίγα λόγια, 'Φοβού τους Δαναούς' !...

Παρασκευή, 5 Φεβρουαρίου 2010

Τί οφείλουμε;;....


Μια ανησυχία για το μέλλον της Ευρωπαϊκής οικονομίας, βυθίζει σήμερα όλα τα χρηματιστήρια του πλανήτη. Αν δεν επιμείνουμε στην 'ρηχή' ανάλυση, περί 'πολέμου' ανάμεσα σε δολάριο και ευρώ, ανάμεσα σε Ε.Ε. και Η.Π.Α., θα παρατηρήσουμε πως η 'ευρωπαϊκή ανασφάλεια', βυθίζει και τα Αμερικανικά χρηματιστήρια. Όλα είναι ένα κουβάρι, όλοι εξαρτώνται απ' όλους. Όπως πριν από έναν περίπου χρόνο, το σκάσιμο μιας φούσκας real estate στις Η.Π.Α., προκάλεσε μια παγκόσμια δίνη που έπληξε την πραγματική οικονομία, και τσαλάκωσε εκατομμύρια ζωές, διογκώνοντας την ανεργία, σήμερα, η υπερχρέωση μιας χώρας που βρίσκεται στην ζώνη του ευρώ, (της Ελλάδας), προκαλεί το σκάσιμο άλλης μιας, πιο σημαντικής ίσως 'φούσκας', αυτής της αναξιοπιστίας του ευρωπαϊκού σύμφωνου σταθερότητας.

Και ενώ τα πυρά των 'κερδοσκόπων' (ποιοί είναι άραγε;;), φαίνεται πως θα πλήξουν τουλάχιστον άλλες δυό χώρες (Ισπανία, Πορτογαλία) του Ευρωπαϊκού 'νότου', οι 'Βρυξέλλες' και οι τεχνοκράτες της, φαίνεται προς το παρόν να 'βοηθούν' μόνο στο φραστικό επίπεδο. Επιμένουν πως η χώρα μας παίρνει τα κατάλληλα μέτρα, επιμένουν πως θα πάρει και όσα άλλα χρειαστεί, ώστε να βγεί μόνη της απ' την δημοσιονομική κρίση. Επιμένουν να αποκλείουν -πάντα φραστικά- κάθε πιθανότητα πτώχευσης (με την έννοια της αδυναμίας πληρωμών του χρέους), αλλά απ' την άλλη, αφήνουν να εννοηθεί, πως ακόμη και σε τέτοια περίπτωση, η Ελλάδα ΔΕΝ θα προσφύγει στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, αφού πριν απ' αυτό, αλλά πάντα ώς έσχατη λύση, θα αναλάβει η Ευρωπαϊκή Τράπεζα τον ρόλο της.

Επιμένει σήμερα και ο υπουργός οικονομικών, σε ερώτηση της αντιπολίτευσης, να αποκλείει κάθε 'αίτημα' της χώρας μας για φτηνό δανεισμό από κάποιου είδους ευρω-ομόλογου, καθώς, όπως δήλωσε, κάτι τέτοιο θα υποβάθμιζε την αξιοπιστία της χώρας ακόμη πιο πολύ, αφού θα έδειχνε την αδυναμία της να λύσει μόνη της το πρόβλημα. Είναι εύκολο, πως με το ίδιο επιχείρημα, το οικονομικό επιτελείο, αποκλείεται να προτείνει, να προσπαθήσει καν να προκαλέσει ένα ενδο-ευρωπαϊκό 'κίνημα' για χαλάρωση ή και αναστολή των όρων του 'συμφώνου σταθερότητας'.

Φωνές ακούγονται σε διάφορα άρθρα, που καταδεικνύουν, πως ο συνδετικός ιστός της ευρωζώνης, που δεν είναι κανένας άλλος πέρα απ' το κοινό νόμισμά της, ενώ υπό συνθήκες ευημερίας και ανάπτυξης αποτελεί παράγοντα 'σταθερότητας' και παγκόσμιας οικονομικής ισχύος, αναδεικνύεται σήμερα σε ένα είδος αυτοπαγίδευσης, σε ένα είδος τροχοπέδης, αφού δεν είναι δυνατό χώρες τόσο άνισες οικονομικά να έχουν το ίδιο νόμισμα, με αποτέλεσμα τα δεινά ή τα 'λάθη' της μιας να επηρεάζουν τόσο έντονα τις υπόλοιπες. Τίθεται, λοιπόν, τουλάχιστον υπο αμφισβήτηση, η ίδια η ευρωπαϊκή ενοποίηση, όλο το όραμα της σύγκλισης των οικονομιών των κρατών-μελών, τρίζει με λίγα λόγια, η ίδια η υπόσταση της 'Ενωμένης Ευρώπης'.

Επιπόλαιες είναι και οι απόψεις περί εξόδου της Ελλάδας απ' την ζώνη του ευρώ, και η επιστροφή στην πάλαι ποτέ, πτωχή πλην ευέλικτη (σε υποτιμήσεις) δραχμή. Κάτι τέτοιο θα ήταν ακόμη πιο 'καταστροφικό', και στο κάτω-κάτω, είναι προφανές πως κανείς εταίρος, όταν μάλιστα σε έχει ενισχύσει για χρόνια, δεν θα ανεχθεί να 'μπαινοβγαίνεις' στον ΄παράδεισό' του, κατά πώς σε βολεύει. Ευτυχώς, καμιά τέτοια σκέψη -αν εξαιρέσουμε την παραδοσιάκή αριστερά, αλλά κι εκείνη περισσότερο για ιδεολογικούς κι όχι για οικονομικούς λόγους- δεν φαίνεται να υπάρχει στα πολιτικά επιτελεία της χώρας.

Θεωρώ πως δεν υπάρχουν πράγματι άλλες λύσεις. Μόνοι μας πρέπει να λύσουμε το πρόβλημα. Εχουμε τελειώσει το τραπέζι μας, έχει περάσει η ώρα, φωνάζουμε τον σερβιτόρο και τον ρωτάμε: Τί σου θέλω;; Κι εκείνος μας πασάρει την 'λυπητερή'. Είναι φανερό πως ούτε δραπετεύεις, ούτε βγάζεις την πιστωτική κάρτα με τον ληστρικό επιτόκιο, ούτε τσακώνεσαι, μάλιστα οφείλεις να μην δείξεις καν την ταραχή σου ! Ας θυμηθούμε, πως κάτι τέτοιες ώρες στο παρελθόν, υπο καθεστώς δραχμής, οι υπουργοί οικονομίας εν τω μέσω της νυχτός τραβούσαν μια υποτίμηση του νομίσματος, μας έκαναν σε χρόνο ντε-τε όλους φτωχότερους κατά 20% και 30%, και η ζωή του τζίτζικα συνεχιζόταν.

Η κυβέρνηση πρέπει να μας εξηγήσει πως κάτι τέτοιο θα γίνει και τώρα. Δεν μπορεί να γίνει όμως πάλι με τον παλιό 'καλό' τρόπο της υποτίμησης, αφού πάει η δραχμή, μας άφησε χρόνους. Τώρα θα γίνει με την αύξηση των έμμεσων φόρων (βλέπε καύσιμα, ποτά, τσιγάρα), με την μείωση των μισθών, με την προσπάθεια να πατάχθεί μέρος της παραοικονομίας, με την μείωση του μεγέθους του δημόσιου τομέα, κλπ κλπ. Η κυβέρνηση οφείλει να εξηγήσει στους πολίτες πως ο λογαριασμός δεν αλλάζει, ο ίδιος είναι και τώρα, όπως και τότε. Ο τρόπος πληρωμής αλλάζει.

Είναι λοιπόν βιαστικές, νομίζω, οι κριτικές που θέλουν να πλήξουν το ευρωπαϊκό σύμφωνο σταθερότητας. Για να το πω με πιο απλά λόγια, όσα δεν φτάνει η αλεπού, δεν τα κάνει κρεμαστάρια. Πηδάει και τα φτάνει. Είμαι ο τελευταίος που επιθυμώ μια 'φιλελευθερη' Ευρώπη, παραδομένη στην ασυδοσία της 'αγοράς', ασυδοσία που είδαμε πού μας οδήγησε. Φανερό είναι, τα κράτη, ακόμη και εκείνο το υπερ-συγκεντρωτικό των Ηνωμένων Πολιτειών, δεν βρήκαν ακόμη τον τρόπο να θέσουν υπό επιτήρηση ούτε τις αγορές, ούτε το κερδοσκοπικό τραπεζικό σύστημα με τα golden boys του. Πόσο μάλλον η 'χαλαρή' Ευρωπαϊκή σύνθεση. Η αλλαγές όμως αυτές, στην πραγματικότητα οι αλλαγές στο ίδιο το μοντέλο ζωής μας, οι μεγάλες στροφές προς την οικονομία του περιβάλλοντος, προς την κοινωνία των πολιτών, ενάντια στον υπερκαταναλωτισμό και τον ατομικισμό, έγκεινται σε άλλα πράγματα, και όχι στην κατάργηση ή όχι του συμφώνου σταθερότητας. Εξαρτώνται από ιδεολογικά κινήματα, από αλλαγές στους πολιτικούς συσχετισμούς κλπ.

Παρήγορο είναι πως ο Έλληνας τα έχει 'πιάσει' όλα αυτά τα δυσνόητα. Σήμερα σε δημοσκόπιση που έγινε μετά το διάγγελμα του πρωθυπουργού, πάνω απ' το 60% των ερωτηθέντων, δήλωνε πως η κυβέρνηση μπορεί να σώσει την χώρα, εύρισκε θετική την στάση της αντιπολίτευσης, εύρισκε κατάλληλο για το πόστο του τον Υπουργό οικονομικών, δεν επείθετο απ' την 'άρνηση' της 'αριστεράς'.

Παρήγορο είναι απ' την άλλη, πως διακρίνεται μια βούληση απ' την μεριά της κυβέρνησης, αυτή τη φορά να μην πληρώσουν -όσο είναι δυνατόν- μόνο τα πάγια θύματα, αλλά να μπει το χέρι και στις τσέπες εκείνων που έχουν την μεγαλύτερη οικονομική δυνατότητα. Αν γίνει κατορθωτό κάτι τέτοιο, θα είναι αυτή η 'δικαιοσύνη' η μεγαλύτερη ένεση συναίνεσης που χρειάζεται τόσο πολύ ετούτη τη στιγμή η χώρα. Διότι, όταν αισθάνεσαι ριγμένος, αποκλείεται να συναινέσεις.

Η κυβέρνηση του 2004, του κ. Καραμανλή, δεν είχε άλλες προθέσεις. Μιλούσε για επανίδρυση του κράτους. Είχε και τις συνθήκες και την οικονομική συγκυρία να θέσει ώς στόχο την 'ήπια προσαρμογή' στο ευρωπαϊκό σύμφωνο σταθερότητας. Οι αιτίες, για τις οποίες δεν μπόρεσε να πραγματοποιήσει τα 6 χρόνια που είχε στην διάθεσή της, το γενικό της πλάνο, είναι και πολλές, βαρύνουν πιθανώς και ολους μας. Και πάντως δέν είναι ίσως και η κατάλληλη ώρα για να αναζητηθούν. Τώρα, πρέπει όλοι μαζί να κάνουμε την υπέρβασή μας. Είναι ο μόνος δρόμος.




Fear Factor...


Έτυχε να κάνω μια ηλεκτρονική 'βόλτα' σε διάφορα blogs (ή ιστοσελίδες) ακροδεξιών 'ομάδων', αυτές τις μέρες.

Τρόμαξα.

Ένα θολό μίγμα πατριδοκαπηλείας, αρχαιολαγνείας, σκοταδισμού, θρησκοληψίας, ημιμάθειας, λαϊκισμού και φασισμού βγαίνει και ΄πουλάει'. Κι όχι μόνο ΄πουλάει', αλλά 'καλεί και σε δράση'.

Κάποια απ' αυτά είναι πρόδηλο πως έχουν από πίσω χρηματοδότηση και ινστρούκτορες. Συνήθως υπάρχει 'ανωνυμία', αλλά όχι πάντα.

Χθες, Τσικνοπέμπτη, κυκλοφορούσε 'κάλεσμα' για υπαίθριο γλέντι κάπου στον Αγ. Παντελεήμονα, που ανάμεσα στα άλλα 'εθνικοπατριωτικά', προέτεινε σε όσους θα συμμετείχαν να προτιμήσουν το ΧΟΙΡΙΝΟ ΚΡΕΑΣ, καθώς αυτό απαγορεύεται, λόγω θρησκείας, στους ΜΟΥΣΟΥΛΜΑΝΟΥΣ μετανάστες, επομένως θα τους ΕΝΟΧΛΟΥΣΕ η τσίκνα του !!!.....

Το αυγό του φιδιού εκκολάφθηκε...

Πρέπει ο καθένας μας, και όλοι μαζί, ΠΕΡΑ και ΠΑΝΩ από όποιες, ιδεολογικές διαφορές, γκρίνιες, απεργίες, κόμματα, μπλόκα, ξεμπλόκα, φαγωμάρες, τάξικές συγκρούσεις, και δεν ξέρω κι εγώ άλλο τι, ΠΡΩΤΑ ΑΠ' ΟΛΑ ΝΑ ΠΕΡΙΦΡΟΥΡΗΣΟΥΜΕ ΤΗΝ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ.

Πέμπτη, 4 Φεβρουαρίου 2010

η Τσικνοπέμπτη του ..Πασοκτζή...


Φοβερό ! Όλη αυτή η χθεσινή περφόρμανς (το πα-ντε-ντε με τους αρχηγούς, το δραματικόν diagelma, etc etc), έγινε για 1,4 δις περίπου ! Τόσα θα εξοικονομήσουμε απ' το 10% των epidomaton, απ' την αύξηση του ειδικού φόρου στα καύσιμα, κι απ' την μη χορήγηση αύξησης στους μισθούς των επαράτων dimosion ipallilon, και την 'οριζόντια' μείωση της δαπάνης των Υπουργείων κατά 10% ! Φοβερό !

Bravo, μας είπαν οι 'εταίροι' (όταν έχεις τέτοιους φίλους, τι τους θέλεις τους οχτρούς), kala ta metra sas, πλην όμως, θα σας επανελέγξωμεν και τον επόμενoν month, και θα σας πούμε εάν πρόκειται να πάρετε και 'συμπληρωματικά'. Με λίγα λόγια, gia malakes mas pernate ..PIGS; Εδώ πρέπει να μαζέψετε 11 δις, κι αυτά ΜΟΝΟ για το 2010, και νομίζετε πως θα την βγάλετε καθαρή με τα 1,4 ;;..

Τώρα, γιατί η κυβέρνηση, εκεί που όλοι την κατηγορούσαν πως ΑΡΓΟΥΣΕ, πως ΚΑΘΥΣΤΕΡΟΥΣΕ με τους γραμματείς και με την διαβούλευση, όλοι την κατηγορούσαν πως ΚΑΘΥΣΤΕΡΟΥΣΕ να πάρει 'μέτρα', που όλοι την μέμφονταν, επειδή ΑΡΓΟΥΣΕ να φέρει νομοσχέδια, γιατί ΒΙΑΣΤΗΚΕ ΝΑ ΘΥΣΙΑΣΕΙ τον ίδιο τον ΑΡΧΗΓΟ της, αυτό θα παραμείνει ΙΣΤΟΡΙΚΑ ΑΝΑΠΑΝΤΗΤΟ, δεν θα το μάθουμε ποτέ..

Εκτός, κι αν έχει κι άλλα πυροτεχνήματα στην φαρέτρα του ο κ. Πρωθυπουργός, για να τα χρησιμοποιήσει στα ΕΠΟΜΕΝΑ μέτρα, πέραν του διαγγέλματος. Εκτός κι αν είναι νέα επικοινωνιακή πολιτική αυτή, δηλαδή πριν από κάθε ΠΑΚΕΤΟ, να βγαίνεις σε εθνικό δίκτυο και να κάνεις ΔΡΑΜΑΤΙΚΟ ΔΙΑΓΓΕΛΜΑ. Αλλά ΠΟΣΑ διαγγέλματα (νομίζεις) πως μπορείς να κάνεις; Ένα; Δύο; Πέντε; Δέκα; Όσα σου ζητήσουν οι 'εταίροι';; How many ??...


Άν δεν το προσέξατε, ναι μεν θα μειώνουμε κατά 10% τις δαπάνες όλων των Υπουργείων 'οριζοντίως', ΑΛΛΑ αυτό το 'οριζοντίως' ΔΕΝ ΑΦΟΡΑ ΤΟΥΣ ΒΟΥΛΕΥΤΕΣ, είναι από άλλο ανέκδοτο, από εκείνο το παλιό το 'θα μας πάρουν με τις πέτρες'...

Άν δεν το προσέξατε, αυτή η 'αύξηση των ορίων συνταξιοδότησης' (ΤΟ ΜΟΝΟ ΣΟΒΑΡΟ ΤΟΥ ΔΙΑΓΓΕΛΜΑΤΟΣ), ειπώθηκε απ' τον ..ηγέτη των πιστών μασημένα, χαμήλόφωνα, με τις τέσσερις αυτές λεξούλες ΜΟΝΟΝ, σαν την γεροντοκόρη που την ρωτούν την ηλικία της...

Άν δεν το προσέξατε, εντάξει, ΜΑΣ ΣΤΗΡΙΖΕΙ ΤΟ MEGA ΚΑΙ Ο ΣΕΒ ! Ξέχασα. Κι ο ΚΑΡΑΤΖΑΦΕΡΗΣ ! Αυτό πού να το βάλεις πάλι;;...(καλά, ξέρω, μήν μου πείτε ΠΟΥ να το βάλω..)...


Ξέρω. Θα πείτε, γκρινιάζω, θα πείτε πως 'φταίνε οι νοοτροπίες', θα πείτε 'φταίει η ΝΔ και την πληρώνουμε εμείς τώρα', πως 'μας την έπεσαν οι κερδοσκόποι', πως 'τί να έκανε αφού μας πίεσαν οι εταίροι', κλπ κλπ..

Δεν γκρινιάζω, όμως φίλοι μου, με τα 'μέτρα' εγώ. Αν θέλετε, πέραν του συνταξιοδοτικού, τα υπόλοιπα είναι ..τρίχες. Αν θέλετε, και για το συνταξιοδοτικό, προσωπικά καταλαβαίνω πως έτσι που τα ΚΑΝΑΜΕ, -η γενιά μας-, ε, ας δουλέψουμε τώρα παραπάνω, μπας και βρουν σύνταξη και τα παιδιά μας, διαβάστε τους G700, θα καταλάβετε. Κι όλα αυτά που λέτε, και για την 'αριστερά', και για τους 'συνδικαλιστές', και για την ΝΔ, κι αυτά όλα τα ξέρω, δεν αθωώνω κανέναν..


Γκρινιάζω, γιατί όταν σου την πέφτουν, όταν σε πιέζουν, όταν σου ζητάνε, ΔΕΝ ΥΠΟΚΥΠΤΕΙΣ έτσι εύκολα στην τρομοκρατία τους. ΔΕΝ ΣΥΝΤΑΣΣΕΣΑΙ με εκείνους που σε πιέζουν, συμφωνόντας μαζί τους. Γκρινιάζω, γιατί με ενόχλησε πολύ, η εικόνα του ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΥ, να δίνει στο πόδι συνέντευξη σ' ένα κωλόπαιδο, κάποιας κωλοεφημερίδας. Γρινιάζω, γιατί άμα είσαι Υπουργός Γεωργικής ανάπτυξης του ΠΑΣΟΚ, έχεις τρεις βδομάδες κλεισμένους τους δρόμους, ΔΕΝ ΠΑΣ από την πίσω πόρτα να εγκαινιάσεις εκθέσεις. ΠΑΣ ΣΤΟ ΜΠΛΟΚΟ, παίρνεις την ανθοδέσμη, ακούς τα σχολιανά σου, λες τα δικά σου σχολιανά, τσακώνεσαι άμα λάχει, άμα λάχει βρίζεσαι, αλλά παραμένεις υπουργίνα του ΠΑΣΟΚ. Γκρινάζω, γιατί άμα είσαι πρωθυπουργός ΑΡΙΣΤΕΡΟΥ κόμματος (μην γελάτε), ΔΕΝ ΞΕΧΝΑΣ πως μοναδική δύναμή σου είναι ο κόσμος, όχι ο ΣΕΒ, ούτε το Mega, ούτε τα 'συγκροτήματα', κι άμα δεν το ΞΕΧΝΑΣ αυτό, βγαίνεις στο ΔΙΑΓΓΕΛΜΑ, όχι για να αναγγείλεις 'μέτρα', αλλά ΓΙΑ ΝΑ ΠΕΙΣ ΒΓΕΙΤΕ ΣΤΟΝ ΔΡΟΜΟ, κι άμα νομίζεις πως δεν φτάσαμε μέχρι εκεί, πως αρκούν κάποια 'μέτρα', βγαίνεις και το ΕΞΗΓΕΙΣ πάλι στον ΚΟΣΜΟ, δεν το 'μασάς', βγαίνεις και ΠΕΙΘΕΙΣ πως είναι η καλύτερη λύση, και βγαίνεις αφού πρώτα έχεις ΠΕΙΣΕΙ και την 'άλλη' αριστερά, για τις φιλολαϊκές σου προθέσεις, κι αν δεν θέλει να πεισθεί, βγές και έστω, ξεμπρόστιασέ την.

Με λίγα λόγια, ΒΓΑΙΝΕΙΣ ΚΑΙ ΜΑΣ ΚΟΙΤΑΣ ΣΤΑ ΜΑΤΙΑ, πώς αλλιώς να το πω;...


...Τα 'παίρνω' καμιά φορά, σκάω, στενοχωριέμαι, χάνω τις ελπίδες μου, στο τέλος όμως, αντιδρώ. Όχι. Δεν θα πάω στον Τερλέγκα εγώ, εκεί είναι η ΚΑΤΕΡΙΝΑ και η CYNICAL, και τα πίνουν (μου έφτιαξαν την μέρα χθες, αξίζει να τις διαβάσετε). Εγώ, σήμερα κάλεσα φίλους στο σπίτι. Θα κάτσουμε, θα πιούμε, θα τσικνήσουμε ! Θα βουτηχτούμε στη χοληστερίνη ! Και δεν θα μιλήσουμε ούτε για αποδείξεις, ούτε για διαγγέλματα, ούτε για τίποτε. Ά μα πια......



Τετάρτη, 3 Φεβρουαρίου 2010

Επικοινωνιακό λάθος


Νομίζω, πως η χθεσινή δραματοποίηση, ήταν ένα μεγάλο επικοινωνιακό λάθος της κυβέρνησης, και του πρωθυπουργού

Στην μέση μιας μάχης, δεν παρουσιάζεις δυό-τρία επιπρόσθετα μέτρα σαν την υπέρτατη θυσία. Διότι όταν χρειαστείς την επόμενη, τι θα κάνεις;...

Τέσσερις μήνες μετά που έλεγες πως 'βγαίνουμε', που σε κατηγορούσαν ίσα-ίσα γιαυτό, δεν μπορείς να βγεις και να πεις 'δεν βγαίνουμε'. Πες 'μας επιτέθηκαν', πες 'πρόσθετα μέτρα', πες 'σχέδιο βου', πες 'θα εξοικονομήσουμε τόσα' και βέβαια, όχι σε δραματικό διάγγελμα σε εθνικό τηλεοπτικό δίκτυο..

Δεν αρχίζεις με τα ίδια ακριβώς λόγια που έλεγε ο 'χαμένος' της Ραφήνας 'Πάγωμα Μισθών' ! Υπάρχουν χίλιοι τρόποι να το πεις. Δικαιώνεις όλο το προεκλογικό επιχείρημα του κ. Καραμανλή ! Διότι εκείνος το έλεγε αυτό, τάχα λόγω 'υπευθυνότητας'. Κι έρχεσαι τώρα και λες, ουσιαστικά, 'ήμουν όντως ανεύθυνος' !! Εκτός εάν ήταν σχέδιο να πλήξεις τον ...Σαμαρά !!!...


Δεν μπαίνω επί της ουσίας. Δεν ξέρω τα ποσά. Τί θα σημαίνει σε ευρώ η αύξηση του φόρου στα καύσιμα. Τί ποσό είναι αυτό το 10% των επιδομάτων. Δεν ξέρω. Ελπίζω η κυβέρνηση να ξέρει.

Δεν μπαίνω επί της ουσίας. Υποπτεύομαι πως τίποτε δεν θα αλλάξει ουσιαστικά στο 'συναινετικό τοπίο'. Υποπτεύομαι πως οι αγρότες δεν θα λύσουν τα μπλόκα, ούτε οι Εφοριακοί θα ακυρώσουν τις απεργιακές κινητοποιήσεις τους.


Αυτή η κυβέρνηση πάει καλά. Απείρως καλύτερα απ' τις προηγούμενες. Γνώμη μου, καλύτερα ακόμη κι απ' την πολυδιαφημισμένη του κ. Σημίτη. Είναι κρίμα να γίνονται επικοινωνιακά λάθη. Διότι, καμιά φορά, μπορεί να κοστίσουν ακριβά..

Δευτέρα, 1 Φεβρουαρίου 2010

Υπάρχουν λύσεις..


Διαμαρτύρονται , μεταξύ άλλων, οι εξαγωγικές επιχειρήσεις, για τα μπλόκα των αγροτών, καθώς καθιστούν προβληματική την έγκαιρη αποστολή των προϊόντων τους, ενώ απ' την άλλη μεγαλώνουν στις περισσότερες περιπτώσεις το κόστος.

Με δεδομένο το αρνητικό ισοζύγιο εμπορικών συναλλαγών της χώρας μας (εισαγωγές περισσότερες απ' τις εξαγωγές), είναι φανερό πως οι Ελληνικές επιχειρήσεις που εξάγουν προϊόντα πρέπει να ενισχυθούν.

Η μεγάλη δυσκολία στο εγχείρημα των εξαγωγών, ασφαλώς είναι η ανταγωνιστικότητα Για να καταφέρει μια Ελληνική επιχείρηση να εξάγει προϊόντα, με δεδομένο π.χ. το ψηλό κόστος της εργασίας σε σχέση με αναπτυσσόμενες χώρες, οφείλει απ' τη μια, να πετύχει ορισμένα στάνταρτς στην ποιότητα, κι απ' την άλλη να καταφέρει ανταγωνιστικές τιμές. Αλλιώς οι ξένες αγορές δεν ανοίγουν.

Έχουμε την δεύτερη στον κόσμο ναυτιλία, εξ αιτίας -μεταξύ άλλων- και του γεγονότος, πως επιλέξαμε ένα ειδικό καθεστώς φορολόγησης των εσόδων, τόσο για τις ημεδαπές εφοπλιστικές εταιρείες, όσο και για τις αλλοδαπές, οι οποίες όμως έθεταν τα πλοία τους κάτω απ' την Ελληνική σημαία.

Κάτι ανάλογο πρέπει να γίνει γενικώς.

Σήμερα, δεν υπάρχει καμιά απολύτως διαφορά στη φορολόγηση εσόδων μιας επιχείρησης για τις εξαγωγές που επιτυγχάνει. Είτε πουλά τα προϊόντα της στην εγχώρια, είτε σε ξένες αγορές, ο συντελεστής είναι ο ίδιος. Για την οικονομία μας, όμως, που είναι υπερχρεωμένη, με χαμηλή ανταγωνιστικότητα, με αρνητικό ισοζύγιο, με απουσία βαριάς βιομηχανίας, με λιγοστούς τομείς στους οποίους θα μπορούσε να έχει συγκριτικό πλεονέκτημα, οφείλει η νέα κυβέρνηση να προχωρήσει σε γενναίες αποφάσεις.

Διότι, όσο και να περιορίσουμε τις σπατάλες, όσο και να πατάξουμε την φοροδιαφυγή και την διαφθορά, όσο, με λίγα λόγια, 'νοικοκύρεμα' και να κάνουμε, η ανάπτυξη δεν θα έρθει με όρους και λύσεις 'διαχειριστικές'.

Γνώμη μου είναι, πως πρέπει να ισχύσει ειδικό καθεστώς ευνοϊκής φορολόγησης, στα έσοδα επιχειρήσεων που προέρχονται από εξαγωγικές διαδικασίες. Κι αυτό σε όλους τους τομείς. Από τα γεωργικά μας προϊόντα και τα κρασιά, μέχρι την παροχή υπηρεσιών και τον τουρισμό.

Με ένα τέτοιο καθεστώς, είναι σίγουρο πως απ' τη μια βοηθάμε τον Έλληνα επιχειρηματία να γίνει ανταγωνιστικός, αλλά του δίνουμε και κίνητρο να αναζητήσει ξένες αγορές. Απ' την άλλη, είναι σίγουρο πως ακόμη και ο τουρισμός μας γίνεται ελκυστικότερος Τέλος ενισχύουμε έμμεσα τις επενδύσεις -με επακόλουθο την μείωση της ανεργίας-, αφού είναι πιθανόν μεταποιητικές μονάδες να εγκατασταθούν στην Ελλάδα, εάν πρόκειται να εμπορεύματά τους να ταξιδεύουν πιο φτηνά απ' τα Ελληνικά τελωνεία.

Μπορεί να χάσουμε κάποια φορολογικά έσοδα, αλλά έχουμε πολύ περισσότερα να κερδίσουμε. Η οικονομία μας πρέπει να γίνει πιο επιθετική και εξωστρεφής, κι όχι απλά να ανακυκλώνουμε τη φτώχεια μας.