Παρασκευή, 30 Απριλίου 2010

Αιρετικές σκέψεις...


---Ακούστηκαν πολλές ανοησίες για το ΠΑΜΕ, την παρεμπόδιση των Ισπανών τουριστών, την απώλεια τόσων εκατομμυρίων, την έμμεση απώλεια τόσων θέσεων εργασίας, κλπ. Και, καλά, να τα λένε αυτά κάποια παπαγαλάκια, κάποιοι ανεγκέφαλοι ή κάποιοι που θίγονται τα τουριστικά μαγαζάκια τους. Αλλά να τα λένε και επίσημα χείλη, βουλευτές, κόμματα, ο ίδιος ο Πρωθυπουργός, αυτό είναι ανεπίτρεπτο.
Από πότε, μια απεργία, στάση, παίρνει για να γίνει άδεια απ’ τον υπουργό Οικονομικών; Από πότε μια απεργία, στάση, κατάληψη, κινητοποίηση, έπαψε να γίνεται με σκοπό, ακριβώς, κάποιος να θιγεί; Εάν αυτό έχει συμβεί, και δεν το κατάλαβα, να πάψουμε, τουλάχιστον, να τα λέμε έτσι, και να τα βαφτίσουμε παρελάσεις ή πασαρέλες…
Μια χαρά ενέργεια ήταν η συγκεκριμένη. Και ακούστηκε. Και πόνεσε. Και έμαθε ο κόσμος για το καμποτάζ. Πέτυχε, επομένως, όλους τους σκοπούς που μπορεί να έχει μια κινητοποίηση. Τελεία.
.............................................................
---Με τρόμο παρακολούθησα σοβαρές εφημερίδες, αλλά και κάποια μπλογκς που εκτιμώ, να ‘εσπρεσοπιούνται’, στην περίπτωση του σοβαρού τραυματισμού Αλβανού μετανάστη στην Κρήτη, που ακόμη δεν έχει διαλευκανθεί.
Εάν μια είδηση πουλάει περισσότερο, όχι λόγω της ουσίας της, μα εξαιτίας του τρόπου, της διαστροφικής λεπτομέρειας, των σαδομαζοχιστικών της προεκτάσεων και της μεσαιωνικής βαρβαρότητάς της, τότε δεν ξέρω, σαν κοινωνία, πόσες ελπίδες μας απέμειναν.
Δεν αναφέρω την χρησιμοποιούμενη λέξη επίτηδες. Μας προσβάλλει ως ανθρώπους…
................................................................
---Η κυβέρνηση, είναι φανερό, πως λίγα περιθώρια είχε –και έχει-, να πράξει κάτι άλλο, πέραν αυτού που πράττει. Άλλοι έχουν και το μαχαίρι και το πεπόνι. Το ζήτημα του εάν έγιναν λανθασμένοι χειρισμοί, εάν υπήρχαν τρόποι να μην εκτιναχθούν τα επιτόκια δανεισμού ή εάν μπορούσε π.χ. να αποφευχθεί η εμπλοκή του Δουνουτιού, όλα αυτά μοιραία θα συζητούνται για πολλά χρόνια, αλλά πάντα στη λογική του μετά Χριστόν προφήτη.
Εκείνο, που είναι εκπληκτικό είναι το πόσα τραγικά λάθη έγιναν, και δυστυχώς συνεχίζουν να γίνονται στον επικοινωνιακό χειρισμό. Αρχίζοντας απ’ το ‘λεφτά υπάρχουν’, συνεχίζοντας με τις μπλόφες, τα όπλα στο τραπέζι, τις δραματικές διαρροές απ’ τα υπουργικά συμβούλια (εκτός φυσιογνωμίας ΠΑΣΟΚ), τους Τιτανικούς, τα αποφασιστικά διαγγέλματα απ’ τα Καστελόριζα και φτάνοντας στις ηλίθιες απαντήσεις στους συνδικαλιστές, είναι να απορεί κανείς για ποιο λόγο πληρώνονται όλοι αυτοί οι ‘επικοινωνιολόγοι’ της συμφοράς, ή, έστω, γιατί δεν εκπαραθυρώνονται.
.....................................................................
---Υποπτεύομαι, πως τα μέτρα του ‘πακέτου στήριξης’ (τί ονομασία κι αυτή!), δεν θα είναι τα τελευταία. Όχι, επειδή δεν είναι αρκετά ‘σκληρά’ ή ‘ανεπαρκή’. Και σκληρά είναι, και προκρούστεια.
Απλά, η ‘συνταγή’ προϋποθέτει, πως θα πετύχουν τα σχέδια της κυβέρνησης, πχ για διεύρυνση της φορολογικής βάσης, για εξορθολογισμό μεγάλων κομματιών του δημόσιου, την εξυγίανση της τοπικής αυτοδιοίκησης, κλπ.
Επειδή, λοιπόν, ελάχιστες ελπίδες έχω, πως τα σχέδια της κυβέρνησης είναι πιθανό να υλοποιηθούν, φαντάζομαι, πως σε κανένα χρόνο από σήμερα, οι τεχνοκράτες θα παρατηρήσουν απόκλιση απ’ το σχέδιο, και θα ζητήσουν πρόσθετα…
Μακάρι, βέβαια, να βγω ψεύτης…
....................................................................
---Όλοι ‘κατηγορούμε’ την αριστερά, πως αποδείχθηκε ανέτοιμη την κρίσιμη στιγμή, πως αοριστολογεί, πως οι λεονταρισμοί της δεν πείθουν, πως η γλώσσα της έχει μείνει στον 19ο αιώνα, πως τα σημερινά προβλήματα δεν μπορεί να τα λύσει με παμπάλαια όπλα, πως είναι πολυδιασπασμένη, πως τρώει τις σάρκες της, πως είναι θλιβερή..
Τα περισσότερα απ’ αυτά είναι αλήθειες.
Ωστόσο, λίγο όψιμο δεν είναι το ενδιαφέρον μας για την αριστερά; Εμείς όλοι δεν την έχουμε φτύσει επί 35 χρόνια; Εμείς δεν ψηφίζουμε τους μεγάλους και την αφήνουμε μονίμως κάτω απ’ το 10%; Τώρα, επειδή θίχτηκε η τσεπούλα μας, της ζητάμε και τα ρέστα;…
Εγώ, το δηλώνω, τις πλατείες δεν θα τις γεμίσω τώρα εκ των υστέρων. Κι εσύ Αλέκα, μην τους θεωρήσεις όλους που θα μαζευτούν αύριο, κομμουνιστές…
....................................................................
---Είπε, ο κύριος Πορτοσάλτε, χθες στο τηλεοπτικό δελτίο του ΣΚΑΙ, που τον είχαν καλεσμένο, πως ‘ευτυχώς, η Ελληνική κοινωνία, έναντι των μέτρων, διαθέτει ακόμη τις άμυνες της οικογένειας και της πατρικής περιουσίας στο χωριό’ !!...
Το πρώτο το πιάσατε φυσικά: Επειδή τα παιδιά μας, θα παίρνουν τρεις κι εξήντα, κι αφού ούτε σκέψη δεν θα μπορούν να κάνουν για γάμο, για οικογένεια, κλπ, ευτυχώς που θα τα κρατάμε μέχρι να πεθάνουμε στο σπίτι και θα τα ταΐζουμε ! Το δεύτερο, επειδή δεν το πιάσατε, έσπευσε ο ίδιος να το κάνει λιανά: Να γυρίσουμε, λέει, και μερικοί, πίσω στα χωριά, να ξαναγίνουμε αγρότες, να σπείρουμε το χωραφάκι του παππού, να βάλουμε και καμιά πατατούλα, να μην πεινάσουμε βρε αδελφέ !
Καλά το πρώτο, κύριε Πορτοσάλτε μου, το παιδί το στέλνω ..σώγαμπρο, αλλά εμένα που δεν μου άφησε χωραφάκι ο μπαμπάς τι πρέπει να κάνω;;…
.....................................................................
---Τώρα συγνώμη, αλλά το επίδομα του πιλότου που κινδυνεύει να σκοτωθεί κάνοντας αναχαιτίσεις Τούρκων στο Αιγαίο, ή σβήνοντας φωτιές το καλοκαίρι, δεν υπάρχει κανένας που να το θεωρεί επαχθές. Δώστε το πίσω, έλεος…
Είναι παραλογισμός να δίνετε τέσσερις και πέντε χιλιάδες τον μήνα, στον συνταξιούχο δικαστικό, και να κόβετε αυτά. Λίγη λογική ρε γαμώ το !....
Στο κάτω-κάτω, δεν αποτελεί αμυντική δαπάνη;;…

Τρίτη, 27 Απριλίου 2010

Είμαστε αθώοι !!


Ασφαλώς, θα τον θυμάστε εκείνον τον ενοχλητικό τον κ. Μπεχράκη ! Αυτόν, ντε, που, πού τον έχανες, πού τον έβρισκες, όλο έξω απ’ το γραφείο του Υπουργού Υγείας βρισκόταν ! Και δεν έμενε μόνο έξω. Χτύπαγε κι έμπαινε και μέσα. Έμπαινε μέσα και ζάλιζε τον Υπουργό –παλιά τον Αβραμό, τώρα την Μαριλίζα- σώνει και καλά να μας το κόψει το κωλοτσίγαρο !..
Σίγουρα, όσοι δεν καπνίζετε, δεν θα τον έχετε προσέξει, εμείς οι καπνισταί όμως, τον έχουμε πολύ άχτι !..Μα, ήρθε η ώρα της δικαίωσης !!Τι θα μας πει τώρα ο κ. Μπεχράκης;;
Τι θα μας πει τώρα, που έρχεται επιτέλους η επιστήμη να μας αθωώσει;;;
Διότι, λέει, απεδείχθη πως, άμα λόγου χάριν, έχεις το γονίδιο 8, τότε αρχίζεις το κάπνισμα ευκολότερα, απ’ τον άλλον που δεν το ‘χει…
Εάν έχεις το γονίδιο 11, τότε το κόβεις δυσκολότερα..
Εάν έχεις το 14, τότε καπνίζεις παραπάνω τσιγάρα απ’ αυτόν που έχει το 16..
Πολύ απλό, τέλος πάντων, κάτι σαν την πόκα: Τα τρία νικάνε το ζευγάρι, το χρώμα νικάει την κέντα, απλό…
Δεν είμεθα, επομένως, ένοχοι !
Μας έκατσε το φύλλο !!..
(Να δείτε που στο τέλος θα εντοπιστεί και το γονίδιο του Camel, το γονίδιο του KARELIA, ίσως μάλιστα και του Silk Cut !...).

Μαθαίνω, πως το παλαιό νομοσχέδιο θα καταργηθεί. Η Μαριλίζα εξασφάλισε την σύμπραξη των εργαστηρίων της Αντιτρομοκρατικής, και συμφώνησαν με τον Μιχάλη σε συνεργασία. Από τούδε και στο εξής, ο πολίτης, θα προσέρχεται στα εργαστήρια, θα δίνει το γενετικό του ‘υλικό’, αίμα, τρίχες, σπέρμα, ότι του είναι πιο εύκολο, τέλος πάντων, και μετά από λίγες μέρες, θα του έρχεται στο σπίτι η πιστοποιημένη καπνιστική του ταυτότητα’ !
Θα είναι έγχρωμη, για ευκολία: Πράσινη, θα σημαίνει πως θα μπορείς να ντουμανιάζεις ασύστολα, όπου θέλεις (πάει να πει, πως είσαι τίγκα στο καπνο-γονίδιο, πως θα το κόψεις μετά θάνατον). Κίτρινη, θα σημαίνει πως, επειδή έχεις το ένα απ' τα δύο ύποπτα γονίδια, θα καπνίζεις μόνο εκεί που επιτρέπεται. Κόκκινο, τέλος, θα σημαίνει πως δεν διαθέτεις κανένα γονίδιο, και εάν κάπνισες, το έκανες για μαγκιά, ενώ δεν το χρειαζόσουν. Θα σημαίνει πως κακώς υπερχρεώθηκες, υπερδανείστηκες, και επομένως θα έρχεται ειδική υπηρεσία του Υπουργείου, κάτι σαν το δουνουτού τέλος πάντων, και θα σου επιβάλλει μέτρα: Όχι μόνον δεν θα καπνίζεις ούτε στην τουαλέτα, αλλά θα πληρώσεις και ότι κάπνισες τα τελευταία 35 χρόνια (ο ρυπαίνων πληρώνει) !!...

Απορώ, πάντως με την επιστήμη.
Απορώ, που ψάχνουν τα πάντα στο DNA μας, αλλά καμία έρευνα δεν έχω ακούσει για τα κρισιμότερα ! Ας πούμε: Υπάρχει άραγε ‘πρωθυπουργικό γονίδιο’; Υπάρχει κάποια μοιραία καταβολή, κάποιο εκ φύσεως χαρακτηριστικό που σε κάνει κατάλληλο ή ακατάλληλο;; Γιατί καθυστερεί να το ψάξει η επιστήμη;;..
Ας πάρουν ‘υλικό’, για παράδειγμα, απ’ τον Γιώργο, την Μέρκελ, τον Σαρκοζί, τον Μπερλουσκόνι (αυτός ξέρετε τι υλικό θα δώσει), και να το εξετάσουν. Να δούμε βρε αδελφέ. Υπάρχει κάποιο γονίδιο συγκεκριμένο, ώστε το πρωθυπουργιλίκι, να σου ταιριάζει περισσότερο; Ή άλλο, που να είναι απαγορευτικό;..
Φαντάζεστε να αποδειχθεί κάτι τέτοιο;
Επανάσταση !
Διότι, θα ξέρει κι ο λαός τι να ψηφίσει ! Δεν θα βγαίνει πια στο μπαλκόνι ο κάθε υποψήφιος να πει τις γνωστές μ..…..κίες, ‘υπάρχουν λεφτά’, και τα ρέστα. Θα λέει, ‘το έχω το γονίδιο’ και θα καθαρίζει…

Πάρτε για παράδειγμα τον Σαρκοζί ! Φως φανάρι: Δεν το έχει ο καημένος ! Όμορφος, γοητευτικός, με γυναίκα κούκλα, χαρισματικός αλλά τι να κάνουμε. Αδικήθηκε απ’ την φύση. Εκτός από μπόι, δεν έχει και το γονίδιο ! Τα αποτελέσματα: Κάθεται, τώρα, κι ασχολείται με την μπούργκα, να την βγάλουν να μην την βγάλουν, όλες κι όλες τριακόσιες γαλλίδες! Eσταξ’ η ουρά του γαϊδάρου δηλαδή !!..
Ενώ ο άλλος, ο Μπέρλι, δεν το συζητώ ! Λίρα εκατό ! Κλέβει, παρανομεί, επιδίδεται σε όργια, τον βγάζουν οι παπαράτσι στις εφημερίδες με το …… έξω, τίποτα ! Εκεί ! Τον λατρεύουν οι Ιταλοί ! Όχι, πέστε μου τί άλλο μπορεί να σημαίνει αυτό; Έχει το γονίδιο καημένε….
Πώς είπατε;;…
Ο Γιώργος;;…

..Εχμμμμμμ.....

Συγνώμη, κύριε Μπεχράκη μου, αλλά εδώ η υπόθεση ..σηκώνει τσιγάρο !!!

Δευτέρα, 26 Απριλίου 2010

Πυρ κατά βούληση...


---'ΟΔΥΝΗΡΟ ΤΕΛΟΣ ΣΤΗΝ ΖΩΗ ΜΕ ΔΑΝΕΙΚΑ' ! Αυτό ήταν το κατάπτυστο πρωτοσέλιδο του Κυριακάτικου Βήματος ! Δεν το καταλάβατε ακόμη κύριοι, πως την επικοινωνιακή καραμέλα, πως ο κόσμος ήταν ο μεγάλος 'ένοχος', (κι όχι επομένως οι ηγεσίες) την έχουμε φτύσει;; Δεν το καταλάβατε, πως το παραμυθάκι σας, πλέον δεν κοιμίζει κανέναν;; Την 'λύπησή' σας, συνοδευμένη με αηδιαστικά υπονοούμενα, δεν την έχουμε ανάγκη...

---Έλα, τώρα, υπουργέ μου, να μου εξηγήσεις σε παρακαλώ, τί σχέση έχει η 'δημοσιοοικονομική' εξυγίανση, με την απελευθέρωση των ..απολύσεων, και την περικοπή των αποζημιώσεων ! Τί σχέση έχουν το δημόσιο έλλειμμα και το χρέος, με την κατάργηση των συλλογικών συμβάσεων ! Κι άμα μπορέσεις να μου το εξηγήσεις, θα σου εξηγήσω κι εγώ, πώς πέφτουν οι κυβερνήσεις βράδυ, και πώς φεύγουν τα Δουνουτιά άρον άρον. Συνέλθετε κύριοι υπουργοί. Συνέλθετε...

---Φαντάζομαι, πως εξηγήσατε στους κυρίους του Δουνουτιού, πως ο μαλάκας ο ταξιτζής, ο μαλάκας ο φορτηγατζής και ο μαλάκας ο φαρμακοποιός, πιθανώς να έχουν πληρώσει πολλές χιλιάδες ευρουλάκια, για να αποκτήσουν την άδειά τους τη ρημάδα. Φαντάζομαι πως τους έχετε προειδοποιήσει (τους Δουνουτέτοιους ντε), πως τώρα με την απελευθέρωση των επαγγελμάτων, θα πρέπει να τους επιστραφούν τα λεφτά τους. Είμαι σίγουρος, βέβαια, ότι το έχετε ήδη τακτοποιήσει, αλλά, έτσι. Λέω τώρα, μήπως το ξεχάσατε πάνω στον πανικό....

---Ακούω κάτι, πρωθυπουργέ μου, για κατάργηση της μονιμότητας και απολύσεις απ' το δημόσιο. Ακούω εκεί, τον αντιπρόεδρό σας, κάτι να ψελλίζει για 'κατάργηση οργανικών θέσεων', και επομένως και των αντίστοιχων ..θυμάτων. Περιμένω, επομένως, άμεσα, ν΄ακούσω και για την ...παραίτησή σας, λόγο ευθιξίας, την αναστολή κάθε διαπραγμάτευσης, την εκπαραθύρωση των στελεχών του Δουνουτιού, και την προκήρυξη νέων εθνικών εκλογών το συντομότερο..

---Μετά τις 'παρεμβάσεις' Σιούφα και Παπουτσή, να χρησιμοποιηθούν τα έσοδα απ' τους ημιυπαίθριους για το έλλειμμα, δεν καταλάβατε, κυρία Υπουργέ Περιβάλλοντος, πως πρέπει να αποσύρετε αμέσως το νομοσχέδιό σας, και να παραιτηθείτε;; Έτσι κι αλλιώς, ποιόν έχετε ανάγκη; Τον κομματάρχη, ή τον ψηφοφόρο; Ας σταθεί και κάποιος στο ύψος των περιστάσεων!....

---Άμα βλέπω και στην ΕΡΤ κάθε Σαββατόβραδο, κάτι τεράστιες παρέες, να τρώνε και να πίνουν και να διασκεδάζουν μες την καλή χαρά -και μάλιστα γελοιωδώς μαγνητοσκοπημένοι-, να αλληλολιβανίζονται, να αλληλοχειροκροτούνται, να ..αλληλοτραγουδάνε (!!) να αλληλοδιαφημίζονται (και πιθανώς να πληρώνονται κι από πάνω), ε, τί να σας πω, με πιάνει να ξεράσω !! Αυτή είναι η νέα τηλεόραση κύριε Γερουλάνε;;.. (ο μόνος που λατρεύω ειλικρινά, εκείνος ο κακόμοιρος, βιοπαλαιστής, κατάκοπος πάντα, πιανίστας, στην άκρη δεξιά, που δεν τον ξέρω τον χριστιανό ούτε πώς τον λένε..)..

Κυριακή, 25 Απριλίου 2010

Ανοιχτή Επιστολή προς ..Καστελόριζο !


Ήλθε, κ. Πρωθυπουργέ, η κρίσιμη ώρα. Η ώρα, που οφείλετε, να πάρετε σημαντικές αποφάσεις. Έλαχε σ’ εσάς η μεγάλη ευθύνη, να στέκεστε στο τιμόνι αυτής της μικρής χώρας, όπου επί 35 χρόνια, όλες οι πολιτικές ηγεσίες, εκχώρησαν σιγά-σιγά, βήμα-βήμα, νομοσχέδιο-νομοσχέδιο, την εξουσία, η οποία προέρχεται απ’ την λαϊκή βούληση, στην λογική, στα συμφέροντα και τις πρακτικές των ‘αγορών’. Απεδείχθη, σε παγκόσμιο επίπεδο, λάθος.

Οι λαοί, και οι Έλληνες, προδοθήκαμε, κ. Πρωθυπουργέ. Σιγά-σιγά. Βήμα-βήμα. Νομοσχέδιο-νομοσχέδιο. Προδοθήκαμε απ’ τις πολιτικές ηγεσίες, όλων αυτών των 35 ετών, κυρίως, στο μεγαλύτερο ποσοστό, απ’ τα δύο κόμματα που άσκησαν την εξουσία, απ’ την Νέα Δημοκρατία, αλλά σαφώς και απ’ το ΠΑΣΟΚ, το ‘δικό σας’ κόμμα. Απ’ το κόμμα που κι εσείς ο ίδιος, -ας πούμε όλες τις αλήθειες τώρα-, υπηρετήσατε, ανεχτήκατε τις στρεβλώσεις του, συγχωρήσατε τα ‘εγκλήματά’ του.

Όχι, κύριε Πρωθυπουργέ. Δεν θεοποιώ καμιά λέξη, ούτε τη λέξη ‘λαός’, αλλά οφείλετε να παραδεχθείτε πως δεν έφταιγε ο κόσμος, ο απλός πολίτης. Η πρωτοφανής και ύποπτη επίθεση των μέσων μαζικής συσκότισης, που όλους αυτούς τους μήνες θέλει να μας πείσει πως υπεύθυνοι είμαστε εμείς, όλοι οι ανώνυμοι, που έγινε, να ελπίσω με την ανοχή σας, κι όχι με κάποιο ‘σχέδιο’, σας χρεώνεται. Δεν θα την λησμονήσουμε.

Είναι όμως ψέμα. Τεμπέλιασε ο Έλληνας, ναι, αλλά οι ηγεσίες τον καλόμαθαν, τον χάιδεψαν, τον βόλεψαν, για να εξασφαλίσουν την ψήφο του. Έκλεψε ο Έλληνας, αλλά το ληστρικό κράτος, που τον έκλεβε, μιμήθηκε. Υπέπεσε σε διαπλοκή, σε διαφθορά, αλλά πάλι οι ηγεσίες του την δίδαξαν. Υπερχρεώθηκε ο Έλληνας, αλλά εσείς, οι ηγέτες του δεν τον προστατέψατε, αν δεν τον σπρώξατε, στα νύχια των Τραπεζών και των καρτών. Έχασε την κουλτούρα του, τον πολιτισμό του, το μέτρο του, αλλά οι ηγεσίες, εσείς οι ‘πολιτικοί’ υποβαθμίσατε την παιδεία του, εκθρέψατε την αγοραία παραπαιδεία, δώσατε τα άγια στα σκυλιά, την συνδέσατε με την ‘αγορά’, προετοιμάσατε εξειδικευμένα τούβλα, έτοιμα θύματα του μάρκετινγκ, καταργήσατε τη βάση του 10. Όχι. Δεν ήταν ο πρώτος ένοχος ο κόσμος κ. Πρωθυπουργέ.

Τώρα, τον καλείται να πληρώσει τα λάθη σας. Εκείνος, τα δικά σας λάθη. Δεν μπορεί να μεταναστεύσει. Θα τα πληρώσει. Αλλά είναι ένας λαός, προδομένος, πικραμένος, θυμωμένος. Και ακούει φωνές. Φωνές από παντού. Ακούει φωνές απ’ την Νέα Δημοκρατία, δύο ειδών. Μπερδεμένες. Ακούει φωνές απ’ την αριστερά. Μπερδεμένες κι αυτές στις άπειρες συνιστώσες τους. Ακούει φωνές μπερδεμένες, ακόμη και μέσα απ’ το ίδιο το ΠΑΣΟΚ. Ακούει φωνές ακόμη κι απ’ την άκρα Δεξιά. Καμιά φορά, φαντάζουν ώριμες, ακόμη κι αυτές. Τα μέσα, συνεχίζουν τον χορό της σύγχυσης. Καναλάρχες με συμφέροντα αδιαφανή. Συγκροτήματα με συμφέροντα αδιαφανή, Ραδιόφωνα με συμφέροντα αδιαφανή, τον μπερδεύουν ακόμη περισσότερο. Τεχνοκράτες, με τίτλους, ντοκτορά, θέσεις, νόμπελ, προφήτες, Κασσάνδρες, Άγγλοι, Γάλλοι, Γερμανοί, αναλυτές, μπλόγκερ, κάθε καρυδιάς καρύδι, τον τρελαίνουν. Βαβέλ ! Μια κατάσταση επικίνδυνη, όπου το ‘ορθό’ μοιάζει τόσο με το ‘λάθος’, όπου, με λίγα λόγια, τον χάσαμε τον μπούσουλα.

Ωστόσο, δεν έχουν χαθεί όλα, κ. Πρωθυπουργέ. Οι δημοκρατίες δεν έχουν αδιέξοδα. Η πραγματική δύναμη βρίσκεται, -ποτέ δεν πήγασε από πουθενά αλλού-, στον λαό. Στις δυνάμεις που παράγουν με την εργασία τους τον μόνο πραγματικό πλούτο. Μπορεί να προσφύγατε στους ‘εταίρους’, μετά στον ‘μηχανισμό στήριξης’, τώρα στο ΔΝΤ, αύριο στον διάβολο τον ίδιο. Δεν είμαστε ανόητοι. Πρέπει να πληρωθούν οι μισθοί στο τέλος του μήνα. Δεν είμαστε ανόητοι. Σας το έχουμε πιστώσει, πως, τουλάχιστον εσείς, δεν δραπετεύσατε. Δεν θα το ξεχάσουμε, ούτε κι αυτό. Ήλθε, όμως, για σας, η ώρα της υπέρβασης. Ήλθε η ώρα για την μόνη ‘προσφυγή’. Την προσφυγή, στον κόσμο. Οφείλετε να πάρετε μεγάλες αποφάσεις. Αυτές θα κρίνει ο ιστορικός του μέλλοντος.

Οφείλετε να ξεχωρίσετε την τρέχουσα διαχειριστική κρίση –αποτέλεσμα φαύλου παρελθόντος- απ’ την πραγματική πολιτική για το μέλλον. Και να το εξηγήσετε απλά στον κόσμο, να του δώσετε πάλι μια κατεύθυνση, ένα όραμα. Η τρέχουσα κρίση θα επιλυθεί με τον ένα ή τον άλλο τρόπο. Δεν είμαστε ανόητοι. Ένα κι ένα κάνουν δύο. Ούτε περισσότερα, ούτε λιγότερα θα πληρώσουμε, απ’ όσα χρωστάμε. Προσέξτε όμως: Στους όρους που θα θέσουν οι δανειστές μας, είναι προφανές πως θα προσπαθήσουν να εξασφαλίσουν το δικό τους μέλλον. Θα προσπαθήσουν να πλήξουν καίρια κεκτημένα. Θα προσπαθήσουν να θυσιάσουν ζωές, για τα μελλοντικά τους κέρδη. Θα προσπαθήσουν να εξασφαλίσουν από τώρα το μέλλον των χρυσοφόρων επενδύσεών τους.

Ξεχωρίστε το ‘οικονομικό’ απ’ το πολιτικό. Μειώστε μου το μισθό για όσο χρειάζεται, αλλά μην απελευθερώνετε τις απολύσεις. Σώστε το ασφαλιστικό, αλλά όχι για τα ομόλογά τους, μα για τα παιδιά μου. Απελευθερώστε τα κλειστά επαγγέλματα, αλλά όχι για να αλωνίσουν οι εταιρείες. Ενεργοποιείστε τον πλούτο της χώρας, αλλά όχι χαρίζοντας φιλέτα. Με απλά λόγια, κ. Πρωθυπουργέ: Να πληρώσουμε. Όχι να ξεπουληθούμε. Αυτή είναι η τεράστια ευθύνη σας.


Μην στηριχτείτε στο ‘φιλότιμό’ μας. Θεωρήστε μας αφιλότιμους. Απείθαρχους. Μην υποκύψετε στους επικοινωνιολόγους σας, εκπαραθυρώστε τους επιτέλους, μαζί με τους δημοσκόπους και τους ‘συμβούλους’. Να είστε σίγουρος, όμως, πως όταν μας πείσετε, με έργα, όχι με λόγια, πως οδηγείτε το ‘σκάφος στην Ιθάκη’, για να χρησιμοποιήσω τις δικές σας λέξεις, θα στρατευθούμε δίπλα σας.

Χτίστε μια πραγματική παιδεία για το μέλλον. Πέρα από αποσπάσεις, Μπαμπινιώτηδες, πανελλήνιες και ανοησίες. Χτίστε μια δημόσια υγεία. Πέρα από ασφαλιστικές, ιδιωτικά συμφέροντα και μεγαλογιατρούς. Προστατέψτε πραγματικά το περιβάλλον. Πέρα από επενδύσεις για ΑΠΕ, και εισπρακτικά παιχνιδάκια με τους ημιυπαίθριους. Φορολογήστε μας, όμως τίμια, δίκαια, μακριά απ’ τη λογική του εύκολου ‘στόχου’ που δυστυχώς δεν την απέφυγε το πρόσφατο νομοσχέδιό σας. Χτίστε μια νέα γεωργία. Μακριά από επιδοτήσεις και συνδικαλισμούς. Χτίστε ένα επενδυτικό πλάνο. Όχι για να κονομήσουν πάλι οι επιτήδειοι και οι αεριτζήδες. Χτίστε υποδομές, μακριά από ημέτερους, κουμπάρους και εργολάβους. Προωθήστε μια πραγματική αξιοκρατία, πέρα και πάνω από ντοκτορά και τυπικά προσόντα. Χτίστε μια δικαιοσύνη, ίση για όλους, μικρούς και μεγάλους. Εκκαθαρίστε το ίδιο σας το κόμμα. Διώξτε το σάπιο, το παλιό. Μην θεοποιείτε άκριτα το τεχνοκρατικό, η πολιτική οφείλει να έχει περιεχόμενο. Γκρεμίστε και ξαναχτίστε τον συνδικαλισμό. Μόνο ελεύθερος από κομματικά σφιχταγκαλιάσματα μπορεί να προσφέρει. Με λίγα λόγια: Υπάρχουν άπειρες πολιτικές, που κανένα ΔΝΤ δεν μπορεί να σας εμποδίσει να τις αποφασίσετε. Πολιτικές για τον πολίτη, αυτό δεν ήταν το σύνθημά σας;;

Μας το είπατε προ έξη μηνών, κύριε Πρωθυπουργέ, αλλά τώρα ήλθε η ώρα, να το πούμε εμείς σε σάς: Ή Αλλάζετε, ή θα βουλιάξετε._

Παρασκευή, 23 Απριλίου 2010

Αδιέξοδο ;;;....


Ο πρωθυπουργός, απ' το Καστελόριζο, ανακοίνωσε πως ενεργοποίησε τον 'μηχανισμό στήριξης', της Ε.Ε. και του Δ.Ν.Τ.
Ήδη, τα σπρέντς πέφτουν, το χρηματιστήριο ανεβαίνει, αλλά όλα αυτά είναι πολύ άμεσα για να τα πάρει κανείς στα σοβαρά.

Γνωρίζουμε ποιους θα πλήξουν τα όποια μέτρα, περιμένουμε να δούμε το πόσο και το πώς. Αναμφίβολα δεν θα είναι ευχάριστα.

Η κυβέρνηση, δυστυχώς, δεν κατάφερε να πείσει πολλούς από εμάς, πως αυτή ήταν η ενδεδειγμένη λύση. Ούτε άλλος κανείς, πάντως, μας έπεισε για την δική του 'εναλλακτική'.

Ο κ. Παπανδρέου, πήρε σήμερα μια ιστορική απόφαση.

Οφείλουμε, κατ' αρχήν, να χρεώσουμε στα θετικά, πως τουλάχιστον, ανέλαβε το κόστος, δεν δραπέτευσε.

Ξέρει, ασφαλώς, ποιος πρέπει, από εδώ και μετά, να είναι ο ρόλος της κυβέρνησής του, του κόμματός του, του ίδιου προσωπικά, ώστε να μην πάν χαμένες οι θυσίες. Πρέπει να του θυμήσουμε, πως καμιά πτώχευση, καμιά χρεοκοπία, κανένα ΔΝΤ, δεν πρέπει να τον μετατρέψει σε απλό διαχειριστή του 'ταμείου'. Η πολιτική δεν πρέπει να πέσει θύμα των αγορών. Μ'αυτό το κριτήριο, θα αποφασίσει ο ιστορικός του μέλλοντος.

Πέμπτη, 22 Απριλίου 2010

Ό ν ε ι ρ ο !....


Διαβάζω, πως ο πρώτος όρος που έθεσαν στον κ. Παπακωνσταντίνου, οι ‘τεχνοκράτες’ του ΔΝΤ, ήταν να τηρηθεί άκρα μυστικότητα, να μην δημοσιοποιηθεί οτιδήποτε, απ’ το περιεχόμενο των ‘διαπραγματεύσεων’ !!...
Φαντάζομαι, πως εκείνος θα πήρε αμέσως στο τηλέφωνο τον Πρωθυπουργό της χώρας και θα τον ενημέρωσε..
Κι εκείνος, είμαι σίγουρος, πως θα του είπε, να χτυπήσει το χέρι του στο τραπέζι, και να τους πει, πως ‘ο λαός που μας ψήφισε, έχει δικαίωμα να ξέρει για αποφάσεις που έχουν επίδραση στην ζωή του’ !...
Πιθανολογώ, πως έτσι θα έγινε, πως γύρισε πίσω, και τους τα είπε ένα χεράκι !..
Ξέροντας μάλιστα, πως αυτά τα μπουμπούκια του ΔΝΤ –στο οποίο παρεμπιπτόντως, τσοντάρουμε και εμείς ως χώρα-, είναι αγύριστα κεφάλια, θα ξαναβγήκε απ’ την αίθουσα και θα ξαναπήρε τον Πρωθυπουργό !..
Τότε πια, είμαι 100% σίγουρος, πως εκείνος, θα βγήκε απ’ τα ρούχα του, και πως θα έβαλε τις φωνές, και πως θα του έδωσε εντολή να τους πετάξει έξω !
Φαντάζομαι με ευχαρίστηση τη σκηνή, που θα μπήκε ο Παπακωνσταντίνου, και θα τους είπε στα Αγγλικά, βεβαίως, ‘άντε να μου χαθείτε’, δείχνοντάς τους την πόρτα ! Γελάω, όταν τους ‘βλέπω’, να τα μαζεύουν και να την κάνουν με την ουρά στα σκέλια !...
Ά, μα πια !
Μας τα είχαν πρήξει !!...

Τρίτη, 20 Απριλίου 2010

Κυρίαρχη Ιδεολογία


Στην απρόσμενη κουβέντα της προηγούμενης ανάρτησης, που πήρε τον δικό της δημιουργικό δρόμο, η Κατερίνα, έθεσε –όχι απρόσμενα- εύστοχα ερωτήματα.
Θα άξιζε, νομίζω, να διαβάσετε τις παρεμβάσεις της, ιδιαίτερα την τελευταία, πριν συνεχίσετε εδώ..

Βλέπει κατ’ αρχήν η Κατερίνα, ένα ‘κενό’ πολιτικής. Που πάει παρέα με ένα ‘κενό’ ιδεολογίας. Σημειώνει, πως χωρίς ιδεολογία, καθόλου δεν μπορεί να παραχθεί γνήσια πολιτική, και πως το μόνο που απομένει είναι μια, τύπου management, διαχείριση των οικονομικών –κυρίως- μεγεθών. Μοιραία, για να στηριχθεί αυτή η μη-πολιτική, αξιοποιεί στο έπακρο την προπαγάνδα, σε αγαστή συνεργασία –και διαπλοκή- με το μιντιακό κατεστημένο.

Ας μην μας απασχολήσει το συγκεκριμένο. Η Κατερίνα αναφέρει την λέξη ‘σοσιαλδημοκρατία’ –για να αναφερθεί στο …επίκαιρο κενό- αλλά θα μπορούσαμε να βάλουμε όποια λέξη, όποια ιδεολογική ταυτότητα θέλαμε.

Το προφανές, λοιπόν, κλασικό ερώτημα: Έχουν πεθάνει οι ιδεολογίες;; Είναι μύθοι που οφείλουμε να ξεχάσουμε;; Ή μήπως, πριν από κάθε πρόοδο, είναι αναγκαίο ένα ‘όραμα’; Τι τέλος πάντων, ‘προηγείται’; Ο διαφωτιστής ή η ανάγκη;;…

Θα μπορούσε κάποιος να ισχυριστεί πως, δεν υπάρχουν πλέον ‘φαντάσματα πάνω απ’ την Ευρώπη’ (κανενός χρώματος). Η ιστορία μας έχει κάνει τουλάχιστον δύσπιστους –αν όχι αλλεργικούς- απέναντι στους ‘ισμούς’. Δεν θα γίνουμε ποτέ ξανά ‘πιονέροι’ καμιάς σημαίας. Δεν θα αφήσουμε, μάλιστα, το παιδί μας να ‘θυσιαστεί’ ‘για κανέναν μ….κα’ –όσο μπορούμε να ελέγξουμε, τέλος πάντων, το παιδί μας..

Στον βαθμό, άλλωστε, που ανήκουμε στον αναπτυγμένο, δυτικό κόσμο, ένα μέρος της ‘ηθικής’ μας έχει πάει περίπατο. Δύσκολα θα δεχόμαστε να θυσιάσουμε όποια ‘κεκτημένα’, για να επιβιώσει, για παράδειγμα, ένα παιδί της Αφρικής. Ήδη, και μόνο μ’ αυτό, η όποια ιδεολογική μας ‘υπόσταση’ έχει καταρρεύσει. Το έχουν το κακό αυτό οι ιδεολογίες: Δεν μπορείς να τις νοθεύεις κατά βούληση.


Όπως και η Κατερίνα σημειώνει, οι πολιτικοί σχηματισμοί, ‘πουλάνε’ μόνο τις απολιθωμένες λέξεις: Εθνικό. Φιλελεύθερο. Κοινωνικό. Πατριωτικό. Σοβαρό. Υπεύθυνο. Σοσιαλιστικό. Κομμουνιστικό. Απ’ όλα έχει ο μπαξές. Έχουν όμως απομείνει μόνον τα ονόματα. Συνθήματα, για να διεγείρουν την ασυνείδητη ‘μνήμη’ μας, χρησιμοποιώντας τον ίδιο ακριβώς μηχανισμό, μ’ εκείνον της διαφήμισης. Πίσω τους, το ίδιο κλείσιμο του ματιού: Εγώ μπορώ να τα καταφέρω καλύτερα με την τσεπούλα σου. Είμαι πιο ‘πολιτικάντης’. Πιο καπάτσος. Πιο ψεύτης, αυτούς τους κουτόφραγκους τους χειρίζομαι καλύτερα..

Διάβασα –όπως όλοι μας- αρκετές αριστερές αναλύσεις της κατάστασης αυτόν τον καιρό. Όλες είχαν δίκιο. Κι όλες ήταν οικονομίστικες ! Όλες μου έδειχναν καμπύλες. Ποσοστά. Χρέη. Ελλείμματα. Καμιά δεν περιείχε ούτε ένα όραμα ! Οι σοβαρότερες, μάλιστα, παραδέχονταν πως απ’ τον εμφύλιο και μετά, καθόλου, μα καθόλου άσχημα δεν τα πήγε ο καπιταλισμός στην Ελλάδα ! Δεν ξέρω γιατί, αλλά μου φαίνεται, πως ακόμη και το Κ.Κ.Ε. ελπίζει κατά βάθος να μην καταρρεύσει το σύστημα, που του δίνει τόσα χρόνια τον λόγο ύπαρξής του….
Η Κατερίνα συγκρίνει την σημερινή κατάσταση με το παρελθόν. Συγκρίνει την σημερινή ‘τεχνοκρατική παρέα’, με τον ‘εθνάρχη’, τον ‘καθηγητή’, τον ‘λαοπλάνο’ κλπ.

‘Νοσταλγεί’ μια ‘ιδεολογία’ άραγε; Υπήρχε τότε ένα όραμα, που σήμερα δεν υπάρχει; Η πιο, ίσως, χαρακτηριστική περίπτωση, ο Ανδρέας, ακολούθησε, τάχα, τις ίδιες τις δικές του ιδεολογικές αποσκευές, ή μήπως έτρεξε πίσω απ’ τον Ελληνικό καπιταλισμό που είχε βρει ίσιωμα και κάλπαζε; Εμείς οι λίγο μεγαλύτεροι εύκολα θα θυμηθούμε πως ήδη απ’ το 1985, τσαντισμένοι τον ξαναψηφίσαμε. Τέσσερα, μόλις χρόνια, απ’ τον ‘θάνατο της δεξιάς’, απ’ τα μεγάλα λόγια για τον ‘τρίτο δρόμο προς τον σοσιαλισμό’, απ’ τα πρωτοφανή συνθήματα περί ‘εθνικής κυριαρχίας’, περί ‘Αμερικάνικων βάσεων’ και ‘ΕΟΚ’, είχε ήδη μπει πολύ νερό στο κρασί μας. Το μόνο που είχε απομείνει ήταν εκείνο το ‘καλάθι της νοικοκυράς’, που είχε ψιλογεμίσει..

Η Κατερίνα λέει ‘η φύση μισεί τα κενά’. Ελπίζει-προβλέπει πως ένα νέο κοινωνικό ρεύμα θα δημιουργηθεί μοιραία. Πως αργά ή γρήγορα μια νέα πολιτική πλατφόρμα, που θα είναι καινούρια κλπ, θα έλθει να καλύψει το ‘σοσιαλδημοκρατικό’ ιδεώδες, που βρέθηκε ορφανό. Θεωρεί-ελπίζει, πως υπάρχουν οι υγιείς εκείνες ‘αριστερές’ συνειδήσεις, στην κοινωνία (προφανώς παντού, σε όλους τους χώρους), που μοιραία θα αρνηθούν να συνεχίζουν να συντηρούν την υπάρχουσα κατάσταση.

Δεν μπορώ, δεν μπορούμε να ξέρουμε. Eδώ θα είμαστε.

Επί του ‘αξιώματός’, όμως, εάν θεωρήσουμε ως τις πιο ‘ιδεολογικές’ γωνιές του πολιτικού φάσματος, τον ΛΑ.Ο.Σ. και το Κ.Κ.Ε, και ξεχνώντας προς στιγμήν χάριν απλοποιήσεως, το 4% του ΣΥ.ΡΙΖ.Α, δεν είναι κάπως τεράστιο για ‘κενό’ το υπόλοιπο 80% ;;;

Και για να φτάσουμε και στην καρδιά: Ποια είναι η ‘ιδεολογία’ αυτού του 80% σήμερα στην Ελλάδα;

Εάν κάναμε, πρώτα στους ίδιους τους εαυτούς μας, μια υποθετική δημοσκόπηση, τι θα έδειχνε; Εάν μας ζητούσαν να βάλουμε τις προτεραιότητές μας σε μια αξιολογική σειρά, τι θα βάζαμε πρώτο; Υπάρχουν πολλοί ‘άγιοι’ που θα έβαζαν, ας πούμε, την ‘κοινωνική δικαιοσύνη’ πάνω απ’ την ατομική επιβίωση, ή απ’ το στοιχειώδες δικαίωμα στην εργασία, ή απ’ την δυνατότητα ανατροφής της οικογένειας;

Υπάρχουν ξεχωριστοί θύτες και θύματα; Είναι ο ‘άλλος’ η κόλασή μου, ή εγώ η δική του; Πόσους ‘τεμπέληδες’ δημόσιους υπάλληλους έχω στην οικογένειά μου την ίδια; Πόσα αρμέγει απ’ το κράτος η υγιής Ανώνυμη, στην οποία δουλεύω; Πόσους φίλους καθηγητές ζηλεύω (θανάσιμα), που κάθονται δυο μήνες παραπάνω από μένα το καλοκαίρι; Το αποταμιευτικό που έχω κάνει στο παιδί, μήπως επενδύει και σε ομόλογα ‘κερδοσκόπων’;;…

Ποιο, λοιπόν, είναι το πραγματικό πλάνο ζωής εκεί έξω; Μήπως βρίσκεται μόνο στη φαντασία μας, αυτή η άλλη ‘ιδεολογία’; Kι αν όχι, ποια τάχα είναι η βαθύτερη, και το δύσκολο, η συνειδητοποιημένη ανάγκη, που θα την γεννούσε; Που μάλιστα να είναι τόσο ‘κοινή’, ώστε να συγκολλήσει τις ατομικότητές μας σε κάτι συλλογικό; Ποιά είναι η περίφημη πρόταση, που περιμένει, απλά, τον συγγραφέα του μανιφέστου της;;…
Και το κυνικότερο: Που να μην την έχει προβλέψει το σύστημα, και να μην μας την έχει ήδη ‘πουλήσει’ σε συσκευασία δώρου;;;…

Κυριακή, 18 Απριλίου 2010

Εκλογές, εδώ και τώρα !


Τον τελευταίο καιρό εμφανίζεται στον γενικότερο προβληματισμό η άποψη, πως οι αποφάσεις της κυβέρνησης για την πιθανή προσφυγή της χώρας μας στον μηχανισμό στήριξης δεν έχουν την απαραίτητη εκλογική νομιμοποίηση Υπό το πρίσμα αυτό, φωνές ακούγονται, περί διενέργειας ενός δημοψηφίσματος, που θα μπορούσε πχ να αποφασίσει για την άρνησή του Συμφώνου Σταθερότητας, ή για την άρνηση της εμπλοκής του Δ.Ν.Τ., ή ακόμη και για πιο σοβαρές αποφάσεις, ακόμη και για την έξοδό μας απ' την ΟΝΕ, την επιστροφή στην δραχμή, κλπ.

Είναι ένα σοβαρό επιχείρημα. Κανείς λογικός άνθρωπος δεν θα μπορούσε να ισχυριστεί, πως προ των εκλογών, ο ψηφοφόρος ήταν έστω και κατ' ελάχιστο προειδοποιημένος ούτε για την οικονομική κατάσταση, ούτε για τις πιθανές επιπτώσεις, ούτε για το τί θα ακολουθούσε από πλευράς μέτρων, ενεργειών, περικοπών, κλπ. Πρέπει να παραδεχθούμε πως όντως η κυβέρνηση δεν έχει την απαραίτητη νομιμοποίηση.

Οφείλουμε να είμαστε απόλυτοι εδώ. Το επιχείρημα -προς την αντίθετη άποψη-, πως εάν σήμερα γίνουν ξανά εκλογές θα τις κερδίσει πάλι, και με άνεση, το ΠΑΣΟΚ, όσο αληθινό κι αν είναι, δεν μπορεί να αναιρέσει το σαφές πλήγμα της δημοκρατικής σύμβασης, που λέει πως σε κάθε εκλογική αναμέτρηση ο λαός επιλέγει πρόγραμμα, και ο νικητής αναλαμβάνει να εφαρμόσει αυτό ακριβώς το πρόγραμμα, και όχι οτιδήποτε άλλο. Αυτό είναι κάτι που πρέπει να είναι και να παραμείνει αδιαπραγμάτευτο, διότι, αλλιώς, ανοίγουμε το κουτί της Πανδώρας, δεχόμαστε πως μπορεί οποιοσδήποτε άλλα να λέει προ, και άλλα να πράττει μετά τις εκλογές.

Αυτή τη στιγμή, ο κ. Σαμαράς αρπάζεται κυριολεκτικά απ' την λέξη 'ΔΝΤ' για να σωθεί ο ίδιος, υψώνει το άδειο του λάβαρο 'είμαστε κάθετα εναντίον της εμπλοκής', προσπαθώντας να 'αντεπιτεθεί'. Η κ. Μπακογιάννη, ταυτόχρονα, τον αδειάζει κυριολεκτικά, στην ίδια ακριβώς κομματική διαδικασία, υποστηρίζοντας σαφώς την κυβερνητική γραμμή. Η εγγύς αριστερά, παγιδευμένη στα δικά της εσωτερικά προβλήματα, επιλέγει -λανθασμένα νομίζω- την γραμμή της σύγκρουσης και όχι εκείνη της παραγωγής μιας πιο αριστερής πολιτικής, μέσα απ' την συναίνεση. Το Κ.Κ.Ε. παρουσιάζει μια αίγλη, καθώς οι συνθήκες του επιτρέπουν να επαναλάβει τις πάγιες θέσεις του, που αλήθεια είναι πως ποτέ δεν εγκατέλειψε. Ο ΛΑ.Ο.Σ. τέλος, προσπαθεί μέσα από μια δήθεν 'εθνική συνείδηση' να εκμεταλλευτεί την αντάρα.

Ο κ. Παπανδρέου πρέπει να πάρει την μεγάλη απόφαση. Πρέπει να προκηρύξει άμεσα νέες εθνικές εκλογές όσο πιο σύντομα γίνεται. Να αποδείξει πως δεν τον ενδιαφέρει η καρέκλα για την καρέκλα. Να τολμήσει την υπέρβαση.

Εκεί, τότε, θα υποχρεωθεί ο καθένας να δείξει το πραγματικό του πρόσωπο. Θα πρέπει, τότε, ο καθένας να προτείνει λύσεις, να εξηγήσει τις προθέσεις του, καθώς τα παιχνίδια έχουν τελειώσει. Εκεί θα υποχρεωθούν οι λαϊκιστικές φωνές -απ' όπου κι αν προέρχονται-, να σιγήσουν επιτέλους. Αλλά, το κυριότερο, θα πρέπει εμείς οι ψηφοφόροι, να αναλάβουμε τις ευθύνες μας, γνωρίζοντας για πρώτη ίσως φορά στην μεταπολιτευτική ιστορία, την αλήθεια.

Εδώ και τώρα εκλογές, λοιπόν, για να ξεκαθαρίσει επιτέλους το τοπίο._




Παρασκευή, 16 Απριλίου 2010

Γένεσις


Εν αρχή εποίησεν ο Θεός την Ελλάδα !
Και το έλλειμμα ήταν ακόμη αόρατο και ακατασκεύαστο και σκότος άνωθεν των σπρέντς !


Και είπεν ο Θεός: Γενηθήτω ο εκτροχιασμός ! Και εγένετο εκτροχιασμός !
Και είδεν ο Θεός ότι καλώς ανταποκρίθηκαν οι κερδοσκόποι, και ότι καλώς τα σπρέντς έφτασαν στα ύψη !

Και είπεν ο Θεός: Γενηθήτω η ‘Ευρωπαϊκή Βοήθεια’. Και εγεννήθησαν οι φρεγάτες υποκάτω της Γαλλίας και τα υποβρύχια υπεράνω της Γερμανίας ! Και έπεσαν τα σπρέντς, και είδεν ο Θεός ότι καλή η Ευρώπη. Ημέρα Πρώτη !

Προσήλθε τότε ο Όλι Ρεν και ανέβηκαν πάλι τα σπρέντς.
Και είπεν ο Θεός: Γενηθήτωσαν τα μέτρα ! Και επάρθησαν τα μέτρα. Και κόπηκε ο 14ος. Και μειώθηκαν τα επιδόματα. Και έπεσαν τα σπρεντς !
Και είδεν ο Θεός, ότι καλά τα μέτρα. Ημέρα Δευτέρα !

Αλλά ανέβηκαν πάλι τα σπρέντς ! Και εκερδοσκόπησαν οι κερδοσκόποι !
Και είπεν ο Θεός: Γενηθήτω το όπλον ! Και εγένετο το ΔΝΤ. Και εμειώθησαν τα σπρέντς. Και είδεν ο Θεός ότι καλόν το Δ.Ν.Τ. ! Ημέρα Τρίτη !

Αλλά το όπλον ήτο αόρατον και αδιευκρίνιστον και ‘κάτω απ’ το τραπέζι’, και επανήλθαν οι κερδοσκόποι και ξανά ανέβηκαν τα σπρέντς !
Και είπεν ο Θεός: Ας τοποθετήσουμε το όπλο επί της τραπέζης. Και βγήκε το όπλο, και τοποθετήθηκε στο τραπέζι ! Και έπεσαν τα σπρέντς !
Και είδεν ο Θεός ότι καλόν το όπλον εις το τραπέζι ! Ημέρα Τετάρτη !

Και ήτο το όπλο άσφαιρο, και τα σπρέντς ανέβηκαν !
Και είπεν ο Θεός: Γενηθήτω η σφαίρα. Και εγένετο σφαίρα, και μπήκε στο όπλο, και απεφάσισαν οι Ευρωπαίοι περί 25 δισεκατομμυρίων ευρώ βοηθείας ! Και έπεσαν τα σπρέντς ! Και είδεν ο Θεός ότι καλή η σφαίρα. Ημέρα Πέμπτη !

Αλλά τα 25 δις ούτε για ζήτω δεν έφταναν και επανήλθαν οι κερδοσκόποι και ανέβηκαν πάλι τα σπρέντς !
Και είπεν ο Θεός: Καλέσατε το ΔΝΤ. Και εκλήθη το ΔΝΤ, και επέβαλεν τους όρους του. Και ελαττώθησαν οι μισθοί απανταχού της Ελλάδος. Και μειώθηκε ο Δημόσιος τομέας. Και έφτασε η ανεργία στο 20%. Και επεκτάθηκαν οι περικοπές και εις τον ιδιωτικό τομέα. Και απεκαταστάθη η ανταγωνιστικότης. Και αγαλλίασεν ο ΣΕΒ. Και έπεσαν τα σπρέντς. Και είδεν ο Θεός, ότι το ΔΝΤ καλόν. Ημέρα Έκτη !

Και είδεν ο Θεός την Ελλάδα, πώς την είχε φτιάξει ! Και ότι δεν υπήρχαν πλέον σπρέντς ! Και ότι είχαν φύγει οι κερδοσκόποι ! Και ότι οι πλούσιοι ήταν ευχαριστημένοι και συνέχιζαν να πλουτίζουν ανεμπόδιστα. Και ότι οι φτωχοί έγιναν φτωχότεροι, όπως τους πρέπει, χωρίς να πάρουν τις πέτρες.

Και είδεν ο Θεός τις δημοσκοπήσεις. Πως ο Όφις ήτο πατημένος στο κεφάλι και δεν έλεγε να σηκωθεί. Και ευχαριστήθηκε ο Θεός.
Έκατσε και ξεκουράστηκε ! Ημέρα Εβδόμη !...

ΥΓ. Την Γένεσι, ακολουθεί, ως γνωστόν, η Έξοδος. Εκεί, ένας άλλος ήρωας, ο Μωυσής, στέλνει τις Επτά Πληγές στον Φαραώ, και καταφέρνει και φεύγει απ’ την Αίγυπτο !

Αλλά αυτή την ιστορία, θα σας την πω άλλη φορά…

Πέμπτη, 15 Απριλίου 2010

Κοινοβουλευτική έρημος..


Όχι, δεν θα κρίνω το φορολογικό νομοσχέδιο εδώ..
Θα μιλήσω για την θλίψη, την απελπισία και τα νεύρα, που με πιάνουν, όταν βλέπω τους 300 εθνοπατέρες μας, να μ ι λ ο ύ ν ‘για το φορολογικό’ νομοσχέδιο !..

Απ’ τη μια οι της συμπολιτεύσεως, δεν το συζητώ, τους μοίρασε σκονάκι ο Παπακωνσταντίνου, και λένε όλοι τα ίδια ! Χριστιανοί μου, ούτε μ ί α πρόταση; Ούτε μ ί α ένσταση; Ούτε μ ί α παρατήρηση; Το ρημάδι, (το νομοσχέδιο), αρχίζει απ’ την ανατολή και φτάνει στην δύση, τίποτε δεν βρήκατε; Δεν μπορεί. Ή το βρίσκετε τέλειο, ή …να σας φτιάξει μια ‘φόρμα’ ο Πετσάλνικος να ψηφίζετε απ το σπίτι !...

Τα παιδιά της Ν.Δ. έχουν, όπως και να το κάνουμε, τις δικαιολογίες τους: Έχουν το συνέδριό τους να πλησιάζει. Έχουν την εσωστρέφειά τους. Έχουν την Ντόρα τους.. Με το φορολογικό θα ασχοληθούν τώρα;
Είχαν κι ετούτοι το ‘σκονάκι’ τους: ‘Αντιαναπτυξιακό’, ‘θα στεγνώσει η αγορά’, ‘η υπευθυνότητα’ (αυτό τους έχει μείνει αμανάτι απ’ τον Kostas), με λίγα λόγια: Αργούν ακόμη να πείσουν!..
Αργούν, ο Antonis φαίνεται να πιστεύει, πως άμα κάνει μια ‘κάθαρση’, πως εάν, έστω για τα μάτια, κόψει μερικά ‘κεφάλια’, θα τσιμπήσουν οι δημοσκοπήσεις ! Μου φαίνεται, πλανάται. Δεν του βγήκε και η ρημάδα η διεισδυτικότητα, άστα…

Απ’ την αριστερά, μένεις πάντα με την …ελπίδα στο χέρι !
Με την ελπίδα, πως θα πει κάτι το ουσιαστικό. Πως θα επιχειρήσει να τραβήξει την κυβέρνηση προς πιο φιλολαϊκές ρυθμίσεις. Πως, επιτέλους κάποτε, θα εγκαταλείψει τον μαξιμαλισμό της. Πως θα αντιληφθεί, επιτέλους, το εφικτό, ανάλογα με τις συνθήκες. Πως θα κατεβεί με σοβαρές προτάσεις, με επιχειρήματα ακλόνητα.
Και, στο τέλος, -πάντα- απογοητεύεσαι
Το κύριο επιχείρημα της αριστεράς, -και στο νομοσχέδιο αυτό-, είναι στα πλαίσια του ‘ποιος θα πληρώσει την κρίση’. Όμως, δείχνει να μην κατανοεί, πως τώρα για άλλο πράγμα μιλάμε. Ως εκ τούτου, ακούς παράξενα επιχειρήματα.
Ακούς, ας πούμε, την κ. Παπαρήγα, να ‘υπερασπίζεται’ την ακίνητη περιουσία, την ατομική ιδιοκτησία ! Έχω σιχαθεί την αριστερά να χωρίζει τα ακίνητα, τα αυθαίρετα, τους ημιυπαίθριους, σε …αριστερά και δεξιά ! Ας μας πει, επιτέλους, μετά πόσα τετραγωνικά θεωρείσαι ...πιθανός ψηφοφόρος της !..
Άσε, χθες, εκείνο το καταπληκτικό ‘ακροβατικό’, όπου, σχεδόν, υπερασπίστηκε την παραοικονομία, ισχυριζόμενη πως η μη έκδοση απόδειξης, μπορεί να είναι καμιά φορά και …επαναστατική πράξη !
Εκείνο, τέλος, που με απογοητεύει πιο πολύ, (από όλη την αριστερά ετούτο), είναι η μικροπολιτική ‘σιωπή’ της: Τολμήστε επιτέλους ‘σύντροφοι’, να πείτε μια φορά την αλήθεια. Είναι ή δεν είναι ‘αριστερή’ τομή η ενιαία φορολόγηση; Είναι ή δεν είναι ‘αριστερή’ τομή η φορολόγηση των διανεμόμενων μερισμάτων; Είναι ή δεν είναι πιο φιλολαϊκός ο ΦΜΑΠ απ’ το ΕΤΑΚ;;
Τίποτε ! Άκρα του τάφου σιωπή ! Μούγκα στη στρούγκα…

Άφησα τελευταίους τους βουλευτές του ΛΑ.Ο.Σ. διότι αποτελούν μια διαφορετική περίπτωση.
Πρέπει να ομολογήσουμε, πως από τότε που το κόμμα αυτό μπήκε στο κοινοβούλιο, έχει σπάσει κάθε ρεκόρ συμμετοχής και παρουσίας στα έδρανα. Επίσης πρέπει να ομολογήσουμε, πως οι ομιλητές του, ‘το έχουν’. Και εννοώ, το επικοινωνιακό χάρισμα. Τουλάχιστον αυτοί που μπαίνουν μπροστά, που μιλούν τις περισσότερες φορές. Τρίτον, πρέπει να παραδεχθούμε, πως μιλούν ‘διαβασμένοι’, σπάνια θα τους ακούσεις να λένε αοριστολογίες.
Το να τους έχουμε ‘χαρακτηρισμένους’ στο μυαλό μας (κάτι σαν το ‘ακραίοι’ του Kostas), επειδή έχουν αυτές τις απόψεις, πχ, για τους μετανάστες, ή για την εκκλησία, κλπ, νομίζω, πως δεν θα έπρεπε να μας κάνει να κλείνουμε τα αυτιά μας πάντα. Ενίοτε έχουν κ ά τ ι να πουν.
Δυστυχώς, εχθές, για το φορολογικό, και εκείνοι αστόχησαν.
Διολίσθησαν στον λαϊκισμό του ‘τέλους της οικοδομής’, άποψη πάγια του αρχηγού τους. Ασχολήθηκαν υπέρ του δέοντος με τον ΦΠΑ των δικηγόρων (τόσους ψήφους παίρνουν απ’ τον δικηγορικό κόσμο;;;). Ο σχεδόν συμπαθής μου κ. Ροντούλης, ατύχησε, επιμένοντας να ασχολείται -λες και δεν είχε τι άλλο να πει-, με τις …ταμειακές μηχανές των παραγωγών των λαϊκών αγορών..

Δεν έχουμε να περιμένουμε πολλά απ’ το Κοινοβούλιό μας.
Το πολιτικό μας ‘προσωπικό’ δυστυχώς δεν δείχνει ικανό να κάνει την υπέρβαση. Μοιραία, οι κυβερνήσεις, προχωρούν μόνες, παθαίνουν αυτισμό, ‘κουφαίνονται’.

Βαρέθηκα την εικόνα του αρμόδιου υπουργού να κάθεται, εκεί στα δεξιά του εκάστοτε ομιλητού, και να μην ακούει, να μην σημειώνει, να μην προσέχει τίποτε. Βαρέθηκα να τον βλέπω, απλά να εκτελεί βαριεστημένα την θεσμική του …αγγαρεία !

Βαρέθηκα να παρακολουθώ τηλεοπτικές κορώνες, σε συζητήσεις που αφορούν το μέλλον μου, από ανθρώπους που απλά επιθυμούν να προβληθούν, να επιβιώσουν και στις επόμενες εκλογές..

Μήπως, πέρα απ’ την αλλαγή του εκλογικού νόμου, να καταργούσαμε και το …κανάλι της Βουλής ;;

Τρίτη, 13 Απριλίου 2010

ΝΑ ΕΧΟΥΜΕ ΤΟΝ ΝΟΥ ΜΑΣ !!...


Συνέβη σε φίλη.

Μέχρι τώρα, στο κομμωτήριο που πήγαινε πλήρωνε 20 ευρώ.

Την τελευταία φορά που πήγε, της ζήτησαν 25 ευρώ, και το δικαιολόγησαν στην αύξηση του ΦΠΑ κατά 2%.

Πάει να πει: Μέχρι πριν τις 15/3/2010 η επιχείρηση εισέπραττε καθαρό κέρδος 16,81 ευρώ, και απέδιδε ΦΠΑ (19%) 3,19 ευρώ (16,81+3,19=20).

Με την νέα τιμή λιανικής, η κομμώτρια κερδίζει 20,66 ευρώ και αποδίδει ΦΠΑ (21%) στο κράτος, 4,34 ευρώ (20,66+4,34=25).

Με λίγα λόγια, η κυρία ελεύθερη επαγγελματίας, γνήσια κουτοπόνηρη εκπρόσωπος της 'ραχοκοκκαλιάς' της οικονομίας μας, βρήκε ευκαιρία να ανεβάσει τις τιμές (και τον πληθωρισμό) κατά 22,9 % (από 16,81 σε 20,66) !!!

Ακούω, πως στην αγορά πολλοί βρήκαν την ευκαιρία να αυξήσουν υπερβολικά τις τιμές, δήθεν λόγω αλλαγής του συντελεστή. Όπως η πιο πάνω κομμώτρια.

Συνέχεια.

Όταν η φίλη μου 'γκρίνιαξε' για την νέα τιμή, η επαγγελματίας της πρότεινε ξεδιάντροπα συναλλαγή: 'Να μου δίνεις 20 και να σου κόβω 10' !!! Με λίγα λόγια, εάν δεν θέλεις να στα πάρω εγώ, να κλέψουμε μαζί το κράτος. Και μάλιστα πάλι εις βάρος σου, καθώς θα έχεις 10 ευρώ λιγότερες αποδείξεις για το αφορολόγητό σου (ενώ, εγώ και θα αποδώσω λιγότερο ΦΠΑ, θα εισπράξω και μαύρα τα μισά μου εισοδήματα !!)...


Ας έχουμε όλοι τον νου μας.

Η αύξηση της τιμής, εκ μέρους των επιχειρήσεων είναι τυπικά ΝΟΜΙΜΗ. Καθένας, μπορεί να καθορίζει τις τιμές, που πουλάει. Μη τρώτε όμως το παραμύθι πως αυτό οφείλεται ολόκληρο στον νέο ΦΠΑ. (Στην πιο πάνω περίπτωση, η αύξηση του ΦΠΑ για παράδειγμα θα δικαιολογούσε μια τιμή 20,34 ευρώ το πολύ (16,81+3,53), και όχι ασφαλώς 25 ευρώ !).

Και μιας και είναι νόμιμη, η μόνη σας εφικτή αντίδραση, θα μπορούσε να είναι πχ να 'τιμωρήσετε' το 'νόμιμο πλην όχι ηθικό', αλλάζοντας κομμωτήριο..


Η δεύτερη περίπτωση, η πρόταση συναλλαγής, είναι σαφώς ΠΑΡΑΝΟΜΗ, ειλικρινά, εάν είχε συμβεί σε μένα, θα έκανα καταγγελία.

Και για να πούμε και κάτι χρηστικό, καταγγελίες γίνονται εδώ και καιρό μέσω ίντερνετ, στην αρμόδια υπηρεσία του Υπ. Οικονομικών (Υπηρεσία Ειδικών Ελέγχων), εδώ.

Παρασκευή, 9 Απριλίου 2010

Ας δούμε λίγο το δάσος..


Έχει αλλάξει ο κόσμος δραματικά.


Οι 'παλιές' οικονομίες, κι απ' τις δυο πλευρές του Ατλαντικού, 'λαχανιάζουν' στην χειρότερη ύφεση, την ίδια ώρα, που η Κίνα, αλλά και άλλες υπό ανάπτυξη χώρες του πρώην 'τρίτου' κόσμου, καλπάζουν με ασύλληπτους ρυθμούς. Τα ράφια στα πολυκαταστήματά μας γεμίζουν, όλο και περισσότερο, με made in China προϊόντα. Δεν χρειαζόταν η πρώτη επανδρωμένη πτήση ασιάτη στο διάστημα, για να αντιληφθούμε, πως κι εκείνο το περίφημο 'νόου-χάου', έπαψε, πια, να αποτελεί μονοπώλιο της Σίλικον Βάλεϊ. Τα παιδιά μας θα ζήσουν φτωχότερα, στον βαθμό που τα παιδιά στην Κίνα, στις Ινδίες, στην Κορέα, απαιτούν πίσω την ευημερία που επί δεκαετίες τους καταληστεύσαμε...


Υπό το πρίσμα αυτό, η περίφημη 'ανάπτυξη' που 'καταζητείται', όλους αυτούς τους τελευταίους μήνες, γίνεται φανερό πως δεν υπάρχει. Κανένα δολάριο, κανένα ευρώ, δεν πρόκειται να 'επιστρέψει', το 'κεφάλαιο' ποτέ δεν είχε, ούτε θα αποκτήσει ποτέ, 'πατρίδα'. Η -εις βάρος μας- εξισορρόπηση του βιοτικού επιπέδου, καθώς πλούτος θα μεταφέρεται προς την Ασία, εγκαταλείποντας τις 'δυτικές αγορές, θα είναι μια αργή διαδικασία, θα κρατήσει πολλά χρόνια, και πάντως δεν θα είναι αναστρέψιμη. Εδώ και πολλά χρόνια, εξάλλου, ο κόλπος, το Αφγανιστάν, το Ιράκ, κατέδειξαν πως στρατιωτικές 'λύσεις', ούτε εφικτές είναι, ούτε αποτελεσματικές, αλλά κυρίως, και καθόλου ανέξοδες..


Στο γκρίζο τοπίο η χώρα μας είναι σταγόνα στον ωκεανό. Απ' την μια μεριά, αυτό είναι θετικό, καθώς δεν έχει να παλέψει κανείς με τεράστια νούμερα, μοιραία βρίσκεται στην 'περιφέρεια' του προβλήματος. Ούτε βαριά βιομηχανία διαθέτουμε, ούτε κάθετα οργανωμένη οικονομία, θα μπορούσαμε να πούμε πως βρισκόμαστε ακόμη σε ένα 'εύπλαστο' στάδιο, ναι, πρέπει να 'στρίψουμε', αλλά τουλάχιστον δεν είμαστε ο 'Τιτανικός'.


Εκ πρώτης όψεως, θα φαινόταν σωστό να πω, πως η πολιτική ηγεσία μας, βρίσκεται σ' ένα κρίσιμο σταυροδρόμι, πως οι αποφάσεις που θα πάρει, εν πολλοίς, θα καθορίσουν το απώτερο μέλλον της χώρας, πως είναι βαριά η ευθύνη που έχει αναλάβει. Ωστόσο, δεν θα το πω. Απλά, επειδή, ΠΑΝΤΑ οι ηγεσίες είχαν βαριές ευθύνες, ΠΑΝΤΑ οι αποφάσεις τους καθόριζαν σημαντικά το μέλλον (που πιά είναι εδώ), ΠΑΝΤΑ βρίσκονταν σε κρίσιμα σταυροδρόμια. Σήμερα, έγινε πέρα από κάθε αμφιβολία κατανοητό, πως τα λάθη του παρελθόντος, είναι αυτά που μας οδήγησαν στην σημερινή κατάσταση.


Ωστόσο, δεν μπορούμε να γυρίσουμε πίσω στον χρόνο και να σκοτώσουμε τον παππού μας. Δεν ωφελεί να κλάψουμε για το χυμένο γάλα. Το ένα λάθος, αυτή τη στιγμή, είναι να αναζήτήσουμε τις λύσεις, στον 'απολογισμό' των λαθών, στην εκτόξευση κατηγοριών, στις εξεταστικές, στο κυνήγι περισσότερο ή λιγότερο ενόχων. Σχεδόν τίποτε δεν έχει να μας προσφέρει κανένας δημόσιος αποκεφαλισμός στο κέντρο της πλατείας.


Το άλλο λάθος θα είναι να μας τυφλώσει το διαχειριστικό πρόβλημα. Αυτό θα 'λυθεί' με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, όπως του πρέπει. Προσωπικά θα ευχόμουν να μην χρειαστούμε έξωθεν στήριξη. Όμως ακόμη κι έτσι, είτε τα 'μέτρα' τα λάβει μια ντόπια κυβέρνηση, είτε το ΔΝΤ, μην φανταστείτε πως θα διαφέρουν στην ουσία και πάρα πολύ. Το έχω ξαναπεί απ' την γωνιά αυτή, ο λογαριασμός ήρθε, και είναι συγκεκριμένος λογαριασμός, συγκεκριμένο κονδύλι, αυτόν θα πληρώσουμε, ούτε παραπάνω, ούτε λιγότερο. Η σημασία, του ποιός θα επιβάλει τελικά τα 'μέτρα', έγκειται βέβαια, στο γεγονός πως οι 'δικοί' μας, οφείλουν να ξέρουν καλύτερα απ' τους 'έξω', προς τα πού πρέπει να πέσει το μεγαλύτερο βάρος, ώστε να είναι κοινωνικά αποδεκτό.


Αλλά επανέρχομαι, το διαχειριστικό δεν πρέπει να μας τυφλώσει.


Μέσα στην θύελλα, οι ηγέτες μας οφείλουν να έχουν σταθερό μπούσουλα. Μέσα στην αντάρα, στον πανικό, οφείλουν να κοιτάξουν το μέλλον. Οφείλουν να δουν τον κόσμο που άλλαξε, να προσδιορίσουν την νέα θέση της Ελλάδας, στον αλλαγμένο αυτόν κόσμο. Αυτή είναι η μεγάλη τους ευθύνη σήμερα, όχι το διαχειριστικό.


Ξέρουμε όλοι τα μεγάλα μας όπλα. Αυτά που μπορούν να μας δώσουν μακρόβια αξία. Αυτά στα οποία πρέπει και μπορούμε με επιτυχία να επενδύσουμε. Αλλά πέρα απ' όσα πρέπει να διασωθούν, πρέπει να προβλέψουμε και ποιά θα ήταν εκείνα που θα έπρεπε να τα ανακαλύψουμε, να τα αναπτύξουμε επιπλέον. Θα μπορούσα να δώσω εύκολα παραδείγματα. Ας γκρεμίσουμε εκτός από οτιδήποτε αυστηρά διατηρητέο, κάθε τσιμέντο 500 μέτρα απ' την ακτογραμμή μας. Ας απαγορεύσουμε κάθε λύμα, αστικό, βιομηχανικό, γεωργικό προς την θάλασσα και τον υδροφόρο ορίζοντα. Ας μετατρέψουμε την γεωργία μας αποκλειστικά σε βιολογική. Ας γκρεμίσουμε το τσιμέντο απ' τις πόλεις μας, ας τους δώσουμε αέρα, πράσινο να ανασάνουν. Ας πρωτοπορήσουμε στις ΑΠΕ. Ας μειώσουμε τα καύσιμα και τον λιγνίτη, ας καθαρίσουμε τον αέρα μας. Ας φτιάξουμε (γιατί άραγε όχι;) την καλύτερη παιδεία στον κόσμο. Ας επαναπατρίσουμε το ανθρώπινο δυναμικό που έχουμε χαρίσει στα ξένα πανεπιστήμια όλου του κόσμου. Ας δαπανήσουμε κονδύλια, εύστοχα και μελετημένα, στα σχολειά μας. Ας αναγκάσουμε τον ξένο σπουδαστή να μάθει και λίγα νέα Ελληνικά για να καθίσει στα αμφιθέατρά μας. Ας μορφώσουμε -δεν γίνεται με σποτάκια- πάνω απ' όλα έναν σκεπτόμενο, υπεύθυνο, δημοκρατικό πολίτη. Θα μπορούσατε όλοι, νομίζω, να σκεφτείτε πολλά, που τώρα μπορεί να μας φαίνονται ουτοπικά, που όμως είναι η μόνη πραγματική λύση..


Τέλος, εάν το ένα λάθος σήμερα θα ήταν η ομφαλοσκόπηση, και το άλλο ο αποπροσανατολισμός λόγω της διαχειριστικής δυσκολίας, ο τρίτος μεγάλος κίνδυνος είναι ..τα ντοκτορά ! Και δεν εννοώ βέβαια, να μην προκρίνουμε την ικανότητα, την αξιοκρατία και τον ορθολογισμό. Εννοώ απλώς, πως θα ήταν λάθος να πιστέψει η πολιτική μας ηγεσία, πως στην Ελλάδα μπορεί να εφαρμόσει σαν γάντι, μια 'δυτικοευρωπαϊκή' συνταγή και να πετύχει. Δεν θα γίνουμε, δεν μπορούμε να γίνουμε ούτε προτεστάντες ούτε Γερμανοί. Όσο και να θέλαμε, ή να ονειρευόμαστε να καταφέρουμε κάτι τέτοιο, είναι σαν να προσπαθούμε να κολυμπήσουμε κόντρα στο ρεύμα ενός ποταμού. Οφείλουμε λοιπόν να βρούμε 'Ελληνικές' λύσεις, στα Ελληνικά προβλήματα. Υπάρχει στην κοινωνία μας ακόμη η οικογένεια. Υπάρχει ακόμη η αλληλεγγύη. Υπάρχει το φιλότιμο. Όσα έχουν απομείνει, πρέπει να σωθούν. Ο Έλληνας μπορεί να δημιουργήσει, να παραγάγει, αλλά ποτέ δεν θα το κάνει σε δοκιμαστικό σωλήνα..


Τρίτη, 6 Απριλίου 2010

Χριστός Ανέστη !..


Υπήρξε ένα ενδιαφέρον Πάσχα..
Φώς-φανάρι, η ‘Ιερά’ σύνοδος εξεβίασε ανίερα την Κυβέρνηση: Πάρτε πίσω την φορολόγηση της κοι(υ)νωφελούς περιουσίας μας, διότι άλλως, Ανάσταση δεν κάνουμε! Οι επί της γης διαπιστευμένοι αντιπρόσωποι της ομοουσίου τριάδος και πάντων των αγίων, βλέπετε, στερούνται κάθε ουσίας, άνευ ..περιουσίας !..
Πήρε ο Πρωθυπουργός τον κ. Παπακωνσταντίνου ‘το και το’ ! Εκνευρισμός εκείνος, ‘το φελέκι μου’, ‘θα ξηλωθεί το πουλόβερ’, αλλά εις το τέλος επεκράτησεν, η ακατανίκητος –ως άλλη υπέρμαχος- ‘μέση’ λύσις !
Μπορείς να αφήσεις έναν ..ορθόδοξο λαό χωρίς Ανάσταση ;; Όχι ασφαλώς !
Διότι, να του κόψεις τα επιδόματα μπορείς. Να του ψαλιδίσεις τον 14ο μπορείς. Να τον τρομοκρατήσεις δια του Πρετεντέρη μπορείς. Να τον μαστιγώσεις δια της Τρέμη μπορείς. Να τον καυλώσεις δια της Τζούλιας μπορείς ! Να τον παραμυθιάσεις δια της μπλόφας του ΔΝΤ μπορείς: Να του στερήσεις την Ανάστασή του, δεν μπορείς !..
Όπως, άλλωστε, δεν μπορείς να του απαγορεύσεις τα βεγγαλικά του !
Όχι !
Καθώς και αυτά είναι άρρηκτα συνδεδεμένα με την Αναστάσιμη ακολουθία. «Χριστός Ανέστη» χωρίς βεγγαλικά, νεκρούς, τυφλούς, ακρωτηριασμένους, εγχειρισμένους, κλπ, δεν νοείται.
Έναντι της εκκλησιαστικής τάξεως, κανείς υπουργός Προστασίας του Πολίτη, δεν μπορεί να προστατέψει κανέναν ! Η κυβέρνηση σκέπτεται, μάλιστα, να μετονομάσει εκ νέου το Υπουργείο σε ‘Προστασίας του ορθοδόξου πολίτη’, μήπως και του χρόνου της επιτραπεί να περιστείλει το κωμικοτραγικό φαινόμενο. Διότι, εάν και αυτό δεν γίνει, το μόνο πλέον που μπορούμε να κάνουμε, είναι να περιμένουμε..
Να περιμένουμε, υπομονετικά, να εκραγεί καμιά βιοτεχνία, καμιά αποθήκη εισαγωγέα, τέτοιων πυρομαχικών ! Να περιμένουμε, υπομονετικά, να ανατιναχθεί καμιά πολυκατοικία μαζί με τους ημιυπαίθριούς της, καμιά γειτονιά ολόκληρη, ώστε να αποκτήσουμε –επιτέλους- ως Ευρωπαϊκόν κράτος που είμεθα, την απαραίτητη δικαιολογία, και να αναλάβουμε πραγματική δράση..
Και, ενώ, ολόκληρη η ..ορθόδοξος κυβέρνηση του Geroge A. Papandreou, υπέκυπτε εις τας ανομολογήτους, φετιχιστικάς διαθέσεις συσσώμου της ιεράς Συνόδου, (παρτούζα), εις τα μπλογκς, έπνευσε –ομολογώ-, ένας άλλος, επαναστατικός, εναλλακτικός αέρας …βετζετέριαν προτάσεων !
Άλλος, ομιλεί περί της όχι μόνον βάρβαρης, αλλά και ασκόπου θυσίας των χιλιάδων αμνοεριφίων ! Άλλος αηδιάζει μπροστά στα κόκκινα αυγά και στην ακατονόμαστη μαγειρίτσα ! Τρίτος, προγράφει τον Ηλία Μαμαλάκη, κι όλο του το σινάφι, ενώ τέταρτος, αφορίζει, εκτός ελαχίστων εξαιρέσεων, όλο το ‘ορθόδοξο’ καρα-κιτσαριό, σε σχέση μάλιστα με την ‘Ευρωπαϊκή’, καθολική ή προτεσταντική, κατά περίπτωση, ‘καλαισθησία’ !..
Και δεν μένει μόνο στην κριτική το μπλογκοχωριό. Προχωρεί και σε ενδιαφέρουσες, θετικές, εναλλακτικές προτάσεις: Να τρώμε ..θαλασσινά ?! Να σουβλίσουμε χταποδάκι ?! Να βράσουμε λαχανικά ‘Μπαρμπα Στάθη’, που είναι απείρως νοστιμότερα ! Να πάμε για μπάνιο και ηλιοθεραπεία ! Να μην πάμε πουθενά, να το ρίξουμε στο σεξ !..
Όπως είναι φυσικό σε κάθε χωριό, ταυτόχρονα με το ‘φαίνεσθαι’ της εορτής, παραλλήλως επιλύονται -επί τροχάδην, πλην τελεσιδίκως-, και όλα τα από αιώνων ενοχλητικά ..θεωρητικά θέματα, του οντολογικού μη εξαιρουμένου !
Διότι, εδώ, δεν μένει τίποτε άλυτο !
Ούτε το εάν ο Χριστός ήταν Θεός ή άνθρωπος. Ούτε το εάν αναστήθηκε με το υλικό, ή με το οραματικό του σώμα. Ούτε το εάν υπήρξε ώς ιστορικό πρόσωπο ή όχι. Ούτε το εάν η Παναγία είχε άλλα παιδιά μετά τον Χριστό, ή τα αδέλφια του προέρχονταν από προηγούμενο γάμο του πατριού Ιωσήφ. Ούτε εάν τον Κένεντι τον έφαγε ο Όσβαλντ !..
Όλα απαντημένα !
Πασχαλινή κατάχρηση κι εδώ, επομένως. Όλων ανεξαιρέτως, εμού συμπεριλαμβανομένου. Ως γνησίων, ‘ορθοδόξων’ μπλόγκερς ! Κατάχρηση παρόμοια μ’ εκείνη των βεγγαλικών, μόνο που η δική μας δεν σκοτώνει..
Χριστός Ανέστη, λοιπόν, σε όλους μας !
…Καλά, καλά !...
Από συνήθεια το λέω…

Πέμπτη, 1 Απριλίου 2010

Καλό Πάσχα


Αντί άλλων ευχών, σήμερα, σας αναρτώ μια καντάτα, του J.S.Bach.

Όπως είναι γνωστό, ο Bach, το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του, βιοπορεύτηκε σαν πάστορας. Το μεγαλύτερο μέρος της μουσικής που μας άφησε είναι εκκλησιαστικό, κι ένα μεγάλο μέρος του, αποτελούσαν οι καντάτες, που τις έγραφε μέσα στην βδομάδα, για να εκτελεστούν, ανάλογα με την περίσταση, στην κυριακάτικη λειτουργία. Φυσικά, τότε δεν υπήρχαν ούτε pc, ούτε εκτυπωτές, και λέγεται πως για να προλάβει να έχει τις παρτιτούρες για τους μουσικούς, τους σολίστες και την χορωδία έτοιμες, αγγάρευε όλη την οικογένεια, που τον βοηθούσε στην αντιγραφή.

Αν δεν το ξέρετε, ο J.S.Bach, ώς πιστός καθολικός, ευτύχησε να κάνει 21 (!!) παιδιά, με τις δύο συζύγους που παντρεύτηκε στην διάρκεια της ζωής του..

Ετούτη εδώ η καντάτα, αριθμείται σαν Καντάτα αριθμός 4, και έχει τίτλο "Christ lag in Todes Banden", που σημαίνει περίπου 'Ο Χριστός ξάπλωσε στο κρεβάτι του θανάτου'. Κάποιες φορές, στις εκδόσεις, υπάρχει και υπότιτλος 'Καντάτα για την Κυριακή μετά το Πάσχα', αν και δεν ξέρω εάν αυτή η επεξήγηση ήταν του ίδιου του Bach.

Αρχίζει με μια απ' τις πιο γοητευτικές εισαγωγές. Με μια sinfonia, πολύ μικρή, όλες κι όλες δυο σελιδούλες, γραμμένη αποκλειστικά για ορχήστρα εγχόρδων. Θα μπορούσε κάλλιστα να είναι ένα μικρό κοράλ για τετράφωνη χορωδία, τίποτε παραπάνω, τίποτε λιγότερο. Κι όμως, σε δυό σελίδες καταφέρνει να σε βάλει στην Πασχαλινή ατμόσφαιρα. Όχι όμως στην ατμόσφαιρα του θρήνου. Δεν μοιάζει για παράδειγμα με την εκπληκτική εισαγωγή των 'Κατα Ματθαίον Παθών'. Εκεί, η μουσική σε προδιαθέτει για το δράμα που θα ακολουθήσει. Σε βυθίζει, σχεδόν σε προετοιμάζει για τον θρήνο.

Εδώ αντίθετα, όλα έχουν τελειώσει. Μας γεμίζει με μια ηρεμία. Με μια ελπίδα. Σχεδόν μια απορία μας γεννιέται. Γιατί είναι τόσο φωτεινός, πασχαλιάτικα ο συνθέτης; H sinfonia, λοιπόν, θέτει το ερώτημα, στο οποίο θα απαντήσει, το δεύτερο, και κύριο μέρος του έργου.

Πριν συνεχίσετε, ακούστε την εδώ.

Νά, λοιπόν τα λόγια που ακολουθούν, στην δεύτερη -και κύρια- κίνηση:

Christ lay in death's bonds
given over for our sins,
He has risen again
and brought us life;
therefore we should be joyful,
praise God and be thankful to Him
and sing Hallelujah,
Hallelujah!

Εδώ, βέβαια σε Αγγλική μετάφραση. Η μουσική που θα τα συνοδέψει είναι θριαμβευτική ! Καμιά λύπη. Κανένας θρήνος. Κανένα πένθος. Μέσα από ένα εξαντλητικά γρήγορο τέμπο, που διπλασιάζει την ταχύτητά του στο αλελούϊα, η ορχήστρα και η τετράφωνη μικτή χορωδία, λαχανιάζουν, σχεδόν να προλάβουν τα λόγια και τις συγχορδίες ! Γραμμένο σε μείζονα τονικότητα, το έργο είναι γεμάτο χαρά. Σαν πιστός Χριστιανός, ο Bach, χαίρεται για τα πάθη και την ανάσταση που έχουν επισυμβεί, λυτρώνοντας τον άνθρωπο απ' την αμαρτία ! 'Γι αυτό θα έπρεπε να είμαστε ολόχαροι' επιμένει ! Μην θλίβεστε πια. Η σωτηρία είναι γεγονός !...

Σας αφήνω να το απολάυσετε, εδώ, πριν συνεχίσετε..

Αναμφίβολα, το κύριο μέρος της καντάτας είναι αυτό που μόλις ακούσατε. Ακολουθούν μερικά ακόμη θαυμάσια μέρη, τα περισσότερα χορωδιακά, μια άρια για ανδρική φωνή (basso), και το έργο τελειώνει, με τι άλλο, με ένα όμορφο κοράλ, που λέει περίπου τα εξής:

We eat and live well
on the true Easter bread,
the old leaven shall not
exist next to the word of grace,
Christ will be our food
and nourish the soul alone,
faith will live in no other way.
Hallelujah!

Το τέλος ετούτο, είναι απ' τα πιο όμορφα χορωδιακά που έχει γράψει ο Bach, και αξίζει να το ακούσετε (εδώ). Αποτέλεσμα ήταν, να 'αυτονομηθεί' απ' την υπόλοιπη καντάτα, (εξ αιτίας και της δυσκολίας της) και κατά κάποιον τρόπο να κάνει 'σολο καριέρα'. Πολλές φορές, ιδιαίτερα σε χορωδιακά φεστιβαλς, εκτελείται μόνο του.

O Bach δεν ταξίδεψε ποτέ στην ζωή του. Είναι ζήτημα, εάν απομακρύνθηκε ποτέ πάνω από 100 χιλιόμετρα απόσταση, απ' τον τόπο που γεννήθηκε. Λένε, οι βιογράφοι του, πως επέμενε, πως δεν είχε κάποιο ιδιαίτερο ταλέντο, και πως όλη η μουσική του ήταν αποτέλεσμα μόνο σκληρής δουλειάς. Το τεράστιας και σε μέγεθος και σε σημασία έργο του ξεχάστηκε για έναν ολόκληρο αιώνα μετά τον θάνατό του. Τον ξανα-ανακάλυψε ο Μέντελσον, ανεβάζοντας σε μια ιστορική συναυλία τα 'Κατά Ματθαίον' πάθη του.


Ελπίζοντας να σας άρεσε, εύχομαι σε όλους Καλό Πάσχα..