Τετάρτη, 25 Αυγούστου 2010

Περί Αθεΐας…


Είναι σημείο των καιρών μας η εκδήλωση ενός μένους ενάντια στην θρησκεία, την εκκλησία, κλπ. Είναι, μάλλον, η πρώτη φορά, που η ‘επίθεση’ αυτή, παίρνει την μορφή φωνών –ανώνυμων και επώνυμων-, οργανωμένων δράσεων, εισάγεται ακόμη και σαν πολιτική πρόταση. Στις πιο σοβαρές της εκφάνσεις, αποσκοπεί στον διαχωρισμό εκκλησίας-κράτους, στην ανεξαρτησία της επίσημης παιδείας από οτιδήποτε ‘σκοταδιστικό’, στην συστηματική απεξάρτηση του πολίτη από κάθε είδους ‘θρησκευτική’ ταυτότητα.



Στους αντίποδες όλης αυτής της κίνησης, ασφαλώς βρίσκεται η ίδια η Εκκλησία, που βέβαια αμύνεται με όλα τα μέσα που διαθέτει και τα οποία ούτε λίγα είναι, ούτε ανίσχυρα. Σύμμαχοί της δηλώνουν άλλωστε απ’ τη μια τα δύο κόμματα εξουσίας, αλλά και ο Λα.Ο.Σ., με το Πα.Σο.Κ., να κρατά σαφώς την πλέον ‘ριζοσπαστική’ στάση, πλην όμως, πάντα εντός της κρατούσας αντίληψης, για ευνόητους λόγους. Περιέργως, εναντίον της Εκκλησίας, θέτουν εαυτόν και άλλοι, που δεν είναι άθεοι, μα ‘πιστεύουν’ σε παράξενα έως και γραφικά ‘δόγματα’, (νεοπαγανιστές, κλπ), διατηρούν υπόγειες σχέσεις με το κόμμα του κ. Καρατζαφέρη και καταφέρνουν να συνυπάρχουν εκεί με τους ‘αντιπάλους’ τους, μια χαρά ! Οι πιο κάτω σκέψεις, πάντως, δεν θα ασχοληθούν με τους τελευταίους.


Η ‘εκκλησία’ είναι ασφαλώς ένα ιστορικό απολίθωμα, αλλά ,επιτρέψτε μου, και μια ολοζώντανη δομή πολύ μεγαλύτερης ηλικίας από το αρχαιότερο σύγχρονο κράτος. Στην Δύση το Καθολικό δόγμα υπέστη ήδη από την εποχή της μεταρρύθμισης το πρώτο σοβαρό πλήγμα. Πλήγμα, βέβαια, που δεν ήταν εκείνη την εποχή δυνατό να αμφισβητήσει την ίδια την πίστη, επομένως έμεινε απλά στα ‘εξωτερικά’ της χαρακτηριστικά, αναζήτησε την ‘ουσία’, το ‘αληθινό’ και το βρήκε –υποτίθεται- μέσα στην κατ’ ευθείαν σχέση του πιστού με τον Θεό (μέσα από το ιερό βιβλίο αποκλειστικά), απορρίπτοντας κάθε τι που ονομαζόταν ‘παράδοση’. Με τα χαρακτηριστικά αυτά, κατέληξε εδώ που είναι σήμερα, εξ ίσου ανελεύθερο και ‘παραδοσιακό’ όσο ήταν και ό τι πήγε κάποτε να κάψει.


Ο Διαφωτισμός και αργότερα ο Διαλεκτικός Υλισμός, υποτίθεται πως ‘τελείωσαν’ στο φιλοσοφικό επίπεδο, με ό τι ονομαζόταν Χριστιανισμός, εκκλησία, πίστη κλπ. Εξ άλλου η κριτική πλέον μελέτη των ίδιων των κειμένων, η αρχαιολογική και ιστορική έρευνα, και κυρίως των ‘φώς’ επιστημών, όπως η αστρονομία, η παλαιοντολογία, η βιολογία, κλπ, κατάφεραν τόσα συντριπτικά χτυπήματα στον Χριστιανικό μύθο, αδυνάτησαν αναμφίβολα την ‘ισχύ’ της Εκκλησίας, την ανάγκασαν να παραδεχθεί πως ναι μεν όλα ‘ισχύουν’, αλλά ‘βέβαια σε ένα συμβολικό επίπεδο’ κλπ.


Αν και με συρρικνωμένη την ισχύ της, δεν παύει η Εκκλησία να επηρεάζει τις ζωές δισεκατομμυρίων ανθρώπων σήμερα. Από την μια αυτό είναι παράδοξο. Πώς γίνεται, απ’ την μια, η ξερή, σοβαρή και μαθηματικά στηριγμένη γλώσσα της επιστήμης να ρίχνει το φώς της, και ταυτόχρονα να επιζεί η μεταφυσική θρησκευτική πίστη; Η ιδέα πως η ‘προπαγάνδα’ αρχίζει απ’ το σχολείο, και επομένως όταν αυτό πάψει, θα λυτρωθούν οι νέοι, δυστυχώς δεν ισχύει. Εβδομήντα ολόκληρα χρόνια, επίσημης, κρατικής, Σοβιετικής ‘αλήθειας’, διδαγμένης στις τρυφερές παιδικές ψυχές, δεν έκαναν τους Ρώσους ούτε λιγότερο πιστούς, ούτε λιγότερο Ορθόδοξους. Ούτε εξ’ άλλου η ‘δικαιολογία’ πως η θρησκεία μεταβιβάζεται από την μάνα στο παιδί, πως έχει επομένως ‘οικογενειακές’ καταβολές, πρωιμότερες του ‘δασκάλου’, μπορεί να με πείσει. Κάτι άλλο, επομένως οφείλουμε να αναζητήσουμε, και μην φοβάστε, δεν θα ισχυριστώ κανένα ‘θαύμα’…


Εν τη ανοησία του, διάσημος Αμερικανός (εάν δεν κάνω λάθος) βιολόγος, έχει γίνει τον τελευταίο καιρό, ο super star, της διεθνούς κίνησης υπέρ της Αθεΐας. Ο ίδιος, προ ετών, βάλθηκε να μας αποδείξει πως η ανθρώπινη συμπεριφορά μπορεί να εξηγηθεί απ’ τα ..γονίδια. Του συγχωρούμε, ασφαλώς, τον επιστημονικό ενθουσιασμό της εποχής μας, που χαρτογραφώντας το DNA, πίστεψε πως έπιασε τον ….να μην το γράψω. Δεν του συγχωρούμε ασφαλώς τις επιστημονικές του μεθόδους, όπου τραβάμε μια γραμμή απ’ τους Δελφούς μέχρι τις Πυραμίδες, μετράμε την απόσταση, και μετά προσπαθούμε να αποδείξουμε πως ο αριθμός που βρήκαμε έχει σώνει και καλά κάποιο νόημα !



Αφού, λοιπόν, απέτυχε να προσδιορίσει τον τρόπο που τα γονίδια επενεργούν στην ψυχοσύνθεσή μας, (μπαίνοντας με θρασύτητα στα χωράφια άλλης επιστήμης), τώρα ορμά ως ταύρος εν υαλοπωλείω, να μας ‘σώσει’ απ’ τον σκοταδισμό, να μας απαλλάξει απ’ τον ζυγό της θρησκείας, να μας φωτίσει μια για πάντα ! Πουλά χιλιάδες αντίτυπα των βιβλίων του, εμφανίζεται σε διαλέξεις, τον βρίσκεις όπου θέλεις σε διάφορες ομιλίες του στο You Tube !
‘Εν τη ανοησία του’, άρχισα, μα με τόσα που θα έχει κερδίσει, άλλοι θα είναι μάλλον οι ‘ανόητοι’…
Ασφαλώς –ακόμη και εάν οι προθέσεις του είναι αγνές- τίποτε δεν θα καταφέρει, ούτε αυτός, ούτε τα διάφορα ‘κινήματα’ που εμφανίζονται και στην χώρα μας.


Είναι απλό: Φανταστήκαμε τον Θεό στις πέτρες και στα ποτάμια. Όταν η επιστήμη μας έσπασε την πέτρα, ήπιε το νερό, ο Θεός κρύφτηκε στα δέντρα και στις κορυφές. Όταν η επιστήμη μας έκοψε τα δέντρα και ανέβηκε στις κορυφές, ο Θεός μετακόμισε στους ουρανούς. Όταν πετάξαμε στους Ουρανούς, τους παρατηρήσαμε με τα τηλεσκόπιά μας, έφυγε κι από εκεί. Τώρα κρύβεται εκεί κάπου πίσω απ’ την μεγάλη έκρηξη (Big Bang), και γελά ! Συγχωρήστε με, μα πιστεύει κανείς, πως το κρυφτούλι αυτό μπορεί να τερματίσει;;;


Σοβαροί επιστήμονες, έχουν παραδεχθεί πως το ερώτημα του Θεού, είναι απλά ‘εκτός ορίων της επιστήμης’. Και έχουν απόλυτο δίκιο. Γιατί, μπορεί οι Φυσικοί, να αναζητούν το ‘σωματίδιο του Θεού’, εκεί στον τεράστιο επιταχυντή CERN, αλλά ξέρουν πολύ καλά, πως ακόμη και εάν το βρουν, το μόνο που θα έχουν καταφέρει θα είναι να συγκρουσθούν μετωπικά (εκτός επιταχυντή), με το ίδιο το μυστήριο της Ύπαρξης (και το γράφω επίτηδες με κεφαλαίο). Ξέρουν πολύ καλά, πως ακόμη και εάν τελειώσει η σημερινή Φυσική, όπως κι αν γίνει αυτό, θα αρχίζει με μια πρόταση του τύπου ‘τότε υπήρχαν πολλά …όνια’ ! Και πως δεν είναι τα …όνια το σημαντικό, αλλά το ρήμα…


Αφού, λοιπόν, όπως μου φαίνεται, καμιά σχέση δεν έχει η ‘σχέση μας με την πίστη και τον Θεό’ με το ‘φώς της επιστήμης’ την ‘διάλυση του σκοταδισμού’ και τα ρέστα, απομένει να δούμε εάν το μένος, η επίθεση, η αθεΐα, θα έχει τουλάχιστον κάποια θετικά αποτελέσματα στην πραγματική ζωή, εδώ κάτω, στον μικρόκοσμό μας (μακριά απ’ τις αιθέριες θεωρίες και τα φιλοσοφικά ακροβατικά).


Οφείλουμε να παραδεχθούμε πως όταν αποσύρεις κάτι απ’ την ‘κυκλοφορία’ (έστω πως τα καταφέρνεις), οφείλεις να προτείνεις κάτι σε αντικατάστασή του. Με άλλα λόγια, δεν πετάς το κατσαβίδι, εκτός κι αν καταργήσεις τις βίδες.


Τι είδους άνθρωπο θα ‘δώσει’ η Αθεΐα άραγε ;; Έχει αναρωτηθεί κανείς από τους επιτιθέμενους;; Τι είναι η ‘ηθική’ και μπορεί τάχα να την υποκαταστήσει το ‘δίκαιο’;; (Φτού, πάλι ο Βουλγαράκης μπροστά μας). Μπορεί τάχα το ‘καλό’ να υποκατασταθεί απ’ το ‘ορθό’;; Και το κυριότερο. Αναζητάμε σήμερα το σπάσιμο του ατομισμού, του ωχαδεφισμού, της απομόνωσης. Ψάχνουμε την αλληλεγγύη. Αναζητούμε μια πάλι ‘κοινωνία’. Μιλάμε για ευτυχία μακριά απ’ το κέρδος. Για ουσία, για μέτρο. Καταζητούμε (έναντι αμοιβής) κράτος ‘πρόνοιας’ και φροντίδας. Φαίνεται πως κάπου το χάσαμε, και ψάχνουμε πάλι για πρόσωπο.


Η θρησκεία σχετίζεται άμεσα με όλα αυτά (η τέχνη επίσης, καθόλου τυχαία υποβαθμισμένη κι αυτή στις μέρες μας). Δεν μπορεί ο άνθρωπος να ζήσει μονάχα παρέα με την αλήθεια της επιστήμης (σχετικότατης άλλωστε).
Ποιος άλλος, απ’ τη θρησκεία, μπορεί να του δώσει την ‘παρηγορία’;


Αναρτήσεις ετούτο το καλοκαίρι μας έκαναν όλους να αναρωτηθούμε. Ποια είναι τάχα η σωστή ‘απόσταση’ για να αντικρίσεις, να αντέξεις τον θάνατο ενός παιδιού; Μακριά απ’ τους Γαλαξίες, ακόμη και απ’ το Φεγγάρι μοιάζει ανύπαρκτος. Πάνω απ’ την πόλη, ασήμαντος. Πλησιάζοντας, πάνω απ’ τη γειτονιά, βλέπεις σιγά-σιγά τους φίλους, τους δασκάλους, τους συμμαθητές. Πλησιάζοντας ακόμη, πάνω απ’ το σπίτι, κλαις με τους γονείς, θρηνείς με τα αδέλφια. Πάνω απ’ το νεκρό σώμα, στέκεις άφωνος !


Τελικά, καταλαβαίνεις: Δεν είναι ζήτημα σωστής ‘απόστασης’. Είναι ζήτημα ‘ανθρωπιάς’. Ανθρωπιάς που μόνο η θρησκεία μπορεί. Η θρησκεία που βλέπει τα ‘οστά τα γεγυμνωμένα’ και παρηγορεί: Δεν υπάρχει πλούσιος και φτωχός, βασιλιάς ή σκλάβος, έξυπνος ή χαζός, νέος ή γέρος, άνδρας ή γυναίκα.


Προσωπικά, θα της συγχωρήσω την ‘αμαρτία’, που υπονοείται, εξ άλλου, σιωπηλά (υπάρχει Χριστιανός)…


Μας το οφείλουν, επομένως, οι Δον Κιχώτες της Αθεΐας, να απαντήσουν πρώτα σε τέτοια ερωτήματα. Όχι σε εμένα φυσικά. Στον ίδιο τους τον καθρέφτη._


ΥΓ. Σκέφτηκα στην ανάρτηση αυτή να μην αφήσω σχόλια. Καταλήγω να μην το κάνω, αλλά θα μου επιτρέψετε να μην πάρω προσωπικά μέρος. Καθένας άλλωστε έχει το δικαίωμα να αναζητά για αυτά τα ζητήματα, να προβληματίζεται, σε εντελώς προσωπικό επίπεδο

Δύο ερωτήματα...




Πέρασε σχεδόν ένας χρόνος, μετά τις εκλογές που έφεραν μετά απ’ την εξαετία της Ν.Δ. το Πα.Σο.Κ. του Γ. Α. Παπανδρέου στην κυβέρνηση.



Χρόνος αξέχαστος.


Δύο κύρια ερωτήματα αναδείχθηκαν από τότε μέχρι σήμερα.


1. Ποια είναι η καλύτερη λύση. Ερώτημα που –οφείλουμε να το ομολογήσουμε- το έθεσε κυρίως η αριστερά.


Η μια απάντηση, είναι αυτή που ακολουθεί η κυβέρνηση, που εκφράστηκε με το μνημόνιο, την τρόικα, τον ‘μηχανισμό σωτηρίας’. Ένα, δηλαδή, βίαιο πρόγραμμα οικονομικής λιτότητας, σκληρής δημοσιονομικής συγκράτησης, που επιβλήθηκε και επικροτήθηκε απ’ το κεφάλαιο και τους εκπροσώπους του. Ένα πλάνο, που δυστυχώς πέρα απ’ τα στενά οικονομικά του πλαίσια, επιτέθηκε σε εργασιακά κεκτημένα δεκαετιών, κατάργησε ουσιαστικά αυτό που λέγαμε ‘κοινωνικό κράτος’.


Κύριο επιχειρηματικό ‘χαρτί’ της απάντησης αυτής, βέβαια, δεν είναι άλλο, απ’ τον μπαμπούλα της χρεωκοπίας, της πτώχευσης, της διακοπής του δανεισμού απ’ την τρόικα. Επικοινωνιακά η κυβέρνηση το χειρίστηκε με διφορούμενο τρόπο. Απ’ τη μια το παρουσίασε σαν δική της απόφαση (δεν θα αφήσουμε τη χώρα να χρεοκοπήσει, τώρα είμαι πιο σοσιαλιστής, κλπ), απ’ την άλλη ομολόγησε πως σ’ ένα βαθμό ‘αναγκάστηκε’ να το επιλέξει, μίλησε για ‘απώλεια κυριαρχίας’, για ‘εκτός φυσιογνωμίας του Πα.Σο.Κ. πολιτικής’, κλπ.


Η δεύτερη απάντηση, ήταν εκείνη που μίλησε για ανάγκη επαναδιαπραγμάτευσης του χρέους, για ελεγχόμενη στάση πληρωμών, για αναπτυξιακές πρωτοβουλίες, για δημιουργία πανευρωπαϊκού ‘μετώπου’, κατάργηση ή τουλάχιστον χαλάρωση του μνημονίου, κλπ. Το κυρίαρχο επιχείρημά της ήταν και παραμένει, πως δεν πρέπει να πληρώσουν την κρίση οι εργαζόμενοι, μα εκείνοι που την δημιούργησαν. Μειονέκτημά της –δεν γινόταν αλλιώς-, πως δεν ήταν ‘ενιαία’, ο καθένας πρότεινε την δική του ‘αίρεση’, έχανε επομένως την πειστικότητά της. ‘Πλεονέκτημά’ της, πως αποτελούσε άσκηση επί χάρτου, –απ τη στιγμή που εκφραζόταν απ’ την αντιπολίτευση- και πως θα μπορούσε αιωνίως να αποτελεί θέμα συζήτησης του τύπου ‘εάν τότε είχαμε κάνει αυτό’, κλπ.


Σήμερα, όπως δείχνουν τα πράγματα, με τον κ. Όλι Ρεν να μιλά για ‘επανασχεδιασμό του μνημονίου’ (!), και το Βήμα να κυκλοφορεί με κύριο άρθρο του τις ‘γκάφες’ του ΔΝΤ, αλλά και με δεδομένες τις πρώτες ‘αστοχίες’ του πλάνου (υστέρηση εσόδων, ύφεση, πληθωρισμός, κλπ), κατά κάποιον τρόπο διαγράφεται μια ελάχιστη ‘σύγκληση’ των δύο απαντήσεων. Η κυβέρνηση αναγκάζεται να παραδεχθεί πως ίσως θα έπρεπε να μην αλλάξει ο συντελεστής του ΦΠΑ τουλάχιστον για φέτος, πως ίσως τα ‘μέτρα θα έπρεπε να χαλαρώσουν κάπως’, ο υπ. Οικονομικών μιλά για ανάγκη δημόσιου ελέγχου στις Τράπεζες, το Σπίγκελ για ‘σπιράλ θανάτου’ της Ελληνικής Οικονομίας, κλπ.


Δεν πρόκειται βέβαια για καμιά ‘σοσιαλιστική’ στροφή της κυβερνητικής πολιτικής. Το κεφάλαιο απλά, βλέπει πως τα νούμερα δεν βγαίνουν. Οι επιχειρήσεις (οι αγορές) πιέζουν για ρευστότητα, που βέβαια με ύφεση, ανεργία και περιορισμό των τραπεζικών χορηγήσεων είναι μάλλον αδύνατη. Κι αυτές (οι αγορές) είναι –μη γελιόμαστε- που κατευθύνουν την πολιτική της κυβέρνησης.


2. Εάν μπορεί η ‘οικονομία’ να ‘αλλάξει’ μια ‘κοινωνία’. Ερώτημα με απάντηση κατ’ αρχήν αρνητική. Η κοινωνία είναι ένα σύνολο πολλών παραγόντων, αλλάζει με πολύ βραδύτερους ρυθμούς. Συνήθειες, καταβολές, μνήμες, σύνθεση, ιστορία, θρησκεία, νοοτροπία, όλα αυτά δεν αλλάζουν απ’ την μια μέρα στην άλλη και πάντως όχι σε μια τετραετία.


Μπορείς ελέγχοντας όλα τα ΜΜΕ να αλλάζεις την ‘κοινή γνώμη’, μπορείς να βάζεις όση λάσπη θέλεις στον ανεμιστήρα ενάντια στον τάδε κλάδο, στο δείνα συνδικαλιστικό σωματείο, αλλά μέχρι εκεί. Η προπαγάνδα, η διαμόρφωση της ‘κοινής γνώμης’ έχει κοντά ποδάρια, με λίγα λόγια δεν είναι στην πραγματικότητα τίποτε άλλο πέρα από μια όμορφη τρύπα στο νερό.


Το ‘κίνημα των αποδείξεων’ που ‘κουράστηκε’ σε μόλις έξι μήνες. Οι επτακόσιες χιλιάδες των δημοσίων υπαλλήλων που ταυτόχρονα είναι πολλοί, κι όμως τόσο ανεπαρκείς. Τα δάση που συνεχίζουν να καίγονται και να χτίζονται. Ο ‘φορολογούμενος’ που συνεχίζει να κοιτά το κράτος με δυσπιστία. Η μαύρη εργασία και η παραοικονομία που καλά κρατούν. Ο ρατσισμός που διογκώνεται. Η αστικοποίηση, ο ατομικισμός, η αδιαφορία, η άγνοια, η αρπακόλλα, η αμάθεια, το ράδιο-αρβύλα, όλα αυτά δείχνουν πως ετούτη η ‘ατέλειωτη παράγκα’ είναι ο αληθινός Τιτανικός. Που έχει πέσει ήδη στο παγόβουνο αλλά βυθίζεται πολύ αργά.


Η κυβέρνηση –όποια και να ήταν- γνήσιο τέκνο αυτής της κοινωνίας, μοιραία δεν ‘καταλαβαίνει’. Οι περιβόητες ‘διαρθρωτικές’ αλλαγές στερούνται κάθε υπέρβασης, δεν τις κινεί κανείς ‘φωτισμένος’ νους και κυρίως δεν έχουν ‘όραμα’ που να μπορεί να εμπνεύσει.


Αρκούνται στο να μειώσουν τους δήμους. Να μειώσουν τους καθηγητές. Να μειώσουν τους δημοσίους υπαλλήλους. Η λατρεία της ‘τεχνοκρατίας’ και του ‘ντοκτορά’ –που γελάμε και κλαίμε με τις άπειρες γκάφες του- υποκατέστησε πολύ εύκολα την έννοια της αξιοκρατίας. Δεν καταλαβαίνει η κυβέρνηση πως για να αποκτήσεις πχ ‘φορολογική συνείδηση’ χρειάζονται δεκαετίες ‘τίμιου κράτους’. Δεν καταλαβαίνει πως η μόνη αληθινή ‘επανάσταση’ θα ήταν εκείνη που θα εκκινούσε απ’ την παιδεία. Δεν μπορείς να βάζεις φέτος στα πανεπιστήμια κ. Άννα μου, όσους έβαζες πάντα. Δεν μπορείς καν, να έχεις τέτοια πανεπιστήμια. Κλείσ’ τα ! Δεν μπορείς να συνεχίζεις να λες ψέματα στην νέα γενιά. Δεν καταλαβαίνουν τα κόμματα, πως οι δήμοι δεν είναι πεδία βολών αλλά πως βάζεις εκεί, όποιον μπορεί να μαζέψει καλύτερα τα σκουπίδια και να κλείσει τις παράνομες χωματερές. Δεν καταλαβαίνει ο υπουργός πολιτισμού, πως για να έχεις τηλεόραση, πρέπει πρώτα απ’ όλα να κόψεις τις καλημέρες σου με το MEGA.


Και πάει λέγοντας. Θα μπορούσατε να προσθέσετε άπειρα παραδείγματα. Όλες όμως αυτές οι υπερβάσεις, οι μεγαλύτερες και οι μικρότερες, οι μόνες αληθινές επαναστάσεις, δυστυχώς αργούν. Το ότι ‘βλέπουμε’ πολλοί πλέον τις ελλείψεις είναι παρήγορο. Από την διαπίστωση όμως μέχρι την θεραπεία υπάρχει απόσταση.


Δεν μπορεί ακόμη η κοινωνία μας να μετατρέψει την δυσαρέσκειά της σε θετική στάση και αποφασιστική πράξη. Μοιραία δεν μπορούμε, δεν δικαιούμαστε να ελπίζουμε πέραν του δέοντος. Η οικονομική κρίση μπορεί να τσαλακώσει τη βολή μας, άντε να μας αναγκάσει να καταναλώσουμε λιγότερα, δεν πρόκειται όμως να μας ‘δείξει’ ούτε το ‘μέτρο’, ούτε την ‘ουσία’. Αυτά πρέπει να τα βρούμε μόνοι. Όχι ασφαλώς εμείς. Τουλάχιστον τα παιδιά μας.

Δευτέρα, 23 Αυγούστου 2010

Διακοπές...


Δεν θα σας αποκαλύψω το νησί στο οποίο πήγα φέτος.

Δεν θα το αποκαλύψω, απ’ την μια, διότι δεν θέλω να κάνω δυσφήμιση. Απ’ την άλλη, διότι μάλλον τα ίδια συμβαίνουν σε όλα τα νησιά, οπότε δεν έχει και σημασία.

Λοιπόν, έχουμε και λέμε:

Το δωμάτιο το κλείσαμε απ’ το ίντερνετ. Το δωμάτιο δεν ήταν όπως το έδειχνε το ίντερνετ. Στο τηλέφωνο ο ιδιοκτήτης μας είπε αλήθεια πως στα 100 μέτρα υπήρχε θάλασσα. Όταν πήγαμε εκεί, στα 100 μέτρα υπήρχε μεν θάλασσα, αλλά δεν μπορούσες να μπεις, διότι είχε γλιστερά βράχια, φύκια, και κανείς, πόσο μάλλον το παιδί, δεν μπορούσε να κάνει εκεί μπάνιο. Επομένως πηγαίναμε για μπάνιο με το αυτοκίνητο, πράγμα το οποίο ακριβώς θέλαμε να αποφύγουμε, όταν τον επιλέξαμε.

Εάν εξαιρέσουμε τα εκατοντάδες σαμιαμίδια που τσακώνονταν πάνω απ’ τα κεφάλια μας το βράδυ, ποιο θα φάει τα περισσότερα έντομα, κατά τα άλλα το δωμάτιο ήταν καλό. Είχε μια τηλεόραση που έπιανε ένα κανάλι καθαρά και άλλα τρία με χιόνια, αλλά δεν μας ένοιαζε γιατί δεν την ανοίξαμε και πολύ. Είχε ένα ψυγείο που στην κατάψυξή του το παγωτό ήταν μια χαρά μισολιωμένο. Είχε ένα μεγάλο παρκινγκ ευτυχώς. Τέλος η τιμή ήταν όντως μειωμένη σε σχέση με αυτό που έγραφε το χαρτί, και που προφανώς ο κύριος ζήταγε άλλες καλύτερες χρονιές. Να σημειώσω, πως όταν πήγαμε μας ζήτησε τα στοιχεία μας, και μας έγραψε στο αρμόδιο βιβλίο, πράγμα που πρώτη φορά μου συμβαίνει, και σημαίνει πως κάποιοι έλεγχοι γίνονται τελευταία. Να σημειώσω επίσης πως φεύγοντας δεν μας έδωσε καμιά απόδειξη, πράγμα που επίσης σημαίνει πως θα κόψει όσα θέλει να δηλώσει. Τέλος με το δωμάτιο.

Από εστιατόρια μείναμε ικανοποιημένοι. Δύο τουλάχιστον -κοντινά μας- ήταν πολύ καλά σχετικά με άλλες φορές. Τιμές Αθήνας περίπου, με ένα σαραντάρι-σαρανταπεντάρι έτρωγε μια οικογένεια. Ωστόσο, πολύ καλό σέρβις, καθαρά, πάντα με την αποδειξούλα τους, όταν …καθόσουν. Όποτε πήραμε ‘πακέτο’ γιατί είμαστε κουρασμένοι κλπ, την απόφυγαν μια χαρά. Τέλος πάντων, από φαγητό όλα καλά.

Από παραλία τώρα. Το φραπέ είχε 2,5 ευρώ με απόδειξη πάντα. Μόνο που το συγκεκριμένο που ήταν εκεί που πηγαίναμε συνήθως, έκλεινε το απόγευμα ! Λάθος, αλλά δεν μπορώ να τους κατηγορήσω. Το πρωί είχε τον περισσότερο κόσμο.


Ξαπλώστρες, 6 ευρώ παρακαλώ, χωρίς απόδειξη, πάντα. Την τέταρτη μέρα, ζήτησα ευγενέστατα. Ο νεαρός μάλλον αλλοδαπής προελεύσεως μου υποσχέθηκε να μου την φέρει και έκτοτε αγνοείται η τύχη του. Το επόμενο πρωί, ο ίδιος νεαρός. Θα σας κόψω σήμερα και τις δύο, με θυμήθηκε ! Μετά από λίγο άρχισε το αστείο. Ένας άλλος κύριος, Έλλην αυτή τη φορά, ήρθε και μου ζήτησε συγνώμη, αλλά τους είχαν τελειώσει τα μπλοκάκια ! Μάλιστα ύστερα από λίγο, επιδεικτικά τηλεφωνούσε μπροστά μου, σε κάποιον ‘Γιάννη’ και του έλεγε, ‘γιατί βρε Γιάννη ξεμείναμε’, και ‘αφού είχαμε θεωρήσει βρε Γιάννη πενήντα’ και κάτι τέτοια, τελικά να μην σας τα πολυλογώ, αφού κλάφτηκε πάλι, δεν μου έδωσε απόδειξη, μόνο με πληροφόρησε πως τους φορολογεί η Δ.Ο.Υ. 300 ευρώ ανά ξαπλώστρα, και πως ο Δήμος τους έπαιρνε 30.000 ευρώ την σεζόν ταρίφα, πράγμα το οποίο μπορεί και να είναι αλήθεια. Αποτέλεσμα σε 14 ημέρες, πρωί-απόγευμα, μόνο 2 αποδείξεις μπόρεσε να μας κόψει.

Πάει και η παραλία. Τώρα το νερό. Που δεν ήταν πόσιμο, τουλάχιστον δεν τολμήσαμε να το πιούμε γιατί μύριζε φανερά ακόμη και σε μένα που καπνίζω ! Επομένως, τι άλλο, εμφιαλωμένο. Μάθαμε, και είδαμε πολλές φορές στον δρόμο, υδροφόρες να κουβαλούν νερό, καθώς οι λίγες γεωτρήσεις δεν επαρκούν το καλοκαίρι.

Ούτε αποχέτευση υπάρχει στο νησί. Κάθε τρεις και λίγο, μας ερχόταν η ωραία μυρωδιά απ’ τις εκκενώσεις που γίνονταν. Σε συγκεκριμένο σημείο του δρόμου, μάλιστα, η μυρωδιά ήταν παντοτινή και τόσο έντονη, που αν και δεν το είδαμε με τα μάτια μας, κάπου κοντά –κοντά και στην θάλασσα δυστυχώς- πήγαιναν και άδειαζαν αυτά…

Πολλά ‘συγκροτήματα’. Τεράστια. All inclusive. Τους μαντρώνουν μέσα, Ρώσους φέτος, αλλά και Εγγλέζους και άλλες φυλές, εκεί τρώνε απ’ το πρωί μέχρι το βράδυ, όλα μπουφές, εκεί πίνουν, τους έχουν και μια πισίνα, κάνουν και μπάνιο άμα βαριούνται να κατέβουν στην θάλασσα. Το απόγευμα, έρχονται τα πούλμαν. Τους παίρνουν ομαδικά, τους πάνε, τους φέρνουν. Κάθε Σαββατοκύριακο, φεύγει το προηγούμενο, έρχεται το επόμενο γκρουπ. Αγνοώ τις τιμές, για τους ξένους, προφανώς κλεισμένες από γραφεία. Ένα ζευγάρι δικό μας που ρώτησα, που ταξίδευαν μόνοι τους, μου είπαν 159 ευρώ την βραδιά το τρίκλινο !!! Όχι 160. 159 ! Αυτά όλο και ανθίζουν τελευταία. Όπου να ‘ναι. Κοντά ή και μακριά από πραγματικές παραλίες. Αρκεί να ‘βλέπουν’ απ’ το παράθυρο λίγο πέλαγος. Εξ’ ου και η πισίνα.

Πριν απ’ τα συγκροτήματα, βέβαια το νησί έχει υπερ-χτισθεί απ’ τα ‘δωμάτια’ του τύπου ‘σαμιαμίδι-απάρτμεντς’ που μέναμε κι εμείς. Κι όταν λέμε υπερ-χτισθεί, το εννοώ. Δεν υπάρχει νησιώτης που να μην έχει ενοικιαζόμενα δωμάτια. Κανείς. Ας είναι αγρότης. Ας είναι κτηνοτρόφος. Ας είναι ψαράς. Ας είναι τραπεζιτικός υπάλληλος. Ας είναι γιατρός. Όλοι. Έχουν ΚΑΙ δωμάτια ! Σημείωση σημαντική. ΔΕΝ είναι όλοι αυτοί απ’ το νησί. Ο ‘δικός’ μας για παράδειγμα ήταν απ’ τα …Μέγαρα !!! Τελεία.

Το καράβι, πήγαινε-έλα ένα μαρτύριο. Μια ώρα να μπεις. Μια ώρα να βγεις. Και τα μεν οχήματα αυτοελέγχονται, και να θέλει δεν μπορεί να βάλει παραπάνω. Οι επιβάτες όμως, δεν το συζητώ υπεράριθμοι ! Χάνει η μάνα το παιδί και το παιδί την μάνα. Άμα τον άφηνα τον Κωνσταντίνο απ’ το χέρι, δεν ξέρω με ποιόν θα κατέβαινε απ’ το καράβι ! Και στο πήγαινε, και στο έλα, όρθιοι την βγάλαμε, ευτυχώς ήταν μόνο μια ώρα η διαδρομή…

Τις υπόλοιπες λεπτομέρειες τις φαντάζεστε λίγο πολύ. Γκρινιάζουν φέτος που δεν είχαν κόσμο, αλλά τουλάχιστον τώρα τον Αύγουστο στην παραλία σε έπιανε αγοραφοβία. Τα γνωστά ‘ταξίδια’ με τα σκάφη της συμφοράς γύρω-γύρω απ’ το νησί. Σε σπηλιές που δεν είναι σπηλιές. Σε δελφίνια που λείπουν σήμερα. Τα γνωστά τζετ σκι όπου αρκεί να είσαι ενήλικος, μπορείς να τα νοικιάσεις κι ας μην ξέρεις ούτε κανό να κουμαντάρεις. Η γνωστή τρέλα στους στενότατους δρόμους, όπου το νοικιασμένο προσπαθεί να προσπεράσει το βυτίο, κι άμα διασταυρωθείς με πούλμαν κάποιος απ’ τους δυο σας πρέπει να πέσει στο χαντάκι. Το διαρκές ‘χάσιμο’ με τις ταμπέλες ‘περάστε κι απ’ τη δικιά μας γειτονιά να αφήσετε κανένα φράγκο’. Το τουριστικό τρενάκι που, πού στο διάτανο να σε γυρίσει, αφού όλα κι όλα έχει δυόμισι πράγματα να δεις. Τα νυχτερινά ‘μπαράκια’ που συναγωνίζονται ποιο θα έχει δυνατότερο ενισχυτή, ώστε να σε κουφάνει μια ώρα αρχύτερα. Η ‘κυρία’ που έβαζε το σκυλάκι της να τα κάνει –το είδα κι αυτό συγχωρέστε με- στην άμμο, δίπλα στο κύμα. Ο ηλίθιος, τέλος, που τον πετύχαμε ένα απόγευμα να πλένει τα ..τασάκια απ’ τις ξαπλώστρες στην ..θάλασσα, σε μια άλλη παραλία, όπου δεν ξαναπήγαμε, όπως ήταν φυσικό.

Εμείς τέλος, μέσα σ’ όλη αυτή την ακαταστασία, τον παραλογισμό, την αρχοντοβλαχιά, την ‘επιχειρηματικότητα’, να προσπαθούμε να κατανοήσουμε την λέξη ‘διακοπές’. Κάπου να τις βρίσκουμε, κάπου να τις χάνουμε. Κάπου να καταφέρνουμε να παίξουμε με το παιδί. Να χαζεύουμε ένα σούρουπο. Να βυθιζόμαστε σ’ ένα βιβλίο.

Κι ύστερα, να γυρνάμε στην άσχημη πραγματικότητα. Στο κρίμα. Στο πώς θα μπορούσε να ήταν και πώς κατάντησε. Στο πόσο ακόμη θα έχει κάποιο νόημα αυτή η δήθεν φυγή. Στο πόσο ακόμη μπορούμε να καταστρέψουμε ετούτον τον πανέμορφο τόπο. Στο πότε επιτέλους, κάποιος χριστιανός, λιγάκι τρελός, θα πάρει εξ’ αρχής μια μπουλντόζα και θα αρχίσει να γκρεμίζει.

Όχι βέβαια την ‘Φαντασία’.

Απ’ αυτόν, μην ελπίζετε…

Οι Χαρτοπαίκτες !!!.....


Ποιος σκοτεινός, καταχθόνιος, ηλίθιος νους καταστρώνει τα πλάνα του Υπουργείου Οικονομικών, σε σχέση με το ‘κίνημα των αποδείξεων’ δεν το γνωρίζω, και δεν με ενδιαφέρει. Το σίγουρο είναι πως η ιστορία αυτή έχει ξεπεράσει πλέον το όριο της γελοιότητας, και αγγίζει τα ακατανίκητα και δυσθεώρητα ύψη της καθαρής ΒΛΑΚΕΙΑΣ !

Και, βέβαια, όχι. Κανέναν ηλίθιο νου δεν θα αναζητήσω για να του προσάψω τις ευθύνες. Οι ευθύνες ανήκουν ΟΛΕΣ στους αρμόδιους Υπουργούς και στον Πρωθυπουργό αυτής της χώρας.

Διαβάζω,
σήμερα, τα νέα ΤΟΥΣ κατορθώματα !

Προσέξτε, βήμα-βήμα την λογική:

Έχουν υστέρηση εσόδων. Προέβλεπαν τόσα από ΦΠΑ τον Ιούλιο, και εισέπραξαν τρίχες. (Πρόβλημα).

Λογικό συμπέρασμα. Το κίνημα των αποδείξεων έχει υποστεί ‘κόπωση’.

Καμία υποψία καν, πως φταίει η ύφεση, η μείωση της αγοραστικής δύναμης, οι απανωτές αυξήσεις στο ποσοστό του ΦΠΑ, ο καλπάζων πληθωρισμός, το 70% της φοροδιαφυγής στους τουριστικούς τόπους, και κυρίως, καμιά υποψία πως εξ’ αρχής το σχέδιο έπασχε.
Καμιά υποψία πως όταν καταργείς το αφορολόγητο, οφείλεις να περιμένεις τουλάχιστον ένα οικονομικό έτος ώστε να ΔΕΙ ο πολίτης τι φόρο θα πληρώσει ΕΑΝ δεν μαζέψει αποδείξεις.
Καμιά υποψία, πως όσα έλεγαν οι περισσότεροι στην διαβούλευση, πως έπρεπε να δοθεί ΚΙΝΗΤΡΟ, επιστροφή ποσοστού του ΦΠΑ, απαλλαγή από τον φόρο και ΟΧΙ αντικίνητρο, όπως η ΚΑΤΑΡΓΗΣΗ του αφορολόγητου.
Καμιά υποψία, πως, ο εισπρακτικός μηχανισμός, αντί να είναι στους δρόμους και να ελέγχει, πιθανότατα να ΕΙΝΑΙ ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ και να ΚΟΝΟΜΑΕΙ. Και πάνω απ’ όλα:
Καμιά υποψία πως ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΧΕΙΡΟΤΕΡΟ ΑΠ’ ΤΟ ΝΑ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΣ ΝΑ ΔΙΟΡΘΩΣΕΙΣ ΤΟ ΛΑΘΟΣ ΜΕ ΝΕΟ ΛΑΘΟΣ !!

Συνεχίζει, λοιπόν, ο σκοτεινός νους ! Τι φταίει; Γιατί ο καταναλωτής δεν ζητά πλέον τας αποδείξεις του; Γιατί, αφού του έχουμε καταργήσει το αφορολόγητο; Και συμπεραίνει: Μάλλον θα τις μάζεψε ήδη ! Κι αφού τις μάζεψε ήδη (όσες χρειάζεται) γιατί να μαζέψει άλλες; Κι αφού τις μάζεψε ήδη, γιατί να μην παζαρέψει τον ΦΠΑ σε όλες τις υπόλοιπες, μπας και κερδίσει κι αυτός το κάτι τις του;;

Κάνει, αμέσως μετά, το ‘λογικό’ άλμα (αυτό που μόνον η καχυποψία, η ηλιθιότητα, η ανικανότητα, η κουτοπονηριά και η βλακεία θα μπορούσε να κάνει): Πού έχει λάθος το σύστημα; Μα είναι προφανές: ΤΟ ΛΑΘΟΣ ΕΙΝΑΙ ΠΩΣ Ο ΦΟΡΟΛΟΓΟΥΜΕΝΟΣ ΞΕΡΕΙ !!!!!!!!!!!!..........

Και καλά, τα περί διαφανούς, ξεκάθαρου, απλού, τίμιου φορολογικού συστήματος, ξεχάστε τα, κανείς άλλωστε δεν ΣΑΣ πίστεψε. Αλλά απ’ την εισπρακτική πρεμούρα μέχρι το τυφλό ΠΟΚΕΡ υπάρχει μια απόσταση !

Διότι τι λέει τώρα;

Όοοοοοοοχι ! Δεν θα ανακοινώνουμε από τα πριν το ποσό των αποδείξεων που θα πρέπει να συγκεντρώσει ο μαλ… σόρυ ‘πολίτης’ ήθελα να πω ! Διότι έτσι θα ….ΞΕΡΕΙ !!

Θα τον αφήνουμε, λοιπόν, όλο το χρόνο να μαζεύει, να μαζεύει, να μαζεύει, και τον Φεβρουάριο του επομένου θα ‘σταθμίζουμε’ την κατάσταση και θα αποφασίζουμε. Τόοοοοοοοτε μόνο θα ΑΝΟΙΓΟΥΜΕ ΤΑ ΧΑΡΤΙΑ μας !

Στην ΠΟΚΑ αυτό λέγεται ΜΠΛΟΦΑ.

Στην πολιτική, ΑΝΙΚΑΝΟΤΗΤΑ, ΓΕΛΟΙΟΤΗΤΑ, ΒΛΑΚΕΙΑ, ΞΕΦΤΙΛΑ.

Διότι, με την ίδια λογική, ρε μάγκες, γιατί να γνωρίζει ο φορολογούμενος και την …..ΚΛΙΜΑΚΑ από πριν;;

Να τον αφήνετε πρώτα να δηλώνει, να υπολογίζετε το ποθούμενο αποτέλεσμα και να τσεπώνετε ΜΕΤΑ, όσα θέλετε !

Απορώ, πώς δεν το έχετε σκεφτεί ακόμη !!!.....

Παρασκευή, 6 Αυγούστου 2010

Καλό καλοκαίρι..

video

Αντί άλλων ευχών, τί άλλο, το Summertime του Γκέρσουιν, σε μια εκτέλεση που συγχωρήστε με, δεν ξέρω ποιά είναι η τραγουδίστρια, την βρήκα στο youtube και μου άρεσε.

Το summertime είναι η στιγμή που ένας κλασικός, λευκός, Αμερικανοεβραίος συνθέτης, συναντά την 'μαύρη' τζαζ της Νέας Ορλεάνης, πάει εκεί, επιτόπου, την 'ζει' και γράφει μια όπερα-επανάσταση για την εποχή (1936), όπου για πρώτη φορά στο Μπρόντγουεϊ, παίζουν μαύροι και λευκοί ηθοποιοί στη σκηνή !

Έκτοτε, το τραγούδι έχει άπειρες εκτελέσεις, από διάφορες διάσημες φωνές, οι περισσότεροι της ηλικίας μου το 'μάθαμε' απ' την Joplin, το λευκό εκείνο πλάσμα με την νέγρικη ψυχή.

Εύχομαι σε όλους σας, καλή ξεκούραση..

Πέμπτη, 5 Αυγούστου 2010

Σοβαρευτείτε επιτέλους.....


Επειδή έχει και η γελοιότητα τα όριά της.


Επειδή στο κάτω-κάτω, ως πολίτες, κάθε τέσσερα χρόνια ΔΕΝ ψηφίζουμε ..συνδικαλιστές καμιάς ΔΕΗ, αλλά κόμματα, κυβερνήσεις κλπ.


Επειδή, καθόλου δεν μας ενδιαφέρει η όποια σχέση, οποιασδήποτε συνδικαλιστικής ομάδας, οσοδήποτε ισχυρής ή αδύναμης, ανόητης ή έξυπνης, αριστερής ή δεξιάς, με οποιοδήποτε κόμμα, απ’ τον ΛΑ.Ο.Σ μέχρι και το Κ.Κ.Ε.


Επειδή τα όμορφα τα λόγια τα μεγάλα περί διαφάνειας, τα ‘δεν χρωστάω σε κανέναν’, οι ‘επαναστάσεις του αυτονόητου’ και τα ρέστα, καιρός είναι να πάψουν και να γίνουν καθαρές στρόγγυλες κουβέντες.


Επειδή είναι τουλάχιστον απαράδεκτο να βγαίνουν στις φιλοκυβερνητικές φυλλάδες, λόγια ανώνυμα ‘συνεργάτη του πρωθυπουργού’, ανώνυμης ‘κυβερνητικής πηγής’, και να προσπαθούν να ‘τρομάξουν’ τους συνδικαλιστές της ΔΕΗ, κατεβάζοντας την ίδια την κυβέρνηση σε επίπεδο κουτσομπόλας, κι ακόμη παρά κάτω.


Επειδή είναι τουλάχιστον σκοτεινές οι σημερινές δηλώσεις της κ. Μπιρμπίλη, σύμφωνα με τις οποίες ‘Δεν τίθεται ζήτημα πώλησης των μονάδων της ΔΕΗ. Η κυβέρνηση θα ανοίξει την αγορά ενέργειας’ (!??).


Επειδή, ως πολίτες, βαρεθήκαμε το εμετικό αυτό παιχνίδι των για-να-δούμε-τις-αντιδράσεις-διαρροών, των διυπουργικών συσκέψεων, των μυστικών διαβουλεύσεων με την τρόικα, των σκοτεινών ανακοινώσεων, των αποσιωπήσεων, αυτό, τέλος πάντων, το μίγμαδιαβούλευσης-αποφασιστικότητας’ που μας ..τύφλωσε χθες.

Και εφόσον διαθέτει ο πρωθυπουργός, η υπουργός, όποιος θέλει τέλος πάντων, έναν, και επιμένω ΕΝΑΝ συνεργάτη, ο οποίος να μπορεί να μιλήσει απλά, ας βγει παρακαλώ κι ας μας απαντήσει:

Ποια είναι ακριβώς η δέσμευση που έχουμε αναλάβει σχετικά με την ενέργεια απέναντι στην τρόικα, πού αυτή η δέσμευση εφάπτεται με την δημοσιονομική κατάσταση της χώρας, και γιατί αναλήφθηκε. Να μας ενημερώσει, επίσης, σε ποιο ποσοστό, η απελευθέρωση της ενέργειας είναι ‘υποχρεωτική’ (μνημόνιο) και σε ποιο αποτελεί ‘ελεύθερη βούληση’ της κυβέρνησης.


Ποιοι είναι οι συγκεκριμένοι (ονόματα) ‘ιδιώτες’ που θα μπουν στο παιχνίδι με την ‘απελευθέρωση’ και ποιες είναι οι σχέσεις τους με την κυβέρνηση. Όχι τίποτε άλλο, να σταματήσει η σεναριολογία. Εάν, παρ’ ελπίδα, η κυβέρνηση έχει τη φωλιά της λερωμένη, έχει δεσμευτεί σε οποιονδήποτε, απλώς ας μας το πει ξεκάθαρα: ‘καθαρίζουμε’ εμείς οι πολίτες για λογαριασμό της.


Να απαντήσει με στοιχεία, στο επιχείρημα της ΓΕΝΟΠ, πως το τιμολόγιο της ΔΕΗ είναι απ’ τα φθηνότερα στην Ε.Ε. και στο επιχείρημα, πως όπου επιδιώχθηκε απελευθέρωση της ενέργειας η τιμή του ρεύματος αυξήθηκε και όχι το αντίθετο. Δύσκολα θα πιστέψουμε πως ό τι απέτυχε παντού, θα πετύχει εδώ στις πλάτες μας.


Σε αντίθετη περίπτωση, που τα επιχειρήματα της ΓΕΝΟΠ δεν ισχύουν, και σύμφωνα με τα στοιχεία η πώληση των μονάδων θα επιφέρει πτώση της τιμής του ρεύματος, να μας εξηγήσει, γιατί η κυβέρνηση δεν προχωρά άμεσα στην πώληση αυτή.

Λοιπόν.

Ας αρχίσουμε μ’ αυτά τα βασικά, και μετά εάν θέλουμε και διευκρινίσεις, μπαίνουμε σε λεπτομέρειες.

Σοβαρευτείτε, με λίγα λόγια, κύριοι της κυβέρνησης, σοβαρευτείτε κι εσείς κύριε πρωθυπουργέ. Δεν το θέτω προσωπικά. Σοβαρευτείτε, επειδή είστε κυβέρνηση. Επειδή είστε πρωθυπουργός. Σοβαρευτείτε, γιατί προβλέπω, πως τους 'διακόπτες' θα τους κατεβάσει ο κόσμος, ΠΡΙΝ προλάβει η ΓΕΝΟΠ !...

Τετάρτη, 4 Αυγούστου 2010

Ιδού η Ρόδος, ιδού και ...η ΓΕΝΟΠ !!


Άντε τώρα να σας δω πασοκάκια μου !
Πουλήστε την !Ποιο 40%;
Γιατί μόνο το 40%;;
Ας μου το εξηγήσει κάποιος !
Όλη !
Εδώ ξεπουλήσατε τους απολυμένους του μέλλοντος, στην ΔΕΗ θα κωλώσουμε τώρα;;…..

Δεν είναι για να πάρουμε την τρίτη δόση;;
Δεν είναι για να μην πτωχεύσει η ‘πατρίς’;;…
Δεν συμπεριλαμβάνεται στις μεγάλες διαρθρωτικές αλλαγές που πρέπει να γίνουν;;…
Δεν είναι μέρος του ‘αυτονόητου’;;….

Άντε, λοιπόν, κύριε Πρωθυπουργέ μας !
Ιδού η Ρόδος, ιδού και η …ΔΕΗ !
Ιδού κι ο κύριος Φωτόπουλος !
Έτοιμος να μας σβήσει τα ..φώτα ! (Τυχαίο;;)

Άντε ντε !
Πρώτα ο πολίτης δεν λέγατε;;;…
Ε, λοιπόν ο ‘πολίτης’ χέστηκε και για τον ‘δημόσιο χαρακτήρα’, και για την ‘εθνική σας σημασία’ και τις υπόλοιπες παρλαπίπες.
Σας το λέω εγώ, ο πολίτης και πιστέψτε με !
Να έχει φτηνό ρεύμα, θέλει και τίποτε άλλο !...
(Αυτό σας ρωτάει κι αυτός ο Φωτόπουλος, αλλά δεν ακούω και καμιά σοβαρή απάντηση ! Κάτι αηδίες μόνο, για τα τέλη των ρύπων απ’ το 2013, κάτι εμετικά για την ‘βρώμικη ΔΕΗ’, άσχετα δηλαδή, η ΔΕΗ θα γίνει ‘καθαρή’ άμα πουλήσει τα λιγνιτωρυχεία σε ιδιώτες;;;;…)…

Τι δηλώσεις είναι αυτές που ακούω, απ’ τους ‘αντιεξουσιαστές’ της εξουσίας;;;…
Τι πάει να πει ‘δεν είναι στις προθέσεις μας’ κ. Μπιρμπίλη;;;…
Εσείς δεν ήσαστε, που σας έστελνε κατάπτυστα γράμματα η ηγεσία της ΓΕΝΟΠ, ακόμη δεν είχατε αναλάβει καλά-καλά;;…
Τι πάει να πει ‘πουθενά στην Ευρώπη’ κύριε Ρέππα μας;;;…..
Πουθενά στην Ευρώπη δεν έχουν τέτοιο συνδικαλισμό;;;...
Κι εσείς κυρία Κατσέλη μου, τι σημαίνει ‘είμαστε πολύ ..ευαίσθητοι’ στο θέμα της ΔΕΗ;;;…
Αλλού, δηλαδή, είστε …αναίσθητοι, αλλά εδώ -που είναι οι ‘δικοί’ σας ‘συνδικαλισταράδες’- σας έπιασε η ευαισθησία ξαφνικά;;;…


Αλήθεια, δεν μας είπατε: Πού τα ξέρει ο κύριος Φωτόπουλος τα κινητά σας τηλέφωνα και σας στέλνει και ‘προειδοποιητικά SMS’;;;…
Κουμπάρος σας είναι ή ‘φιλαράκι’ απ’ τα παλιά;;;…
Αλλά κι εσείς βρε παιδιά...

Κανείς;

Ούτε ένας;;

Ούτε καν ο Πάγκαλος;;
Το 'ανοίξατε', το διαβάσατε και μετά το κάνατε ‘διαγραφή’;;;
Κανείς σας δεν ‘θύμωσε’;;
Κανείς σας δεν προσβλήθηκε, έτσι, έστω και λίγο;;;
Τέτοια ακεραιότητα ;;;…
Τέτοια ευθιξία;;;;
(το φελέκι μου……)

Εσείς, τώρα, εκεί στα κανάλια
Πα πα πα πα πα…..
Έλεος !
Είπαμε ! Σας το χάρισε το πακετάκι ο κ. Παπακωνσταντίνου, το εμπεδώσαμε, αλλά όχι κι έτσι !..
Ακόμη δεν έφυγαν οι της τρόικας, πέσατε με τα μούτρα να στηρίξετε εκ των προτέρων !
Θέλει ο ..επώνυμος να κρυφτεί, κι η χαρά δεν τον αφήνει !!!!....Καλέ ! Ακόμη ΔΕΝ συγκρούστηκαν !
Προειδοποιητικές βολές ρίχνουν !

Όσο για εσάς, τέλος…
Εσάς, της τρόικας λέω !Αφήστε κι εσείς λεβεντογιάπις μου τα σκιαχτικά και τις βλακειούλες, αφού το ξέρετε καλά: Tην χρειάζεστε αυτή την κυβέρνηση ! Δική σας είναι….
Εξάλλου, αφού σας το είπε καθαρά !
‘Μέτρα ίσης αξίας’ !
Πάει να πει: ΄Ντάξ !....
Θα τα πάρει από άλλους μ………….. και θα σας τα δώσει !Τι ανησυχείτε;;….

Χαλαρώστε, και πάτε για κανένα μπανάκι !

Κανένα ..κανό !!

Ελλάδα είστε καλέ !

Στη χώρα της ...και(ε)νοτομίας !!!

Δευτέρα, 2 Αυγούστου 2010

Απλά, ήρωες !


Επειδή διαβάζω πάρα πολλά για την πρόσφατη πτώση του ‘Απάτσι’, που δυστυχώς είχε σαν αποτέλεσμα τον θάνατο των δύο πιλότων του, να σημειώσω κάποια πράγματα που εμείς οι ‘πολίτες’ δυστυχώς ΔΕΝ γνωρίζουμε για την πολεμική αεροπορία:

  • Η πτήση με ένα στρατιωτικό αεροσκάφος δεν είναι όπως οι πολιτικές πτήσεις. Οι δεύτερες σχεδιάζονται με στόχο την άνεση των επιβατών. Το στρατιωτικό αεροσκάφος ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΑ πετά κοντά στα μηχανικά του όρια.
  • Η ελληνική Πολεμική Αεροπορία, είναι μέχρι αηδίας σχολαστική στα ζητήματα της ασφάλειας. Από την συντήρηση του ίδιου του αεροσκάφους, μέχρι και την μελέτη των καιρικών συνθηκών (η ΕΜΥ ως γνωστόν υπηρεσιακά ‘ανήκει’ στην Π.Α.). Για τον λόγο αυτό έχει ΕΛΑΧΙΣΤΑ σοβαρά ατυχήματα, εάν αναλογισθούμε τον αριθμό πτήσεων που πραγματοποιεί, το είδος των πτήσεων (πραγματικές αναχαιτίσεις, πυροσβέσεις, κλπ) αλλά και του βάρους που δίνεται στην καθημερινή εκπαίδευση των χειριστών.
  • Οι χειριστές των πολεμικών αεροσκαφών, εκπαιδεύονται –όπως είναι φυσικό- στο να θέτουν την ίδια τους την ζωή πάνω απ’ το ‘πτητικό μέσο’. Δυστυχώς στα ελικόπτερα ΔΕΝ υπάρχει δυνατότητα εκτίναξης των χειριστών (όπως στα μαχητικά αεροσκάφη). Τα ελικόπτερα έχουν πολλά άλλα πλεονεκτήματα, προσγειώνονται πχ οπουδήποτε, αλλά και αυτό το μειονέκτημα.
  • Η πτήση στην οποία κατέπεσε το Απάτσι ήταν απ’ τις πιο επικίνδυνες, αφού ήταν ‘δοκιμαστική’, δηλαδή είχε σκοπό να ελέγξει τις ικανότητες του μέσου σε ακραίες συνθήκες. Υπό τις συνθήκες αυτές, ακόμη και το ‘ανθρώπινο’ λάθος, -εάν υπήρξε- καθόλου δεν μας επιτρέπει να αμφιβάλουμε για την ικανότητα των δύο χειριστών, οι οποίοι ήταν πιστοποιημένοι ‘δοκιμαστές’. Οι άνθρωποι ΔΕΝ είναι ρομπότ.
  • Η Πολεμική Αεροπορία, ΔΕΝ δίνει κανένα κομμάτι συντήρησης των αεροσκαφών της σε ιδιώτες. Η συντήρηση είναι εξαντλητική, τηρεί τις πιο αυστηρές προδιαγραφές, και κανείς Αξιωματικός Βάσης δεν θα υπέγραφε ελαφρά τη καρδία, να πετάξει ένα σκάφος ‘κακοσυντηρημένο’.

Οι πιλότοι μας, που χάνονται σε ‘καιρό ειρήνης’, δυστυχώς είναι τα θύματα ενός ακήρυχτου πολέμου. Είτε αυτός λέγεται ‘Ελληνοτουρκική ένταση’, είτε ‘δασικές φωτιές’, ‘διάσωση και έρευνα’, κλπ. Οι πραγματικά ικανοί αυτοί άνθρωποι, ΕΙΝΑΙ απλά, ήρωες.

Να πουληθεί άμεσα η ΔΕΗ !


Ασφαλώς και πρέπει να πουληθεί το 40% (γιατί όχι το 100%;;) της ΔΕΗ ! Όλα τα έως τώρα επιχειρήματα της κυβέρνησης ισχύουν. Το σπάσιμο του μονοπωλίου. Η πτώση της τιμής της κιλοβατώρας, η οποία είναι υπέρ του καταναλωτή. Η απελευθέρωση της αγοράς ενέργειας και τα ευεργετικά αποτελέσματα του υγιούς ανταγωνισμού. Και κυρίως, πάνω απ΄ όλα: Η εξασφάλιση της τρίτης δόσης του πακέτου σωτηρίας της χώρας !

Όλα είναι ίδια. Όλα εμπίπτουν στην ‘επανάσταση του αυτονόητου’, την οποία κατά δήλωση του πρωθυπουργού από την Κρήτη, διεκπεραιώνει η κυβέρνηση. Όλα συμφωνούν με τις επιταγές του μνημονίου που έχει υπογραφεί με την τρόικα...

Το μόνο που αλλάζει είναι, πως εδώ, η κυβέρνηση, δεν έχει να κάνει με έναν απολιτίκ συνδικαλιστή, που ανεμίζει την Ελληνική σημαία, μιλά για τους τριακόσιους και τον Λεωνίδα και που περιφέρεται στα παράθυρα των καναλιών, εύκολο θύμα του επώνυμου κανιβαλισμού των επαγγελματιών της προπαγάνδας.

Έχει, τώρα, να κάνει με την ΓΕΝΟΠ-ΔΕΗ. Με τεράστια πείρα στις διεκδικήσεις. Σεσημασμένη από χρόνια. Με ‘φάκελο’ που περιέχει κατέβασμα διακοπτών. Και κυρίως, με συστατικές επιστολές κομματικής προέλευσης !
Η δήλωση της κυβέρνησης –με αποδέκτες τόσο την τρόικα, όσο και τους συνδικαλιστές της ΔΕΗ-, πως η κυβέρνηση είναι ‘ενάντια’ σε μια τέτοια ‘πώληση’, είναι παράδοξη, αν όχι εξοργιστική.


Διότι, δεν μπορείς απ’ τη μια να λαμβάνεις τα πιο σκληρά, τα πιο αντιλαϊκά μέτρα, ενάντια σε τεράστια λαϊκά στρώματα και απ’ την άλλη να ‘προστατεύεις’ μια ορισμένη ομάδα. Δεν μπορείς να εκτοξεύεις μπαρούφες από ..ελαιουργεία και μετά να ..ξεχνάς το αυτονόητο όπου δεν σε παίρνει. Γιατί είσαι τουλάχιστον τζάμπα μάγκας, όταν θίγεις τα ‘εύκολα’ θύματα, τον δημόσιο και τον συνταξιούχο, ενώ όπου τρέμεις, όπου ξέρεις πως δεν θα τα καταφέρεις, κλείνεις τα μάτια.
Κι επειδή, προβλέπω, πως ένα απ’ τα επιχειρήματα της κυβέρνησης θα είναι και η στρατηγική σημασία της ΔΕΗ, η ανάγκη δημόσιου χαρακτήρα της ενέργειας και άλλα τέτοια εμετικά, να θυμίσω στον κύριο πρωθυπουργό μας, πως στην αρχή όλης αυτής της ιστορίας, έλεγε πως ‘δεν μπορεί να πληρώνουν πάντα μόνο τα κορόιδα’ και πως ο εξευτελισμός έχει και τα όριά του !

Θα πείτε, επειδή μας πήρε ο διάολος τους περισσότερους, πρέπει να επιτραπεί να ισοπεδωθούν όλα;;
Θα πείτε, δεν αξίζει τάχα, κάποιοι να καταφέρουν να αντισταθούν στην λαίλαπα;;
Θα πείτε, πρέπει να γίνουμε μια κοινωνία που ο ένας θέλει να βγάλει το μάτι του αλλουνού;;

Τα ξέρω κι εγώ όλα αυτά.

Ειλικρινά όμως αναρωτιέμαι: έχει απομείνει κάτι να διασωθεί;;Ειλικρινά αναρωτιέμαι: η διατήρηση του δημόσιου χαρακτήρα της ΔΕΗ, σώζει κάτι απ’ όλα τα ζωτικά που ήδη χάθηκαν;;
Και πάνω απ’ όλα: Αναρωτιέμαι, εάν όλο αυτό δεν θα είναι τίποτε άλλο, παρά η σωτηρία της ίδιας της κυβέρνησης, για τον απλούστατο λόγο, πως έχει αναλάβει επισήμως, να καταλύσει ό τι μπορεί να καταλυθεί, έναντι των δανειστών, του συστήματος και του κεφαλαίου.

Ενοχλούμαι πολύ περισσότερο, δεν θα το αντέξω, να μου το παίξουν τώρα και καλά ..σοσιαλιστές !!

Όχι !

Να την πουλήσουν και να υποστούν την φθορά που τους αξίζει !

Να την πουλήσουν, και να πέσουν μια ώρα αρχύτερα…