Σάββατο, 30 Οκτωβρίου 2010

Όμορφη Θεσσαλονίκη !!.....


Το γνωστό ‘συγκρότημα’ σήμερα κάνει ότι μπορεί για να ‘ενισχύσει’ την μπλόφα του κ. Γ. Α. Παπανδρέου, πως θα ‘οδηγήσει’ την χώρα σε πρόωρες εκλογές ! Στα ΝΕΑ μάλιστα, το πρωτοσέλιδο άρθρο ‘δοκιμάζει’ να διαβεβαιώσει και για το ποια ακριβώς ..ημερομηνία είναι η πιθανότερη για την διενέργειά τους !


Στο ίδιο φύλλο, στις παραμέσα σελίδες, ολόκληρα ρεπορτάζ ‘αφιερώματα’ στους ‘εκλεκτούς’ υποψηφίους, στα χρυσά παιδιά του ΠΑΣΟΚ ! Πολυσέλιδο αφιέρωμα στην προσωπικότητα του κ. Μπουτάρη. Ολοσέλιδη συνέντευξη του κ. Καμίνη ! Ταυτόχρονα, ότι ακόμη μπορεί να γραφεί, που να στηρίζει τον ηγέτη των πιστών. Η ηρωική του στάση στην σύνοδο κορυφής στις Βρυξέλλες, -όπου αποφασίστηκαν τα επαχθέστερα για τις αδύναμες οικονομίες. Η ‘αιτιολόγηση’ του ‘εκβιασμού’ του , καθώς η ‘κυβέρνηση δεν μπορεί να είναι όμηρος της αντιπολίτευσης’ (!??). Τέλος, ‘αναλύσεις’ μεγαλοδημοσιο…κάφρων, σύμφωνα με τις οποίες όσα είπε στην διακαναλική ο ηγέτης των υπευθύνων πολιτών, δεν ήταν ‘εκβιασμός’, αλλά η απλή ..αλήθεια !!
Δεν ξέρω εάν η τόοοοοοση στήριξη απ’ το γνωστό ‘συγκρότημα’ δεν σημαίνει τίποτε για τους πολίτες αυτής της χώρας, αλλά, συγνώμη, απέχει πάαααααααρα πολύ απ’ το ‘δεν χρωστάω σε κανέναν’. Ακόμη και εάν όταν το έλεγε δεν χρωστούσε, τώρα μάλλον …υπερχρεωμένος είναι.


Όσο για το άλλο, εκείνο με τον Τοτό, πως ‘δεν θα υπάρξουν άλλα μέτρα’, ας απαριθμήσουμε μερικά, έτσι για ..αστείο πιο πολύ:

---Εξομοίωση τιμής πετρελαίου θέρμανσης με πετρέλαιο κίνησης.
---Περικοπές μισθών και επιδομάτων στις ‘ένοχες’ ΔΕΚΟ.
---Περικοπές μισθών και επιδομάτων στους Δημόσιους Υπάλληλους με την εφαρμογή της Ενιαίας Αρχής Πληρωμών.
---Διεύρυνση της φορολογικής βάσης του ΦΜΑΠ με την αύξηση των αντικειμενικών αξιών.
---Συνέχιση των αυξήσεων του ΦΠΑ.
---Αυξήσεις στα τιμολόγια της ΔΕΗ.
---Μείωση των συντάξεων ώστε η κρατική επιχορήγηση των ταμείων να μην ξεπερνά το 2,5% του ΑΕΠ (μνημόνιο).
---Δραστική μείωση ή και κατάργηση των επικουρικών συντάξεων ώστε να μην επιβαρύνουν τον προϋπολογισμό.
---Αύξηση των τιμολογίων των ΔΕΚΟ ώστε να εξοικονομηθούν 800 εκατομμύρια ευρώ ανά έτος.
---Μείωση των επιδομάτων ανεργίας (αφού ο ΟΑΕΔ δεν θα βγαίνει).
---Μέτρα που δεν έχουν ακόμη προσδιορισθεί, αλλά θα προκύψουν σίγουρα εξ αιτίας της ..ξαφνικής εκτόξευσης τους ελλείμματος στο 15%...

Όλα αυτά, βέβαια, γίνονται για την ..σωτηρία της χώρας, μα τα γράφω έτσι για να κατανοήσουμε καλύτερα το ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟ νόημα του εκβιασμού του κ. Παπανδρέου. Και να κατανοήσουμε καλύτερα και το νόημα της ΔΙΚΗΣ μας ευθύνης (και ψήφου).

Μας ‘τρομάζει’ ο ηγέτης των ...υπευθύνων, με τί;; Με εκλογές ! Προσέξτε, μας λέει. Έχουμε δημοκρατία ! Και πρέπει εμείς –υποτίθεται- να σκιαχτούμε !....

Φίλοι, εσείς, Θεσσαλονικείς. Ο κύριος Μπουτάρης μου είναι σαν προσωπικότητα συμπαθής (εν αντιθέσει με τον κ. Καμίνη). Εάν ψήφιζα Θεσσαλονίκη. Εάν ήταν απλές εκλογές ‘για τα σκουπίδια’ και το ‘πράσινο’. Εάν ο πρωθυπουργός της χώρας δεν με ‘εκβίαζε’. Εάν δεν ήταν μοναδική ευκαιρία να τον στείλουμε στο σπίτι του να ξεκουραστεί. Εάν, τέλος πάντων, δεν ήταν μοναδική ευκαιρία να επαληθευτεί το ‘όποιος σκάβει τον λάκκο του αλλουνού..’. Μπορεί και να τον ψήφιζα.

Όμως ΤΩΡΑ όχι.

Διάβασα τις διαθέσεις, τα σχέδια, το πρόγραμμα του κ. Μπουτάρη. Οι προθέσεις του είναι καλές. Επίτηδες, στα μέτρα που σας απαρίθμησα παραπάνω δεν έγραψα άλλο ένα: ΟΙ ΕΠΙΧΟΡΗΓΗΣΕΙΣ ΠΡΟΣ ΤΟΥΣ ΟΤΑ ΘΑ ΜΕΙΩΘΟΥΝ ΚΑΤΑ 3 ΔΙΣ μέσα στα επόμενα τρία χρόνια (μνημόνιο). Λίγες επομένως δυνατότητες θα έχει ο κ. Μπουτάρης (ο κάθε Μπουτάρης αυτού του τόπου), να κάνει οτιδήποτε, ΕΑΝ ΠΡΩΤΑ δεν ξεφορτωθούμε την κεντρική πολιτική που μας έχει επιβληθεί …για το καλό μας, βεβαίως, βεβαίως..

Με την ψήφο μας, πρέπει να ‘εκβιάσουμε’ τον πρωθυπουργό να προχωρήσει σε άμεσες εθνικές εκλογές, έτσι που να πάει στο …καλό.

Όλα τα άλλα, μπορούν να περιμένουν.

Πέμπτη, 28 Οκτωβρίου 2010

Υπευθυνότητα


Κύριε Πρωθυπουργέ.

Υπεύθυνε ηγέτη των υπεύθυνων ψηφοφόρων.

Δεν θα σας ψηφίσω.


Δεν θα σας ψηφίσω, ούτε στις επόμενες εθνικές εκλογές.

Δεν είμαι καλός στις μπλόφες, όπως εσείς.

Θα σας ψηφίσουν, φαντάζομαι, οι πλέον υπεύθυνοι των πολιτών αυτής της χώρας. Θα σας ψηφίσουν όλοι όσοι σκέπτονται, αγωνιούν, για τις συντάξεις των 400 ευρώ και τους μισθούς του δημοσίου τομέα. Τους δικούς τους, βέβαια μισθούς. Τις δικές τους συντάξεις. Γιατί, του άνεργου ο μισθός χάθηκε. Του νέου η σύνταξη χάθηκε, κάπου στο μακρινότατο μέλλον. Μα τι σημασία έχει; Ο άνεργος σίγουρα αντιπαραγωγικός θα ήταν. Ένοχος. Έπαιξε κι έχασε. Κι ο νέος; Αυτός θα πρέπει να σκεφτεί πολύ σοβαρά. Να σκεφτεί πώς θα μπορέσει να γίνει ένα γρανάζι κατάλληλο για την παραγωγική σας μηχανή. Να περάσει απ’ την δια βίου μόρφωσή σας. Να γίνει ένα υπεύθυνο εξειδικευμένο και φτηνό γρανάζι..

Θα σας ψηφίσουν, είμαι σιγουρότατος, οι επιχειρηματίες. Πρόσφατα τους χαρίσατε μια ωραία περαίωση, και κάμποσα εκατομμύρια ευρώ εργοδοτικές εισφορές. Για να μην προβούν σε απολύσεις. Αφού προηγουμένως τους είχατε χαρίσει εύκολες, φτηνές απολύσεις. Οι επιχειρηματίες, που σίγουρα θα τους χαρίσετε άμεσα μειώσεις στην φορολογία, έτσι που επιτέλους να μπορέσουν να γίνουν πιο ανταγωνιστικοί και να αυξήσουν κι άλλο τα κέρδη τους. Οι επιχειρηματίες που σε λίγο θα τους χαρίσετε όλες τις ΔΕΚΟ, τα νοσοκομεία, τα πανεπιστήμια, πιθανώς ακόμη και τους ..Δήμους. Γιατί άλλωστε να είναι ‘δημόσιοι’ οι Δήμοι;; Εάν τους αναλάβει η ιδιωτική πρωτοβουλία θα τους κάνει αμέσως κερδοφόρους. Ζήτω οι επιχειρηματίες.

Σας παροτρύνει, ο κύριος Προβόπουλος, να γίνετε ακόμη πιο υπεύθυνος. Διότι, μάλλον είναι ανευθυνότητα εκ μέρους σας, να αφήνετε 700.000 δημόσιους υπάλληλους. Θα ήταν σίγουρα πιο υπεύθυνο να διώχνατε ..εχμ… 150.000 από δαύτους. Οι ψήφοι των υπολοίπων σας επαρκούν. Σας παροτρύνει να πάψετε επιτέλους να επιχορηγείτε τις μετακινήσεις των μαθητών. Πώς σας διέφυγε αυτή η στοιχειώδης υπευθυνότητα; Έτσι θα διασωθούν με μεγαλύτερη ασφάλεια και ταχύτητα, οι μισθοί και οι συντάξεις. Η χώρα. Οι δανειστές θα πανηγυρίσουν. Θα σας δώσουν κι άλλα διεθνή βραβεία…

Εγώ, δεν θα σας ψηφίσω.

Θέλω να σας παρακολουθήσω να φτάνετε, να κατρακυλάτε, στα έσχατα όρια ...υπευθυνότητας. Να σας δω να συγκυβερνάτε με την Ντόρα και τον Γιώργο. Ίσως ακόμη και με τον Αντώνη. Ο Αντώνης είναι υπεύθυνος άλλωστε…

Δυστυχώς, τα δικά μου όνειρα, κύριε Πρωθυπουργέ, είναι μάλλον ..ανεύθυνα.

'Την νύχτα αυτή, την λέτε εσείς φωτιά.
Εγώ τη λέω δένδρο.'..

Συγχωρήστε με.

Τρίτη, 26 Οκτωβρίου 2010

Με λένε Παπανδρέου και είμαι ΠΑΣΟΚ...


Πανηγυρίζει ο υπουργός Προστασίας του Πολίτη που έρχεται, ήλθε, η Frontex να φυλάξει τα σύνορά μας απ’ τους παρανόμως εισερχομένους μετανάστες. Πανηγυρίζει που στήνει το γραφείο της στον Πειραιά. Διότι, έτσι, ‘η Ευρώπη αναγνωρίζει τα Ελληνικά σαν δικά της σύνορα’ ! Διευκρινίζει, βέβαια, το υπουργείο, πως ‘οι δυνάμεις της Frontex, θα ενεργούν και θα επιχειρούν κάτω απ’ τις διαταγές της Ελληνικής διοίκησης’, όχι τίποτε άλλο, δηλαδή, αλλά να μην μας πουν πως εκχωρήσαμε και κυριαρχικά μας δικαιώματα...

Κι αφού, ο υπουργός, σημειώνει στην ανακοίνωσή του πως το 85% των παρανόμως εισερχομένων στην Ε.Ε. περνά απ’ τα Ελληνοτουρκικά σύνορα, (η λογική αιτία), σπεύδει να μας ενημερώσει πως η ευρωπαϊκή ένοπλη αυτή δύναμη, που θα αποτελείται από πολύ έμπειρους άνδρες, δεν θα φυλάξει μόνο τα θαλάσσια σύνορα, μα και εκείνα του Έβρου !

Τώρα, δεν ξέρω εάν πανηγυρίσετε κι εσείς, μα προσωπικά έχω μια απορία: Υποτίθεται πως τόσα χρόνια, δαπανούμε τα κερατά μας, υπέρογκα ποσά για προμήθειες όπλων. Υποτίθεται πως δαπανούμε μεγάλο μέρος του προϋπολογισμού, δυσβάσταχτο- για να εκπαιδεύουμε, συντηρούμε και μισθοδοτούμε το μόνιμο προσωπικό των ενόπλων δυνάμεών μας. Υποτίθεται πως αυτές οι ένοπλες δυνάμεις είναι απ’ τις καλύτερες εάν όχι στον κόσμο, τουλάχιστον στην Ευρώπη. Υποτίθεται, τέλος πάντων, πως έναντι της απειλής εξ ανατολών, είμαστε εξοπλισμένοι και φυλασσόμενοι σαν ..αστακοί ! Πώς γίνεται, για να αποτρέψουμε την διέλευση των συνόρων μας από –όσους κι αν είναι- ΑΟΠΛΟΥΣ, πεινασμένους και εξαντλημένους μετανάστες, να χρειαζόμαστε βοήθεια, ε, αυτό, με συγχωρείτε, και δεν μπορώ να το εξηγήσω, και με ανησυχεί…



‘Με λένε Παπανδρέου και είμαι ΠΑΣΟΚ’ !...


Συζητείται στην βουλή το νομοσχέδιο για την εξυγίανση του ΟΣΕ. Άκουσα αμφότερους, τον κ. Βορίδη του ΛΑΟΣ (αυτόν που φεύγει μάλλον απ’ το ΛΑΟΣ), καθώς και τον κ. Λαφαζάνη του ΣΥΡΙΖΑ.
Μετά το γύρισα –κακώς- στην διακαναλική και με πήρε μοιραία ο ύπνος..

Λοιπόν, σας πληροφορώ, πως και οι δύο ομιλητές υπήρξαν –απ’ την πολιτική σκοπιά του ο καθένας- καταπληκτικοί.

Τα έχουμε ξαναπεί για τον ΟΣΕ, ουσιαστικά τον σπάν σε τρία-τέσσερα κομμάτια, τα 10 δις που χρωστάει τα ‘πετάν’ στο δημόσιο έλλειμμα (πώς νομίζετε θα φτάσει στο 16%;;), το προσωπικό το πετάν είτε στην πρόωρη εθελούσια σύνταξη (η τελευταία), είτε σε μετατάξεις με το στανιό. Κι αφού έτσι φορτώσουν στον κόκορα (δημόσιο) όλα τα βάρη, τα καλά κομμάτια θα τα δώσουν σε ιδιώτες (το προσχεδιασμένο έγκλημα), τα κακά κομμάτια (κάτι άγονες γραμμές) θα τα ..καταργήσουν !

Κι αφού, πρώτος μίλησε ο κ. Βορίδης, και με την φιλελεύθερη έστω λογική του, έκανε απολύτως κατανοητό το οικονομικό έγκλημα που συντελείται, ακολούθησε ο κ. Λαφαζάνης και με αναλυτικά στοιχεία από τις άλλες Ευρωπαϊκές χώρες, έδειξε ξεκάθαρα, πόσο ‘πράσινες’ και πόσο ‘φιλολαϊκές’, πόσο ‘σοσιαλιστικές’ είναι οι πολιτικές που αποφασίστηκαν για τον ΟΣΕ !!

Ο αρμόδιος Υπουργός, κ. Ρέππας, (που η ιστορία δεν θα του συγχωρήσει την κατεδάφιση του ΟΣΕ), καθόταν όλη αυτή την ώρα ατάραχος στο αρμόδιο έδρανο και περίμενε απλά να ψηφίσει το νομοσχέδιο. Όπως περίμεναν και τα υπόλοιπα προβατάκια του ηγέτη των πιστών, άλλα μέσα στην αίθουσα, κι άλλα φαντάζομαι στις οθόνες παρακολουθώντας το υπνωτικό θέαμα…


‘Με λένε Παπανδρέου και είμαι ΠΑΣΟΚ’ !...


Εν τω μεταξύ, μια άλλη frontex ‘στήνει’ ο Υπουργός Προστασίας της Υγείας του Πολίτου, ο κ. Λοβέρδος ! Πολύ πιο σοβαρή, απ’ την πρώτη.

Ανακοίνωσε, λοιπόν, χθες, πως σε ιδιωτικές εταιρείες, πιθανότατα αλλοδαπής προέλευσης μάλιστα, θα ανατεθεί η ‘φύλαξη των αποθηκών των φαρμακείων’ των ..νοσοκομείων (!!!) καθώς και η περιστολή γενικότερα της φαρμακευτικής τους δαπάνης !!

Μ΄ άλλα λόγια, του χρόνου, το 2012, κάπου εκεί μέσες άκρες, ο χειρούργος του Παίδων –παράδειγμα επίτηδες λαϊκίστικο καθάρματα-, για να πάρει τα υλικά για την επέμβαση στο παιδί σας, θα πρέπει να εξηγήσει σε κάποιον (αλλοδαπό;;), φύλακα της ‘αποθήκης’ υλικών, τι επέμβαση θέλει να κάνει, σε ποιο παιδάκι και γιατί. Κι άντε τώρα ο φύλακας να καταλάβει. Κι επειδή ο φύλακας –και δικαίως- δεν θα καταλάβει, φαντάζομαι πως η ιδιωτική αυτή νοσοκομειακή Frontex, θα τοποθετήσει εκεί και τον κατάλληλο (αλλοδαπό;;) γιατρό !!

Αν καταλάβατε, το πουλί πέταξε, ο μαλάκας ο διευθυντής του Νοσοκομείου –ο Έλληνας, που έχει δώσει τη ζωή του για να φτάσει εκεί- ΔΕΝ διοικεί πλέον τίποτε. Διότι τα υλικά, τα φάρμακα, τα ΖΗΤΑΕΙ από μια ιδιωτική ..σεκιούριτι !! Ξένη μάλιστα !!

Εάν δεν εκνευριστήκατε αρκετά, να σας αποκαλύψω και το κερασάκι: Ξέρετε πώς θα αμείβεται η ιδιωτική αυτή εταιρεία;;; ΜΕ ΒΑΣΗ ΤΙΣ ΕΚΠΤΩΣΕΙΣ ΠΟΥ ΠΕΤΥΧΕ !!!Μπορείτε ασφαλώς να φανταστείτε, τι υλικά θα παίρνει, τι φάρμακα θα προτιμάει, πόσους θα σκοτώνει κάθε χρόνο για να βγάλει κέρδη…


‘Με λένε Παπανδρέου και είμαι ΠΑΣΟΚ’ !...


Και για να γελάσουμε –έστω πικρούτσικα-, και να μην κλείσω με τα νεύρα τσατάλια, διαβάζω σήμερα σε φιλοκυβερνητικό μάλιστα φύλλο, πως ο αδιάφθορος πρώην συνήγορος του Πολίτη, ο κ. Καμίνης, προτού παραιτηθεί απ’ την παλιά του δουλειά, και αναλάβει τον άχαρο ρόλο του ..πολυκομματικού ηττημένου, είχε ήδη συμφωνήσει μετά τις αυτοδιοικητικές εκλογές να ..υπουργοποιηθεί (σε ρόλο κοντά στο Εσωτερικών) !!!

Δεν βάζω το χέρι μου στη φωτιά. Είναι πονηρές μέρες και μπορεί να είναι πονηρή και η είδηση. Πάντως το διάβασα…

-Σήκω αγάπη μου ! Σε πήρε ο ύπνος στον καναπέ πάλι !!!.......
UPDATE Να συνεργαστούν -ζητά ο κ. Ρέππας- με την κυβέρνηση οι εργαζόμενοι στον ΟΣΕ (που απεργούν αυτή τη βδομάδα), αναγνωρίζοντας τις 'καλές της προθέσεις'.
Ε ! Όχι κύριε Ρέππα μου. ΔΕΝ είναι καλές οι προθέσεις σας ! Είναι και ύποπτες και κακές. Ξεφορτωμένος απ' τα 10 δις (χρέη), ο ΟΣΕ, ΜΠΟΡΕΙ να παραμείνει στο Δημόσιο και να μην χαρισθεί στους ιδιώτες. Διαθέτει μια τεράστια ακίνητη περιουσία, που περιλαμβάνει τους πιο όμορφους παλιούς πέτρινους σταθμούς !! Ακόμη και τουριστικά θα μπορούσε να αξιοποιηθεί !ΜΠΟΡΕΙ, επομένως, ακόμη και κερδοφόρος να γίνει. Και πάντως, μπορεί να γίνει το λαϊκό και οικολογικό μέσο μεταφοράς. Αυτές θα ήταν 'καλές προθέσεις'...

Δευτέρα, 25 Οκτωβρίου 2010

Οι καλύτερες...


Αίφνης, πάει και ο Καλλικράτης, πάει και ο ‘αυτοδιοικητικός χαρακτήρ’ των εκλογών, πάει και η νεόκοπη διοικητική διαίρεσις της ..άλλης ετούτης χώρας ! Τα σάρωσαν όλα οι τελευταίες ..δημοσκοπήσεις !


Σε εκτενέστατο άρθρο του (?), εχθές –πού αλλού- στο Βήμα της Κυριακής, ο αγαθότατος ηγέτης των πιστών, μας αποκάλυψε το ‘βαθύτατα πολιτικό’ μήνυμα, το οποίο πρέπει να αποστείλουμε, ως ψηφοφόροι, ως λαός, ως προβατάκια που ‘ο βοριάς τα παγώνει’, ως στρατιωτάκια ακούνητα, αμίλητα κι αγέλαστα !!..


Οι ‘δυνάμεις της χρεοκοπίας’ –νεοσύστατος όρος, που χρησιμοποίησε σε ραδιοφω(ο)νική της συνέντευξη εχθές επίσης, γυναίκα βουλευτής της κυβερνητικής παρατάξεως- δεν πρέπει να νικήσουν ! Αντιθέτως, πρέπει να σταλεί το μήνυμα της πλήρους υποταγής, εκεί, έξω, εις τους λατρευτούς μας δανειστάς, και τι λέω;; Όχι μόνον της πλήρους υποταγής, αλλά και της πλήρους ικανοποιήσεώς μας καθώς και της αιωνίου ευγνωμοσύνης μας, ώστε να συνεχίζουν να μας διασώζουν νυν και αεί, και εις τους αιώνας των αιώνων αμήν !!...


Δεν πρέπει με κανέναν τρόπο να μιμηθούμε –ούτε εκλογικώς- τους αχάριστους και αγνώμονες εκείνους Γάλλους, οι οποίοι έχουν βγει στους δρόμους, με το αβέβαιο, ομιχλώδες και ακατανόητο –άλλωστε- αίτημα της ‘αξιοπρέπειας’. Μη μιλάς. Μη γελάς. Κινδυνεύει η Ελλάς !...


Ανέκαθεν, ως γνωστόν, οι καλύτερες πουτάνες, ήταν εκείνες που αφού ο ‘πελάτης’ τους ικανοποιούσε τις σαρκικές του ανάγκες, έσπευδαν να τον διαβεβαιώσουν, ‘πόσο καλός εραστής ήταν’, ‘πόσο είχαν ικανοποιηθεί και οι ίδιες’, φρόντιζαν επομένως να ‘θεραπεύσουν’ και τις τυχόν ..μεταοργασμικές του ..ενοχές !


Αυτές μάλιστα, αποκόμιζαν πάντα και τα μεγαλύτερα φιλοδωρήματα._

Παρασκευή, 22 Οκτωβρίου 2010

Αλήθειες και ψέματα..



Στην Γαλλία οι απεργιακές κινητοποιήσεις εντείνονται, με τους εργαζόμενους ενώνονται και μαθητές και βγαίνουν στον δρόμο. Στην Αγγλία, δεν πρόλαβε καλά-καλά η κυβέρνηση να εξαγγείλει την περικοπή των 450.000 δημοσίων υπαλλήλων, και το κοινοβούλιο περικυκλώθηκε από διαδηλωτές. Σε δημοσκόπηση του Οικονομικού Πανεπιστημίου, σήμερα, ο κ. Σγουρός, έρχεται μόλις τρίτος, κινδυνεύει να μείνει εκτός δεύτερης Κυριακής, προφανώς εισπράττοντας την οργή του κόσμου για την πολιτική του ΠΑΣΟΚ που τον ‘στηρίζει’.

Οι λαοί θα αντιδράσουν. Είναι φυσικό. Αν στην Ελλάδα οι αντιδράσεις αυτές φαίνονται για την ώρα μηδαμινές, πρέπει να συνυπολογιστεί, πως είμαστε μια περιφερειακή, ασήμαντη μάλλον χώρα της Ευρωζώνης, πως η οικονομία μας δεν είχε τις δομές εκείνες, βαριά βιομηχανία, κάθετη οργάνωση, κλπ, που θα έκαναν τις επιπτώσεις της κρίσης σκληρότερες. Οι κοινωνίες θα αντιδράσουν. Οι δημοκρατίες θα αντιδράσουν, ακόμη και με το ‘αργό’ ρυθμό των τετραετιών, θα δημιουργηθούν τα ρεύματα εκείνα, -ήδη τα σπέρματά τους υπάρχουν- που θα αλλάξουν τους συσχετισμούς δυνάμεων, θα πετάξουν όλο το παλιό σκηνικό στα σκουπίδια.

Το ‘σύστημα’ –το οικονομικό μοντέλο ζωής μας, με όλα του τα παράπλευρα χαρακτηριστικά- βρίσκεται σε βαθειά κρίση. Μπροστά στον πανικό της κατάρρευσής του, κάνει ό τι μπορεί για να επιβιώσει, όχι ν’ αλλάξει, να πάρει ακόμη μια παράταση. Η σύγκρουση κεφαλαίου-εργασίας οξύνεται. Το κοινωνικό κράτος, όπως το έχτισαν οι εργατικοί αγώνες τον 20ο αιώνα, εξαλείφεται. Αφού ενοχοποιηθεί καταλλήλως, κάθε τι ‘δημόσιο’ τείνει να ιδιωτικοποιηθεί, να παραχωρηθεί στις ‘ελεύθερες αγορές’. Η Υγεία, η Παιδεία, η Πρόνοια, σε λίγο ίσως ακόμη και η Άμυνα, ή η Δικαιοσύνη, παραδίδονται, προσχωρούν στην λογική της κερδοφορίας. Τι, τάχα, σημαίνει το ‘διπλογραφικό’ σύστημα στα ..νοσοκομεία;; Πώς η ‘λογιστική’ θα μετρήσει το ‘κέρδος’ της σωτηρίας μιας ανθρώπινης ζωής;; Πώς θα ενσωματώσει στις ‘ζημιές’ τον ίδιο τον θάνατο, λόγω ‘κερδοφορίας’;;;

Ένας μεγάλης κλίμακας ‘αποπληθωρισμός’ επιχειρείται, εις βάρος βέβαια του αδύναμου κρίκου, αυτού της εργασίας. Οι ‘δυτικές’ οικονομίες, λαχανιάζουν πίσω απ’ την ανοησία των ‘αναδυόμενων’ κρατών, που νόμισαν πως ανακάλυψαν τον παράδεισο, τρέχουν πίσω του, τάχα πως θα είναι ‘για πάντα’.

Πράσινες αειφόρες αναπτύξεις, επιχειρηματικές κοινωνικές ‘ευαισθησίες’, τα απαραίτητα ψίχουλα, τα γυαλιστερά καθρεφτάκια και οι μεταξωτές κορδέλες, υπόσχονται, τάζουν, ρίχνουν στάχτη στα μάτια, επιχειρώντας να διαχειριστούν την ίδια την κρίση σαν ένα ακόμη ‘προϊόν’ για πούλημα. Για νέα κερδοφορία. Οι ‘κοινωνία’, ναρκωμένη στην τηλεοπτική της αποχαύνωση, διαλύεται, διχάζεται έντεχνα, η μια κοινωνική ομάδα στραβοκοιτάει την άλλη. Το άτομο τρώει το καρώτο της αυτοβελτίωσης, της καριέρας, του χτισίματος βιογραφικού, τελικά αυτο-διαλύεται. Ο ‘άλλος’, -γείτονας που του κλέβει τον αέρα, συνάδελφος που του κλέβει τον μισθό, ξένος που του κλέβει την πατρίδα-, γίνεται η κόλασή του.

Το ‘σύστημα’ –ορατότατο, καθόλου αφηρημένο, καθόλου ‘συνωμοσιολογικό’-, με τα θεσπισμένα, νομιμοποιημένα όργανά του, και τους πολιτικούς νάνους στις υπηρεσίες του, έχει και το μαχαίρι και το πεπόνι. Διαθέτει όλα τα όπλα. Κατέχει, πέρα απ’ τα μέσα παραγωγής και τα μέσα καταστολής, τον μηχανισμό επιρροής της συλλογικής συνείδησης. Μετά το έγκλημα, ακολουθεί συνήθως η ενοχοποίηση του θύματος. Τι γύρευε –είπε ο κ. Κούγιας-, τάχα ο Γρηγορόπουλος στον τόπο της δολοφονίας του;; Μα ασφαλώς να ..δολοφονηθεί, υπονόησε !

Η απαξίωση ακολουθεί την ενοχοποίηση, για να προετοιμάσει το ξεπούλημα. Ανήθικες ‘ηθικές’, τρομοκρατία, εκβιασμοί συνοδεύουν συνήθως τα αντιλαϊκά ‘μέτρα’. ‘Βάλαμε μπροστά την σωτηρία της χώρας’ είπε στην Αγγλία, ο υπουργός στην βουλή τους !! Καθόλου τυχαίο, που κάτι μας θυμίζει. Χρειάζεται καθαρό μυαλό, μέσα στα καπνογόνα ώστε κάθε φορά να ξεχωρίζει κανείς το πραγματικά ‘λαϊκό’ απ’ τον επικίνδυνο ‘λαϊκίστικο’. Το πραγματικά ‘επαναστατικό’ απ’ το ‘ανάχωμα’. Τον λύκο απ’ τα τσοπανόσκυλα. Ο μοναδικός μπούσουλας που θα δείξει σωστά, είναι το ‘στρατόπεδο’ η πλευρά απ’ την οποία έρχεται η κάθε φωνή.

Όπως πάντα, η μάχη είναι ταξική. Όπως πάντα, απ’ τη μια είναι η εργασία, απ’ την άλλη το αφεντικό. Δεν γίνεται να ‘διασώσεις’ ταυτόχρονα την Τράπεζα και το θύμα της. Χάσαμε τη λογική μας;;; Πώς μπορέσαμε να καταπιούμε τόσο τεράστιο ψέμα;;; Δεν γίνεται εχθρός του εργαζόμενου να είναι ο άλλος εργαζόμενος. Επειδή παίρνει παραπάνω, ή επειδή δεν δουλεύει παραγωγικά, ή επειδή η ΔΕΚΟ του, έβγαλε ζημιές. Επιτέλους, ποιός αποφάσισε και πότε, πως τα δημόσια μέσα μεταφοράς πρέπει να είναι κερδοφόρα;; Πώς μπορέσαμε να φάμε τέτοια φούμαρα;; Χάσαμε τελείως το μυαλό μας; Ως πότε θα μας διχάζουν, θα μας διαιρούν, θα μας ισοπεδώνουν προς τα κάτω;; Δεν βαρεθήκαμε πια;; Δεν σιχαθήκαμε ;; Κι ως πότε, επιτέλους, θα ανεχόμαστε τον ένα ‘αριστερό’ της συμφοράς, να απαξιώνει τον άλλο ‘αριστερότερο’ του κώλου, προδίδοντας κάθε κοινό αγώνα, διχάζοντας ακόμη και τις διαδηλώσεις;;; Πώς μπορέσαμε να ανεχθούμε τέτοια εγκληματική προδοσία;;; Τόσο πολύ πια, κατάπιαμε την γαμημένη την ‘γραμμή’;;; Ας ξυπνήσουμε επιτέλους. Ανάχωμα είναι κάθε διχασμός κ. Παπαρήγα μου. Και κάθε ‘αριστερούτσικος’ σύμμαχος είναι μην μας τρελαίνετε πια….
Οι στιγμές είναι ιστορικές. Μπορεί –ναι- το μέλλον του κόσμου να είναι αυτό το γκρίζο. Μπορεί ο κόσμος να πάει πράγματι προς τα εκεί. Προς έναν νέο μεσαίωνα, -εργασιακό, πολιτισμικό, αξιακό-, καθώς η ανισότητα –ποσοτική και ποιοτική- θα διογκώνεται, τα ανθρώπινα δικαιώματα θα λησμονούνται.

Μπορεί, όμως, και να εκμεταλλευτεί την ευκαιρία. Όχι την ‘ευκαιρία’ που διαφημίζει ο κ. Παπανδρέου. Τα διαρθρωτικά made in Greece, προβληματάκια, ούτως ή άλλως κάποτε –και με την ώρα τους, όχι άρπα κόλλα- πρέπει να διορθωθούν, ανεξάρτητα της παγκόσμιας κρίσης. Για το ‘σύστημα’, το κεφάλαιο και τους συντηρητές του, κυβερνήσεις και ΜΜΕ, η κρίση αυτή, δεν είναι ‘ευκαιρία’. Σπασμός είναι, αγωνία, προσπάθεια παράτασης του σάπιου.

Ευκαιρία είναι για τους λαούς, -που ήδη αντιδρούν- επιτέλους να αντιληφθούν τι είναι σημαντικό, τι είναι ουσιαστικό, τι είναι πραγματικά ‘ανθρωπιστικό’, τι στο διάολο θέλουν. Και να το ζητήσουν. Να το απαιτήσουν. Να το πάρουν. Γιατί η γενιά που αυτή τη στιγμή προεξοφλείται ωμά, θα μας κρίνει. Κι όχι τους ηγέτες μας. Ούτε τους τυράννους μας. Εμάς τους ίδιους.

Πέμπτη, 21 Οκτωβρίου 2010

Διεθνής κουζίνα...


Ο ΜΟΝΟΣ συνεπής με τον εαυτό του, χθες με την ματαίωση της ‘επενδύσεως’ στον Αστακό, ήταν –οφείλω να το πω- ο εκπρόσωπος των Οικολόγων Πράσινων. Είπε ο άνθρωπος αυτό που ένοιωθε: 'Δεν θα κλάψουμε κιόλας που δεν θα γίνει κάτι που το κατηγορούσαμε' !!


ΠΕΣ ΤΑ Χρυσόστομε ! Γιατί, τώρα συγνώμη, όλη η υπόλοιπη αντιπολίτευσις βγήκε και ‘κατηγόρησε’, με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, που η κυβέρνηση ‘έχασε’ την επενδυσάρα ! Ρε παιδιά, μόλις μια βδομάδα πριν, χλευάζατε τον εμίρη και τον κακομοίρη, μιλούσατε για περιβαλλοντικό έγκλημα, λέγατε για εξεταστικές του μέλλοντος, τώρα τι μας λέτε;; Ξεκαθαρίστε επιτέλους τι θέλετε, διότι από κάπου πρέπει να πάρει …γραμμή και ο πτωχός ..μπλόγκερ !!..
ΘΑ ΔΙΑΒΑΣΑΤΕ, γεμάτοι περηφάνια, πως από προχθές 18 Οκτωβρίου, ξεκίνησε πανελλαδικά, η ηλεκτρονική συνταγογράφηση, στα φαρμακεία. Η εφαρμογή, αφορούσε βέβαια ένα μόνο ταμείο (ΟΑΕΕ), το οποίο αντιστοιχεί σε ένα ποσοστό περίπου 10-15% της κίνησης των συνταγών, αλλά αυτό δεν έχει σημασία.

ΣΗΜΑΣΙΑ έχει, πως το σύστημα έπεσε από την πρώτη μέρα ! Διότι, αφού οι φαρμακοποιοί, αναγκάστηκαν να αγοράσουν τον αναγκαίο εξοπλισμό, σκάνερς, μόντεμς, ειδικούς εκτυπωτές, προγράμματα και τα ρέστα, πήγαν να στείλουν τις συνταγές τους, και προφανώς οι σέρβερς του ταμείου δεν άντεξαν !!


ΠΡΟΚΕΙΤΑΙ για μια ακόμη γκάφα των ντοκτορά ! Κάποιοι προφανώς δεν ξέρουν να μετρήσουν τα μεγέθη, τι άλλο να πω;; Και εντάξει, να την πατάξουμε την υπερ-συνταγογράφηση, και εντάξει, κλέβουν και οι γιατροί, και οι φαρμακευτικές, και κάποιοι απ’ τους φαρμακοποιούς. Και εντάξει, να τα σώσουμε τα ταμεία, όλα καλά και άγια. Αλλά πλήρη ηλεκτρονική συνταγογράφηση έχει καταφέρει σε όλη την Ευρώπη, μόνο η Δανία, η οποία Δανία, χρειάστηκε πέντε ολόκληρα χρόνια για να την στήσει ! Η Δανία ! Εμείς, πού πάμε;;

ΒΕΒΑΙΑ, έχει δοθεί απ’ το Υπουργείο, η απαραίτητη ‘παράτασις’, μέχρι το τέλος αυτού του μήνα, αλλά να σας πω την αλήθεια, ούτε στο τέλος του μήνα περιμένω πως θα δουλέψει…



ΕΠΟΜΕΝΟ: εάν εσείς μπορέσετε να συνδέσετε λογικά τα δύο παρακάτω, πείτε μου να τα συνδέσω κι εγώ !

ΜΕΧΡΙΣ ΕΔΩ, είπε ο Πρωθυπουργός μας, ‘οι μισθωτοί και οι συνταξιούχοι’ στην Ελλάδα έχουν δώσει ό τι μπορούσαν, δεν θα υπάρξουν άλλες περικοπές, κι ας το ακούσουν όλοι, κυρίως οι ‘έξω’ !!...

ΠΡΟΦΑΝΩΣ, απ’ το ‘μέχρις εδώ’ εξαιρούνται οι υπάλληλοι των ενόχων ΔΕΚΟ (αυτοί με τους
τεράστιους μισθούς), και μερικοί ένοχοι Δημόσιοι Υπάλληλοι, που θα τους κόψει ακόμη ένα 10% η ‘ενιαία αρχή πληρωμών’ !!

Η ΜΟΝΗ περίπτωση να ταιριάζουν οι δυο αλήθειες, είναι να εννοεί ‘μετά τις επόμενες περικοπές’, ‘μέχρι εδώ’. ‘Μέχρι εκεί’ δηλαδή, τέλος πάντων καταλάβατε !!...

ΘΑ ΘΥΜΑΣΤΕ, τέλος, πέρυσι, που η Ν.Δ. κατηγορούσε τον Παπανδρέου. Πως, και καλά, ‘άμα είχε κάνει ό τι και η Ιρλανδία’, δεν θα είχαν ανεβεί τα σπρέντς, δεν θα χρειαζόταν το μνημόνιο, δεν θα είχαμε μπει στο στόχαστρο, κλπ. Θα θυμάστε, που έστω και καθυστερημένα, ο Πρωθυπουργός μας, έπραξε τα δέοντα, πάτησε τα κουμπιά, ενεργοποίησε τα όπλα, τράβηξε το σήμα κινδύνου, εκεί απ’ το μακρινό Καστελόριζο !!

ΑΦΟΥ, λοιπόν, όλα βαίνουν καλώς στην
Ιρλανδία, (μας τα είπε λίαν προσφάτως η Κυνική μας), όπως και σ’ εμάς φυσικά, τώρα την Ελληνική συνταγή, φαίνεται να ακολουθεί η ..Αγγλία ! 450.000 θέσεις θέλει να ‘κόψει’ απ’ τον δημόσιο τομέα της !

ΔΕΝ ΤΟ ΣΥΖΗΤΩ, αυτό το ‘επιχειρησιακό πλάνο’ που θα εκπονήσουν τα Αγγλικά Υπουργεία, για την ‘επόμενη πενταετία’ κόβω τις φλέβες μου, ο ..δικός μας τους το σφύριξε !! Από πίσω τον έχουν πάρει τον Γιώργο !

ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΣΑ να μην χαμογελάσω και με τους Άγγλους Οικονομολόγους ! Οι μισοί λέει, θεωρούν σωστά τα μέτρα, οι άλλοι μισοί θεωρούν πως θα φέρουν ύφεση ! Σκέτη πλήξη, γαμώ το, αυτή η επιστήμη ! Καμία πρωτοτυπία;; Τα ίδια παντού;;….

ΕΝ ΤΩ ΜΕΤΑΞΥ, χάλια από παντού ! Από Πορτογαλίες, Ισπανίες, Ιταλίες, ακόμη και από Σαρκοζί μερία !! Τα νούμερα δεν τους βγαίνουν. Δεν τους βγαίνουν, και σωστά δεν τους βγαίνουν, και καλύτερα που δεν τους βγαίνουν, και χαίρομαι που δεν τους βγαίνουν, όχι ότι οι ίδιοι πρόκειται ποτέ να καταλάβουν, αλλά θα καταλάβουν οι λαοί, και θα τους πάρουν επιτέλους με τις πέτρες…

Τετάρτη, 20 Οκτωβρίου 2010

Θαυμάστε μας !.....


Θυμάστε ασφαλώς, εκείνον τον πτωχό πλην τίμιο πολίτη, ο οποίος προ ενός έτους κτύπησε την πλάτη του Πρωθυπουργού μας, και τον ..παρακάλεσε να του πάρει τον μισθό, αρκεί να διασώσει την χώρα !

Αν και εκείνος ο πολίτης δεν βρέθηκε ποτέ απ’ τα ΜΜΕ και πλέον έχει περάσει στην ουράνια σφαίρα της λαϊκής μυθολογίας, άλλοι συμπολίτες μας, σπεύδουν έναν χρόνο μετά να μας προκαλέσουν νέα ρίγη συγκινήσεων…

17.948 καταγγελίες
απεκάλυψε ο αγαπητός κ. Καπελέρης, ο επωνομαζόμενος και αδιάφθορος, πως έγιναν εντός του έτους και αφορούσαν ..καρφώματα πολιτών για άλλους ..πολίτες !!!!

Διευκρινίζει βέβαια (sic) ο κ. Καπελέρης, πως πολλές απ’ τις περιπτώσεις αυτές αφορούν εργαζόμενους που καταγγέλλουν τα αφεντικά τους. Ή άλλες, όπου ασθενείς καταγγέλλουν τον γιατρό που τους πήρε φακελάκι. Υπάρχουν, όμως και πολλές που αφορούν τον γείτονα που καρφώνει τον γείτονα ή και τον συγγενή που καρφώνει τον συγγενή του !!!

Σπεύδω να μπερδευτώ. Δικαιολογούνται μέσα μου κάποιες καταγγελίες, ενώ άλλες είναι απαράδεκτες;; Δικαιολογείται ο ασθενής ή ο εργαζόμενος, και είναι ..σπιούνος μόνο ο γείτονας και ο συγγενής;;

Το κράτος επιβραβεύει τους καταγγέλλοντες. Ρητά ο νόμος ορίζει πως εάν μετά από επώνυμη καταγγελία, η πολιτεία αποκομίσει φόρους, πρόστιμα, κλπ, ο αυτόκλητος ..Ιούδας δικαιούται τα ..αργύριά του. Το κράτος διευκολύνει την προδοσία. Η καταγγελία μπορεί να γίνει ακόμη ανώνυμα, ο ..σπιούνος μπορεί να φορέσει την μαύρη κουκούλα ! Το κράτος, το ίδιο, για του λόγου το αληθές, γίνεται ο καλύτερος καταδότης, μόλις χθες διαβάσαμε πως θα αρθεί το φορολογικό απόρρητο !..

Δίνει, τάχα το κράτος, ταυτόχρονα κι ένα όπλο άμυνας στον ‘αδικημένο’; Στον εργαζόμενο; Στον φακελωμένο ασθενή;;
Θυμάμαι τα μαθητικά μου χρόνια. Υπήρχαν οι μεγάλοι και οι μικροί. Οι καθηγητές κι εμείς οι μαθητές. Υπήρχε μια μυστική συνθήκη. Μια παράνομη αλληλεγγύη. Εμείς ήμαστε οι μαθητές. Οι άλλοι ήσαν πάντα ‘απέναντί’ μας. Κι όποιος τολμούσε να ‘προδώσει’, να πάει με το άλλο ‘στρατόπεδο’, αποκτούσε το αιώνιο στίγμα: Ήταν το ‘καρφί’…

Δεν ήμαστε αγγελούδια. Ο κόσμος της εφηβείας σκληρός ήταν, όπως όλος ο παιδικός κόσμος. Και τσακωνόμαστε. Και κλίκες φτιάχναμε. Και κόντρες υπήρχαν. Και ‘κέρδη’ ασφαλώς είχαμε να αποκομίσουμε απ’ την ‘εξουσία’ των ‘μεγάλων’. Όμως ήταν νόμος. Τις διαφορές μας οφείλαμε να τις λύσουμε μεταξύ μας. Μόνο μεταξύ μας. Απ’ τη μια μεριά της ζυγαριάς ήταν η ευκολία, απ’ την άλλη όμως –και ζύγιζε πολύ περισσότερο- η ανάγκη μας ν’ ανήκουμε στον ίδιο κόσμο. Στην ηλικία μας. Στην ενηλικίωσή μας…
Ο ..φοροκυνηγός με τα όσα μας ανακοινώνει, δεν επικροτεί, δεν κατηγορεί. Μένει ουδέτερος. Υπάρχουν –λέει- τα ‘καλά’, υπάρχουν και τα ‘κακά’. Άλλο, λέει, ο εργαζόμενος, άλλο ο ..συγγενής. Πάντως ‘όλες οι καταγγελίες ελέγχονται’. Και το 20 περίπου τοις εκατό, έχουν αποδειχθεί βάσιμες !

Είναι, όμως, επικίνδυνο μονοπάτι όλο ετούτο. Είναι επικίνδυνο μονοπάτι να υποκαθιστάς τον θεσμοθετημένο μηχανισμό με την ‘αυτοδικία’. Το κράτος οφείλει να πατάξει την φοροδιαφυγή, να πιάσει τον ‘παράνομο’. Γι αυτό στο κάτω-κάτω το ψηφίζουμε, όχι για να μας κάτσει στο σβέρκο. Σύμφωνα με τον νόμο, τέλος, βαρύνεται εκείνο, με την προσκόμιση των αποδεικτικών της όποιας παρανομίας μας. Αλλιώς είμαστε όλοι αθώοι.

Αστοχούν τα έσοδα, ο μηχανισμός αποδεικνύεται ανίκανος, ατυχείς αποδεικνύονται οι μία μετά την άλλη οι γκάφες των ντοκτορά, αλλά δεν μπορεί αυτό να σημαίνει πως φταίει ο πολίτης που δεν μετατράπηκε σε ...κρυφή κάμερα. Γιατί στο τέλος, μπορεί και να μας πουν πως ..δεν κάναμε αρκετές καταγγελίες !!!

Καμία περίπτωση δεν μπορώ να επικροτήσω. Καμία. Εάν σε κλέβει ο εργοδότης σου, δεν σου πληρώνει τα νόμιμα, να πας στο Υπουργείο εργασίας να το δηλώσεις. Επώνυμα. Εάν δεν σου κόλλησε τα ένσημα, να πας στο ΙΚΑ. Επώνυμα. Εάν ο γιατρός σου ζήτησε φακελάκι, να πας στην αστυνομία. Παράνομοι είναι όλοι αυτοί, δεν τους αθωώνει κανείς. Αλλά όταν κρυφτείς πίσω απ’ την κουκούλα της ανώνυμης ‘καταγγελίας’, γίνεσαι κι εσύ ‘παράνομος’. Δεν είναι αυτός ο τρόπος να παλέψεις για τα δικαιώματά σου. Και βέβαια, δεν νομίζω πως χρειάζεται καν να σχολιάσω για τους ..γείτονες, τους καλοθελητές και τους ..συγγενείς....

Λέει συχνά ο Πρωθυπουργός μας πως ‘θέλει τον πολίτη σύμμαχο’ στην προσπάθειά του. Ελπίζω και εύχομαι, να μην εννοεί αυτού του είδους την ….συμμαχία !.....

Τρίτη, 19 Οκτωβρίου 2010

taxis-book !!...


Τα μάθατε καλέ;;…
Φίρμες θα μας κάνουνε !!..
Διάσημοι θα γίνουμε !!...
Όλα στη φόρα !..

Πάει η κρυψίνοια, τα μυστικά, τα ..ερωτικά μυστήρια !
Θα μπαίνει –σου λέει- όποιος θέλει στο διαδίκτυο, θα δίνει το ονοματάκι σου, και τσουπ ! Θα τα μαθαίνει όλα: Πόσα παίρνεις ! Πόσα δηλώνεις ! Πόσο φόρο πλήρωσες ! Όλα !....

Πάει τώρα η ‘μαγκιά’ ! Να σου το παίζει ο άλλος σούπερ γκόμενος με δανεική Μπεμβέ, και νοικιασμένο κουστούμι ! Θα μπαίνεις το ίδιο βράδυ στο ..taxis και θα τον ξεμπροστιάζεις τον ..νεόπτωχο ! Κι άμα έχεις και κινητό με ίντερνετ, θα ξέρεις και την ίδια στιγμή ! Να του κάτσεις ή όχι;;;….

Πάει η 'σούπερ γκόμενα', με τα φο-μπιζού και τα ..δείγματα απ’ τον Χόντο ! Θα μπαίνεις και θα διαπιστώνεις με τα ίδια σου τα μάτια τι …προίκα έχεις να λαβαίνεις !!...

Τι facebook και τρίχες ! Εδώ τώρα μιλάμε για ….taxis-book ! Που δεν θα μπορεί κανείς να σε κοροϊδέψει, να σου κρεμάσει ψεύτικη φωτογραφία, να σου πει ψεύτικη ηλικία !! Αχ. Κύριε Σπινέλη μας: Προσθέστε και καμιά φωτογραφιούλα ! Το ζώδιό μας ;; Εάν είμεθα στρέιτ ή γκέι τουλάχιστον;;….

Άσε ο γείτονας πόσο θα χαρεί ! Διότι τώρα δεν θα μπορείς να του λες καλημέρα μ’ εκείνο το ύφος των χιλίων καρδιναλίων, επειδή και καλά εσύ έχεις 4χ4 κι εκείνος Χιουντάι !! Πάν αυτά που ήξερες ! Διότι θα ξέρει τώρα ο γείτονας, πόσα βγάζεις ! Θα ξέρει πως εκείνος βγάζει διπλάσια !! Κόπανε !!...

Και δεν είναι μόνο ο γείτονας που θα χαρεί ! Θα χαρεί κι ο μπακάλης κι ο περιπτεράς κι ο μανάβης κι ο φούρναρης ! Πάνε τώρα τα βερεσέδια !! Μπαταχτσή !! Θα μπαίνει ο επιτηδευματίας, θα βλέπει ! Πράγματι ξέχασες τα ψιλά ή δεν θα τα πάρει ποτέ τα λεφτά του;;…

Όλοι γινόμαστε μια οικογένεια πια ! Τι οικογένεια λέω;; Καλύτερα από οικογένεια ! Ξέρατε εσείς τι βγάζουν τα ξαδέλφια σας, οι θείες σας, τα αδέλφια σας;; Τέρμα στις ..μαγκιές αυτές ! Τώρα θα τα ξέρετε όλα, και όλοι θα ξέρουν για εσάς !! Ακόμη κι ο γιός σας που δεν του παίρνετε μηχανάκι, και του λέτε ‘δεν μας φτάνουν βρε παιδάκι μου’ –ψέματα, για να μην στουκάρει πουθενά-, κι αυτός ακόμη θα μπορεί να δει: η τσέπη του ‘γέρου’ του, ως που φτάνει !!....

Πραγματική κοινωνική επανάστασις, που μόνον, βεβαίως, υπό την πεφωτισμένη ηγεσία του Γεωργίου Β’, Παπανδρέου Γ’ μπορούσε να συλληφθεί !! Και όχι μόνον να συλληφθεί, αλλά να μετουσιωθεί και εις πράξιν !!!


Θα συνεβούλευα μάλιστα, τον αγαπητό και κατά τα υπόλοιπα χαρακτηριστικά του, ιδιοφυή αυτόν νέον, τον γ.γ. κύριον Σπινέλη, -όστις ανακοίνωσε το ‘μέτρον’-, να τολμήσει έτι περαιτέρω: Να δημοσιεύονται κύριε Σπινέλη μου, όχι μόνο τα εισοδήματα εκ μισθωτών υπηρεσιών, ελευθέρων επαγγελμάτων και επιχειρήσεων, αλλά και εκείνα που προέρχονται από ..ακίνητα, βουλευτικάς αποζημιώσεις, κλπ, τέλος πάντων, απ’ όλες τις ‘πηγές’ !

Διότι είναι κοινωνικώς άδικον, να ..εξαιρεθούν απ’ το οικογενειακό αυτό κλίμα, απ’ την εορτή αυτή της ..αλληλεγγύης και του αλληλο…καρφώματος, οι ….βουλευτές μας, εκείνοι, μάλιστα, των οποίων, έχουν επενδύσει τας αιματηράς των οικονομίας εις …ακίνητα, στο …χωριό, ασφαλώς !....

Κύριε Σπινέλη μας…

Δευτέρα, 18 Οκτωβρίου 2010

Έχουμε χρεία μαρτύρων ???....


Επειδή όλη αυτή η αστειότητα με τις εξεταστικές, με τα τόσα –κάθε φορά- πορίσματα, όσα είναι και τα κόμματα που συμμετέχουν, με τους ενόχους των οποίων τα εγκλήματα έχουν ήδη παραγραφεί, με κανέναν, ποτέ να μην έχει πάει φυλακή, πρέπει επιτέλους να τελειώσει, αποκαλύπτω σήμερα τους αδιαμφισβήτητους ενόχους, που πρέπει πάραυτα να συλληφθούν και να οδηγηθούν χωρίς δίκη, σε ειδικά διαμορφωμένη πτέρυγα του Κορυδαλλού:



Λοιπόν, έχουμε και λέμε:

1. Όσοι διετέλεσαν Πρωθυπουργοί απ’ το 1974 μέχρι σήμερα.
2. Όσοι διετέλεσαν Yπουργοί οικονομικών απ’ το 1974 μέχρι σήμερα.
3. Όσοι διετέλεσαν Υπουργοί παιδείας απ’ το 1974 μέχρι σήμερα.
4. Όσοι διετέλεσαν Υπουργοί Γεωργίας απ’ το 1974 μέχρι σήμερα.
5. Όσοι διετέλεσαν υπουργοί Βιομηχανίας απ’ το 1974 μέχρι σήμερα.
6. Όσοι διετέλεσαν Υπουργοί Υγείας απ’ το 1974 μέχρι σήμερα.
7. Όσοι διετέλεσαν Υπουργοί Αμύνης απ’ το 1974 μέχρι σήμερα.
8. Όσοι διετέλεσαν Υπουργοί Δημοσίων Έργων απ’ το 1974 μέχρι σήμερα.
9. Όσοι διετέλεσαν Υπουργοί Χωροταξίας απ’ το 1974 μέχρι σήμερα.

Για αρχή φτάνουν αυτοί.

Δεν χρειάζεται καμιά ακροαματική διαδικασία για να βεβαιωθεί η ενοχή τους. Το ‘πτώμα’ βοά….

Το κουτί της Πανδώρας..


Έπεσα, κατά τύχη, χθες το βράδυ στο ‘Κουτί της Πανδώρας’ του Κώστα Βαξεβάνη στην ΝΕΤ. Η εκπομπή, απ’ ότι κατάλαβα προβάλλεται κάθε Πέμπτη, αλλά επαναλαμβάνεται την Κυριακή.
Εχθές είχε σαν θέμα της τους αγρότες.


Ομολογώ, πως για μένα, ήταν αποκαλυπτική εκπομπή. Φαινόταν πως είχε γίνει έρευνα σε βάθος. Μιλούσαν πάρα πολλοί εκπροσωπώντας όλες τις πλευρές. Παλιοί και νεώτεροι συνεταιριστές. Έμποροι αγροτικών προϊόντων. Αγρότες νέοι και παλιότεροι. Συνταξιούχοι του Ο.Γ.Α. Καινοτόμοι αγρότες που διαπρέπουν. Πανεπιστημιακοί. Στελέχη του Υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης..

Λέω, πως ήταν αποκαλυπτική, καθώς η εκπομπή παρουσίασε ανάγλυφα, όλα τα χρονίζοντα προβλήματα του γεωργικού τομέα, ιστορικά, μέσα μάλιστα από ζωντανές αφηγήσεις των ίδιων των ‘πρωταγωνιστών’.

Δεν χρειάζεται να σας κουράσω με λεπτομέρειες.

Το ένα μεγάλο πρόβλημα που αναδείχθηκε είναι πως οι παραγωγοί έχουν αφεθεί στα νύχια των μεσαζόντων και των εμπορικών αλυσίδων. Πως το παλιό συνεταιριστικό κίνημα, που θα μπορούσε θεωρητικώς να τους θωρακίσει, απέτυχε παταγωδώς, μάλιστα η αποτυχία του είχε και ‘κομματική’ ταυτότητα. Λύση ασφαλώς και υπάρχει, την ανέφερε εύκολα ο Πανεπιστημιακός (ο υγιής συνεταιρισμός, η κατάλληλη εκπροσώπηση των αγροτών, και η διαμόρφωση των τιμών μέσα από πλειστηριασμούς, όπως γίνεται σε όλον τον κόσμο), αλλά βλέπετε για να το κάνεις αυτό, πρέπει να θες να τα βάλεις με τα καρτέλ των εμπόρων, επομένως γράψε και κλάψε…

Το δεύτερο πρόβλημα-αιτία της σημερινής κατάστασης είναι βέβαια οι περίφημες ‘επιδοτήσεις’. Πάει να πει η ευρωπαϊκή αγροτική πολιτική, που κατάφερε να αδρανοποιήσει τον παραγωγό, να τον μετατρέψει σε ‘εισπράκτορα’ τελικά να τον σβήσει απ’ τον χάρτη ! Χαρακτηριστικά ήταν τα λόγια αγρότη που έλεγε ‘εάν θέλεις να καταστρέψεις ένα προϊόν, επιδότησέ το’ !! Η παύση των επιδοτήσεων (νομίζω το 2013), θα αφήσει επομένως την ελληνική γεωργία σε πολύ χειρότερη κατάσταση απ’ ότι ήταν πριν από είκοσι χρόνια !…

Με εξέπληξαν οι αναφορές σε κάποιους αγρότες που καινοτομούν. Λίγοι. Αλλά θαυματουργούν ! Σε διάφορα σημεία της χώρας. Καλλιεργώντας διάφορα προϊόντα. Τυποποιώντας. Εξάγοντας. Κερδίζοντας διεθνή βραβεία ποιότητος !

Υπάρχουν, τέλειωνε ο κ. Βαξεβάνης στον επίλογό του, δύο δρόμοι για την Ελληνική γεωργία.


Ο ένας είναι αυτός της δραστηριοποίησης, της αλλαγής καλλιεργειών, του υγιούς συνεταιρισμού, της ποιότητας στην παραγωγή. Χρειάζεται, αυτός ο δρόμος την αρωγή του κράτους. Του κράτους που απουσιάζει χαρακτηριστικά. (Κάποιες αστειότητες ψέλλισε, στην εκπομπή, κάποιος γ.γ. του Υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης, που δεν συγκράτησα ούτε το όνομά του.)..

Ο άλλος δρόμος –τελευταία μας προέκυψε- είναι να καλλιεργήσει ο αγρότης …φωτοβολταϊκά ! Που είναι ξεκούραστα. Που δεν χρειάζεται να τα ‘δουλέψεις’. Ο εύκολος δρόμος με λίγα λόγια. Αυτός που θα δώσει και την χαριστική βολή, σε ό τι έχει απομείνει…

Μπράβο στον Κ. Βαξεβάνη, και σ’ όλη την ομάδα που φαντάζομαι πως έκανε την δημοσιογραφική έρευνα. Τέτοια τηλεόραση χρειαζόμαστε…

Κυριακή, 17 Οκτωβρίου 2010

Το διακύβευμα..


Δεν θα πω ποτέ πως το πολίτευμά μας δεν είναι Δημοκρατικό. Στοιχειώδης σεβασμός στην ιστορία το επιβάλλει. Χούντα, δικτατορία, είναι άλλο πράγμα, δυστυχώς το έχουμε ζήσει στην χώρα αυτή, ξέρουμε. Περισσότερη ή λιγότερη δημοκρατία, ισχυρότερη ή πιο ευάλωτη, πιο κατοχυρωμένη ή ανοχύρωτη, αποτελεσματική ή ανοργάνωτη, ναι, να τα συζητήσω, αλλά πάντως δημοκρατία.

Από την εποχή του ‘Καραμανλής ή τανκς’ και των ‘σταγονιδίων’, μέχρι πέρυσι τον Οκτώβριο, οπότε ο τρίτος κατά σειράν Παπανδρέου, διαδέχθηκε τον δεύτερο κατά σειράν Καραμανλή, είχαμε στην διάθεσή μας πάνω από τρεις δεκαετίες, να ‘βελτιώσουμε’ το τότε εύθραυστο πολίτευμά μας. Το κάναμε; Όχι; Το κάναμε αλλά όχι στον βαθμό που έπρεπε; Χειροτερέψαμε; Όλα αυτά επίσης μπορούν να συζητούνται για πολλά χρόνια, να διαφωνούμε ή να συμφωνούμε, τέλος πάντων θα τα κρίνει ο ιστορικός του μέλλοντος.
Όπως όλα, έτσι και η Δημοκρατία μας, τώρα στην ‘στενωπό’ της οικονομικής δυσπραγίας αναδεικνύει τα μεγάλα της κενά. Συνηθίζει ο πολιτικός κόσμος της χώρας να διατυμπανίζει σε κάθε περίπτωση, πως η ‘δημοκρατία δεν έχει αδιέξοδα’, μα να που η σημερινή κατάσταση μοιάζει σαν το πολίτευμα αυτό να μην μπορεί να αντεπεξέλθει, σαν να μην μπορεί να ‘δράσει’ όσο γρήγορα θα έπρεπε, σαν να πρέπει να το ‘παραμερίσουμε’ λιγάκι, για να ‘προλάβουμε’, για να ‘σωθούμε’ με την λογική του ‘μετά βλέπουμε’.

Το πρώτο –αλλά καθόλου ασήμαντο- ‘φαινόμενο’ που ‘παρατηρήθηκε’ τον τελευταίο χρόνο, αναμφίβολα είχε να κάνει με την ανακολουθία προεκλογικών υποσχέσεων και μετεκλογικών πράξεων της κυβέρνησης. Και πράγματι δεν μπορεί κανείς να πει πως είχαν άδικο όσοι έθεσαν ευθέως το ζήτημα της ‘νομιμοποίησης’ των ελιγμών μιας κυβέρνησης, που είχε υποσχεθεί παροχές, και έφτανε μόλις πέντε μήνες μετά να πάρει τα επαχθέστερα μέτρα σε σχέση με τα εισοδήματα των εργαζομένων. Ήταν οπωσδήποτε ένα πλήγμα στο πολίτευμα, στην εκλογική διαδικασία, ένα κακό προηγούμενο, καθώς τελικά δεν ψηφίζουμε για να μας κάτσει στο σβέρκο κανένας πεφωτισμένος ηγέτης για μια ολόκληρη τετραετία και να κάνει από την επόμενη των εκλογών ότι του καπνίσει. Το γνωστό επιχείρημα πως ‘όποιος ζητά πάλι εκλογές είναι τρελός’ είναι –ατυχώς- πολύ κοντά στο ‘όποιος ζητά αυτή τη στιγμή Δημοκρατία είναι τρελός’.

Ακολούθησε μια σειρά άλλα ‘πλήγματα’ εξ ίσου διαφωτιστικά της πραγματικότητας.

Εξόφθαλμη περίπτωση, ήταν βέβαια η γνωστή τροπολογία, που ψήφισε η βουλή σε μεταμεσονύχτια αν θυμάμαι καλά συνεδρίαση, και εξουσιοδοτούσε τον Υπουργό Οικονομικών να υπογράφει μελλοντικές λεπτομέρειες εφαρμογής του μνημονίου, χωρίς την προηγούμενη έγκριση των βουλευτών. Όσο και εάν προσπάθησε η κυβερνητική επιχειρηματολογία να ‘μειώσει’ την σημασία του ψηφίσματος, δεν πείθεται εύκολα κανείς, νομίζω, πως αυτό δεν αποτελεί μερική ‘αυτοκατάργηση’ του κοινοβουλίου.

Και καθώς όποιος καταλύει –έστω και μερικώς- την Δημοκρατία, υποχρεώνεται εκ των πραγμάτων να ‘παραμερίσει’ την Δικαιοσύνη, κρίσιμο πάντα πυλώνα της, είχαμε και τέτοιου είδους ‘φαινόμενα’. Ο ίδιος ο Πρωθυπουργός, σε ερώτηση που του έκανε δημοσιογράφος στην ΔΕΘ, για το πώς θα αντιμετώπιζε την περίπτωση που το Συμβούλιο της Επικρατείας έκρινε ‘αντισυνταγματική’ την υπογραφή του μνημονίου, απάντησε πως ‘η σωτηρία της χώρας δεν είναι νομικό αλλά πολιτικό ζήτημα’ ! Χαρακτηριστική νομική περίπτωση, ήταν και η κουτοπόνηρη ‘καθυστέρηση’ του Υπουργείου Οικονομικών να στείλει στοιχεία στον Άρειο Πάγο, ώστε να αποφασίσει περί του εάν η απόλυση κάποιων απ’ τους συμβασιούχους υπήρξε νόμιμη ή όχι.

Τελευταίο φαινόμενο ‘μείωσης’ της Δημοκρατίας μας, που ασφαλώς θα συζητηθεί τις επόμενες μέρες το περίφημο fast track του κ. Παμπούκη. Όλα καλά, όλα ‘άγια’, να φέρουμε επενδύσεις γρήγορα, να δημιουργήσουμε θέσεις εργασίας, να παρακάμψουμε τις χρονοβόρες γραφειοκρατίες, ποιος δεν τα θέλει όλα αυτά. Αλλά πρέπει να παρακάμψουμε το ίδιο το κοινοβούλιο;; Είναι ‘αργό’ το κοινοβούλιο;; Και τάχα, δεν μπορεί να ‘επιταχύνει’;; Νομιμοποιείται κανείς να νομοθετήσει πως μια ‘επιτροπή’ μπορεί να αποφασίζει ερήμην έστω αυτών των έτσι κι αλλιώς ‘προβατοποιημένων’ αντιπροσώπων της κοινωνίας;; Και, προσωπικά, μπορεί να είναι γελοίο, μα δεν με ενδιαφέρει ούτε το να χαρίσουμε φόρους, ούτε το να υπογράψουμε ‘ατομικές’ συμφωνίες, ούτε το να επιλέξουμε τον ‘ημέτερο’ αυτά όλα εξεταστικές του μέλλοντος θα είναι. Όμως το να δικαιούται οποιοσδήποτε, έναντι όποιας ‘σωτηρίας’, να χαρίσει παραλίες, βυθούς, περιοχές ολόκληρες, να αγνοήσει τους περιβαλλοντικούς όρους, αυτό, συγνώμη, αλλά είναι πολύ σοβαρό.

Είπε ο πρωθυπουργός, πως ‘εάν κάνει κακό στο περιβάλλον εγώ θα το σταματήσω’ ! Αστειότητες. Και μόνο το γεγονός πως αναγκάστηκε να δώσει προσωπική ‘υπόσχεση’, φανερώνει πως στην πράξη όλα αυτά θα ‘θυσιαστούν’ στον βωμό της πρεμούρας μας για έσοδα και ‘ανάπτυξη’. Ήδη μαθαίνω πως η κ. Μπιρμπίλη βρίσκεται σε μια διαρκή απόσταση απ’ τις επιλογές του κ. Παμπούκη.

Παρενθετικά, η κ. Μπιρμπίλη, -καθόλου τυχαίο που έχει κατηγορηθεί και απ’ την ΝΔ του κ. Σαμαρά- σαν μια ‘οικολόγος παλαιάς κοπής’-, μου φαίνεται –εάν έχω μετρήσει την προσωπικότητά της σωστά- πως θα είναι η πρώτη παραίτηση που θα τραντάξει την κυβέρνηση Παπανδρέου.

Καθώς η Δημοκρατία μας αποδεικνύεται ανίσχυρη να μας προστατέψει απ’ τους δανειστές μας. Καθώς ‘υποχωρεί’ φανερά, για να δώσει τόπο σε αυταρχικές πρακτικές άλλων πολιτευμάτων. Καθώς υποστέλλει τα ίδια της τα ‘δικαιώματα’ σαν να ‘φοβάται’ τα ‘αδιέξοδα’ που όφειλε να μην έχει, έρχονται, έφτασαν οι Δημοτικές εκλογές.

Μέσα απ’ την πιο χαρακτηριστική, την πλέον κορυφαία δημοκρατική διαδικασία, αυτή των εκλογών, καλούμαστε εμείς, οι ψηφοφόροι, εμείς στους οποίους εμπιστεύεται το ακροτελεύτιο άρθρο του Συντάγματος την προάσπιση του Δημοκρατικού Πολιτεύματος, να στείλουμε τα μηνύματά μας. Μπροστά στην ‘οπισθοχώρηση’ των θεσμών, των νόμων, των αρχών, οι εκλογές αυτές δεν είναι μόνο για τον καταλληλότερο λεβέντη, για το αγνό παιδί που θα μαζέψει καλύτερα τις χωματερές και τα σκουπίδια. Κι όποιος το παρουσιάζει έτσι, ή πλανάται ή ψεύδεται για ευνόητους λόγους.

Παρασκευή, 15 Οκτωβρίου 2010

Χωρίς λογια...


Υπερασπιζόμενος την επικοινωνιακή πολιτική της Κυβέρνησης του Γ.Α.Παπανδρέου, την δημοσιογραφική ηθική των Καναλαρχών, και τέλος την πατριωτική-αρχαιοπρεπή στάση του Υπουργού Πολιτισμού, κ. Γερουλάνου, αναρτώ σήμερα μερικές ακόμη φωτογραφίες ΠΟΥ ΕΚΑΝΑΝ ΤΟΝ ΓΥΡΟ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ, ρεζιλεύοντας -ασφαλώς- τις χώρες όπου τραβήχτηκαν..



Χωρίς άλλα σχόλια...




Πέμπτη, 14 Οκτωβρίου 2010

Πάμε να ψηφίσουμε;;;


Πολλή κουβέντα γίνεται –όπως άλλωστε είναι φυσικό- για την συμμετοχή ή όχι στις εκλογές της 11ης Νοεμβρίου. Παράλληλα, συζητείται έντονα εάν το λευκό ψηφοδέλτιο ‘συμφέρει’, εάν δηλαδή αποτελεί μια μορφή διαμαρτυρίας, εάν ‘πιάνει τόπο’, ή αντίθετα ‘βολεύει’ τα κόμματα, και κυρίως εκείνα που αποκαλούμε ‘εξουσίας’.

Εγώ ο ίδιος, τον τελευταίο καιρό, αηδιασμένος κυριολεκτικά απ’ την κατάσταση, απ’ όλο το πολιτικό σκηνικό, απ’ την πολυδιάσπαση της αριστεράς, την απομόνωσή της, κλπ, έγραψα σε σχόλια, από εδώ κι από εκεί, πως ίσως θα είναι η πρώτη φορά στη ζωή μου που θα ρίξω λευκό, ή επί τούτου άκυρο.

Φίλοι και μπλόγκερς, μου σημείωσαν διάφορα. Υπήρχαν εκείνοι που συνέστησαν πως το λευκό είναι ‘χαμένη’ κυριολεκτικά ψήφος, πως δεν ενισχύει την ‘διαμαρτυρία’, τελικά βολεύει τα κόμματα εξουσίας. Άλλοι –λιγότεροι- μοιράστηκαν τα συναισθήματά μου, μάλιστα θεώρησαν πως το ‘λευκό’ είναι μια κανονικά ‘πολιτική στάση’ ισοδύναμη με κάθε άλλη ψήφο.

Σήμερα έψαξα λίγο πιο ‘σοβαρά’ τον εκλογικό νόμο, με τον οποίο οδηγούμεθα στις κάλπες. Σε σχέση με το λευκό, λοιπόν, δύο κύριοι παράμετροί του μας ενδιαφέρουν:

1. Τα ‘λευκά’ ψηφοδέλτια ΔΕΝ προσμετρούνται σαν έγκυρα, δεν μετέχουν δηλαδή με κανέναν μαθηματικό τρόπο στην διαμόρφωση του αποτελέσματος. Αντίθετα το αποτέλεσμα, το εκλογικό 'μέτρο' (με το οποίο υπολογίζονται οι έδρες) κλπ, πάντα υπολογίζονται ΕΠΙ ΤΩΝ ΕΓΚΥΡΩΝ ψηφοδελτίων ΜΟΝΟ. Το ‘λευκό’ λογίζεται σαν άκυρο.

2. Στις αυτοδιοικητικές εκλογές ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ όριο. Δεν υπάρχει δηλαδή εκείνο το 3% που ισχύει στις Βουλευτικές, ως προϋπόθεση για να μπει ή όχι ένα κόμμα στην Βουλή. Στις εκλογές αυτές, μπορεί να βγάλει έδρα ακόμη και κάποιος συνδυασμός που δεν έπιασε το ‘εκλογικό μέτρο’ (με τις αδιάθετες ψήφους).

Υπάρχει κατ’ αρχήν μια σύγχυση σε σχέση με το 50%+1. ΔΕΝ ΙΣΧΥΕΙ πως εάν ας πούμε η αποχή, τα άκυρα, τα λευκά, κλπ, υπερβούν το 50% ΔΕΝ ΒΓΑΙΝΕΙ αποτέλεσμα. Το αποτέλεσμα σαν ΠΟΣΟΣΤΟ υπολογίζεται ΕΠΙ ΤΩΝ ΕΓΚΥΡΩΝ.

Τι, λοιπόν λέει ο νόμος στον πολίτη;; Ουσιαστικά, του λέει, πως ΔΕΝ ΕΧΕΙ την επιλογή, ΝΑ ΜΗΝ ΕΠΙΛΕΞΕΙ ΚΑΝΕΝΑΝ. Θεωρεί ο νόμος την λευκή ως ΜΗ-ΨΗΦΟ. Ως νόμιμη αποχή. (Θυμίζω πως σύμφωνα με τον νόμο η αποχή απ’ την εκλογική διαδικασία είναι παράνομη, τιμωρείται με ποινή έως και ενός χρόνου, ποτέ βέβαια δεν έχει ασκηθεί στην πράξη τέτοια δίωξη). Απ’ την άλλη, του επιτρέπει να ψηφίσει ακόμη και συνδυασμούς που θα πάρουν πολύ μικρά ποσοστά, αφού ακόμη και εκείνοι, μπορεί να εκλέξουν περιφερειακό ή δημοτικό σύμβουλο. Το ξαναγράφω με κεφαλαία να σας εντυπωθεί: ΛΕΥΚΟ = ΑΠΟΧΗ, σύμφωνα με τα τερτίπια του νόμου.

Αυτά όλα τα νομικίστικα παραπάνω, αποτελούν ΣΟΒΑΡΟΤΑΤΟ επιχείρημα, υπέρ του να ΜΗΝ ΡΙΞΕΙ κάποιος ΛΕΥΚΟ, υπέρ του να ΜΗΝ ΑΠΕΧΕΙ. Επομένως, ο ψηφοφόρος που θέλει να ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΗΘΕΙ, καλύτερα να πάει και να ψηφίσει την θεία του, το μικρό κόμμα, πάντως ΝΑ ΠΑΕΙ.

Η αντίθετη άποψη, είναι εκείνη που ΥΠΟΘΕΤΕΙ, πως ασχέτως ποσοστών, αποτελεσμάτων, εδρών, νικητών, χαμένων, και τα ρέστα, ΕΝΑ ΜΕΓΑΛΟ ποσοστό ΑΠΟΧΗΣ, είτε με την μορφή της μη προσέλευσης στην διαδικασία, είτε με την μορφή του λευκού ή του άκυρου, ούτως ή άλλως θα είναι ένα ΜΗΝΥΜΑ ΠΡΟΣ ΟΛΟ ΤΟ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΣΚΗΝΙΚΟ, πως θα προβληματίσει και την εξουσία και την αντιπολίτευση, πως με τον έμμεσο αυτό τρόπο, πάντως θα πιάσει τόπο, αφού δεν θα επιβραβεύει κανέναν.

Δεν στερείται επιχειρημάτων και αυτή η άποψη, οφείλω να πω. Έχω διαβάσει πολλά καλά κείμενα, σχόλια, θέσεις. Μην ξεχνάμε πόσο τα κόμματα έχουν στο παρελθόν χρησιμοποιήσει τεχνητές ‘πολώσεις’ σε προεκλογικές περιόδους. Μην ξεχνάμε το σύστημα που κλέβει έδρες υπέρ του πρώτου συνδυασμού. Μην ξεχνάμε τέλος, πως κάποιος θα βρεθει σίγουρα που θα 'πανηγυρίσει' εάν βγει μικρή η αποχή, καθώς ‘οι πολίτες φέρθηκαν ώριμα και προσήλθαν να ενισχύσουν τον Καλλικράτη’, οπότε τον έχουμε τον …εμετό εξασφαλισμένο…

Έτσι έχουν τα πράγματα μεταξύ των ψηφοφόρων.

Τα κόμματα, τώρα, οι υποψήφιοι, κλπ, είναι ΥΠΕΡ ΤΗΣ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗΣ.
Μην μπερδεύεστε. Όλους της αντιπολίτευσης τους συμφέρει βέβαια, να καρπωθούν μέρος της δυσαρέσκειας του κόσμου. Απ’ την άλλη, το ΠΑΣΟΚ, σαν κυβέρνηση που είναι, επισήμως είναι ΑΔΥΝΑΤΟΝ να πει κάτι άλλο. Τι να πει;; Καθίστε στα σπίτια σας;; Επομένως, εάν θα ήθελε να κάνει κάτι για να ενισχύσει αυτό το ‘ρεύμα του λευκού’ θα το έκανε (να είστε 100% σίγουροι) ΜΕΣΩ ΚΑΝΑΛΙΩΝ, ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΩΝ, κλπ.

(Και μόνο που το σκέφτομαι, τρέμω φίλοι μου, να θεωρηθώ ..παπαγαλάκι του ΠΑΣΟΚ, σας ορκίζομαι δεν με έχουν πλησιάσει…)

Το να κάτσουμε, εξ άλλου, να ΥΠΟΛΟΓΙΣΟΥΜΕ, πώς θα το εκμεταλλευτούν ΜΕΤΑ, το ένα ή το άλλο, τα διάφορα κόμματα, το όποιο αποτέλεσμα, και βάσει αυτού να αποφασίσουμε, δεν παίζει. Ακραία πράγματα δεν πρόκεται να συμβούν, πχ να σκίσει το ΠΑΣΟΚ, (οπότε να μας κόψουν τελείως τους μισθούς)...
Ξέρουμε πως το βράδυ των αποτελεσμάτων θα ακούσουμε πολλά, πως θα μας σπάσουν τα νεύρα με τα ‘υφάκια’ των ‘νικητών’, πως θα συμπεραίνουν ότι θέλουν, δεν το συζητώ. Επομένως έτσι δεν βγαίνει άκρη. Ότι και να κάνει κανείς, κάποιος θα βρεθεί να τον ‘καπελώσει’. Καλύτερα κλείστε την τηλεόραση…

Καταλήγω, παιδιά, μάλλον ΠΑΜΕ ΝΑ ΨΗΦΙΣΟΥΜΕ, και ΜΑΚΡΙΑ από ΧΡΙΣΜΑΤΑ***
(Ρίξτε κι εσείς καμιά ιδέα, εμένα τόσο μου κόβει…)
***Εννοείται από χρίσματα κυβερνητικά ή παρόμοια...

Τετάρτη, 13 Οκτωβρίου 2010

Ο Φασισμός της ..αστειότητας !


Αστείες, πράγματι, οι καταλήψεις των σχολείων. Να το δεχθώ. Αστείες ακόμη καλά-καλά δεν έγινε ο αγιασμός. Καταλήψεις που δεν πείθουν κανέναν. Καταλήψεις για τον χαβαλέ της κατάληψης. Για το πάρτι και το σπάσιμο. Καταλήψεις για τις καταλήψεις. Καμένο εργαλείο..




Τα παιδιά δεν φταίνε, προφανώς. Ποτέ δεν φταίνε τα παιδιά. Αξίωμα. Αν μια κοινωνία φτάσει να ενοχοποιήσει τα παιδιά, είναι άξια της τύχης της.

 
Η πολιτεία έχει δώσει στους μαθητές ένα τσουβάλι ‘αιτήματα’. Όλα σημαντικά. Άλλο λιγότερο. Άλλο περισσότερο. Απ’ το πετρέλαιο θέρμανσης μέχρι το σπασμένο παράθυρο. Απ’ τις ακάλυπτες θέσεις εκπαιδευτικών, μέχρι την εντατικοποίηση των μαθημάτων. Απ’ τις απουσίες μέχρι την υποχρεωτικότητα της Ιστορίας.


Ένα τσουβάλι. Πιάνουν οι μαθητές, το ανοίγουν, διαλέγουν πέντε-δέκα, να την η κατάληψη. Έτοιμη ! Δεν είναι επομένως οι μαθητές ‘αστείοι’. Το σχολείο είναι ‘αστείο’. Το σχολείο είναι που δεν διαθέτει την ‘σοβαρότητα’ που θα απέτρεπε τις ‘αστείες καταλήψεις’…


ΠΑΡΕΝΘΕΣΗ: Αυτός είναι και ο μόνος λόγος που είναι αστείες οι καταλήψεις: Πως ποτέ ένα σχολείο δεν έγινε σοβαρό, γεμίζοντας τον καυστήρα με πετρέλαιο. ΚΛΕΙΝΕΙ Η ΠΑΡΕΝΘΕΣΗ.


Και εκεί που συμβαίνουν όλα αυτά τα αστεία, και φτάνουν οι καταλήψεις τις 150, αλλά μετά πέφτουν στο μισό καθώς οι μαθητές έχουν συνελεύσεις (άλλο αστείο αυτό), βγαίνει η Υπουργός παιδείας και ..υπερθεματίζει σε αστειότητα, οπότε το πράγμα αρχίζει να γίνεται σοβαρό !...


Ήταν κι αυτό το ‘ηλεκτρονικό σχολείο’, βλέπετε. Μα πώς μπορούσε, τώρα, να πάει ολόκληρος πρωθυπουργός στο νησί, να διδάξει στα παιδιά τον διαδραστικό πίνακα, και ταυτόχρονα να ‘τρέχουν’ 150 καταλήψεις ! Δεν γινόταν..


Πήραμε, κατ’ αρχήν το ύφος του ‘γονιού’. Αυτό, ξέρετε, της κοινής –και αγοραίας- λογικής. Αυτό το μισοκακόμοιρο. Αυτό με το ..μαντό ! Μιλήσαμε για υποκινούμενες καταλήψεις (πάει να πει το αγγελούδι σου δεν φταίει τίποτε). Αφήσαμε υπονοούμενα, ‘κάποιοι’ τάχα, στέλνουν sms. Αφήσαμε και μια ελαφρά απειλή, έτσι να υπάρχει ‘οι ώρες θα αναπληρωθούν’ (προς τους μαθητές), ‘ακόμη και Σαββατοκύριακα εάν χρειαστεί’ (προς τους καθηγητές)..


Και πήγαμε στο νησί, με τον πρωθυπουργό !...


Γυρίσαμε, γέλια χαρές, μας έδειξαν και τα κανάλια επί το έργον, να επιδεικνύουμε το λαπ-τοπ τσέπης παρακαλώ, οι καταλήψεις εκεί !


Κι επειδή, μέχρι τις προηγούμενες δηλώσεις χαϊδέψαμε επιδερμικά μόνο, τον light φασισμούλη που κρύβει η ψυχή κάθε γονιού, και δεν έπιασε, τώρα αποφασίσαμε να ..αστειευτούμε κι άλλο, οπότε τα πράγματα γίνονται στ’ αλήθεια σοβαρά.


Τώρα στέλνουμε χαρτί και φιρμάνι στους διευθυντές. Τους λέμε να δώσουν (καταδώσουν είναι το σωστό) ονόματα μαθητών στην …αστυνομία !!! Καλά ακούσατε ! Στην αστυνομία και στους εισαγγελείς ! Να δώσουν ονόματα μαθητών που υποκινούν τις καταλήψεις. Ταυτόχρονα, στέλνουμε σαφές μήνυμα –τελεσίγραφο- στους γονείς: Είστε νομικά (ποινικά) υπεύθυνοι ! Εάν γίνουν σπασίματα θα τα πληρώσετε απ’ την τσέπη σας !!!


Ο Καρατζαφέρης δεν θα το έκανε ποτέ, κυρία Διαμαντοπούλου. Μπορεί να πιστεύει ότι πιστεύει, αλλά αστείος δεν είναι. Είναι αρκετά έξυπνος. Ποτέ δεν θα μετέτρεπε τις αστείες καταλήψεις σε σοβαρό ζήτημα Δημοκρατίας. Μόνο η γελοιότητα μπορεί να το κάνει αυτό…

Δευτέρα, 11 Οκτωβρίου 2010

Ιδιωτική ..Δημοκρατία !


Το ‘ιδιωτικό’ είναι αποτελεσματικότερο του ‘δημοσίου’. Πόροι και αποτέλεσμα. Εισροές, εκροές. Όλα μετρήσιμα. Επιστημονικά. Εξορθολογισμένα. Με τους ίδιους πόρους μεγαλύτερο αποτέλεσμα (κέρδος). Το ίδιο κέρδος, με λιγότερους πόρους (..στύβει καλύτερα). Κι αφού, έτσι είναι, το επιλέγουμε. Το προκρίνουμε. Το θεοποιούμε.

Ταυτόχρονα, το ‘δημόσιο’, το κρατικό, το ‘κοινό’ (κοινωνικό) έχασε την μάχη της ιστορίας. Σαστισμένο το ίδιο, μυξοκλαίει στην γωνιά του. Αναζητά τα ‘λάθη’ τις ‘αιτίες’. Αναλύεται –ψυχαναλύεται- διαλύεται. Άπειρες σελίδες. Τόνοι μελάνης. Αλληλοσυγκρούεται στο θεωρητικό επίπεδο, περιμένοντας τον επιταχυντή του μέλλοντος να επιβεβαιώσει ποιος πατερούλης είχε δίκιο. Πού κρυβόταν το σωματίδιο του σοσιαλισμού...

Το ιδιωτικό πλανάται, πως η ιστορία έχει τελειώσει. Μετά την θεοποίηση της ιδέας, θεοποιεί τους μετρητές του αποτελέσματος. Ή μήπως το ανάποδο;; Κοιμάται. Κάτω απ’ το μαξιλάρι του οι ‘δείκτες’. Βελάκια πράσινα προς τα πάνω. Κόκκινες ‘διορθώσεις’ προς τα κάτω. Στρουθοκαμηλισμός των όρων. Η χασούρα είναι ‘ρευστοποίηση’. Η ‘άνοδος’ προεξόφληση. Η πτώση ‘διόρθωση’ της ‘προεξόφλησης’. Η ευημερία των δεικτών: Η ανθρώπινη δυστυχία δεν είναι παρά ένα ‘διαρθρωτικό’ πρόβλημα ! Άνευ σημασίας..

Τα υπολείμματα –ρετάλια μισοτιμής- του ‘δημόσιου’ ενοχλητικά. Σκουπιδάκια στο μάτι. Θέλουμε ιδιωτικές επιχειρήσεις. Ιδιωτικές τράπεζες. Ιδιωτικά πάρκα. Ιδιωτικές παραλίες. Ιδιωτική τηλεόραση. Ιδιωτικό αυτοκίνητο. Ιδιωτικά σχολεία. Ιδιωτικά Πανεπιστήμια. Ιδιωτική αστυνομία. Ιδιωτικούς στρατούς. Ιδιωτικά νοσοκομεία. Ιδιωτικό ασφαλιστικό σύστημα. Ιδιωτικούς δήμους. Ιδιωτική θρησκεία. Ιδιωτική δικαιοσύνη. Ιδιωτικές κυβερνήσεις. Το απόλυτο όνειρο ! Ιδιωτική Δημοκρατία !

Πού θα πάει; Σε λιγάκι. Όπου να ‘ναι θα τα καταφέρουμε. Προσοχή ! Ακολουθεί πολιτική διαφήμιση ! Θέλετε κάτι σε ‘πράσινη ανάπτυξη’; Προτιμάτε μήπως ‘κράτος νυχτοφύλακα’; Ποιο είναι το ιδιωτικό σας βίτσιο;; Απ’ όλα έχει ο μπαξές. Το κόκκινο;; Αρκεί να απολύει κι αυτό. Κανένα πρόβλημα. Μόνο που θα σας πέσει λιγουλάκι βαρύ για βράδυ…

Ευτυχώς, εκεί έξω, κυκλοφορεί ακόμη. Όχι. Όχι το φάντασμα. Κανένα φάντασμα. Κυκλοφορεί ακόμη η επόμενη γενιά. Κάπου-κάπου σκοτώνουμε κανέναν δεκαπεντάχρονο, μα είναι πολλοί. Και δεν μασάνε. Μπορεί, για την ώρα, να την έχουμε κάνει παράσιτο. Να την έχουμε να ζει με τον μπαμπά γιατί δεν ‘βγαίνει’. Μπορεί να την ρίξαμε στην ανεργία. Μπορεί να την κρατάμε για την ώρα φιμωμένη, μα δεν θα αρκεστεί στην Βουλή των εφήβων. Δεν θα αρκεστεί στην ευδαιμονία του λάιφ στάιλ. Δεν θα ικανοποιηθεί με τα 592 ευρώ. Δεν θα την καλύψει η αντιπολίτευση του Λαζόπουλου. Θα αρνηθεί να μπει σε ιδιωτικό ..τάφο !

Θα απαιτήσει –αργά ή γρήγορα- να γράψει την ..ιδιωτική της ιστορία.

Είναι η μόνη ελπίδα που μας απέμεινε..

Τί λές χριστιανέ μου;;;;....


‘Δεν θεωρώ ότι ο Κώστας Καραμανλής έχει κλείσει την πολιτική του διαδρομή, απλά μπορεί να μην είναι στην πρώτη γραμμή του αγώνα, μπορεί να μην είναι στο μέλλον πρόεδρος του κόμματος της ΝΔ ή πρωθυπουργός, να είναι πρόεδρος της Δημοκρατίας.’…

!!!!!!!!....

Τάδε έφη ο εικονιζόμενος Θεόδωρος Καράογλου, βουλευτής της Ν.Δ. σε ραδιοφωνική του συνέντευξη μόλις …χθες !!!

Δίκιο είχε ο Γιωργάκης: Είμαστε μια διεφθαρμένη χώρα !!.....

Σας έχω νέα...


Το ξανασκέφτηκαν όλο αυτό με τις αποδείξεις, όπως φαίνεται στο Υπουργείο Οικονομικών...

Όλα εκείνα τα αρχικά, περί ‘εισόδου του φορολογούμενου’ στο taxis, για να καταχωρεί μόνος του, μία-μία τις αποδείξεις, εκείνα τα αστεία περί αποδείξεων με ειδικό barcode, το οποίο θα μπορούσε να ‘σκανάρει’ ο φορολογούμενος και να το στείλει με e-mail (!), πάνε ξεχάστε τα.

Μας έμεινε, επομένως, μόνο η καρτούλα (σωστόν).

Λοιπόν, έχουμε και λέμε:

-Πάμε σε οποιαδήποτε τράπεζα, και παίρνουμε μια μαγνητική καρτούλα, που δεν γράφει επάνω ούτε το ΑΦΜ μας, ούτε καν το όνομά μας, απλά έχει έναν μοναδικό αριθμό. Η κάρτα θα δίνεται δωρεάν από τις τράπεζες, που μάλλον θα τυπώνουν επάνω και την ανάλογη διαφήμισή τους.
(εύκολο).

-Μπαίνουμε στο δίκτυο, ή πάμε στα ΚΕΠ, μπαίνουμε σε ειδική σελίδα του taxis και ζητάμε κωδικούς χρήστη. Εδώ, πρέπει βέβαια να δώσουμε τα στοιχεία μας, το ΑΦΜ μας, κλπ, αλλά ούτως ή άλλως το taxis και ασφαλές είναι και τα στοιχεία μας τα φορολογικά τα έχει, οπότε δεν τίθεται ζήτημα προσωπικών δεδομένων. Πολλοί άλλωστε (όσοι στέλνουν τις δηλώσεις τους μέσω δικτύου) έχουν ήδη κωδικούς.(δύσκολο).

-Το taxis, μας απαντά με e-mail και μας δίνει κωδικούς. Φαντάζομαι, πως εάν δεν έχουμε pc και e-mail θα μας τους στέλνει ταχυδρομικά (?).
(εύκολο).

-Τώρα που έχουμε κωδικούς, ξανά μπαίνουμε στο taxis και ‘συνδέουμε’ την κάρτα μας (και της γυναίκας μας, και των παιδιών μας) με τον ΑΦΜ μας. Προσέξτε, όλης της οικογένειας τις κάρτες, συνδέστε τες με τον ΑΦΜ του πατέρα, καθώς αυτός είναι που υποβάλλει την δήλωση (κυρίως φορολογούμενος). Έτσι κι αλλιώς, ο κωδικός που αθροίζεται το ποσό των αποδείξεων είναι ‘οικογενειακός’, δεν αφορά χώρια το εισόδημα του συζύγου από εκείνο της συζύγου.
(δύσκολο).

-Καθαρίσαμε. Είμαστε έτοιμοι. Κάθε φορά που πάμε στο σούπερ μάρκετ, ή σε όποιο άλλο μαγαζί που διαθέτει έστω και ένα μηχανάκι για πιστωτικές κάρτες, ασχέτως εάν πληρώσουμε με πιστωτική ή με μετρητά, δίνουμε στο ταμείο και την κάρτα των αποδείξεων και ο ταμίας την ‘περνάει’.

-Με τους ίδιους κωδικούς, βέβαια, θα μπορούμε να ‘μπούμε’ στο taxis και να δούμε ‘πόσες αποδείξεις έχουμε μαζέψει.

-Για το 2011 η χρήση της κάρτας αυτής είναι προαιρετική. Συμβουλή μου, χρησιμοποιείστε την, διότι σας γλιτώνει από αθροίσεις μεγάλου όγκου αποδείξεων, καθώς και απ’ την διαφύλαξή τους.

Τι γίνεται από πίσω, για όσους τους νοιάζει. Οι τράπεζες, (έξυπνο διότι έτσι γλιτώνουν οι επιχειρήσεις), στο τέλος κάθε μήνα αποστέλλουν στο Υπουργείο το αρχείο των συναλλαγών. Το υπουργείο, επομένως ξέρει πλέον, ανά ΑΦΜ, πόσες συναλλαγές έχουν γίνει και τις έχει ήδη αθροίσει. Κέρδος δεν έχουμε μόνο εμείς, ως καταναλωτές, αλλά ‘μαθαίνει’ και το υπουργείο τζίρους καταστημάτων, ρίχνει και καμιά διασταυρωσούλα για τον ΦΠΑ (λέμε τώρα)..
Φαίνεται πως το απλοποίησαν, και πως μπορεί να δουλέψει.
Μένει να διευκρινιστούν:
-Όσες μαζέψουμε από καταστήματα που ΔΕΝ ΕΧΟΥΝ μηχανάκια, τι τις κάνουμε;; Φαντάζομαι πως αυτές θα τις κρατάμε, αφού μάλιστα το πρώτο έτος όλο αυτό είναι προαιρετικό, και πολλοί θα προτιμήσουν το παλιό σύστημα, μαζεύω-αθροίζω, κλπ.
-Εκεί που θα περάσουμε από μηχανάκι θα μας δώσουν βέβαια ΚΑΙ χάρτινη απόδειξη (αλλιώς είναι παράβαση του κώδικα). Τι την κάνουμε αυτή;; Την πετάμε;; Την φυλάμε;; Δεν έχουν πει..
-Στο τέλος του χρόνου, προφανώς, στον αντίστοιχο κωδικό της δήλωσης θα πρέπει να γράψουμε το σύνολο: Το νούμερο όσων έχουν σταλεί απ’ τα μηχανάκια, στο taxis, συν όσες θα έχουμε μαζέψει ‘χάρτινες’. Προφανώς τις τελευταίες θα τις στέλνουμε με την δήλωσή μας (όπως φέτος).
-Τελευταίο και δυσκολότερο: Εάν εγώ –ο πονηρός νεοέλλην- αθροίσω με τις ‘χάρτινες’ ακόμη και αυτές που έχω περάσει από μηχανάκια (διπλασιάσω επομένως το ποσό μου), οι κύριοι του υπουργείου, ΠΩΣ ΘΑ ΤΟ ΚΑΤΑΛΑΒΟΥN;; (Γκάφα, που δεν μπορώ να σκεφτώ πώς θα διορθωθεί)…

Θα σας κρατώ ενήμερους...

Κυριακή, 10 Οκτωβρίου 2010

Αποσιωπήσεις και γελοιότητες..


Ο πρώτος επικοινωνιακός στόχος της κυβέρνησης, ήταν να παρουσιαστούν τα μέτρα, το μνημόνιο, οι περικοπές, ως αναγκαία για την δημοσιονομική ‘σωτηρία’ της οικονομίας.


Η ‘δημοσιονομική’ αυτή ‘τάξη’ που εξαγγέλθηκε αφορούσε βέβαια τα δύο προβληματικά μεγέθη, του ελλείμματος και του χρέους. Το πρόγραμμα που παρουσιάστηκε απ’ τον υπουργό οικονομικών, πέρα απ’ τα επιμέρους σημεία του, γενικά επικεντρώνεται στην μείωση, μέσα σε μία τριετία, κυρίως του ελλείμματος. Αδιαφόρησε επομένως για το χρέος, μάλιστα παρουσιάστηκε μια καμπύλη, σύμφωνα με την οποία με τα 110 δις ευρώ που θα πάρουμε απ’ την τρόικα, το χρέος αυτό, θα διογκωθεί μέχρι το 2012 θα αγγίξει τα 450 δις ευρώ.


Η λογική ήταν –είναι- πως με μειωμένο το συνολικό έλλειμμα, σε μία τριετία το πρωτογενές έλλειμμα θα έχει γίνει πλεόνασμα με δύο αποτελέσματα: Πρώτον, η χώρα δεν θα έχει πλέον ανάγκη να δανείζεται απ’ την ΕΚΤ, και επομένως θα ‘βγει στις αγορές’, και δεύτερον –με πλεονασματικούς προϋπολογισμούς- θα αρχίσει σταδιακά να αποκλιμακώνει το δεύτερο μέγεθος το χρέος.

Πολλοί σοβαροί αναλυτές, ανέδειξαν πως το παραπάνω σχέδιο δεν είχε μόνο στόχο την διάσωση της χώρας, αλλά πως ήταν φτιαγμένο έτσι που πρώτιστα να διασώσει τους δανειστές.

Θα μπορούσε άραγε η κυβέρνηση να διαπραγματευτεί κάποια άλλη λύση;; Ο κ. Καζάκης, οικονομολόγος που έχει γίνει ιδιαίτερα γνωστός τον τελευταίο καιρό μέσα απ’ τον τύπο και το δίκτυο, σε συνέντευξή του σε τηλεοπτικό μέσο, είπε αυτές τις μέρες, πως το πρόβλημα της ελληνικής οικονομίας δεν ήταν το έλλειμμα, αλλά κυρίως το χρέος. Το χρέος, διότι οι τόκοι που πληρώνουμε για την εξυπηρέτησή του είναι εκείνοι που δημιουργούν το έλλειμμα. Είπε, δηλαδή, πως εάν αρνούμαστε την αποπληρωμή του χρέους, αμέσως θα περνούσαμε σε πλεονασματικούς προϋπολογισμούς και άνετα θα μπορούσαμε να διαχειριστούμε τις ανάγκες του κράτους (μισθούς, συντάξεις, κλπ).

Ασφαλώς έχει δίκιο ‘μαθηματικά’ ο κ. Καζάκης, ωστόσο αυτή η ‘άρνηση αποπληρωμής’ του χρέους, δεν μπορούμε να ξέρουμε εάν ήταν εφικτή, τι επιπτώσεις θα είχε, τι ‘ποινές’, τι άλλου είδους πιέσεις θα αντιμετωπίζαμε. Να φανταστούμε μόνο μπορούμε, πως σίγουρα στην περίπτωση που προβαίναμε σε κάτι τέτοιο τα πράγματα δεν θα ήταν και τόσο ρόδινα.

Την μισή αλήθεια, λοιπόν, λέει η κυβέρνηση, απ’ τη μια, τις σκοτεινές συνέπειες αγνοεί όμως και η ‘άλλη’ άποψη. Σίγουρα αυτή τη στιγμή ακολουθούμε ένα σχέδιο κομμένο και ραμμένο στα συμφέροντα των δανειστών μας. Αλλά μπορούμε πράγματι να κάνουμε κάτι άλλο χωρίς παράπλευρες απώλειες;; Ακολουθούμε την ‘πεπατημένη’, αλλά δεν μπορούμε να μην σκεφτούμε πως αυτή τη στιγμή κάποια δις προέρχονται από χώρες –έστω και μέσω της ΕΚΤ- πως κάποιοι φορολογούμενοι τα ‘πληρώνουν’ απ’ τις τσέπες τους.

Ο δεύτερος στόχος της κυβερνητικής προπαγάνδας ήταν η περίφημη ‘επανάσταση του αυτονόητου’. Πάει να πει, πως η δημοσιονομική κρίση, η απαραίτητη εισοδηματική ‘πειθαρχία’ κλπ, αποτελούν όχι μόνο αναγκαιότητα, αλλά και ευκαιρία να διορθωθούν στρεβλώσεις δεκαετιών που άπτονται τόσο του κοινωνικής όσο και της πολιτικής λειτουργίας της χώρας μας.

Η κυβέρνηση ακολούθησε –κάκιστα- την πολιτική της ενοχοποίησης, για να υποστηρίξει αλλαγές, που όμως βρίσκονταν εκτός ‘κομματικής φυσιογνωμίας’, εκτός εκλογικής νομιμοποίησης, εκτός δημοσιοοικονομικών στόχων. Ρητά ο πρωθυπουργός από την ΔΕΘ, ‘αποφάσισε’ πως ακόμη και εκτός ορίων συνταγματικών μπορεί να κινηθεί, αφού ‘η σωτηρία της χώρας δεν είναι νομικό, μα πολιτικό ζήτημα’.


ΜΜΕ και κυβερνητικά χείλη, επίτηδες συμπλέκουν συνεχώς το πρώτο με το δεύτερο, -το οικονομικό με το διαρθρωτικό- σε μια προσπάθεια ‘συσκότισης’, έτσι που να καταστείλουν τις κοινωνικές αντιδράσεις. Είναι δυστυχώς φανερό, πως μέσα απ’ την συσκότιση αυτή, πολλές φορές επιχειρούνται λύσεις και ρυθμίσεις που ξεφεύγουν και απ’ το οικονομικό ή το απλώς διαρθρωτικό πρόβλημα. Είναι φανερό πως στα πλαίσια του πακέτου στήριξης, του δανεισμού απ’ την τρόικα κλπ, έχουν αναληφθεί και άλλες ‘υποχρεώσεις’ απ’ την κυβέρνηση, έναντι του παγκόσμιου κεφαλαίου. Πως οι χρυσές εποχές που ‘δεν χρωστούσαμε τίποτε’ έχουν παρέλθει.

Τι άλλο μπορεί να σημαίνει η παραγγελία οπλισμού απ’ τους Γάλλους ή υποβρυχίων απ’ τους Γερμανούς;; Τι άλλο μπορεί να σημαίνει η προϊούσα κατεδάφιση των συμβάσεων εργασίας;; Τι άλλο μπορεί να σημαίνει η διευκόλυνση των απολύσεων; 'Άνοιξαν' οι μεταφορές –βίαια και ‘άτιμα’ εκ μέρους του κράτους- αλλά γιατί τάχα από τούδε και στο εξής το νομοσχέδιο απαιτεί ‘εταιρικές’ μορφές για την είσοδο στον ‘απελευθερωμένο’ κλάδο; Έρχεται η απελευθέρωση των φαρμακείων, αλλά ο φαρμακευτικός σύλλογος ήδη διαμαρτύρεται καθώς το ‘σχέδιο’ προβλέπει να δίνεται άδεια ακόμη και σε κάποιον μη-φαρμακοποιό, να πουλήσει για παράδειγμα φάρμακα απ’ το σούπερ μάρκετ του. Ακόμη και στο ‘άσχετο’ υπουργείο Παιδείας, είναι φανερή η προσπάθεια να συνδεθεί από τούδε η τριτοβάθμια εκπαίδευση άρρηκτα με τις αγορές και τις επιχειρήσεις.

Είναι φανερό πως εδώ δεν αναζητήθηκε μια ελληνική –και καθόλου δεν εννοώ κουτοπόνηρη- λύση. Πως εκχωρήθηκαν όλα στη λογική του παγκόσμιου σκληρού νεοφιλελευθερισμού. Ότι η συσκότιση πως πρόκειται μόνο για το χρέος και το έλλειμμα ήταν εκ του πονηρού.

Ο κόσμος, ο ψηφοφόρος, δεν θα το συγχωρήσει αυτό στον κ. Παπανδρέου. Σε δημοσκοπήσεις που δημοσιεύθηκαν σήμερα, είναι φανερό πως ο κ. Μπουτάρης, ο κ. Καμίνης, θα υποστούν το βάρος της δυσαρέσκειας απ’ την κυβερνητική πολιτική. Παρά τα χάλια της Νέας Δημοκρατίας, αμφίβολο θα είναι το αποτέλεσμα στον δεύτερο γύρο και στην κρίσιμη περιφέρεια της Αττικής, ενώ η Θεσσαλονίκη είναι από χέρι χαμένη.

Μακάρι το διαφαινόμενο ‘μήνυμα’ των εκλογών που έρχονται να προκαλέσει μια αλλαγή στην κυβερνητική πολιτική. Μακάρι να επανεξετάσουν τα κυβερνητικά στελέχη τι πρέπει να γίνει και πώς να γίνει. Μακάρι να τους δοθεί η διαπραγματευτική δύναμη να αρθρώσουν μια άλλη γλώσσα απέναντι στους ελεγκτές της τρόικας. Γιατί είναι γελοίο να μας βγαίνει απ’ τ' αριστερά ο ίδιος ο ...πρόεδρος του Δ.Ν.Τ. !

Τουλάχιστον γελοίο._

Πέμπτη, 7 Οκτωβρίου 2010

Μπράβο στον κ. Λοβέρδο


Μες την αντάρα και τον πανικό, ο κ. Ανδρέας Λοβέρδος εξάγγειλε χθες τους άμεσους στόχους του, στο νέο υπουργείο που ανέλαβε (Υγείας) με τον πρόσφατο ανασχηματισμό.


Μες την αντάρα και τον πανικό. Tην ίδια ώρα, που τα κανάλια ‘παίζουν’ τις σκανδαλιστικές συνταγογραφήσεις, τους ύποπτους τζίρους συγκεκριμένων φαρμακείων (πάμε και για άνοιγμα του επαγγέλματος για όποιον δεν το κατάλαβε), και τον εκβιασμό των ‘προμηθευτών’ των νοσοκομείων, πως θα σταματήσουν τις παραδόσεις εάν δεν πάρουν τα ‘λεφτά τους’, μεγαλύτερη σημασία δόθηκε σε όσα αφορούσαν το συμμάζεμα, το διπλογραφικό σύστημα, την μηχανογράφηση και την ηλεκτρονική παρακολούθηση των αποθηκών υλικού και φαρμάκων των νοσοκομείων.

Μες την αντάρα και τον πανικό, διέφυγε το σημαντικό.

Ο υπουργός είπε –μεταξύ όλων των παραπάνω- πως σε 17 κρατικά νοσοκομεία, θα δημιουργηθούν –και μάλιστα ταχύτατα- κέντρα αποτοξίνωσης, ώστε να εξυπηρετηθούν χρήστες που δεν ‘χωρούν’ και επομένως ‘περιμένουν στην ουρά’ των διάφορων μη κρατικών ομάδων.

Εδώ, δεν χωρά κανένα ‘ναι, μεν, αλλά’.

Επιτέλους κάτι πραγματικά ουσιαστικό. Επιτέλους κάτι εκτός μνημονίου, σωτηρίας της χώρας, ανάπτυξης, κομματικής βλακείας, επικοινωνιακών πυροτεχνημάτων και υψηλών μακρόπνοων ‘πολιτικών’. Χαμογελώ, ακόμη κι ο κ. Λοβέρδος, τα άλλα τόνισε !!...

Μπράβο λοιπόν, στον υπουργό, χίλια μπράβο. Διότι, ακόμη και ένας νέος. Ακόμη και ένα παιδί να σωθεί απ’ τα ναρκωτικά. Ακόμη και μια ζωή να γλιτώσει, αξίζει να τον ψηφίζουμε τον κ. Λοβέρδο όλη μας τη ζωή._

Τρίτη, 5 Οκτωβρίου 2010

Τα τραίνα που φύγαν (2)...


Διαβάζω το σχέδιο ‘εξυγίανσης’ του Ο.Σ.Ε.

Πρώτον –λέει- τα χρέη του οργανισμού (ξεπερνούν τα 10 δις !!!) θα τα ‘αναλάβει’ το κράτος !!! Πάει να πει, τα εγκλήματα των κυβερνώντων, της κακοδιαχείρισης, της επίορκης αμέλειας, της πελατειακής κομματικής πρακτικής, επί πολλές δεκαετίες, θα τα πληρώσουμε τώρα όλοι μαζί ! Κι εγώ. Κι εσείς. Όλοι αντάμα...


Δεύτερον –λέει- θα ‘πουληθεί’ το 49% του Οργανισμού σε ‘ιδιώτες’. Το 49 είναι σαν τις ψυχολογικές τιμές στις λαϊκές: Καρπούζια, 0,99 το κιλό ! Διότι το 49 το αντέχει ο Έλλην. Από 50 και πάνω θα είναι ‘ξεπούλημα’, εξεταστική του μέλλοντος ! Πάρε λοιπόν, τώρα εσύ γλυκέ μου ιδιώτη το 49, κι εδώ είμαστε

Ο ιδιώτης όμως, σιγά μην το παίρνει το 49% με τα μισθολογικά βάρη που έχει τώρα. Επομένως τι κάνουμε;; Απλούστατο. Τους μισούς τους ‘μετατάσσουμε’. Κάντε αιτήσεις παιδιά, το πάρτι τέλειωσε, η νύχτα τέλειωσε, τ’ αστέρια σβήσανε, πρέπει να φύγεις ! Όσοι, τώρα δεν κάνετε αιτήσεις, ε κακό του κεφαλιού σας, θα σας μετατάξουμε όπου μας φωτίσει ο Θεός.


Τους άλλους μισούς;; Μα τι άλλο;; Εθελούσια συνταξιοδότηση !

Καλά ακούσατε. Δεν πάει να λέγαμε πριν λίγους μήνες πως ‘αυτή είναι η τελευταία εθελούσια’ (για τους λιμενεργάτες, τότε), δεν πάει να φώναζε ο Λοβέρδος, δεν αντέχουμε άλλες ποταπές, εγκληματικές εθελούσιες;; Δυστυχώς, μεγάλη μπουκιά φάε, μεγάλη κουβέντα μην πεις…

Και αυτή την εθελούσια, βέβαια, θα την πληρώσουμε όλοι αντάμα. Εγώ κι εσείς.

Προφανές είναι, πως ο όποιος ‘ιδιώτης’, με όποιο τέτοιο κοντράτο, έ όλο και θα αυξήσει και κάπως τα εισιτήρια, όλο και κάμποσες ‘άγονες’ γραμμές θα καταργήσει…

Αλλιώς, πώς θα βγάλει κέρδος ο χριστιανός;;…

Τώρα, τι άλλο να πω;;

Τέτοια εξυγίανση, υπουργέ μου κι εγώ την έκανα !....

Δευτέρα, 4 Οκτωβρίου 2010

Πές την, κι ας πέσει χάμω...


Πριν περίπου έναν χρόνο, μετά την, με μεγάλη διαφορά, νίκη του Α. Παπανδρέου στις εκλογές της 4ης Οκτωβρίου του 2009, έγραφα σε αυτή εδώ τη γωνιά, πως επρόκειτο για μια μεγάλη ιστορική ευκαιρία για τον ίδιο, την κυβέρνησή του και το κόμμα του, να αλλάξει μια για πάντα τα κακώς κείμενα στην Ελλάδα.


Συνεχίζω και το πιστεύω. Πως πράγματι αποτελούσε μεγάλη ευκαιρία. Μάλιστα όλα όσα επακολούθησαν, οι ‘επιθέσεις των κερδοσκόπων, η αποκάλυψη των πραγματικών μεγεθών του ελλείμματος, η επίθεση εκ μέρους των ισχυρών της Ευρωπαϊκής Ένωσης και η απαίτησή τους να ‘τελειώσει το Ελληνικό πάρτι’, ισχυροποίησαν ακόμη περισσότερο την άποψή μου: Με το πιστόλι στον κρόταφο –για δεύτερη φορά στην ζωή του- ο κ. Παπανδρέου είχε πλέον κάθε δικαίωμα να βάλει το μαχαίρι όσο βαθειά στο κόκκαλο ήθελε.

Φίλοι μπλόγκερς, σε σχόλιά τους, είχαν, τότε, επισημάνει πως ‘έπνεε άνεμος αισιοδοξίας εδώ’. Εκείνοι ήσαν από λιγότερο αισιόδοξοι έως απόλυτα απαισιόδοξοι.

Τώρα, έναν χρόνο μετά, μάλλον αποδεικνύεται πως εκείνοι είχαν δίκιο.

Είχαν δίκιο, όχι επειδή κοντέψαμε να χρεοκοπήσουμε, ούτε επειδή καταφύγαμε στο ΔΝΤ, ούτε επειδή υπογράψαμε το μνημόνιο. Από τη στιγμή που αποφασίζεις, κάνεις την επιλογή, πως πρώτο είναι να μην πτωχεύσει το κράτος, όλα αυτά ήσαν αναμενόμενα. Και σαν πρωθυπουργός, έχεις δικαίωμα να κάνεις επιλογές. Μεγάλες επιλογές. Ούτως ή άλλως θα σε κρίνει η ιστορία.

Μπορεί η αριστερά να αποδόμησε την ‘σωτηρία της χώρας’ να ανέδειξε πως είναι ταυτόσημη με την ‘σωτηρία των δανειστών’, αλλά ακόμη κι αυτό συνεχίζει να αποτελεί μια επιλογή. Στο κάτω-κάτω οι διάφοροι ηρωισμοί, περί επιστροφής στη δραχμή, άρνησης πληρωμών, τίμιας πτώχευσης, πλήρους εξόδου απ’ την Ευρωπαϊκή Ένωση, κλπ, δεν μπόρεσαν στο βάθος να πείσουν πως ήταν εφαρμόσιμοι. Πως ήταν εφικτοί, απ’ τη στιγμή πως χρειαζόταν μια λύση ‘εδώ και τώρα’. Απ’ τη στιγμή που υπήρχε μια λάντζα να γίνει εκεί πίσω στην κουζίνα, κι αυτή η λάντζα δυστυχώς μας τραβούσε το μανίκι κάθε πρώτη του μηνός, που έπρεπε να καταβληθούν οι συντάξεις και οι μισθοί.

Ποια, λοιπόν, ήταν η μεγάλη ευκαιρία του Γ. Παπανδρέου, αφού τα πράγματα πίεζαν τόσο πολύ;; Ή μήπως δεν είχε υπάρξει ποτέ τέτοια ευκαιρία, μήπως όλα ήταν ‘μοιραία’, αποτελούσαν την αναπόδραστη κατάληξη μιας γνωστής σε όλους μας, διακυβέρνησης επί τριανταπέντε χρόνια και ενός ‘σώματος’ νοοτροπιών, μικροσυμφερόντων και βολεμάτων του ίδιου του ‘λαού’.

Κι όμως. Υπήρξε ευκαιρία. Ίσως ακόμη να υπάρχει, πάντα υπάρχει.

Γιατί, τι κάνεις όταν είσαι πολιορκημένος από παντού; Τι κάνεις, όταν είσαι αναγκασμένος να πάρεις μέτρα αντιλαϊκά, να μαζέψεις τα αμάζευτα; Τι κάνεις, όταν πρέπει να στρίψεις τον Τιτανικό, όταν πρέπει να διορθώσεις νοοτροπίες παγιωμένες από καταβολής Ελληνικού Κράτους. Τι κάνεις, όταν δεν έχεις εμπιστοσύνη στον ίδιο τον κομματικό σου μηχανισμό;;

Το πρώτο -που έπρεπε να κάνει, το κατάλαβε ο κ. Παπανδρέου: Έφτιαξε μια ‘υπηρεσιακή’ κυβέρνηση. Το έκανε. Παρόπλισε τους παλιούς δεινόσαυρους, κι ας ήξερε πως έτσι θα τους έχει εχθρούς του σε κάθε λάθος κίνηση. Και, αν η κυβέρνηση που συνέθεσε, αποδείχθηκε με μικρότερες του αναμενομένου ικανότητες –λόγω εμπειρίας προφανώς- τέλος πάντων, αν μη τι άλλο, η κυβέρνηση αυτή εργάσθηκε.

Δεν κατάλαβε το δεύτερο και πιο σημαντικό: Πως την δύναμη την αντλείς μόνο απ’ τον λαό. Πως πρέπει να βγεις στον κόσμο και να πεις την αλήθεια. Χωρίς μεσάζοντες και επικοινωνιολόγους. Χωρίς συμβούλους και πολιτικάντηδες. Πως στην πρώτη στραβή συμβουλή, οφείλεις να τους εκπαραθυρώσεις, να βγεις στο γυαλί εσύ ο ίδιος σε εθνικό δίκτυο και να πεις τα σύκα-σύκα και τη σκάφη-σκάφη.

Γιατί, όταν επιλέγεις –είναι κι αυτή μια επιλογή- να μην το αλλάξεις αυτό. Όταν επιλέγεις να ακούσεις τις συνταγές τους. Όταν επιλέγεις για να κάνεις όποια αλλαγή, πρώτα να ενοχοποιήσεις την κατάλληλη κοινωνική ομάδα. Όταν διαλέγεις για συνηγόρους της πολιτικής σου τους Πρετεντέρηδες και τις Όλγες, με τους οποίους κανονικά έπρεπε να έχεις κόψει και την καλημέρα, τότε η κατάληξη δεν θα είναι άλλη, απ’ την επικοινωνιακή λαίλαπα που ακολούθησε.

Ακολουθώντας την συνταγή της σκληρής προπαγάνδας. Ακολουθώντας την καταστροφική πρακτική του διαίρει και βασίλευε. Δημοσιεύοντας λίστες φοροφυγάδων, μισθοδοτικές καταστάσεις ‘ευνοημένων’ και ‘δηλώσεις’ πενιχρών εισοδημάτων από κατηγορίες ελεύθερων επαγγελματιών, ένα μόνο καταφέρνεις: Στέκεσαι απέναντι στον κόσμο. Όχι μαζί του. Χάνεις επομένως την μοναδική πηγή, που θα σου έδινε την όποια δύναμη, να αλλάξεις τα πράγματα.

Ο πολίτης ήταν έτοιμος να δεχθεί τα πάντα. Ο πολίτης ήξερε και ποιοι τα έφαγαν τα λεφτά, και πόσο δύσκολο ήταν να βρεθούν. Δεν έκλαιγε κανείς για χυμένο γάλα. Αρκούσε η εξουσία να του μιλούσε για πρώτη φορά την γλώσσα της αλήθειας. Κι αυτός ο πολίτης, ο ενεργοποιημένος, ήξερε να την ‘προστατεύσει’ απ’ όλα όσα επακολούθησαν. Απ’ την άκριτη κατάργηση κεκτημένων. Απ’ την βίαια επίθεση στην εργασία. Απ’ την αναλγησία των αχόρταγων Τραπεζών. Απ’ την κατάρρευση του κοινωνικού κράτους. Απ’ την υποδούλωση στον ΣΕΒ άνευ όρων..

Στην κρίσιμη ερώτηση ‘με ποιους να πάει και ποιους ν’ αφήσει’ ο κ. Παπανδρέου έμεινε τελικά μετέωρος, απελπιστικά μόνος . Μοιραία, τώρα, αποτελεί απλά το ‘χαρτί’, τον διαχειριστή της κρίσης, στα χέρια των δανειστών και του κεφαλαίου, που θέλουν να 'στρώσουν' τα πράγματα έτσι, που να καλπάσουν, και δίνουν αντάλλαγμα την ‘σωτηρία’ κοψοχρονιά. Ο Τιτανικός, - η κοινωνία-, εχθρικά πλέον διακείμενος, δεν στρίβει με τίποτε. Αναγκαζεται λοιπόν να στρίψει η κυβέρνηση, επανέρχεται στις παλιές καλές περαιώσεις, στην μείωση της φορολογίας των επιχειρήσεων, στις ευνοϊκές ρυθμίσεις των χρεών.

Με τα απίστευτα χάλια της αντιπολίτευσης, κυρίως της αριστεράς, -δυστυχώς έχει τεράστιες ευθύνες υπό τις συγκεκριμένες συνθήκες, αποδείχθηκε παντελώς ανέτοιμη και τελικά βολεμένη στη γωνιά της-, ο κ. Παπανδρέου έχει άνετα, ακόμη μια τετραετία να διανύσει. Μην γελαστείτε με το όποιο αποτέλεσμα των Δημοτικών εκλογών. Κανείς δεν θα εμπιστευτεί, κανέναν άλλο σε τρία χρόνια. Εάν δεν συμβούν σημεία και τέρατα, θα είναι πάλι ο νικητής.

Η Ελλάδα μπορεί, τότε, να έχει ‘σωθεί’. Θα είναι όμως χειρότερη._