Παρασκευή, 31 Δεκεμβρίου 2010

Ας επιμείνουμε...



video

Δεν θέλω να τελειώσω τη χρονιά που φεύγει με την προηγούμενη ..σκιερή ανάρτηση. Και δεν υπάρχει τίποτε πιο κατάλληλο, απ’ την μουσική αυτή που σας αναρτώ σήμερα, 31-12-2010: Την πασίγνωστη ‘Ωδή της Χαράς’ απ’ το 4ο μέρος της 9ης Συμφωνίας του Ludwig van Beethoven.


Έχουν προσπαθήσει τόσες πολλές φορές να ‘φθείρουν’ αυτό το έργο. Το 1915, επιλέχθηκε επίσημα σαν ‘ύμνος’ των συμμαχικών δυνάμεων, που πολέμησαν στον Α’ Παγκόσμιο πόλεμο. Αργότερα, επιλέχθηκε, πάλι επίσημα, σαν ύμνος της Κοινωνίας των Εθνών (ΚτΕ), πρόγονου του σημερινού ΟΗΕ. Το Ναζιστικό Κόμμα στη Γερμανία, τον χρησιμοποίησε σε διάφορες περιστάσεις επίσης. Ακόμη και χώρες που η μουσική τους παράδοση είναι μακριά απ’ τον ευρωπαϊκό ρομαντισμό, λάτρεψαν τον ύμνο. Στην Κίνα, επίσημα το καθεστώς θεωρεί τον ύμνο στη χαρά, σαν μουσική που θα μπορούσε να συμβολίσει την ‘μάχη του λαού ενάντια στους εχθρούς του’, και συνηθίζεται να εκτελείται από τεράστιες λαϊκές χορωδίες, αποτελούμενες από χιλιάδες χορωδούς ! Στις 22-11-2010, 2.500 Ολλανδοί μουσικοί, διαμαρτυρήθηκαν για την λιτότητα και τις περικοπές της κυβέρνησης για τον πολιτισμό, εκτελώντας, τί άλλο, την 9η Συμφωνία ! Να μην ξεχάσω: Σήμερα είναι επισήμως ο ‘εθνικός ύμνος’ της ….Ευρωπαϊκής Ένωσης !!!...


Ο L. v. Beethoven, γεννήθηκε στα 1770, και πέθανε σε ηλικία 57 ετών, το 1827. Λόγω μιας αρρώστιας που εμφανίσθηκε σχετικά νωρίς (στα 30 του), αυτός, ο πιο γνωστός σαν όνομα, κλασικός συνθέτης, άρχισε να χάνει την ακοή του, και ήδη το 1818 ήταν εντελώς κουφός ! Σώθηκαν τα περίφημα ‘τετράδια επικοινωνίας’ που χρησιμοποιούσε για να ‘κουβεντιάσει’, από εκείνη την εποχή. Έγραψε συνολικά 9 συμφωνίες (ανάμεσα σε πολλά άλλα έργα), ετούτη εδώ την τελευταία του, την έγραψε το 1824, μόλις τρία χρόνια πριν πεθάνει. Λίγα έργα θα ακολουθήσουν, τα δύο περίφημα κουαρτέτα του (op 131 και 132), που από πολλούς θεωρήθηκαν σαν μια 10η ‘συμφωνία’, όπου ο Μπετόβεν, έρχεται μοναχικά πια, σε μια ‘συνομιλία’ με τον θάνατο…


Η 9η συμφωνία έχει τέσσερα μέρη. Τα πρώτα τρία είναι σκοτεινά, μελαγχολικά, δραματικά. Σε βυθίζει έτσι συνεχώς σε μια μουσική άβυσσο απελπισίας ! Το τέταρτο μέρος, αρχίζει επίσης σκοτεινό. Η ορχήστρα ‘θυμίζει’ τα προηγούμενα τρία θέματα. Και ξαφνικά γίνεται η επανάσταση ! Μια ανθρώπινη φωνή, πετάγεται από το πουθενά, μέσα στο κατάμαυρο ‘ορχηστρικό βασίλειο’, και τραγουδάει !! ‘Όχι πια τέτοιοι ήχοι !! Όχι άλλη τέτοια μουσική !!! Το σύνθημα το παίρνει το κουαρτέτο των σολίστ. Μετά ολόκληρη η χορωδία, και η πρωτάκουστη συμφωνία, τελειώνει μέσα σ’ έναν παροξυσμό χαράς, σ’ έναν χορωδιακό-λαϊκό θρίαμβο !...


Δεν είναι μόνο το σπάσιμο των μουσικών συμβάσεων της εποχής του, να βάλει χορωδιακό μέρος σε συμφωνία. Δεν είναι μόνο η εξαιρετική του μουσική ιδέα να ολοκληρώσει ένα έργο, ανατρέποντάς το !! Δεν είναι, μόνο το πανέμορφο μουσικό θέμα, που κολλάει στο μυαλό, με το πρώτο, ελάχιστο άκουσμα.


Πάνω απ’ όλα είναι η ‘επανάσταση’ του ίδιου του Μπετόβεν. Η αντίστασή του, το ‘γαμώ το’ του, το κουράγιο του, η ‘μαγκιά’ του, αν προτιμάτε, στην ίδια του την προσωπική ιστορία !!...


Η επανάσταση του μοναχικού ανθρώπου που αγάπησε φανταστικές ερωμένες, ίσως μάλιστα μόνο μία, και που καμιά ίσως δεν αγάπησε τον ίδιο. Η επανάσταση του άνδρα που δεν έκανε ποτέ του οικογένεια δεν αξιώθηκε ποτέ να νοιώσει τη χαρά του γονιού. Η επανάσταση του ρομαντικού που απογοητεύτηκε απ’ τον Βοναπάρτη, ενώ του είχε αφιερώσει ολόκληρη συμφωνία ! Η επανάσταση του μουσικού, που πάλεψε πολύ σκληρά, αναζητώντας μια μουσική τελειότητα, που δεν του χαρίστηκε ποτέ ‘εύκολα’, όπως πχ σ’ έναν Μότσαρτ ή σ’ έναν Ροσίνι ! Η επανάσταση του συνθέτη που τόσο ειρωνικά προσβλήθηκε απ’ την αρρώστια, και που το πιο όμορφο ίσως δημιούργημά του (την 5η) δεν το άκουσε ποτέ ! Η επανάσταση, τέλος, ενός γέρου ανθρώπου, που τρία χρόνια μετά, στην νεκρική του κλίνη, θα πει χαμογελώντας ‘η κωμωδία τελείωσε’ !!!....


Δεν μπορείς να ακούσεις αυτή την Ωδή στη Χαρά, χωρίς να κλάψεις !


Ας επιμείνουμε ‘Καλή Χρονιά’ φίλοι…

Πέμπτη, 30 Δεκεμβρίου 2010

Καλή Χρονιά !!.....




Η χρονιά που εκπνέει ήταν καινοφανής για όλους.

Τα πρώτα σημάδια της κρίσης είναι αλήθεια πως είχαν γίνει αντιληπτά –στον ιδιωτικό τομέα- απ’ τα τέλη του 2008. Το ΄09 ‘έτρεξε’ δύσκολα για τις επιχειρήσεις, η ανεργία άρχισε να παίρνει την ανηφόρα, αλλά μέχρι και το τέλος του, το κράτος και οι νάνοι πολιτικοί μας, κοιμόντουσαν τον ύπνο της ηλιθιότητας και της απραξίας. Ο ένας ήταν κουρασμένος, ο δεύτερος νόμιζε πως λεφτά υπήρχαν κι έβγαινε όλος αισιοδοξία ‘πάμε’ κλπ, ενώ όλοι οι υπόλοιποι βολεμένοι στις γωνιές τους, ‘προειδοποιούσαν’ μεν, άραζαν δε, ασχολούνταν παγίως με τα ‘εσωτερικά’ τους, επαναπαύονταν αφού ‘δεν περνούσε, στο κάτω-κάτω απ’ το χέρι τους’…


Τρίτη, 28 Δεκεμβρίου 2010

Αρκεί να τους προλάβει...



Η κ. Τίνα Μπιρμπίλη είναι σίγουρα ένα αμφίσημο πρόσωπο. Από τις αστειότητες τις σχετικές με το ντύσιμό της στις αρχές κι απ’ το σχεδόν αφόρητο ‘χάϊδεμά’ της απ’ τα φιλοκυβερνητικά μέσα, τον πρώτο ‘μήνα του μέλιτος’ της κυβέρνησης του ηγέτη των πιστών, βρέθηκε πολύ σύντομα στο μάτι του κυκλώνα.

Έχει δεχθεί πυρά ένθεν κακείθεν. Δέχθηκε κατάπτυστη επίθεση απ’ τους συνδικαλισταράδες της ΓΕΝΟΠ. Χαρακτηρίστηκε απ’ την Δεξιά του κ. Σαμαρά ‘οικολόγος παλαιάς κοπής’. Της επιτέθηκαν οι ..εργολάβοι των αττικών λεωφόρων που ακύρωσε την κατασκευή τους τελευταία στιγμή. Μπήκε στο μάτι των ..πολυμετόχων του Παναθηναϊκού, που όταν έχασαν τις ελπίδες τους πως θα περνούσε το δικό τους με το νέο γήπεδο, εγκατέλειψαν την ομάδα άρον-άρον. Την ίδια ώρα, που κοντράρεται με Βωβούς και Βγενόπουλους, όμως, δριμεία κριτική ασκούν εναντίον της και οι Οικολόγοι Πράσινοι, για το θέμα του εξασθενούς χρωμίου του Ασωπού…




Η πρώτη σοβαρή κόντρα της με μέλη της ίδιας της κυβερνητικής παράταξης, πάντως, ήταν για το ζήτημα της εκτροπής του Αχελώου, έργου για το οποίο η Υπουργός έχει με παρρησία εκφράσει την αντίθεσή της. Σύσσωμοι οι Θεσσαλοί βουλευτές όλων των παρατάξεων (με εξαίρεση την εισηγήτρια του ΣΥΡΙΖΑ), της είχαν επιτεθεί στην Βουλή, με την ευκαιρία επερώτησης της Ν.Δ. και μάλιστα ο τότε κυβερνητικός εκπρόσωπος (και νυν ΠΡΟ.ΠΟ), μάλλον ..χαλαρά την είχε υποστηρίξει. Και ναι μεν ο Αχελώος δεν έχει ακόμη εκτραπεί, τα ..κοράκια όμως, συνεχίζουν να παραμονεύουν πάνω απ’ το κεφάλι της, καθώς διαβάζω πως αμέσως μόλις εξελέγη ο νέος περιφερειάρχης Θεσσαλίας κ. Κώστας Αγοραστός (ΝΔ), ζήτησε συνάντηση μαζί της…




Η δεύτερη σοβαρή αντίθεση, ήταν εκείνη του ανοίγματος των λιγνιτικών κοιτασμάτων. Φαίνεται πως στα πλαίσια του ‘τα δίνουμε όλα στους ιδιώτες’ η Κομισιόν (ναι, ναι) ‘πίεζε’ για το άνοιγμα τριών τουλάχιστον νέων λιγνιτικών μονάδων, την ίδια ώρα που η κ. Μπιρμπίλη έκλεινε –έστω συμβολικά- την «Πτολεμαϊδα 1» ! Η αρνητική της απάντηση προς την Κομισιόν, που έξυπνα στηρίχθηκε στον ευρωπαϊκό στόχο 20-20-20 (κατανομή πηγών ενέργειας), καθώς και στον ‘ελληνικό’ στόχο να περιορισθεί η παραγωγή ενέργειας από λιγνίτη στο 40% της συνολικής, δεν είμαι καθόλου σίγουρος πως ικανοποίησε τον …προσκυνημένο πρωθυπουργό μας.




Η επόμενη σύγκρουση, ήταν με τον fast-track υπερ-υπουργό κ. Παμπούκη, τότε με την ..επενδυσάρα του Αστακού, που όμως ευτυχώς ναυάγησε για άλλους λόγους, οπότε και ..ανεστάλη ο δραματικός τελευταίος ..γύρος του αγώνα.




Φτάσαμε έτσι στο καλοκαίρι, οπότε το ‘Μαξίμου’ –πάει να πει ο ίδιος ο ..μικρόνους-, της ζητά να εγκαταλείψει την υπουργική θέση και να είναι ‘υποψήφια περιφερειάρχης Αττικής’. Εκείνη, βέβαια αρνείται, οπότε ..διαρρέει μια ‘δυσαρέσκεια’ η οποία είχε σαν αποτέλεσμα να της αφαιρεθεί το χαρτοφυλάκιο της ‘ενέργειας’ και να της αφήσουν μόνο εκείνο του ‘περιβάλλοντος’.




Τώρα, έρχονται ακόμη δύο αποφάσεις της, που πιστεύω πως οξύνουν κι άλλο την κατάσταση.




Η πρώτη αφορά τους αγρότες του …φραπέ. Η απόφασή της για περιορισμό στο 1% της έκτασης που θα μπορούν οι αγρότες να ..σπείρουν φωτοβολταϊκά, προφανώς θα δυσαρεστήσει τα συμφέροντα των οπαδών της προόδου, καθώς και του ..βραβευμένου στοχαστή τους.


Το πιο σοβαρό όμως, είναι ασφαλώς η χθεσινή της δήλωση πως ‘καμιά ρύθμιση για τα αυθαίρετα δεν μπορεί να γίνει μετά τον νόμο του Τρίτση’ !! Σοβαρό, γιατί έρχεται σε ευθεία σύγκρουση με τον τσάρο παντών των Ρωσιών !! Αυτόν που και μόνη η υπογραφή του δεσμεύει ένα έθνος !! Τι ‘δεσμεύει’ λέω, σχεδόν ‘υποδουλώνει’ !! Τον κ. Παπακωνσταντίνου !! Τι θα κάνει τώρα ο κ. Παπακωνσταντίνου, που σ’ αυτή τη ‘ρυθμισούλα’ είχε υπολογίσει κάποια …εκατομμυριάκια;;; Πώς βγαίνεις, κυρά μου, απ’ αριστερά, την ώρα που εμείς έχουμε κατεβασμένα τα πανταλόνια;;; Θα μας το παίξεις εσύ τώρα η χθεσινή, σοσιαλίστρια;;; Κάτσε να πάω μια και δυο στον ..πατερούλη των προσκυνημένων, να σου πω εγώ !!.....

Έχω την αίσθηση, εδώ και μήνες, πως εκεί στο Υπουργείο Περιβάλλοντος και Κλιματικής Αλλαγής, σε κάποιο συρτάρι στο γραφείο της Υπουργού, είναι ήδη φτιαγμένη μια παραίτηση, που το μόνο που της λείπει είναι η ημερομηνία και η υπογραφή.

Η κ. Μπιρμπίλη δεν είναι κοινοβουλευτική. Τυπικά δεν εκπροσωπεί κανέναν. Θα μπορούσε όμως –υπό συνθήκες- να εκπροσωπήσει την μεγάλη πλειοψηφία του ελληνικού λαού. Να σταθεί όρθια μέσα στο ναυάγιο μιας παράνομης και προδοτικής κυβέρνησης.

Αρκεί να τους ..προλάβει. Γιατί οι ‘εχθροί’ της είναι έμπειροι. Θα κάνουν κάποιον μίνι ανασχηματισμό. Θα το ρίξουν σε ‘αργούς ρυθμούς’, και σε ‘αναποτελεσματικότητα’. Θα της ρίξουν άφοβα με το τσουβάλι την λάσπη, θα παρουσιάσουν την αντικατάστασή της, σαν ‘επιτάχυνση’ του κυβερνητικού τους έργου'. Θα κάνουν τα αδύνατα-δυνατά η αλλαγή της να μην κάνει πολιτικό ..θόρυβο..

Αρκεί να προλάβει, να τους τρίψει πρώτη στα μούτρα, την παραίτησή της…


Όσο για τα αυθαίρετα;;

Αυτά θα τα ..ρυθμίσουν έτσι κι αλλιώς…



 

Πέμπτη, 23 Δεκεμβρίου 2010

Η πάλη των τάξεων τελείωσε !...


Διαβάσατε τι προτείνει το ΙΟΒΕ, στην κυβέρνησή του Γ. Α. Παπανδρέου του Παραβάτη;;

Kατάργηση όλων των φοροαπαλλαγών που ΑΦΟΡΟΥΝ ΠΟΛΙΤΕΣ. Επανεξέταση όλων των επιδομάτων με ΕΙΣΟΔΗΜΑΤΙΚΑ ΚΡΙΤΗΡΙΑ. Κατεδάφιση των ‘ευγενών’ ασφαλιστικών ταμείων. Συγχώνευση ..ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΩΝ, και εξειδίκευσή τους, ανάλογα με τα ΣΥΓΚΡΙΤΙΚΑ τους πλεονεκτήματα (!!!). ΙΔΙΩΤΙΚΟΠΟΙΗΣΗ των υπόλοιπων νοσοκομείων που ΠΕΡΙΣΣΕΥΟΥΝ. Κατάργηση ρυθμίσεων τύπου ‘βασικού μετόχου’ που ΕΜΠΟΔΙΖΟΥΝ την δημιουργία ιδιωτικών νοσοκομείων και ειδικά διαγνωστικών κέντρων. Συγχώνευση και κατάργηση ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΩΝ ΜΟΝΑΔΩΝ και στην συνέχεια αξιοποίηση ΣΤΡΑΤΟΠΕΔΩΝ που περισσεύουν (!!) για την εξόφληση αμυντικών δαπανών. Συγχώνευση ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ ΙΔΡΥΜΑΤΩΝ. Σχεδιασμό της ΕΠΟΜΕΝΗΣ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΗΣ ΜΕΤΑΡΡΥΘΜΙΣΗΣ (!!!), και τέλος την χρησιμοποίηση ΜΑΝΑΤΖΕΡΣ για την υλοποίηση του κυβερνητικού έργου…


Και μην γκρινιάξετε πως όλα αυτά που προτείνει με την επιστημοσύνη του το ΙΟΒΕ, έχουν ταξικό χαρακτήρα. Όχι καλέ. Δεν τίθεται τέτοιο θέμα εδώ. Φτωχοί και πλούσιοι ΔΕΝ υπάρχουν. Το είπε άλλωστε και ο στοχαστής ηγέτης των πιστών χθες στη συζήτηση για τον προϋπολογισμό !! Η πάλη των τάξεων έχει τελειώσει ! Πού ζείτε;;....


Απ’ τη μια υπάρχουν οι σώφρονες οπαδοί της προόδου κι απ΄ την άλλη, αφελείς και οπισθοδρομικοί φορείς της στασιμότητας ! Διότι εάν δεν είσαι υπέρ της πολιτικής της κυβέρνησης, είσαι ‘μέρος του ‘προβλήματος’ !!


Ποιο είναι το πρόβλημα;; Μας το εξήγησε κι αυτό ο πρωθυπουργός: Είναι o Κινέζικος ...καπιταλισμός, που επιτίθεται στον …καπιταλισμό του ‘αναπτυγμένου κόσμου’, και που τι να κάμει τώρα ο καημενούλης (αναπτυγμένος κόσμος) μπροστά στους άθεους, απλήρωτους και ρυπαίνοντες σχιστομάτηδες;; Μα να προωθήσει την ‘ποιότις’ την ‘καινοτομία’ και την ‘πράσινη ανάπτυξη’ καλέ !.....


Εκεί, δηλαδή, που τείνουν και οι πιο πάνω προτάσεις του ΙΟΒΕ…..

Τετάρτη, 22 Δεκεμβρίου 2010

Ομιλία Σοφίας Σακοράφα στη Βουλή (αναδημοσίευση)


Ομιλία της Σοφίας Σακόραφα κατά την Κύρωση του κρατικού προϋπολογισμού του οικονομικού έτους 2011.


22/12/2010


Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,Ένα σημαντικό ερώτημα που καταρχήν πρέπει να απαντηθεί είναι γιατί φτάσαμε έως εδώ.Και το “ως εδώ” περιλαμβάνει και αυτόν το φετινό, κατ' όνομα προϋπολογισμό.



Συνοπτικά αναφέρω ότι στο δυτικό καπιταλισμό, από τη δεκαετία του 70, η ιδιοκτησία είναι έμμεση.Οι ιδιοκτήτες των μέσων παραγωγής δεν έχουν ονοματεπώνυμο.Είναι το περίφημο χρηματιστηριακό κεφάλαιο (funds), που αποπροσωποποιεί σε σημαντικό βαθμό την ιδιοκτησία, αφού δεν είναι κάτοχος παραγωγικών μέσων.Προτεραιότητά του δεν είναι η υπεραξία του προϊόντος, αλλά οι δανειακές ανάγκες, τα πλεονάσματα, αφού δουλειά τους είναι να εμπορεύονται χρήμα.Αυτό λοιπόν που παρουσιάζεται προσχηματικά σαν ανήθικη δραστηριότητα, σαν φούσκα,δεν είναι παρά η πιο ανεπτυγμένη μορφή του δυτικού καπιταλισμού.Το τζογάρισμα, δηλαδή, πάνω στο απόλυτο φετίχ, στο χρήμα.




Ωστόσο, ακόμη κι έτσι, ο δυτικός καπιταλισμός έχει ανάγκη από παραγόμενες υπεραξίες, από αγαθά δηλαδή.To γεγονός ότι η μεγαλύτερη ασφάλεια για το ευρώ είναι η γερμανική παραγωγή βιομηχανικών προϊόντων,Το γεγονός ότι οι Η.Π.Α. βασίζονται στην παραγωγή αξιόπιστων στρατιωτικών συστημάτων,αποδεικνύουν ότι η βάση είναι πάντα η υπεραξία στο εμπόρευμα.Όταν το χρήμα δε βασίζεται σε αυτήν, τότε απλώς η οικονομία καταρρέει.




Κι εδώ βρίσκεται το πραγματικό δράμα της Ελλάδας.Δεν δημιουργεί και δεν παράγει σχεδόν καμία υπεραξία.Χάθηκε το τρένο της βιομηχανικής επανάστασης,χάσαμε το τρένο της τεχνολογίας, και εδώ και καιρό, δυστυχώς, χάνουμε και το τρένο της πράσινης οικονομίας.Αυτή είναι η κυρίαρχη αιτία της τεράστιας κρίσης στην πατρίδα μας.




Γιατί έγινε αυτό ?Η απάντηση βρίσκεται στην ιστορική διαδρομή και στα πολιτικά δεδομένα της χώρας μας.Η αστική τάξη της Ελλάδας υπήρξε παρασιτική και κρατικοδίαιτη και ποτέ δεν υπηρέτησε τον ιστορικό της ρόλο, που είναι η ορθολογική παραγωγή.Και βέβαια είναι τεράστια η ευθύνη που έχουν και τα κόμματα εξουσίας, αφού η μεν ζητούσε και τα δε την ταϊζανε με αντάλλαγμα τη διατήρηση τους στην εξουσία.Ένα πλέγμα, με συγκοινωνούντα δοχεία, με μόνιμο τροφοδότη το δανεισμό, ο οποίος κάλυπτε την παταγώδη αποτυχία κομμάτων και κυρίαρχης τάξης να αναπτύξουν αυτοδύναμα τη χώρα.Αυτό το στρεβλό μοντέλο, με δεκανίκια την υποφορολόγηση του κεφαλαίου, την καταλήστευση των ταμείων και την καταστροφή παραδοσιακών παραγωγικών δομών, όπως η γεωργία, έφεραν τα σημερινά αποτελέσματα.Ελλείμματα, δημόσιο χρέος, ανύπαρκτη παραγωγική βάση.




Είναι σαφές ότι όποια ανάλυση ενοχοποιεί το δημόσιο υπάλληλο, το κόστος εργασίας, τα κοινωνικά κεκτημένα δεν είναι απλώς ψεύτικη, αλλά είναι και πολιτικά χυδαία.Γιατί είναι πολιτική χυδαιότητα να πληρώνει αυτός που δε φταίει και την απόφαση αυτή να την παίρνουνχέρι-χέρι, αυτός που φέρει τη βαρύνουσα πολιτική ευθύνη,με αυτόν που φέρει τη βαρύνουσα οικονομική ευθύνη.




Το δεύτερο ερώτημα που πρέπει να απαντηθεί είναι αν, με δεδομένη αυτήν την κατάσταση και επίσης με δεδομένη την παγκόσμια οικονομική κρίση, η προσφυγή στο ΔΝΤ ήταν μονόδρομος.Κατά την άποψή μου, κατηγορηματικά όχι, η προσφυγή στο ΔΝΤ δεν ήταν μονόδρομος.Σε καμιά περίπτωση δεν αρκούν τα ελλείμματα για να οδηγηθεί μια χώρα σε χρεοκοπία.Το έλλειμμα της ευρωζώνης, των ΗΠΑ, ακόμη χειρότερα της Ιαπωνίας το αποδεικνύουν.




Ναι, λένε κάποιοι, όμως η Ελλάδα δεν έχει μόνο υψηλά ελλείμματα έχει και υψηλό δημόσιο χρέος.Στοιχεία ΔΝΤ:Το συνολικό χρέος της Ελλάδας είναι στο μέσο όρο της ΕυρωζώνηςΗ χώρα μας, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,είτε από άγνοια, είτε από σκοπιμότητα αφέθηκε και έγινε το επίκεντρο κερδοσκοπικών επιθέσεων.Αυτή είναι η πραγματικότητα, τη ζήσαμε. Αυτή είναι η αλήθεια.




Η πολιτική κρίση του καθενός αφορά στο εάν αυτό έγινε από άγνοια ή σκοπιμότητα.Θα δείξει η ιστορία εάν η κυβέρνηση υπήρξε αφελής και ακούσια χειραγωγούμενη,ή εάν υπήρξε ο άλλος πόλος μιας συμφωνίας με καταστρεπτικές συνέπειες για το λαό και τη χώρα μας.Συνέπειες που, κατά την άποψή μου, δεν υπήρξαν το αποτέλεσμα μιας επιλογής,αλλά το ζητούμενο μιας πολιτικής.




Και φτάνουμε στο σήμερα και στη συζήτηση του προϋπολογισμού.Ένας προϋπολογισμός, που είναι το πιο απτό αποτέλεσμα της καταστροφής που υφίσταται η χώρα μας και ο λαός μας.Που είναι προϋπολογισμός χώρας με μειωμένη κυριαρχία.Ένας προϋπολογισμός που καλούνται να επωμισθούν μεν οι Έλληνες πολίτες, αλλά αποτελεί φιρμάνι του ΔΝΤ, που απλώς και μόνο το επικυρώνει η Βουλή.Ένα φιρμάνι που την επομένη κιόλας μέρα θα ανατραπεί προς το χειρότερο.




Και το κρίσιμο ερώτημα είναι υπάρχει άλλος δρόμος?Υπάρχει.Πάρτε παράδειγμα άλλης, σοβαρής, πολιτικής.Ουγγαρία. Μέλος της Ε.Ε.Δεν μιλάμε για καμιά επαναστατική διαδικασία.Η συντηρητική κυβέρνηση Όρμπαν είπε όχι στο ΔΝΤ, αλλά:επέβαλε για τρία χρόνια έκτακτη εισφορά ύψους 0,45% στα ακαθάριστα έσοδα των τραπεζών,έκτακτη φορολογία 5,2% στα συμβόλαια των ασφαλιστικών εταιριώνκαι έκτακτη φορολογία μέχρι 6% στις χρηματιστηριακές εταιρίες και σε όλες τις υπόλοιπες χρηματοπιστωτικές δραστηριότητες.




Και σε αυτό το σημείο κυρίες και κύριοι συνάδελφοι καταθέτω μια πρόταση, τακτικού χαρακτήρα, και απευθύνομαι σε όλες τις πρωτοπόρες δυνάμεις του τόπου.Καταθέτω μια πρόταση και απευθύνομαι σε όλους τους πολίτες που τους βομβαρδίζουν, επιβάλλοντας το πλέον φασιστικό δίλημμα : ή καταστροφή ή αιματηρή λιτότητα.Μόνο που αυτό το δίλημμα έχει κοινό παρανομαστή.Γιατί οι ανθρώπινες κοινωνίες δεν είναι τα λογιστικά νούμερα, που ακόμη και αυτά δε βγαίνουν,αλλά οι άνθρωποι.




Επί του πρακτέου λοιπόν η πρότασή μου είναι:




Η Δημιουργία Επιτροπής Λογιστικού Ελέγχου του δημοσίου χρέους, κατά τα πρότυπα του Εκουαδόρ.Δε μιλάω δηλαδή στη βάση υποθέσεων,αλλά στη βάση μιας εφικτής και ήδη εφαρμοσμένης λύσης από το 2006.


Αυτή η Επιτροπή αποτελείται από ειδικούς, από διεθνείς προσωπικότητες υψηλού κύρους.Και δε μιλώ μόνο για Επιτροπή πεφωτισμένων, αλλά για επιτροπή ειδικών, που με τη συνδρομή των εργαζομένων θα δημιουργήσουμε ένα ενιαίο μέτωπο ανασυγκρότησης.Την Επιτροπή συνδράμουν τα όργανα του κράτους, το υπουργείο Δικαιοσύνης, Οικονομικών, το Γενικό Λογιστήριο, το Ελεγκτικό Συνέδριο, νομικοί, ορκωτοί λογιστές, συνταγματολόγοι.




Σκοπός της επιτροπής είναι ο εξονυχιστικός λογιστικός έλεγχος του διεθνούς και εγχώριου χρέους, το τονίζω, από τη μεταπολίτευση και μετά.Εξετάζει όλες τις συβάσεις που αφορούν σε όλους τους τομείς. (Επισημαίνω απλά τις τερατώδεις συμβάσεις των υπερχρεωμένων ολυμπιακών αγώνων).Όλα τα διμερή δάνεια που σύναψε η χώρα μας.(Τονίζω ιδιαίτερα αυτά που δίνονταν για να υποστηριχθεί δήθεν η αγορά προϊόντων αιχμής, όπως η Ζίμενς και τα εξοπλιστικά προγράμματα).Εξετάζει κάθε τι που αφορά στο δανεισμό και ανοίγει προσωπικούς τραπεζικούς λογαριασμούς, όλων των εμπλεκομένων.Σκοπός μας να “ξεσκονίσουμε” τους λογαριασμούς μας.Σκοπός η πολυσυζητημένη διαφάνεια.Να βρούμε ποιό κομμάτι αυτού του χρέους είναι προϊόν διαφθοράς.Επομένως παράνομο ή απεχθές.Και το αρνούμαστε.




Άρνηση του απεχθούς χρέους, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι.Στο Εκουαδόρ αποτελούσε το 70 % του χρέους υπό τη μορφή ομολόγων.Και σε όσους βιαστούν να πουν ότι το Εκουαδόρ είναι μια τελείως διαφορετική χώρα, απαντώ ότι,αυτή η διαφορά αποτελεί και το στρατηγικό μας πλεονέκτημα.Το Εκουαδόρ, όπως πολύ χαρακτηριστικά αναφέρει ο οικονομολόγος Ερίκ Τουσέν, που υπήρξε μέλος αυτής της Επιτροπής,δεν έχει καν δικό του νόμισμα, κατά συνέπεια είναι πολύ πιο εκτεθειμένο στις διεθνείς αγορές,το ΑΕΠ του είναι στο 12% του ελληνικούκαι το κατά κεφαλήν εισόδημα στο 10% του ελληνικού.




Απέναντι δε, στην απειλή για εκβιασμό των αγορών, απαντάμε πάλι με την πραγματικότητα.Πουθενά στην πράξη δεν έχει επιβεβαιωθεί αυτός ο εκβιασμός, ούτε στη Ρωσία το 1998, ούτε και στην Αργεντινή το 2001!




Η αναγκαία, η ζωτική προϋπόθεση για αυτήν την πολιτική επιλογή είναι να υπάρχει πολιτική βούληση με ένα διαφορετικό προσανατολισμό.Σε αυτή την κατεύθυνση συντάσσομαι με όλες τις πρωτοπόρες προοδευτικές δυνάμεις του τόπου, γιατί είναι οι μόνες που μπορούν να πλαισιωθούν από τον κόσμο της εργασίας και του μόχθου για τη συγκρότηση ενός μετώπου με μία άλλη λογική:Μία άλλη λογική που δεν είναι πλέον εάν μπορεί η Ελλάδα να πληρώσει το δημόσιο χρέος της , αλλά τί πρέπει να πληρώσει η Ελλάδα από το δημόσιο χρέος της.




Αυτή τη λογική θεωρώ σαν απαρχή μιας διαφορετικής στρατηγικής αντίληψης.Την απευθύνω και σε αυτούς που δηλώνουν υπέρμαχοι της διαφάνειας,Και σε αυτούς που είναι υπέρμαχοι ενός άλλου κόσμου, σαν την αναγκαία προϋπόθεση δικαίου και δικαιοσύνης.




Δεν το σχολιάζω καν. Χρειάζεται;;...

Κυριακή, 19 Δεκεμβρίου 2010

Χριστουγεννιάτικο..


Βράδυ. Κάτω από μια σόμπα περιβάλλοντος, πίνω ζεστό καφέ. Ίσως στην ομορφότερη περιοχή της Αθήνας.



Φάτσα μου, έχω την ανατολική πλευρά του νέου μουσείου της Ακρόπολης. Στα δεξιά, πίσω απ’ το νεοκλασικό του Μακρυγιάννη, προφταίνει να φανεί ο φωτισμένος βράχος με τον Παρθενώνα.




Κάνει κρύο, μα υπάρχει κόσμος στον δρόμο. Ωστόσο, στα τραπεζάκια που κάθομαι, δεν υπάρχει άλλος. Καμιά φορά, νομίζω πως είμαι ο τελευταίος καπνιστής που απέμεινα στην πόλη του Μπεχράκη. Ο τελευταίος πουντιασμένος καπνιστής..




Τότε ήλθε. Ο καφές είχε σχεδόν τελειώσει. Η ώρα είχε περάσει, σε λίγο θα έπρεπε να φύγω. Με πλησίασε, ανοίγοντας δρόμο ανάμεσα στα τραπέζια. Ήταν δεν ήταν στα επτά. Ζεστό μπουφάν. Στην πλάτη κρεμόταν η θήκη. Στο στήθος ένα μικροσκοπικό ροζ πορτοφολάκι. Χωρίς να πει κουβέντα, στήριξε το βιολί στο λαιμό της. Μικροσκοπικό βιολί. Ενός τετάρτου. Μικροσκοπικό δοξάρι. Σπασμένο, και κολλημένο με ζιλοτέϊπ.

Τα κρυωμένα παιδικά δακτυλάκια, πάτησαν τις νότες. Το σπασμένο δοξάρι, χάιδεψε τις χορδές. Δεν ήταν κανένα κομμάτι. Ούτε χριστουγεννιάτικο. Ούτε τίποτε γνωστό. Μερικές νότες μόνο, χωρίς άλλο νόημα. Ωστόσο, η μικρούλα, φώς φανάρι, το παιχνίδι της ήξερε να το ακούει. Ο ήχος δεν ήταν αρχάριος. Δεν ήταν φάλτσος. Δυο τρεις νότες όλες κι όλες, μα νότες καθαρές. Βιολί…




Εκμεταλλεύτηκα τον χρόνο που χρειαζόμουν για να ψάξω στην τσέπη μου για μερικά ψιλά.


-Πώς σε λένε;; τη ρώτησα.


-Στεφανί !


Η φωνή της ήταν ολόιδια με του βιολιού ! Κρυστάλλινη. Παιδική.


-Στεφανία;;


-Στεφανί ! Επανέλαβε. ‘Όπως λέμε Στεφανία, αλλά αφαιρούμε το άλφα’ !!...


Είχε ξανθά μαλλιά, και τα πιο γαλάζια ματάκια που έχω δει. Να ήταν τάχα απ’ την Ελλάδα;; Να ήταν παιδί κάποιου μετανάστη;; Τα ελληνικά της ήταν άψογα. Χωρίς καμιά ξένη πρόσμιξη. Τί σημασία είχε άλλωστε. Μιλούσε άψογα τη γλώσσα της πατρίδας της. Της πατρίδας που είχε ασφαλώς γεννηθεί. Της πατρίδας που στο σχολειό της πήγαινε. Πρώτη δημοτικού;; Νηπιαγωγείο;; Κάπου εκεί..


Πήρε τα ψιλά, και τα έβαλε στο ροζ πορτοφολάκι, κλείνοντας με προσοχή το φερμουάρ.


-Σ’ αφήνω τώρα να πιεις τον καφέ σου με την ησυχία σου, είπε !!


Και χάθηκε έτσι βιαστικά όπως είχε εμφανισθεί..


Την ακολούθησα άφωνος με το βλέμμα μου, να χάνεται μέσα στην κρύα νύχτα. Ανησύχησα. Αναζήτησα, έστω από μακριά, κάποιον, κάποια μάνα, κάποιον ενήλικα, να την ‘συνοδεύει’. Δεν μπόρεσα να δω κάτι. Μου ήλθαν στο μυαλό, οι γνωστές αφίσες στο μετρό, με τα εξαφανισμένα παιδιά. Πόσο εύκολο θα ήταν, για κάποιον που θα ήθελε να κάνει κακό. Ανατρίχιασα..


Μετά, πάλι, το μυαλό μου έδιωξε την ασχήμια.


..'Να πιεις τον καφέ σου με την ησυχία σου’ !!..


Την φαντάστηκα, να ‘ενοχλεί’ τον μπαμπά της, την ώρα που κουρασμένος θα έπινε καφέ στο σπίτι. Την φαντάστηκα να τρέχει να ανεβαίνει στα πόδια του, να τρέχει στην αγκαλιά του. Άθελά μου χαμογέλασα.


Την φαντάστηκα, να την βάζει ο μπαμπούλης της, στο κρεβάτι, το βράδυ για να κοιμηθεί. Την φαντάστηκα, να της δίνει ένα γλυκό φιλί-καληνύχτα. Φαντάστηκα, τα γαλάζια της ματάκια, να νυστάζουν αποκαμωμένα, και να φεύγουν στον κόσμο των ονείρων ευτυχισμένα. Των ονείρων, που είναι ίδια, ολόιδια, σ’ όλα τα παιδικά μάτια. Άσχετα, αν ο ‘μπαμπούλης’ είναι πλούσιος ή φτωχός. Άσχετα εάν το δοξάρι είναι σπασμένο και κολλημένο με ζιλοτέϊπ. Άσχετα αν το δωμάτιο είναι μεγάλο ή μικρό. Άσχετα αν η κούραση είναι απ’ το πολύ παιχνίδι με το τελευταίο μοντέλο του ps portable, ή απ’ το πολύ περπάτημα, για να γεμίσει το ροζ πορτοφολάκι..


Όπως λέμε Στεφανία, αλλά αφαιρούμε το άλφα !!...


Θύμωσα.


Η Στεφανί, δεν θα γίνει ποτέ μουσικός. Κι ας έχει ταλέντο, κι ας έχει από τα επτά της το αυτί να καταλάβει πότε αυτό το ξύλινο παιχνίδι κελαηδά γλυκά, και πότε νιαουρίζει φάλτσα. Δεν θα γίνει ποτέ μουσικός, τα ωδεία είναι ιδιωτικές επιχειρήσεις, θέλουν δίδακτρα, κι η Στεφανί έχει να γεμίσει το ροζ πορτοφολάκι κάθε βράδυ ! Γι αυτό δεν είχε παίξει ‘κάτι’. Ποιος να της το μάθει το κάτι της Στεφανί;; ..


Μάζεψα τα πράγματά μου, και πήρα με βαριά βήματα το δρόμο. Τα γαλάζια μάτια. Η γλυκιά βιολίστικη φωνούλα. Η αθώα παιδική σοβαρότητα που έκλεινε με προσοχή το πορτοφολάκι, είχαν καρφωθεί στο μυαλό μου..


Θύμωσα.


Εκεί, στον κόσμο που δεν ανήκουμε. Εκεί στον κόσμο που αφήνουμε πίσω μας. Στο κόσμο που διαγράφουμε έτσι με μια μολυβιά. Στον κόσμο της ‘στασιμότητας’, που οι ηγέτες μας με ζήλο δυσφημίζουν έναντι του δικού τους εκσυγχρονισμένου οράματος. Έναντι του ιδιωτικοποιημένου κόσμου των επιχειρήσεων της ‘κοινωνικής ευθύνης’. Έναντι των ωδείων της κοινωνικής ευθύνης. Στον κόσμο αυτόν, αφήνουμε πίσω μας και την Στεφανί.. Την χάνουμε για πάντα…


Ένας κόμπος ανέβηκε στον λαιμό μου.


Όχι. Δεν ‘λυπήθηκα’ την Στεφανί. Δεν την λυπήθηκα, εμάς λυπήθηκα. Εμάς που όσο και να τον σπρώξουμε τον κανακάρη μας, όσα τέλεια δοξάρια και να του πάρουμε, όσους καθηγητές και να πληρώσουμε, τον ήχο της Στεφανί δεν θα τον βγάλει ποτέ με το στανιό. Γιατί η Στεφανί, μπορεί να μην γίνει ποτέ μουσικός, αλλά εύκολα θα το πάρει το ταλέντο της, και θα το μετασχηματίσει σε ταλέντο άλλο. Και θα το κάνει ζωή. Και θα το κάνει επιτυχία. Και θα το κάνει ουσία και στόχο πραγματικό. Σιγά μην λυπηθώ την Στεφανί !...


Έφτασα στον προορισμό μου.


Καμιά φορά δεν χρειάζεται να βρεις εσύ τα Χριστούγεννα. Έρχονται εκείνα και σε βρίσκουν. Όπως δεν χρειάζεται να αναζητήσεις πάντα την αλήθεια. Σου αποκαλύπτεται εκείνη, μόνη της.


Όπως ένα κρύο βράδυ, πίνοντας τις τελευταίες γουλιές καφέ κάτω από μια σόμπα εξωτερικού χώρου..


Όπως λέμε Στεφανία, αλλά αφαιρούμε το άλφα.

Πέμπτη, 16 Δεκεμβρίου 2010

Περιμένω..


Μπορεί κανείς να αιτιολογήσει 100% αυτό που έγινε χθες με τον Χατζηδάκη. Μπορεί να το εξηγήσει με όρους ιστορικούς, πολιτικούς, κοινωνιολογικούς, ακόμη και ψυχαναλυτικούς. Μπορεί κανείς να αισθανθεί όλη την γκάμα των ‘συναισθημάτων’. Απ’ το να ‘πανηγυρίσει’ για το ‘φουσκωμένο ποτάμι της λαϊκής οργής’, μέχρι να ‘κρύψει τη χαρά του’, λέγοντας πως απλά ήταν ένα ‘ατυχές γεγονός’, μια ‘παράπλευρη απώλεια’ του ‘ένδοξου ταξικού αγώνα’.

Εξίσου εύκολα, μπορεί, άλλωστε, να φανταστεί τους πραγματικούς ηθικούς αυτουργούς, να βρει εύκολα τους ‘πραγματικούς ενόχους’, να απαλλάξει τους ‘φυσικούς αυτουργούς’, να υποδείξει τρόικες, μνημόνια, τον Παπανδρέου φυσικά. Ακόμη και το ίδιο το θύμα θα μπορούσε να ενοχοποιηθεί, να καταδειχθεί η προδοτική του πολιτική ιστορία, να χλευαστεί ακόμη και η επιπολαιότητά του, να βρεθεί εκεί που βρέθηκε, την ώρα που βρέθηκε, το ίδιο είπε εξ άλλου και ο Κούγιας για τον Γρηγορόπουλο: Τι γύρευε τέτοια ώρα στα Εξάρχεια…

Εγώ, δυστυχώς, ΔΕΝ ΜΠΟΡΩ να δείξω αυτή τη φωτογραφία στον ..γιό μου. Όπως και πολλές άλλες φωτογραφίες, -θα συμφωνήσω-, με ζαρντινιέρες, Marfin, κλπ. Αλλά ΟΥΤΕ ΑΥΤΗΝ. Ως εκ τούτου, περιμένω -και ελπίζω-, τα κόμματα της αριστεράς, να ΚΑΤΑΔΙΚΑΣΟΥΝ απερίφραστα το γεγονός.

Περιμένω, επίσης -χωρίς να το ελπίζω- και απ’ τον πρωθυπουργό, αφού αντιληφθεί επιτέλους ΠΟΥ ΟΔΗΓΕΙ αυτή τη χώρα, να παραιτηθεί και να προκηρύξει άμεσα εκλογές.

Τρίτη, 14 Δεκεμβρίου 2010

Ειλικρινή ..μέτρα !


Διαβάζω, ανάμεσα στα 30 νέα ‘μέτρα’ που σχεδιάζει η πεφωτισμένη κυβέρνηση του ηγέτη των πιστών, για την ‘σωτηρία της χώρας’:

Κατηγορία: ‘Τα παίρνω κατ’ ευθείαν (αμέσως) απ’ την τσέπη σας’:
Μείωση στους μισθούς των ΔΕΚΟ πάνω από 1.800 ευρώ (μικτά) Ταβάνι στα επιδόματα 10%
Πλαφόν στις αμοιβές ΔΕΚΟ 4.000 ευρώ
Περικοπές οικογενειακών επιδομάτων 150 εκατ. ευρώ.
Αναστολή στις ονομαστικές αυξήσεις συντάξεων 250 εκατ. ευρώ
Μείωση των επιδομάτων ανεργίας 500 εκατ. ευρώ.


Κατηγορία: ‘Τα παίρνω έμμεσα (αμέσως) απ’ την τσέπη σας’:Αύξηση στα εισιτήρια των αστικών συγκοινωνιών 30%
Εξίσωση ΕΦΚ σε πετρέλαιο θέρμανσης - κίνησης 400 εκατ. ευρώ.
Αύξηση συντελεστών ΦΠΑ 800 εκατ.
Δεύτερη αναθεώρηση αντικειμενικών τιμών 200 εκατ. ευρώ
Διεύρυνση βάσης ΦΠΑ 300 εκατ. ευρώ
Πλήρη εφαρμογή του πράσινου φόρου 150 εκατ. ευρώ
Νέος ειδικός φόρος στα αυθαίρετα 100 εκατ. Ευρώ.
.
Κατηγορία: ‘Κατεδαφίζω το κράτος’
Μείωση της απασχόλησης στο Δημόσιο 660 εκατ.
Αναδιοργάνωση της τοπικής αυτοδιοίκησης 500 εκατ. ευρώ
Μείωση των επιδοτήσεων στις ΔΕΚΟ 800 εκατ. ευρώ.
Περικοπή στις δαπάνες του ΠΔΕ (Δημόσιες επενδύσεις), 500 εκατ. Ευρώ.
.
Διαβάζω και τις ‘αποκρατικοποιήσεις’ που ‘σκέπτεται’ η …ίδια κυβέρνηση, του …ίδιου ηγέτη των πιστών.Καζίνο Πάρνηθας, δεύτερο τρίμηνο 2011 με πώληση του 49% σε στρατηγικό επενδυτή. Προσδοκώμενα έσοδα (120-150 εκατ. ευρώ).
Διεθνή Αερολιμένα Αθηνών, δεύτερο τρίμηνο. Το δημόσιο κατέχει 55% το οποίο και θα διατηρήσει παρατείνοντας ωστόσο τη σύμβαση παραχώρησης (200-300 εκατ. ευρώ)
Φάσμα συχνοτήτων: Τρίτο τρίμηνο του 2011, συμβάσεις παραχώρησης (250-300 εκατ. ευρώ).
Ελληνικά αμυντικά συστήματα: Τρίτο τρίμηνο, πώληση ποσοστού από το 99,81% που κατέχει το Δημόσιο σε στρατηγικό επενδυτή.
ΤΡΑΙΝΟΣΕ: Τέταρτο τρίμηνο. Η εταιρεία ανήκει σήμερα κατά 100% στο Δημόσιο. Σχεδιάζεται η πώληση ποσοστού σε στρατηγικό επενδυτή (10-35 εκατ. ευρώ).
ΛΑΡΚΟ: Τέταρτο τρίμηνο. Πώλησης του 55,19% που ανήκει στο Δημόσιο σε στρατηγικό επενδυτή.
Εγνατία: Τέταρτο τρίμηνο: Συμβάσεις παραχώρησης.
ΔΕΠΑ: Τέταρτο τρίμηνο με τον σχεδιασμό να βρίσκεται σε εξέλιξη.

Κατ’ αρχήν, είναι φανερό απ’ τις δυο πρώτες ‘ομάδες’ μέτρων, πως η εισπρακτική λαίλαπα συνεχίζεται με μεγαλύτερη ακόμη ένταση, σε βάρος ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΑ των πολιτών και των εργαζομένων (όλα για τον πολίτη). Με ανατριχιαστικές ‘λεπτομέρειες’, όπως πχ η εγκληματική ‘μείωση των επιδομάτων ανεργίας’ τη στιγμή που η ίδια η ανεργία διογκώνεται. Με παντελή κοινωνική αναλγησία (πετρέλαιο-εισιτήρια), κοινώς μας έχουν γραμμένους εκεί που δεν πιάνει μελάνι. Με άλλη μια απ’ τα ίδια, να φορολογούμε την ‘παρανομία’ που το ίδιο το κράτος όχι μόνον επέτρεψε, αλλά και υποδαύλισε αφού ‘κονόμαγε, τότε, και θέλει να ξανα ‘κονομήσει και τώρα (πράσινοι φόροι, αυθαίρετα). Με τουλάχιστον αμφίβολη αποτελεσματικότητα, παρατηρείστε την εκ νέου ‘αύξηση του ΦΠΑ’, ή την ‘διεύρυνση βάσης του ΦΠΑ’, τι στο διάολο θα αποφέρουν αυτά, όταν με όλα τα υπόλοιπα τορπιλίζεις την κατανάλωση.

Η επόμενη ‘ομάδα’, όμως, δείχνει την ακόμη πιο επικίνδυνη αλήθεια, για τον …γνωστό Ευρωπαίο Στοχαστή: Πως έχει επιλέξει να κατεδαφίσει το κράτος. Εκείνα τα 660 εκ. ‘μείωση της απασχόλησης’ σημαίνουν απλά, πως δεν θα διστάσουν ακόμη και απολύσεις να κάνουν. Τα 500 εκ. από κάτω, αποκαλύπτουν την πραγματική ‘αιτία’ του Καλλικράτη. Οι ΔΕΚΟ, θυμηθείτε πως είναι ‘κοινής ωφέλειας’. Όσο για τις δημόσιες επενδύσεις, προφανώς θέλουμε να τις κάνουμε …ιδιωτικές.

Και φτάνουμε, στις ‘αποκρατικοποιήσεις’. Πάρνηθα. Ελ. Βενιζέλος. Ελλ. Αμυντικά συστήματα. ΤΡΑΙΝΟΣΕ. ΛΑΡΚΟ. Εγνατία, ΔΕΠΑ. Πάει να πει, τα φιλέτα. (την ΤΡΑΙΝΟΣΕ την κάναμε φιλέτο, αφού ρίξαμε τα ελλείμματα στο χρέος). Φιλέτα, που –το έχουμε ξαναδεί το έργο- θα τα πάρει ο άγιος στρατηγικός ιδιώτης επενδυτής, θα ‘κονομήσει όσο ‘κονομήσει, και μετά θα βρει μια πρόφαση θα την κάνει, και θα ξαναπετάξει τη στυμμένη λεμονόκουπα, ως ‘προβληματική’ πια, πίσω στα μούτρα μας.

Είτε πρόκειται για επικίνδυνη μικρόνοια του ηγέτη των πιστών, είτε για επικίνδυνο σχέδιο του ‘ανθρώπου του κεφαλαίου’, το αποτέλεσμα θα είναι το ίδιο. Δυστυχώς, μπαίνουμε στη φάση, όπου η κυβέρνηση θα προκαλέσει μη αναστρέψιμες ‘βλάβες’ στη χώρα. Διότι, τον μισθό, τη σύνταξη, τους θεσμούς, τους επαναφέρεις. Ότι όμως θα ξεπουλήσει τώρα ο κ. Παπανδρέου και η συμμορία του, άντε πάρ’ το πίσω. Ακούω για πετρέλαια. Για συνεκμεταλλεύσεις του Αιγαίου. Ακούω ‘αποτιμήσεις’ της ‘περιουσίας του Δημοσίου’. Φοβάμαι πως μπήκαμε στη φάση που –όπως πολύ εύστοχα κάπου περιέγραψε ο κ. Καζάκης- ο τοκογλύφος έρχεται, για ‘εκείνο το χωραφάκι στη ρεματιά’ !....

Η κυβέρνηση αυτή, πρέπει να φύγει όσο το δυνατόν ταχύτερα. Έναντι ακόμη και της πτώχευσης. Προτιμότερη είναι. Και, ξέρω, κάποιους ίσως στενοχωρώ. Κάποιοι δεν πείθονται. Κάποιοι ίσως πιστεύουν ακόμη, πως οι ‘προθέσεις’ είναι ‘καλές’. Κάποιοι, ίσως ακόμη να πιστεύουν, πως ‘φταίνε’ και οι ίδιοι, κάποιοι να πιστεύουν πως ‘μαζί τα φάγαμε’ όλοι, και πως επομένως οφείλουμε να πληρώσουμε, κλπ, κλπ. Δεν χρειάζεται όμως να επιχειρηματολογήσω εγώ. Ξαναδιαβάστε πιο πάνω, τα ‘μέτρα’. Λένε την μόνη αλήθεια._

Κυριακή, 12 Δεκεμβρίου 2010

Περί διαρθρωτικών αλλαγών...


Εάν το ένα επικοινωνιακό κόλπο της κυβέρνησης, τον τελευταίο χρόνο ήταν το ‘όλοι μαζί τα φάγαμε’, δηλαδή η κατάπτυστη ενοχοποίηση του ίδιου του θύματος, το δεύτερο αναμφίβολα ήταν οι περίφημες ‘διαρθρωτικές αλλαγές’. Διαρθρωτικές αλλαγές που προτάθηκαν πάντοτε, όποτε υπήρχε ανάγκη να γίνει επίθεση μέτρων, ενάντια σ’ έναν κλάδο εργαζομένων, σε κάποιο εργατικό κεκτημένο, σε όποιο επιχείρημα της αντίπαλης πλευράς.
Θα μπορούσε, πολύ εύκολα, ο οποιοσδήποτε λογικός πολίτης αυτής της χώρας, να αντιπαραθέσει στην κυβέρνηση, πως χρυσές και άγιες οι ‘διαρθρωτικές’ αλλαγές, οι τομές, οι εξορθολογισμοί και όλες οι υπόλοιπες όμορφες λέξεις, αλλά είναι ηλίου φαεινότερο, πως: Πρώτον: Χρειάζονται δεκαετίες για να συντελεστούν. Δεύτερον: Δεν υπάρχει χειρότερη στιγμή για να επιχειρηθούν απ’ αυτή που ζούμε, και Τρίτον και κυριότερο: Πως δεν είναι πολιτικά άφυλες.

Χρειάζονται δεκαετίες έντιμου κράτους, για να αποκτήσει, για παράδειγμα, ‘φορολογική συνείδηση’ ο πολίτης. Η όποια –άλλη περίπτωση- προστιματική ‘τακτοποίηση’ της αυθαιρεσίας μας, ποτέ δεν θα μας πείσει πως δεν γίνεται απλά για εισπρακτικούς λόγους, όταν εσύ ο ίδιος κλαίγεσαι καθημερινά πως πρέπει να μαζέψεις τόσα, για να την βγάλεις καθαρή μέχρι την επόμενη δόση. Τέλος, η περίφημη ‘πάταξη της φοροδιαφυγής’ είναι σαφέστατα ταξικά προσανατολισμένη, όταν κυνηγάς την απόδειξη του περιπτερά, ή όταν αυξάνεις τους έμμεσους φόρους ή τον ΦΠΑ βασικών αγαθών, ενώ ταυτόχρονα δίνεις φορολογικά κίνητρα στους επιχειρηματίες.

Επειδή, όμως, κανείς, απ’ την άλλη, λογικός πολίτης αυτής της χώρας, δεν θα μπορούσε να ισχυρισθεί, πως αλλαγές δεν χρειάζονται στην χώρα μας, ας δούμε από πιο κοντά. Μήπως, τάχα, αδικούμε τον πρωθυπουργό και την κυβέρνησή του; Μήπως πράγματι τον χρόνο που μας πέρασε, έγιναν και αλλαγές που ήσαν ζητούμενες; Που μας πήγαν μπροστά;; Μήπως είμαστε πράγματι ‘υπέρμαχοι της στασιμότητας’, όπως μας αποκαλεί ο κ. Δασκαλόπουλος του ΣΕΒ;;…

Η πρώτη-πρώτη αλλαγή που εντυπωσίασε, είναι αλήθεια, ήταν βέβαια εκείνη του opengov. Απ’ την μια έδινε την δυνατότητα της διαβούλευσης, απ’ την άλλη επιχειρήθηκε στελέχωση κρίσιμων θέσεων στην δημόσια διοίκηση, μέσα απ’ την ελεύθερη κατάθεση βιογραφικών, και την υποτιθέμενη ορθολογική επιλογή προσώπων.

Ας μην μιλήσω καλύτερα για το κομμάτι της ‘διαβούλευσης’, μπορείτε απλά να πάτε μια βολτίτσα στην τρέχουσα κουβέντα για την κάρτα του πολίτη, και να διαβάσετε τι αναρτάται εκεί καθημερινά. Πρόκειται σχεδόν για τηλεοπτικό ριάλιτι. Τηλεοπτικό τρίκ. Η ζούγκλα του κ. Τριανταφυλλόπουλου ! Όπου ‘καλούμε’ τριάντα νοματαίους, και τους βάζουμε να λύσουν ένα πρόβλημα. Μπορούν να κουβεντιάσουν τριάντα άνθρωποι μαζί;; Όχι ασφαλώς. Ζούγκλα θα γίνει. Αλλά θα έχει τηλεθέαση.

Και μπορεί, ως τηλεοπτικό σόου να είναι καλό σαν ιδέα, αλλά μην μου το πουλάτε σε συσκευασία διαρθρωτικής αλλαγής. Γιατί, εάν ισχυρίζεστε, πως βάζετε κάποιον υπάλληλο, να τα διαβάζει όλα αυτά προσεκτικά, ώστε κάτι απ’ όλα να το ‘κρατήσετε’, να το κάνετε νόμο, συγνώμη, αλλά με κοροϊδεύετε.

Το άλλο, τώρα με τα βιογραφικά, αυτό κάηκε κύριοι, απ’ τους ίδιους εσάς ! Γιατί ενώ στην αρχή παραδεχθήκατε πως κακώς ρωτούσατε για τις πολιτικές δράσεις των υποψηφίων, και άρον-άρον αποσύρατε την ερώτηση απ’ την φόρμα, μετά παραδεχθήκατε πως ‘κατατέθηκαν πάρα πολλά’ και δεν προλάβαινε ο κ. Πάγκαλος να τα ελέγξει, στο τέλος αποδείχθηκε πως διαλέγατε απλά τους ‘δικούς’ σας, μάλιστα χωρίς απόλυτη επιτυχία, θυμάστε εκείνον που αποδείχθηκε πρώην υβριστής και τον είχατε διορίσει !...

Πάμε παρακάτω, σοβαρή διαρθρωτική αλλαγή, υπήρξε το φορολογικό πολυνομοσχέδιο του Ιουνίου. Σοβαρή, που υποσχόταν δίκαιο και κυρίως σταθερό φορολογικό τοπίο. Που διαφημίστηκε όσο κανένα άλλο, που υποτίθεται θα φορολογούσε τους έχοντες ίδια με τους υπόλοιπους, που θα εφάρμοζε αντικειμενικά κριτήρια με αυστηρό τρόπο, που θα, θα , θα.

Τι απέγινε; Μέσα σ’ έναν κυκεώνα από 90 σελίδες, και πάνω από 100 εκκρεμότητες που υπετίθετο πως θα ρυθμίζονταν εκ των υστέρων με ‘υπουργικές αποφάσεις’, άρχιζε να ξεφτίζει. Αφαιρούσαμε το ένα τεκμήριο. Επιτρέπαμε να επαναπατριστούν τα κλεμμένα του Μαντέλη. Χωρίζαμε τους φόρους των κερδών σε διανεμόμενους και μη. Απαλλάσσαμε τους καναλάρχες από τον φόρο των διαφημίσεων. Καταργούσαμε το αφορολόγητο για να δημιουργηθεί το κίνημα των αποδείξεων. Κουραζόταν το κίνημα των αποδείξεων και καταφεύγαμε πανηγυρικά στην παλιά-καλή περαίωση. Και μόλις σε έξη μήνες φέρνουμε τώρα άλλες μπαρούφες στη βουλή, νέα φορολογικά ‘μέτρα’ !!

Πάμε παρακάτω. Διαφάνεια και διαύγεια. Ξεκίνησε, δουλεύει υποτίθεται σε όλα τα υπουργεία. Έχουν συσταθεί στις δημόσιες υπηρεσίες επιτροπές από κακόμοιρους υπαλλήλους που κάθε μέρα οφείλουν να αναρτούν στο διαδίκτυο, τις δαπάνες, για να βλέπει ο πολίτης πως τα λεφτά του ‘έπιασαν τόπο’ ! Και πέρα απ’ το μπάχαλο και την ‘παραγωγικότητα’ που έχει δημιουργηθεί, όπου χάνουν μέρες για να αναρτήσουν δαπάνες όπως η …αλλαγή κλειδαριάς στο τάδε ντουλάπι, ή η έξοδος στην σύνταξη της δείνα υπαλλήλου (!!), το μεγαλύτερο γέλιο έπεσε στις πρόσφατες εκλογές.


Διότι, σύμφωνα με τον νόμο, όφειλαν οι υποψήφιοι, να αναρτήσουν τα έσοδα (πάει να πει τις χορηγίες), και τις δαπάνες της προεκλογικής τους εκστρατείας. Με συγκίνηση, λοιπόν, σας πληροφορώ, πως οι τέσσερις διεκδικητές του ..θρόνου, στον Δήμο Αιγάλεω, (ένας εκ των οποίων εξελέγη μάλιστα) εισέπραξαν 0,00 ευρώ, και δαπάνησαν επίσης 0,00 ευρώ. Μόνος ειλικρινής, ο απερχόμενος Δήμαρχος, ο οποίος δεν εισέπραξε μεν τίποτε, αλλά δαπάνησε παρακαλώ, σε όλη την προεκλογική περίοδο, …816 ευρώ !!!...

Πάμε παρακατω. Ηλεκτρονική συνταγογράφηση !! Ποιά συνταγογράφηση;; Μόνο ενός ταμείου, που αποτελεί το 10% περίπου του συνόλου των συνταγών;; (ΟΑΕΕ). Που ανάγκασε με το στανιό τα φαρμακεία όλης της χώρας να αγοράζουν ειδικούς εκτυπωτές, να αντικαταστήσουν τις ταμειακές με PCs, να αγοράσουν ίντερνετ;; Που έπεσε την πρώτη μέρα της εφαρμογής του, επειδή κάποιος φωστήρας δεν υπολόγισε καλά τί σέρβερ χρειαζόταν;; Που η Δανία χρειάστηκε πέντε ολόκληρα χρόνια για να την εφαρμόσει 100%, κι εμεις θα χρειαστούμε δέκα και βάλε;;...


Να πάμε και παρακάτω;; Να πάμε στην περίφημη υπηρεσία ‘κατεδαφίσεων’ αυθαιρέτων που εξαγγέλθηκε απ’ την Περιβάλλοντος, και που κατέληξε να γκρεμίσει μονάχα την Φαντασία;; Να πάμε στο ‘ΑΣΕΠ Δημοσίων έργων’ που εξαγγέλθηκε απ’ τον κ. Ρέππα, και όσο το είδατε εσείς άλλο τόσο το έκανε κι εκείνος;; Να συνεχίσουμε με τις τακτοποιήσεις των ημιυπαίθριων, που θα πήγαιναν υποτίθεται στο ‘πράσινο ταμείο’ και κατέληξαν στην εξυπηρέτηση του δημόσιου χρέους; Να πάμε παρακάτω στην φορολόγηση της Εκκλησιαστικής Περιουσίας; Να συνεχίσουμε στον χωρισμό Εκκλησίας-Κράτους (αυτό μάλλον έμεινε στους λεονταρισμούς της κ. Διαμαντοπούλου, αλλά να μην είμαστε και άδικοι, δεν είχε ποτέ εξαγγελθεί). Ή μήπως να πάμε παρακάτω, να ψάξουμε εάν άλλαξε κάτι στις βουλευτικές ασυλίες ή στον νόμο περί ευθύνης υπουργών;;

Τι είχες Γιάννη, τι είχα πάντα, λοιπόν. Και μην ακούτε τα όσα μας τσαμπουνάνε για τομές και διαρθρωτικές αλλαγές. Προπετάσματα καπνού είναι και τίποτε άλλο.


Μία μόνο διαρθρωτική αλλαγή έγινε στον τόπο τον τελευταίο χρόνο, κι αυτή ήταν ο Καλλικράτης. Μεγάλο θέμα. Τεράστιο, θα ομολογήσω πως δεν έχω προσωπικά καταλήξει ακόμη. Υπόσχομαι δοθέντος χρόνου, να ασχοληθώ ειδικά στο μέλλον. Αλλά και γι αυτόν, δεν παύει να ισχύει πέρα για πέρα, και η πρώτη, όσο και η δεύτερη ένσταση. Πως ούτε η ‘βιασύνη’ του ταίριαζε, ούτε η στιγμή ήταν η πλέον κατάλληλη. Δεδομένα που δεν προοιωνίζουν εύκολο το μέλλον του.

Παρασκευή, 10 Δεκεμβρίου 2010

Δημοκρατία Fast Track !!..


Δεν παραιτείται ο πολύς κύριος Πετσάλνικος, ο ίδιος που όταν αναλάμβανε τον θεσμικό του ρόλο ως πρόεδρος του ελληνικού κοινοβουλίου, διαμαρτυρόταν για τις ‘άσχετες τροπολογίες της τελευταίας στιγμή’. Δεν παραιτείται, παρά το γεγονός πως εισάγεται σήμερα στη βουλή ένα ακόμη ‘πολυνομοσχέδιο’, με την διαδικασία, μάλιστα, του επείγοντος. Πολυνομοσχέδιο που ταυτόχρονα αλλάζει τον εργασιακό χάρτη των συλλογικών συμβάσεων, ταυτόχρονα ισοπεδώνει τους μισθούς στις ΔΕΚΟ, ταυτόχρονα εισάγει νέα φορολογικά άρθρα, ταυτόχρονα περιέχει τον νέο αναπτυξιακό νόμο.

Δεν παραιτείται, ούτε ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, ο ίδιος που πρόσφατα μας ‘μάλωνε’ καθώς δεν πήγαμε να ασκήσουμε το εκλογικό μας δικαίωμα στις δημοτικές. Δεν παραιτείται, αν και είναι φανερή η υποστολή κάθε δημοκρατικής διαδικασίας, από μια κυβέρνηση που τρέχει λαχανιασμένη πίσω απ’ τις ..δόσεις της ‘στήριξης’, αναγκάζοντας τους βουλευτές-πρόβατα να υπερψηφίσουν κάτι, που προφανώς δεν θα έχουν καν προλάβει να αναγνώσουν.


Μπορεί, ο κ. Παπανδρέου να πιστεύει όντως πως διασώζει τη χώρα. Μπορεί να πιστεύει, πως ενόψει της πτώχευσης, έχει το δικαίωμα να ακολουθήσει μεθόδους παρόμοιες εκείνου του κ. Μιχαλολιάκου, που υπόσχεται επίλυση του μεταναστευτικού …‘αυθημερόν’. Μπορεί ακόμη να πιστεύει, πως η Δημοκρατία είναι πολύ ‘αργό’ πολίτευμα, για τις περιστάσεις που αντιμετωπίζει ο καπιταλισμός. Ούτως ή άλλως ηγείται μιας …one night stand κυβέρνησης. Ψεκάστε. Σκουπίστε. Τελειώσατε !....


Οι θεσμικοί μας άρχοντες όμως;; Δεν γνωρίζουν, πως όταν στο κρασί του πολιτεύματος αρχίζεις και ρίχνεις νερό, αργά ή γρήγορα θα έλθει η ιστορική ώρα να το πληρώσεις;; Να το πληρώσεις, μάλιστα, συνήθως ακριβότερα απ’ την ..έκπτωση που τόλμησες;; Δεν γνωρίζουν πως πέρα και πάνω από οποιαδήποτε ‘πτώχευση’, ‘οικονομική συγκυρία’, ‘καθυστέρηση’, ‘επιτάχυνση’ οι ίδιοι βρίσκονται εκεί που βρίσκονται, για να διαφυλάττουν Θερμοπύλες;; Διότι το να μην τους ενδιαφέρει με τι τρόπο θα τους θυμηθεί η Ιστορία, αυτό είναι δικαίωμά τους. Το να λησμονούν, όμως τον όρκο τους, δεν επιτρέπεται.

Τετάρτη, 8 Δεκεμβρίου 2010

Αναπτυξη !!!....


Η τελευταία εύλογη επιδίωξη της σοσιαλιστικής μας κυβέρνησης, των ‘εργοδοτών’ της, των ‘υπηρετών’ της, αλλά και της μείζονος αντιπολίτευσης, είναι βέβαια η ‘ανάπτυξη’ ! Πήραμε τα επείγοντα μέτρα, για το έλλειμμα κλπ, είπε χθες ο πρωθυπουργός, τώρα μπαίνουμε στη χρονιά της έντασης των διαρθρωτικών αλλαγών, ώστε το 2012 να μπορέσουμε να περάσουμε σε φάση ‘ανάπτυξης’. Το ίδιο ακριβώς, άλλωστε, είπε και ο ‘γιατρός’ μας, κύριος ‘Δ.Ν.Τ.’, πως ‘χωρίς ανάπτυξη, δεν θα λυθεί το πρόβλημα της χώρας σας’.


 
Ανάπτυξη, είναι η φάση εκείνη της οικονομίας, όπου γίνονται επενδύσεις, μειώνεται η ανεργία, αυξάνεται το Α.Ε.Π. Ταυτόχρονα, με δεδομένο το πρόβλημα χρέους, η ανάπτυξη αυτή, σκόπιμο θα ήταν να συνοδεύεται με μείωση των κρατικών δαπανών, μείωση της φοροδιαφυγής, αύξηση των εσόδων, δημιουργία πρωτογενούς πλεονάσματος, έτσι ώστε στο τέλος της τριετίας, να είναι εφικτή η έναρξη –για πρώτη φορά ίσως- της μείωσης του δημόσιου χρέους, και ασφαλώς η άνετη αναχρηματοδότηση απ’ τις αγορές.


Οι περισσότεροι ‘συνήγοροι’ του πιο πάνω σχεδίου, χρησιμοποιούν την συνήθη δικηγορίστικη τακτική αθώωσης του κατηγορουμένου, όπου για να επιβεβαιωθεί το ακαταλόγιστο, επιδεικνύουν ‘τα χαρτιά του’, το εξιτήριο απ’ το Δαφνί, κλπ. Παρομοίως μ’ αυτή την ‘τακτική’, λοιπόν, και προς επιβεβαίωση του γενικότερου πλάνου, επιδεικνύουν πως το Α.Ε.Π. μας είναι ‘αέρας κοπανιστός’ ! Το μεγάλο του ποσοστό είναι το ‘μη αποδοτικό δημόσιο’, οι αεριτζίδικες ‘υπηρεσίες’, ο ‘κάκιστα οργανωμένος τουρισμός’. Ορίστε, λένε: Τίποτε δεν ‘παράγουμε’ ! Κι αφού, τίποτε δεν παράγουμε, πρέπει να αυξήσουμε την ‘ανταγωνιστικότητά’ μας. Να μειώσουμε τους μισθούς. Να φέρουμε fast track επενδύσεις. Να διώξουμε τους μισθωτούς απ’ όπου μπορούμε, ώστε να αποτελέσουν την ‘φτηνή στρατιά’ των ανέργων που θα χρησιμοποιήσουν οι ‘επενδυτές’, του αύριο ! Οι επενδυτές της καινοτομίας, της πράσινης οικονομίας, του συγκριτικού πλεονεκτήματος και της ...μεσογειακής διατροφής –όποτε το ξανα ακούω μου ‘ρχεται να πάω να αυτοκτονήσω στα …McDonald’s…


Υπάρχει άραγε νηφάλιος πολίτης αυτής της χώρας, που να μην πείθεται απ’ το σοφό ετούτο ‘σχέδιο’;; Υπάρχει κανείς σώφρων Έλληνας, που να μην συναινεί στην ατράνταχτη λογική των πιο πάνω επιχειρημάτων;; Δεν νομίζω. Αντίθετα οι ανοησίες της ‘αριστεράς’, κανέναν δεν πείθουν. Άλλη μια φορά, οι προτάσεις της αριστεράς είναι διχασμένες. Και μόνο εξ αιτίας της πολυδιάσπασης, εκκινούν από δυσμενή θέση. Καμιά σημασία, δεν έχει για τον νηφάλιο πολίτη, εάν θα το πούμε ‘άρνηση χρέους’, ‘πτώχευση’, ‘μερική πτώχευση’, ‘αναδιάρθρωση’, ‘επιμήκυνση’. Χέστηκε πώς το λέν. Χέστηκε, επίσης, για το εάν η επιμήκυνση είναι ή δεν είναι πτώχευση. Στο βάθος του μυαλού του, μάλιστα, το προτιμά ‘επιμήκυνση’, ξέρει πως θα είναι λιγότερο επώδυνο, απ’ το ‘πτώχευση’.


Γιατί να βγει στον δρόμο;; Να επιδιώξει τι;; Κοιτά τριγύρω ! Υπάρχει πουθενά, κάτι ‘άλλο’;; Φέρνει μια στροφή στην Υδρόγειο και ψάχνει να το βρει κάπου …εντοπισμένο !! Κοιτά στο παρελθόν ! Υπήρχε μήπως, να το ξαναβρούμε;; Ψάχνει κι εκεί, να το βρει ‘ακέραιο’. Άφθαρτο στον χρόνο ! Τρίχες! Η αριστερά δεν πείθει. Η κυβέρνηση, καθώς και η έτοιμη ρεζέρβα του κ. Σαμαρά, μπορούν να είναι ήσυχοι. Τίποτε δεν θα διασαλεύσει το απαράμιλλο σχέδιο. Τίποτε δεν θα ματαιώσει την προσέγγιση του τελικού στόχου: Μιας άλλης ισχυρής, ευημερούσας ξανά, πιο ανταγωνιστικής Ελλάδας !!...


Εκείνο, που ο νηφάλιος πολίτης αυτής της χώρας, δεν μπορεί να σκεφτεί ΑΚΟΜΗ, είναι κρίσιμο: Τι είναι η ‘ΑΝΑΠΤΥΞΗ’ τους ! Όχι τα μακροοικονομικά της μεγέθη. Όχι. Ποιο είναι το περιεχόμενό της, τα ποιοτικά της χαρακτηριστικά…

Δεν μπορεί ακόμη να σκεφτεί, Ποιός θα παράγει αυτό το ΑΕΠ;; Ποιος θα δουλεύει με μειωμένο μισθό; Ποιος θα δουλεύει με μισθό ‘επιχειρηματικής’ σύμβασης, εντελώς ανοχύρωτος;; Ποιανού θα τσαλακωθεί η ζωή;; Ποιος θα χάσει ίσως την περιουσία του, το σπίτι του, το χωράφι του, αφού δεν θα μπορεί να πληρώνει τις τράπεζες;; Ποιανού το παιδί, θα γίνει ο αυριανός άνεργος των 592 ευρώ;;; Ποιανού παιδί, θα αναγκαστεί να πάει στα ξένα –και ποια ξένα δηλαδή, άλλη μούφα κι αυτή-. Δεν μπορεί να φανταστεί, πώς θα είναι η ζωή σε δέκα, είκοσι χρόνια από σήμερα ! Ακούει μόνο τα παπαγαλάκια : ΑΝΑΠΤΥΞΗ !!...


Δεν μπορεί να καταλάβει και το άλλο. Αυτή την ‘ΑΝΑΠΤΥΞΗ’, αυτό το αυξημένο ΑΕΠ, ποιος θα το βάλει στην τσεπούλα του;; Δεν καταλαβαίνει ακόμη, πως απ’ αυτό που θα παράγει ο ίδιος και ο γιός του, το μεγαλύτερο ποσοστό θα πάει να ξεχρεώσει τόκους και ‘στηρίξεις’ ! Τόκους και στηρίξεις, που κανένας δεν τον ρώτησε εάν τις ήθελε. Τόκους που τον φέσωναν επί τριάντα χρόνια, χωρίς καν να τον ρωτήσουν. Που –ακόμη και τώρα που το ήξερε- του είπαν, ‘για το καλό σου’, και τον ξανά φέσωσαν για δυο ζωές και βάλε ! Αλλά και το υπόλοιπο, όσο απομείνει, πάλι άλλοι θα το τσεπώσουν !! Γιατί, βλέπεις, ο ‘νηφάλιος’ πολίτης, έχει καταπιεί και την άλλη μαλακία: Τα χρωστάμε !! Κι αφού τα χρωστάμε, πρέπει να τα επιστρέψουμε !! Εγώ ο ίδιος έχω γράψει πριν από έναν χρόνο !! Τόνους ενοχών !.....

ΑΝΑΠΤΥΞΗ ! Όπως, Ελλάς Ελλήνων Χριστιανών ! Τάξις και Ηθική !! Δώσε κοκορόζουμο !!.....


Δώσε μας φούμαρα, κύριε ‘γιατρούλη’ της …ευθανασίας μας. Δώσε μας ΑΝΑΠΤΥΞΗ, ΕΤΣΙ ΑΦΗΡΗΜΕΝΗ, ΣΚΟΤΕΙΝΗ, ΜΥΣΤΗΡΙΩΔΗ ! Δώσε και την ψυχή μας πάρε ! Δώσε μας, φούμαρα, κι εσύ, ΑΝΟΗΤΟ ΑΝΘΡΩΠΑΚΙ, που δεν κατάλαβες πόσο αναλώσιμος είσαι, ΕΚΕΙ που διάλεξες να στέκεσαι ! Δώστε μας φούμαρα, κι εσείς ‘έγκυρα’ και ‘έγκριτα’ Μέσα αποβλάκωσης, που θεωρείτε πως το ψέμα έχει μακριά ποδάρια ! ΑΝΑΠΤΥΞΗ κι Άγιος ο Θεός !! ΑΝΑΠΤΥΞΗ, τα φάγαμε τα Ιερά Βόδια του Ήλιου ! Τον φάγαμε τον λωτό της λήθης !....


Κάντε κι εσείς μια ΕΠΕΡΩΤΗΣΗ ρε ΠΑΙΔΙΑ! Έτσι για την ΠΛΑΚΑ περισσότερο: Το έλλειμμα και το χρέος σε περιόδους …ΑΝΑΠΤΥΞΗΣ δεν δημιουργήθηκαν;;;……

Δευτέρα, 6 Δεκεμβρίου 2010

Can We Fix It ???.....


Σαν ...βγεις στον πηγαιμό για την …διαβούλευση για την Κάρτα του Πολίτη, αν μη τι άλλο θα προβληματιστείς.

Κάθε άποψη, απ’ την πιο αρνητική μέχρι την εντελώς αντίθετή της, την πλέον θετική, συνυπάρχουν. Φανατικοί ορθόδοξοι, που θεωρούν την κάρτα καθαρή επέμβαση του εξαποδώ, αριστεροί που τους ...κυνηγάει ακόμη το ...σύνδρομο του ‘φακελώματος’, ενθουσιασμένοι γκατζετάκηδες που τσακώνονται για το εάν θα πρέπει να μπει το τάδε ή το δείνα είδος τσιπακίου, ψαγμένοι που αναλύουν μετά πάσης λεπτομέρειας το τι έγινε σ’ όλο τον κόσμο με παρόμοιες κάρτες, απηυδισμένοι με την γραφειοκρατία που πανηγυρίζουν, απ’ όλα, κι ακόμη πιο πολλά έχει ο μπαξές…



Θυμάστε εκείνη την πρωτοποριακή ταινία επιστημονικής φαντασίας το Brasil, όπου όλη η ιστορία διαδραματιζόταν σ’ έναν κοντινό μελλοντικό κόσμο, κυριολεκτικά …πνιγμένο στα καλώδια ! Εκείνο που δεν μπορούσε να προβλέψει, και που μας έχει ήδη συμβεί, είναι πως εκτός των …καλωδίων, έχουμε ‘πνιγεί και στους ..κωδικούς’ !!!


Αναρωτιέμαι, εάν υπάρχει αυτή τη στιγμή κανείς, που να ξέρει πόσες κάρτες διαθέτει, πόσες απ’ αυτές είναι ενεργοποιημένες, και κυρίως για πόσες απ’ αυτές γνωρίζει, θυμάται ή έστω έχει κάπου φυλάξει τους κωδικούς τους. Προσωπικά έχει ήδη πάθει μια κωδικο-φοβία ! Τρέμω, μήπως ξυπνήσω ένα πρωί, και κάποιος κρίσιμος αριθμός μου έχει ξεφύγει ! Τρέμω μήπως κάπου δεν θα μπορώ να ‘μπω’ την άλλη μέρα ! Διαλύομαι στην ιδέα, πως η ηλεκτρονική μορφή, όπου έχω αποθηκεύσει τους ηλεκτρονικούς κωδικούς, των ηλεκτρονικών καρτών μου, χαλάσει, πάθει μια βλάβη βρε αδελφέ, και τα χάσω ΟΛΑ σε ένα κλάσμα του δευτερολέπτου ! Προσωπικά, ομολογώ, πως έχω χάσει κάθε έλεγχο !!!...


Τα τελευταία χρόνια, η πολιτεία μας, της προόδου και των διαρθρωτικών αλλαγών, πηγαίνει προς την αντίθετη κατεύθυνση ! Αντί να μας απαλλάσσει από κωδικούς, μας φορτώνει κι άλλους ! Είχαμε τον αριθμό ταυτότητας (ΑΔΤ), είχαμε και το Φορολογικό μας μητρώο (ΑΦΜ). Προ καιρού λοιπόν, αποκτήσαμε κι άλλον κωδικό, τον Αριθμό Μητρώου Κοινωνικής Ασφάλισης (ΑΜΚΑ). Ήταν λίγο αστείο, που αυτό έγινε λίγο πριν απ’ την ισοπέδωση της ίδιας της κοινωνικής ασφάλισης, αλλά τέλος πάντων.

Σάββατο, 4 Δεκεμβρίου 2010

Ο κόμπος στο χτένι...


Οι επιχειρηματίες, η τρόικα, η κυβέρνηση (με τα ανάλογα παπαγαλάκια) κινούνται προς μια βίαιη ‘μείωση του μισθολογικού κόστους’ στον ιδιωτικό τομέα. Τίποτε δεν έχει ακόμη ξεκαθαρίσει, αφού για την ώρα υπάρχει ένα πολύ θολό τοπίο. Συμφώνησαν Δασκαλόπουλος-Παναγόπουλος;; Μετά από εξάωρη διαβούλευση, άλλα βγήκε και είπε ο πρώτος, για να τον διαψεύσει μετά από λίγο ο δεύτερος. Σήμερα τα σπάσανε στην ΓΣΕΕ, οι αποχωρήσαντες (όλοι πλην ΠΑΣΚΕ), ζητούν έκτακτο συνέδριο της Συνομοσπονδίας, ο Παναγόπουλος λέει πως ‘είμαστε πρόσφατα εκλεγμένοι’...

Πρόκειται για την αναμενόμενη ‘μάχη του ιδιωτικού τομέα’ και θα μου επιτρέψετε να πω, πως είναι ο κόμπος στο χτένι, φτάνουμε στην αιτία του κακού. Aφού πρώτα επιτεθήκαμε στον αθώο δημόσιο υπάλληλο και τον ακόμη πιο αθώο συνταξιούχο, τους ξεζουμίσαμε (δεν τέλειωσε αυτό αλλά λίγο πολύ ξέρουμε πώς θα συνεχιστεί), τώρα ήλθε η ώρα. Κυβέρνηση, τρόικα, κεφάλαιο, ξέρουν πως το πρόβλημα εδώ βρίσκεται, εδώ βρισκόταν πάντα.

Οι επιχειρηματίες, λοιπόν, ΑΥΤΟΙ ΠΟΥ ΕΦΑΓΑΝ ΤΑ ΛΕΦΤΑ, δηλαδή, αρμέγοντας χρόνια την αγελάδα, με τις μίζες, τα δημόσια έργα, τα σκάνδαλα, τις διαπλοκές και τα καρτέλ τους, ΑΠΑΙΤΟΥΝ τώρα την διασφάλιση των μελλοντικών κερδών τους, εις βάρος, ποιού άλλου, των εργαζομένων. ΑΠΕΙΛΟΥΝ, πως μόνο έτσι θα διατηρηθούν οι θέσεις εργασίας, αλλιώς..

Η κυβέρνηση φαίνεται πως προσπαθεί να τους ‘δεσμεύσει’ κατά κάποιον τρόπο. Ακούγεται δηλαδή, πως στην ‘ρύθμιση’ για την υπερίσχυση των ‘επιχειρηματικών συμβάσεων’ θα μπορούν να ‘μπουν’ μόνο εκείνες οι επιχειρήσεις που αποδεδειγμένα βρίσκονται σε δυσμενή οικονομική κατάσταση, μ’ άλλα λόγια που κινδυνεύουν να πτωχεύσουν, οπότε οι εργαζόμενοί τους θα βρεθούν στον δρόμο χωρίς καν αποζημιώσεις. Στο πλαίσιο της ίδιας δέσμευσης, ακούγεται πως στο ‘χαριστικό’ διάστημα, οι επιχειρήσεις αυτές δεν θα μπορούν να κάνουν μειώσεις στο προσωπικό τους. Ταυτόχρονα, εισάγει έναν ακόμη σημαντικό όρο, πως η ‘ρύθμιση’ θα διαρκεί ένα εύλογο διάστημα (το περισσότερο που έχει διαρρεύσει είναι δυο χρόνια) και πως μετά οι μισθοί θα επανέρχονται στο πρότερο καθεστώς, της προστασίας τους δηλαδή απ’ τις συλλογικές συμβάσεις.


Με λίγα λόγια, φαίνεται αυτή τη στιγμή, πως η κυβέρνηση δεν επιθυμεί να αφήσει τελείως ασύδοτα τα χέρια του κεφαλαίου, και γνώμη μου πως με τον δεύτερο όρο της ‘επιστροφής’, προστατεύει κατά κάποιον τρόπο το κύρος των συλλογικών διαπραγματεύσεων.


Η κυβέρνηση, εκτός απ’ το γεγονός πως αυτή η κρίση είναι δική τους κρίση, θα έπρεπε να ‘θυμίσει’, στους εκπροσώπους των επιχειρηματιών και της τρόικας, πως ήδη οι παγωμένοι μισθοί στον ιδιωτικό τομέα, τον τελευταίο χρόνο, έχουν έμμεσα ‘χάσει’ ένα 5,2% απ’ τον πληθωρισμό. Θα έπρεπε να τους θυμίσει πως πριν από μόλις δυο βδομάδες, ο κ. Δασκαλόπουλος ‘αστειεύτηκε’ με θράσος στο αίτημα του κ. Χρυσοχοϊδη για μείωση των τιμών, τον περιέπαιξε να λύσει εξισώσεις ! Να τους θυμίσει πως 1.500 άγιοι επιχειρηματίες, έχουν ήδη πάρει τις ‘επιχειρήσεις’ τους και τις έχουν πάει στις Βουλγαρίες, όχι μόνον αποφεύγοντας φόρους, έκτακτες εισφορές, κάθε συμμετοχή τους στην λύση του προβλήματος, αλλά και αδιαφορώντας παντελώς για τους εργαζόμενους που τώρα κόπτονται για τις θέσεις εργασίας τους ! Να τους θυμίσει πως η ‘ανταγωνιστικότητα’ κάθε άλλο παρά ζήτημα μόνο του ‘μισθολογικού’ κόστους είναι, και πως τόσες δεκαετίες ποτέ μα ποτέ δεν φρόντισαν να κάνουν πραγματικά ‘παραγωγικές επενδύσεις’. Όχι πως όλες αυτές οι υπενθυμίσεις θα αποτελούσαν πραγματική απειλή για το κεφάλαιο. Απλά, λέω τώρα, στα πλαίσια που φαίνεται πως ο κ. Παπανδρέου έχει αποφασίσει να λύσει το πρόβλημα...
Πολλά και σκληρά παζάρια θα γίνουν τις επόμενες μέρες. Η τρόικα –που κακώς θεωρεί την βίαιη μείωση των μισθών σαν αυτόματη ισόποση αύξηση της ‘ανταγωνιστικότητας’- φαντάζομαι πως θα πιέσει υπέρ του κεφαλαίου. Καθόλου τυχαίο δεν θεωρώ το ταξίδι του κ. Δασκαλόπουλου στις Βρυξέλλες και τις εκεί επαφές του με τους επιτρόπους. Καθόλου τυχαίο άλλωστε δεν είναι πως την βδομάδα που έρχεται, ο κύριος ΔΝΤ και ο κύριος της Ε.Ε. έρχονται αυτοπροσώπως να …μιλήσουν στην Βουλή (σαν να τους είχαμε εκλέξει) !....




Απ’ την άλλη, είναι σίγουρο πως η κυβέρνηση θα βρεθεί ανάμεσα σε διασταυρούμενα πυρά. Δεν θα έχει μόνο τις ‘αριστερές’ φωνές να αντιμετωπίσει (που ξέρουμε άλλωστε εκ των προτέρων τα επιχειρήματα που θα τους προβάλει, δηλ. την ανεργία, το μη χείρον), αλλά και από ‘δεξιά’, καθώς αυτό το ‘αποδεδειγμένα σε δυσμενή κατάσταση’ ούτε εύκολα ορίζεται, αλλά κυρίως δημιουργεί εύλογα ζητήματα στρέβλωσης της καπιταλιστικής ιδέας του ‘υγιούς ανταγωνισμού’ και των ‘ίσων όρων’. Θα θυμάστε όλοι, πως σ’ εκείνο το νομοσχέδιο της κ. Κατσέλη για τα ‘υπερχρεωμένα νοικοκυριά’ οι Τράπεζες πρώτο-πρώτο είχαν προβάλει αυτό ακριβώς, πως δηλ. ‘επιβραβεύονταν οι μπαταχτσήδες’. Δεν θα μου κάνει καθόλου εντύπωση, να το ακούσω ακριβώς έτσι και από τον ΣΕΒ τις προσεχείς μέρες.

Σε δυσμενή θέση θα βρεθεί και ο κ. Σαμαράς, γιατί δεν ξέρω τι προβλέπει ο ‘κοινωνικός του φιλελευθερισμός’. Δεν ξέρω δηλαδή, εάν θα τολμήσει να προτείνει την πλήρη ασυδοσία των εργοδοτών, ή εάν θα αναγκασθεί να ‘συναινέσει’ με την κυβερνητική άποψη. Εκτός, πια, και εάν ο κ. Σαμαράς αποφασίσει να βρεθεί στο μετερίζι της …αριστεράς στην ιστορία αυτή, όλα μπορούν να συμβούν….

Ο εργαζόμενος στον ιδιωτικό τομέα, είναι ο αδύναμος κρίκος . Δεν τον προστατεύει τίποτε, ίσα-ίσα που η κυβέρνηση έχει ήδη φροντίσει να διευκολύνει την απόλυσή του. Δύσκολα θα αντιδράσει, ακόμη πιο δύσκολα θα κατέβει σε απεργιακές κινητοποιήσεις. Κι αυτό δεν είναι χαμένο τώρα, έχει χαθεί εδώ και χρόνια. Δείτε τι γίνεται στις Τράπεζες, επιχειρήσεις με μεγάλα και ισχυρά εργατικά σωματεία. Εδώ και πολύ καιρό μόνο εκείνοι της Εθνικής απεργούν, κι αυτοί όχι όλοι. Σκεφτείτε τώρα, τι γίνεται ‘παρακάτω’, τι περιθώρια μπορεί να έχει ο εργαζόμενος πχ. στον Βασιλόπουλο, στον Χόντο, ή σε ακόμη πιο ‘μικρές’ εταιρείες. Απολύτως τίποτε. Κι αυτή είναι η πικρή αλήθεια._