Τετάρτη, 12 Ιανουαρίου 2011

Η τιμή της εργασίας..


Η σοσιαλιστική κυβέρνηση του ηγέτου των πιστών, εντός του 2010, δεν προέβη μόνο σε περικοπή εισοδημάτων των μισθωτών και των συνταξιούχων (περικοπή που θα συνεχιστεί περαιτέρω και μέσα στο 2011, και με τους εργαζόμενους στις ΔΕΚΟ και με το ‘ενιαίο μισθολόγιο’ των δημοσίων υπαλλήλων). Παράλληλα, νομοθέτησε ξεδιάντροπα και πέρα από οποιαδήποτε ‘δημοσιονομική’ λογική, μια σειρά ‘θεσμικές’ αλλαγές, που έθιγαν κεκτημένα των εργαζομένων προς ικανοποίηση, βεβαίως, των μοναδικών πραγματικών ενόχων της κρίσης, των επιχειρηματιών.


Είναι γνωστά αυτά, αλλά να θυμίσω, πως μετά τον Ν. 3863/10 (ασφαλιστικό), η υπερεργασία πληρώνεται με προσαύξηση 20% αντί του 25% που ίσχυε, η υπερωρία με 40% αντί του 50%, η υπερωρία άνω των 120 ετησίων ωρών με 60% έναντι του 75%. Με τον ίδιο νόμο, το ποσό της αποζημίωσης που δικαιούται ο εργαζόμενος σε περίπτωση απόλυσης, μειώθηκε στο μισό, με την περί ‘προειδοποίησης’ ρύθμιση. Μάλιστα δόθηκε στον επιχειρηματία η σκανδαλώδης δυνατότητα να απολύει και να εξοφλεί την αποζημίωση σε έξι …άτοκες δόσεις ! Για περαιτέρω διευκόλυνση των επιχειρηματιών, τέλος, διπλασιάστηκαν τα επιτρεπόμενα ποσοστά ‘ομαδικών’ απολύσεων.


Πέρα, βέβαια απ’ αυτές τις ..χρηματικές διευκολύνσεις, σαφής ήταν και η επιδείνωση των όρων (που ίσχυαν απ’ το 2005 με τον νόμο Παναγιωτόπουλου) γύρω απ’ την περίφημη ‘διευθέτηση του ωραρίου’, που ουσιαστικά μηδένιζε την αμοιβή μεγάλου μέρους υπερωριών, εξοφλώντας τις με …ρεπό. Με τον ίδιο, εξ άλλου, νόμο, επιτράπηκε στους επιχειρηματίες να δίνουν το 84% του νόμιμου κατώτατου μισθού στον νεοεισερχόμενο κάτω των 25 ετών εργαζόμενο, δημιουργώντας έτσι την περίφημη ‘γενιά των 592 ευρώ).


Δεν είναι της ανάρτησης, μα, με την συνδικαλιστική ηγεσία τους κομματικά καθοδηγούμενη, τα ΜΜΕ πληρωμένους ‘τρομοκράτες’, την αριστερά αμήχανη, και την ευρωπαϊκή πολιτική να έχει επιλέξει τον αδιέξοδο δρόμο της σκληρής νεοφιλελεύθερης επιλογής, οι εργαζόμενοι λίγο αντέδρασαν. Έτσι η θεσμική τους υποβάθμιση συνεχίζεται, με την κατάργηση των Συλλογικών Συμβάσεων, και την θέσπιση της υπερίσχυσης, -άνευ όρων, παρά τους κατάπτυστους προ νομοσχεδίου λεονταρισμούς της κ. Κατσέλη- των περιβόητων ‘επιχειρησιακών’. Παρά, τα κάποια ευχάριστα νέα που έρχονται απ’ την πρώτη διδάξασα γαλακτοβιομηχανία της βόρειας Ελλάδας, -πως εκεί μπορεί οι εργαζόμενοι τελικά να ακύρωσαν την επιδείνωση-, δεν παύει το γεγονός πως πληθώρα άλλων επιχειρηματιών (ασφαλώς φορέων κοινωνικής ευθύνης και κατόχων ISO), έχει ήδη σπεύσει να κάνει χρήση της ..χρυσοφόρας δυνατότητας.


Την ίδια ώρα, που η Αμερικανική Τράπεζα έχει ..τυπώσει πάνω από 70 τρις (μπορεί να λέω και λίγα) δολάρια, που Κίνα και Ιαπωνία σπεύδουν να αγοράσουν τρύπια ευρωπαϊκά ομόλογα (μπας και σώσουν τους ‘ηλιθίους’) και ο Κινέζος εργαζόμενος απολαμβάνει την κατά 20% αύξηση του κατώτατου μισθού του, (μπας και ό τι δεν θα καταναλώσουμε εμείς, τα καταναλώσει εκείνος), ο μόνος ένοχος, ο επιχειρηματικός κόσμος και ο μισθωτός ‘ηγέτης’ που ‘δεν χρώσταγε τίποτε’ τρομάρα του, επιδιώκουν μια άνευ προηγουμένου ισοπέδωση της εργασίας. Όχι βέβαια για να σώσουν οποιαδήποτε ‘πατρίδα’ από οποιαδήποτε ‘πτώχευση’ -που έτσι κι αλλιώς δεν αφορά τους ίδιους-, ούτε για να επιφέρουν καμιά πράσινη, αειφόρο και ..αειπάρθενο ‘ανάπτυξη’: Για να εξασφαλίσουν τα υπερ κέρδη τους.


Το εργατικό κίνημα θα ανακάμψει κάποια στιγμή. Όταν οι βλακείες με τις οποίες το ‘τρομοκράτησαν’ αποκαλυφθούν αργά ή γρήγορα, θα κατανοήσει ‘τι παίχθηκε’. Το εκκρεμές δεν μπορεί να σταματήσει. Κι εκείνα που πρέπει να ‘αποκαταστήσει’ είναι πρώτα απ’ όλα τα θεσμικά του κεκτημένα. Θα πρέπει τότε μάλιστα, να επιδιώξει νέα, ακόμη πιο ‘προχωρημένα’ απ’ αυτά που είχε πριν. Ο πήχης, πρέπει να ανεβει.
Δεν μιλώ για τα στοιχειώδη. Για την προστασία της εργασίας, των συλλογικών συμβάσεων, των μισθών, των θέσεων. Δεν μιλώ απλά για κατάργηση του εργασιακού μεσαίωνα που επιδιώκει η κυβέρνηση του ηγέτη των πιστών. Η ανθρώπινη –επιτέλους ας το θυμηθούμε- εργασία πρέπει να επαναξιολογηθεί, και επανακοστολογηθεί.
Από ποιόν; Μα ασφαλώς απ’ τους ίδιους αυτούς που την προσφέρουν. Βλέπετε, ούτε οι πολιτικοί μας ..νάνοι, ούτε οι ..κεφαλαιούχοι επιχειρηματίες, ούτε οι τραπεζίτες, έχουν βάλει και πολλά …πραγματικά ένσημα στη ζωή τους, (για να θυμίσω στον κ. Πάγκαλο και την πραγματική σημασία της λέξης κοπρίτης)…
Το εργατικό δίκαιο που ‘ονειρεύομαι’ θα πρέπει, για παράδειγμα, να κανονίζει επιτέλους, ποιες σκατά είναι οι ‘λογικές ώρες εργασίας’. Θα πρέπει να θεσπίζει πως νυκτερινό, ‘δύσκολο’, ωράριο δεν είναι μόνο απ’ τις δέκα το βράδυ και μετά. Θα πρέπει να κατανοεί πως ο εμποροϋπάλληλος, για παράδειγμα, που τον έχεις ορθοστασία όποτε σου καπνίσει, απογεύματα, Σάββατα, βράδια, γιορτές και σχόλες, για να αυξήσεις τον τζίρο σου μαγκάκο μου επιχειρηματία, μπορεί να μην ξενυχτάει, αλλά ο χρόνος του είναι πιο ακριβός, απ’ τον δικό μου που δουλεύω ‘ανθρώπινες’ ώρες. Να αποφασίζει για το ποιες είναι αυτές οι ανθρώπινες ώρες εργασίας επιτέλους. Οι ανθρώπινες. Όχι των μηχανών. Και να διατάζει, πως εσύ μαγκάκο μου, κάπως πρέπει να του το πληρώνεις, που τα παιδιά του τον βλέπουν μόνο στα ..όνειρά τους.


Οι κατακτήσεις που ονειρεύομαι, θα πρέπει ας πούμε, να αναγνωρίζουν, πως η εργατοώρα της γυναίκας, που την βγάλαμε απ’ το σπίτι, για να την οδηγήσουμε, όμως, στα γρανάζια της ‘παραγωγής’, της ‘κοστίζει’ –πώς να το κάνουμε- περισσότερο, απ’ τη δική μου. Εκείνη, το ξέρεις μαγκάκο μου, πρέπει να συμμαζέψει και το σπίτι, να ξεσκατώσει τα μωρά, να πλύνει, να απλώσει, να μαγειρέψει, να σιδερώσει. Κι επειδή εσύ, μαγκάκο μου, δεν σε νοιάζει τίποτε άλλο παρά η τσεπούλα σου, πρέπει επιτέλους κάποιος να σε αναγκάσει να της το πληρώνεις !..


Το μέλλον που πρέπει να αναζητηθεί, οφείλει επιτέλους να εξασφαλίζει αυτόν τον ..μακαρίτη τον ‘ελεύθερο χρόνο’, που τόσο εύκολα τον θυσιάσαμε, τον εκχωρήσαμε, αγνοήσαμε πως είναι ο αέρας μας. Κι όχι μόνον να τον εξασφαλίζει, αλλά να κοστολογήσει πανάκριβα την όποια του ‘παραβίαση’. Γιατί, βλέπεις, επιχειρηματία μου, εμείς το αναγνωρίζουμε, πως η μηχανή στην φάμπρικά σου πρέπει να δουλέψει 24 ώρες την ημέρα, 7 μέρες τη βδομάδα. Πρέπει κι εσένα όμως, κάποιος να σε αναγκάσει να καταλάβεις πως αυτό κοστίζει. Γιατί –σιγά μην δεν το ξέρεις μάγκα μου- οι μηχανές σου έχουν ένα ..ελάττωμα, όπως θα έλεγε κι ο Μπρεχτ: Χρειάζονται χειριστές….

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου