Πέμπτη, 20 Ιανουαρίου 2011

Στον Άρειο Πάγο, σήμερα.


Με ενδιαφέρον περιμένουμε όλοι, σήμερα, την τελεσίδικη απόφαση του ανώτατου δικαστηρίου της χώρας, επί της μονιμοποίησης ή μη, των συμβασιούχων καθαριστριών, που προσέφυγαν εναντίον της απόλυσής τους, στις αρχές του προηγούμενου χρόνου. Με ενδιαφέρον, καθώς, τυχόν δικαίωσή τους, από τον Άρειο Πάγο, θα ανοίξει την πόρτα, για πάνω από 60.000 άλλους συμβασιούχους, που εκπαραθυρώθηκαν, τότε, στα πλαίσια της ‘μείωσης’ του κρατικού τομέα και στο όνομα της δημοσιονομικής διάσωσης.

Κατ’ αρχήν, να 'διαφωνήσω' με τις κινητοποιήσεις. Στάσεις εργασίας έχει κηρύξει σήμερα η ΑΔΕΔΥ, συγκέντρωση, διαβάζω, θα γίνει έξω απ’ το δικαστήριο. Τα δικαστήρια, οφείλουν, να μην επηρεάζονται ούτε απ’ τις συγκεντρώσεις, ούτε απ’ τις κυβερνήσεις. Κι όσο κι αν ξέρουμε πως και τα δύο συμβαίνουν, οφείλουμε να ..προσποιηθούμε το αντίθετο.


Δεν είμαι νομικός, επομένως δεν μπορώ να μπω λεπτομέρειες της υπόθεσης. Εκείνο που ξέρω, είναι πως κι απ’ τις δύο όψεις, οι ίδιοι οι συμβασιούχοι είναι αθώοι. Είτε η κουτοπόνηρη ‘εξουσία’ τους διόρισε πλαγίως για να εξασφαλίσει τα κουκιά της και έκτοτε φρόντισε να τους έχει σε μόνιμη πολιτική ομηρεία, είτε το κράτος εξοικονόμησε πόρους στις πλάτες τους, μη μονιμοποιώντας τους και επομένως φάνηκε κατάπτυστος και παράνομος ‘εργοδότης’, οι ίδιοι δεν φταίνε σε τίποτε.


Ο δικαστής, οφείλει να αποφασίσει επί του πρακτέου. Εάν υπερισχύσει η δεύτερη, πιο πάνω, παράμετρος, εάν κρισιμότερο αποδειχθεί πως αδικήθηκαν απ’ τον κακό εργοδότη, θα πρέπει να δικαιωθούν και επομένως να μονιμοποιηθούν. Εάν, αντίθετα, προκριθεί το ‘παράνομο’ της πρόσληψής τους, οι απαιτήσεις της ‘αξιοκρατίας’, οι συνταγματικές επιταγές, που απαγορεύουν μονιμοποίηση έκτακτου προσωπικού στο δημόσιο, εάν δηλαδή θεωρηθούν και οι ίδιοι ‘μέρος της παράβασης’, προφανώς δεν θα ικανοποιηθεί το αίτημά τους. Προσωπικά, πιστεύω, πως στη δεύτερη περίπτωση, η απόφαση όσο ‘σύννομη’, δεν θα είναι ‘δίκαιη’ για το κοινό αίσθημα.


Σίγουρο είναι, πως η ότι και να συμβεί, θα σχολιαστεί παντοιοτρόπως. Θετικά και αρνητικά. Ανάλογα από πού θα προέρχεται, κάθε φορά, ο ‘σχολιασμός’. Δεν θα έπρεπε, λοιπόν, ο δικαστής, σε καμία περίπτωση να μπει καν στον κόπο να αποφύγει ‘σκοπέλους’, να ελιχθεί σύμφωνα με την συγκυρία, τη στιγμή, την πολιτική ‘πίεση’, και τα ‘παιχνιδάκια’ της ‘εξουσίας’. Ξέρει, πως έτσι κι αλλιώς η ανεξαρτησία της δικαιοσύνης, μας έχει προ πολλού αφήσει χρόνους, και πως δεν πρόκειται με την παρούσα απόφαση ούτε να την αποκαταστήσει, ούτε να την επιδεινώσει.


Το άλλο σίγουρο, είναι χειρότερο. Με δεδομένες τις δεσμεύσεις της κυβέρνησης απέναντι στους δανειστές και στην τρόικα, ακόμη και εάν οι 60.000 συμβασιούχοι επαναπροσληφθούν, δεν θα συμβεί κάτι οικονομικά διαφορετικό. Άλλες, νέες περικοπές θα έλθουν, να καλύψουν τη διαφορά. Σίγουρο. Πάνω από σίγουρο. Επομένως, ούτε η ‘οικονομική’ διάσταση πρέπει να βαρύνει στην απόφαση του Άρειου Πάγου.


Η δικαιοσύνη, οφείλει να σταθεί πιο ψηλά από πτωχεύσεις, κρίσεις και μνημόνια. Υπεράνω κινητοποιήσεων, πολιτικών απόψεων, δημοσκοπήσεων, προπαγάνδας, καναλιών, αναρτήσεων. Όσο δύσκολο κι αν είναι. Ο δικαστής είναι άνθρωπος, μα η επιστήμη του είναι ..τυφλή. Η έδρα που κατέχει, είναι το έσχατο μετερίζι προάσπισης του αδύναμου, απέναντι στον ισχυρό. Κι αυτό δεν πρέπει να το 'ξεχνά'.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου