Τρίτη, 1 Φεβρουαρίου 2011

Η μόνη διέξοδος


Κανείς, πλέον, ούτε ο πλέον αισιόδοξος, ούτε καν τα μέλη τα ίδια της κυβέρνησης, ούτε ο ίδιος ο πρωθυπουργός και το κυριότερο, κανείς πολίτης -ή ‘παράνομος’- αυτής της χώρας, δεν πιστεύει πως όλο αυτό το μπάχαλο που παρακολουθούμε βγάζει πουθενά.

Στις Βρυξέλλες κυριαρχεί το χάος. Ομάδες χωρών, επίτροποι, υπουργοί, ισχυροί και μη, διαφωνούν επί των λύσεων, των ονομάτων των λύσεων, των χρονικών πλαισίων των λύσεων. Στο εσωτερικό, ένας πρωθυπουργός που σπεύδει κάθε φορά που η χώρα παίρνει τη ...δόση της (του δανείου) βγαίνει παντού και διαβεβαιώνει πως ‘δεν θα υπάρξουν άλλα μέτρα’, και που χωρίς αιδώ, ..επικαιροποιεί εκ νέου το μνημόνιο, όταν έρχονται οι ‘επιθεωρητές’.

Από την εικόνα μιας πανικόβλητης, πλην –υποτίθεται- τιμίας κυβέρνησης που προσπαθούσε, να τηρήσει τους όρους ενός μνημονίου που είχε –επιπόλαια, υπό πίεση, σκόπιμα, διαλέξτε- υπογράψει, περάσαμε σε μια διακυβέρνηση με ολοφάνερες τις direct επιταγές του …ΣΕΒ στην ..ούγια ! Από την περιστολή της σπατάλης, το νοικοκύρεμα του κράτους, την διαφάνεια, τις απαραίτητες τομές και αλλαγές, απέμεινε η συστηματική ‘αναχώρηση’ του δημόσιου απ’ όπου μπορεί: Απ’ την Υγεία. Την Παιδεία. Τις συγκοινωνίες. Την Αυτοδιοίκηση. Βέβαιο πως η αναχώρηση αυτή, θα συνοδευτεί απ’ την μια με την κατεδάφιση όποιου μηχανισμού, με το ξεπούλημα των φιλέτων απ’ την άλλη.

Δεν βλέπει πλέον κανείς στην κυβέρνηση πως πρόκειται για αδιέξοδο; Δεν βλέπει κανείς τα κλειστά φαρμακεία και τις ουρές στα εφημερεύοντα; Κανείς δεν βλέπει τα κλειστά ιατρεία του ΙΚΑ;; Κανείς, τους μηχανικούς, τους δικηγόρους, τους συμβολαιογράφους που απεργούν;; Τους σταθμούς του μετρό με τα ρολά κατεβασμένα, τους δρόμους χωρίς λεωφορεία, κανείς λοιπόν δεν τους βλέπει; Δεν διακρίνει κανείς στην κυβέρνηση, την άρνηση του κόσμου να πληρώσει διόδια ή τα φουσκωμένα εισιτήρια των λεωφορείων; Κανείς δεν αντιλαμβάνεται τον θυμό, την οργή για το κουκούλωμα των πάσης φύσεως και χρώματος ενόχων; Κανείς δεν μπορεί να φανταστεί, να υποπτευθεί πως στους μηχανικούς, τους δικηγόρους, τους γιατρούς, τους φαρμακοποιούς, σε λίγο θα προστεθούν οι υπάλληλοι των ΔΕΚΟ, οι Τραπεζικοί, οι Ιδιωτικοί υπάλληλοι;; Δεν μπορεί κανείς να φανταστεί πως η λεμονόκουπα, απλά δεν μπορεί να στύβεται επ’ άπειρον; Πως η συνταγή ήταν τουλάχιστον αλμπάνικη, εάν όχι ..θανατηφόρα;; Κι αναρωτιέμαι ειλικρινά: Αυτή η έρμη η ..κοινοβουλευτική ομάδα του ΠΑΣΟΚ, δεν το έχει καταλάβει πως ..θα μείνει στην ιστορία;;….

Απ’ τον Οκτώβριο του 2009, οπότε και ανέλαβε τα ηνία της χώρας, ΜΙΑ ήταν και παραμένει η λύση για τον κ. Παπανδρέου. Η προσφυγή στην λαϊκή δύναμη. Η εκπαραθύρωση της τρόικας και των επιθεωρητών. Το σκίσιμο του μνημονίου. Η άρνηση του χρέους. Η απελευθέρωση της χώρας απ’ το αλλοπρόσαλλο άρμα της Ευρώπης. Κανέναν δεν ενδιαφέρει, εάν η άρνησή του να το αντιληφθεί θα βλάψει προσωπικά τον ίδιο, ή το κόμμα του. Μας ενδιαφέρουν όλους, όμως, οι ‘ζημιές’ που θα προξενήσει στη χώρα.

8 σχόλια:

  1. Μόνο η μαζική συμμετοχή μπορεί να αλλάξει κάτι. Θα σημειώσω ότι η μαζική παραχώρηση από το δημόσιο τομέα ήταν σχετικά φανερή. Αυτό που δεν περίμενα ήταν να εγκαταλείψει την παιδεία. Και το θέμα δεν είναι απλά η εγκατάλειψη ούτε οι εργασιακές αλλαγές μόνες τους. Το πρόβλημα επιδεινώνεται από τις αυξήσεις και την επιθετική συμπεριφορά της κυβέρνησης.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. θάνάση καλημέρα και καλό μήνα, πιστεύω κι εγώ πως η ανάγκαιότητα για αλλαγές και συμμάζεμα των κακώς κειμένων στη Χώρα, δεν είναι παρά η δικαιολογία για όσα συμβαίνουν, για αυτή την απίστευτή υποχώρηση του κράτους από τομείς όπως η υγεία η πρόνοια και η παιδεία.Ούτε στα πιο καλά όνειρα του Μητσοτάκη δεν θα γίνονταν όλα αυτά.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. ΚΑΙ ΤΟ ΧΕΙΡΟΤΕΡΟ ΑΠ'ΟΛΑ ΑΥΤΑ;
    Ο ΧΑΡΤΗΣ ΤΗΣ ΠΕΡΙΟΧΗΣ Ν' ΑΛΛΑΖΕΙ... ΕΚΡΗΚΤΙΚΑ ΚΑΙ ΝΑ ΜΕΤΑΤΡΕΠΕΤΑΙ ΣΕ ΗΦΑΙΣΤΕΙΟ. ΚΑΙ ΜΙΑ ΕΞΟΥΣΙΑ, ΑΝΙΣΤΟΡΗΤΗ, ΑΒΟΥΛΗ, ΔΟΤΗ. ΚΙ ΕΝΑΣ ΚΟΣΜΟΣ ΑΠΑΘΗΣ ΤΗΛΕΟΡΑΣΟ-ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΑΚΙΑΣ.ΜΕ ΜΟΝΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΝΑ ΤΟΝ ΕΧΕΙ ΑΠΑΣΧΟΛΗΣΕΙ ΜΕΧΡΙ ΤΩΡΑ ΣΤΑ ΣΟΒΑΡΑ, ΕΚΕΙΝΟ ΤΩΝ ΜΕΤΑΝΑΣΤΩΝ. ΚΑΙ ΤΗ ΜΟΝΗ "ΣΟΒΑΡΗ" ΛΥΣΗ ΠΟΥ ΜΠΟΡΕΣΕ Ν' ΑΡΘΡΩΣΕΙ,ΤΩΡΑ ΠΟΥ ΔΕΝ ΤΟΥΣ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ... ΗΤΑΝ ΝΑ ΣΤΑΛΟΥΝ ΠΙΣΩ ΣΤΙΣ ΠΑΤΡΙΔΕΣ ΤΟΥΣ, Ν' ΑΓΩΝΙΣΤΟΥΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΚΔΩΞΗ ΤΩΝ ΣΑΠΙΩΝ ΚΑΘΕΣΤΩΤΩΝ ΤΟΥΣ. ΘΟΥ ΚΥΡΙΑ...
    ΠΡΟΣΠΑΘΗΣΕ ΝΑ ΘΥΜΗΘΕΙΣ ΤΙ ΕΓΡΑΦΑ Σ' ΕΝΑ ΑΠΟ ΤΑ ΠΡΩΤΑ ΜΟΥ ΣΧΟΛΙΑ, ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΙΝΤΕΡΝΕΤΙΚΗ ΓΝΩΡΙΜΙΑ ΜΑΣ.
    ΚΑΛΟ ΜΗΝΑ!
    ... ΝΑ 'ΧΟΥΜΕ, ΟΣΟ ΕΙΝΑΙ ΔΥΝΑΤΟΝ...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. @Δήμο καλημέρα,

    Η αντίδραση νομίζω θα ήταν απείρως μεγαλύτερη εάν έβρισκε έναν πολιτικό φορέα να εκφραστεί. Δυστυχώς,φαντάζομαι οτι όπως κι εγώ, ο κόσμος δεν ελπίζει πια σε τίποτε και σε κανέναν. Ούτε καν στην τρόικα. Αυτό που θεωρείται σαν 'βουβή ανόχή' μου φαίνεται πως είναι απλά απουσία συγκεκριμένου οράματος. Ο 'κανένας' των δημοσκοπήσεων...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Γιώργο καλημέρα..

    Όποια 'διαρθρωτική' αλλαγή επιχειρήθηκε όλους αυτούς τους μήνες, δυστυχώς 'χρωματίστηκε' έντονα απ' τις επιταγές του μνημονίου.

    Πχ. θυμάμαι, κάνει η Μπιρμπίλη την τακτοποίηση των ημιυπαίθριων, και θέτει όρο στο νομοσχέδιο πως τα έσοδα αυτά θα κατευθυνσθούν σε 'πράσινο ταμείο', ώστε να δημιουργθούν χώροι πρασίνου στις πόλεις. Ήταν το μοναδικό σοβαρό άλλοθι σ' ένα αναμφίβολα εισπρακτικό εκ πρώτης όψεως μέτρο.
    Αμέσως, στην συζήτηση στη βουλή, με ταυτόχρονη μάλιστα πρόταση ΠΑΣΟΚ και ΝΔ (Παπουτσής και Σουφλιάς αν θυμάμαι καλά), το άρθρο διαγράφεται, και τα χρήματα κατευθύνονται επισήμως στην εξυπηρέτηση του χρέους.
    Με τον τρόπο αυτό, όμως, δεν χαράζεις πολιτική. Η 'αλλαγή' που υποτίθεται πας να κάνεις, πέφτει στο κενό. Καταντά ένα ακόμη πρόστιμο.

    Εκεί, λοιπόν, ή παραιτείσαι, ή πας έξω και λες 'μάγκες δεν έχετε να πάρετε δεκάρα'. Αλλιώς γίνεσαι διαχειριστής της αποτυχίας τους.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Ταξιδευτή, καλημερα και σε σένα.

    Ασφαλώς μιλάς για την Αίγυπτο.

    Εκεί βρίσκονται σε μια διαφορετική φάση της ιστορίας τους. Δεν γνωρίζω εάν ξέρουν πως πρέπει να απαλλαγούν απ' την Αμερικάνικη αποικιοκρατία που εκπροσωπεί ο Μουμπάρακ, ή απλά απ' τον ίδιο τον Μουμπάρακ. Είναι πολύ μπερδεμένη η κατάσταση...

    Εμείς εδώ, πράγματι δεν ξέρω ποιόν πρέπει να πρωτοδιώξουμε :)))).....

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Πάντως στη Γαλλία το 1999-2001 που ήμουν δεν είχα πρόβλημα. Βέβαια, πολλοί δεν κάπνιζαν, αλλά δεν ένιωθα έτσι. Ωστόσο, οι Γάλλοι σε δύο/τρία πράγματα μας μοιάζουν:
    α) καταναλώνουν πολύ ψωμί όταν τρώνε
    β) τους αρέσει το τσιγάρο αρκετά
    γ) 60% της σκέψης τους είναι γύρω από το σεξ :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. ΤΟ ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ ΠΟΥ ΒΓΑΖΩ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΣΟΥ, ΕΙΝΑΙ ΠΩΣ... ΣΤΗΝ ΙΔΙΑ ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΦΑΣΗ ΜΕ ΤΟΥΣ ΑΙΓΥΠΤΙΟΥΣ ΕΙΜΑΣΤΕ :))

    ΑπάντησηΔιαγραφή