Σάββατο, 2 Απριλίου 2011

Για τις Μεταμοσχεύσεις Οργάνων...


«...2. Η αφαίρεση ενός ή περισσοτέρων οργάνων από ενήλικο, θανόν πρόσωπο πραγματοποιείται εφόσον, όσο ζούσε δεν είχε εκφράσει την αντίθεσή του σύμφωνα με την παράγραφο 3. Πρόκειται για την «εικαζόμενη συναίνεση». Θα πρέπει να δοθεί ιδιαίτερη προσοχή στη σκοπιμότητα της διάταξης αυτής....»

Αυτό ακριβώς το σημείο ενός τεράστιου Σχεδίου Νόμου, που πιθανώς ο Υπουργός Υγείας (κ. Λοβέρδος) προτίθεται να προωθήσει στην Βουλή, για να γίνει νόμος του Ελληνικού Κράτους, έχει προκαλέσει το ξέσπασμα ενός κυριολεκτικού ‘πολέμου’ στο διαδίκτυο.

Ισχυρά επιχειρήματα έχουν εκφραστεί και υπερ και εναντίον αυτής της ‘εικαζόμενης συναίνεσης’. Ασχέτως πολιτικής ‘ταυτότητας’, φιλοσοφίας, επιπέδου, νηφαλιότητας κλπ.

Καθώς το «ερώτημα»  άπτεται πολλών ζητημάτων (θρησκεία, φιλοσοφία, ιατρική, δίκαιο, παραβατικότητα, κλπ) είναι φυσικό οι ‘συζητήσεις’ που ακολουθούν ενίοτε να χάνουν τον προσανατολισμό τους, να μπλέκουν τα επί μέρους θέματα  μεταξύ τους, άλλο να ρωτάει ο ένας, άλλο να απαντά ο άλλος, να μην βγάζεις άκρη τελικά. Ένας κυριολεκτικά, πύργος της Βαβέλ.

Δεν είμαι ούτε νομικός, ούτε γιατρός, επομένως μην περιμένετε ‘επιστημονικές’ απόψεις εδώ. Εάν τέτοια ‘βέβαια’ γνώση ζητάτε, μπορείτε τώρα, να πατήσετε το βελάκι, ή να πάτε σε άλλη ανάρτησή μου.

Θα διατυπώσω μόνο ΔΥΟ ερωτήματα. Ένα προς εκείνους που είναι εναντίον της ρύθμισης, κι ένα  προς εκείνους που είναι υπερ.

ΕΡΩΤΗΜΑ ΠΡΟΣ ΟΣΟΥΣ ΕΙΝΑΙ ΕΝΑΝΤΙΟΙ…

Ψηφίζεται το νομοσχέδιο, και την επόμενη ημέρα, στέλνετε γραπτή δήλωση, ότι ΔΕΝ ΕΠΙΘΥΜΕΙΤΕ την μετά θάνατον δωρεά των οργάνων σας. Μετά από καιρό, και ενώ ταξιδεύετε οικογενειακώς, έχετε ένα ατύχημα, στο οποίο σκοτώνεστε εσείς και η γυναίκα σας, διασώζεται μόνο ο ΓΙΟΣ σας, ΑΛΛΑ ΕΧΕΙ ΑΜΕΣΑ ΑΝΑΓΚΗ από κάποιο όργανο. Στέλνετε φαξ απ’ τον Παράδεισο, πως αίρετε την αρχική σας δήλωση, και πως επιθυμείτε την λήψη οργάνων απ’ το σώμα σας, ή όχι;….

ΕΡΩΤΗΜΑ ΠΡΟΣ ΟΣΟΥΣ ΕΙΝΑΙ ΥΠΕΡ…

Ο ΓΙΟΣ σας κλείνει τα 18 του χρόνια. Δεν κάνει καμιά δήλωση που να μην επιτρέπει την λήψη οργάνων απ’ το σώμα του, επομένως θεωρείται δυνητικός ΔΟΤΗΣ, και αφού είναι ενήλικος, παύετε να έχετε οποιοδήποτε δικαίωμα επί της ‘χρήσης’ του νεκρού σώματός του. Τον συμβουλεύετε να κάνει δήλωση άρνησης, ώστε να έχετε το κεφάλι σας ήσυχο;; (Εδώ θέλω ειλικρίνεια)…

Νομίζω, πως πέρα από θεωρητικές και φιλοσοφικές συζητήσεις, καλό θα ήταν να απαντήσει ο καθένας μας στον εαυτό του (ας μην το κάνει δημοσίως) σ’ αυτές τις δύο «πρακτικές»  ερωτήσεις που αναδύονται.

9 σχόλια:

  1. Καλημέρα, θανάση! Σε καλό σου πρωί πρωί θέμα που με βάζεις να διαβάσω!
    Σοβαρά τώρα, είναι δίλημμα έτσι όπως το θέτεις, αλλά αν αυτή η διάταξη υπονοεί πως ερήμην των οικείων του κάποιος γίνεται δότης κατά εικασία, είναι επικίνδυνη. Όσο και να στοιχίζει αυτό, νομίζω ότι δεν έχει κανείς το δικαίωμα να παραβιάζει τη θέληση της οικογένειας του θανόντος,αν ο ίδιος δεν έχει δηλώσει δότης.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Μόλις διάβασα αυτό:
    http://www.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_kathpolitics_1_02/04/2011_1294836

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Καλημέρα Γυριστρούλα..

    Το λινκ δεν μπόρεσα να το ανοίξω..

    Αν και δεν βγαίνει κάτι απ' την θεωρητική ανάλυση του θέματος της 'εικαζόμενης συναίνεσης', αυτό το συγκεκριμένο επιχείρημα μου φαίνεται χαζό. Και ΤΩΡΑ δεν 'εικάζεται' πως ΔΕΝ ΕΠΙΘΥΜΩ να μου πάρουν τα όργανα;;; Εικασία δεν είναι κι αυτή; Γιατί μας ενοχλεί η μία κι όχι η άλλη;;..

    Τέλος πάντων, το θέμα είναι οι ερωτήσεις. Ας απαντήσουμε και στις δύο και μετά το αναλύουμε. Εγώ θα απαντούσα και στις ΔΥΟ θετικά. Και θα ήθελα να μου πάρουν ότι θέλουν, όταν πεθάνω να σωθεί οποιοσδήποτε, όχι μόνο ο γιός μου. Και τον γιό μου θα του έδινα χρόνο να το σκεφτεί, όταν ωριμάσει κλπ, για το τί θα κάνει. Σιγά τώρα μη σκεφτώ μη μου αφαιρέσουν το νεφρό πεθαμένος. Όλα να τα πάρουν :)))))).....

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Θα αφήσω κι εδώ ένα σχόλιο που άφησα σε άλλα ιστολόγια που ασχολούνται με το ίδιο θέμα.
    Προσωπικά εγώ είμαι υπέρ του νομοσχεδίου αυτού που μας καθιστά όλους εν δυνάμει δότες οργάνων. Διαβάζω συχνά ότι αυτό είναι ενάντια στη συνταγματική προστασία της προσωπικότητας του ατόμου. Ένα άψυχο όμως σώμα δεν έχει πια προσωπικότητα για να διαφυλαχθεί. Αντίθετα, υπάρχουν αρκετές προσωπικότητες ανά τον κόσμο που περιμένουν την παράταση της δικής τους προσωπικότητας με τα όργανα του αποθανόντος.
    Θα έλεγα όμως ότι κατανοώ, εν μέρει, τη δυσπιστία που υπάρχει σε μερικούς ανθρώπους με αυτή τη ρύθμιση. Δυσπιστία που πηγάζει αφενός μεν από την έλλειψη εμπιστοσύνης προς τους λειτουργούς του (Ελληνικού) Κράτους (εν προκειμένω τους γιατρούς που θα αποφασίσουν για τον εγκεφαλικό θάνατο) και αφετέρου από τον εγωισμό, σε συνδυασμό με το φόβο του θανάτου που ενυπάρχει σχεδόν σε κάθε ανθρώπινη ύπαρξη.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Θανάση, όταν πεθάνεις δεν τίθεται θέμα, ας πάρουν ό,τι θέλουν, το θέμα είναι μη σπεύσουν να σε πεθάνουν πριν την ώρα σου ή ανοίξουν την όρεξη σε εμπόρους οργάνων και εγκληματίες.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Μερόπη καλημέρα..

    Εγώ, πάλι, δεν μπορώ να διαβάσω όλο αυτό το τεράστιο νομοσχέδιο και να κρίνω εάν καλύπτει ή όχι τις προδιαγραφές 'ασφαλείας' που χρειάζονται ασφαλώς. Ούτε συνταγματολόγος είμαι, για να κρίνω τη συνταγματικότητά του. Στο κάτω-κάτω δεν είναι δικιά μας δουλειά τα παραπάνω.

    Γιαυτό επιμένω στις απαντήσεις που ο καθένας μόνος του θα δώσει στο πρακτικό ζήτημα. Και οι απαντήσεις, νομίζω, είναι και οι δύο ΘΕΤΙΚΕΣ. Διότι απ' τη μια, και υπέρ του να σωθεί κάποια ζωή δεν μπορεί να μην είμαστε. Αλλά απ' την άλλη, και καμιά εμπιστοσύνη δεν έχουμε στο 'σύστημα', στο 'κράτος', κλπ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Γυριστρούλα, αυτό με την εγκληματική διάσταση του θέματος όλοι μας το έχουμε ακουστά, ξέρουμε για τις εξαφανίσεις παιδιών, ξέρουμε πόσο γρήγορα ο πρώην αρχιεπίσκοπος βρήκε μόσχευμα στην Αμερική κλπ. Δεν ξέρω πάντως εάν το νομοσχέδιο το 'βοηθάει' αυτό ή το ακυρώνει. Λογικά όσο πιό πολλοί δότες υπάρχουν, τόσο λιγώτερο πεδίο δράσης θα έχουν οι εγκληματίες.
    Το 'λογικά' βέβαια, δεν ξέρω εάν ισχύει για το Ελλαδιστάν...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Το έκανα στον εαυτό μου το ερώτημα. Ως γνήσιος υλιστής, ορθολογιστής κι ανθρωπιστής έκανα δήλωση προ δέκα ετών. Το ίδιο θα συμβούλευα και στην κόρη μου. Πάντως μη νομίζεις και με τη γυναίκα μου διαφωνούμε επί του θέματος.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. Καλημέρα Δήμο..

    Αφορμή πήρα κυρίως απ' τον χαμό που έγινε κάτω απ' την δική σου ανάρτηση.

    Εγώ δεν ξέρω, με δεδομένη την ...Ελλαδα, το παιδι θα το 'προστάτευα' στα 18 του. Έχει χρόνο και να σκεφτεί, και να κρίνει και να αποφασίσει.

    Από εμένα ας πάρουν ότι και όσα θέλουν. Ας τα πάρουν όλα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή