Δευτέρα, 9 Μαΐου 2011

Το μπαλάκι, μας έρχεται !....


Αναγνωρίζουν οι ευρωπαίοι (και η τρόικα) πως η Ελλάδα ‘δεν θα μπορέσει εύκολα’ να πετύχει τους αρχικούς στόχους, (του αρχικού μνημονίου), και πως μάλλον θα ‘χρειαστεί παράταση’ (κι ένα δεύτερο ‘μνημόνιο’), μέχρι το 2015 ή και το 2017, ώστε να μπορέσει να ‘βγει στις αγορές’. Ο κ. Παπακωνσταντίνου το παραδέχεται, βέβαια, και αποδίδει την αδυναμία στην ‘σφοδρή ύφεση’. Οι ευρωπαίοι συμφωνούν εν μέρει μ’ αυτό, αλλά συμπληρώνουν πως πέραν της ‘ύφεσης’ αιτία ήταν και η ‘αναποφασιστικότητα’ (διάβαζε ανικανότητα) της κυβέρνησης.

Θυμόμαστε ασφαλώς όλοι, την αρχική συζήτηση-διαφωνία, πέρυσι, και την ‘σκληρή’ διαπραγμάτευση τρόικας και κυβέρνησης για την ‘αναλογία’ μεταξύ δαπανών-εσόδων στην οποία θα έπρεπε να στηριχθεί το ‘πρόγραμμα δημοσιοοικονομικής εξυγίανσης’. Συζήτηση που είχε καταλήξει σε μια σχέση περίπου 50-50. Θυμόμαστε όλοι τη ‘σιγουριά’ του κ. Παπακωνσταντίνου, πως το πρόγραμμα ήταν ‘εμπροσθοβαρές’ και επομένως ‘θα έβγαινε’. Τώρα το 50% του κλάδου των εσόδων πήγε περίπατο, κι αυτό φαίνεται πως αναγκάζει τον κ. Παπανδρέου και το επιτελείο του να προσγειωθούν (ανώμαλα) στην σκληρή πραγματικότητα.

Εάν κοιτάξουμε από πιο κοντά, θα αντιληφθούμε εύκολα πως η θολή και αφηρημένη ‘ύφεση’ την οποία προτάσσει ο Υπουργός Οικονομικών, μικρό ποσοστό της αποτυχίας δικαιολογεί. Γιατί, ακόμη και στα πλαίσια του ‘συστήματος’ –έτσι κι αλλιώς δική της ήταν η επιλογή- η κυβέρνηση, που σε λίγο θα συμπληρώνει την μισή της ‘ζωή’, απέτυχε παταγωδώς σε όλες της τις απόπειρες να ενεργοποιήσει μια έστω και υποτυπώδη ‘αναπτυξιακή’ διαδικασία.

Οι επενδύσεις fast-track κατάντησαν ανέκδοτο. Ο ‘αναπτυξιακός νόμος’ καθυστέρησε πάρα πολύ (υπήρχε σχέδιο). Το ‘άνοιγμα των επαγγελμάτων’ έμεινε μετέωρο και διστακτικό. Το ΕΣΠΑ λιμνάζει, εκεί που λίμναζε. Το ντόπιο (και όχι μόνο, εάν σκεφτούμε τη Siemens) ‘κεφάλαιο’ αποδείχθηκε ο ‘μεγάλος Τιτανικός’ που πολύ δύσκολα θα μπορέσει να απεξαρτηθεί   απ’ τον χρόνιο ‘κρατικοδιαιτισμό’ του. Απέμεινε ο ...γραφικά νεοφιλελεύθερος κύριος Χρυσοχοϊδης να ...παρακαλά τα νεοφιλελεύθερα ..καρτέλ, να ρίξουν τις τιμές ! (Όσοι επιμένετε να ενθουσιάζεστε με τις νεοφιλελεύθερες μπαρούφες, ξεστραβωθείτε).

Η ‘αναποφάσιστη’ –σύμφωνα με την ευγενική έκφραση των ευρωπαίων- κυβέρνηση του κ. Παπανδρέου, αποδείχθηκε αποτελεσματική μόνο στα ..εύκολα: Περιέκοψε συντάξεις και μισθούς στο Δημόσιο (πρώτα ο πολίτης), απέλυσε συμβασιούχους (διογκώνοντας την ανεργία), κουτσούρεψε αγρίως τα ασφαλιστικά δικαιώματα (δεν υπήρχε σάλιο), θυσίασε τα εργατικά κεκτημένα (στην ποδιά του ΣΕΒ), αναχώρησε (και συνεχίζει να αναχωρεί) απ’ όπου μπορούσε. Συρρίκνωσε ή προτίθεται να συρρικνώσει, ΟΣΕ, Σχολεία, Πανεπιστήμια, Νοσοκομεία, Δήμους, κοινωνικές παροχές.

Κατά τα άλλα, (τα δύσκολα), αρέσκεται (αυτοϊκανοποίηση) σε άγαρμπες εισπρακτικές απόπειρες παλαιάς κοπής, με τις οποίες προσπαθεί να καλύψει την τρύπα: ‘Περαιώσεις’ φορολογικών χρήσεων, ‘ρυθμίσεις βεβαιωμένων ασφαλιστικών εισφορών’, ‘τακτοποιήσεις’ ημιυπαίθριων (και αυθαιρέτων όπου να ‘ναι), άγρια (και γελοία) ποινικοποίηση της οικονομίας, ‘αυτόφωρα’ σε ΦΠΑ, ‘αυτόφωρα’ σε ΙΚΑ,  δημοσιεύσεις ονομάτων ‘εγκληματιών’, εισαγγελείς της ‘τρομοκρατίας’ στο ΣΔΟΕ ! Όλα αυτά, όμως, αφού τον πρώτο χρόνο έστυψαν ό τι είχε απομείνει στη λεμονόκουπα, τώρα τα καταπίνει η μαύρη τρύπα της έλλειψης ρευστότητας: Δώσαμε ! Δώσαμε !...

Ο ‘υγιής τραπεζικός μας τομεύς (για τον οποίο περηφανευόταν ο πρωθυπουργός στην αρχή της κρίσης πως δεν κινδύνευε) αρνείται πεισματικά να θεραπεύσει (έστω και κερδοσκοπώντας) την καταδικαστική αυτή ‘έλλειψη ρευστότητας’. Αρνείται, παρά τα άνω των 100 δις εγγυήσεων που του χορηγούν ενδοφλεβίως οι large υπουργοί μας. Τα golden boys του, δυσθυμούν και μόνο στο άκουσμα της όποιας συγχώνευσης, απομένουν, πάλι, οι ευχές του Υπουργού, και οι φιλικές προτροπές του. Του Υπουργού, που αντί να χρησιμοποιήσει ό τι τέλος πάντων δημόσιο είχε απομείνει στον κλάδο, σπεύδει να ξεπουλήσει το Παρακαταθηκών, τα ΕΛΤΑ, την ΑΤΕ !

Ο ‘άλλος’ που θα μπορούσε να ενισχύσει την ρευστότητα, το ίδιο το κράτος, τραβάει ..όπισθεν ! Απ’ την μια μηδενίζει ουσιαστικά το πρόγραμμα δημοσίων επενδύσεων, απ’ την άλλη, δεν ξέρω κι εγώ πόσα δις ‘καθυστερεί’ να ξοφλήσει σε διαφόρους (προμηθευτές, επιχειρήσεις, δήμους, εργολάβους, φορολογούμενους).

Δεν μας ενδιαφέρει εάν ο κ. Παπανδρέου θα είναι ο ..επόμενος της λίστας, για τον οποίο θα ειπωθεί το περίφημο ‘εάν το 2009 είχε πάρει έγκαιρα τα μέτρα’ (συνοδευόμενο με τον μακρόσυρτο αναστεναγμό του ..κοψοχέρη). Δεν μας ενδιαφέρει η υστεροφημία του, ούτε πώς θα τον ..ταξινομήσει αργότερα η Ιστορία. Δεν μας ενδιαφέρει ο ίδιος (ως φυσικό πρόσωπο) ούτε η χαμένη του αθωότητα, που βέβαια δεν βρίσκεται στο εάν ήξερε ή δεν ήξερε, πριν ή μετά τις εκλογές. Τι ‘χες Γιάννη, τι ‘χα πάντα !....

Το σημαντικό είναι πως τα νέα όρια των επιμηκύνσεων, των νέων μνημονίων, κλπ, υπερβαίνουν πλέον, τα όρια της κοινοβουλευτικής θητείας. Κι αυτό σημαίνει πολιτικό ζήτημα. Σημαίνει πως οι δανειστές, οι ‘ξένοι’, οι ‘εταίροι’, οι ‘κερδοσκόποι’, οι ‘παράγοντες’ αυτή τη στιγμή σχεδιάζουν την επόμενη ‘λύση’ που θα τους βολέψει. Δεν μπορούμε να γνωρίζουμε αυτά τα σχέδια. Θα λέγονται ‘Παπανδρέου’; Θα λέγονται ‘συγκυβέρνηση’; Θα λέγονται ‘εθνικής ενότητας’; Δεν γνωρίζουμε. Πάντως, μπορεί, ίσως ξαφνικά μάλιστα, το μπαλάκι να βρεθεί στην μεριά μας. Σημαίνει πως εμείς ως πολίτες μπορεί αύριο το πρωί να κληθούμε να αποφασίσουμε για ‘τα περαιτέρω’. Και τότε, ΕΜΕΙΣ θα πρέπει να δείξουμε τα …κότσια μας.

(την όμορφη φωτογραφία την έκλεψα απ’ το blog του κ. Νίκου Ελ. Θεοδωράκη)

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου