Σάββατο, 14 Μαΐου 2011

Μαζί..


Δεν χαρήκαμε, φυσικά, με την τυφλή δολοφονία του συνανθρώπου μας, πριν λίγες μέρες στο κέντρο της Αθήνας. Ακόμη και να μην είχαν ακολουθήσει όσα ακολούθησαν, με τις πορείες, τα ‘αντίποινα’ (που ήταν επίσης τυφλά) της γνωστής μερίδας, κλπ, πιστεύω πως στην πλειοψηφία τους, ούτε οι μετανάστες χάρηκαν. Έλληνες και ξένοι (εάν σημαίνουν κάτι αυτά τα δύο επίθετα) που ελπίζουν, επιθυμούν, αισιοδοξούν, να ζήσουν μαζί κι όχι ‘εναντίον’ οι μεν των δε, όλοι καταλαβαίνουν, πως το γεγονός (τυχαίο, αλλά και καθόλου τυχαίο) πάει πίσω τον κοινό στόχο.
Όχι. Δεν πρέπει –εμείς όλοι που ξέρουμε πως δεν έχουμε τίποτε να χωρίσουμε- να ξεχάσουμε το γεγονός. Ούτε είμαι της απολογητικής λογικής. Άπειρες ‘δικαιολογίες’. Άπειρες ‘αιτίες’. Άπειρες ‘ευθύνες’ υπάρχουν, πέρα και πάνω απ’ τους ‘αθώους’ εγκληματίες, πέρα απ’ το αθώο θύμα. Τα ξέρουμε όλα αυτά. Αλλά όχι. Να μην ξεχάσουμε, ούτε να ‘απολογηθούμε’ για λογαριασμό κανενός. Ας πράξουμε το ανθρωπίνως απλό. Έλληνες και μετανάστες, ας θρηνήσουμε, ας θυμώσουμε, ας περιφρουρήσουμε. Μαζί, εάν θέλουμε πράγματι να ζήσουμε μαζί. Γιατί εάν ‘ξεχάσουμε’, θα μας το ‘υπενθυμίσει’ η ζωή με το επόμενο παρόμοιο ‘συμβάν’.
Άλλο ‘θύμα’, υπήρξε βέβαια ο Τύπος. Πλην ελαχίστων εξαιρέσεων (πχ. Στάθης στην Ελευθεροτυπία), κωλοκάναλα και κωλοφυλλάδες (διότι περί αυτού πρόκειται) έσπευσαν να ρίξουν λάδι στη φωτιά για να πουλήσουν. Γιατί εδώ δεν πρόκειται απλά για κιτρινισμό, για ‘απλό’ λαϊκισμό. Εδώ έχει χαθεί κάθε έννοια ‘μέτρου’. Έχει χαθεί και η ελάχιστη υπευθυνότητα, η ελάχιστη δεοντολογία. Απορώ και εξοργίζομαι, αυτά τα έλεγξαν ‘αρχισυντάκτες’; Τα επέτρεψαν διευθυντές εφημερίδων; Μα τι νομίζουν; Πως πιάνεις ένα πληκτρολόγιο κι όποιον πάρει ο χάρος; Πουλάνε νύχτες κρυστάλλων; Σιγοντάρουν, γεννούν, την ..επόμενη είδηση; Θα χαρώ. Μακάρι να κλείσουν (κι ας χαθούν και θέσεις εργασίας αθώων), να χρεοκοπήσουν, να πέσουν έξω, είναι ανάξιοι του λειτουργήματός τους !
Μέσα από ένα απίστευτο πλέγμα ‘νομικών’ εμποδίων, ευρωπαϊκών συμβάσεων, κανόνων διεθνούς δικαίου, οικονομικής αδυναμίας και ανικανότητας των κυβερνόντων, το μόνο που καταφέρνει το πολιτικό σύστημα είναι να δημιουργεί γκέτο και στρατόπεδα συγκέντρωσης, να χτίζει τείχη στον Έβρο. Και μην γελιέστε: Δεν είναι ΜΟΝΟ ανικανότητα. Οι μετανάστες βρίσκονται στο κατώτατο σημείο της οικονομικής πυραμίδας: Φτηνά εργατικά χέρια, μαύρης ανασφάλιστης εργασίας, που κανείς δεν φαίνεται και πολύ πρόθυμος να ‘πατάξει’ (γιατί άραγε;). Χωρίς καμιά αστυνομική προστασία, καμιά εγγύηση περίθαλψης, αφημένοι στο έλεος του μαφιόζου (ντόπιου ή ξένου δεν έχει σημασία), του αισχροκερδή ‘σπιτονοικοκύρη’, του εμπόρου λευκού οτιδήποτε, αποτελούν το έσχατο προλεταριάτο. Προλεταριάτο ιδανικό αφού ΔΕΝ ΨΗΦΙΖΕΙ.
Κι αφού δεν ψηφίζει, γιατί να ενδιαφερθεί το πολιτικό σύστημα; Γιατί να μην εκτοξεύει τα έξυπνα, συνετά και καλλιεργημένα επιχειρήματά του ο κ. Βορίδης, με τα γνωστά ευεργετικά αποτελέσματα στα ποσοστά του ΛΑ.Ο.Σ.; Γιατί ο κ. Καμίνης να μην πετάει το μπαλάκι συνέχεια εκτός γηπέδου εκείνος ο και καλά ‘υπερκομματικός’, αποδεικνύοντας  καθημερινά, όλο και περισσότερο την γύμνια του; Και γιατί ο εκάστοτε (και ο νυν) ΠΡΟ.ΠΟ. να ενοχληθεί απ’ τον έρωτα της ΕΛ.ΑΣ με τα ..παρακρατικά γνωστά στοιχεία, όπως πολύ σωστά ειπώθηκε;; Όλοι αυτοί οι κύριοι, δεν θα ζητήσουν  ψήφο απ’ τους μετανάστες. Άλλο είναι το target group τους. Κι αυτό τους νοιάζει μόνο: Η πολιτική τους επιβίωση.
Εμάς, όμως, και τους μετανάστες, μας νοιάζει να ..ζήσουμε.
Μαζί.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου