Πέμπτη, 9 Ιουνίου 2011

Δημοψήφισμα για το ΕΥΡΩ...


Πολλή κουβέντα γίνεται εσχάτως για ένα δημοψήφισμα με το οποίο να αποφασίσουμε, όλοι οι πολίτες της χώρας, εάν θέλουμε ή όχι να παραμείνουμε στην ‘ζώνη του ευρώ’. Τέτοιο δημοψήφισμα έγινε το 2000 στην Δανία. Απέρριψαν, τότε, οι Δανοί το ‘αίτημα’, κι έτσι παρέμειναν με το εθνικό τους νόμισμα. Τώρα, ξανασυζητείται, πάντως στην Δανία το θέμα, κι επειδή δημοσκοπήσεις έδειξαν πως οι περισσότεροι μάλλον έχουν αλλάξει την γνώμη τους, ο πρωθυπουργός ήδη έχει δηλώσει πως θα συνεννοηθεί με την αντιπολίτευση για την εκ νέου διοργάνωση δημοψηφίσματος.

Εκεί, νοικοκυρεμένα πράγματα. Εδώ, ΚΑΝΕΙΣ δεν ρώτησε τον Ελληνικό λαό. Ούτε όταν ο ‘εθνάρχης’ μας έχωνε σχεδόν με το στανιό στην Ε.Ο.Κ. Ούτε όταν ο ‘καθηγητής’ μας έσερνε στην Ο.Ν.Ε. Κι αν η είσοδος στην Ευρώπη με τις συνθήκες εκείνης της εποχής θετικά σημεία, τώρα αντιλαμβανόμαστε πόσο ‘καταστροφική’ ήταν η προσχώρησή μας στο ευρώ. Κι όχι μόνο αντιλαμβανόμαστε. Αλλά μαθαίνουμε, εκ των υστέρων, πως ΑΠΟ ΤΟΤΕ υπήρχαν ΠΟΛΛΕΣ ΑΜΦΙΒΟΛΙΕΣ, για το εάν μια τέτοια νομισματική ένωση είχε μέλλον.

Δεν έχουν δίκιο τα ‘παπαγαλάκια’ της κυβέρνησης που λένε πως ‘ο ελληνικός λαός ήξερε τις υποχρεώσεις του’ κλπ. Τρίχες κατσαρές. Σιγά μην ήλθε ποτέ κανείς να εξηγήσει τις υποχρεώσεις που αναλαμβάναμε. Εν μέσω αοριστολογιών και γενικοτήτων, το πολιτικό παιχνίδι προέβαλε μόνο τα ΘΕΤΙΚΑ, και ‘είχε ο Θεός’. Εκ των υστέρων, για παράδειγμα, μαθαίναμε μία των ημερών, πως ‘φάγαμε τόσα εκατομμύρια πρόστιμο’ που δεν προκάναμε το τάδε. Ή πως ‘από την τάδε του μηνός σταματάει το δείνα κονδύλι’ επειδή ..έληξε !! Ούτε καν η ‘γκρίνια’ της αριστεράς, δεν μας ‘ενημέρωνε’ στην πραγματικότητα. Γιατί, άλλο να λες πως ‘ΕΟΚ και ΝΑΤΟ το ίδιο συνδικάτο’, κι άλλο βέβαια, πως ‘μέσα σε τόσα χρόνια πρέπει να κλείσουν οι χωματερές’.

Στην Ελλάδα το τελευταίο δημοψήφισμα που θυμόμαστε οι μεγαλύτεροι, είναι βέβαια εκείνο του 1974 για το πολιτειακό. Κλήθηκε τότε ο λαός να αποφασίσει, μετά την μεταπολίτευση, εάν επιθυμούσε βασιλευόμενη ή αβασίλευτη δημοκρατία. Ωστόσο πρέπει να παραδεχθούμε κάτι: Άλλο να αποφασίζεις εάν θες Βασιλιά ή όχι, κι άλλο να καλείσαι να προβλέψεις πότε θα είσαι καλύτερα: Με ευρώ ή με ..δραχμή. Και είναι άλλο, διότι προφανώς είναι πολύ πιο πολύπλοκο. Θα πείτε, οι Δανοί τα κατάφεραν: Υπάρχει όμως κι εδώ μεγάλη διαφορά: Διότι, είναι εντελώς διαφορετικό να λες όχι ΠΡΙΝ μπεις στην ΟΝΕ, και τελείως άλλο να σ’ έχουν δεχθεί και να ΘΕΣ ΝΑ ΤΗΝ ΚΑΝΕΙΣ.

Λένε όσοι γνωρίζουν τα νομικά, πως τυπική διαδικασία ‘εξόδου’ μιας χώρας απ’ το ευρώ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ. Δεν προβλέπεται. Αυτό γεννά αμέσως δυσκολίες στην επιλογή. Οι Δανοί, που είπαν ‘όχι’ το 2000, δεν ‘έκοβαν όμως τις γέφυρες πίσω τους’. Μπορούν κάλλιστα, τώρα μετά μια δεκαετία να ‘αλλάξουν γνώμη’. Εμείς, όμως, που ΜΑΣ ΕΧΟΥΝ ΔΕΧΘΕΙ, σε περίπτωση που τώρα ΤΟΥΣ ΤΗΝ ΚΑΝΟΥΜΕ, είναι φανερό πως κλείνουμε ΜΙΑ ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ την πόρτα πίσω μας. Αυτό, δυσκολεύει ακόμη περισσότερο τα πράγματα.

Δεν έχει άδικο η κ. Μπακογιάννη, όταν λέει πως το ερώτημα είναι τόσο πολύπλοκο και έχει τόσες παραμέτρους που ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ εύκολα να απαντηθεί με ένα ‘ναι’ ή ένα ‘όχι’. Πρέπει να παραδεχθούμε πως το διακύβευμα δεν είναι το ΚΑΤΑΛΛΗΛΟΤΕΡΟ για να κριθεί με λαϊκή ψήφο. Και μάλιστα υπό αυτές τις συνθήκες, που ούτε για την ηρεμία, ούτε για την νηφαλιότητά τους μπορούν να εγγυηθούν. Γιατί ποιος θα είναι σίγουρος πως στην υποθετική περίπτωση ενός ‘όχι’ αυτό δεν θα εξέφραζε την γενικότερη αγανάκτηση του κόσμου; Ποιος θα ήταν σίγουρος, πως στην εντελώς αντίθετη περίπτωση ενός ‘ναι’ δεν θα είχε βαρύνει υπερβολικά η ‘τρομοκρατία της πτώχευσης’;; Εάν απλά συλλογιστούμε πόση ‘πολιτική εκμετάλλευση’ θα γινόταν και στις δυο πιο πάνω υποθέσεις καταλαβαίνουμε πως ούτε η ώρα είναι κατάλληλη, ούτε το ζήτημα. Και στο κάτω-κάτω της γραφής, ο ‘λαός’ δεν οφείλει να διαθέτει ούτε πτυχίο στα Οικονομικά, ούτε μεταπτυχιακά στην Ευρωπαϊκή Νομοθεσία…

Για να ξεκαθαρίσω την προσωπική μου θέση, και να μην έχουμε παρεξηγήσεις, τάσσομαι σαφέστατα υπέρ της εξόδου μας απ’ τη ευρώ και της άμεσης επιστροφής στην δραχμή. Με την απλή έννοια, πως μόνο έτσι μπορούμε να χαράξουμε ‘εθνική οικονομική’ πολιτική. Δεν παύω όμως, απ’ την άλλη, να πιστεύω και πως ΔΗΜΟΨΗΦΙΣΜΑ για κάτι τέτοιο ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ να διεξαχθεί. Εάν ο κ. Τσίπρας το έχει επισήμως ζητήσει, θαρρώ είναι λάθος του.

4 σχόλια:

  1. Και στη Σουηδια εγινε δημοψηφισμα για το ευρω και ενα 56% το απερριψε ενω ενα 41% ηταν υπερ του ευρω. Ομως αν ρωτησεις τωρα τους Σουηδους πιστευω οτι ενα ακομη μεγαλυτερο ποσοστο ειναι κατα του ευρω επειδη ολοι διαβαζουν τι γινεται και στην Ελλαδα αλλα και αλλου στην ευρωζωνη και δεν θελουν φυσικα να αλλαξουν νομισμα! Εδω τα δημοψηφισματα ειναι πολυ συνηθισμενα και μαλιστα ειχαν ρωτησει το κοσμο πριν γινουν μελη στην ΕΕ. Πιο νοικοκυρεμενα πραγματα οπως λες...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Η οικονομική κατάσταση είναι τόσο περίπλοκη για να λυθεί με ένα δημοψήφισμα και μάλιστα από πολίτες που κατά τη συντρηπτική τους πλειοψηφία δεν έχουν οικονομικές γνώσεις. Απλώς θα γίνουν έρμαια των λαϊκιστών. Γι' αυτό ψηφίζονται οι ηγέτες, για να τολμούν, να παίρνουν αποφάσεις και το κυριότερο να τις υλοποιούν. Το δημοψήφισμα γι' αυτή ειδικά την κατάσταση, κατά την άποψη μου, δείχνει ευθυνοφοβία
    Υ.Γ. Είναι άλλο το θέμα το πολιτειακό, για το οποίο έγινε το δημοψήφισμα του 1974.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Καλημέρα Elva..

    Έχουμε προφανώς πολλά καρβέλια να φάμε για να φτάσουμε στο επίπεδο τέτοιων κρατών. Διαβάζω και σε σένα κατά καιρούς και αλλού πως κάποια πράγματα κι εκεί τώρα με την κρίση δυσκολεύουν. Αποδείχθηκε όμως πως η 'νομισματική ενοποίηση' τελικά ήταν καταστροφή για τις ελλειμματικές χώρες του 'νότου'. Η λογική σε ρίχνω στα βαθειά ώστε να αναγκαστείς να κολυμπήσεις δεν είναι πάντα χωρίς ρίσκο. Καμιά φορά το θύμα βουλιάζει....

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Καλημέρα Μερόπη..

    Ας θυμηθούμε πως ακόμη και εκείνο το δημοψήφισμα για το πολιτειακό, την εποχή που έγινε, με τόσο πρόσφατη την πτώση της χούντας και την τραγωδία στην Κύπρο, από κάποιους κατηγορήθηκε ώς 'άδικο'.

    Τώρα η κατάσταση είναι απείρως πιο περίπλοκη. Εξίσου φορτισμένη. Ο λαός μπερδεμένος. Όποιο και να ήταν το αποτέλεσμα ενός τέτοιου δημοψηφίσματος, τέλος, αποκλείεται να μην υπήρχαν κάποιοι να μην το εκμεταλλευτούν πολιτικά. Μου φαίνεται κάπως άδικο, να με χώνεις στην ΕΟΚ. Να με σέρνεις στην ΟΝΕ. Χωρίς ποτέ να με έχεις ρωτήσει. Και τώρα που στραβώνει το πράγμα, να μου πετάς το μπαλάκι μαζί βέβαια με μια 'εξειδικευμένη' ευθύνη που δεν μπορώ να επωμιστώ....

    ΑπάντησηΔιαγραφή