Τετάρτη, 15 Ιουνίου 2011

Η Κρίση ώς Ευκαιρία...


Ο κ. Παπανδρέου –για να αρχίσουμε κάπως σκωπτικά- μας λέει το ΠΑΡΑΜΥΘΙ  πως η κρίση ‘είναι ευκαιρία’. Ευκαιρία,  να θεραπευθούν παράλληλα και ταυτόχρονα με τις οικονομικές μας ‘παθογένειες’ και οι ‘νοοτροπίες’, οι ‘στρεβλώσεις’ της Ελληνικής ‘κοινωνίας’ που ακόμη και εάν τις ΔΕΧΘΟΥΜΕ,  ΚΑΘΟΛΟΥ ΔΕΝ ΚΑΝΕΙ ΤΙΠΟΤΕ ΑΠΟΛΥΤΩΣ ΓΙ ΑΥΤΕΣ. Γιατί το παραμυθάκι των ‘ΔΙΑΡΘΡΩΤΙΚΩΝ ΑΛΛΑΓΩΝ’ εξέπνευσε με την ‘ΠΕΡΑΙΩΣΗ’, για να ταφεί στο Α’ νεκροταφείο, με την δρομολογούμενη ΑΥΞΗΣΗ ΣΤΑ ΤΕΛΗ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑΣ ! Μας στράβωσες με την πρωτοτυπία σου δικέ μου !.....
Για το ‘κεφάλαιο’ ασφαλώς η καπιταλιστική κρίση ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΕΥΚΑΙΡΙΑ ! ΑΝΑΓΚΑΖΟΝΤΑΙ για να σώσουν την παρτίδα, οι ‘εταίροι’ και οι ‘δανειστές’ να επιχειρήσουν το ΒΙΑΙΟΤΑΤΟ ΠΕΙΡΑΜΑ, στον πιο αδύνατο κρίκο της ευρωζώνης, ώστε να εκτιμηθεί –αναλόγως του αποτελέσματος- η δυνατότητα ΕΠΕΚΤΑΣΗΣ του και στις υπόλοιπες ελλειμματικές χώρες του Νότου. Η νομισματική ‘ενοποίηση’ για τους ‘πλεονασματικούς του Βορρά’ προφανώς θα είχε το ευτυχέστερο τέλος με την οικειοποίηση ΠΟΡΩΝ, και  ΠΛΟΥΤΟΥ, την ΚΙΝΕΖΟΠΟΙΗΣΗ του εργατικού δυναμικού, μια ΝΕΟΥ ΤΥΠΟΥ ΑΠΟΙΚΙΟΚΡΑΤΙΑ,  που πιθανώς θα ΔΙΕΣΩΖΕ τις Τράπεζές τους, απ’ τους σπασμούς του συστήματος  που …αποσυντονίστηκε κάπως (sic), εκεί, απέναντι, στην μητρόπολή του.
Για την ντόπια ‘δεξιά’ του κ. Σαμαρά, η κατάσταση αποτελεί ανέλπιστη πράγματι, ευκαιρία να αναλάβει  την ‘φυσική της θέση’ ως μοναδικού (και καταλληλότερου) εγγυητή της φιλελεύθερης αστικής πορείας που ακολουθεί η χώρα απ’ το τέλος του ..εμφυλίου και μετά. Οι ‘σοσιαλιστές’ απ’ το 81 μέχρι σήμερα, φαίνεται πως ολοκληρώνουν με επιτυχία τον ρόλο τους, που ήταν βέβαια να ΚΡΑΤΗΘΕΙ το ΑΛΛΟ  στην γωνιά του. Όμως, ΤΩΡΑ πια,  οι ‘Παπανδρέου’  είναι πλέον ..αποσβεσμένοι. Σύντομα θα ..αποσυρθεί κι ο ..τελευταίος, όπως όλα δείχνουν…
Για τους λίγους (ή περισσότερους) ‘βολεμένους’ του συστήματος, τέτοιες ‘κρίσεις’ πάντα αποτελούσαν ‘ευκαιρία’ –αν και πρόσκαιρη: Ευκαιρία να γίνουν πλουσιότεροι στις πλάτες των ‘θυμάτων’. Το Χρηματιστήριο στις 1250 μονάδες σήμερα ! Η ακίνητη περιουσία στα χαμηλά βαρομετρικά της ! Οι μετοχές του Δημοσίου στο σφυρί, κοψοχρονιά ! Το ‘πόθεν έσχες’ κλείνει τα μάτια για δυο τρία χρονάκια !! Θα αγοράσουν ! Θα τα βγάλουν ‘έξω’ ! Θα ποντάρουν ακόμη και στην …δραχμούλα να τους τα αυγατίσει ! Ευτυχώς, δεν γίνεται να ξεκαρφώσουν την ..Κρήτη, τον Όλυμπο, την Ήπειρο. Κι εμείς, να μην τους λησμονήσουμε…
Η Αριστερά, κάποτε θεώρησε βιαστικά, πως είχε έλθει η ώρα της. Πως είχε την ‘ευκαιρία’ ! Το πλήρωσε. Πολύ ΑΚΡΙΒΑ.  Ξέρει.
Ξέρει πως η Ιστορία κοιλοπονά αργά. Πως η ‘βιασύνη’, η ‘υφαρπαγή’ δεν βγάζουνε ΠΟΤΕ σε καλό ! Ξέρει πως για τον λαό, η κρίση μόνο ‘ευκαιρία’ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ. Για τον λαό, είναι ΠΟΝΟΣ, ΦΤΩΧΙΑ, ΕΞΟΝΤΩΣΗ ! Καλείται ΤΩΡΑ, να ΣΤΑΘΕΙ ΑΛΛΗ ΜΙΑ ΦΟΡΑ ΜΟΝΗ ΕΚΕΙΝΗ, κοντά του. Ξέρει πως είναι ο ΔΥΣΚΟΛΟΣ ΔΡΟΜΟΣ που ΑΦΗΝΕΙ ΟΜΩΣ ΤΗΝ ΕΛΠΙΔΑ ζωντανή.  Δεν πρέπει να ΒΙΑΣΤΕΙ. Δεν πρέπει να ΖΑΛΙΣΤΕΙ, να ΞΕΓΕΛΑΣΤΕΙ πως το ΤΟΥΝΕΛ ΤΕΛΕΙΩΝΕΙ. Πρέπει να ΖΥΓΙΣΕΙ με προσοχή, να ΜΕΤΡΗΣΕΙ με ακρίβεια. Να μην ΠΑΡΑΣΥΡΘΕΙ με ΝΙΚΕΣ σε επιμέρους μάχες: Ο ΠΟΛΕΜΟΣ δεν θα κερδηθεί εύκολα. Θα είναι μακρύς.
Η Αριστερά πρέπει να πιάσει το κουβάρι απ’ την αρχή ! Ακόμη κι αν ήταν, τώρα πάντως ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΠΙΑ ΚΑΙ ΤΟΣΟ ‘αριστερόστροφη’ ετούτη η κοινωνία. Δεξιόστροφη, συντηρητική και …μεσσιανική την ΚΑΤΑΝΤΗΣΑΝ. Σαν το παιδί, που δεν ΓΝΩΡΙΣΕ τους πραγματικούς του γονείς, δεν τους ΘΥΜΑΤΑΙ. Που το ΠΑΡΑΜΥΘΙΑΣΑΝ οι βασιλιάδες του. Του ΕΚΡΥΨΑΝ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ οι δάσκαλοί του. Το ΠΛΑΝΕΨΑΝ οι μάγοι τους!  Που εύκολα το ΞΕΓΕΛΑΣΑΝ με μερικά ψεύτικα παιχνίδια, κάμποσα φτηνά σοκολατάκια ! Και που τώρα, ΕΥΚΟΛΑ το θυσιάζουν ΑΦΟΙ ΔΕΝ ΤΟ ΑΓΑΠΗΣΑΝ ΠΟΤΕ, για να σαλπάρουν τα καράβια τους ίσια στο ΠΛΙΑΤΣΙΚΟ!...
Η Αριστερά πρέπει ΠΡΩΤΑ να του ΕΞΗΓΗΣΕΙ !
Γιατί το 'παιδί' έχει βγει στις πλατείες τώρα ! Είναι ΕΤΟΙΜΟ ΝΑ ΑΚΟΥΣΕΙ ! Κι αυτή είναι η ΜΟΝΗ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ ΕΥΚΑΙΡΙΑ..

4 σχόλια:

  1. για ποιες αριστερές;
    γι αυτές που δεν μπορούν να κάνουν ούτε κοινές συγκεντρώσεις;

    γι αυτές τις αριστερές που η ιστορία καταγράφει τις συνεχείς διασπάσεις τους;
    γι αυτές τις αριστερές που όταν κάποιος σύντροφος τους διαφωνεί εν μια νυκτί γίνεται ο πιο επικίνδυνος εχθρός τους;

    αυτές οι αριστερές μπορούν να εγγυηθούν την ενότητα μας;

    αν αυτές οι αριστερές μας είχαν πείσει Θανάση δεν θα ήταν στην αντιπολίτευση με εξευτελιστικά ποσοστά.

    Αυτές οι αριστερές είναι οι αριστερές που επιθυμούν να υπάρχουν για να παίρνουν τις επιχορηγήσεις της πολιτείας και να ταϊζουν τα πολλά επαγγελματικά τους στελέχη.
    Αυτός είναι ο αντικειμενικός σκοπός τους.
    Γι αυτό αγωνίζονται αυτό συνειδητά θέλουν να πετυχαίνουν.
    Θυμήσου την αγωνία του ΣΥΡΙΖΑ αν θα μπεί η όχι στη βουλή. Κανένας δεν μίλαγε και δεν μιλάει για το εξευτελιστικό ποσοστό. Το μόνο που τους ενδιαφέρει είναι να πάρουν 3% για να μη χάσουν τις επιχορηγήσεις.

    Το ποσοστό αυτών των κομμάτων είναι το άθροισμα των ψήφων των επαγγελματικών τους στελεχών και των οικογενειών των με μια μικρή προσθήκη ανθρώπων αγνών ιδεολόγων σαν και σένα.
    Αυτές Θανάση οι αριστερές δεν είναι η λύση είναι (μαζί με τα άλλα κόμματα) το πρόβλημα.

    Σήμερα ο πλανήτης χρειάζεται μια νέα θεωρία που δεν ξέρω αν ακόμη έχει γεννηθεί πάντως σίγουρα ο ορίζοντας ειναι θετικός για να γεννήσει μια νεα θεωρία που να επαναφέρει τη λογική, ναι τη λογική αυτό είναι που λείπει, στην κάθε κοινωνία σε όλη τη γη.
    Αυτό λείπει αυτό πρέπι να βοηθήσουμε με τις όποιες δυνάμεις μας να γεννηθεί.

    Η αγωνία μας για το μέλλον της χώρας μας δεν περνάει μέσα από την κινηματογραφική ταινία "οι ζωές των άλλων" που αν δεν έχεις δει σε συμβουλεύω να τη δεις αμέσως

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Θένκς Γυριστρούλα μου...

    (Εν τω μεταξύ μας έχουν ξεπεράσει οι ραγδαίες εξελίξεις :))))))))

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Vagnes μου καλημέρα..

    Θέτεις πολύ σοβαρά ζητήματα, που θα ήμουν τυφλός εάν επέμενα πως δεν υφίστανται. Δεν είναι καθόλου τυχαία η ερώτηση με την οποία ξεκινάς: Ποιές Αριστερές.

    Τρία πράγματα έχω να πω:

    1. Η κατάντια ΟΛΩΝ των κομμάτων, ΚΑΙ ΤΩΝ αριστερών, είναι αποτέλεσμα μιας 'αποδημοκρατικοποίησης' η οποία συντελέστηκε αργά, επί δεκαετίες, και κύριοι υπεύθυνοι υπήρξαν τα ΙΔΙΑ τα κόμματα. Ωστόσο, από τη στιγμή που τα αριστερά κόμματα, είναι τα λιγώτερο 'αρχηγικά', και κρατούν ακόμη τις διαδικασίες, θα μπορούσε (θεωρητικά) η δική μας συμμετοχή μας να αλλάξει την κατάσταση. Μην ξεχνάμε πως η Παπαρήγα έχει πει πρόσφατα, 'μην περιμένετε αλλαγές, όταν ΜΟΛΙΣ το 15% των εργαζόμενων είναι γραμμένοι σε κάποιο συνδικάτο'. Και ΞΕΡΟΥΜΕ πως έχει δίκιο.

    2. Είναι λάθος να περιμένουμε το 'τέλειο' κόμμα, το 'τέλειο' πολιτικό σύστημα (η αντιπροσωπευτική δημοκρατία είναι το μακράν καλύτερο για πλήθος λόγων). Καθένας μας μπορεί να έχει ένα 'οραμα' στο μυαλό του, αλλά ΔΕΝ ΘΑ ΤΟ ΒΡΕΙ εκεί έξω. Επομένως η επιλογή του ΠΑΝΤΑ θα είναι το ΚΑΛΥΤΕΡΟ ΕΦΙΚΤΟ.

    3. Έχω ξαναγράψει σε παλιώτερη ανάρτηση πως : Η 'αριστερά' ιστορικά έχει κάνει ..εκατομμύρια λάθη, και είναι σίγουρο πως θα κάνει ..άλλα τόσα. Αλλά: Προτιμώ να γίνονται λάθη ΠΡΟΣ ΤΗ ΣΩΣΤΗ κατεύθυνση τουλάχιστον.

    Vagnes μου, η προσωπική μου αντίρρησή μου στο Καπιταλιστικό Σύστημα δεν μένει απλά στο στοιχειώδες: Με τον εργάτη ή με τον κεφαλαιοκράτη. Αυτά είναι απλοϊκά. Αυτή η μορφή οικονομίας όμως είδαμε ΤΙ κοινωνία παράγει. Είδαμε ΤΙ ποιότητα ζωής πλασάρει. Είδαμε ΠΩΣ συμπεριφέρεται στον πλανήτη. Είδαμε ΠΩΣ εμπορευματοποίησε την τέχνη, τον πολτισμό, τον αθλητισμό, ..τα πάντα. Δεν μπορεί. Κάτι είναι ΛΑΘΟΣ σ' όλο αυτό το μοντέλο.

    ΑπάντησηΔιαγραφή