Τετάρτη, 22 Ιουνίου 2011

Οιωνοί..


Ας τα πάρουμε ένα-ένα.

Πρώτο : Η ΚΡΙΣΗ. Οι πολιτικές εξουσίες επιμένουν στην διάσωση μιας τεράστιας φούσκας που στο απώτερο μέλλον, μπορεί να ρυθμιστεί μόνο λογιστικά. Η ‘λύση’ αυτή που ακολουθείται, θα διανείμει τον πλούτο ακόμη χειρότερα σε βάρος των αδύνατων τάξεων. Θα θυσιάσει όσο ‘δημόσιο’ μπορεί στην ποδιά του ‘ιδιωτικού’. Θα αδιαφορήσει παντελώς για το περιβάλλον. Θα επιδιώξει μια ‘ανάπτυξη’ με την ‘λιγότερη δυνατή απασχόληση’. Πιθανώς σύντομα, θα θεσπιστούν νόμιμοι τρόποι, ώστε τα πραγματικά θύματα των μεταναστευτικών ρευμάτων, να τύχουν της έσχατης εκμετάλλευσης. Εκείνης που αντιμετώπιζαν πάντα ιστορικά οι ‘μέτοικοι’, οι ‘είλωτες’ κλπ. Η κατάρρευση της έννοιας των ‘ανθρώπινων δικαιωμάτων’, αργά ή γρήγορα, δεν θα αφορά μόνο τους ‘ξένους’.

Την λύση αυτή, -σαν γενικό πλάνο- υιοθετεί το κυρίαρχο πολιτικό σύστημα και στην Ελλάδα. Στην συντριπτική του πλειοψηφία. Οι περισσότεροι των συμπολιτών μας δεν δείχνουν να αντιλαμβάνονται τα μέλλοντα να συμβούν. Το ΚΚΕ, φαίνεται να θεωρεί πως οι συνθήκες είναι εξαιρετικά ανώριμες, και επιλέγει απλά αμυντική στάση, τις πιο πολλές φορές σε ‘τοπικά’ επί μέρους πεδία. Ο ΣΥΡΙΖΑ εμφανίζεται λίγο πιο ‘αισιόδοξος’, μερικές φορές πιο μαχητικός. Σε ευρωπαϊκό επίπεδο, φαίνεται πως η αριστερά δεν καταφέρνει να ‘εκμεταλλευτεί’ την καπιταλιστική κρίση.  Οφείλει να το δει. Στην Ελλάδα, την ίδια ώρα που οι πλατείες γεμίζουν, οι ‘δημοσκοπικοί’  συσχετισμοί είναι συντριπτικοί εναντίον της αριστεράς (ΚΚΕ, ΣΥΡΙΖΑ, Δημοκρατική Αριστερά, όλοι μαζί μόλις φτάνουν το 11-12%). Οι πλατείες αδιαφορούν για την αριστερά. Χθες η κ. Παπαρήγα, απ’ το βήμα της βουλής μάλλον ‘άδειασε’ τους ‘αγανακτισμένους’.


Δεύτερο : Το ΛΟΓΙΣΤΙΚΟ πρόβλημα: Κυρίως το έλλειμμα, και σε δεύτερη σημασία το χρέος που έχει συσσωρευτεί. Η κυβέρνηση αρέσκεται να το περιγράφει ‘πώς θα πληρώσω μισθούς και συντάξεις’. Η κυβέρνηση αρέσκεται να αποσιωπά, το ‘πώς θα πληρωθούν οι δόσεις στους δανειστές’. Φυσικά τον ελληνικό λαό –την συντριπτική του πλειοψηφία- την ενδιαφέρει μόνο το πρώτο, χέστηκε για τους ‘δανειστές’. Έλα όμως που τα δυο ‘πάνε πακέτο’, απ’ τη στιγμή που οι ‘δανειστές’ πληρώνουν αυτή τη στιγμή και τις ..συντάξεις.  Με την έννοια αυτή, η συντριπτική πλειοψηφία του λαού (συνταξιούχοι, δημόσιοι υπάλληλοι, επιχειρηματίες, ακόμη και οι εργαζόμενοι στον ιδιωτικό τομέα, μπροστά στο φάσμα της ανεργίας) για να επιβιώσει (κυριολεκτικά), συντάσσεται στην πραγματικότητα με το ‘μνημόνιο’, το ‘μεσοπρόθεσμο’, κλπ. Η άποψη πως εάν αρνηθούμε το χρέος, το κράτος μπορεί να συνεχίσει να πληρώνει ‘μισθούς και συντάξεις’, έστω και με επιστροφή στη δραχμή, είναι τόσο ..υψηλού ρίσκου, που και η παραμικρή αμφιβολία την ακυρώνει. Αυτό εξηγεί και τα αποτελέσματα όλων των δημοσκοπήσεων.

Τρίτο: Το ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ. Εννοώ ‘ελληνικό’, τις δήθεν ‘τοπικές’ στρεβλώσεις της καπιταλιστικής οικονομίας. Η κυβέρνηση αρέσκεται να μιλά για ‘τις απαραίτητες διαρθρωτικές’ αλλαγές, που ‘έτσι κι αλλιώς’ θα έπρεπε να τις ‘κάνουμε μόνοι’ μας. Τρίχες ! Κανείς, αυτή τη στιγμή στην κυβέρνηση (ούτε στην Ν.Δ.) δεν ασχολείται στα σοβαρά με καμία ‘διαρθρωτική αλλαγή’. Περαίωση κάναμε στις επιχειρήσεις. Έκτακτες εισφορές βάζουμε για να μαζέψουμε τον αμάζευτο. Τις ‘αποκρατικοποιήσεις’ συνεχίζουμε ακάθεκτοι. Ημιυπαίθριους ‘τακτοποιήσαμε’. Τέλη κυκλοφορίας θα αυξήσουμε. Ο κ. Παπακωνσταντίνου θα τακτοποιήσει τώρα και τα αυθαίρετα, σε λίγο να μου θυμηθείτε, ο Αχελώος θα έχει εκτραπεί ! Ο ‘Καλλικράτης’;; Περικοπή δαπανών μύριζε περισσότερο, παρά τους πήρε ο πόνος για την αυτοδιοίκηση. Αφού όμως κανείς δεν ασχολείται πραγματικά, ‘ελληνικό πρόβλημα’ για την ώρα, δεν υπάρχει ! Εάν μας νοιάξει κάτι απ’ όλα αυτά, επί της ουσίας, το συζητάμε.

Τέταρτο:  Το 'ΕΛΛΕΙΜΜΑ' ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ. Έχουν ακουστεί απίθανες ανοησίες, απ’ όλες τις ‘πλευρές’  εσχάτως. Πως η τωρινή φάση μοιάζει με το ..65 ! Πως ‘απόστρατοι’ ‘ζητούν’ από εν ενεργεία αξιωματικούς να ‘δραστηριοποιηθούν’. Πως η αντιπροσωπευτική δημοκρατία πρέπει να αντικατασταθεί απ’ την άμεση. Πως τα κόμματα δεν χρειάζονται. Πως για ένα μέτωπο ανατροπής πρέπει πρώτα να πετάξουμε τις κομματικές μας προτιμήσεις στα σκουπίδια ! Η ακριβώς αντίπαλη πλευρά, διαχειριζόμενη των απολίτικο ‘θυμό’, που μη ξέροντας που να ξεσπάσει, ξεσπά στο ‘πολίτευμα’, υπόσχεται ..δημοψηφίσματα ! Μια ‘δημοκρατία’ special στο τέσσερα !! Φτιάνει επιτροπές να προετοιμάσουν τα ερωτήματα (multiple choice θα είναι). Ετοιμάζεται να καταργήσει νόμους περί ευθύνης υπουργών ! Να αναθεωρήσει όλο το σύνταγμα ! Πόσες άραγε φορές δεν τα έχουμε ξανακούσει όλα αυτά;; Καλά τους είπε χθες η Παπαρήγα: Εάν θέλετε δημοψήφισμα, κάντε εκλογές !...

Πέμπτο: Τα ΥΠΟΛΟΙΠΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ. Της παιδείας. Της υγείας. Της πρόνοιας. Του πολιτισμού. Των μεταναστών. Της αυτοδιοίκησης. κλπ. έχουν αυτή τη στιγμή (επί της ουσίας τους)  ..ανασταλεί. Το κυριότερο, ενδιαφέρουν τον κόσμο, μόνο σε συντεχνιακό-οικονομικό επίπεδο. Για παράδειγμα, διαμαρτύρονται οι ηθοποιοί και ‘απειλούν’ να ακυρώσουν παραστάσεις στην Επίδαυρο, αλλά με αίτημα να ‘μην συμπεριληφθούν στις ρυθμίσεις για τις ΔΕΚΟ’. Ή, άλλο παράδειγμα, παραιτείται ο νέος μαέστρος της Ορχήστρας των Χρωμάτων (προς τιμήν του), όμως λόγω του ότι οι αμοιβές των μουσικών είναι πολύ μικρές και καθυστερεί η καταβολή τους. Στο οικονομικό επίπεδο, άλλωστε, ενδιαφέρουν και τους κυβερνώντες. Συγχωνεύει η Διαμαντοπούλου τα σχολεία. Συγχωνεύει ο Λοβέρδος τα νοσοκομεία. Η περιστολή του δημοσίου νοιάζει τους μισούς, η επιβίωση τους άλλους μισούς ! Τα πραγματικά προβλήματα, υπαρκτά αλλά αδιάφορα, θα λυθούν, κάποια άλλη στιγμή, από κάποια άλλη κυβέρνηση, σε κάποιον άλλο ..γαλαξία !

Γενική εικόνα:

Η κοινωνία μας, υπό την δαμόκλεια σπάθη του ΛΟΓΙΣΤΙΚΟΥ προβλήματος, που άπτεται των βιοτικών της αναγκών, είναι αδύνατον να ασχοληθεί με το πραγματικό ζήτημα, εκείνο της καπιταλιστικής κρίσης. Κάθε ‘θεραπεία’ που επιχειρείται ή προτείνεται, -ακόμη και από τμήματα της αριστεράς- είναι ‘συμπτωματική’, αφήνει ‘γι αργότερα’ την ίδια την αρρώστια. Με δεδομένη την ‘κατάλληλη προετοιμασία’ που είχαν κάνει όλες οι μεταπολιτευτικές κυβερνήσεις μας, ξεκάθαρα αστικές, ήταν πανεύκολο το ευρωπαϊκό και διεθνές κεφάλαιο, να βάλει στο χέρι ακόμη πιο κυριαρχικά την ‘Ελλαδίτσα’.  Η αριστερά, που εξ ορισμού κατανοεί πιο σφαιρικά το πρόβλημα, βρίσκεται απομονωμένη στη γωνία. Η συντριπτική πλειοψηφία των Ελλήνων, κινείται –ή κοιμάται βάλτε όποιο θέλετε- στην περίφημη ‘αστική της κοίτη’. Ο αποσυντονισμός του συστήματος, γεννά μια γκρίνια, που όμως πολύ απέχει απ’ το να στοχεύσει, να αντιληφθεί τις πραγματικές αιτίες. Μπορεί να ‘γεμίζει τις πλατείες’ αλλά δεν ξέρει ‘τι της φταίει’. Το ‘σύστημα’ θα ήμαστε αφελείς εάν πιστέψουμε πως θα αυτοκτονήσει από ..τύψεις. Αυτή την στιγμή, έχει και το μαχαίρι, και το πεπόνι. Διαθέτει εφεδρείες,  να ‘προσφέρει’ επ’ άπειρον ‘αλλαγές’, ‘ανανεώσεις’, ‘ανασχηματισμούς’. Εντός τους υπερ-πλαισίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, διαθέτει τεράστιους πόρους, ώστε να καλύπτει μάλλον εύκολα την ‘ελληνική επιταγούλα’.  Όσο ‘δύσκολο’ κι αν το παρουσιάζει, για ευνόητους λόγους. Ο συσχετισμός είναι συντριπτικός υπέρ του. Όσο, με λίγα λόγια, δεν βλέπουμε τον πραγματικό ‘εχθρό’, η πρόβλεψη δεν μπορεί να είναι παρά δυσοίωνη. Η επιστροφή σε θετικούς ρυθμούς ανάπτυξης –με την εργασία υποβαθμισμένη, τα ασφαλιστικά δικαιώματα πενιχρά, τα χέρια του αφεντικού πρωτοφανώς απελευθερωμένα- θα σημάνει το άδοξο τέλος και αυτού του ‘πολέμου’.

2 σχόλια:

  1. Συμφωνώ μαζί σου και έχω να προθέσω ότι η αριστερά πληρώνει σήμερα τον βερμπαλισμό/μαξιμαλισμό του παρελθόντος, με αποτέλεσμα, σε μια περίοδο που ο ρόλος της θά'πρεπε να είναι κυριαρχικός στις εξελίξεις, να έχει μπει στη γωνία και να τρώει και φάπες από τον κόσμο που βγήκε στο δρόμο. Παράλληλα, η Ε.Ε., η οποία ούτως ή άλλως, βρίσκεται παγιδευμένη στα προστάγματα του νεοφιλελευθερισμού, με το αντίπαλο δέος ξεδοντιασμένο, κάνει αυτά που κάνει χωρίς αντίπαλο. Ωστόσο, νομίζω ότι οι αντιδράσεις (δεν μιλώ μόνο για τους απανταχού "indigmados") θα κλιμακωθούν κι εκεί να δούμε τι θα γίνει...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Καλησπέρα Khlysty..

    Υπήρξε μια ..θεοκρατική σχεδόν προσκόλληση στο 'δόγμα' δεν συζητείται. Και ένα μικρό ...καλαμάκι (καβαλημένο). Τέλος πάντων..

    Οι αντιδράσεις θα κλιμακωθούν αλλά νομίζω, μάλλον για έναν πιο 'ανθρώπινο' καπιταλισμό. Για 'περισσότερη δημοκρατία'. Για 'τιμιώτερους πολιτικούς'. Τέτοια.

    Ο καπιταλισμός είναι μανούλα σ' αυτά. Θα μας τα κάνει 'πακέτο δώρο' και θα μας τα ..πουλήσει σε ..προσφορές...

    Εν τω μεταξύ, λες και το ξερα, που γράφω για το περιβάλλον: Ο Παπακωνσταντίνου δεν μπήκε ακόμη στο νέο υπουργείο και άρχισε το θεάρεστο έργο του !!!...

    ΑπάντησηΔιαγραφή