Τετάρτη, 6 Ιουλίου 2011

Η κρίση του 'πολιτικού συστήματος'


Η ‘κρίση’ του ‘πολιτικού συστήματος’ έρχεται στο προσκήνιο ακόμη πιο ανάγλυφα, με το φαινόμενο της ‘βίας εναντίον βουλευτών’, τις αλληλοκατηγορίες ανάμεσα σε ΠΑΣΟΚ και ΣΥΡΙΖΑ, κλπ. Είναι τουλάχιστον αντίφαση, να ‘κατηγορεί’ το ΠΑΣΟΚ, ένα άλλο κόμμα. Ο ΣΥΡΙΖΑ (όσο ‘χαλαρή’ και να είναι η δομή του) αποτελεί κομματικό μηχανισμό, αναπόσπαστο μέρος του πολιτικού συστήματος, και δέχεται και ο ίδιος ‘από τα κάτω’ την ίδια πίεση, υφίσταται την ίδια ‘κρίση’. Είναι φυσικό αυτή πίεση να κατανέμεται περισσότερο στα δύο κόμματα εξουσίας, κυρίως στο κυβερνητικό, αφού οι ‘υπόλοιποι’ δεν έχουν διοικήσει ποτέ την χρεοκοπημένη χώρα. Τα ‘ακούνητα, αμίλητα κι αγέλαστα’ δημοσκοπικά ποσοστά των ‘μικρών’, αποδεικνύουν πως η ‘αγανάκτηση’, η ‘απαξίωση’, η ‘αμφισβήτηση’ των πολιτών, τους αφορούν ΟΛΟΥΣ.

Το πολιτικό ‘σύστημα’ δεν ‘πιέζεται’ μόνο ‘από κάτω’. Ο φιλελευθερισμός το ‘πίεσε’ ‘εκ των άνω’. Κι αυτό δεν έγινε σε ένα και δύο χρόνια. Η αίσθηση πως ‘δεν υπάρχουν πια ηγέτες’ ουσιαστικά δείχνει την αντικατάσταση της ‘πολιτικής’ απ’ την ‘οικονομική τεχνοκρατία’. Οι κυβερνήσεις εκπαιδεύτηκαν στα πανεπιστήμια των ‘αγορών’ (επίκαιρο). Έχει αναλυθεί σε blogs, το πού είχε θητεύσει το προ του ανασχηματισμού επιτελείο της κυβέρνησης ‘Παπανδρέου’. Η οικονομική ολιγαρχία με τους κατάλληλους τρόπους προώθησε παντού ‘τα δικά της παιδιά’. Εκείνους που θα ακολουθούσαν πιστά και απαρέγκλιτα τις ‘γραμμές’ της. Τώρα, που το οικονομικό σύστημα τραντάζεται απ’ την κρίση, τα ‘παιδιά του’, που εν τω μεταξύ είχαν εκχωρήσει αυτοβούλως την ‘πολιτική δύναμή’ τους (ή την είχαν πουλήσει με το κιλό) αντιλαμβάνονται ίσως, το λάθος που έκαναν. Δεν δείχνουν όμως ΚΑΜΙΑ απολύτως πρόθεση να αναλάβουν πάλι τα ηνία.

Η κρίση λοιπόν των ‘πολιτικών’ οξύνεται πανταχόθεν. Από κάτω, υφίσταται την αφόρητη πίεση των λαών, που βλέπουν τις ζωές τους να αναλώνονται κυριολεκτικά, ‘υπερ σωτηρίας των Τραπεζών’. Από ‘πάνω’ το ίδιο το ‘σύστημα’ τους μετέτρεψε ως άλλη Κίρκη σε απλούς ‘μισθωτούς, αναλώσιμους, διαχειριστές’ των επιταγών του.

Πρέπει εδώ να σημειώσω πως ως ‘λαοί’ μάλλον θα έπρεπε να αμυνθούμε σ’ αυτήν την ‘αντικατάσταση του πολιτικού απ’ τον τεχνοκράτη’ που καθοδηγείται απ’ τους οικονομικούς δυνάστες. Και πως υπό την έννοια αυτή, οι επιθέσεις εναντίον των βουλευτών, ως φαινόμενο ‘απαξίωσης από κάτω’ ίσως και να βολεύει το ‘σύστημα’.

Πρέπει, τάχα, αντί να το κατεδαφίζουμε, να διασώσουμε ως λαός, το ‘πολιτικό σύστημα’; Πρέπει να τρέξουμε στις κάλπες και να του ξαναδώσουμε την ‘παλιά του αίγλη’; Πρέπει να συσπειρωθούμε γύρω απ’ τα κόμματα, τους βουλευτές, ώστε να τους ‘ενισχύσουμε’ απέναντι στις ‘τράπεζες’;; Θεωρητικώς,  πρέπει !

Όμως: ΟΧΙ ΑΚΡΙΤΑ ! Οι πολιτικοί ΠΡΩΤΟΙ, πρέπει επιτέλους να καταλάβουν πως η ΠΗΓΗ ΤΗΣ ΔΥΝΑΜΗΣ τους δεν είναι τα ευρουλάκια, ΑΛΛΑ ΟΙ ΛΑΟΙ. Κι αφού το καταλάβουν αυτό, να ΣΥΝΩΜΟΤΗΣΟΥΝ ΜΑΖΙ ΜΑΣ, ΕΝΑΝΤΙΟΝ της οικονομικής δικτατορίας. Είναι ο ΜΟΝΟΣ ΤΡΟΠΟΣ να διασωθεί το ‘πολιτικό σύστημα’ και ειλικρινά απορώ που τόσο καιρό δείχνει τόσο διστακτικό και άβουλο. ΜΟΝΟ εκείνο το τμήμα του πολιτικού κόσμου που θα αντλήσει δύναμη απ’ τον λαό ΘΑ  ΔΙΑΣΩΘΕΙ. Ο λαός, μαζεύεται στις πλατείες και ΣΤΕΛΝΕΙ ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ ξεκάθαρα. Περιμένει ένα ΝΕΥΜΑ. Ένα ΚΛΕΙΣΙΜΟ ΤΟΥ ΜΑΤΙΟΥ ! Μια ΑΠΟΦΑΣΗ ! Περιμένει ΚΑΠΟΙΟΝ να του πει επιτέλους, ΕΛΑ ΝΑ ΤΟΥΣ ΞΑΠΟΣΤΕΙΛΟΥΜΕ ! Όχι στο ΜΕΛΛΟΝ ! Να τους ξαποστείλουμε ΕΔΩ ΚΑΙ ΤΩΡΑ !

Δεν είμαι αφελής. ΠΑΣΟΚ και Ν.Δ. δεν μπορούν πλέον να παίξουν αυτόν τον ρόλο. Δεν θα τον παίξουν. Και δεν πρόκειται να ‘διασωθούν’, ας μην λυπηθεί κανείς μας. Η αριστερά δυστυχώς, φαίνεται ΑΝΕΤΟΙΜΗ. Με ..κλειστές πόρτες και ..αγοραφοβία. Εγκλωβισμένη σε δόγματα, ευαγγέλια και ..πετραχήλια, είναι και η ίδια ΚΑΤΑΔΙΚΑΣΜΕΝΗ ! Αν δεν ΞΥΠΝΗΣΕΙ έγκαιρα, θα έχει την μοίρα των υπολοίπων….

Οι ‘πλατείες’ ΔΕΝ ΘΑ ΠΕΡΙΜΕΝΟΥΝ επ’ άπειρον ! Κάποτε, αργά ή γρήγορα, από ΜΟΝΕΣ ΤΟΥΣ θα γεννήσουν – και κυρίως θα σχηματοποιήσουν- την ‘ΝΕΑ ΠΟΛΙΤΙΚΗ’. Γιατί η ΛΥΣΗ μας η ΠΟΛΙΤΙΚΗ είναι. Όχι η ΑΠΟΥΣΙΑ της.

Μέχρι τότε θα υπάρξει ‘κυβερνητική αστάθεια’. Ο πανικός των αγορών θα οξύνεται ολοένα και περισσότερο. Όσοι δεν καταλάβουν το μήνυμα των καιρών ή όσοι το αρνηθούν ενσυνείδητα, επιμένοντας να ποντάρουν στο ‘θαύμα’ της διάσωσης με μνημόνια και μεσοπρόθεσμα, θα υποστούν τις ‘νόμιμες’ συνέπειες. Θα πρόκειται για το ‘υπερθέαμα’ της κατεδάφισης του ‘παλιού κτιρίου’.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου