Δευτέρα, 22 Αυγούστου 2011

Διακοπές (1)


Το είδα εκεί στο super-market των διακοπών.

Την ξανθή, βόρεια οικογένεια, με το άρρωστο παιδί στο ειδικό αμαξίδιο.

Τα ξέρουμε όλοι αυτά τα παιδιά. Τα έχουμε δει, με το ειδικό σωληνάκι στους βρόγχους που τους επιτρέπει να ανασαίνουν. Με τα μέλη παραμορφωμένα. Με τα μάτια ανίκανα ακόμη και να κοιτάξουν προς κάποια κατεύθυνση…

Έχουμε δει όλοι, αυτά τα πανάκριβα ‘ειδικά’ καροτσάκια, με τις εκατοντάδες μηχανικές κλειδώσεις, που επιτρέπουν να προσαρμόζονται ακόμη και τα πιο παραμορφωμένα σώματα. Με τους αυτόματους μηχανισμούς, που επιτρέπουν την κίνηση, το φόρτωμα στο αυτοκίνητο, φαντάζομαι την κατάκλιση την ώρα του ύπνου ή τις πόσες ακόμη ‘ανέσεις’…

Έχουμε δει όλοι μας, αυτές τις ‘τυχερές’ πλούσιες βόρειες οικογένειες, που τολμούν και έρχονται τόσα μίλια δρόμο, μαζί με ένα ‘τέτοιο’ παιδί’. Που εννοούν να ‘μην το βάζουν κάτω’ παρά την φρικτή ατυχία που βρέθηκε στις ζωές τους. Και που βέβαια, ‘κάνουν τα πάντα’ για το παιδί τους…

Προσωπικά, δεν θα είχα την οικονομική δυνατότητα να έχω ένα τέτοιο καροτσάκι, εάν ήταν για το δικό μου παιδί. Θα έφτανα μέχρι κάποιο ‘φτηνότερο’. Φαντάζομαι πως δεν θα αρκούσαν τα εισοδήματά μου, ούτε για το πολυμορφικό αυτοκίνητο, που θα επέτρεπε να ταξιδέψω μ’ ένα τέτοιο παιδί…

Όσο, όμως και να μην είχα την οικονομική δυνατότητα της ‘ξανθιάς βόρειας’ οικογένειας, είναι σίγουρο πως θα ‘έκανα τα πάντα’ για το παιδί μου. Πως όσο έφτανε η τσέπη μου, ούτε κι εγώ θα το ‘έβαζα κάτω’. Η λογική μου θα ήταν ακριβώς η ίδια…

Οι κοινωνίες. Οι πολιτισμοί είναι τόσο ‘θαρραλέοι’ όσο καθορίζει η ανάγκη τους. Κάθε φορά, μόνο η συλλογική επιβίωση μετράει. Απ’ τον ..Καιάδα μέχρι το πανάκριβο αμαξίδιο, η απόσταση καθορίζεται από οικονομικούς όρους. Οι δυτικότερες, ή οι λιγότερο δυτικότερες ευαισθησίες, αντοχές,  θυσίες μας, απ’ την τσέπη εξαρτώνται….

Με τέτοιες παράξενες σκέψεις και ενώ τσακωνόμουν με τον κανακάρη μου, που δεν του άρεσε το συγκεκριμένο κοτόπουλο, θυμήθηκα πάλι,  τα 29.000 νεκρά παιδιά της προηγούμενης ανάρτησης.

Δεν ‘συμψηφίζονται’ οι ψυχές βέβαια, αλλά τί να σας πω.

Ομολογώ πως ..κολάστηκα….

4 σχόλια:

  1. Θανάση...καλή επάνοδο, καλή προσαρμογή στην καθημερινότητα!
    Εμένα μου αρέσει που αυτές οι βόρειες οικογένειες ταξιδεύουν με τα παιδιά τους, όποια ηλικία και να έχουν, αλλά δεν τα παραχαϊδεύουν. Το καθένα με το σακιδιάκι του, κανείς δεν ασχολείται με το αν και τι θα φάει, τι έχει και γκρινιάζει. Άλλος πλανήτης...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Kαλημερα και καλο..φθινοπωρο να πουμε,
    ή μηπως ειναι νωρις ..ακομα;
    Οι βορειες οικογενειεις, που λες φιλε Θαναση, δεν εχουν παντα περισσοτερα χρηματα απο τις μεσες Ελληνικες, ομως αυτο που σιγουρα εχουν ειναι ενα κρατος που νοιαζεται και πληρωνει εξ ολοκληρου τα αμαξιδια και οποιες αλλες προσαρμογες χρειαζεται να γινουν στο σπιτι προκειμενου να εξυπηρετηθει το ατομο με την αναπηρια!
    Γι αυτο πολλες φορες οταν ο καιρος ειναι καλος βλεπεις μουσεια, παρκα και ανοικτα εστιατορια να γεμιζουν με αμαξιδια και οικογενειες που βγαινουν ολοι μαζι να ευχαριστηθουν τον καλο καιρο, κατι που παρ ολο στην Ελλαδα λογω κλιματος εχουμε σχεδον ολο το χρονο, ωστοσο δεν βλεπει κανεις τα ΑΜΕΑ να κυκλοφορουν τοσο πολυ οσο στις ...βορειες χωρες!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Καλημέρα Γυριστρούλα..

    Εύχομαι η καλοκαιρινή σας περιπετειούλα να πέρασε οριστικά..

    Τώρα, αυτό που λες το μοντέλο, 'το παιδί στα 18 φεύγει και στα τέτοια μας, ας κόψει το σβέρκο του', που βρίσκεται στον αντίποδα του 'άμα δεν παντρευτεί ο κανακάρης μας, τον ταϊζουμε εσαεί', μπορεί κανείς να το δει όπως θελήσει. Μπορεί να το πει 'αυτοπεποίθηση', 'προσωπικότητα' κλπ (του παιδιού), κλπ, μπορεί να το πει όμως και εγωισμό, εαυτουλισμό, κλπ (των μοντέρνων γονιών)...

    Δεν ξέρω. Εγώ είμαι κάπου στη μέση. Ο τρελός που σκότωσε τα παιδιά εκεί στο νησί, φαντάζομαι πως είχε 'φύγει' στα 18 απ' το σπίτι και είχε αναπτύξει 'ισχυρή προσωπικότητα', ο πατέρας του την είχε κάνει στην Γαλλία, είχε να τον δει κάτι χρόνια....

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Elva καλημέρα. Καλό χειμώνα να πουμε, να το αντιμετωπίσουμε κατάφατσα. Έτσι κι αλλιώς τα 'καλοκαιρινά' λεφτά σώθηκαν :)))))))...

    Αν και δεν μιλώ για τις πολιτικές διαφορές, εντάξει: Εδώ εμείς ακόμη παρκάρουμε πάνω στη ράμπα που είναι για να κατεβεί το καροτσάκι απ' το πεζοδρόμιο. Κάτσε να μάθουμε πρώτα τα ..στοιχειώδη και μετά βλέπουμε......

    ΑπάντησηΔιαγραφή