Τρίτη, 20 Σεπτεμβρίου 2011

Το αθέατο έγκλημα..



Αυτή η ‘κυβέρνηση’, όπως όλα δείχνουν, ζει τις τελευταίες της ημέρες. Ευρωπαίοι και ντόπιοι ερασιτέχνες, επί είκοσι ολόκληρους μήνες, επιδόθηκαν με μανία στην δήθεν διόρθωση των ‘κακώς κειμένων’, χάριν μιας αδύνατης, όπως αποδεικνύεται, διάσωσης.

Έγιναν πολλά ‘εγκλήματα’ αυτούς τους είκοσι μήνες. Εγκλήματα σε βάρος των εισοδημάτων. Σε βάρος των εργασιακών σχέσεων. Σε βάρος της οικονομίας. Σε βάρος της κοινωνίας.

Υπάρχει κι ένα ακόμη, που δεν το βλέπουμε. Θα το δούμε. Θα βρούμε το πτώμα. Θα το ‘πληρώσουμε’ δυστυχώς πολύ αργότερα.

Γιατί, άσχετα με τις ‘πιέσεις’, τους ‘εκβιασμούς’, τις ‘συγκυρίες’ που επικαλέστηκε ο κ. Παπανδρέου και η παρέα του, για να δικαιολογήσουν τα αδικαιολόγητα, ένα είναι το σίγουρο: Πως για πρώτη φορά, σε τέτοιο βαθμό, κυριάρχησε ως μοναδική λογική, εκείνη του ‘κακοραμμένου μπαλώματος’. Της προσπάθειας ‘επικάλυψης του ‘παλιού’ λάθους με ..νέο, χειρότερο λάθος’.

Όφειλε ο κ. Παπανδρέου (όπως θα οφείλει και ο όποιος αντικαταστάτης του) να ορίσει μια κόκκινη γραμμή, να την έχει προστατέψει πάνω και πέρα από θεούς και δαίμονες. Όφειλε να γνωρίζει, πως δεν γκρεμίζεις, προτού εξασφαλίσεις τι θα βάλεις στη θέση αυτού που γκρέμισες. Γιατί άσχετα απ’ το καλό, κακό, καλύτερο ή χειρότερο ‘κράτος’ που είχαμε, τουλάχιστον ..υπήρχε.

Αρπακολλατζήδικες ‘περαιώσεις’ κατέστρεψαν αβασάνιστα κάθε ‘φορολογική’ τάξη. Αρπακολλατζήδικες ‘τακτοποιήσεις’ ημιυπαίθριων και τώρα αυθαιρέτων,  βίασαν όποια πολεοδομική νομοθεσία. Αρπακολλατζήδικες ‘απελευθερώσεις’ επαγγελμάτων, αγνόησαν κάθε ίχνος κοινωνικής δικαιοσύνης. Αρπακολλατζήδικοι Καλλικράτηδες αποστράγγιξαν τις περιφέρειες από πόρους, κάνοντάς τους πάσα μόνο ..αρμοδιότητες. Αρπακολλατζήδικα παιδαγωγικά νομοσχέδια επιχείρησαν να βγάλουν απ’ τη μύγα ξίγκι, ακόμη και στις πλάτες των παιδιών. Αρπακολλατζήδικα φορολογικά νομοσχέδια, το ένα με απόσταση ..βδομάδας απ’ το προηγούμενο, κατέστρεψαν, σύγχυσαν το επιχειρηματικό ‘περιβάλλον’, αυτό στο οποίο υποτίθεται πως θα ..μπουμπούκιαζαν οι σωτήριες επενδύσεις. Αρπακολλατζήδικες, μειώσεις του δημόσιου, απολύσεις, μετατάξεις, εφεδρείες, διαλύουν ότι είχε απομείνει απ’ τον δημόσιο μηχανισμό. Λαίλαπα αρπακολλατζήδικων  νομοσχεδίων δαιδαλοποιούν την  ήδη κουρασμένη δικαιοσύνη. Το χειρότερο: Αβασάνιστος βιασμός κάθε έννοιας δημοκρατικότητας, κάθε έννοιας προεκλογικής νομιμοποίησης, αφήνουν ένα τεράστιο ‘κακό προηγούμενο’, που δύσκολα θα ξεπεραστεί.

Ότι και να συμβεί. Χρεοκοπημένοι ή όχι. Στο ευρώ ή στη δραχμή. Όταν καταλάβουμε αυτό που συμβαίνει αυτούς τους είκοσι μήνες, οι πληγές που θα έχει αφήσει ΠΑΝΤΟΥ αυτή η εγκληματικά βιαστική ‘κυβέρνηση’, ΠΟΛΥ ΔΥΣΚΟΛΑ θα διορθωθούν και σε πολύ μεγάλο βάθος χρόνου. Πέρα απ’ τις υποθηκεύσεις, τις εκχωρήσεις, τις δουλείες, τη φτώχια που θα μας κληροδοτήσει ο κ. Παπανδρέου, η ιστορία θα του ‘χρεώσει’ και την κατεδάφιση αυτή, της όποιας, υπαρκτής, πάντως, δομής, έναντι ενός …παταγώδους κενού !

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου