Τετάρτη, 12 Οκτωβρίου 2011

Ηθική Δημοκρατία..


Η εξοργιστική ατάκα του κ. Βενιζέλου, χθες, προς την Κ.Ο. του ΠΑΣΟΚ, (εάν πιστεύετε πως νομοθετούμε ανήθικα, ρίχτε μας), θέτει ακόμη μια φορά το ερώτημα: Πώς το σύστημα κατάφερε να τα κάνει όλα ετούτα; Πώς κατάφερε να μας καθίσει στο σβέρκο το ΔΝΤ, την τρόικα, τις αγορές; Πώς βρεθήκαμε άοπλοι απέναντι σε όλους αυτούς τους εγκληματικά κλέφτες που θέλουν ακόμη μια φορά να κάνουν reset, αλλά στις πλάτες των εργαζόμενων χωρίς να θίξουν καθόλου τις δικές τους τσεπούλες; Ε, ναι, λοιπόν κύριε Βενιζέλε μας: Ανήθικοι είστε, όπως ανήθικοι είναι και αυτοί που ψηφίζουν τα προδοτικά νομοσχέδιά σας.
Από σεβασμό και μόνο, σε εκείνους που βασανίστηκαν, φυλακίστηκαν, πέθαναν επί επταετίας, δεν θα ισχυριστώ ποτέ πως έχουμε χούντα. Δεν έχουμε, αν και πρέπει να αναγνωρίσουμε ιστορικά, πως η τότε χυδαιότητα υπήρξε σαφώς ‘μικρότερη’ απ’ τη σημερινή, τουλάχιστον στην πρώτη της περίοδο. Ο Παπαδόπουλος ίσως και να πίστευε ‘ειλικρινά’ πως διέσωζε τη χώρα απ’ τον κομμουνιστικό κίνδυνο (παρά τον αντικομμουνισμό του παππού του σημερινού). Ακόμη κι αυτός διέθετε τουλάχιστον εκείνη την στρατιωτική ευθιξία να βγάλει τη στολή, πριν αυτό-χρισθεί ‘πρωθυπουργός’ και ‘πρόεδρος της κυβερνήσεως’. (Πριν, θυμάστε, είχε βάλει εκείνον τον Κόλια). Το γεγονός άλλωστε της ανατροπής του απ’ τον Ιωαννίδη, μπορεί και να αποδεικνύει πως πράγματι ίσως να θέλησε κάποια στιγμή να επαναφέρει τη χώρα στην δημοκρατική ομαλότητα.
Τέλος πάντων, επιστρέφοντας στα τρέχοντα, η απάντηση στο παραπάνω ‘γιατί’ είναι ολοφάνερη. Ολοφάνερη και πικρή, κάθε φορά που η ..παραβρασμένη Κοινοβουλευτική Ομάδα του ΠΑΣΟΚ, ξαναψηφίζει εν πλήρη ελευθερία και χωρίς κανένα τανκ να την απειλεί, τις επιταγές των ‘δανειστών’, στα ανήθικα νομοσχέδια του καπιταλισμού. Κάθε φορά που κάποιος κύριος Βενιζέλος θέτει να ρητορικά του ερωτήματα. Κάθε φορά που κάποια κυρία Βάσω Παπανδρέου ‘δεν είναι έτοιμη ψυχολογικά να επωμιστεί την χρεοκοπία της χώρας’. Όταν μάλιστα είναι νωπή η πραγματική ηθική μιας Σοφίας Σακοράφα, ενός Δημαρά, κλπ.
Σ’ ένα σύνταγμα που με τις κατάλληλες κάθε φορά προφάσεις, απέφυγαν συστηματικά να άρουν την νομική ασυλία των πολιτικών προσώπων. Με έναν πρόεδρο της Δημοκρατίας, πιο παροπλισμένο και άβουλο ακόμη κι από όσο τυπικά ορίζουν τα ‘λησμονημένα’ άρθρα του συντάγματος. Με την δικαιοσύνη αν όχι κομματικοποιημένη, πάντως παραμερισμένη υπό το δόγμα του κ. Παπανδρέου πως το ‘πρόβλημα της χώρας είναι πολιτικό κι όχι νομικό’, το πολίτευμα το ίδιο ..δεν μένει πια εδώ ! Το δόγμα του μαντριού και της ‘κομματικής πειθαρχίας’, υπό την ηθική απειλή, μάλιστα,  του ‘αποστάτη’, ανεπαισθήτως, μετέτρεψε τους συντρόφους του Οδυσσέα σε γουρούνια της Κίρκης ! Οι ‘έρημοι κι απρόσωποι’ εκπρόσωποι της λαϊκής βούλησης, κατάντησαν απλοί κομιστές ενός ‘ναι σε όλα’, αφού πρώτα είχαν ανεχθεί τα ..χρωματιστά ψηφοδέλτια! Εάν αυτό το σημερινό, -είσαι και συνταγματολόγος τρομάρα σου- δεν είναι η απόλυτη επικάλυψη της νομοθετικής απ’ την εκτελεστική εξουσία, τι άλλο να είναι !
Ξέρουμε πια, πόσο εύκολα αυτή η κουτσουρεμένη, τηλεοπτική δημοκρατία, αλώθηκε ωμά και ξεδιάντροπα απ’ τα ‘συμφέροντα’. Δεν τρώμε κουτόχορτο. Πόσα, σκατά, κομματικά ‘μυστικά’ ξέρει αυτός ο κύριος ‘Μάκης’ και μπαινοβγαίνει επιδεικτικά στον Κορυδαλλό όποτε κι όπως του καυλώσει; Κάηκαν τέσσερις νοματαίοι,  εκεί στην τράπεζα κι οι πυροσβέστες σας είπαν πως το μαγαζάκι δεν είχε τις νόμιμες προδιαγραφές ! Πού ‘ναι ο Βγενόπουλος να κάτσει στο σκαμνί; Έφερε, λέει, πίσω τα 51 εκατομμύρια ο ‘κύριος Λαυρεντιάδης’ και ‘καθάρισε’ ! Γιατί ρε παιδιά ‘καθάρισε’; Πώς ‘καθάρισε’; Πού τα είχε τα 51 εκατομμύρια τόσον καιρό; Κάτω απ’ το στρώμα;; Και το χειρότερο;; Στο καπάκι, σπεύδει η επίσημη, δημοκρατική πολιτεία, να ‘διασώσει’ την PROTON, με τις ΔΙΚΕΣ μας βέβαια τσεπούλες !...
Δεν είναι ‘ελληνικό’, είναι μάλλον παγκόσμιο. Όταν στην Αμερική νομοθετείται –ποιος ξέρει χάρη σε ποια εταιρεία- να μην μπορεί κάποιος να φυτέψει μια ντομάτα στον κήπο του σπιτιού του. Όταν στην Πορτογαλία κυβέρνηση και αντιπολίτευση συμφωνούν προεκλογικά για τα αντιλαϊκά μέτρα ‘μετά τις εκλογές’. Όταν  όλη η Ευρώπη μοιάζει έτοιμη να τεθεί υπό κεντρικό οικονομικό έλεγχο (κάποιων τεχνοκρατών) δήθεν για να κάνει αποτελεσματικότερη την νομισματική ολοκλήρωση, αποδεικνύεται πολύ κακόγουστα κομμένη στα μέτρα του Καπιταλιστικού συστήματος η ‘αντιπροσωπευτική, αστική Δημοκρατία’.  Κόψε –ράψε, όμως, το έχετε κάψει το ‘εργαλείο’ μάγκες. Γιατί, προσωπικά δεν βλέπω πια κανέναν σοβαρό λόγο που δεν θα σας την χάριζα πίσω τη ‘δημοκρατία’ σας, έναντι μιας  ‘δικτατορίας’ του προλεταριάτου, ακόμη κι αν ξέρω το βεβαρυμμένο ιστορικό παρελθόν της δεύτερης.

1 σχόλιο: