Σάββατο, 22 Οκτωβρίου 2011

Υπάρχει Light Αριστερά;;...


·         Δεν υπάρχει πια, τίποτε άξιο λόγου να συζητηθεί για την ‘Ενωμένη’ Ευρώπη, την διεθνή ‘χούντα’ του χρηματοπιστωτικού καπιταλισμού και τους ντόπιους έμμισθους υπηρέτες της.

·         Ανάξιο εδώ και χρόνια και το φαινόμενο των ‘κουκουλοφόρων’, που πλέον έχουν αποκαλύψει πέρα για πέρα την ταυτότητά τους, την ευθεία σχέση τους με τις κατασταλτικές κρατικές δυνάμεις και τον παρακρατικό, προβοκατόρικο χαρακτήρα τους. Το μόνο που απομένει να απαντηθεί είναι εάν θα μπουν στο ‘ενιαίο’ μισθολόγιο των δημοσίων υπαλλήλων.

·         Ούτε ‘ατυχής’ ούτε άνευ σημασίας δεν είναι η ‘σύγκρουση’ ανάμεσα στις δυνάμεις της Αριστεράς, την ώρα που ο καπιταλισμός παραπαίει. Ευχολόγια για μια αρμονική συνύπαρξη όλων με όλους, ασχέτως τελικού στόχου, ασχέτως περιγραφής του μέλλοντος, τάχα έναντι του ‘κοινού εχθρού’ απλά κρύβει το υπαρκτό πρόβλημα κάτω απ’ το χαλί.

·         Όποιοι πιστεύουμε σ’ έναν άλλο κόσμο, ένα άλλο οικονομικό μοντέλο, μια άλλη ζωή τελικά, οφείλουμε να δούμε κατάματα το πρόβλημα τώρα. Μπορεί να υπάρξει καπιταλισμός με ‘κοινωνικό πρόσωπο’; Υπάρχει καπιταλιστικό ‘κράτος δικαίου’; Υπάρχει καπιταλιστική Δημοκρατία; Όλα αυτά τα ερωτήματα έχουν γίνει πλέον το ίδιο επίκαιρα, το ίδιο πραγματικά με το έως προ ολίγου ‘απίθανο και ουτοπικό’, εάν μπορεί να υπάρξει κομμουνισμός. Υπό το βάρος της παγκόσμιας πλέον αμφισβήτησης του καπιταλιστικού μοντέλου, πρέπει να απαντήσουμε εάν η εσχάτως ξαναζεσταμένη λύση της ‘Σοσιαλδημοκρατίας’ είναι ή δεν είναι το έσχατο για μια ακόμη φορά ‘κόλπο’  του συστήματος.

·         Δυστυχώς το ζήτημα δεν μπορεί σ’ αυτή την ιστορική στιγμή να θεωρηθεί μόνο θεωρητικό. Είναι και στρατηγικής σημασίας. Η απάντησή του θα επηρεάσει την έκβαση της ίδιας της καπιταλιστικής κρίσης.

·         Κανείς αριστερός δεν μπορεί να μην αναρωτιέται για τις όποιες του επιλογές. Υπάρχει ‘λάιτ αριστερά’ ή είναι προτιμότερη μια ‘ορθόδοξη’ κατ’ ευθείαν σύγκρουση με το σύστημα, εδώ και τώρα; Κανείς βέβαια δεν θα ήθελε να αποδειχθεί στο μέλλον, ‘ανάχωμα’. Γιατί, προσωπικά, θεωρώ  όλων τις προθέσεις προοδευτικές.

·         Μακάρι να μπορούσα εύκολα να απαντήσω σε όλα αυτά.

3 σχόλια:

  1. Καλημέρα, Θανάση,
    εύστοχος όπως πάντα, διατυπώνεις τα ερωτήματα που μας βασανίζουν αυτό τον καιρό.
    Είναι φανερό πως όπως κάποτε συμπορεύτηκε ο καπιταλισμός με τον κομμουνισμό, με αμοιβαίες παραχωρήσεις οικονομικές και πολιτικές, ακόμα και στην κοιτίδα τους εκατέρωθεν (βλ. Ρούσβελτ και ΝΕΠ Λένιν), τώρα που έμεινε μόνο ο ένας αντίπαλος και εξαχρειώνεται όλο και πιο πολύ, ανάγκη να σταθεί απέναντί του το νέο αντίπαλο δέος ακέραιο και ανόθευτο.
    Πρώτη φορά άκουσα την Παπαρήγα να λέει (στο περίπου): θα προχωρήσουμε βασισμένοι και στα λάθη μας και στις αδυναμίες μας. Αυτή είναι η πείρα μας. Το εννοεί άραγε;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Την άκουσα κι εγώ στον Χατζηνικολάου. Μίλησε έξω απ' τα δόντια (επιτέλους). Είπε για ιδιοκτησία των μέσων παραγωγής. Είπε για την εμπειρία και απ' τον καπιταλισμό αλλά και απ' τον 'υπαρκτό'. Είπε για τον εικοστό πρώτο αιώνα, πως θα είναι ίσως αιώνας μεγάλων αλλαγών. Φίλος την άλλη μέρα σχολίασε στη δουλεια: 'Μα τα πιστεύει όλα αυτά';; Κι όμως είναι τόσο απίστευτα αυτά που ΣΥΜΒΑΙΝΟΥΝ, που αναγκαστικά οφείλουμε να ακούσουμε και την Παπαρήγα.

    υγ. Σου είχα στείλει εδώ και μέρες ένα e-mail. Το πήρες;;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Καλά και μου το είπες,τώρα το είδα, είχα μέρες να μπω σ'αυτό το ιμέιλ. Σου απαντώ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή