Τετάρτη, 27 Ιουλίου 2011

ILLUMINATI !!!.....


Γνωστή είναι η ‘εμπλοκή’ του ΑΣΕΠ, στην διαδικασία των καταργήσεων δημόσιων φορέων και στην ‘κατάταξη’ των υπό μετάταξη υπαλλήλων, που, όμως υπό προϋποθέσεις, υπάρχουν τουλάχιστον βάσιμες υποψίες, πως ενδέχεται να μείνουν και ..άνεργοι. Δεν είναι μόνο άχαρη η συμμετοχή του Συμβουλίου Επιλογής Προσωπικού σε μια τέτοια διαδικασία …‘αποπομπής’, είναι και φανερά προσχηματική. Κατά την ταπεινή μου γνώμη, το ΑΣΕΠ θα έπρεπε να αποφύγει να ‘χρησιμοποιηθεί’ ως προκάλυμμα ‘διαφάνειας’, σε τέτοιες μεθοδεύσεις. Τέλος πάντων….

Σήμερα, διαβάζω μια ακόμη, …σοφή απόφαση της ..πεφωτισμένης κυβέρνησής μας: Οι δημόσιοι υπάλληλοι –λέει- κάθε έξι (άλλος γράφει τρία) χρόνια, προκειμένου να αποφασιστεί ποιοι θα γίνουν γενικοί διευθυντές, διευθυντές, ακόμη και ..τμηματάρχες, θα δίνουν ..γραπτές εξετάσεις!! Οι εξετάσεις (που θα τις οργανώνει το ΑΣΕΠ), θα είναι ‘ερωτηματολόγιο’ που δεν θα έχουν όμως θέματα γενικών γνώσεων, αλλά θα αφορούν εξειδικευμένα την Δημόσια Διοίκηση. Ο βαθμός που θα επιτυγχάνουν, θα μοριοδοτείται (μέχρι με 350 μόρια), και έτσι –λέει- οι ‘θέσεις ευθύνης’ θα πληρούνται με τους καταλληλότερους και τους αξιότερους ! Πέραν των εξετάσεων, βέβαια, θα συνυπολογίζονται μόρια και βάσει άλλων κριτηρίων (πχ πτυχία, σεμινάρια, ξένες γλώσσες, μεταπτυχιακά, κλπ), κι όλα μαζί θα γίνονται σούμα.

Δεν ξέρω ποιος ιδιοφυής νους συνέλαβε την ιδέα αυτή των γραπτών εξετάσεων, ούτε εάν γίνεται πουθενά αλλού στον κόσμο. Εάν όμως, πιστεύει, πως η ‘δημόσια διοίκηση’ θα καλυτερεύσει με ..διαγωνίσματα, μάλλον είναι μακριά νυχτωμένος. Ειλικρινά πρέπει να τους έχει βαρέσει …κάτι (η ζέστη;) στο κεφάλι ! Θα έπρεπε να ξέρουν πως σε κάθε ‘δουλειά’, το ΜΟΝΟ που μπορεί να σε κρίνει αντικειμενικά, το μόνο που τελικά σε ‘βαθμολογεί’ είναι το ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ. Και δεν εννοώ το οικονομικό αποτέλεσμα, το ‘δημόσιο’ δεν έχει ‘έσοδα’, (αυτά τα περί ισολογισμών τα χαρίζω στους ..’μανατζαρέους’), αλλά την ποιότητα των υπηρεσιών που παρέχει. Το πόσο εξυπηρετεί τον ‘πελάτη’ (πρώτα ο πολίτης, θυμάστε κύριε πρωθυπουργέ;;). Όλα τα άλλα, να τα βράσω και να πιώ το ζουμί τους. Καθόλου δεν με ενδιαφέρει, εάν ο διευθυντής του ΙΚΑ έχει περάσει τις εξετάσεις του με …άριστα, όταν η σύνταξή μου κάνει 8 μήνες να βγει, κι όταν για να κλείσω ραντεβού να με δει γιατρός, πρέπει εν τω μεταξύ να έχω …αποδημήσει ! Καθόλου δεν με ενδιαφέρει εάν ο εφοριακός που θα μου τα πάρει κάτω απ' το τραπέζι, αφήνοντας τα κρατικά ταμεία άδεια, έχει, ..μείνει μεταξεταστέος !! Το πιάσατε σαΐνια μου;;….

Το μόνο ‘θετικό’ που μπορώ να αντιληφθώ, είναι πως θα αναζωογονηθεί η αγορά της ..παραπαιδείας, καθώς όλο και σαν ..μανιτάρια θα φυτρώσουν τα αρμόδια ..φροντιστήρια !!....  

Ξέχασα να σας πω, πως στη σούμα, (των μορίων) για περισσότερη ..αξιοκρατία, θα λαμβάνεται υπόψη και μια ….‘συνεντευξούλα’, έτσι, για να ‘χουμε και το νου μας……

Τρίτη, 26 Ιουλίου 2011

Τα νέα Τεκμήρια για την ιδιοκατοίκηση...



Σας ‘χρωστούσα’ τα τεκμήρια για τις κατοικίες κι επειδή δεν θέλω να κουβαλάω έγνοιες μαζί μου στις ..Μαλδίβες, όπου θα πάω διακοπές, πάρτε μολύβι και χαρτί….

Με τον πιο κάτω Πίνακα μπορείτε να υπολογίσετε το Τεκμαρτό Εισόδημα που βαρύνει μια κατοικία. Για να κάνετε τον υπολογισμό πρέπει να γνωρίζετε:
  1. Την Τιμή Ζώνης της οδού στην οποία βρίσκεται το ακίνητο.
  2. Τα τετραγωνικά μέτρα των κύριων και των βοηθητικών χώρων (στους κύριους θα συνυπολογίσετε ΚΑΙ τους τυχόν τακτοποιημένους Ημιυπαίθριους, ΟΧΙ όμως τις θέσεις στάθμευσης (πάνε στους βοηθητικούς)).
  3. Τους μήνες που κατοικήθηκε το σπίτι (για τα εξοχικά λογίζεται ΟΛΟ το έτος).
  4. Η έννοια της ‘μονοκατοικίας’ έχει καθοριστεί ρητά απ’ το Υπουργείο (=η κατοικία που ΔΕΝ εφάπτεται οριζοντίως ή καθέτως με άλλο κτίριο).


ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ 1: Μονοκατοικία, Κύριοι χώροι 110 τμ, Βοηθητικοί 15, Τιμή Ζώνης: 2.000 ευρώ.
Τεκμαρτό Εισόδημα: (80*40)+(30*65)+(15*40)=3200+1950+600=5750*120%=6900.

ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ 2: Διαμέρισμα, Κύριοι Χώροι 130 τμ, Τιμή Ζώνης 2900, στο οποίο μείναμε για ένα εξάμηνο:
Τεκμαρτό Εισόδημα: (80*56)+(40*91)+(10*154)=4480+3640+1540=9660*6/12=4830.

ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ 3: Εξοχικό 80 τμ, με Τιμή Ζώνης 1500:
Τεκμαρτό Εισόδημα: (80*40*50%)=1600.

Μέχρι εδώ, λοιπόν, τα πράγματα είναι εύκολα, πρακτική αριθμητική.

Από εδώ αρχίζουν τα δύσκολα..

Ποιόν ‘βαρύνει’ το Τεκμήριο που προκύπτει;;….

  • Ιδιόκτητη κατοικία, που ανήκει 100% στην σύζυγο: Το τεκμήριο βαρύνει αποκλειστικά εκείνην (100%).
  • Ιδιόκτητη κατοικία που ανήκει 50-50% και στους δύο συζύγους: Το τεκμήριο μερίζεται 50-50% και στους δύο.
  • Κατοικία που ανήκει 50-50% σε δύο αδέλφια, αλλά ο ένας παραχωρεί (είτε δωρεάν είτε έναντι ανταλλάγματος) το μερίδιό του στον άλλο, που κατοικεί: Το τεκμήριο βαρύνει 100% εκείνον που κατοικεί στο σπίτι.
  • Συγκάτοικοι που νοικιάζουν το ίδιο σπίτι: Το τεκμήριο μερίζεται 50-50% και στους δύο.
  • Κατοικία που ανήκει κατά ψιλή κυριότητα σ’ εκείνον που κατοικεί (η επικαρπία ανήκει πχ στους γονείς του): Το τεκμήριο βαρύνει 100% αυτόν που μένει στο σπίτι (όχι τον επικαρπωτή).
  • Παραθεριστική κατοικία κατοίκου του εξωτερικού, ο οποίος την χρησιμοποιεί μόνο τους καλοκαιρινούς μήνες: Απαλλάσσεται του τεκμηρίου.
  • Φοιτητικό διαμέρισμα: Το τεκμήριο βαρύνει τους γονείς του (ως δευτερεύουσα κατοικία).
  • Κατοικία που παραχωρείται δωρεάν: Το τεκμήριο βαρύνει 100% εκείνον που διαμένει στην κατοικία.
  • Κατοικία που παραχωρείται σε ζευγάρι δωρεάν: Δεν ξέρω ! Θεωρώ πως το τεκμήριο πρέπει να μεριστεί 50-50% και στους δύο συζύγους. Εάν κάποιος το έχει αντιμετωπίσει, ας βοηθήσει.
  • Ενοικιαζόμενη κατοικία από ζευγάρι: Πάλι είναι αβέβαιο. Κι εδώ πιστεύω πως σωστότερο είναι να μεριστεί 50-50% και στους δύο.

Όπως θα καταλάβατε απ’ τα παραδείγματα, το νομοσχέδιο μπλέκει τα πράγματα, ζητώντας στην συμπλήρωση του πίνακα ‘ποσοστά συνιδιοκτησίας’. Τα ποσοστά αυτά είναι σίγουρα μόνο στην περίπτωση των ιδιόκτητων σπιτιών. Στις παραχωρήσεις όμως και στις ενοικιάσεις τα πράγματα είναι αβέβαια. Πολλές φορές δεν υπάρχει καν συμβόλαιο, αλλά και να υπάρχει, όταν λες για παράδειγμα, πως όταν ο ένας αδελφός παραχωρεί το ‘μερίδιό’ του στον άλλο, το τεκμήριο βαρύνει τον διαμένοντα, έμμεσα αδιαφορείς για το μισθωτήριο ή για το ποιος παραχώρησε το σπίτι, και προτάσεις το ποιος διαμένει. Από τη στιγμή που δηλώνεις ένα σπίτι σαν ‘κατοικία της οικογένειας’ (ιδιοχρησιμοποιούμενο), κι αφού δεν σ’ ενδιαφέρει η ‘ιδιοκτησία’, αλλά η διαμονή, η χρήση του, το τεκμήριο έπρεπε να βαρύνει και τους δύο.

Σας έχω καταμπερδέψει το ξέρω…

Πιστέψτε με, και οι λογιστές, φέτος, ..μπερδεμένοι είμαστε…..

Δευτέρα, 25 Ιουλίου 2011

Η κρίση είναι παρελθόν !.....



Δεν χρειαζόντουσαν οι αποφάσεις της Ευρωπαϊκής Συνόδου κορυφής, την Πέμπτη, για την σωτηρία της ελληνικής οικονομίας. Ήδη από την Τετάρτη το βράδυ, η ανάκαμψη είχε αρχίσει ! Οι Bon Jovi, είχαν 70 με 80 χιλιάδες κόσμο στο ΟΑΚΑ, με εισιτήριο που ξεκινούσε απ' την εξευτελιστική τιμή των 55 ευρώ και έφτανε μέχρι τα 95 ! Κάποιες προνομιούχες VIP θέσεις μάλιστα, έφταναν τα 350 ευρώ !!!...

Η κρίση είναι παρελθόν.....

Παρασκευή, 22 Ιουλίου 2011

Ο άλλος μέσα μας...


Διάβαζα το πρωί, την σημερινή ‘Ελευθεροτυπία’. Κάτω απ’ τον τίτλο της, υπότιτλος ‘Αδέσμευτη, απογευματινή, εφημερίδα’. ‘Απογευματινή’ στις 7 το πρωί;; Τέλος πάντων…

Κύριο θέμα, τι άλλο, το ‘πακέτο’ που αποφασίστηκε χθες το βράδυ στις Βρυξέλλες. Μια εκτενής αναφορά στις λεπτομέρειες. Τα ποσά που ‘γλιτώνουμε’. Τα ποσά που παίρνουμε επιπλέον. Τα επιτόκια. Τα χρόνια που ‘κερδίζουμε’. Όλα ετούτα γλυκόπικρα. Αυτά που γλιτώνουμε θα τα θέλαμε περισσότερα. Τα καινούρια που παίρνουμε, ‘καθαρά’ –αν αφαιρέσεις τους ‘τόκοι’, με το σταγονόμετρο. Τα επιτόκια, καλύτερα απ’ των ‘αγορών’ βέβαια, αλλά ψιλοαλμυρούτσικο αυτό το 5 ρε γαμώ το. Τα χρόνια, καλά ακούγονται για ‘ανάσα’, για δάνειο όμως, πάρα πολλά. Εγώ δεν θα ζω να δω την εξόφλησή τους (μη γελάτε καλέ, όλα θα τα δώσουμε) ! Τέλος πάντων…

Ο πρωθυπουργός, έγραφε, ‘δεν θριαμβολόγησε’ κιόλας. Γλυκόπικρος κι αυτός. Απέφυγε, έγραφε, να δεσμευτεί ‘πότε θα ξαναβγούμε’ στις αγορές. Λες κι αυτό ήταν το ζήτημα. Πότε θα ‘ξαναβγούμε στις αγορές’ ! Όχι ‘πότε θα τις γράψουμε εκεί που πρέπει τις αγορές’. Θα πείτε. Υπάρχει χώρα που να μην έχει ανάγκη τις αγορές;; Ακόμη κι οι ‘πλεονασματικές’. Ακόμη κι η Γερμανία. Δεν ξέρω, ίσως ακόμη κι η Κίνα. Τέλος πάντων…

Υποβαθμίστηκε, έγραφε, απ’ όλους (Μπαρόζο, Παπανδρέου, κλπ) το ‘πιθανό πιστωτικό γεγονός’, να μας βγάλουν οι οίκοι ‘χρεοκοπημένους’. Και εν πάσει περιπτώση, ‘έχουν προβλεφθεί λύσεις και γι αυτό’, έγραφε. Όσα δεν φτάνει η αλεπού, κλπ. Αφού δεν μπορούμε να τα βάλουμε με τους οίκους, κάνουμε πως αδιαφορούμε. Περπατώ εις το δάσος, είτε ο λύκος είναι εδώ, είτε όχι. Χέστηκα για τον λύκο. Εγώ κάνω τη δουλειά μου κι ο λύκος τη δική του. Πίσω, βέβαια, απ’ όλα αυτά, πάντα υποβόσκει η ‘ανικανότητα’ των ‘παιδιών’ εκεί στις Βρυξέλλες, που ‘δεν πείθουν’. Υποβόσκει η ‘απουσία ηγετών με όρχεις’ (πού ‘σαι ρε Αντρέα μεγάλε). Υποβόσκει όλο και πιο φανερά εσχάτως, η ‘αδυναμία της Δημοκρατίας’ ως πολιτεύματος, να πάρει τη μαχhαίρα και να κόψshει τον Γόρδιο δεσμό με τον ‘τσαμπουκά’ της ! Τσαμπουκά που μόνον ίσως κάτι πιο ‘ολοκληρωτικούτσικο’  θα διέθετε ! Τέλος πάντων…

Τονίζεται εύστοχα στο κύριο άρθρο, πως ‘όλοι μεν υποχώρησαν και συμβιβάστηκαν για να βρεθεί λύση’ αλλά ‘πιο πολύ απ’ όλους η Ελληνική κυβέρνηση’ ! Τώρα  αυτό, μάλλον θα ήταν για άλλη στήλη, ‘η άχρηστη πληροφορία της ημέρας’ ίσως, ή κάτι ανάλογο. Μας φώτισες δικέ μου ! Και τι θέλατε βρε αρθρογράφα μου, να γίνει δηλαδή; Να τους τρίξει τα δόντια ‘κάνετε ότι θέλετε, εγώ δεν έρχομαι καν, θα πάω για ..μπάνιο’;; Τέλος πάντων…

Εκεί, κατά τις 9 χθες βράδυ, (ακόμη δεν είχε τελειώσει η σύνοδος) ήμουνα στ’ αμάξι,  άκουσα, πως δήλωσε , ο κ. Σαμαράς, πως ‘δεν θα δεχθώ την επιλεκτική χρεοκοπία’.  Σώπα ρε μεγάλε ..νούμερο 2 !!  Τους τρόμαξες δικέ μου ! Είναι όμως, μεγάλος οικονομολόγος ο Σαμαράς ! Οφείλω να το παραδεχθώ. Μεγαλύτερος, πάντως του …Μπένι. Ο Μπένι είναι συνταγματολόγος-οικονομολόγος άλλωστε. Και δεν είναι μόνο μεγάλος οικονομολόγος (ο Σαμαράς). Είναι και πρώτος στις δημοσκοπήσεις ! Και καταλληλότερος πρωθυπουργός ! Και πρώτος στην πρόθεση ψήφου ! Και νομίζει πως σε λίγο δεν θα είναι ‘μεγάλος νούμερο 2’, αλλά ‘μεγάλος νούμερο 1’ ! Εμάς ρωτάνε στις δημοσκοπήσεις ξέρετε. Τέλος πάντων…

Ξεφύλλισα και τις πιο μέσα σελίδες της Ελευθεροτυπίας. Ο Λοβέρδος θα κόψει, έγραφε, 11.000 (!!) νοσοκομειακές κλίνες. (Από τις καμιά 45ριά χιλιάδες που έχουμε). Το φοβερό είναι, όμως, πως δήλωσε και το γιατί τις κόβει. Μην φαντάζεστε πως πρόκειται για περικοπή δαπανών ή κάτι τέτοιο. Το κάνει, είπε, ‘για καλύτερη εξυπηρέτηση των ασθενών’ !! Πώς, δηλαδή, συγχωνεύει τα σχολεία η Διαμαντοπούλου ‘για εκπαιδευτικούς λόγους’;; Το ίδιο ακριβώς ! Φαντάζομαι, πως εννοεί, πως δεν θα έχουμε πλέον θαλάμους με τέσσερα, πέντε και οκτώ κρεβάτια ! Όλα θα γίνουν σε λίγο …μονόκλινα !! Σουίτες !! Πρόκειται για ένα ισχυρό χτύπημα στους ιδιώτες κλινικάρχες !! Μεγάλε Λοβέρδε ! Και μην ακούσω τώρα λαϊκισμούς και αηδίες. Θέλουμε ή δεν θέλουμε ένα ‘λιτό’ κράτος;; Ασφαλώς και θέλουμε ! Δεν μας πολυρώτησαν βέβαια, αλλά τέλος πάντων….

Πάω και παραμέσα. Το ΠΑΣΟΚ έχει ξεφύγει ως κόμμα ! Ίσως να πρέπει να το γράψουν στα ρεκόρ Γκίνες ! Πρέπει να το ψάξουμε, στα σοβαρά, εάν έχει υπάρξει άλλη περίπτωση, που κυβέρνηση, και κοινοβουλευτική πλειοψηφία, προτείνει και απορρίπτει την ίδια την πρότασή της !! ‘Δεν πέρασε’ έγραφε, ‘απ’ τους βουλευτές του ΠΑΣΟΚ’ η ‘πρόταση των βουλευτών του ΠΑΣΟΚ’ για παραπομπή των Αλογοσκούφη, Μαρκογιαννάκη, σε ‘ειδική επιτροπή’ για το ‘σκάνδαλο Ζίμενς’ !!! Το ίδιο το διακύβευμα, συγνώμη, αλλά είναι γελοίο. Δεν είναι ούτε ο Αλογοσκούφης, ούτε ο Μαρκογιαννάκης το πρόβλημα. Ποτέ δεν ήταν τα πρόσωπα. Τέλος πάντων….

Αυτή η ‘περίπτωσις Ραγκούση’ νομίζω πως κάποτε θα λάβει την θέση που της ..αξίζει, στα …ψυχιατρικά χρονικά ! Ίσως να ονομαστεί ‘σύνδρομο Ραγκούση’ ή κάτι ανάλογο. Θα περιγραφεί, πάντως, σαν μια ασθένεια του τύπου ‘έβαλα το δάχτυλο, κι έβγαλα τα μάτια μου’, ή ‘μύγα με τσίμπησε’, ή κάπως έτσι. Δεν εξηγείται όλο αυτό. Και προσέξτε: Η ουσία εξηγείται μια χαρά. Τι κάνει νιάου-νιάου στα κεραμίδια !   Όλοι ξέρουμε τι είναι η περίφημη ‘απελευθέρωσις των επαγγελμάτων’. Και οι ταξιτζήδες το ξέρουν. Εκείνο που δεν εξηγείται, είναι η στιγμή που επιλέχτηκε. Και ο τρόπος. Πιθανώς, για να μπορούν να ‘βλάψουν τον τουρισμό’ οι κινητοποιήσεις, κι έτσι να είναι πιο ευάλωτες ! Ή είμαι υπερβολικά καχύποπτος;; Τέλος πάντων…

Κλείνω την εφημερίδα ..ανακουφισμένος ! Αυτό που επιχειρείται δεν έχει μέλλον. Θα συνεχίσει να δείχνει την ‘ασχημοσύνη’ του, όλο και περισσότερο. Κι όσο την δείχνει περισσότερο, τόσο αυτός ο πονηρός ‘αστός’ που έχουμε όλοι μέσα μας, θα ‘αδυνατίζει’. Κι όσο αυτός ο πονηρός, ο ‘εξαρτημένος’, το ‘θύμα’, θα αδυνατίζει, όλο και θα ξυπνάει ο ..'άλλος μέσα μας'. Η μόνη μας πραγματική ελπίδα._

Τετάρτη, 20 Ιουλίου 2011

Τα Νέα ..ΙΧ Τεκμήρια !!.....


Ορίστε καλούδια που σας έφτιαξα !

Το τεκμήριο των αυτοκινήτων μας, για το τρέχον έτος (2011, οικονομικό 2012), σύμφωνα με τον νέο ‘εφαρμοστικό’ του κ. Βενιζέλου. Θα σας γελάσω εάν αυτά τα ποσά θα ισχύουν και για το 2012-13, διότι ήδη ο υπουργός έχει εξαγγείλει νέο ‘φορολογικό’. Για φέτος πάντως, ισχύουν αυτά:


(Για εσάς που δεν σας ..φτάνουν τα ..κυβικά του πίνακα, προσθέστε 1200 ευρώ για κάθε 100 cc επιπλέον. Η δεύτερη και τρίτη στήλη (παλαιότητα) είναι το 70% και το 50% της πρώτης. Όταν το αμάξι είναι μισό-μισό με τη σύζυγο, μοιράζεται και το τεκμήριο).

Με το ‘εφαρμοστικό’ νομοσχέδιο, έχουμε μια γενικότερη ‘επιδείνωση’ των τεκμαρτών εισοδημάτων (αυτοκίνητα-σπίτια-σκάφη-πισίνες κλπ). Με δεδομένο το ‘προσωπικό’ τεκμήριο (3000 για καθέναν μας, 5000 για το ζευγάρι) απ το οποίο ξεκινάμε επειδή …ανασαίνουμε και μόνον. Με δεύτερο δεδομένο, πως από πέρυσι, το τεκμήριο της κατοικίας εφαρμόζεται για όλα τα σπίτια, ιδιόκτητα, νοικιασμένα, ακόμη και παραχωρημένα δωρεάν, και ‘μετρά’ απ’ το πρώτο τετραγωνικό. Με τρίτο δεδομένο πως το αφορολόγητο πλέον επίσημα είναι 8.000 κι όχι 12.000 ευρώ,  είναι φανερό, πως ένα ζευγάρι, αλλά και κάποιος άγαμος, πολύ εύκολα μπορεί να βρεθεί πάνω απ’ το φορολογητέο εισόδημα έστω και 'τεκμαρτά'.

Προσωπικά, συμφωνώ και δεν συμφωνώ με την λογική των ‘τεκμηρίων’.

Έχουν ελαττώματα. Σαν ‘αυθαίρετο’ σύστημα (που υποθέτει δηλαδή ένα με το στανιό εισόδημα) είναι φανερό πως μαζί με τα ξερά καίει και τα χλωρά. Και μπορεί να είναι ‘μαχητό’ (δηλ. μπορείς να πας στον Έφορο, και να του εξηγήσεις πως είσαι άνεργος ή πως ζεις με τους γονείς σου ή πως είσαι φαντάρος, κλπ) αλλά αυτό είναι τουλάχιστον μια δυσάρεστη περιπέτεια από μόνο του. Το κυριότερο, βέβαια, είναι πως δεν συλλαμβάνει όλη την κλεψιά. Για παράδειγμα, πάρτε έναν μεγαλογιατρό που βγάζει 100.000 ευρώ τον χρόνο και δηλώνει 25.000. Έχει λοιπόν μια κουρσάρα και μια σπιταρόνα, και του βγάζεις τεκμήριο 50.000 ευρώ ! Έρχεται στο πληρώνει, και σου ‘χει κρύψει άλλα τόσα ! Είναι φανερό, πως εδώ κάτι πρέπει να γίνεται άλλο. Κάποιος, ας πούμε, που πέφτει στην παγίδα, μια, δυο, τρεις φορές, να υφίσταται έναν πιο ουσιαστικό έλεγχο κι όχι μόνο τη ‘διαφορά τεκμηρίου’.

Λέω, απ’ την άλλη, πως ‘συμφωνώ’ γιατί για πολλά χρόνια και μέχρι τώρα (και το τονίζω το ‘μέχρι τώρα’ γιατί ο Βενιζέλος το παραχόντρυνε το παιχνίδι με τα ποσά), δεν μου έτυχε ποτέ μισθωτός (ιδιωτικός ή δημόσιος ή συνταξιούχος) να τον πιάσει το τεκμήριο. Πάει να πει, πως εάν έπιανε κάποιους, μάλλον ..καλώς τους έπιανε.

Τέλος πάντων, άλλη κουβέντα….

Σας χρωστάω άλλη μια ανάρτηση, για το πώς θα υπολογίσετε τα νέα τεκμήρια για τα σπίτια..

Για τις ..κλειστές πισίνες, τα ..εικοσάμετρα σκάφη και ..τις πέραν της πρώτης …οικιακές βοηθούς, δεν θα κάνω.

Ας προσέχατε…

Κυριακή, 17 Ιουλίου 2011

I Love ..Tourism....


Είμαστε μια χώρα τουριστική. Ο κλάδος συνεισφέρει περίπου το 16% του ΑΕΠ, καλύπτει περίπου το 27% του ελλείμματος του εμπορικού ισοζυγίου και προσφέρει το 20% περίπου της απασχόλησης (έμμεσης και άμεσης). Ένας περίπου στους πέντε έλληνες, ζει απ’ αυτόν. Αναμφίβολη αν και δύσκολα μετρήσιμη είναι και η πολλαπλασιαστική συνεισφορά του σε ‘ξένους’ κλάδους, όπως για παράδειγμα, της γεωργίας ή των κατασκευών.
Στο παγκόσμιο τουριστικό ‘στερέωμα’ η χώρα μας βρίσκεται στην 29η θέση (ήταν το 2009 στην 25η) ανάμεσα σε 140 περίπου χώρες. Πολύ καλή υποδομή (5η θέση), πολιτιστική κληρονομιά και θετική στάση της κοινωνίας απέναντι στον τουρίστα την κατατάσσουν στην θέση αυτή. Με σχετικά χαμηλό το εργατικό κόστος ανά κλίνη (τρίτοι φτηνότεροι στην Ευρώπη μετά την Πορτογαλία και την Ισπανία) εξ άλλου, και η ανταγωνιστικότητά της είναι σχετικά καλή.
Οι τουριστικές πολιτικές που ακολουθήθηκαν υπήρξαν ένα αβέβαιο εκκρεμές. Σε μια πρώτη μεγάλη περίοδο (μέχρι περίπου το 1967), δόθηκε κυρίως βάρος σε μεγάλου μεγέθους τουριστικές μονάδες καθώς και στους μεγάλους ρυθμούς ανάπτυξης. Ακολούθησε μια δεύτερη μεγάλη περίοδος (μέχρι περίπου το 1990) όπου προτιμήθηκε η υποστήριξη μεσαίων και μικρών μονάδων, και μετά κι απ’ αυτήν, μέχρι και σήμερα, γίνεται μια προσπάθεια ‘ισορροπίας’ των δύο διαφορετικών πολιτικών με φανερή την επιστροφή στις μεγαλύτερες επενδύσεις.
Η κοινωνία αναμφίβολα στράφηκε προς τον τουρισμό. Δεν χρειάστηκαν μεγάλες επενδυτικές προσπάθειες απ’ το κράτος γι αυτό. Ακόμη και σήμερα ο ΣΕΤΕ (ξενοδόχοι) ‘διαμαρτύρεται’ πως η κρατική χρηματοδότηση του κλάδου (περίπου 6%) είναι μικρή σχετικά με την δυναμικότητά του. Ο ‘τουρισμός’ ήταν ‘εύκολος’, ευκολότερος φυσικά απ’ την πρωτογενή παραγωγή (γεωργία, βιοτεχνία, κτηνοτροφία, κλπ). Ήταν φτηνότερος, μια βιομηχανική θέση εργασίας υπολογίζουν πως κοστίζει τριπλάσια σε αρχική επένδυση, από μια τουριστική. Τέλος, αναμφίβολα αποτελούσε σπουδαίο εξισορροπητικό παράγοντα για τις ανισότητες στην περιφερειακή ανάπτυξη, σίγουρα κανείς άλλος κλάδος δεν επέδρασε σε μεγαλύτερο ποσοστό, στην κυριολεκτική επιβίωση φτωχών περιοχών (πχ Μάνη, Ήπειρος, κλπ).
Πίσω, βέβαια, απ’ όλη αυτή τη ‘βιτρίνα’ υπάρχει και ο αντίλογος.  Έρευνες δείχνουν πως τα ευεργετικά αποτελέσματα στο εμπορικό ισοζύγιο, δεν είναι και τόσο ‘ξεκάθαρα’ όταν για παράδειγμα η δαπάνη για σίτιση (που αποτελεί περίπου το ένα τρίτο της συνολικής) των τουριστών δεν στηρίζεται κάθετα στην ντόπια παραγωγική δυνατότητα μιας οικονομίας, αλλά αναγκαστικά καταφεύγει στις εισαγωγές με αποτέλεσμα το ‘κέρδος’ να διαρρέει πάλι πίσω. Μ’ άλλα λόγια, όταν απλά ‘στρέφεσαι στον τουρισμό’ εγκαταλείποντας την γεωργία, είναι αμφίβολο εάν κερδίζεις ο ίδιος ή κάποιος άλλος. Το ίδιο βέβαια ισχύει όχι μόνο στην δαπάνη για τη σίτιση. Σήμερα η απασχόληση στον τουρισμό σε μεγάλο βαθμό στηρίζεται σε οικονομικούς μετανάστες, ή και σε ξένες επενδύσεις που ουσιαστικά ‘εξάγουν’ τα όποια κέρδη. Έρευνα για την Κρήτη, έδειξε πως μικρή είναι η πραγματική οικονομική συμμετοχή της ντόπιας κοινωνίας στο τουριστικό αποτέλεσμα.
Και για τα κρατικά ταμεία, το αποτέλεσμα είναι ‘διπλής όψεως’. Σε διεθνείς έρευνες έχει καταδειχθεί πως η τουριστική ανάπτυξη σε φορολογικούς παραδείσους, που δεν διέθεταν καμία άλλη πιθανότητα πόρων, κάθε άλλο παρά στην ευημερία των πληθυσμών κατέληξε. Αν και έχει συζητηθεί πολύ η φορολογική επιβάρυνση του τουριστικού προϊόντος (ο ΣΕΤΕ επίσης ‘διαμαρτύρεται’ πάγια με επιχείρημα την ανταγωνιστικότητα), φαίνεται πως η μειωμένη ή και μηδενική φορολόγηση του κλάδου, μάλλον συγκεντρώνει απλά το αποτέλεσμα στα χέρια μιας μικρής ντόπιας ή συνήθως και πολυεθνικής ελίτ. Στην χώρα μας έχει επιλεχθεί πάντως ο διαφορετικός δρόμος, περίπου καμιά πενηνταριά διαφορετικές φορολογικές επιβαρύνσεις πληρώνει (χωρίς να το ξέρει) ο τουρίστας με διάφορους τρόπους. Τέλος, είναι αναμφίβολη η μεγάλη συμμετοχή του κλάδου και στην παραοικονομία, καθώς η υπερβολική ζήτηση σε συνδυασμό με τις κρατικές καθυστερήσεις έφερε την παράλληλη ανάπτυξη των μη ξενοδοχειακών ‘καταλυμάτων’ (όπου η εργασία είναι συνήθως αδήλωτη, ο έλεγχος ουσιαστικά αδύνατος, κλπ). Είναι χαρακτηριστικό πως το ένα τέταρτο περίπου των άμεσα απασχολούμενων στον τουρισμό, αφορά αυτά τα καταλύματα (όπου μάλιστα οι περισσότεροι είναι οι ίδιοι οι κάτοχοί τους και όχι μισθωτοί).
Αναμφίβολη, τέλος, είναι η περιβαλλοντική επίπτωση της τουριστικής ανάπτυξης. Ήταν ένας παράγοντας που όλοι εξ ιδίας πείρας γνωρίζουμε πως στην Ελλάδα άργησαν πάρα πολύ οι ηγεσίες να τον φανταστούν καν. Αυτό είχε καταστροφικά αποτελέσματα. Πουθενά δεν έγιναν μελέτες ‘χωρητικότητας’, πληθυσμιακής δυνατότητας, κλπ, πουθενά δεν μετρήθηκε, δεν σχεδιάστηκε πόσα θα χτίσουμε και που. Οι τοπικές κοινωνίες εύκολα παραδόθηκαν στο εύκολο χρήμα, το κράτος αλλά και η τοπική αυτοδιοίκηση αποδείχθηκαν ανίκανοι και να τις κατευθύνουν και να τις προστατέψουν. Είναι πρόσφατη η κόντρα της κ. Μπιρμπίλη με τους εκσυγχρονιστές συναδέλφους της στο ΠΑΣΟΚ, για τις περιοχές NATURA, όταν επιχείρησε να βάλει έναν φραγμό (των δέκα στρεμμάτων) στο τσιμεντάρισμά τους. Το καινούριο φρούτο εξ άλλου του ‘αγροτουρισμού’, που πλασαρίστηκε σαν την πεμπτουσία της περιφερειακής ανάπτυξης, εναλλακτικού τουρισμού, κλπ, δείχνει τις προφανείς τάσεις η καταστροφή να φτάσει ακόμη κι εκεί που δεν θα το φανταζόμαστε ποτέ.
Έχει διατυπωθεί πως ο τουρισμός υπεραναπτύσσεται στρεβλά εκεί που οι οικονομίες δεν είναι ώριμες, εκεί που δεν προλαβαίνουν ποτέ να φτάσουν στην βιομηχανική και παραγωγική τους ωρίμανση. Είναι οι περιπτώσεις που και το αποτέλεσμά του είναι τελικά το πλέον αμφίβολο. Είναι νομίζω μια καλή περιγραφή και της  δικής μας περίπτωσης.
Η φύση είναι μοίρα. Έχουμε το πιο καλό κλίμα στην Ευρώπη. Έχουμε τις περισσότερες και τις καλύτερες παραλίες. Έχουμε (είχαμε) το ομορφότερο τοπίο. Έχουμε σπάνια πολιτιστική κληρονομιά. Είμαστε επομένως τουριστική χώρα. Όμως δεν αναρωτηθήκαμε ποτέ ΓΙΑΤΙ έρχεται κάποιος στην Ελλάδα. Δεν φάνηκε να καταλάβαμε πως για όλα ακριβώς τα παραπάνω έρχεται (και πάντως όχι για να τον μαχαιρώσουν), και πως εάν όλα τα παραπάνω δεν τα προστατέψουμε, ΔΕΝ ΘΑ Τα ΔΙΑΘΕΤΟΥΜΕ για πάντα, με λίγα λόγια θα το κάψουμε το εργαλείο.
Είμαστε χώρα τουριστική, πάει να πει έχουμε το ‘συγκριτικό πλεονέκτημα’, αλλά έχουμε κακούς ηγέτες. Την ώρα μηδέν, που εάν ήμαστε σοβαροί, θα έπρεπε να ‘σταθούμε’, να τα σκεφτούμε όλα απ’ την αρχή, να βάλουμε κανόνες, να αποκτήσουμε μέτρο, ώστε να είμαστε ασυναγώνιστοι ακόμη και στο απώτερο μέλλον, εμείς βιαζόμαστε να ξεπουλήσουμε παραλίες, να προσελκύσουμε αβέβαιες επενδύσεις, ακόμη και να υποθηκεύσουμε θησαυρούς. Την ώρα που πρέπει να σκεφτούμε πως η όποια ‘ανάπτυξη’ οφείλει να επανασχεδιαστεί με γνώμονα το ποιος θα καρπώνεται τελικά το αποτέλεσμά της (και ποιος θα γλύφει τα κόκκαλα) εμείς επιλέγουμε τα Ναβαρίνα, τα All inclusive, και περιγράφουμε επιστημονικά ευχολόγια επιχειρηματικής υπευθυνότητας σύμφωνα με τα οποία ο τοπ-σεφ μιας τουριστικής μονάδας, θα ‘ήταν καλό’ να συνεννοηθεί με τις ‘τοπικές γεωργικές αγορές’ και να ‘επιλέξει τα ντόπια προϊόντα’. Είναι φανερό πως στραβά αρμενίζουμε, όπως στραβά αρμενίσαμε όλες αυτές τις δεκαετίες. Δεν είναι καθόλου τυχαίο, πως σε έρευνα του Πανεπιστήμιου του Αιγαίου  για την απασχόληση στον τουρισμό, συστήνεται η ‘μείωση των ασφαλιστικών εισφορών’ του κλάδου, καθώς και η ‘επέκταση των ελαστικών μορφών εργασίας’. Δεν είναι καθόλου τυχαίο που ο ΣΕΤΕ ζητά να αποδεσμευτούν οι επενδυτικοί νόμοι, από την προϋπόθεση της δημιουργίας θέσεων πλήρους απασχόλησης. Πάντα οι πολιτικές έχουν να κάνουν με τις ταξικές επιλογές.
Τι, όμως, διαφορετικό να περιμένεις, όταν οι εκπρόσωποι ΟΛΩΝ των πολιτικών δυνάμεων της χώρας και μεταξύ τους κι εκείνοι που ευθύνονται για την αποβιομηχάνιση καθώς και την παράλυση της πρωτογενούς παραγωγής της, όπου σταθούν κι όπου βρεθούν δεν χάνουν την ευκαιρία να διατυπώσουν την ανόητη εξυπνάδα πως ‘ο τουρισμός είναι η βαριά μας βιομηχανία’ χωρίς να ντρέπονται.

Παρασκευή, 15 Ιουλίου 2011

Ζήτω η Ελλάς !!


Ο Ταξιτζής που μαχαίρωσε και σκότωσε τον Άγγλο τουρίστα στον Λαγανά Ζακύνθου, να δικαστεί και να καταδικαστεί άμεσα για την ζημιά που προκάλεσε στο τουριστικό μας μοντέλο. Οι διατελέσαντες Υπουργοί Πολιτισμού και Τουρισμού, οι Δήμαρχοι, Νομάρχες και Περιφερειάρχες Ζακύνθου, οι Πρωθυπουργοί και όλοι οι υπόλοιποι που έχουν εμπλακεί με την σχεδίαση, την υλοποίηση και την εφαρμογή του μοντέλου αυτού δεν έχουν, δεν μπορεί να έχουν καμία απολύτως ευθύνη. Τα ΜΜΕ και οι ελάχιστοι άλλωστε τοπικοί φορείς που έσπευσαν να εκμεταλλευτούν μικροκομματικά το ασήμαντο γεγονός, δήθεν διαμαρτυρόμενοι, οφείλουν να αναλογιστούν τις ευθύνες τους έναντι της Εθνικής προσπάθειας για την οικονομική σωτηρία της χώρας.
Να θυμηθούμε (και να θαυμάσουμε) όλοι μας, πως ειδικά εκεί στην Ζάκυνθο, το ‘μοντέλο’ αυτό, εφαρμόσθηκε με ιδιαίτερη επιτυχία και εξυπνάδα και καπατσοσύνη, αφού κατάλαβε πως ακόμη και η διάσωση μιας χελώνας μπορεί να γίνει ‘ατραξιόν-φάντασμα’, να πουλιέται δηλαδή αέρας κοπανιστός, στο όνομα της εξίσου φανταστικής και αποκλειστικά ευρωδίαιτης οικολογικής συνειδήσεως των επιτηδευματιών-κατοίκων του νησιού. Η εξυπνάδα αυτή, έχει εξασφαλίσει πως ακόμη και αφού η Καρέτα (για την οποία χεστήκαμε) εκλείψει ως είδος, το ‘προϊόν’ θα συνεχίσει επί τουλάχιστον μερικές δεκαετίες να πουλιέται με επιτυχία (θα συνεχίσουν δηλαδή να τοποθετούνται τα προστατευτικά καλαθάκια πάνω από ανύπαρκτες φωλιές αυγών) !
Ο πόλεμος της δια της ‘αναπτύξεως’ διάσωσης της χώρας, συνεχίζεται αμείλικτος, και οι όποιες -ασήμαντες εξ άλλου ποσοστιαία- παράπλευρες απώλειες δεν πρέπει να αναστείλουν τις εθνικές μας προσπάθειες !
Ζήτω η Ελλάς ! 

Πέμπτη, 14 Ιουλίου 2011

Ένα κλικ αριστερά !.....


Βρέθηκα το Σαββατοκύριακο που μας πέρασε, καλεσμένος, σε γάμο εξαδέλφης. Πόλη επαρχιακή, δεν θα δώσω άλλα στοιχεία, για ευνόητους λόγους. Φαντάζομαι, όλοι μας έχουμε τέτοιες εμπειρίες. Εμπειρίες όλου αυτού του νεοελληνικού κιτς, με τα παλαμάκια όταν εμφανίζεται η νύφη, με τον ντι-τζέϊ να τεζάρει τους ‘πειρατές της Καραϊβικής’ (είναι το νέο γαμήλιο εμβατήριο εάν δεν το έχετε πάρει χαμπάρι), το τοπ-σεφ μενού της συμφοράς, τις λουλουδούδες (αυτό δεν το είχα ματαδεί), κλπ, (δεν λέω άλλα, μην καρφωθώ και στην οικογένεια)…
Ένα σοκ, δεν λέω, το παθαίνεις. Από άνθρωπο στα πράγματα, εκεί, μαθαίνω πως το εν λόγω ‘μαγαζί’ (μέσα στη χλιδή αλλά και στη μέση του τίποτε) δουλεύει, παρακαλώ, μόνο με δεξιώσεις (γάμους), χρεώνει ταρίφα 25 ευρώ το κεφάλι (ή και παραπάνω για τα έξτρα), και πως για να το κλείσεις, πρέπει να κανονίσεις τουλάχιστον τρεις μήνες πριν !! Πρώτα κλείνεις αυτόν, μετά την εκκλησία !...
Και θα πείτε, εντάξει. Δεν μπορεί κάποιος να ξοδέψει για τον γάμο της κόρης του ένα δεκαχίλιαρο; Μπορεί κι όλα τα δίκια τα έχει. Πρώτον δεν παντρεύεις κάθε μέρα. Δεύτερον, μπορείς να έχεις μαζέψει και μέσα απ’ τη δουλειά σου (ο συγκεκριμένος δεν ήταν βιομήχανος πάντως) το ποσόν. Τρίτον, άμα δεν το έχεις, φαντάζομαι κάνεις κάτι τις φτηνότερο, δεν πας εκεί. Τέταρτον, έχεις κάθε δικαίωμα να είσαι θύμα της μόδας, κι ας είσαι και ..μέλος της κεντρικής επιτροπής του ΚΚΕ, τέλος.
Όλα αυτά ήταν η αφορμή. Πέφτουμε (κι εγώ πολλές φορές) στην ίδια παγίδα. Πάω στο περίπτερο, παίρνω τσιγάρα, και δεν μου κόβει απόδειξη. Την κάνω την κακή τη σκέψη: Ο κερατάς, γιατί να ζει ‘εις βάρος μου’. Και ο ‘κερατάς’ δεν είναι παρά ένας από εμάς. Ο περιπτεράς βέβαια, μόνο ‘κεφάλαιο’ δεν είναι. Όσο για την απόδειξη που δεν μου ‘κοβε, για την σωτηρία των …τραπεζών θα πήγαινε: Παγίδα.
Η παγίδα αυτή, χρησιμοποιήθηκε κατά κόρον, όλον αυτόν τον τελευταίο καιρό, από τους προπαγανδιστές της κυβέρνησης: Οι ‘ελληνικές νοοτροπίες’, το ‘τέρας της φοροδιαφυγής’, η ‘φούσκα της κατανάλωσης’, η ‘ευμάρεια που στηριζόταν στα δανεικά’, κλπ. Και δεν χρησιμοποιήθηκε μόνο, αλλά πολλούς (κι εμένα τον ίδιο παλιότερα) εξ εκείνων με τις καλύτερες των προθέσεων, τους έπεισε κιόλας. Πολλοί, ακόμη και εδώ στα blogs, συμφωνούν (άλλες φορές ηπιότερα, άλλες όχι) πως ως ‘κοινωνία’, ως ‘λαός’, ως ‘συμπεριφορές’, κλπ, έχουμε τις κυβερνήσεις που μας ‘αξίζουν’, και πως συμπερασματικά, το ‘πρόβλημα’ θα μπορούσε να διορθωθεί και μέσα απ’ την καταπολέμηση των ‘ελληνικών’ μας ‘χαρακτηριστικών’.
Εάν όμως διαβάσει κανείς ακόμη και τις ‘αστικότερες’, τις ‘ακαδημαϊκότερες’ των ερευνών, για παράδειγμα για την φορολογία, θα δει πως απ’ τη μια στην Ελλάδα οι έμμεσοι (και πλέον άδικοι) και όχι οι άμεσοι φόροι είναι το μεγάλο ποσοστό των κρατικών εσόδων, ενώ απ’ την άλλη το ‘ποσοστό της φοροδιαφυγής’ καθόλου δεν σχετίζεται με κάποιες μεταφυσικές ‘νοοτροπίες’ παρά με το ύψος των συντελεστών, τις δυνατότητες των μηχανισμών του κράτους (πάει να πει την διοίκηση), και κυρίως, με τις ‘φορολογικές πολιτικές’ που εφαρμόζονται. Χαρακτηριστική είναι η πρόσφατη επερώτηση του κ. Τσίπρα, για τις φοροαπαλλαγές των εφοπλιστών, διαβάστε την και θα καταλάβετε γιατί λέω ‘φορολογικές πολιτικές’. Κάτι τέτοια βέβαια, δεν πολυπαίζουν στα ‘κανάλια’ μας, καθώς θα αποκάλυπταν την αλήθεια, αλλά στο internet, πανεύκολα τα βρίσκει όποιος θέλει.
Η άποψη πως η ‘κοινωνία’ (ως συμπεριφορές, νοοτροπίες, κλπ) δημιουργεί το ‘οικονομικό πρόβλημα’ είναι σαφέστατα ψευδής, αντιδραστική, κλπ, καθώς αντιστρέφει την πραγματικότητα. Απ’ την αντιστροφή αυτή, άλλωστε, προκύπτει και το ‘επόμενο’ ιδεολόγημα, πως με μια ‘παιδεία’ (απ’ το σχολείο, την οικογένεια, κλπ) θα μπορούσε να διορθωθεί κάτι (όπως πχ το να αποκτήσουμε την περίφημη φορολογική συνείδηση με σποτάκια στην τηλεόραση). Ή το άλλο, πως με μια ‘πεφωτισμένη δεσποτεία’ θα μπορούσε κάποιος ‘σοβαρός ηγέτης’ να ‘διορθώσει’ τα πράγματα, χωρίς να ‘πειράξει’ την οικονομική δομή του καπιταλισμού.
Η απλή και μόνη αλήθεια, είναι πως το ζήτημα είναι ταξικό. Απ’ τη μια είμαστε ΟΛΟΙ οι άνθρωποι της εργασίας, κι απ’ την άλλη το κεφάλαιο. Και το ΜΟΝΟ πρόβλημα είναι ποιος απ’ τις δύο αυτές ομάδες, έχει το πάνω χέρι. Όλα τα υπόλοιπα, εγώ είμαι δημόσιος κι εσύ ιδιωτικός, εγώ είμαι του στενού κι εσύ είσαι στις ΔΕΚΟ, εγώ είμαι ελεύθερος επαγγελματίας και ‘κλέβω’ ενώ εσύ μισθωτός και ‘πληρώνεις’, κλπ, είναι για να μας ΧΩΡΙΖΟΥΝ εντέχνως. Να μας χωρίζουν και να κάνουν τη δουλειά τους τα πραγματικά κοράκια.
Αυτή η απλή αλήθεια είναι η μόνη ικανή να δώσει βάθος στα όνειρά μας. Είναι η μόνη ικανή να ‘συγκολλήσει’ τις άπειρες ‘νοοτροπίες’ και ‘συμπεριφορές’ των πλατειών. Οι πλατείες, με φανερή την αγωνία τους, ‘τι θα τις ενώσει μετά’, βρίσκονται κοντά στο να την προτάξουν. Η ιστορία, όμως, θα δείξει τελικά, εάν οι λαοί θα κάνουν εκείνο το ‘κλικ αριστερά’ ή αν θα ξαστοχήσει ο θυμός τους στο ‘κέλυφος’ αντί να πάει στην καρδιά. Εάν  δεν τα καταφέρουν, το σύστημα θα έχει κερδίσει μια ακόμη αναβολή της δίκης.  

Τετάρτη, 13 Ιουλίου 2011

Τώρα που γυρίζει....


Ας ‘ξεχάσουμε’ για μια στιγμούλα τις ευρωπαϊκές και παγκόσμιες ‘αστειότητες’ να βρεθεί λύση στο άλυτο πρόβλημα: Πώς να έχεις και την πίτα ακέραια και τον σκύλο χορτάτο. Ας το ξεχάσουμε, έτσι κι αλλιώς η κωμωδία παίζεται εδώ μπροστά μας, θα απολαύσουμε όλες τις πράξεις της…
Εμείς ως χώρα, ως κυβέρνηση, ως πολιτική, αυτή την ώρα ΠΟΥ ΠΟΝΤΑΡΟΥΜΕ;; Αυτή την ώρα που η ρουλέτα γυρίζει, η μπίλια παίζει σαν τρελή πάνω απ’ τα κόκκινα και τα μαύρα, που σε λίγο θα ‘αποφασίσει’ ποιος θα χάσει, ποιος θα κερδίσει, ποιος θα ζήσει, ποιος θα πεθάνει, πού έχουμε βάλει ‘τα ρέστα μας’;;…
1.       Στο ευρώ και την ευρωζώνη.
2.       Στην διάσωση του χρηματοπιστωτικού συστήματος.
3.       Σε μια νέα αναδιανομή του πλούτου υπερ του κεφαλαίου.
4.      Στην κατεδάφιση των εργασιακών κεκτημένων του τελευταίου αιώνα.
5.       Στην εθελούσια υποταγή της εθνικής μας κυριαρχίας στα ξένα κέντρα εξουσίας.
6.       Στην όσο το δυνατόν μεγαλύτερη ‘εξαφάνιση’ του δημόσιου, έναντι του ιδιωτικού.
7.       Στην εγκατάλειψη της προστασίας του περιβάλλοντος.
8.      Στην εθελούσια μείωση των δημοκρατικών θεσμών τάχα ως ‘αναποτελεσματικών’.
Φυσικά (και να πάψουν όλοι όσοι επιμένουν να ρίχνουν την ευθύνη στα θυματα) όλα αυτά ΠΟΤΕ δεν ετέθησαν σαν ερωτήματα στους άμεσα ενδιαφερόμενους, δηλαδή εμάς. Ούτε προεκλογικά, ούτε καν μετεκλογικά, αφού ποτέ δεν εξηγήθηκαν απ’ τους υπεύθυνους  (τι ‘χες Γιάννη, τι ‘χα πάντα) ξεκάθαρα, ίσα-ίσα που επιχειρήθηκε και συνεχίζει μια συντονισμένη προσπάθεια συστηματικής παραπλάνησης και προπαγάνδας.
Όλα αυτά ΑΠΟΦΑΣΙΣΤΗΚΑΝ ΕΡΗΜΗΝ μας, και έχουν τεθεί σε εφαρμογή.
Ασχέτως, λοιπόν, εάν ο καθένας μας, βάζει πιο πάνω το ‘ατομικό’ ή το ‘συλλογικό’. Ασχέτως εάν βάζει πιο πάνω το ‘πραγματιστικό’ ή το ‘ιδεολογικό’, ΟΦΕΙΛΟΥΜΕ ΝΑ ΑΠΑΝΤΗΣΟΥΜΕ: Τι πιθανότητες έχουμε να ΚΕΡΔΙΣΟΥΜΕ;;  Διότι, ΑΥΤΟ στο οποίο ποντάρουμε (επί είκοσι μήνες και 35 χρόνια), έχει δύο εναλλακτικές:
Πιθανότητα πρώτη: Το σύστημα  να καταρρεύσει, και να βρεθούμε όλοι μαζί στον πάτο.
Πιθανότητα δεύτερη: Το σύστημα να διασωθεί, και να βρεθούμε στην νέα του πραγματικότητα.
Διαλέγετε και παίρνετε.
Εάν δεν μας ικανοποιεί καμιά απ’ τις δύο πιθανότητες, η ΜΟΝΗ λύση είναι προφανής: ΝΑ ΑΛΛΑΞΟΥΜΕ ΠΟΝΤΑΡΙΣΜΑ. Τώρα που ‘γυρίζει’….

Δευτέρα, 11 Ιουλίου 2011

Το νέο Look των ..Αγανακτισμένων !!!!


Μετά τις τελευταίες δηλώσεις του κ. Καμίνη στον ΣΚΑΪ, σε έκτακτη συνέλευσή τους σήμερα, οι Αγανακτισμένοι της πλατείας Συντάγματος, αποφάσισαν να ...αλλάξουν το ...look τους !!
Ο 'Καθρέφτης' σας αποκαλύπτει πρώτος τις ..στολές που θα φορούν από τώρα και στο εξής, προκειμένου όχι μόνο να μην βλάπτουν τον ..τουρισμό της πρωτεύουσας, αλλά και να τον ...ενισχύουν !!!

Σημαντική ανάρτηση..

Χάρη στην σημερινή ανάρτηση του φίλου μου (ας μου επιτρέψει να τον αποκαλέσω έτσι) Θερσίτη, μαθαίνω για την Ψηφιακή Βιβλιοθήκη ‘Ανέμη’, που δεν την γνώριζα. Για όλες τις λεπτομέρειες, φυσικά, σας παραπέμπω στην δική του ανάρτηση.

Με κάτι τέτοια ενθουσιάζομαι,  είναι σημαντικά και οφείλουμε όλοι (από τα blogs) να τα διαδίδουμε και να τα ‘στηρίζουμε’.

Σ’ ευχαριστούμε Θερσίτη.

Παρασκευή, 8 Ιουλίου 2011

Έως δύο κατοικίδια !


Συμφωνούντες με το τουριστικό μονΔέλο που οραματίζεται για την χώρα ο κ. Παπανδρέου, σπεύδουν ο Δήμαρχος κύριος Καμίνης, καθώς και ο Περιφερειάρχης κύριος Σγουρός, να αναλάβουν εντελώς αυθορμήτως, πρωτοβουλία δια την αποκατάσταση της Εύρυθμης Λειτουργίας της Πλατείας Συντάγματος. Αιτία της διαταράξεως της ευρύθμου λειτουργίας της πλατείας, αρμόδιοι επιστήμονες, αλλά και Υπουργοί Δικαιοσύνης, απεφάνθησαν πως είναι τα από 45 ημερών τοποθετημένα αντίσκηνα (κοινώς και τσαντίρια) τα οποία παραπέμπουν σε  χώρες του Τρίτου κόσμου, ή της Λατινικής Αμερικής !  Σύμφωνα, τώρα, με το άρτι ψηφισθέν ‘ζωοφιλικό’ νομοσχέδιο, από τούδε και εις το εξής, σε έκαστο διαμέρισμα, μπορεί ο ένοικος να φιλοξενεί, να εκτρέφει, να περιποιείται, κλπ, έως και ΔΥΟ κατοικίδια.

Αχ βρε Τίνα !!.....



..«Σε ορίζοντα 15 ημερών, θα εισαχθεί στο Υπουργικό Συμβούλιο η ρύθμιση για τα αυθαίρετα»…  ..«εξετάζεται το ενδεχόμενο εισόδου στρατηγικού επενδυτή στο Κτηματολόγιο και η άρση της απαγόρευσης πετρελαιοκίνησης σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη»… …«Αυτά ανακοίνωσε σήμερα ο υπουργός Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής Γιώργος Παπακωνσταντίνου»… …«Η ρύθμιση για τα αυθαίρετα,… …δεν θα καλύπτει τα αυθαίρετα σε αιγιαλό, παραλία, δάση και προστατευόμενες περιοχές ενώ θα προβλέπει σημαντική μείωση των προστίμων και αναθεώρηση της διαδικασίας κατεδάφισης καθώς με το σημερινό πλαίσιο είναι δύσκολο να γίνουν κατεδαφίσεις»… …«Τα έσοδα από την ρύθμιση για τα αυθαίρετα θα χρηματοδοτήσουν το Πράσινο Ταμείο το οποίο στο τέλος του χρόνου, ανάλογα και με την ανταπόκριση στη συγκεκριμένη ρύθμιση, προβλέπεται να έχει κεφάλαια ύψους 1 δισ. ευρώ, για τη διαχείριση του οποίου θα υπάρξει τεχνική βοήθεια από τον ιδιωτικό τομέα»… …«Κτηματολόγιο: Εξετάζεται η είσοδος στρατηγικού επενδυτή ο οποίος θα εισφέρει τεχνολογία προκειμένου το έργο να ολοκληρωθεί το 2020… …Πρέπει να προσελκύσουμε κεφάλαια και τεχνολογία από τον ιδιωτικό τομέα»… …«Περιβαλλοντική αδειοδότηση: την ερχόμενη εβδομάδα… …το σχετικό νομοσχέδιο… …Θα προβλέπει μείωση των έργων και δραστηριοτήτων για τα οποία απαιτείται περιβαλλοντική αδειοδότηση, κατάργηση της προμελέτης περιβαλλοντικών επιπτώσεων, κατάργηση των συνυπογραφών, μείωση του χρόνου αδειοδότησης στο επίπεδο του μέσου όρου της ΕΕ, υποχρεωτική ασφάλιση έργων για αποκατάσταση περιβαλλοντικής ζημιάς»… …«Στις προτεραιότητες του υπουργείου περιλαμβάνεται ακόμη το ξεμπλοκάρισμα επενδύσεων που εκκρεμούν,…»… κλπ, κλπ κλπ…. (τα bold δικά μου)

Όπως θα καταλάβατε, ΚΑΙ το ..Περιβάλλον έχει πια τον …Πολιτικό του !

Πέμπτη, 7 Ιουλίου 2011

Σε ποιόν το δίνεις;;;......


Το πόρισμα  του Γενικού Επιθεωρητή Δημόσιας Διοίκησης κ. Λέανδρου Ρακιντζή, που η Ελευθεροτυπία σήμερα δημοσιεύει τα εντυπωσιακότερα σημεία του, είναι εκ των πραγμάτων ΥΠΟΠΤΟ.

Και δεν είναι τώρα να ‘τσακωθούμε’ πως είμαι προκατειλημμένος, πως είμαι ‘βαμμένος’ αντικυβερνητικός, κλπ: Nαι είμαι !!  Είμαι, και οι φίλοι εδώ που με παρακολουθούν καιρό, θα σας βεβαιώσουν πως ΔΕΝ ΗΜΟΥΝ ανέκαθεν. Είχα κι εγώ κάποτε επενδύσει τις ελπίδες μου στον ‘Γιωργάκη’ (είχα βαρεθεί τους χαρισματικούς) εν τη ανοησία μου, (μου τα έλεγαν τότε πολλοί, δεν τους άκουγα ο άφρων..). Εν πάσει περιπτώση, ο ‘Γιωργάκης’ με τις ίδιες του τις πράξεις με …‘έβαψε’, αλλά αυτό είναι το προσωπικό μου δράμα, δεν είναι το θέμα μας…

Λέω, λοιπόν,  ‘εκ των πραγμάτων ύποπτο’, διότι δημοσιεύεται την ίδια χρονική στιγμή που όσο ‘δημόσιο’ μας είχε απομείνει, κατεδαφίζεται. Επομένως και τις αγνότερες των προθέσεων να είχε ο ίδιος ο κ. Ρακιντζής (δεν τον γνωρίζω τον άνθρωπο αλλά σαν φυσιογνωμία μου είναι συμπαθής), η ΣΤΙΓΜΗ που βγαίνει όλο αυτό ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ να ΜΗΝ ΕΙΝΑΙ ΥΠΟΠΤΗ, τέλος.

Πάμε παρακάτω. Το πόρισμα, ας δεχθούμε πως περιγράφει καλά τα ‘συμπτώματα’ της υποτιθέμενης αρρώστιας. Όταν για παράδειγμα λέει πως οι Εφορίες δεν έχουν ελέγξει ούτε μια εταιρεία για το 2009, αυτό είναι προφανώς ένα σύμπτωμα. Όπως σύμπτωμα είναι το άλλο, πως τόσες χιλιάδες τέλη κυκλοφορίας δεν έχουν εισπραχθεί, και πως το ταμείο έχει χάσει τόσα εκατομμύρια. Σύμπτωμα εξ άλλου είναι και το τρίτο, πως δεν έχει ταχυδρομηθεί ακόμη το ΕΤΑΚ του 2009 (το ΕΤΑΚ έχει ΚΑΤΑΡΓΗΘΕΙ απ’ το 2010 !!). Και να δεχθώ, πως δεν είναι η δουλειά του κ. Ρακιντζή να προτείνει τις λύσεις. Όμως, ειλικρινά αναρωτιέμαι: Πρέπει να μείνει ΜΟΝΟ στα συμπτώματα; Δεν θα όφειλε κάπως, να τα συνεκτιμήσει όλα και να μας διαγνώσει επιτέλους ΑΠΟ ΠΟΙΑ ΑΡΡΩΣΤΙΑ έπασχε ο …νεκρός ;;

Δεν μου λέει απολύτως τίποτε, το να πετάμε την αόριστη και γενικόλογη μπούρδα ‘Κομματικό Κράτος’ ή την άλλη μπούρδα ‘Πελατειακές Σχέσεις’ και να καθαρίζουμε.

Λέει ο άνθρωπος, πως ‘δεν πρόλαβαν να ελέγξουν’ οι χριστιανοί. Τι στο διάολο σχέση έχει το Κομματικό Κράτος και οι Πελατειακές Σχέσεις με το ‘δεν πρόλαβαν’;; Να πω, πως όταν τους μάζεψαν έφταιγε και το κομματικό κράτος και οι πελατειακές σχέσεις, να το πω. ΤΩΡΑ όμως ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΠΡΟΛΑΒΑΙΝΟΥΝ;; Είναι τάχα τόσο τεμπέληδες;; Είναι τόσο ανίκανοι;; Και το άλλο: Εγώ διαβάζω πως σκοπεύει να αφήσει μόνο καμιά ογδονταριά εφορίες απ’ τις 200 που υπάρχουν τώρα ! Πώς, στον κόρακα, ΔΕΝΕΙ αυτό με το ΔΕΝ ΠΡΟΛΑΒΑΙΝΟΥΝ;; Θα μου εξηγήσει κάποιος;; Δεν προλαβαίνουν οι 200, θα προλάβουν οι 80;;..

Πάμε στο άλλο σύμπτωμα: Δεν εισέπραξε, λέει τα Τέλη Κυκλοφορίας ! Ξέρετε όλοι την διαδικασία. Σου στέλνει το σήμα στο ΣΠΙΤΙ το κράτος. Πάς στην Τράπεζα το πληρώνεις. Κολλάς το σηματάκι στο παρμπρίζ. ΠΩΣ ΣΤΟ ΔΙΑΤΑΝΟ απέτυχε τέτοια διαδικασία;; 

Λοιπόν, κάποτε, τα ‘αυτοκίνητα’ ήταν μια απ τις αρμοδιότητες των Δ.Ο.Υ. Όταν ήθελες να αποσύρεις, να αγοράσεις, κλπ, το ΑΡΧΕΙΟ ήταν στην Εφορία σου. Μετά, όμως –και δίκαια- γκρίνιαξαν οι Εφορίες, έφυγαν λοιπόν ΕΝ ΜΕΡΕΙ τα ‘αυτοκίνητα’, πήγαν στο Υπουργείο Μεταφορών. Προσέξτε το ‘εν μέρει’ καθώς, ΚΑΠΟΙΕΣ υπηρεσίες ΕΜΕΙΝΑΝ στις εφορίες. Ξέρουμε όλοι, πως αναγκαία ΔΕΝ ΦΤΑΙΕΙ για το μπάχαλο του ‘αρχείου’ το κράτος, την στιγμή που τα ΙΧ αλλάζουν χέρια σε καταπληκτικούς αριθμούς κατ’ έτος, προστίθενται εκατοντάδες χιλιάδων νέα, αποσύρονται χιλιάδες παλιών! Ξέρετε, πως μπροστά στην πραγματικότητα αυτή,  ΚΑΝΕΝΑ ΚΡΑΤΟΣ, καμιά ΜΗΧΑΝΟΓΡΑΦΗΣΗ (λεφτουδάκια στην Σίλικον Βάλεϊ)  δεν θα μπορούσε να τα παρακολουθήσει ! Γι αυτό, εξάλλου, σου λέει ο νόμος πως ‘ΑΜΑ ΔΕΝ ΣΟΥ ΕΛΘΕΙ ΤΟ ΣΗΜΑΤΑΚΙ ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ, ΠΑΣ ΣΤΗΝ ΕΦΟΡΙΑ ΚΑΙ ΤΟ ΠΑΙΡΝΕΙΣ ΜΕΧΡΙ ΤΙΣ 31 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ’, (ώστε και η εφορία να βρει την ευκαιρία να ενημερώσει κάπως το απίθανο αρχείο (έξυπνο), κι εσύ να πλερώσεις τα τέλη). Βγαίνουν, μάλιστα κλασικά και  τα κανάλια, δείχνουν τις ΟΥΡΕΣ, κλπ, είναι ΟΛΟΙ ΕΥΧΑΡΙΣΤΗΜΕΝΟΙ !

ΑΝΘΡΑΚΕΣ λοιπόν ο θησαυρός σας κύριε Γενικέ μου ! Γιατί εμένα αυτές οι εκατό χιλιάδες απλήρωτα τέλη κυκλοφορίας ή για ΑΚΙΝΗΤΑ ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΑ μου μοιάζουν, ή για ΑΛΛΑΓΕΣ ΙΔΙΟΚΤΗΤΗ μου κάνουν, που τα πλήρωσε ο επόμενος, κλπ. Να σας θυμίσω, πως κάποτε, ακόμη και να το είχες πουλήσει το καγιέν, για ΔΥΟ ΤΡΙΑ χρονάκια, το ΣΗΜΑ συνέχιζε να έρχεται σε σένα, ο ΝΕΟΣ ιδιοκτήτης πήγαινε στις ΟΥΡΕΣ ! Άμα, μάλιστα, έπαιρνες στην Εφορία να ρωτήσεις, σου απαντούσε η ευγενέστατη υπάλληλος ‘ΑΓΝΟΗΣΤΕ’ το σήμα που σας ήλθε !!

Τρίτο σύμπτωμα το περιβόητο ΕΤΑΚ ΤΟΥ 2009 ! Αλλά, εδώ,  ο ίδιος ο κ. Παπακωνσταντίνου, είχε ΕΞΗΓΗΣΕΙ τα πώς και τα γιατί κύριε Ρακιντζή μου, απορώ πώς δεν το θυμάστε.  Είχε εξηγήσει, πως ΥΠΗΡΧΕ ΚΑΠΟΙΟ ΜΗΧΑΝΟΓΡΑΦΙΚΟ πρόβλημα, στο taxis. Αν, μάλιστα, θυμάμαι καλά, κάποια ΙΔΙΩΤΙΚΗ εταιρεία που είχε εμπλακεί με το έργο, είχε κάποιες ΕΥΘΥΝΕΣ για την καθυστέρηση. Τέλος πάντων, την ιστορία (εξ αρχής), με την ΑΤΥΧΗ ΣΥΝΔΕΣΗ ΤΟΥ Ε9 με το ΕΤΑΚ, εκ μέρους της ΗΓΕΣΙΑΣ του ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ, την έχουμε πολλές φορές περιγράψει. Καθώς και ΟΛΑ ΤΑ ΕΠΑΚΟΛΟΥΘΑ αποτελέσματά της, που έφτασαν ενίοτε στην ΓΕΛΟΙΟΤΗΤΑ ! Δεν πρόκειται λοιπόν εδώ, καθόλου για την ‘ανικανότητα’ του δημόσιου υπαλλήλου, την αντιπαραγωγικότητά του, και τα υπόλοιπα ΑΣΤΕΙΑ που μας ΤΣΑΜΠΟΥΝΑΝ όλους αυτούς τους μήνες !

Μήπως, λοιπόν, αγαπητέ μου κύριε Ρακιντζή, ΑΠΟΦΕΥΓΕΤΕ ΝΑ ΔΙΑΓΝΩΣΕΤΕ την πραγματική ΑΡΡΩΣΤΙΑ, και εξ αυτού ΜΕΝΕΤΕ ΜΟΝΟ ΣΤΑ ..‘ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ’;; Μήπως η ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ ΑΡΡΩΣΤΙΑ, είναι οι ΠΡΟΘΕΣΕΙΣ των ΗΓΕΣΙΩΝ κι όχι η ‘ανικανότητα’ των υπαλλήλων;; Μήπως η ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ ΑΡΡΩΣΤΙΑ είναι η ΟΛΟΦΑΝΕΡΗ ΑΝΙΚΑΝΟΤΗΤΑ των  ΗΓΕΣΙΩΝ και των ΕΚΑΣΤΟΤΕ ΓΕΝΙΚΩΝ ΓΡΑΜΜΑΤΕΩΝ (βλέπε κομματόσκυλων) , και όχι η τεμπελιά της υποβαθμισμένης μισθολογικά, εργασιακά και ασφαλιστικά υπαλλήλου;; Μήπως κύριε Ρακιντζή μου, μας κουνάτε μόνο τα ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ κι όχι την ΑΡΡΩΣΤΙΑ, επειδή ΠΡΟΘΕΣΗ ΤΟΥΣ είναι ΑΠΛΑ ΝΑ ΚΛΕΙΣΟΥΝ ΤΟ ΜΑΓΑΖΙ ΚΙ ΟΧΙ ΝΑ ΤΟ ΝΟΙΚΟΚΥΡΕΨΟΥΝ;; Και προσέξτε ! Όχι να το κλείσουν ΓΙΑ ΤΗΝ ΔΗΜΟΣΙΟΝΟΜΙΚΗ ΕΞΥΓΙΑΝΣΗ και τις ΣΩΤΗΡΙΕΣ ΤΗΣ ΠΑΤΡΙΔΟΣ και τα ρέστα, μα …ΓΙΑ ΝΑ ΕΛΘΟΥΝ ΜΕΤΑ ΤΑ ΙΔΙΩΤΙΚΑ ΚΟΡΑΚΙΑ να κάτσουν στο ..τραπέζι;;;;…..


Μακριά από μένα να δικάσω τις προθέσεις σας. Σας βλέπω στην φωτογραφία, να παραδίδετε το ‘πόρισμά’ σας, στον ίδιο τον κύριο Πρωθυπουργό. Έχετε αναρωτηθεί σε ΤΙΝΟΣ ΧΕΡΙΑ το παραδίδετε;; Έχετε αναρωτηθεί ΠΩΣ ΘΑ ΤΟ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΗΣΕΙ;; Έχετε σοβαρά σκεφτεί ΤΙ ΚΑΝΕΙ ΕΔΩ ΚΑΙ ΕΙΚΟΣΙ ΜΗΝΕΣ η κυβέρνηση αυτού του πρωθυπουργού;; Μήπως θα έπρεπε καλύτερα να το σώσετε ηρωικά απ’ το να πέσει στα χέρια του ..ΕΧΘΡΟΥ;;…

Και δεν αστειεύομαι καθόλου, κύριε Ρακιντζή μας.

Τετάρτη, 6 Ιουλίου 2011

Η κρίση του 'πολιτικού συστήματος'


Η ‘κρίση’ του ‘πολιτικού συστήματος’ έρχεται στο προσκήνιο ακόμη πιο ανάγλυφα, με το φαινόμενο της ‘βίας εναντίον βουλευτών’, τις αλληλοκατηγορίες ανάμεσα σε ΠΑΣΟΚ και ΣΥΡΙΖΑ, κλπ. Είναι τουλάχιστον αντίφαση, να ‘κατηγορεί’ το ΠΑΣΟΚ, ένα άλλο κόμμα. Ο ΣΥΡΙΖΑ (όσο ‘χαλαρή’ και να είναι η δομή του) αποτελεί κομματικό μηχανισμό, αναπόσπαστο μέρος του πολιτικού συστήματος, και δέχεται και ο ίδιος ‘από τα κάτω’ την ίδια πίεση, υφίσταται την ίδια ‘κρίση’. Είναι φυσικό αυτή πίεση να κατανέμεται περισσότερο στα δύο κόμματα εξουσίας, κυρίως στο κυβερνητικό, αφού οι ‘υπόλοιποι’ δεν έχουν διοικήσει ποτέ την χρεοκοπημένη χώρα. Τα ‘ακούνητα, αμίλητα κι αγέλαστα’ δημοσκοπικά ποσοστά των ‘μικρών’, αποδεικνύουν πως η ‘αγανάκτηση’, η ‘απαξίωση’, η ‘αμφισβήτηση’ των πολιτών, τους αφορούν ΟΛΟΥΣ.

Το πολιτικό ‘σύστημα’ δεν ‘πιέζεται’ μόνο ‘από κάτω’. Ο φιλελευθερισμός το ‘πίεσε’ ‘εκ των άνω’. Κι αυτό δεν έγινε σε ένα και δύο χρόνια. Η αίσθηση πως ‘δεν υπάρχουν πια ηγέτες’ ουσιαστικά δείχνει την αντικατάσταση της ‘πολιτικής’ απ’ την ‘οικονομική τεχνοκρατία’. Οι κυβερνήσεις εκπαιδεύτηκαν στα πανεπιστήμια των ‘αγορών’ (επίκαιρο). Έχει αναλυθεί σε blogs, το πού είχε θητεύσει το προ του ανασχηματισμού επιτελείο της κυβέρνησης ‘Παπανδρέου’. Η οικονομική ολιγαρχία με τους κατάλληλους τρόπους προώθησε παντού ‘τα δικά της παιδιά’. Εκείνους που θα ακολουθούσαν πιστά και απαρέγκλιτα τις ‘γραμμές’ της. Τώρα, που το οικονομικό σύστημα τραντάζεται απ’ την κρίση, τα ‘παιδιά του’, που εν τω μεταξύ είχαν εκχωρήσει αυτοβούλως την ‘πολιτική δύναμή’ τους (ή την είχαν πουλήσει με το κιλό) αντιλαμβάνονται ίσως, το λάθος που έκαναν. Δεν δείχνουν όμως ΚΑΜΙΑ απολύτως πρόθεση να αναλάβουν πάλι τα ηνία.

Η κρίση λοιπόν των ‘πολιτικών’ οξύνεται πανταχόθεν. Από κάτω, υφίσταται την αφόρητη πίεση των λαών, που βλέπουν τις ζωές τους να αναλώνονται κυριολεκτικά, ‘υπερ σωτηρίας των Τραπεζών’. Από ‘πάνω’ το ίδιο το ‘σύστημα’ τους μετέτρεψε ως άλλη Κίρκη σε απλούς ‘μισθωτούς, αναλώσιμους, διαχειριστές’ των επιταγών του.

Πρέπει εδώ να σημειώσω πως ως ‘λαοί’ μάλλον θα έπρεπε να αμυνθούμε σ’ αυτήν την ‘αντικατάσταση του πολιτικού απ’ τον τεχνοκράτη’ που καθοδηγείται απ’ τους οικονομικούς δυνάστες. Και πως υπό την έννοια αυτή, οι επιθέσεις εναντίον των βουλευτών, ως φαινόμενο ‘απαξίωσης από κάτω’ ίσως και να βολεύει το ‘σύστημα’.

Πρέπει, τάχα, αντί να το κατεδαφίζουμε, να διασώσουμε ως λαός, το ‘πολιτικό σύστημα’; Πρέπει να τρέξουμε στις κάλπες και να του ξαναδώσουμε την ‘παλιά του αίγλη’; Πρέπει να συσπειρωθούμε γύρω απ’ τα κόμματα, τους βουλευτές, ώστε να τους ‘ενισχύσουμε’ απέναντι στις ‘τράπεζες’;; Θεωρητικώς,  πρέπει !

Όμως: ΟΧΙ ΑΚΡΙΤΑ ! Οι πολιτικοί ΠΡΩΤΟΙ, πρέπει επιτέλους να καταλάβουν πως η ΠΗΓΗ ΤΗΣ ΔΥΝΑΜΗΣ τους δεν είναι τα ευρουλάκια, ΑΛΛΑ ΟΙ ΛΑΟΙ. Κι αφού το καταλάβουν αυτό, να ΣΥΝΩΜΟΤΗΣΟΥΝ ΜΑΖΙ ΜΑΣ, ΕΝΑΝΤΙΟΝ της οικονομικής δικτατορίας. Είναι ο ΜΟΝΟΣ ΤΡΟΠΟΣ να διασωθεί το ‘πολιτικό σύστημα’ και ειλικρινά απορώ που τόσο καιρό δείχνει τόσο διστακτικό και άβουλο. ΜΟΝΟ εκείνο το τμήμα του πολιτικού κόσμου που θα αντλήσει δύναμη απ’ τον λαό ΘΑ  ΔΙΑΣΩΘΕΙ. Ο λαός, μαζεύεται στις πλατείες και ΣΤΕΛΝΕΙ ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ ξεκάθαρα. Περιμένει ένα ΝΕΥΜΑ. Ένα ΚΛΕΙΣΙΜΟ ΤΟΥ ΜΑΤΙΟΥ ! Μια ΑΠΟΦΑΣΗ ! Περιμένει ΚΑΠΟΙΟΝ να του πει επιτέλους, ΕΛΑ ΝΑ ΤΟΥΣ ΞΑΠΟΣΤΕΙΛΟΥΜΕ ! Όχι στο ΜΕΛΛΟΝ ! Να τους ξαποστείλουμε ΕΔΩ ΚΑΙ ΤΩΡΑ !

Δεν είμαι αφελής. ΠΑΣΟΚ και Ν.Δ. δεν μπορούν πλέον να παίξουν αυτόν τον ρόλο. Δεν θα τον παίξουν. Και δεν πρόκειται να ‘διασωθούν’, ας μην λυπηθεί κανείς μας. Η αριστερά δυστυχώς, φαίνεται ΑΝΕΤΟΙΜΗ. Με ..κλειστές πόρτες και ..αγοραφοβία. Εγκλωβισμένη σε δόγματα, ευαγγέλια και ..πετραχήλια, είναι και η ίδια ΚΑΤΑΔΙΚΑΣΜΕΝΗ ! Αν δεν ΞΥΠΝΗΣΕΙ έγκαιρα, θα έχει την μοίρα των υπολοίπων….

Οι ‘πλατείες’ ΔΕΝ ΘΑ ΠΕΡΙΜΕΝΟΥΝ επ’ άπειρον ! Κάποτε, αργά ή γρήγορα, από ΜΟΝΕΣ ΤΟΥΣ θα γεννήσουν – και κυρίως θα σχηματοποιήσουν- την ‘ΝΕΑ ΠΟΛΙΤΙΚΗ’. Γιατί η ΛΥΣΗ μας η ΠΟΛΙΤΙΚΗ είναι. Όχι η ΑΠΟΥΣΙΑ της.

Μέχρι τότε θα υπάρξει ‘κυβερνητική αστάθεια’. Ο πανικός των αγορών θα οξύνεται ολοένα και περισσότερο. Όσοι δεν καταλάβουν το μήνυμα των καιρών ή όσοι το αρνηθούν ενσυνείδητα, επιμένοντας να ποντάρουν στο ‘θαύμα’ της διάσωσης με μνημόνια και μεσοπρόθεσμα, θα υποστούν τις ‘νόμιμες’ συνέπειες. Θα πρόκειται για το ‘υπερθέαμα’ της κατεδάφισης του ‘παλιού κτιρίου’.

Τρίτη, 5 Ιουλίου 2011

Λίγες σκέψεις για την Τριτοβάθμια...


Πάνω που προσπαθούσα να ξεχάσω τις εξοργιστικές δηλώσεις του κ. Καρχιμάκη (για την βία στους βουλευτές) και να ασχοληθώ λιγάκι με τον νομοσχέδιο της κ. Διαμαντοπούλου, πέφτω επάνω στην χθεσινή εκπομπή του Παπαχελά (ΣΚΑΪ) και ξανα γίνομαι τούρμπο ! Διότι, έχει καλέσει στο στούντιο, την Υπουργό, έναν εκ των μειοψηφούντων Πρυτάνεων, εξόφθαλμα διεκείμενο υπέρ του νομοσχεδίου, -αλλά σε βαθμό, μιλάμε, ούτε να το είχε σχεδιάσει ο ίδιος-, κι έχει και σ’ ένα ‘παράθυρο’ τον Πρύτανη του Αριστοτελείου, ο οποίος είναι σαφέστατα ενάντιος, αλλά ΔΕΝ ΤΟΝ ΑΦΗΝΕΙ να πει ούτε μια κουβέντα ! Μια τον κόβει. Μια του αλλάζει ντε και καλά το θέμα. Μία τον κόβει ο ‘κυβερνητικός’ που πετάγεται σαν να μην πω τι. Μια πετάγεται ακόμη και η ίδια η Υπουργός, δήθεν να ‘διευκρινίσει’ ! Αγανάκτησα, αλλά το άντεξα μέχρι τέλος. Μετά απ’ αυτό το ‘σοκ’ άντε τώρα εγώ να γράψω νηφάλια για την Τριτοβάθμια Παιδεία....

Ευτυχώς, πέφτω σήμερα –κατά τύχη- στην χθεσινή είδηση πως ο …Παμπούκης έσωσε λέει από …πνιγμό τον …Κούγια (!!!!) κι έρχομαι στα συγκαλά μου !!! Κάτι τέτοια σου φτιάχνουν τη μέρα !!.....


 

Ας υποθέσουμε πως υπάρχουν δύο άκρα. Το ένα, εκείνο που αποδεσμεύει τελείως την τριτοβάθμια παιδεία απ’ την αγορά εργασίας, το άλλο εκείνο που η αγορά εργασίας την ελέγχει και την καθορίζει απόλυτα. Ας το υποθέσουμε, αφού όπως όλοι λέν, μια απ’ τις κόντρες ανάμεσα στους Πρυτάνεις και στο Υπουργείο, αφορά αυτό ακριβώς το σημείο.

Εάν θέλαμε να είμαστε ειλικρινείς, κανένα απ’ τα δύο ‘άκρα’ δεν υφίσταται. Ας φανταστούμε, για παράδειγμα, το πρώτο: Πανεπιστήμια δημόσια. Στα οποία έχουν πρόσβαση όλοι οι πολίτες μιας χώρας. Που το πτυχίο τους δεν ζητείται ως ‘τυπικό προσόν’ από πουθενά και κανέναν. Πανεπιστήμια ‘καθαρής και άδολης γνώσης’, όπου μπορείς να μορφωθείς ακόμη και για το πλέον μη-χρηστικό ζήτημα, έτσι από ρομαντική ‘αγάπη για την γνώση’ !...

Φαντάζομαι, πως ούτε καν οι φοιτητές δεν επιθυμούν ένα τέτοιο Πανεπιστήμιο. Γιατί απλούστατα, εάν ΟΛΟΙ μπορούν να γραφτούν, ουσιαστικά και το ΔΙΚΟ ΤΟΥΣ ΠΤΥΧΙΟ, δεν θα έχει καμιά ανταλλακτική αξία ! Είμαι σίγουρος, πως ούτε η ελληνική οικογένεια ΔΕΝ θα ήθελε ακριβώς ένα τέτοιο Πανεπιστήμιο. Ακόμη κι ο παππούς μου, όταν έλεγε στη μάνα μου ‘μάθε παιδί μου γράμματα, να γίνεις άνθρωπος’, εκείνο το ‘άνθρωπος’ πιθανότατα συμπεριελάμβανε και την ‘ανώτερη επαγγελματική θέση’ που θα της έδινε εκείνα τα χρόνια η μόρφωση, πάνω απ’ τον μέσο όρο. Μπορεί να υπήρχε στο μυαλό του κάπου και το ιδεολόγημα της ‘καλλιέργειας’, του ‘εξευγενισμού’ κλπ, δεν θα άφηνε πάντως την κόρη του, πχ να σπουδάσει …ωκεανογραφία, καθώς κάτι τέτοιο θα της ήταν (εκείνα τα χρόνια) παντελώς άχρηστο.

Αλλά και το άλλο ‘άκρο’, εξ ίσου φανταστικό είναι. Απλούστατα, γιατί κανένα Πανεπιστημιακό Ίδρυμα, σε επίπεδο πτυχιακό τουλάχιστον, δεν μπορεί να δώσει έτοιμα, ‘στελέχη’ στην αγορά εργασίας. Η ‘αγορά’ σίγουρα θα αναγκαστεί να ‘εκπαιδεύσει’ τον απλό πτυχιούχο, που έχει ‘πάρει’ μια γενική γνώση της όποιας επιστήμης, στις ‘εξειδικευμένες απαιτήσεις’ που θα έχει κάθε φορά από εκείνον. Δεν προλαβαίνεις σε τέσσερα χρόνια να εξειδικεύσεις κάποιον σε βαθμό που να πιάσει την οποιαδήποτε καρέκλα και να τα βγάλει πέρα. (Μ' αυτό ακριβώς έχει να κάνει στην πραγματικότητα η περίφημη 'τριτοετής' φοίτηση που προτείνει το νομοσχέδιο.) Από γιατρό μέχρι Λογιστή. Κι από αρχιτέκτονα μέχρι φιλόλογο. Όλοι τους, λίγο έως πολύ, από τον προϊστάμενό τους (ή και στου κασίδη το κεφάλι) θα ‘μάθουν’. Απ’ την καθημερινή εργασία θα ‘εξειδικευθούν’. Υπάρχουν περιπτώσεις που η εταιρεία πρέπει να δώσει αρκετά λεφτά για να ‘ετοιμάσει’ τον πτυχιούχο: Κλασικό παράδειγμα πως αυτός που έχει πάρει πτυχίο πιλότου, οδηγώντας κάμποσες δεκάδες ώρες ..Τσέσνα, πρέπει να τα σκάσεις χοντρά, για να καβαλήσει το καινούριο σου, …Boeing 747 ! Το κράτος το ίδιο, δεν επιτρέπει –και ορθά- ούτε ιατρείο να ανοίξει καν ο ανειδίκευτος πτυχιούχος γιατρός.

Απόδειξη για το παραπάνω υπήρξε εξ άλλου, η δημιουργία των ΤΕΙ (τότε ΚΑΤΕΕ) αν θυμάμαι καλά την δεκαετία του 60. Γιατί, ποιος άλλος ήταν τάχα ο στόχος της ‘τεχνολογικής εκπαίδευσης’ απ’ το να παρακάμψει την ‘άχρηστη’ επιστημονική γνώση, για να δημιουργήσει ‘έτοιμα’ εξειδικευμένα 'κατώτερα' στελέχη για την αγορά; Δεν είναι άλλωστε καθόλου μα καθόλου τυχαίο, που οι Πρυτάνεις των ΤΕΙ, συμφώνησαν σε πρώτη φάση με το σχέδιο του Υπουργείου.

Σε μεταπτυχιακό επίπεδο, είναι  αλήθεια πως μπορεί κάποιος να αποκτήσει μια εξειδίκευση και να ‘χτυπήσει’ συγκεκριμένες θέσεις στην αγορά. Όμως το επίπεδο αυτό, ΗΔΗ είναι συνδεδεμένο αρκούντως με την ‘αγορά’ εργασίας. Τα ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΑ συνήθως καθορίζονται (και έχουν η δεν έχουν κόσμο) ανάλογα με την ζήτηση ‘έξω’ και σ’ αυτά ήδη υπάρχουν ΔΙΔΑΚΤΡΑ. Το θέμα, λοιπόν εδώ έχει τελειώσει. Λίγο θα το ‘επιβαρύνει’ το νέο νομοσχέδιο.

Απ’ την άλλη, όταν μιλάμε για ‘αγορά’, δεν πρέπει να μας διαφεύγει, πως σε άπειρες περιπτώσεις η τελευταία καθόλου δεν ‘απαιτεί’ κανένα απολύτως ‘τυπικό προσόν’. Είναι συντριπτικά πολυπληθέστερες οι περιπτώσεις όπου ‘είσαι ό τι δηλώσεις’. Υπάρχουν σήμερα ..αστρολόγοι που βγάζουν πολλαπλάσια απ’ τον οποιοδήποτε γιατρό, κι ας μην έχουν ποτέ σπουδάσει σε κανένα Πανεπιστημιακό Ίδρυμα ! Εάν θέλετε να δείτε το μέλλον σας ή  πώς θα πάει η …σχέση σας με τη Σούλα, ο γιατρός δεν θα μπορέσει να σας βοηθήσει ! Στον μάγο θα τα σκάσετε !..

Διάφορα τέτοια παραδείγματα, και απ’ τις δύο μεριές, αποδεικνύουν νομίζω, πως σε επίπεδο ‘πραγματιστικό’ κάπου ανάμεσα κινούνται οι σημερινές ‘ανάγκες’. Ωστόσο, το πραγματικά σοβαρό θέμα είναι αλλού.

Ισχυρίζονται οι Πρυτάνεις, πως η σύνδεση με τις ‘αγορές’ κλπ, περνά αναγκαστικά απ’ την μείωση της Δημοκρατίας στις διοικητικές δομές των Ιδρυμάτων. Έχουν δίκιο σ’ αυτό. Δεν μας έχει εξ άλλου πείσει αυτή η κυβέρνηση –μα καθόλου λέμε-  για την ‘δημοκρατικότητά’ της.

Απ’ την άλλη το Υπουργείο ισχυρίζεται, πως η ‘πολλή δημοκρατία’ έβλαψε αναμφίβολα την ‘ανταγωνιστικότητα’ των Πανεπιστημίων, και δεν χάνουν οι υποστηρικτές του (και ο Παπαχελάς χθες) την ευκαιρία σε κάθε περίπτωση να θυμίζουν τον υπέρμετρο κομματισμό, την συναλλαγή ανάμεσα σε φοιτητικές οργανώσεις και διοικήσεις κλπ.

Προσωπικά, θεωρώ κίβδηλο το υπουργικό επιχείρημα –παρά το γεγονός πως είχε παραγίνει η κατάσταση- γιατί δεν συνδέεται πραγματικά με το θέμα. Οι υπερβολές του κομματισμού δεν δίνουν σε κανέναν το δικαίωμα να καταργήσει τη Δημοκρατία. Όσο για την ‘ανταγωνιστικότητα’ προφανώς είναι πολλοί ακόμη παράγοντες που την επηρεάζουν, ο ευκολότερος να σκεφτώ, τα κονδύλια π.χ. που δαπανά αυτή η χώρα στην Παιδεία.

Σταματώ, είναι ήδη σεντόνι. Αυτές στο κάτω-κάτω, είναι προσωπικές απόψεις, ενός  ..υδροχόου, που ονειρεύεται μια κοινωνία ..ερωτευμένη με την παιδεία. Που γνωρίζει βέβαια, πως εκεί ‘έξω’ πολύ λίγοι ενστερνίζονται ιδέες σαν τις δικές του.

Όπως και να έχει, οποιαδήποτε προσπάθεια θα πετύχει ή όχι, στον βαθμό που θα ενσωματώσει ή θα αγνοήσει, τις σκέψεις της κοινωνίας μας, για το τί τελικά επιθυμεί για τα παιδιά της. Και η ‘κοινωνία’ είμαστε όλοι εμείς…