Παρασκευή, 28 Δεκεμβρίου 2012

Καλή Χρονιά..


Οι τελευταίες χρονιές, φεύγουν μεστές. Ετούτη την τελευταία, το 2012, απλώθηκε μια σιωπή. Τα ‘γεγονότα’ συνέχισαν να μοιάζουν καταιγιστικά, μα στην πραγματικότητα όλα σαν να είχαν ειπωθεί. Η οργή του 10 και του 11, ότι και να πούμε, περιείχε μια ελπίδα. Φέτος, αυτή η βιαστική ελπίδα, σαν να διολίσθησε ‘ανεπαισθήτως’ στο γκρίζο. Το γνωστό εκείνο γκρίζο..
Στο μπλογκοχωριό, η σιωπή υπήρξε εκκωφαντική. Ξεχωριστές εμμονές. Μοναχικές ιδεοληψίες. Αλληλοδιαβαζόμαστε, αλλά δεν σχολιάζουμε. Ένας παράδοξος καινούριος ‘σεβασμός’. Είμαστε ακόμη στη σκηνή, μα ο καθένας στο σόλο του. Πολλές φορές, μακρόσυρτες παύσεις. Άλλοτε, κραυγές. Μ’ έναν παράξενο τρόπο όλοι έχουν δίκιο: Κανείς δεν πείθει πια κανέναν..
Οι εκπρόσωποί μας στη Βουλή, επίσης δεν πείθουν. Ξέρουν. Το μόνο που θα πιστεύαμε θα ήταν οι –τουλάχιστον- παραιτήσεις τους. Ξέρουμε. Δεν θα γίνουν ποτέ. Κοιμούνται ήσυχοι τα βράδια. Η πολιτική είναι το εφικτό, λένε στην υποτίθεται ανήσυχη συνείδησή τους. Μόνο που το θυμήθηκαν, αφού έχουν διαπράξει όλα –μα όλα;- τα ανέφικτα…
Γυρίζω στον εαυτό μου (μοιραία). Αθροίζω τις αποδείξεις της χρονιάς. Δεν με νοιάζει το οικονομικό λίπος που έχασα. Αγωνιώ για τα ‘κιλά’ ουσίας που μπόρεσα να πάρω. Η νέα οργή, είναι να μην έχεις να βοηθήσεις τον άνεργο φίλο σου. Ο νέος πόνος είναι ο άστεγος στο Σύνταγμα, δίπλα ακριβώς στα πολύχρωμα stands της Wind
Συνεχίζω να ονειρεύομαι –το ξέρετε- και με τυλίγει μοναξιά. Υπνοβάτης. Όπως κι εσείς. Υπνοβάτες. Κι ο χρόνος σκληραίνει. Είναι πολύ μακριά το φώς του δικού μου τούνελ. Ο κόσμος ολόγυρα, τρελός. Απίθανα τυφλός. Ολοταχώς για τον γκρεμό, την ώρα που η αλήθεια είναι τόσο, μα τόσο απλή: Και για μια φορά τόσο πρόδηλη ! Κι όμως: Το γκρίζο δείχνει απίστευτα ριζωμένο. Σχεδόν μοιραίο…
Οι χθόνιες δυνάμεις της Ιστορίας φυσικά δεν έπαψαν. Σαν από μηχανής Θεοί, μπορεί αύριο κιόλας, -το 2013- να δώσουν  ‘λύση’ στο δράμα. Γιατί όλοι μας, βέβαια, νοιώθουμε πως κάτι σαλεύει ανέκφραστο ακόμη. Κάτι, που μακάρι να μην μπορούμε από τώρα να το μαντέψουμε…

Τετάρτη, 28 Νοεμβρίου 2012

Οι μεγάλες ευθύνες των ηγεσιών


Δεν είναι το θέμα αυτής της ανάρτησης, αλλά ακούγοντάς το χθεσινό διάγγελμα του κ. πρωθυπουργού, παραλίγο να βγω στο δρόμο να ..πανηγυρίσω! Απορώ, πώς δεν γέμισε η πλατεία Συντάγματος με ευτυχισμένους, διασωσμένους και ανακουφισμένους συμπατριώτες μας! Ούτε την παραμικρή αλήθεια δεν τόλμησε να πει, χθες, ο κ. Σαμαράς. Έπαιξε με το συναίσθημα. Χάιδεψε το πόπολο, για τις ‘θυσίες’ με τις οποίες ‘κατόρθωσε’ να πάρει τη ‘δόση’ (σαν να ήταν οι ‘θυσίες’ αυτές εθελοντικές). Χάιδεψε το διχασμένο, κατακερματισμένο πόπολο, που ‘δεν άκουσε τις σειρήνες’ του  ‘διχασμού’. Χάιδεψε το άνεργο πόπολο, με ‘αναπτύξεις’, ‘σωτηρίες’, ‘ανακάμψεις’, κλπ, που θα έλθουν σύντομα, το ..2020, ενώ ‘εκτός ευρώ θα απαιτούσε ‘πολλές δεκαετίες’ !

Το κεφάλαιο δεν πήρε σήμερα την δόση. Η δόση, με όλες τις ‘ρήτρες’ που  εξασφαλίζουν τους εντελώς συγκεκριμένους αποδέκτες της. Η δόση, μ’ όλα τα ‘προαπαιτούμενά’ της ήδη ψηφισμένα ή το πολύ-πολύ δρομολογημένα. Η δόση με τις συμφωνίες για το εγγύς μέλλον ήδη ‘κλεισμένες’ πίσω από κλειστές πόρτες ή μέσα απ’ τα κατ’ ιδίαν ‘τηλεφωνήματα’, ήταν φυσικά σίγουρη. Δεν είναι, επομένως ‘μια νέα μέρα για την Ελλάδα’. Ούτε νέα είναι η ημέρα, ούτε η ‘δόση’ αφορά αορίστως την ‘Ελλάδα’.

Ας πάμε τώρα στα σημαντικά.

Η δήλωση του κ. Τσίπρα δεν χρειαζόταν. Ο αρχηγός μιας αριστερής αξιωματικής αντιπολίτευσης που υποτίθεται πως σε λίγο μπορεί να είναι και κυβέρνηση, θα όφειλε τουλάχιστον να έχει ‘εξηγήσει’ όλα τα παραπάνω στον κόσμο από πριν, και να έχει αδιαφορήσει για όλα τα υπόλοιπα. Ο αριστερός αρχηγός ενός κόμματος με αριστερό πρόγραμμα διακυβέρνησης, όφειλε να έχει πείσει τον κόσμο, πως η  διαδικασία ‘δήθεν ασφυξία-σκληρά μέτρα-δόση σωτηρία’, μπορεί να συνεχίζεται επ’ άπειρον απ’ τον πραγματικό ‘εχθρό’, που διαθέτει άπειρους (για τα μεγέθη της Ελλάδας τουλάχιστον) πόρους, και επομένως μόνο ΚΑΤΙ ΑΛΛΟ θα μπορούσε να την ανατρέψει.

Ήδη απ’ τις εκλογές που ανέδειξαν τον ΣΥΡΙΖΑ δεύτερο, είχα γράψει πως θα ήταν λάθος να ακολουθήσει την ‘πεπατημένη’. Πως θα ήταν λάθος να ‘μιλήσει την γλώσσα τους’, να παίξει στο γήπεδό τους. Καταντά αστείο το να ‘τρέχει’ πίσω απ’ την παραμικρή ανοησία της κυβέρνησης και να εκδίδει ‘βαρύγδουπες –και βιαστικές- δηλώσεις’! Καταντά αστείο, να κυνηγά ‘νομιμότητες’ και  ‘αντισυνταγματικότητες’, όταν υποτίθεται πως ...κάτι έχει ακούσει για την ταξικότητα του δικαίου (και των λειτουργών του). Τώρα, πάλι βιαστικά και άνευ καμίας ουσιαστικής αναγκαιότητας, σπεύδει να ζητήσει ‘προ ημερησίας’ συζήτηση στη βουλή, για τα ‘συμφωνηθέντα’ στις Βρυξέλλες. Για να ανατρέψει τηλεοπτικά τις ‘εντυπώσεις’;; Για να πείσει τους ‘νοικοκυραίους’ πως τα συμφέροντά τους θα τα εξυπηρετήσει καλύτερα;; Αυτό παίζεται;;…

Εάν η ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ πιστεύει πως η εξουσία θα του δοθεί –και μάλιστα αποκλειστικά σ’ αυτόν- ‘σαν ώριμο-σάπιο φρούτο’ που έχει εξαντλήσει το ‘πολιτικό του κεφάλαιό’ απατάται. Απατάται, ξεχνά πως ανάμεσα στον ‘τελευταίο αστό’ και τον ‘πρώτο αριστερό’ πρέπει να υφίσταται (θεωρητικώς τουλάχιστον) μια ειδοποιός κόκκινη γραμμή. Πως το ‘μήλο’ της αστικής εξουσίας, μπορεί, μεν, να σαπίσει και να πέσει απ’ το δέντρο (απ’ όπου μπορεί να το μαζέψει και κανένας ..επικίνδυνος), δεν πρόκειται όμως ποτέ, να πέσει στον νέο κόσμο που οφείλει να ευαγγελίζεται ο ΣΥΡΙΖΑ. Δεν βολευόμαστε, ας το ξέρει η φιλόδοξη αριστερά, με απλά έναν ‘καπιταλισμό με ανθρώπινο πρόσωπο’. Δεν υπάρχει αυτό, το ξέρουμε πολύ καλά πια.

Εάν ο ΣΥΡΙΖΑ πιστεύει πως θα διαρραγεί ο κυβερνητικός συνασπισμός, από ‘κάποιο λάθος’, κάποιο ‘ατύχημα’, από κάποιο ‘ατυχές νομοσχέδιο’ κλπ, επίσης απατάται: Η συγκυβέρνηση (για μικροκομματικούς λόγους) ΘΕΛΕΙ να φαίνεται διαιρεμένη. Στην πραγματικότητα πρεσβεύει στην ίδια πολιτική. Αργά ή γρήγορα, οι ‘νοικοκυραίοι’ και τα συμφέροντά τους, μην ανεχόμενα την ενοχλητική αυτή (και πλαστή) ‘αβεβαιότητα’ θα τους αναγκάσουν να ενωθούν και τυπικά. Εκτός κι αν ελπίζουμε πως ‘πειράματα’ τύπου Ανεξαρτήτων Ελλήνων ή φωτοβολίδες σαν της Χρυσής Αυγής, θα αλώσουν απ’ τα μέσα το σύστημα. Με όποιον τρόπο κι αν επιτευχθεί η ένωση (μετατοπίσεις στελεχών, καταργήσεις κομμάτων, κάτι που δεν φαντάζομαι) η ουσία θα είναι μία: η Αριστερά και τώρα και πάντα, έχει και θα έχει απέναντί της κάτι ΕΝΙΑΙΟ. Κι όσο αυτό το ‘ενιαίο’, θα μένει πιστό στην τροχιά των ξένων και ντόπιων αφεντικών του (που δεν είναι βέβαια η Μέρκελ), όχι μόνο τίποτε δεν θα το θίξει, αλλά αντίθετα θα διαθέτει όλα τα όπλα, άπειρη υποστήριξη. Όσες ‘γκάφες’ και να κάνει. Όση ‘ανικανότητα’ και να επιδείξει.

Η εικόνα, αντίθετα των δύο κύριων πόλων της αριστεράς (ΚΚΕ και ΣΥΡΙΖΑ) μόνο απελπισία μπορεί να προκαλέσει: Κονταροχτυπήματα, πλήρης ‘διάσταση’ απόψεων, βαθύς διχασμός ! Η προεκλογική ‘επίθεση’ φιλίας που επιχείρησε ο κ. Τσίπρας, όχι μόνον έπεσε στο κενό, αλλά θεωρήθηκε απ’ τους ‘απέναντι’ ως ‘αιτία πολέμου’!..

Και ενώ η κ. Παπαρήγα φτάνει να υπερασπίζεται το ..ευρώ από την Βουλή (!) ο ΣΥΡΙΖΑ κι από μόνος του, εμφανίζεται διχασμένος! Με δεδομένο το ‘αριστερό του DNA’ (για να μην το πω πιο χοντρά), που δεν λειτουργεί καθόλου με την λογική των αστικών μαντριών, αυτό, είναι πολύ πιθανό να ενταθεί. Στο συνέδριο που πλησιάζει, δεν νομίζω πως οι ‘χαμένοι’ –όποιοι και να είναι- θα ‘εξαφανιστούν’ την επόμενη μέρα. Πιθανότερο είναι, αντί να επιτευχθεί μια ‘ενοποίηση’, (αυτή που φαίνεται πως επιχειρεί η ηγεσία), να αναδειχθεί ακόμη περισσότερο η αντίθεση ! Τέτοιες ώρες. Τέτοια λόγια…

Είμαι ο τελευταίος που θα ξεχάσω, πως όλα αυτά τα φαινόμενα είναι αντανακλάσεις και της δικής μας σχιζοφρένειας. Του δικού μας ‘διχασμού’. Της δικής μας ‘αμφιθυμίας’ και θλιβερότητας. Στον ΣΥΡΙΖΑ (που ανοίγει τις πόρτες και καλεί ορθά αυτή την ώρα σε ενεργή συμμετοχή, καθώς όπως όλα δείχνουν του ‘λαχε το μεγαλύτερο βάρος στην ιστορική ετούτη ..φουρκέτα), αλλά και σ’ όλη την αριστερά, δεν γίνεται να μην αποτυπωθεί η κοινωνία. Μια κοινωνία που ‘θέλει το ευρώ’, αλλά ταυτόχρονα αρνείται τις ‘εποπτείες’. Που θέλει να ‘σταθούμε στα πόδια μας’, αλλά χωρίς να θιχτούν τα ατομικά συμφέροντά της. Που θέλει παιδεία, υγεία, πρόνοια, κοινωνικό κράτος, αρκεί όλα αυτά να τα πληρώσει ο γείτονας. Όλα αυτά, μια κοινωνία που την έχουν από-κοινωνικοποιήσει, είμαι ο τελευταίος που τα ξεχνά.

Εάν όμως η αριστερά περιμένει …προσευχόμενη να αλλάξει η ..κοινωνία, φέξε μου και γλίστρησα. Τέτοιες ιδέες περί ‘παιδείας’, ‘ωριμότητας’, ‘επιφοίτησης’, ‘είναι νωρίς ακόμη’, κλπ εάν δεν αποτελούν άλλοθι, αντιστρέφουν την πραγματικότητα. Αναδεικνύονται ΤΩΡΑ, οι ΜΕΓΑΛΕΣ ευθύνες των ηγεσιών (και του ΣΥΡΙΖΑ και του ΚΚΕ, και όλων των υπολοίπων).

Εάν οι ηγεσίες ΣΟΒΑΡΕΥΤΟΥΝ. Εάν πάψουν, επιτέλους, να ασχολούνται με τα άνευ ουσίας κολπάκια του συστήματος. Εάν χτυπήσουν, επιτέλους, το χέρι στο τραπέζι (η μια της άλλης). Εάν  δεχθούν το αυτονόητο,  πως ΕΔΩ ΚΑΙ ΤΩΡΑ είναι η στιγμή. Εάν μπροστά στον ΕΝΑ και ΚΟΙΝΟ εχθρό, αποτελέσουν, καθόλου μια ανεύθυνη και no-name  ΣΟΥΠΑ, αλλά ΕΝΑ ΑΠΟΦΑΣΙΣΜΕΝΟ ΕΝΙΑΙΟ, ακόμη και κοινοβουλευτικό, μέτωπο. Εάν καταφέρουν να παραβλέψουν, μ’ ένα κοινό πλάνο κυβερνητικής δράσης, (που, κατά τη γνώμη μου θα μπορούσε ΠΟΛΥ ΕΥΚΟΛΑ να είναι και ‘βαθύ’ και ανατρεπτικό), όσα  υποτίθεται πως τις ‘χωρίζουν’. Τότε, ναι. ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΓΙΝΕΙ Η ΑΝΑΤΡΟΠΗ.

Αλλιώς φασκελοκουκούλωστα.

Τετάρτη, 21 Νοεμβρίου 2012

Η δόση δεν είναι για μας


Μέχρι και τα τέλη της δεκαετίας του ‘70, η ‘επιχειρηματικότητα’ δεν στηριζόταν στις Τράπεζες.  Τουλάχιστον η μικρή και μεσαία, που όμως ήταν το 90% του συνόλου. Οι ανάγκες ρευστότητας, καλύπτονταν από διαθέσιμα κι όπου αυτά δεν αρκούσαν, οι μεταχρονολογημένες επιταγές (ιδιωτικό χρήμα ουσιαστικά) κάλυπταν το κενό. Μην ξεχνάμε, πως ακόμη και οι Συναλλαγματικές, εκείνα τα χρόνια ήσαν ευρύτατης αποδοχής. Πλαστικό χρήμα, δεν υπήρχε. Η αγορά, ακόμη και μέχρι τα μέσα της δεκαετίας του 80, κινιόταν 80-20, με μετρητά. Ελάχιστοι ήταν εκείνοι που είχαν Diners (πλαστικό χρήμα) οι δε Ελληνικές Τράπεζες, δειλά-δειλά μόλις έμπαιναν στο παιχνίδι των ‘πιστωτικών’ καρτών (της φούσκας).

Ο απλός ιδιώτης έπρεπε να περάσει από σαράντα κύματα για να του εγκριθεί και το παραμικρό δάνειο. Αυτό, από μόνο του σήμαινε πως ακόμη η αποταμίευση δούλευε, τα νοικοκυριά πρώτα ‘μάζευαν’ κι ύστερα ‘χαλούσαν’. Υπήρχε ασφαλώς, η εξαίρεση των στεγαστικών δανείων, που όμως αφορούσε μεγάλα ποσά, -που ήταν δύσκολο να ‘μαζευτούν’-, ενώ ταυτόχρονα οι δόσεις τους περίπου εξισώνονταν με το ενοίκιο, αφού στην εμπορική αξία των ακινήτων δεν είχε ακόμη προστεθεί το ‘καπέλο’ της υπερ-ζήτησης, που αμέσως μετά οι ίδιες οι Τράπεζες προκάλεσαν.

Με αποκορύφωμα την περίοδο του Σημίτη, η εικόνα αντιστράφηκε. Το κράτος άφησε τις Τράπεζες ασύδοτες, τους ιδιώτες απροστάτευτους. Ακόμη και στο ..χρηματιστήριο τους έσπρωξε να παίξουν! Η αγορά αντί να δουλεύει με μετρητά, δούλευε πια κυρίως με πιστωτικές. Τα αυτοκίνητα, οι ηλεκτρικές συσκευές, ακόμη και τα ρούχα, πέρασαν στις ‘άτοκες δόσεις’. Κανένας έλεγχος για κανέναν. Έκανες μια ‘υπεύθυνη δήλωση’ πως ‘δεν χρωστάς’ και σε κυνηγούσαν να σου δώσουν λεφτά ! Σε έπαιρναν και στο σπίτι: ‘Σας έχει προ-εγκριθεί το τάδε ποσό !

Όλη αυτή η ‘αεράτη’ ανάπτυξη, για τον Τραπεζικό τομέα, σήμαινε απίθανα και κυρίως, ..πραγματικότατα κέρδη ! Κατά καιρούς έχουν έλθει στην επιφάνεια τα διάφορα ‘σκάνδαλα’ των παράνομων χρεώσεων, των ‘πανωτοκίων’, κλπ. Ο κλάδος των ‘πιστωτικών’ καρτών, υπήρξε σχεδόν ληστρικός. Είμαι σίγουρος, πως ακόμη θα υπάρχουν ‘τυχεροί’ που θα πληρώνουν με δεκαοχτάρια και εικοσάρια ‘τοις εκατό’ ! Κι όταν ‘ισχυροποιήθηκαν’ δεν λήστεψαν μόνο τον ιδιώτη: Καταλήστεψαν και τον ίδιο τον έμπορο, που πλέον το μαγαζί του δεν μπορούσε αλλιώς να λειτουργήσει: Απ΄ τον πελάτη έπαιρναν τους τόκους, απ’ το μαγαζί την ‘προμήθεια’. Προμήθεια, που σας πληροφορώ δεν έπεφτε στις περισσότερες απ’ αυτές κάτω απ’ το 5%!!

Με λίγα λόγια, είχαμε μια ‘επιχειρηματικότητα’ εναντίων μιας …άλλης επιχειρηματικότητας: Εκείνη του αέρα και της φούσκας, εναντίων της πραγματικής. Πολλοί επιχειρηματίες εύκολα διολίσθησαν στο σημείο να δουλεύουν για τις τράπεζες, τους ‘διαφημιστές’ (άλλα κοράκια αυτοί) και το κράτος. Και βέβαια για να συνεχίσουν να είναι ‘κερδοφόροι’ (να επιβιώνουν) μετακύλησαν το ‘κόστος’ στις τιμές (σε βάρος της περίφημης …ανταγωνιστικότητας)…

Όλα αυτά, όλοι μας –καταναλωτές και επιχειρηματίες-, τα ξέρουμε λίγο-πολύ. Με τον ένα ή τον άλλο τρόπο τα έχουμε υποστεί. Φυσικό, λοιπόν είναι, να μας διακατέχει τουλάχιστον ..δυσπιστία, για την σχεδιαζόμενη ‘ενίσχυση’ των Τραπεζών, που υποτίθεται θα ‘ρίξουν τα λεφτά’ στην πραγματική οικονομία, ώστε να έλθει η ‘ανάπτυξη’. Κανείς δεν μπορεί εύκολα να μας πείσει, πως αυτή τη φορά, δεν θα συμπεριφερθούν το ίδιο ληστρικά, όπως και πριν. Κανείς δεν μπορεί να μας πείσει, -την ώρα, μάλιστα, που οι κυρίαρχες πολιτικές, ιδιωτικοποιούν ακόμη και ότι είχε απομείνει σε δημόσιο έλεγχο (από τράπεζες)- πως το κράτος αυτή τη φορά θα προστατέψει τους πολίτες.

Όσοι, αυτές τις μέρες, αγωνιάτε τι σκατά θα αποφασίσει το ‘γιούρογκρουπ’, πότε θα πάρουμε τη ‘δόση’, κλπ, απλά σκεφτείτε, πως ο ένας κλέφτης τα δίνει στον άλλο ..κλέφτη!! Στην πραγματικότητα, εμείς, (εγώ κι εσείς) μάλλον δεν θα την ‘πάρουμε’ ποτέ…

Η κυβέρνηση της αριστεράς, εφόσον ποτέ αναλάβει, θα πρέπει εκτός του να ελέγξει άμεσα την λειτουργία του Τραπεζικού τομέα, να δώσει, ίσως, κάποια ισχυρά  κίνητρα (φορολογικά και άλλα) σε μια επιχειρηματικότητα .. 'bank free θα την ονόμαζα. Σε μια επιχειρηματικότητα, χωρίς κάρτες και δάνεια,  που θα οδηγούσε σιγά-σιγά και τον καταναλωτή, σε μια πιο συνετή διαχείριση των χρημάτων του. Τώρα, που όλοι μας πλέον καταλάβαμε, που οδηγεί η χωρίς ΜΕΤΡΟ ανάπτυξη…..

Θα πείτε, κάτσε να πάρουμε τα λεφτά πρώτα !..

Αυτό εννοείται !..

Πέμπτη, 15 Νοεμβρίου 2012

Αν το κάνουν όλοι..


Όταν ήμουν παιδί, κι έλεγα καμιά παιδική μαλακία, συνήθιζε ο πατέρας μου να μου λέει: Για φαντάσου να το έκαναν ΟΛΟΙ αυτό;;..

Αυτό γίνεται τώρα με τις ..ξυλόσομπες ! Και με όλα τα υπόλοιπα ‘εναλλακτικά’ θερμικά συστήματα. Τρέχουν όλοι οι ανόητοι, σαν κοπάδι, να αγοράσουν ‘το πιο συμφέρον’, για να ‘μην βάλουν πετρέλαιο’ ! Τρέχουν, και ..τρέχοντας, ανεβάζουν τόσο την ζήτηση, που ένας Θεός ξέρει με τι περιθώρια κέρδους τα πληρώνουν όλα αυτά, απ’ τους αετονύχηδες τους εμπόρους ! Τρέχουν και ΚΑΝΕΙΣ, μα ΚΑΝΕΙΣ, δεν σκέφτεται το στοιχειώδες: Εάν το κάνουν ΟΛΟΙ αυτό;;..

Διότι, να το κάψεις το ξύλο, στην πλαγιά της Πίνδου, στην Ήπειρο, στο Μέτσοβο, στην ..Κατάρα. Εκεί, κάψε μαζί με τα πουρνάρια και την ..τραπεζαρία άμα θες ! Στην Αθήνα όμως;;..

Για φανταστείτε, τώρα, πως τέσσερα εκατομμύρια νοματαίοι, καταργούμε το πετρέλαιο (και τον καυστήρα, που κάθε χρόνο τον καθαρίζει και τον πιστοποιεί ο καυστηρατζής)  κι αρχίζουμε να καίμε ξύλα, σε τζάκια, ενεργειακά τζάκια, σόμπες και τα ρέστα, εντός του κλειστού από παντού λεκανοπεδίου: Δεν ξέρω πόσα ..δάση πρέπει να κάψουμε τέσσερα εκατομμύρια, κατ’ αρχήν αλλά εκτός αυτού, είναι προφανές, πως στην πρώτη-πρώτη ψιλοαναστροφή της θερμοκρασίας, θα έρθει και θα κατέβει το νέφος στα κεφάλια μας, και θ’ αρχίσουμε να πέφτουμε ξεροί ο ένας μετά τον άλλο, σαν τα κοτόπουλα !! Αποτέλεσμα;; Με τους πρώτους που θα την πάθουν την ..ασφυξία, θα απαγορευτεί δια ροπάλου η καύση του ξύλου !! Κι όσοι τώρα τρέχουν, θα μείνουν με την …σόμπα στο χέρι !!...

Άσε το άλλο το καλό: Από παντού ακούω πως ‘έγινε συνέλευση κι αποφάσισαν να ΜΗΝ ΒΑΛΟΥΝ πετρέλαιο’ ! Εννοείται στις πολυκατοικίες! Όπου, προφανώς, όσοι ΕΞΥΠΝΑΚΗΔΕΣ έχουν τρέξει κι έχουν καλύψει τον κώλο τους με τις πιο πάνω ‘λύσεις’, γράφουν στα παλιά τους παπούτσια τους άλλους ! Στα τέτοια τους, εάν ο άλλος δεν είχε, ή δεν γούσταρε να πάρει ξυλόσομπα ! Στα τέτοια τους, που θα ψοφήσει απ’ το κρύο, ας πρόσεχε, σκέφτονται με το φασιστικό τους μυαλουδάκι ! Εκείνοι. Οι έξυπνοι. ΚΑΝΕΙΣ τους δεν θέλει να σκεφτεί, πως απ’ την ώρα που ΑΠΟΦΑΣΙΣΑΝ να ζήσουν σε μια ΠΟΛΥκατοικία, αυτό γεννάει, το γαμημένο και ΚΑΠΟΙΕΣ ΥΠΟΧΡΕΩΣΕΙΣ  ! Γιατί, βέβαια, όταν πήγαν και το αγόρασαν το διαμέρισμα, ΗΞΕΡΑΝ πως υπήρχε ΚΑΛΟΡΙΦΕΡ, ήξεραν πως δεν είχε αυτονομία, κλπ.

Ευτυχώς, μένω στο πατρικό μου, δεν μοιράζομαι τον καυστήρα με κανέναν, οπότε δεν θα χρειαστεί και να …μηνύσω κανέναν. Ξυλόσομπα, δεν θα πάρω. Τζάκι δεν έχω: Και για εμένα είναι δύσκολα, θα κοιτάξω να το ανάψω (το καλοριφέρ) όσο το δυνατόν οικονομικότερα μπορώ. Πόσο τοις εκατό θα το ακριβύνουν οι τροϊκανοί; Άλλο τόσο, και παραπάνω, θα το μειώσω εγώ…

Μαλακίες, όμως, δεν θα κάνω._

Κυριακή, 11 Νοεμβρίου 2012

Δεν έχουμε πετρέλαια !...


Η καλύτερη ομιλία αρχηγού, στην συζήτηση για το μνημόνιο την περασμένη βδομάδα, ήταν εκείνη του κ. Καμμένου. Ο κ. Τσίπρας ήταν καλός επίσης, ωστόσο νομίζω πως είναι τυφλός όποιος δεν βλέπει ότι πλησιάζοντας ολοένα προς την ανάληψη της εξουσίας (ο ΣΥΡΙΖΑ) περνά ένα ..‘σύνδρομο Γεσθημανής’, να το πιώ το ποτήρι, να το αφήσω γι αργότερα, είμαστε έτοιμοι, δεν είμαστε έτοιμοι, κλπ. Σύνδρομο που αν μη τι άλλο δείχνει έλλειψη ιδεολογικής σιγουριάς. Η Χρυσή Αυγή, με βουλευτές που ‘δεν το ‘χουν’, έχει πάρει το ‘λυτάρι’ –όλα τα αιτήματα και την προβληματική της αριστεράς-, τα ανακατεύει με κάμποσο ‘αντιμεταναστευτικό’ μένος και συνεχίζει με την έξυπνη αυτή τακτική, προφανώς εμπνεύσεως του αρχηγού της, να αγρεύει ψήφους: Ωστόσο είναι φανερό πως ολοένα χάνει την ταυτότητα της ως ‘απειλητικής’. Ακόμη και στο λιγοστό φώς της  αρκτικής μας Δημοκρατίας, οι βρικόλακες πεθαίνουν!...
 Ο κ. Βενιζέλος συνεχίζει την κατηφόρα, αυτοδιοριζόμενος, αντι-σύριζα ‘ιππότης’ της συγκυβέρνησης, πλην όμως φανερά πανικοβλημένος απ’ όσα συμβαίνουν στο ‘κόμμα του’, καθώς κινδυνεύει προσωπικά να βρεθεί όχι μόνον εκτός νυμφώνος, αλλά και στο εδώλιο ειδικού δικαστηρίου. Η έναρξή του –εκείνου του λαλίστατου ρήτορα- με το ‘χρώμα κηδείας’ (?!) υπήρξε τραγικά γελοία. Ο κ. Κουβέλης συνεχίζει να απογοητεύει ολοένα και περισσότερο. Η μανιέρα της σοβαρότητας και της ‘ηρεμίας’ γίνεται γελοία όταν βιάζεται μια κοινωνία. Και βέβαια την ώρα που Ψαριανός και Οικονόμου, έπαιξαν το κρυφτούλι με τον κανονισμό της βουλής, (απόντες στην πρώτη ονομαστική, ‘παρόντες’ στην επανάκληση, όταν είχαν μετρηθεί τα κουκιά), δεν μπορείς να βγαίνεις και να το παίζεις ‘διδάσκαλος του γένους’…
Ο κ. Σαμαράς δεν μπορώ να καταλάβω εάν έχει καταλάβει. Εάν έχει καταλάβει πως είναι –για τους εταίρους- εύκολα αναλώσιμος. Είναι πιο ‘έξυπνος’ πολιτικά απ’ τον Γιωργάκη, ώστε να γνωρίζει πως ακόμη κι ο ίδιος –δεξιός ξεδεξιός- θα μπορούσε –εάν άλλαζε πολιτική- να σώσει ετούτη τη χώρα και να γραφτεί με χρυσά γράμματα στην ιστορία. Εδώ που φτάνουμε, καμιά σημασία δεν έχουν για τον λαό οι ετικέτες, παρά μόνο οι πράξεις. Δυστυχώς δεν δείχνει απολύτως καμιά διάθεση για τέτοιο πράγμα. Έτσι όπως πάει, θα έχει την πολιτική μοίρα του προκατόχου του..
Όλοι έχουν κατανοήσει –είτε το παραδέχονται, είτε όχι- πως η Γερμανική εμμονή στις πολιτικές της άγριας λιτότητας, δεν έχουν πια την παραμικρή ελπίδα να σώσουν την παρτίδα. Η Γερμανία, που δεν έχει διδαχθεί τίποτε απ’ την Ιστορία, όπως φαίνεται, συνεπικουρούμενη από Ολλανδούς και λοιπούς βορείους (που δεν έριξαν ούτε ντουφεκιά στον δεύτερο παγκόσμιο) οδεύει αναπόφευκτα σε μια ακόμη καταστροφή. Και βέβαια καθόλου δεν μας ενδιαφέρει (τυπικά) εάν ο γερμανός εργάτης θα διαμαρτυρηθεί κάποτε, όταν μοιραία η λιτότητα φτάσει στην τσεπούλα του, μας ενδιαφέρει όμως που εδώ οι ‘δικοί μας’, δεν καταλαβαίνουν πού πάμε, και επιμένουν να ‘συμφωνούν’ με αυτή την πορεία.
Μας ενδιαφέρει, που άρχισαν –γιατί τάχα τώρα- οι έρευνες κάτω απ’ την Κρήτη, για να αποκαλυφθούν οι ‘ελληνικοί υδρογονάνθρακες’. Την ώρα που ο Κύπριος υπουργός διαμαρτύρεται πως η εκεί τρόικα ‘έχει βάλει στο μάτι’ το Κυπριακό φυσικό αέριο, εμείς σπεύδουμε να αποκαλύψουμε τα δικά μας ‘κάλλη’, να τα τάξουμε στους εκβιαστές μας. Την ώρα που ως χυδαίος ενεχυροδανειστής η Ευρώπη (των εταίρων και φίλων) ‘αγοράζει χρυσό’ και ταυτόχρονα σφίγγει τη θηλιά των ‘δόσεων’, εμείς αντί να διπλοκλειδώσουμε τα συρτάρια μας, κοιτάμε να τα προσφέρουμε όσο-όσο, για να σώσουμε τις θλιβερές μας πολιτικές καριέρες! Μετά την πανάκεια της ‘πάταξης της φοροδιαφυγής’ ανακαλύψαμε τώρα όλοι –δυστυχώς δεξιοί κι αριστεροί- τα κοιτάσματα και τον ‘πλούτο’ της χώρας !
Προσωπικά καθόλου δεν με νοιάζει ποιος θα μπορούσε να το κάνει. Εάν θα λεγόταν Τσίπρας, Σαμαράς, Καμμένος ή Παπαρήγα. Το μόνο που ελπίζω, είναι ΚΑΠΟΙΟΣ, να πει επιτέλους ένα μεγάλο ‘ΟΧΙ’ σ’ όλους αυτούς τους γελοίους τοκογλύφους. Να τους βροντοφωνάξει, πως ‘όχι’ για εσάς κύριοι, δεν έχουμε ‘υδρογονάνθρακες’. Πως για εσάς κύριοι, δεν υπάρχουν ‘κερδοφόρες επενδύσεις’. Πως για εσάς κύριοι, δεν υπάρχουν ‘φτηνά εργατικά χέρια’ να τα κλέψετε ! Γιατί, όποιος το τολμήσει, μπορεί να είναι σίγουρος πως θα έχει τον λαό για πάντα μαζί του._

Σάββατο, 3 Νοεμβρίου 2012

Ο Θερσίτης ..εκτίθεται !!


Δεν είμαι ούτε εκπαιδευτικός, ούτε φιλόλογος. Δεν έχω καμιά συγγένεια, καμιά επαγγελματική ή άλλη σχέση μαζί του. Γνωρίζω όμως τον άνθρωπο.
Τον γνωρίζω απ’ τα κείμενά του. Απ’ τα σχόλιά του. Απ’ την παρουσία του, χρόνια εδώ στο μπλογκοχωριό. Τον ‘γνωρίζω απ’ την κόψη’….
Μπορείτε κι εσείς να μπείτε. Να μπείτε να διαβάσετε τις αναρτήσεις του. Τις σκέψεις του. Θα καταλάβετε, δεν μπορεί, την βαθειά του γνώση, την εμπειρία του ως μαχόμενου εκπαιδευτικού, τον πόνο και την αγωνία του  για την νέα γενιά αλλά πάνω απ’ όλα την ακεραιότητα του χαρακτήρα του.
Ο Θερσίτης ‘μας’, κατά κόσμον Αντώνης Μιχαηλίδης ..εκτίθεται !
Εάν ήμουν εκπαιδευτικός και ψήφιζα σ’ αυτές τις εκλογές, θα τον ‘σταύρωνα’ με κλειστά τα μάτια !
Καλή επιτυχία Θερσίτη.
Και ..σιδεροκέφαλος, βέβαια._

Πέμπτη, 1 Νοεμβρίου 2012

Δηλώσεις...


Λίγο ακόμη να περίμενες βρε Φώτη, θα έκανε τη δήλωση ο Λαφαζάνης και θα σ’ έσωζε!  Όπως θα σώσει και τον κ. Βενιζέλο, που δήθεν προσπαθεί να μαζέψει τα ασυμμάζευτα. Στο ΠΑΣΟΚ, θα την ‘πληρώσουν’ τελικά κάνα δυο-τρεις. Μικροί και αχαμνοί. Συν την Μαριλίζα ! Μην περιμένετε τίποτε απ’ τα ‘ιστορικά στελέχη’. Άλλο ένα νομοσχέδιο για τις ΔΕΚΟ κι άλλο τώρα η κατάρρευση της χώρας, η δόση των 32 δις και τα ρέστα. Στο φινάλε, θα μαζευτούν όλοι στο μαντρί, αυτά ήταν συμφωνημένα απ’ την προηγούμενη κυβέρνηση ακόμη..
Όσο για την δήλωση του Λαφαζάνη, και μην με πείτε καχύποπτο, αλλά ο ΣΥΡΙΖΑ –σιγά μην ήταν  κανείς διεκδικητής έτοιμος ποτέ να κυβερνήσει- δεν ΘΕΛΕΙ αυτή τη στιγμή να κυβερνήσει. Όπως δεν ΗΘΕΛΕ ούτε τον Ιούνιο. Και δεν θέλει για προφανείς λόγους: Γιατί δεν θα μπορέσει να αποφύγει την επίσημη χρεοκοπία (ενώ κάνει τάματα στο ευρώ) εάν καταγγείλει το μνημόνιο. Γιατί οι  ‘αναλύσεις’ του καταλήγουν πως ‘ο κόσμος δεν είναι έτοιμος’ (το μεγαλύτερο άλλοθι). Γιατί δεν θέλει να σκάσει στα χέρια του η βόμβα, βλάπτοντας (όπως νομίζει) οριστικά την υπόθεση της αριστεράς. Γιατί τον συμφέρει (πολιτικάντικα) οι άλλοι να σιγοβράσουν όσο το δυνατόν περισσότερο στο ζουμί τους. Το να υποθέσω πως βγαίνει ο κοινοβουλευτικός του εκπρόσωπος, με τόση πολιτική πείρα, ετούτη την ώρα και απλά ΚΑΝΕΙ ΛΑΘΟΣ, μου φαίνεται τουλάχιστον αφελές και να με συμπαθάτε…
Τώρα, θα πείτε, πως μαζί με τους ‘άλλους’, στο μαρτύριο αυτό των μέτρων-δόσεων-μέτρων-δόσεων και πάει λέγοντας, θα σιγοβράσουμε κι εμείς, ο λαός. Αυτό, μάλλον δεν ενδιαφέρει κανέναν. Κι αυτό είναι το μεγάλο δυστύχημα: Εάν ο ΣΥΡΙΖΑ πράγματι πιστεύει σε τέτοιες στρατηγικές. Εάν είναι αποφασισμένος έναντι της πολιτικής του επιβίωσης να ξεχάσει τον κόσμο. Εάν πιστεύει πως η ‘αριστερή υπόθεση’ εξυπηρετείται καλύτερα με την αναμονή, είναι μακριά νυχτωμένος: To 27% μπορεί κάλλιστα να ξαναγίνει 4%, εν μία νυκτί. Κι αυτό δεν πρέπει να το ξεχνά.
Όσο για εμάς, μυξοκλαίνε μερικοί δημοκράτες για την ‘δημοσκοπική’ άνοδο της Χρυσής Αυγής: Κι όμως: Εν μέσω τέτοιας παράλυσης και χρεοκοπίας του παλιού κομματικού προσωπικού, ούτε ένας στους δέκα πολίτες, δεν έχει καταπιεί το ψέμα του κ. Μιχαλολιάκου. Ο έλληνας, δεν θα δαγκώσει ποτέ του αυτό το μήλο. Ποτέ δεν θα ακολουθήσει τα μεγάλα λόγια, όπως ποτέ δεν θα ανεχθεί τις ‘στρατηγικές’ και τις κωλοτούμπες. Ακόμη δεν έχει, δυστυχώς, αναφανεί ο χριστιανός εκείνος που θα μας πείσει όχι πως είναι αλάνθαστος και πως θα τα κάνει όλα με το μαγικό του ραβδί. Που θα μας πείσει, όμως, πως ΕΧΕΙ ΕΝΑ ΟΡΑΜΑ.
Πού θα πάει όμως. Αργά ή γρήγορα, θα φανεί. Γιατί η ώρα της Ιστορίας έχει αλλάξει. Κι όλοι, πρέπει να διορθώσουν τα ..ρολόγια τους._

Δευτέρα, 22 Οκτωβρίου 2012

Το κράτος είμαστε εμείς !..



Αρέσκονται οι ‘συνήθεις’ δημοσιογράφοι –αλλά και πολλοί εκ των πολιτικών- να μιλούν για το περίφημο ‘κομματικό κράτος’, το οποίο ‘υπό το βάρος της οικονομικής κρίσης καταρρέει’. Οι εραστές της τεχνολογίας, της ‘ελεύθερης αγοράς’ και του ‘ορθολογισμού’, απ’ την άλλη, ονειρεύονται ένα κράτος απολίτικο, ακομμάτιστο, τεχνοκρατικό. Στην Ιταλία η κυβέρνηση πορεύεται μ’ έναν τεχνοκράτη στο τιμόνι και είμαι σίγουρος πως πολλοί εξ ημών προτιμούμε τον Στουρνάρα για την θέση που κατέχει, έναντι οποιουδήποτε πολιτικάντη.

Απ’ την άλλη, κάποιοι ήδη νοσταλγούν το ‘κοινωνικό κράτος πρόνοιας’ που βέβαια συρρικνώνεται, δεχόμενο, όπως πιστεύουν, την πίεση των ‘αναδυόμενων’ οικονομιών. Αναγκάζονται, μάλιστα να παραδεχθούν, πως αυτό το Ευρωπαϊκο-Βορειοαμερικανικό ‘κράτος’, σ’ έναν βαθμό επιτεύχθηκε σε βάρος των λαών του Τρίτου Κόσμου, οι οποίοι ήρθε η ιστορική ώρα να ζητήσουν την ‘αποκατάστασή’ τους. Μεγάλη κουβέντα εξάλλου, γίνεται –και όχι μόνο τα δύο τελευταία χρόνια- για την περίφημη αναποτελεσματικότητα του κράτους ‘ως επιχειρηματία’. Οι περισσότεροι πιστεύουν πως το Κράτος-πατερούλης της πάλαι ποτέ Σοβιετικής Ένωσης, είναι καταδικασμένο ιστορικά: Το κράτος είναι ο χειρότερος επιχειρηματίας, λένε, παρά το γεγονός πως η ισχυρότερη ετούτη την ώρα οικονομία στον κόσμο κατευθύνεται –όπως κατευθύνεται- από ένα κομμουνιστικό πολίτευμα..

Το περίφημο ‘κομματικό κράτος’, ούτε ήταν, ούτε είναι ‘στατικό’ και αμετάβλητο, ούτε ένα πρόσωπο έχει. Λειτουργεί, και θα λειτουργεί πάντα, έναντι πολλών κοινωνικών ‘δυνάμεων’ που δρουν από κάτω του. Θα τολμούσα να πω, πως το κράτος ..είμαστε εμείς !

Θυμηθείτε, για παράδειγμα, τι έγινε με τον νόμο Πεπονή (με τον οποίον θεσπίστηκε το ΑΣΕΠ). Θα ήμαστε αφελείς εάν πιστεύαμε, πως ξαφνικά τα κόμματα ‘εξουσίας’ θέλησαν, τότε, να κλειδώσουν το βάζο με τα καλούδια και να πετάξουν το κλειδί: Απλά: Μια υψηλά ιστάμενη κομματική κλίκα, είχε πια καταφέρει να μετατρέψει το κράτος σε Κράτος-μαφιόζο, την ενδιέφεραν μονάχα οι μεγάλες μπάζες, οι μίζες των όπλων, των ‘πακέτων’, των ‘μεγάλων επενδύσεων’ κλπ κι έκανε μια χαρά τη δουλειά της. Έπαψε, λοιπόν, να ενδιαφέρεται για τα ψίχουλα του ‘λαουτζίκου’ που την ψήφιζε: Οι ‘νονοί’ των καναλιών, με τους οποίους είχε δώσει τα χέρια, έλεγχαν εύκολα για λογαριασμό της, το πόπολο. Το τι έγινε αμέσως μετά, κι αυτό εξηγείται εύκολα. Το αμέσως ‘χαμηλότερο’ διαμέρισμα της κομματικής πολυκατοικίας (οι κοινοβουλευτικοί που δεν είχαν προσβάσεις στα υπουργικά γραφεία) αντέδρασαν. Το ΑΣΕΠ τους έδενε τα χέρια, στην μάχη τους για πολιτική επιβίωση. Ήταν αυτή ακριβώς η φυσιολογική πίεση των χαμηλότερων στελεχών, που έφθειρε τον θεσμό, που αναζήτησε τρύπες και τις εκμεταλλεύτηκε, ώστε να μπορέσει να τρώει το κομματάκι της πίττας που του αναλογούσε.

Τι στο διάτανο, λοιπόν είχαμε ;; Ναι είχαμε ‘κομματικό’ κράτος. Αλλά αυτό το κράτος δεν ήταν ταυτόχρονα και το κράτος πρόνοιας του ΕΣΥ, των ΚΑΠΗ, του ΟΚΑΝΑ, των χιλιάδων κρατικοδίαιτων Οργανισμών, ΜΚΟ, κλπ; Ή μήπως δεν ήταν, ταυτόχρονα και κράτος των μαφιόζων, των Κοσκωτάδων, των εργολάβων, του Χρηματιστηρίου και της Siemens;; Και μήπως, το κράτος αυτό των μαφιόζων της ελεύθερης αγοράς, δεν ήταν ταυτόχρονα και κράτος των ζημιογόνων Δημόσιων Επιχειρήσεων, των πάμπλουτων συνδικαλιστών, το κράτος της Ολυμπιακής και των Ναυπηγείων, των εθελουσίων εξόδων και των παχυλών συντάξεων στα 45;; Και ταυτόχρονα, αυτό ακριβώς το κράτος των πρόωρων συντάξεων και των εθελούσιων εξόδων, δεν ήταν την ίδια ώρα και κράτος των κατεστραμμένων Ασφαλιστικών Ταμείων και των υπονομευμένων μελλοντικών συντάξεων;; Και τούτη την ώρα, είναι τάχα άνευ πολιτικής ταυτότητας η συρρίκνωση που επιχειρείται, λόγω της οικονομικής κρίσης; Ποιανού ακριβώς ‘κράτους’, απ’ όλα τα παραπάνω, είναι που επιχειρείται η συρρίκνωσή του; Ποιο είναι αυτό που θα ‘επιβιώσει’;;

Ας αφήσουμε λοιπόν τις μπούρδες περί ‘ορθολογικού’ ‘τεχνοκρατικού’ κράτους κατά μέρος: Για να τα ξεδιαλύνουμε όλα αυτά, και για να επιλέξουμε (ως κοινωνία και λαός) τι θα πετάξουμε και τι θα κρατήσουμε, πρώτα απ’ όλα απαιτείται ΠΟΛΙΤΙΚΗ σκέψη ! Κι ευτυχώς, κανένας ‘Στουρνάρας’, κανένας τεχνοκράτης, δεν μπορεί να κατευθύνει μια κοινωνία.

Όσο, τέλος για τις ...φιλοσοφικές μας ανησυχίες για τους δυστυχείς λαούς του τρίτου κόσμου, που ήλθε δήθεν η ώρα που η ‘ορθολογική παγκοσμιοποίηση’ των αγορών, θα τους σώσει, αρκεί να ρίξετε μια ματιά στον αναλώσιμο Κινέζο εργάτη. Να δείτε τον Βραζιλιάνο της παραγκούπολης που σε λίγο θα φιλοξενήσει το Μουντιάλ. Να θυμηθείτε τον εξαθλιωμένο Ινδό που πεθαίνει στις όχθες του ιερού ποταμού του, όπως ακριβώς έζησε και επί ..μαχαραγιάδων, για να καταλάβετε πόσο καθόλου δεν τους αφορά η ‘ισορροπία’ που επιχειρεί το παγκόσμιο κεφάλαιο, στην μοιρασιά των πόρων και της ..φτώχιας: Οι ..αναδυόμενες δεν είναι δικές τους αγορές. Όπως δεν είναι δική μας η ‘ανάπτυξη’ που ετοιμάζουν ο κ. Σαμαράς με την κ. Μέρκελ._

Κυριακή, 21 Οκτωβρίου 2012

Τέχνη στον δρόμο


            Δεν είμαι κατά κανέναν τρόπο 'εικαστικός', λίγα πράγματα σκαμπάζω από ζωγραφική. Ωστόσο ετούτο εδώ το γκράφιτι που σας φωτογράφισα, μου ήρεσεν.

             Δυστυχώς δεν γνωρίζω το όνομα του καλλιτέχνη. Δεν έχει βάλει πουθενά ούτε ένα ψευδώνυμο ο χριστιανός.  Ρώτησα στην καφετέρια που βρίσκεται ακριβώς απέναντι, ούτε κι εκεί ήξεραν κάτι να μου πουν.

             Το στόρι μάλλον έχει ώς εξής: Εκεί στην οδό Καπνικαρέας, ανάμεσα Μητροπόλεως και Ερμού, αναπαλαιώνεται ένα κτίριο. Για να μην 'ενοχλείται' ο ..τουρισμός και η αγορά, τα μαγαζιά που είναι ολόγυρα, ο κατασκευαστής έβαλε μια σειρά απο λαμαρίνες γκοφρέ, κι ο καλλιτέχνης κλήθηκε προφανώς να τις διακοσμήσει. Είναι θαυμαστό το πώς ταίριαξε ο τρόπος της ζωγραφικής του με την κυματιστή επιφάνεια. Είναι θαυμαστό το πώς γέμισε όλον τον χώρο, ζωγραφίζοντας ατέρμονες μάυρες γραμμές σε απλό άσπρο φόντο, βάφοντας με χρώμα μόνο τα χείλη των πλασμάτων του. Του ίδιου ανθρώπου, έχω δει και αλλού έργο, σε επίπεδη επιφάνεια, πάνω-κάτω η μανιέρα του είναι η ίδια. Όμως εδώ, μου φαίνεται πως βρήκε την ιδανική επιφάνεια, το 'έπιασε' και το 'εκμεταλλεύτηκε' με τον καλύτερο τρόπο..

            Για όποιον θελήσει να το χαζέψει από κοντά, η αναπαλαίωση δεν έχει τελειώσει ακόμη. Είναι όμως σίγουρο, πως κάποτε οι λαμαρίνες (μαζί με το έργο) θα φύγουν, οπότε θα έχει 'σωθεί' μόνο σε ετούτες τις ερασιτεχνικές φωτογραφίες._





Πέμπτη, 11 Οκτωβρίου 2012

ΚΑΤΩ ΤΑ ΞΕΡΑ ΣΑΣ ΑΠ' ΤΟ ΜΠΑΡΟΥΤΑΔΙΚΟ


Αυτό που βλέπετε στην μεγάλη φωτογραφία (με κλικ ανοίγει σε μεγάλο μέγεθος) είναι το περίφημο ‘Μπαρουτάδικο’. Σε μας τους Αιγαλιώτες είναι βέβαια πασίγνωστο μ’ αυτό το όνομα, οι εκτός περιοχής Αθηναίοι, θα το γνωρίζουν σαν Άλσος Αιγάλεω.

Το Μπαρουτάδικο έχει μεγάλη ιστορία. Ξεκινά στα τέλη του 19ου αιώνα, όταν στην έκταση αυτή (περίπου 380 στρεμμάτων), αρχίζει να λειτουργεί πυριτιδοποιείο, αργότερα γίνεται η γνωστή ΠΥΡ-ΚΑΛ, καταλήγει στα χέρια του Μποδοσάκη, για να κλείσει αργότερα (να μεταφερθεί) καθώς ήταν επικίνδυνο  να λειτουργεί σε τόσο, πλέον, κατοικημένη περιοχή.

Όπως καταλαβαίνετε, Αιγάλεω και Μπαρουτάδικο είναι σχεδόν ένα και το αυτό. Το 1877 που αρχίζει να λειτουργεί το εργοστάσιο, δήμος, βέβαια, δεν υπήρχε ακόμη. Είναι γύρω απ’ τον τεράστιο αυτόν χώρο, που έρχονται να εγκατασταθούν οι εργάτες που δούλευαν μέσα (έφτασαν κάποτε τις 10.000) και σχηματίζουν τις πρώτες γειτονιές του. Εργάτες που έχουν ποτίσει κυριολεκτικά με το αίμα τους τον χώρο, καθώς έχει συμβεί ένα τουλάχιστον μείζον ατύχημα (προπολεμικά) και πολλά άλλα ‘μικρότερα’ αργότερα.

Η μεταπολίτευση βρίσκει το Μπαρουτάδικο με την μορφή ενός εγκαταλελειμμένου εργοστασίου, αχανούς, με τεράστιο μαντρότοιχο ολόγυρά του, σκοτεινού, σχεδόν τρομακτικού το βράδυ. Τότε αποφασίζεται να μετατραπεί σε πάρκο, και αρχίζουν τα έργα. Ο τοίχος γκρεμίζεται, τα παλιά έρημα κτίρια κατεδαφίζονται, το μόνο που απομένει πια να θυμίζει την πρώτη του χρήση, είναι η επίτηδες αφημένη καμινάδα ! Το αποτέλεσμα είναι θεαματικό. Για το Αιγάλεω των 50.000 κατοίκων, κυριολεκτικά ευεργετικό !

Το θαύμα, δεν κρατά για πολύ. Ήδη το 1977, μεγάλο κομμάτι (1) δίνεται για την κατασκευή των ΚΑΤΕΕ (νυν ΤΕΙ Αθήνας). Σιγά-σιγά επί διαφόρων δημάρχων, ακολουθείται, δυστυχώς, η ευκολία, για να χτιστούν μέσα σχολεία (2), η Σχολή του ΟΑΕΔ (3), ένα μικρό Δημοτικό Θέατρο (4) και διάφοροι Αθλητικοί χώροι (5). Το αποτέλεσμα είναι αυτό που βλέπετε στην φωτογραφία τόσο εύγλωττα: Σχεδόν το μισό πάρκο δεν είναι πια πάρκο (τα 2/5 είναι τσιμέντο) !...


Ακόμη κι έτσι, αυτή τη στιγμή αποτελεί το κόσμημα της περιοχής, κυριολεκτική ανάσα για τους Αιγαλιώτες (και όχι μόνον). Τα ΤΕΙ, μπορεί να ‘έκοψαν πολλά δέντρα’ αλλά σαν δημόσια Ανώτατη Σχολή, πρόσφερουν στο κάτω-κάτω μια σημαντική οικονομική ένεση σ’ όλη την γύρω περιοχή. Τα σχολεία (Δημοτικά, Γυμνάσια και Λύκεια) έλυσαν αρκετά το παλιό πρόβλημα του Δήμου, καθώς αποσυμφόρησαν  το πάλαι ποτέ μοναδικό Δημόσιο σχολικό κτίριο της περιοχής (όπου πήγαινα κι εγώ, πρωί απόγευμα, βεβαίως). Στο Θεατράκι, κάθε καλοκαίρι έρχονται πολλές κι ανάμεσά τους καλές δουλειές, άλλωστε το ίδιο δεν είναι και καμιά τεράστια κατασκευή. Όσο για τους αθλητικούς χώρους, αυτοί, ούτε πολύ τσιμέντο πρόσθεσαν απ’ τη μια, απ’ την άλλη δεν μπορείτε να φανταστείτε πόσος κόσμος, νέοι, παιδιά, μεγάλοι, τους χαίρονται κάθε μέρα !..

Το Μπαρουτάδικο όμως, βρίσκεται πια στα όριά του. Δεν αντέχει, ούτε άλλο κουτσούρεμα, ούτε άλλο τσιμέντο. Μαθαίνω πως ο δήμος θέλει να αποσπάσει ακόμη ενάμιση στρέμμα περίπου, να φτιάξει έναν παιδικό σταθμό. Ακούω πως δεν είναι απαραίτητος, την ώρα που οι ήδη υπάρχοντες δεν έχουν πόρους και υπολειτουργούν. Πρόκειται για μια τουλάχιστον περίεργη απόφαση, με άρωμα ..μίζας !! Στα γύρω σπίτια (απ’ το σημείο που θέλουν να αποσπάσουν) οι κάτοικοι ήδη δραστηριοποιούνται.

Το πλέον ανησυχητικό, όμως, είναι πως το ‘Άλσος του Αιγάλεω’ έχει μπει στις λίστες για τα ‘πιθανά’ δημόσια ακίνητα ‘προς αξιοποίηση’ !! Ξέρετε! Εκείνη την ‘αξιοποίηση της δημόσιας περιουσίας’, που υποσχεθήκαμε στους ‘εταίρους’ και τους ‘δανειστές’ μας ! Τα πράγματα είναι επομένως πολύ ανησυχητικά, όταν έχεις να κάνεις με τους νενέκους που μας κυβερνάν !

Γιατί, απλούστατα, τι σκατά ‘αξιοποίηση’ άλλη να κάνεις, σ’ έναν χώρο που τον ξέσκισες κυριολεκτικά επί 35 χρόνια; Το μυαλό μου δυο πράγματα μπορεί να φανταστεί: Είτε κι άλλο  τσιμέντο (σε βάρος του πάρκου), είτε ‘ιδιωτικοποίηση’, που πάει να πει, να πληρώνει κανείς για να μπει να κάνει την βόλτα του !!

Ότι απ’ τα δυο, και να σκέφτεται ο άθλιος νους τους, εάν τα επιχειρήσουν, στο Αιγάλεω δεν θα γίνει μια 'απλή Κερατέα'. Γιατί, εδώ μιλάμε για το ΠΙΟ ΑΓΑΠΗΜΕΝΟ ΚΟΜΜΑΤΙ ΔΗΜΟΣΙΟΥ ΧΩΡΟΥ ενός Δήμου της Δυτικής Αθήνας, που δεν έτυχε και ποτέ της φροντίδας εκείνης που απολάμβαναν άλλοι …βορειότεροι δήμοι στο λεκανοπέδιο. Και που από τύχη σχεδόν, απέκτησε τον πνεύμονα αυτόν όχι μόνον πρασίνου, αλλά και πραγματικής αναψυχής, κοινωνικής συνεύρεσης, κλπ. 


Θα υιοθετήσω, λοιπόν, το σύνθημα που τελευταία όλο και περισσότερο βλέπω να το γράφουν οι νέοι, σε διάφορα σημεία της συνοικίας μας, και που να πω την αλήθεια, ήταν εκείνο πρώτο, που μ’ έκανε να ανησυχήσω:

ΚΑΤΩ ΤΑ ΞΕΡΑ ΣΑΣ ΑΠ’ ΤΟ ΜΠΑΡΟΥΤΑΔΙΚΟ !

Δευτέρα, 8 Οκτωβρίου 2012

Υψηλή ευκρίνεια..


Το σύστημα ‘ρετάρει’. Αποσυντονίστηκε, αλλού βαράει το έμβολο, αλλού σπινθηρίζει το μπουζί, ανεβάζει στροφές χωρίς αιτία, πάει να σβήσει στην κατηφόρα. Πουθενά αυτή η παραφροσύνη δεν γίνεται τόσο φανερή, απ’ όσο στην τηλεόραση.

Ενώ στα δελτία ειδήσεων, στις πολιτικές συζητήσεις, κλπ, δεν ακούς τίποτε άλλο παρά για την κρίση, τα μέτρα, κλπ, παντού αλλού, και κυρίως στα σήριαλς, κρίση δεν υφίσταται ! Ιδιωτικά και δημόσια κανάλια προβάλλουν συνήθως ‘μυθοπλασίες’ (τι λέξη κι αυτή) γυρισμένες εκτός ‘κρίσεως’. Όπου όλοι ζούσαν καλά κι εμείς καλύτερα. Όπου τα σπίτια ήταν περίπου παλάτια, και το βαρύτερο πρόβλημα που είχαν να αντιμετωπίσουν οι άνθρωποι άντε να ήταν το κέρατο που τους φορούσε η γυναίκα τους ή οι αταξίες του παιδιού τους στο σχολείο ! Η δημόσια, μάλιστα τηλεόραση, ξεθάβει ενίοτε σειρές τόσο παλιές, που το βίντεο έχει απομαγνητιστεί και η εικόνα ‘βάφει’ ! Ο Παπαδόπουλος ερωτεύεται ξανά την Κομνηνού και η ‘Δημάδη’ κατασκοπεύει ξανά τα αρχεία των Γερμανών στην ‘κομαντατούρ’ !...

Η δημόσια τηλεόραση, ποιος ξέρει με τι λεφτά, αντεπιτίθεται φέτος στα σοβαρά στην ‘φτώχια’ της καταρρέουσας ‘ιδιωτικής’. Εδώ και έναν μήνα, το τρέιλερ πάει σύννεφο ! Εδώ το καλό το πράγμα, το ‘οβρωπαικό’! Αποσιωπείται η συνέχεια: Διότι σας τα πρήξανε με τις τούρκικες μαλακίες ! Πάρε κόσμε ! Πέντε ολοκαίνουριες σειρές ! Και δώσ’ του ‘με την εγγύηση του BBC’. Και ξανά μανά, ‘σειρές που έσπασαν τις τηλεθεάσεις’ ! Και πάρε ίντριγκες σε πύργους με δούλους κι αφέντες ! Και ματαξαναπάρε, την ‘δανέζικη σχολή’ (ποια είναι καλέ αυτή;) που τα λέει όλα με τ’ όνομά τους ! Και πάρε τα νέα μανουλομάνουλα του Αγγλικού θεάτρου παρέα με κάτι συμμαθήτριες του Σερ Λόρενς Ολίβιε που επιζούν ακόμη !

Από πίσω, βέβαια, απ’ την εποχή ακόμη του ‘Γιωργάκη’ –και μην μου πείτε πως είναι τυχαίο- στα πλαίσια της ‘μεταστροφής της Ελληνικής Οικονομίας’ προς άλλες ‘παραγωγικές’ ατραπούς, εκεί στην δημόσια τηλεόραση, έχει στηθεί μια αγροτο-πρασινο-μαλακισμένη προπαγάνδα άνευ προηγουμένου ! Και να ‘αυτοί που πήραν τα βουνά’ κοιτάχτε τους πώς ζούνε, μια χαρά, σαν τα ..στρουμφάκια μες το δάσος ! Και να κάτι ‘πράσινες ζωές’, όπου το ζευγάρι που έβαλε τις κοτούλες του και τον μπαχτσέ του, και τα αγγουράκια του τα ..σέξι, κοιτάξτε τους τι ωραία που περνάνε ! Και να οι ‘Κυριακές στο χωριό’, ελάτε κι από μας καλέ, ν’ αφήσετε κάνα φράγκο, θα σας φιλέψουμε και ντόπιο καρυδάκι γλυκό, θα σας πάμε να δείτε και κάτι αρχαίες πέτρες που έχουν μείνει δωνά πιο κάτ’ !

Και ασφαλώς, δεν λείπει ο γνωστός εξυπνάκιας με τις τιράντες αλά ‘μικρό σπίτι στο λιβάδι’ να περηφανεύεται ‘εδώ δεν έχουμε κρίση’: Δεν έχεις κρίση μαλάκα, εφόσον έχεις πίσω απ’ την ‘φάρμα’ το τέσσερα επί τέσσερα, φουλαρισμένο βενζίνα, που άμα κάνα βράδυ σου πέσει βαρειά  η ‘οικολογική προβατίνα’ θα σε πάει η σύζυξ στο νοσοκομείο ‘κάτω στον πολιτισμό’ ! Δεν έχεις κρίση μαλάκα, όσο εκεί κάτω στον πολιτισμό λειτουργεί ακόμη αυτό το νοσοκομείο, γιατί άμα το βρεις κλειστό, μάλλον θα πεθάνεις πριν καταλάβεις πως …έχεις κρίση και ‘κει πάν’ !..

Εν πάσει περιπτώσει, Ιδιωτικά ή Δημόσια, Βρετανικά ή Τούρκικα, προπαγανδιστικά ή αθώα, όλα στο τέλος, γελοιοποιούνται, διότι από κάτω τους τρέχει το ένα ! Το μοναδικό! Το παντοτινό! Το ..ηλίθιο ‘χαλί’ των διαφημίσεων !

Γιατί δεν γίνεται να μην μ' εκνευρίσει η επιμονή των διαφημιστών, να αγοράσω αυτοκίνητο, την ώρα που σε λιγάκι δεν θα 'χω λεφτά να βάλω βενζίνη στο παλιό ! Ή το θράσσος τους, να μου πλασάρουν κινητά τηλέφωνα στην εξευτελιστική τιμή των 300 plus ευρώ, την ώρα που σκέφτομαι σοβαρότατα να επιστρέψω στην προ-κινητών εποχή !..

Ξυπνάτε παλικάρια ! Την ώρα που εμείς ανακαλύπτουμε πως μπορούμε να ζήσουμε ‘και χωρίς’, εσείς επιμένετε να μας ‘φορτώσετε’ κι άλλα ακόμη ‘με’ ! Και δεν αμφιβάλλω. Υπάρχουν οι λιγοστοί εκείνοι Έλληνες, που ακόμη μπορούν να το πάρουν το κινητό, ή να αλλάξουν το αυτοκίνητο ! Και χαλάλι τους, ειλικρινά δεν τους ζηλεύω: Πόσοι στο διάτανο, όμως, είναι όλοι αυτοί, ώστε να συμφέρει να διαφημίζονται όλα ετούτα, τηλεοπτικά;;

Εν πάσει περιπτώσει, -εκείνοι πληρώνουν, χεστήκαμε- το πιο αστείο είναι πως δεν άλλαξε καθόλου η ΓΛΩΣΣΑ των διαφημίσεων ! Καθόλου το status ζωής στο οποίο ποντάρουν ! Κι εδώ, βέβαια, μιλάμε για διαφημίσεις που δημιουργούνται, που σχεδιάζονται ΤΩΡΑ ! Δεν μιλάμε για παμπάλαιες σειρές !

Κι όμως: Τα σπίτια είναι όπως ήταν και προ κρίσεως: Τεράστια. Χλιδάτα. Αγορασμένα, ασφαλώς τοις μετρητοίς (χωρίς στεγαστικό να ‘τρέχει’) και σε περιοχές με χαράτσι τουλάχιστον 15 ευρώ το τετραγωνικό !  Tα πρόσωπα είναι όπως ήταν και προ κρίσεως: Χαρούμενα. Ξένοιαστα. Νεανικά. Χωρίς προβλήματα!  Oι νέοι, βέβαια, κάνουν ότι έκαναν και προ κρίσεως: Διασκεδάζουν στα ίδια μέρη. Πηγαίνουν διακοπές στα ίδια νησιά. Ντύνονται τα ίδια επώνυμα ρούχα όπως και πριν: Κι ας έχουν αυτοί οι νέοι, 53% ανεργία ! Αποτέλεσμα: Ότι και να παρακολουθείς. Είτε το τούρκικο (που τα μιλάει ‘λαϊκά’ σαν τον Μεϊμαράκη), είτε το BBσένιο, το ‘ανωτέρας’, δεν την γλιτώνεις: Θα σου την πέσει σφήνα ο διαφημιστής, και θα στα ζαλίσει, που δεν αγόρασες τον ‘μαγικό κύβο που τα κάνει αυτομάτως όλα …γκουρμέ’ !!...

Θα μου πείτε, τι θέλεις να σου δείξει; Κανέναν καταθλιμμένο νεόπτωχο, να τον σώζει απ’ την …αυτοκτονία το τάδε …παριζάκι ;; Και θα έχετε δίκιο: Το marketing, κρατικό ή ιδιωτικό, ΔΕΝ ΞΕΡΕΙ ΑΛΛΗ ΓΛΩΣΣΑ ! Αλυσοδεμένο σφιχτά με το ίδιο το σύστημα που το γέννησε και το χρησιμοποίησε. Γελοιοποιούμενο καθημερινά απ’ την ίδια τη πραγματικότητα, ακολουθεί την μοίρα του: Οδεύει προς τον ίδιο βυθό, ελπίζοντας μονάχα σ’ ένα θαύμα ! Ή σ’ έναν από μηχανής Θεό ! Η σε μια …Μέρκελ, το ίδιο είναι._

Τετάρτη, 3 Οκτωβρίου 2012

Τότε..

Την ώρα που οι ταχυδακτυλουργοί της εξουσίας, με το δεξί τους χέρι, ‘ανεμίζουν’ στα θαμπωμένα μάτια μας το σκάνδαλο Μεϊμαράκη-Λιάπη-Βουλγαράκη, συλλαμβάνουν επώνυμο επιχειρηματία για χρέη στο δημόσιο και τελειώνουν θεατρικά με το καλύτερο, την λίστα-φάντασμα, που ήταν και δεν ήταν, πήγε και δεν πήγε, μπορεί ή δεν μπορεί να χρησιμεύσει, κλπ, με το άλλο χέρι το κόλπο έχει ολοκληρωθεί: Σε λίγες μέρες τα αίσχιστα ‘μέτρα’ του ΔΝΤ και της τρόικας θα έχουν περάσει απ’ την Βουλή, θα έχουν γίνει νόμος του κράτους!
Δεν χρειάζεται καν να επιχειρηματολογήσει κανείς για το περιεχόμενο αυτού του τερατουργήματος. Το λένε από μόνοι τους: Απ’ τα 13 δις που ζητά η τρόικα, τα 9 περίπου θα τα πληρώσουν οι φτωχοί ! Τα υπόλοιπα τέσσερα (που θα αποδειχθούν δεκατέσσερα έτσι που πάει το πράγμα) θα γίνουν λιγότερο Κράτος: Υγείας, Παιδείας, Ασφάλειας: Κι αυτά, δηλαδή, οι φτωχοί θα τα πληρώσουν !...
Πίσω, στα παρασκήνια, μακριά απ’ τον ταχυδακτυλουργό που δίνει την παράστασή του, το πλιάτσικο ολοκληρώνεται: Ο κ. Χατζηδάκης, ξεπουλάει αυτή την ώρα –που κανείς δεν προσέχει-  δεν ξέρω κι εγώ πόσα λιμάνια και αεροδρόμια. Ο ΟΠΑΠ χαρίζεται έναντι πινακίου φακής. Η SIEMENS ρυθμίζεται ‘εξωδικαστικά’ έναντι ψίχουλων, μια μόλις μέρα πριν ‘μεταβεί ο κ. Πρωθυπουργός στην κυρία Καγκελάριο’! Το Φυσικό Αέριο, έχει πάρει ήδη τον δρόμο της ‘ιδιωτικοποίησης’ πολύ πριν απ’ τις εκλογές! Τράπεζες χαρίζονται σε γνωστούς και φίλους ! Κι ένας Θεός ξέρει πόσα ακόμη θα ακολουθήσουν: Ορίστε ! Είμαστε καλά παιδιά κυρία Γερμανία ! Λιγάκι ακριβούτσικη, βέβαια, η ‘σωτηρία’ σας, αλλά χαλάλι…
Το ΚΚΕ κάθεται στο μπαλκόνι του Περισσού –σαν τον Αγά εκείνον του Καζαντζάκη- και χαζεύει ηδυπαθώς τα τεκταινόμενα στην ‘Λυκόβρυση’! Στις εκλογές κατέρχεται για το θεαθήναι! ΔΕΝ ΘΕΛΕΙ καμιά σχέση με την εξουσία! Εκείνο που θέλει, είναι να ΔΙΚΑΙΩΘΕΙ, όταν με χρόνους με καιρούς οι ‘λαοί επαναστατήσουν’, γκρεμίσουν τον Καπιταλισμό, ασχέτως του πότε στο διάτανο θα συμβεί αυτό! Κατά τα άλλα, ανησυχεί ‘δια την άνοδο της Χρυσής Αυγής’! Τι κι αν ο ΣΥΡΙΖΑ βγάλει 35% στις επόμενες: Αριστερή κυβέρνηση δεν βγαίνει με το ΚΚΕ κλειδαμπαρωμένο! Κι επειδή συμφώνως με την θεωρία δεν γίνεται τώρα οι Ρεβιζιονιστές να ηγηθούν οτιδήποτε σωστού, για την ώρα ποτίζουμε πάλι το δέντρο με θυσίες: Αυτή τη φορά της γενιάς του παιδιού μου…
Στον ΣΥΡΙΖΑ οι πέντε-έξη νοματαίοι του ‘οικονομικού’ επιτελείου, δεν συμφωνούν επί του πρακτέου ! Έχουν χωριστεί σε δυο ομάδες, την ‘ριζοσπαστικότερη’ και την ‘μετριοπαθέστερη’ ! Ακόμη δεν ανέλαβαν, διαφώνησαν ! Και βέβαια: Ούτε η παραμικρή ΥΠΟΨΙΑ, μήπως η επίμονη μαλακία ‘να μείνουμε στο ευρώ και στην Ευρώπη’ μπάζει! Την ίδια ώρα που η διάγνωσή τους μοιάζει σωστή (η Ευρώπη των δύο ταχυτήτων, κλπ) προσκυνάνε τον ‘Ευρωπαϊκό προσανατολισμό’ ! Και δεν λέω, μπορεί εκλογικά να είναι σωστή η τακτική. Δεν λέω, μπορεί να ΦΑΙΝΕΤΑΙ δύσκολη μια λύση δήθεν (Οι Άγγλοι ήταν μαλάκες που δεν μπήκαν) απομονωτική, μια έξοδος ας πούμε σε εθνικό νόμισμα: Όμως απ’ το σημείο αυτό μέχρι του να ονειρεύεσαι πως θα στρίψεις το project του ευρώ σε φιλολαϊκές τροχιές υπάρχει απόσταση. Και καλό θα ήταν να λες πού και πού και κανένα ‘βλέποντας και κάνοντας’…
Υπό αυτές τις συνθήκες, μοιάζει αναπόδραστη –για την ώρα- η επικράτηση των κακών. Όπου –μην ανησυχείτε- δεν θα έλθει κανένας καπιταλιστικός μεσαίωνας: Απλά η ζούγκλα των αγορών θα ολοκληρωθεί, το ‘δημόσιο αγαθό’ θα εξαφανιστεί παντελώς κι ο ανίσχυρος θα πετάγεται στον Καιάδα της ..τέταρτης εθνικής!  Τα παγκόσμια κοράκια θα μοιράσουν τους πόρους κατά πώς θέλουν, θα βιάσουν το περιβάλλον, θα παγκοσμιοποιήσουν την φτώχια του 99% έναντι του πλούτου των ελαχίστων: Αναδυόμενη αγορά της τενεκεδούπολης θα σε κάνω κι εσένα βρε μπαγάσα Έλληνα! Ποιος στη χάρη σου !...
Τότε ίσως. Μόνον τότε. Ίσως βρεθεί κάποια αριστερά –όχι ετούτη των ..τσακωμένων και των κουφών- που να πάρει απ’ το χέρι ετούτον τον λαό των χιλιοπροδομένο, και να τον οδηγήσει στο φως. Να πάρει απ’ το χέρι ετούτο τον λαό τον διχασμένο, που στέλνει ευχαριστήρια γράμματα στην Μέρκελ και τον Τόμσεν και ψηφίζει ζαλισμένος Μιχαλολιάκο. Να τον πάρει απ’ το χέρι, και να τον οδηγήσει όχι στο φώς των υδρογονανθράκων, του υψηλού τουρισμού, της δια βίου μάθησης, και της ‘επιχειρηματικότητας με κοινωνική ευαισθησία’ ! Προς Θεού, ούτε στο φώς της ‘καινοτομίας’, της ‘ανταγωνιστικότητας’ και των φωτοβολταϊκών!..
 Να τον πάρει απ’ το χέρι και να τον οδηγήσει στο φώς της σύναξης, της αλληλεγγύης, της αξιοπρέπειας, της ξανά Κοινωνίας…

Σάββατο, 29 Σεπτεμβρίου 2012

ΣΗΜΑ ΚΙΝΔΥΝΟΥ



Η πιο κάτω επιστολή, έφτασε σαν σχόλιο στην προηγούμενη ανάρτηση. Για ευνόητους λόγους από ‘ανώνυμο’. Θεωρώ υποχρέωσή μου να την αναρτήσω. Ευχαριστώ τον αποστολέα της, που με συμπεριέλαβε στους πιθανούς ‘διανομείς’ της.
Επί της ουσίας, τα λέει όλα μόνη της, δεν χρειάζεται ‘επεξηγήσεις’. Στην λιτότητά της αποτελεί τραγικό σήμα κινδύνου. Ξέρω, πως αντιμετωπίζουμε ως κοινωνία πολύ ‘γενικότερα’ προβλήματα, ετούτη την εποχή, μα η προσοχή μας στον ‘ειδικό’ στην περίπτωση αυτή καθόλου δεν αποτελεί πολυτέλεια.
Την ώρα που εμείς οι ‘ελεύθεροι’ νοιώθουμε ήδη την ασφυξία, σ’ ένα κράτος που κατεδαφίζεται απ’ τα κοράκια, μπορούμε να φανταστούμε τι αντιμετωπίζουν αυτοί οι ‘κρατούμενοι’ άνθρωποι..

ΑΝΩΝΥΜΟΣ:
Mέχρι πότε θα συνεχίζει να κωφεύει ο υπουργός “Δικαιοσύνης” ; ; ;

Κραυγή Κρατουμένων: Ζητάμε μια στοιχειώδη αξιοπρέπεια – 15η ΗΜΕΡΑ ΑΠΕΡΓΙΑΣ

Οι κρατούμενοι σε Κορυδαλλό,Τρίκαλα, Γρεβενά, Λάρισα, Δομοκό, Αλικαρνασσό, Κέρκυρα, Πάτρα, Μαλανδρίνο, Κομοτηνή, Διαβατά, Χίο, Κω, Κομοτηνή και Άμφισσα συμμετέχουν σχεδόν καθολικά στην αποχή από τις εργασίες.

Όπως σημειώνεται από την Πρωτοβουλία για τα Δικαιώματα των Κρατουμένων «η μορφή αυτή αγώνα μπλοκάρει στην ουσία τη λειτουργία της φυλακής, καθώς οι περισσότερες εργασίες (μαγείρεμα, διανομή συσσιτίου, καθαριότητα, αποκομιδή των σκουπιδιών, διαφόρων ειδών μεταφορές, μπακάλικο, καφενείο κ.λπ. ακόμα και η διανομή των πραγμάτων που μπαίνουν στη φυλακή μέσω του επισκεπτηρίου) γίνονται από τους κρατούμενους».

Οι κρατούμενοι ζητούν:
ΑΙΤΗΜΑΤΑ :

- άμεση αποσυμφόρηση των φυλακών, καλύτερες συνθήκες διαβίωσης (καθαριότητα, συσσίτιο, θέρμανση κ.λπ.),

- καθημερινή παρουσία γιατρού και ουσιώδη ιατροφαρμακευτική περίθαλψη, περισσότερα μεροκάματα και διευκόλυνση μεταγωγής κρατουμένων στις
αγροτικές φυλακές,

- να μοιράζονται σε τακτική βάση είδη πρώτης ανάγκης από την κοινωνική υπηρεσία, κατάργηση του φόρου κατανάλωσης κατά την αγορά προϊόντων από τον μπακάλη, αλλά και να μετατραπεί το όριο για την υφ’ όρον απόλυση για τις ποινές κάθειρξης στα 3/7 από τα 3/5 που είναι τώρα,

- να αντιμετωπίζεται ως ποινή φυλάκισης αυτή που επιβάλλεται μέχρι 10 έτη ανεβάζοντας το όριο των 5 ετών,

- να καταργηθεί το άρθρο 108 ΠΚ και να συγχωνεύεται η νέα ποινή με την προηγούμενη αναστολή,

- να γίνεται άμεσα απέλαση όσων αλλοδαπών έχουν εκτίσει την ποινή τους εάν το επιθυμούν,

- να καταργηθεί η υποτροπή για τους τοξικοεξαρτημένους, να αναγνωρίζεται η ιδιότητα του τοξικομανή και να καταργηθεί το άρθρο 23 και 23Α για τα ναρκωτικά, να διαγραφούν όλες οι πειθαρχικές ποινές,

- να δίνεται η τακτική άδεια σε όσους τη δικαιούνται με βάση τα αντικειμενικά κριτήρια του νόμου,

- να γίνει η ισόβια ποινή 12 και 4 χρόνια (μεροκάματα) από 16 και 4 (μεροκάματα) που είναι σήμερα και να μειωθεί το ανώτατο όριο έκτισης ποινής στα 20 έτη και να εκτίεται το ίδιο και στις ποινές ναρκωτικών,

- κατάργηση του νόμου περί εγκληματικής οργάνωσης και των άρθρων 187, 187Α και 187Β ΠΚ, να μην εξαιρούνται τα άρθρα 380 και 374 του ΠΚ από τις προηγούμενες ευεργετικές διατάξεις νόμων, αποποινικοποίηση της προσωπικής χρήσης ναρκωτικών ουσιών, να αναγνωρίζεται δικαστικά η πραγματογνωμοσύνη περί τοξικοεξάρτησης, όπως ορίζει η ανάλογη υπουργική απόφαση.

ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΕΞΟΝΤΩΣΗ ΤΩΝ ΚΡΑΤΟΥΜΕΝΩΝ

NA ΣΠΑΣΕΙ Η ΣΙΩΠΗ ΤΩΝ ΜΜΕ

Δευτέρα, 24 Σεπτεμβρίου 2012

Βρήκα 10 δις κε Τόμσεν !!...


Μέσα στην ‘αγωνία’ των ‘σκληρών’ διαπραγματεύσεων με τον κ. Τόμσεν –θα πάει η σύνταξη στα 67, δεν θα πάει, θα φορολογηθούν τα νοίκια, δεν θα φορολογηθούν, θα φορολογηθούν οι επιχειρήσεις με 30%, δεν θα φορολογηθούν και –βέβαια και τελικά- θα μείνουμε, δεν θα μείνουμε ..προσκυνημένοι στο …ευρώ. Μέσα στην ‘αγωνία’ σύσσωμου του Ελληνικού λαού, εάν και με ποιόν τρόπο θα βρεθούν τα 11,5 δις (για να πάρουμε τα 32, άρα συμφέρει), σκάει μύτη η REAL το Σαββατοκύριακο και βγάζει στην φόρα σκάνδαλο ξεπλύματος μαύρου πλούτου 10 δις !!!!....
Ω ρε, τι μας λέτε τώρα;; Ποιος ελεύθερος επαγγελματίας και ποια ταβερνιάρισσα στην Ύδρα;;; Ποιος πλανόδιος μετανάστης και ποιος ‘διεφθαρμένος’ Δημόσιος Υπάλληλος;; Ας τους όλους ελεύθερους κυρ εισαγγελέα μου ! Πήγαινε πιάσε τους δυο-τρεις αυτούς να καθαρίσουμε ! Τι κάθεσαι;; Και πού ‘σαι: Χεστήκαμε εάν εμπλέκονται οι πολιτικοί ! Τους δυο, άλλωστε τους είχαμε σβήσει απ’ τον χάρτη. Ο τρίτος, πάει κι αυτός σιγά-σιγά στην μοίρα του ! Ας τους αυτούς: Τα λεφτάκια κυνήγα ! ΔΕΚΑ ΔΙΣ ! Ούτε ένα, ούτε δύο !....
Θα μου πεις, πάν αυτά ! Πετάξανε, σ’ άλλη γη, σ’ άλλα μέρη ! Πετάξανε, κάπως σαν τα ..Ελγίνεια, εκεί στο city, κι ας έλθει τώρα ο Πάγκαλος να μου ξαναπεί πως κι αυτά ‘μαζί τα φάγαμε’ !....
Πέρα απ’ το κωμικοτραγικό του πράγματος, τα ‘σκάνδαλα’ ποτέ δεν ‘σκάνε’, έτσι για να ‘σκάσουν’. Ποτέ, η χρονική στιγμή που εμφανίζονται δεν είναι τυχαία. Κι ανάθεμά με, εάν καταλαβαίνω γιατί τούτο εδώ το φρέσκο, βγήκε τώρα στην φόρα.
Τώρα που η αριστερά καλεί σε κινητοποιήσεις και διαδηλώσεις. Τώρα που τα γκάλοπ την εμφανίζουν κοντά στον Σαμαρά. Τώρα που πίσω απ’ τις τρομο-διαρροές και τα διασταυρούμενα πυρά τους, το απίστευτο ξεπούλημα συνεχίζεται. Τώρα που πλασάρεται εντέχνως μια ύποπτη ‘λαϊκή’ ‘ενότητα’ πάνω, τάχα, από ιδεολογίες και κόμματα (βλέπε Τράγκα στο ‘κόντρα’) . Τώρα που ο φασισμός τροφοδοτείται απ’ την κατάθλιψη και υιοθετούνται οι προτάσεις του απ’ την εξουσία…
Ας μείνουμε, λοιπόν, προσηλωμένοι στον στόχο μας. Προσηλωμένοι στο όραμα μιας Ελλάδας με ΑΛΛΗ πολιτική. Προσηλωμένοι στην αποκαθήλωση του σάπιου. Προσηλωμένοι στην Δημοκρατία –όση απέμεινε. Το ‘τρέχον’ σκάνδαλο –όσο κι αν είναι υπέρογκο, σχεδόν ..ειρωνικό- δεν έχει να μας πει κάτι καινούριο. Τίποτε που δεν το ξέραμε..  

Παρασκευή, 14 Σεπτεμβρίου 2012

Ο Κοινός Νους..



Αφού, λοιπόν, ο μαλάκας ο ‘κοινός νους’ το απαιτεί, για μια στιγμή ας αφήσουμε στο πλάι όλες τις ‘ηθικές’ και τις ‘ιδεολογίες’ που μας οδηγούν στην ‘ανθρωπιστική’ μας προσέγγιση στο ζήτημα των μεταναστών. Κι αφού όλοι οι ‘νοικοκυραίοι’ αυτής της κοινωνίας, ‘δεξιότεροι’, ‘δεξιοί’, ‘αριστεροί’ κι ‘αριστερότεροι’ (ασχέτως, δηλαδή, εκλογικής συμπεριφοράς), στο πίσω μέρος του μυαλού τους, εν τέλει συμφωνούν πως οι μετανάστες αποτελούν πρόβλημα, το οποίο, μάλιστα πρέπει να λυθεί ‘με οποιονδήποτε τρόπο’, ας γίνουμε κι εμείς, εδώ, για μια ανάρτηση ..ρεαλιστές, ας κατεβούμε στο επίπεδο της καθημερινότητας.

Ερώτημα, λοιπόν, πρώτο: Ποιος μετανάστης; Γιατί, συγνώμη τώρα, αλλά πιστεύει κανείς στα σοβαρά, πως μπορούμε σε μια λέξη να τσουβαλιάσουμε ένα εκατομμύριο (νούμερο μαγικό από πουθενά πιστοποιημένο) διαφορετικούς νοματαίους; Και να δεχθώ, εγώ, πως ΟΛΟΙ –και το ένα εκατομμύριο- μπήκαν παράνομα στην χώρα. Αυτό, τάχα, τους κάνει όλους ίδιους; Ίδιος είναι αυτός που μπήκε προχτές με εκείνον που έχει έρθει πριν δεκαπέντε, είκοσι ή και παραπάνω χρόνια, έκανε δουλειές, γέννησε τα παιδιά του, τα έστειλε στο σχολείο, κλπ; Είναι ίδιος εκείνος που μαζεύει ελιές στην Μεσσηνία (κατά κανόνα ανασφάλιστος και κακοπληρωμένος) με τον άλλο που κλέβει εξοχικά ή φέρνει λαθραία τσιγάρα; Είναι ίδιος ο φουκαράς που στοιβάζεται στο λιμάνι της Πάτρας για να την κάνει γι αλλού (πληρώνοντας φυσικά τους ΝΤΟΠΙΟΥΣ λαθρομεταφορείς) με τον μαφιόζο που κάνει εμπόριο λευκής σάρκας και ξεπλένει μαύρο χρήμα ανοίγοντας μαγαζάκια-βιτρίνες;; Απάντηση: Ακόμη και ο ‘κοινός νους’ δεν θα μπορούσε να μην δεχθεί, πως περίπτωση από περίπτωση διαφέρει τραγικά (επομένως θα έπρεπε να διαφέρει και η αντιμετώπιση) και, πάντως, πως η λέξη ‘μετανάστης’ δεν εξηγεί, τελικά, απολύτως τίποτε! 

Ερώτημα, δεύτερο, συμπληρωματικό του πρώτου: Ποια ‘εγκληματικότητα’; Γιατί, βέβαια, η ενδεικτική περιγραφή των παρανομιών που έκανα πιο πάνω, δείχνει ολοφάνερα πως δεν υφίσταται έγκλημα ‘μετανάστης’. Ο μετανάστης κάλλιστα μπορεί να είναι καθ’ όλα νόμιμος στη συμπεριφορά του (εκτός ίσως απ’ τα χαρτιά που δεν μπορεί να του χορηγήσει το Ελληνικό Κράτος), όπως βέβαια μπορεί να είναι και παράνομος. Και, βέβαια, ο ‘κοινός νους’ δεν μπορεί να μην συμφωνεί πως το πρόβλημά μας, είναι η παρανομία κι όχι το ποιος την διαπράττει. Μαφιόζος, νονός της νύχτας, μπορεί να είναι (και είναι ενίοτε) κάλλιστα και ο Έλληνας. Λαθρεμπόριο (και παραεμπόριο) μπορεί να κάνει εξίσου καλά και ο ‘ξένος’ και ο ‘ντόπιος’. Κλέφτης μπορεί να είναι ο οποιοσδήποτε. Όταν κάποιοι, λοιπόν, σπάνε πάγκους μικροπωλητών που δεν έχουν άδεια, απλά ψεύδονται όταν μιλούν για ‘μετανάστες’. Οι συγκεκριμένοι ήσαν απλά μετανάστες. Επιλέχτηκαν επίτηδες να είναι μετανάστες. Για ευνόητους λόγους. Απάντηση: Το έγκλημα έχει πολλά ονόματα, στα οποία δεν περιλαμβάνεται η λέξη ‘μετανάστης’.

Ερώτημα τρίτο, ίδιο με το δεύτερο: Ποια ‘εγκληματικότητα’; Ας προσπαθήσει, λιγάκι, ο μπαγάσας ο ‘κοινός νους’ να αναρωτηθεί: Όταν το Ελληνικό Κράτος δεν μπορεί να εγγυηθεί και να διασφαλίσει την ασφάλεια ημών των Ελλήνων, πόσο ΑΠΡΟΣΤΑΤΕΥΤΟΙ είναι αυτοί οι ‘μετανάστες’ απέναντι στην ΔΙΚΗ μας ‘εγκληματικότητα’. Γιατί, δεν μπορεί να μην έχετε ακούσει το περιστατικό όπου Έλληνας νταλικέρης έβαλε στα έγκατα του φορτηγού δεν ξέρω κι εγώ πόσους φουκαράδες, εκ των οποίων κάποιος πέθανε κιόλας. Δεν μπορεί να μην έχετε ακούσει για εκείνους που ‘νοικιάζουν’ τα σπίτια τους με το κεφάλι, κονομάνε χοντρά –εν μέσω κρίσης- και βέβαια δεν δηλώνουν σε καμία Εφορία ούτε το παραμικρό ευρουλάκι, αφού οι μετανάστες εκ του ασφαλούς δεν θα κάνουν ποτέ δήλωση για να γίνει διασταύρωση. Η χοντρή πλάκα είναι πως οι ίδιοι αυτοί ‘νοικάρηδες’ σίγουρα θα είναι γραμμένοι στο σωματείο της γειτονιάς τους, ‘ενάντια στους μετανάστες’ και θα το παίζουν διαμαρτυρόμενοι ! Κι ας προσπαθήσει ο ‘κοινός νους’ να αναλογισθεί πόσες εκατοντάδες χιλιάδων μεταναστών αυτή τη στιγμή θα δουλεύουν ανασφάλιστοι, κακοπληρωμένοι, αδήλωτοι, στα χέρια του ‘υγιούς μικρομεσαίου’ Έλληνα επιχειρηματία, αγρότη, ξενοδόχου, εργολάβου, κλπ, κλπ. Θα θυμάστε, ασφαλώς, τον Αιγύπτιο που έπεσε και σκοτώθηκε, καθαρίζοντας ‘νοικιασμένος’ τα τζάμια του ..Υπουργείου Εργασίας !! Απάντηση: Υπάρχει σαφέστατα μια ντόπια εγκληματικότητα (όχι μόνο οικονομική) που διογκώθηκε μόλις βρήκαμε εύκολα κι απροστάτευτα θύματα.

Ερώτημα τέταρτο: Ποια οικονομική ζημιά;; Να πληροφορήσω τον ‘κοινό νου’, λοιπόν, πως δεν υφίσταται καμιά σοβαρή οικονομική θεωρία (εκτός ίσως απ’ του ..Μακιαβέλι)  που να μην θεωρεί τα άφθονα εργατικά χέρια σαν πλούτο για μια χώρα. Και για τι είδους χέρια μιλάμε; Για νέους ανθρώπους, πρόθυμους κι αποφασισμένους και ικανούς να δεχθούν ΟΠΟΙΑΔΗΠΟΤΕ εργασία. Για ανθρώπους –που πέρα από μια ελάχιστη μειοψηφία τους, αυτή των παρανόμων- αυτή την στιγμή έχουν αναλάβει τις περισσότερες εργασίες που πλέον ο Έλληνας ΔΕΝ ΔΕΧΕΤΑΙ να κάνει ! Γιατί, μην μου πει ο ‘κοινός νους’ πως θα δεχόταν ο κ. Κασιδιάρης (δεν ξέρω εάν έχει παιδιά ο χριστιανός) ο γιός του να ζήσει μαζεύοντας ελιές στην Μεσσηνία ή ροδάκινα στην Μακεδονία. Ούτε  πως ο κ. Μιχαλολιάκος θα ονειρευόταν  για την κόρη του, να εργαστεί ως ..καθαρίστρια. Η σύγχρονη τεχνολογία, πράγματι υπόσχεται (αν και η Ελληνική φύση είναι δύστροπη) πως στο μέλλον στους δέκα ανθρώπους, ο ένας θα δουλεύει χειρονακτικά, και οι εννέα θα σχεδιάζουν, θα μελετούν, θα υπολογίζουν κλπ. Αυτή η ώρα όμως δεν έχει έλθει ακόμη, κι έπειτα τώρα ειδικά, που μιλάμε στην Ελλάδα για στροφή στην παραγωγή, για πραγματοποίηση μεγάλων υποδομών, κλπ, θα ήταν τρελός ο ‘κοινός νους’ να μην κατανοεί πως αυτά τα χέρια τα χρειαζόμαστε. Κι αν, όπως λένε, το Ελληνικό Κράτος έπαιρνε απ’ την Ε.Ε. κάποια χρήματα (ανά κεφαλή) για τους ‘λαθρομετανάστες), εύλογα κανείς θα μπορούσε να ρωτήσει, γιατί αυτά τα χρήματα δεν έγιναν Δημόσιες Επενδύσεις σε ΠΑΡΑΓΩΓΙΚΟΥΣ τομείς που θα μπορούσαν να απασχολήσουν αυτούς τους ανθρώπους. Απάντηση: Ψέμα είναι η ‘οικονομική ζημιά’, εδώ δεν μιλάμε για μερικές εκατοντάδες πλανόδιους, μιλάμε για εκατοντάδες χιλιάδες χέρια.

Ερώτημα πέμπτο: Ποια ιστορία;; Γιατί ακόμη κι ο ‘κοινός νους’ θα θυμάται απ’ το σχολείο, πως η ιστορία γράφεται κυρίως με μεταναστεύσεις. Θα θυμάται, πως οι Μινωϊτες έφτασαν στην Κρήτη, κάπου απ’ τα παράλια της Μικράς Ασίας. Θα θυμάται πως οι Μυκηναίοι, κατέβηκαν κι αυτοί κάπου απ’ το Βορρά στην Αργολίδα, και πως υπέταξαν, κάποιους παλιότερους γηγενείς. Θα θυμάται την ‘Κάθοδο των Δωριέων’, που την θυμόντουσαν και οι ίδιοι οι αρχαίοι συγγραφείς. Και θα θυμάται, επίσης απ’ το σχολείο, πως δυο φορές, οι ίδιοι οι αρχαίοι ημών πρόγονοι επιχείρησαν εκτεταμένες μεταναστεύσεις και αποικίσεις ακόμη και πολύ μακρινών τους περιοχών. Στην Νότια Ιταλία, ακόμη και σήμερα χωριά μιλούν Ελληνική διάλεκτο ! Ποια ιστορία; Γιατί εάν εξαιρέσουμε τον μεγάλο διωγμό των Χριστιανών επί αυτοκράτορα Δεκίου (στα χρόνια της παρακμής της Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας) για τον οποίο μάλιστα υπάρχουν σοβαρές διαφωνίες αν έγινε απλά  ‘για το όνομα’ (του χριστιανού), οι μόνες περιπτώσεις που ξέρω όπου ο ρατσισμός (με την έννοια της συλλήβδην δίωξης ανθρώπων για κάποια ιδιότητά τους)  έγινε κυρίαρχο ρεύμα ήταν επί Ναζισμού στην Γερμανία (εναντίων των Εβραίων) και στον Αμερικάνικο Νότο εναντίων των μαύρων. Οι ‘νύχτες κρυστάλλων’, όμως, οφείλω να υπενθυμίσω στον ‘κοινό νου’, δεν ωφέλησαν και πολύ την Γερμανική εκείνη γενιά που τόσο εύκολα τις δέχτηκε. Απάντηση: Υπάρχουν ψεύδη αθώα αλλά και ψεύδη ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΑ. Να μην το ξεχνάμε.

Ερώτημα έκτο: Ποια πολιτική;; Γιατί τάχα ο ‘κοινούς νους’ ξεχνά πως η Ευρωπαϊκή Ένωση μας ξεγέλασε με την συνθήκη του Δουβλίνου, ΓΝΩΡΙΖΟΝΤΑΣ πως θα εγκλωβιστούν εδώ τόσες εκατοντάδες χιλιάδες ανθρώπων;; Και γιατί τάχα, ξεχνά πως η Τουρκία έχει γραμμένες εκεί που δεν πιάνει μελάνη, τις συνθήκες που την αναγκάζουν να δέχεται πίσω, όσους έρχονται απ’ τα σύνορά της (την συντριπτική πλειοψηφία). Γιατί ο ‘κοινός νους’ δεν αναρωτιέται γιατί κάποιος φουκαράς πουλάει ότι έχει και δεν έχει, και την μάνα του την ίδια, και ξεκινάει με κίνδυνο της ίδιας του της ζωής (εκατοντάδες θα έχουν θαλασσοπνιχτεί στο Αιγαίο) να έρθει εδώ, να μοιραστεί την φτώχια μας; Εάν λοιπόν να θυμηθεί όλα αυτά, θα αντιληφθεί την συμπαιγνία των ‘μεγάλων’, θα κατανοήσει τις ρίζες του προβλήματος, επομένως και τις πιθανές, πλην, χρονοβόρες λύσεις του. Απάντηση: Λύση δεν μπορεί να είναι το ευεργετημένο απ’ το ‘πρόβλημα’ κόμμα του κ. Μιχαλολιάκου. 

Ερώτημα τελευταίο: Ποια εξυπνάδα; Ακούω (απ’ τον κοινό νου πάλι) ορισμένα περί ‘αλλοίωσης’ του πληθυσμού, περί ‘κινδύνου της θρησκείας’, κάτι τέτοια. Αλλά εδώ, διατηρήσαμε την γλώσσα μας και την θρησκεία μας, επί τετρακόσια ολόκληρα χρόνια, σε Οθωμανικό περιβάλλον, θα την χάσουμε τώρα απ’ τους μετανάστες; Και κάτι ακόμη. Αυτή τη στιγμή, ένα εκατομμύριο κόσμος, απ’ όλες τις γωνιές της γης, ΜΑΘΑΙΝΕΙ ΝΑ ΜΙΛΑ Ελληνικά, στέλνει τα ΠΑΙΔΙΑ του στα σχολεία μας, όπου  μαθαίνουν για τον Κολοκοτρώνη, το 1821, τον Περικλή και τον Λεωνίδα. Όπου μαθαίνουν για τον Όλυμπο, το Αιγαίο, τις Κυκλάδες και την Κρήτη. Όπου –όσο και να διατηρούν την μητρική στο σπίτι τους- σίγουρα σε λιγάκι, αυτά τα εκατοντάδες χιλιάδες παιδιά, θα ΓΡΑΦΟΥΝ ΚΑΙ ΘΑ ΜΙΛΑΝ καλύτερα την ΔΙΚΗ μας γλώσσα, απ’ την ‘δική τους’. Και, ναι. Θα παραμείνουν ‘μετανάστες’, και δεύτερης και τρίτης και ..χιλιοστής γενιάς. Ταυτόχρονα όμως, η Ελλάδα θα είναι η δεύτερη ΠΑΤΡΙΔΑ τους. Ή μήπως δεν το κατανοεί κι αυτό ο ‘κοινός νους’ (που, τι στο διάτανο, κάτι ξέρει από Καζαντζίδη και Σταθμούς του Μονάχου). Απάντηση: Ότι σπείρεις, -νόμος- αυτό θα θερίσεις και στο μέλλον.

Ορίστε ! Έγινα κι εγώ ..κυνικός και ωφελιμιστής ! ‘Ξέχασα’ την λέξη άνθρωπος, για λίγο, που από μόνη της δεν χρειάζεται ΤΙΠΟΤΕ απ’ όλα τα παραπάνω, για να ανησυχεί. Συγχωρήστε με, αλλά με τις τρόικες και τα ρέστα αυτός ο ‘κοινός νους’, παραλογίζεται εσχάτως.