Τετάρτη, 16 Μαΐου 2012

Ασώματος κεφαλή !!


Ας αφήσουμε προς στιγμήν  τα κόμματα να μάχονται στην υψηλή και νεφελώδη σφαίρα των ιδεολογικών (θεωρητικών) τους μαχών.
Οι τέσσερις σχεδόν δεκαετίες που ονομάζουμε ‘μεταπολίτευση’ είχαν μια συγκεκριμένη κατεύθυνση (όχι  άμοιρη ιδεολογίας) που εκτός όλων των άλλων, είχαν ως αποτέλεσμα την διάλυση του, επιστρέψτε μου να το ονομάσω έτσι, ‘χαμηλού κράτους’. Σπεύδω να εξηγήσω πως εννοώ εκείνο το κομμάτι του δημόσιου τομέα που μεσολαβεί ανάμεσα στην χάραξη της πολιτικής (με την νομοθεσία, τα διατάγματα, τα διάφορα μέτρα, κλπ) και την εφαρμογή τους στην κοινωνία.
Σήμερα, -για να αστειευτώ και λιγάκι με την γελοιότητα των τελευταίων ημερών- η ‘χώρα δεν χρειάζεται μια κυβέρνηση’: Χρειάζεται δύο τουλάχιστον ‘κυβερνήσεις’: Μια για να χαράζει τις πολιτικές κι άλλη μια να τις εφαρμόζει στην πράξη !
Όλοι παραδέχονται, για παράδειγμα, πως ένας απ’ τους λόγους που τα μνημόνια απέτυχαν να υποτάξουν την δημοσιονομική λερναία Ύδρα, ήταν και το γεγονός πως δεν υπήρχαν οι κατάλληλοι μηχανισμοί έστω και στοιχειώδους εφαρμογής τους. Χαρακτηριστικότερο, όλων, παράδειγμα η περίφημη ‘πάταξη της φοροδιαφυγής’ περί της οποίας ακούμε υποσχέσεις για περισσότερο από 30 έτη. Δυστυχώς, παρά την μεσολάβηση της διακυβέρνησης Καραμανλή (ο οποίος θα επανίδρυε το κράτος) και της τραγικότερης του Παπανδρέου (που θα έκανε το αυτονόητο), κυβερνήσεων που υπετίθετο πως τουλάχιστον είχαν διαγνώσει το πρόβλημα, και επομένως ας δεχθούμε πως είχαν όλες τις καλές προθέσεις να το επιλύσουν, σήμερα, υπό τον πανικό της χρεοκοπίας και τον τρόμο της τρόικας, όλα βρίσκονται σε προχωρημένη αποσύνθεση. Και το τραγικότερο όλων: Τίποτε δεν μπορεί να πείσει κανέναν, πως ακόμη και η διεκδικήτρια του θρόνου αριστερά έχει στο μυαλό της οποιοδήποτε σοβαρό σχέδιο επ’ αυτού.
Θα γίνω κουραστικός, αλλά οφείλω να πω άλλη μια φορά, πως η διάλυση του δημόσιου τομέα καθόλου δεν επήλθε από αθώα αμέλεια. Στην αρχή η κομματικοποίηση και ο κακώς εννοούμενος συνδικαλισμός (εδώ έχει ΚΑΙ η αριστερά σοβαρές ευθύνες) έφεραν την παράλυση. Καθόλου δεν έφταιξε ο δημόσιος υπάλληλος. Εκείνος (και ήσαν οι περισσότεροι) που δεν μπήκε στον κόπο ή δεν γούσταρε να φιλήσει κομματικές ποδιές, απλά έμεινε στην απέξω. Οι σαφώς λιγοστοί ‘ημέτεροι’ άρμεξαν την αγελάδα, όσο και όπου τους έπαιρνε, επειδή τους επετράπη να το επιχειρήσουν. Την παράλυση ακολούθησε μοιραία ο ‘ιδιώτης’ που διέφθειρε εύκολα κάθετα και οριζόντια το σάπιο σύστημα. ΠΑΣΟΚ (από μετάλλαξη) και ΝΔ (εκ φύσεως), όλες αυτές τις δεκαετίες, έκαναν δυστυχώς το μέγα λάθος να μπερδέψουν την ‘αποτελεσματικότητα’ με την ‘ιδιωτική πρωτοβουλία’. Ιδέες όπως οι 'μάνατζερς' στα ..νοσοκομεία ή οι 'ισολογισμοί' στις ΔΕΚΟ, δείχνουν ανάγλυφα την επιλογή. Ότι δεν μπορούμε να το σιάξουμε, το χαρίζουμε (τις πιο πολλές φορές με όρους για ..εξεταστικές) στο λαμόγιο: Δεν μπορούμε να μην παραδεχθούμε το τεράστιο έγκλημά τους.
Όπου και να στρέψετε το βλέμμα σας. Όπου κάποιος δρόμος στρώνεται. Κάποιο φρεάτιο ξεβουλώνεται. Κάποιο καλώδιο φυτεύεται, θα δείτε την γνωστή ταμπελίτσα κάποιας ‘Δώσε-κι-εμένα-μπάρμπα Τεχνικής Α.Ε.’ που έχει ‘μειοδοτήσει’ (επτά φορές ακριβότερη του συνήθους) σε κάποιον ‘κλειστό’ και ‘αδιάβλητο’ διαγωνισμό, κι έχει πάρει τη δουλίτσα.  Η ΔΕΗ ένας αναμφισβήτητος κολοσσός, κατάντησε να δίνει την συλλογή των ενδείξεων των μετρητών σε κάποια ιδιωτική εταιρεία, που ασφαλώς δουλεύει με κάμποσους ανασφάλιστους ‘μαυρούληδες’, απ’ αυτούς που θέλουμε να  πετάξουμε στην θάλασσα. Τα περιουσιολόγια και τα κτηματολόγια, μοχλοί απαραίτητοι και τα δύο για την χάραξη έστω και μιας υποτυπωδώς ορθολογικής αναπτυξιακής πολιτικής, είχαν την ‘δική τους ιστορία’ τα έχω γράψει πολλές φορές. Κωμικοτραγικό, έσχατο παράδειγμα, οι πρόσφατοι ‘ενεργειακοί’ μεταπωλητές, που πρόλαβαν και φέσωσαν το κράτος με κάμποσες εκατοντάδες εκατομμύρια, απ’ το ‘χαράτσι’ που εισέπρατταν για λογαριασμό του ..μνημονίου !!
Το πράγμα, δυστυχώς, δεν έμεινε στενά στα ‘δημόσια έργα’. Καταφέραμε και μετατρέψαμε σε ‘λαμόγιο’ τον αγρότη και τον κτηνοτρόφο με τις περιβόητες επιδοτήσεις. Μετατρέψαμε σε λαμόγιο τον ελεύθερο επαγγελματία, καθώς ο ανταγωνιστής του που είχε πιο ‘στα κόλπα’  λογιστή τον έσβηνε. Κάναμε λαμόγιο τον καθηγητή, αφού απαξιώσαμε το δημόσιο σχολείο κι ο δρόμος για τα ΑΕΙ περνούσε αναγκαστικά απ’ το ιδιαίτερο και το φροντιστήριο. Κάναμε λαμόγιο ακόμη και τον ίδιο τον γιατρό, αφού δεν καταφέραμε να ελέγξουμε τις φαρμακευτικές εταιρείες και τους προμηθευτές των νοσοκομείων. Με τον τρόπο αυτό, που όλοι μας τον ζούμε, η διαφθορά έφτασε ως κάτω στην κοινωνία. Πάψαμε να χωριζόμαστε ταξικά ! Πλέον υπήρχαν οι ‘καπάτσοι’ και οι άλλοι…
Οφείλουμε, να μην ξεχνάμε πως το κακό παράδειγμα, η ‘διδασκαλία’ του αίσχους, ανήκει δυστυχώς στους ίδιους εκείνους που χάραξαν και τις πολιτικές. Σ’ εκείνους τους επίορκους, που αφού μας παραμύθιασαν και άρπαξαν την ψήφο μας, βγήκαν να μας πουν μετά πως ‘ότι είναι και νόμιμο, είναι και ηθικό’. Στους Άκηδες πάσης φύσεως (γιατί προφανέστατα είναι πολύ περισσότεροι) που όχι μόνον δεν έκαναν καμία απολύτως προσπάθεια να σταματήσουν την αιμορραγία, αλλά βύθισαν πρώτοι το δάχτυλο στο μέλι.
Η ύβρις –να πετάξουμε από πάνω μας το δημόσιο αγαθό για να το προμηθευτούμε σε καλύτερη τάχα τιμή απ’ τον ιδιώτη- έφερε την νέμεση.  Ο επιπόλαιος έρωτάς μας (πολλοί παραμένουν ακόμη και σήμερα κολλημένοι) με την καπιταλιστική ευδαιμονία, έφερε μοιραία την δυστυχία και μαζί της την χρεοκοπία. Δεν ήταν ο κομμουνισμός που ξεχάσαμε: Τον ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟ αγνοούσαμε ως κοινωνία ! Τώρα τον ‘μαθαίνουμε’ μέσα από οδυνηρή διαδικασία !
Η ‘λογική’ των ‘υπεύθυνων’ εκείνων πολιτικών δυνάμεων, που τρομοκρατεί τους πολίτες με τις δραχμές (λες και το ευρώ μας έσωσε από κάτι) υπόσχεται: Κάτσε στο μαντρί. Φτιάξε πρώτα τα του οίκου σου. Κι όταν δεν θα τους έχεις ανάγκη, ρίξ’ τους τότε τη μούντζα ! Λογική με την φρονιμάδα του ..κουτοπόνηρου !  Λογική ατράνταχτη: Όμως ξεχνάει ταχυδακτυλουργικά να μας πει, πως η κατεύθυνση ήταν τόσα χρόνια λανθασμένη. Πως η κατεύθυνση διέλυσε τα εργαλεία. Ψεύδεται, λέγοντάς μας πως μπορείς να βελτιώσεις χωρίς να ..στρίψεις ! Δεν μπορεί να σταθεί σε σοβαρή κριτική. Βγάζει μάτι ήδη με τις διάφορες εγκληματικές εκχωρήσεις όλων όσων έχουν απομείνει που προτίθεται να κάνει. Μετά την διάλυση, θα μας ξεπουλήσουν για ..παλιοσίδερα ! Αυτή είναι η μόνη υπόσχεσή τους !
Ας γυρίσουμε όμως σ’ αυτό το ‘χαμηλό κράτος’ που έχουμε διαλύσει. Γιατί, ακόμη κι αν έλθει κάποιος χριστιανός που και  να θελήσει και να αποφασίσει να χαράξει μια αντίθετη πορεία, (πίσω προς το δημόσιο, το κοινωνικό, κλπ) δεν διαθέτουμε πλέον ΕΡΓΑΛΕΙΑ να του δώσουμε, για να το πραγματοποιήσει. Απλούστατα, κι αυτός θα πρέπει να φτιάξει κτηματολόγιο. Κι αυτός θα πρέπει να συλλάβει την φοροδιαφυγή. Κι αυτός θα πρέπει να εξυγιάνει τα ασφαλιστικά ταμεία. Κι αυτός θα πρέπει να μετρήσει τους δημόσιους υπαλλήλους. Κι αυτός θα πρέπει να έχει νούμερα σωστά στα χέρια του, για να χτίσει. Και όλα αυτά ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΟΥΝ τώρα πια.
Ναι. Το πρώτο είναι να αλλάξουμε κατεύθυνση. Και πρέπει ο λαός, κάποτε να το αποφασίσει και να το ψηφίσει. Δεν ξέρουμε ιστορικά εάν είναι η ώρα εκείνη κοντά ή μακριά ή αν έφτασε κιόλας. Το σίγουρο είναι πως ΚΑΙ Η ΑΡΙΣΤΕΡΑ, δεν είναι καθόλου έτοιμη για το ΠΡΑΚΤΕΟ. Πρέπει λοιπόν να ετοιμάζεται, αν δεν είναι ήδη πολύ αργά. Να ετοιμάζεται, γιατί εκτός της αιθεροβάμονος ‘κυβέρνησής’ της, εκεί στις σφαίρες του υψηλού πολιτικού σχεδιασμού, θα έχει την ταπεινή υποχρέωση να χτίσει κι έναν κρατικό μηχανισμό εξ αρχής. Γιατί, αλλιώς η κεφαλή θα είναι …ασώματος._

1 σχόλιο:

  1. Κάποιοι ταύτισαν το μνημόνιο με τις μεταρρυθμίσεις και το υποστηρίζουν αναφανδόν κι επιθετικά. Μα αρνήθηκε κανείς τις μεταρρυθμίσεις; Ποιος σοβαρός άνθρωπος θα στραφεί κατά των μεταρρυθμίσεων; Αλλά ας δούμε κάτι και άλλο. Ποιος ευθύνεται για τη γραφειοκρατική δομή του κράτους σήμερα; Ποιος ευθύνεται για την ανυπαρξία εσωυπηρεσιακής επικοινωνίας; Ποιος ευθύνεται για την πολυνομία και τις χιλιάδες ερμηνευτικές και άλλες εγκυκλίους που απαιτούνται για κάθε νόμο; Σίγουρα όχι η αριστερά. Κι όμως εκείνοι που έκαναν αυτόν το γραφειοκρατικό ογκόλιθο, προπαγανδίζουν ότι η αριστερά θέλει την παραμονή του.
    Η γραφειοκρατική δομή ευνοεί τις μειοψηφίες, τις ελίτ. Και όποιος θέλει μεταρρυθμίσεις, αλλά όχι ριζική αναδιαμόρφωση του δημόσιου τομέα, ουσιαστικά στηρίζει όχι απλά το σύστημα, αλλά τον ίδιο το δικομματισμό. Και είναι νομίζω ηλίου φαεινότερο ότι ο δικομματισμός, δεν μπορεί να αλλάξει το κράτος. Μπορεί μόνο να το διαλύσει σε βάρος των μεσαίων και κατώτερων στρωμάτων, όχι να το αλλάξει. Μερικές αλλαγές θα κάνει. Θα απελευθερώσει ταξί και φαρμακεία και ίσως τα παραδώσει σε λίγες μεγάλες επιχειρήσεις. Αυτές οι μεταρρυθμίσεις αλλάζουν τη γραφειοκρατική δομή του κράτους, που στηρίζει τα οικονομικά συμφέροντα εγχώριων κι ευρωπαϊκών ελίτ;
    (προδημοσίευση από αυριανό άρθρο -τιμή σου μεγάλη :))))

    ΑπάντησηΔιαγραφή