Παρασκευή, 1 Ιουνίου 2012

Μπροστά στον καθρέφτη (ανασκόπηση)


·         Από τον Σεπτέμβριο του 2009, η Ελλάδα έχει πτωχεύσει. Η πενταετής διακυβέρνηση Καραμανλή, η τελευταία που είχε το χρονικό περιθώριο για διορθώσεις, παρέδιδε, χωρίς να ψελλίσει ούτε καν ένα ‘συγνώμη’ στο ΠΑΣΟΚ του ΓΑΠ μη διαχειρίσιμο χρέος και κυρίως τεράστιο έλλειμμα.
·         Η Ελληνική πτώχευση δεν οφειλόταν σε κρίση του τραπεζικού συστήματος λόγω κάποιων τοξικών χαρτιών. Κύρια και διαχρονική της αιτία ήταν η δημιουργία ενός διεφθαρμένου κομματικού μηχανισμού, που για να συντηρείται, ΠΑΣΟΚ και ΝΔ, όποτε κυβέρνησαν, χρέωναν την χώρα με όλο και μεγαλύτερα δάνεια.
·         Η κυβέρνηση Παπανδρέου εάν διέθετε έστω κι ένα δράμι τσίπας –μόλις αντιλήφθηκε (εάν δεν το ήξερε εξ αρχής)  πως λεφτά δεν υπήρχαν- όφειλε να παραδεχθεί τους αριθμούς, να κηρύξει τίμια στάση πληρωμών, να σταματήσει κάθε περαιτέρω δανειοδότηση, να επιστρέψει σε εθνικό νόμισμα και να παραιτηθεί προκηρύσσοντας νέες εκλογές ώστε τουλάχιστον να αποδοθεί η πολιτική ‘δικαιοσύνη’.
·         Αντ’ αυτού, (χωρίς αιδώ) παρέδωσε μέρος της εθνικής κυριαρχίας της χώρας στους Ευρωπαίους εταίρους, υπεσχέθη εκχώρηση δημόσιας περιουσίας και εθνικών πόρων, έβαλε το ΔΝΤ στο παιχνίδι, αποδέχθηκε πλήρως την χάραξη της δημοσιονομικής πολιτικής από την τρόικα των δανειστών, έναντι της παράλογης συνέχισης της δανειοδότησης με ποσά που μας καθιστούν υποθηκευμένο προτεκτοράτο τουλάχιστον για τα επόμενα 50 χρόνια !
·         Τα μέτρα που εφαρμόστηκαν στα πλαίσια της επιλογής αυτής, μοναδικό σκοπό είχαν την πάση θυσία διάσωση Α. Του ευρώ, καθώς η επίσημη χρεοκοπία κράτους μέλους της ευρωζώνης θα το κλόνιζε. Β. Των δανειστών, που έπρεπε να ελαχιστοποιηθεί η χασούρα τους. Γ. Του ντόπιου κεφαλαίου, τραπεζικού και μη, που μέσω του ΣΕΒ πίεζε τους ευρωπαίους επιτρόπους και απαιτούσε την κατάλυση των εργασιακών δικαιωμάτων και την επιστροφή στον ..μεσαίωνα. Δ. Του δικομματισμού, (και των εξαπτέρυγών του), που έπρεπε να παραμείνει η μαριονέτα των ντόπιων και ξένων συμφερόντων.
·         Αποτέλεσμα όλων αυτών, υπήρξαν τα δύο μνημόνια, τα κουρέματα (με θύματά τους και τα ασφαλιστικά ταμεία), κλπ. Η μοιραία ύφεση που τα ακολούθησε, διόγκωσε την ανεργία κι άρχισε να διαλύει τον κοινωνικό ιστό.  Ο λαός άρχισε να βιώνει τις επιπτώσεις της χρεοκοπίας, χωρίς να έχει ειπωθεί ποτέ η λέξη. Η ανεργία ξεπέρασε το 20%. Οι αυτοκτονίες έγιναν καθημερινό φαινόμενο. Η ασφάλεια, η πρόνοια, η περίθαλψη, η παιδεία, υποβαθμίστηκαν. Το δημόσιο αγαθό, είναι πια έτοιμο να παραδοθεί στον ‘ιδιώτη επενδυτή’. Ρητά στο μνημόνιο 2  προβλέπονται εκτεταμένες ιδιωτικοποιήσεις.
·         Υπό το βάρος της λαϊκής αγανάκτησης, στο τελευταίο στάδιο αυτής της πορείας, το ΠΑΣΟΚ κατέρρευσε πολιτικά, αναγκάστηκε να θυσιάσει τον ίδιο τον αρχηγό του και να οδηγηθεί σε μια συγκυβέρνηση καθορισμένης διάρκειας με τον δεύτερο του δικομματισμού, ο οποίος έσπευδε να αποδεχθεί πλήρως το αντιλαϊκό πλάνο και υπέγραφε φαρδιά πλατειά το δεύτερο μνημόνιο.
·         Στις εκλογές της 6ης Μαΐου, αποδόθηκαν εν μέρει οι πολιτικές ευθύνες, τα δύο υπεύθυνα κόμματα κατεδαφίστηκαν. Ενδυναμώθηκαν δυνάμεις που είτε αποσκίρτησαν αγανακτώντας ειλικρινά απ’ την μεταστροφή της Ν.Δ. είτε η ‘ευρωπαϊκή’ αριστερά του ΣΥΡΙΖΑ, στην οποία επενδύθηκε η ελπίδα για μια φιλολαϊκή πολιτική στροφή. Ταυτόχρονα καταδικάστηκε το ‘παλιό’ πολιτικό προσωπικό (εάν δεν υπήρχε το bonus των 50 εδρών πιθανώς οι περισσότεροι πρωτοκλασάτοι και της ΝΔ θα ήταν έξω), έναντι νέων φωνών, με την ελπίδα πως αυτές δεν έχουν καμία δέσμευση με τα παραδοσιακά κέντρα οικονομικής εξουσίας.
·         Η αντεπίθεση των καθεστωτικών δυνάμεων, με λυσσαλέα τρομοκρατία υποστηριγμένη από τα διεθνή κέντρα εξουσίας, μετά τις πρώτες εκλογές, έχει σαν στόχο την αποκατάσταση της ‘τάξης’ στα πλαίσια πάντα των τεσσάρων αρχικών στόχων και αδιαφορώντας παντελώς για την κατάσταση των ανθρώπων.


Εδώ στεκόμαστε ετούτη την ώρα. Εάν επικρατήσει η αντεπίθεση, το μέλλον της θα είναι σίγουρα βραχύβιο. Εάν ο ΣΥΡΙΖΑ αναδειχθεί πρώτη δύναμη και καταφέρει να σχηματίσει κυβέρνηση (δεν θα είναι εύκολο) τώρα  ή όποτε τέλος πάντων το καταφέρει, οφείλει:
·         Να επιμείνει στην σκληρή γραμμή έναντι των δανειστών, να ακυρώσει μονομερώς το μνημόνιο και όλα του τα μέτρα.
·         Σε περίπτωση που αυτό δεν γίνει αποδεκτό, να προχωρήσει άμεσα σε παύση πληρωμών, άρνηση κάθε περαιτέρω δανειοδότησης και εάν χρειαστεί σε επιστροφή σε εθνικό νόμισμα.
·         Σε περίπτωση που γίνει αποδεκτό (υπό τον κίνδυνο μιας συνολικότερης κατάρρευσης της ευρωζώνης με απίθανες συνέπειες) να ζητήσει πενταετές τουλάχιστον μορατόριο, ευρύ χρόνο αποπληρωμής των δανείων που θα χρειαστεί ακόμη να λάβει, διεθνή έλεγχο για να προσδιοριστεί το χρέος που πρέπει να πληρωθεί. (Η Ελλάδα χρειαζόταν απ’ το 2009, να σταθεί για να ανασυνταχθεί. Αυτό ήταν το μεγάλο έγκλημα του ΓΑΠ)
·         Να οργανώσει τάχιστα την οικονομία ώστε: Α. Να αναδιανεμηθεί ο παραγόμενος πλούτος ώστε να προστατευθούν σε πρώτη φάση οι αδύνατοι. Β. Να προωθηθεί ένα σχέδιο δημόσιων δαπανών ώστε να κάμψει την τεράστια ανεργία. Γ. Να μηδενιστούν τα πρωτογενή ελλείμματα, ώστε  να σταματήσει σύντομα κάθε νέος δανεισμός.
·         Να κρατικοποιήσει εκ νέου τους εκχωρημένους στρατηγικούς τομείς της οικονομίας, ενέργεια, τηλεπικοινωνίες, ΔΕΚΟ, κλπ.
·         Να ελέγξει την λειτουργία των τραπεζών.
·         Να ελέγξει την ροή κεφαλαίων (σε περίπτωση δραχμής) ώστε να αποκλειστούν ληστρικοί επαναπατρισμοί των κλεμμένων.


Δυστυχώς πτωχεύσαμε, λοιπόν. Μας περιμένουν δύσκολες μέρες. Μέρες που πρέπει η αλληλεγγύη να γίνει πράξη. Που το ‘εγώ’ και ο ‘εαυτούλης’ δεν θα επιτρέπονται. Που θα πρέπει να ζήσουμε σκεφτόμενοι και τον άλλο. Που θα πρέπει να ζήσουμε όλοι μαζί !
Η αναπόδραστη αυτή πραγματικότητα είναι σκληρή. Όμως οι λαϊκές δυνάμεις είναι αστείρευτες: Δεν θα κλάψουμε για χυμένο γάλα ! Δεν είμαστε τέτοιος λαός !
Θα είναι κρίμα, όμως,  οι προσπάθειές μας και οι αναπόφευκτες θυσίες μας, να γίνουν για να διασωθούν οι έξυπνοι, τα λαμόγια, τα παράσιτα, η χρηματοπιστωτική χούντα. Θα είναι κρίμα να θυσιάσουμε τις γενιές των παιδιών και των εγγονών μας, για να διασώσουμε τις δικές μας θλιβερές ανασφάλειες. Θα είναι κρίμα να πιστέψουμε, τελικά, σ’ αυτό το γκρίζο μέλλον  που έχουν σχεδιάσει χωρίς να μας ρωτήσουν.

ΥΓ. Πόσο το ευρώ είναι ένας μύθος, αποδεικνύεται τώρα με την Ισπανική κρίση. Καθώς εκεί τα μεγέθη δεν επιτρέπουν πειραματισμούς τύπου ‘Ελλαδίτσας’, είναι φανερό πως όσοι τρομοκρατούν τον λαό με την επιστροφή στην δραχμή, μπορεί πολύ αναπάντεχα να βρεθούν ξαφνικά ..χωρίς ευρώ !

1 σχόλιο:

  1. Πάντως αυτό που κατάλαβα είναι ότι οι αριστεροί και οι κεντρώοι πολίτες έχουν τσατιστεί πάρα πολύ. Και όσο προχωρούν οι μέρες (ειδικά μετά τις χτεσινές εξαγγελίες Σαμαρά και τις υποσχέσεις του) θα γίνει το σώσε...

    ΑπάντησηΔιαγραφή