Παρασκευή, 8 Ιουνίου 2012

Η Δίκη του Κ.



Ο Κ. να χτυπάει την Κ. Η Κ. να χτυπιέται απ’ τον Κ. Και ξανά. Ο Κ. να χτυπάει την Κ. Και ξανά. Ο Κ. να χτυπάει την Κ. Και πάλι. Και ξανά. Και παντού. Να αλλάζεις κανάλι, και πάλι εκεί. Ο Κ. να χτυπάει την Κ. Και πάλι. Και ξανά. Και ξανά. Και ξανά. Και ξανά. Το απόλυτο high light. Το must. Μέχρι που το μάτι συνηθίζει. Μέχρι που το μάτι ξέρει τι ακριβώς θα συμβεί, καρέ-καρέ. Το αχόρταγο μάτι, που θα ήθελε να δει και ‘μετά’. Το μάτι που θα ήθελε να δει σε slow motion. Το εξοικειωμένο μάτι. Το εξοικειωμένο στην βία μάτι. Το μάτι του εξοικειωμένου στην βία Κ: Του Κ. που κρύβεται στα υπόγεια της Χρυσής Αυγής !  Που κοιμάται εκεί, δίπλα στο Μνημείο στον Άγνωστο Λαθρομετανάστη ! Που έδωσε λόγο ύπαρξης στον Μιχαλολιάκο ! Που σιγά μην διώξει αυθημερόν τους ..ευεργέτες του…

Η εξουσία στη σκηνή. Τα κροκοδείλια δάκρια. Οι ‘καταδίκες’. Τα τηλεφωνήματα ενδιαφέροντος. Τα αναθέματα. Οι ευχές. Οι ..προσευχές. Οι ..δεήσεις. Ακάθιστοι ύμνοι. Οι αναλύσεις στα τηλεοπτικά παράθυρα. Οι διαφωνούσες συμφωνίες. Τα προεκλογικά υπονοούμενα. Ποιος έφταιγε για τον Κ.; Τι δημιούργησε τον Κ.; Ποιοι ‘δημιούργησαν’ τον Κ; Εσείς. Όχι εσείς, οι άλλοι. Όχι οι άλλοι, εμείς. Όχι εμείς, βέβαια. Ασφαλώς οι  συνταγές. Πώς θα εξαφανίσουμε τον Κ.; Ο Αγ. Παντελεήμονας. Η γιαγιά και το ATM. Ο μ…. που ψήφισε τον Κ. Πώς θα εξαφανίσουμε τον μ… που ψήφισε τον Κ. Γιατί, ο μ…. που ψήφισε τον Κ. πρέπει να ‘διορθώσει’ την ψήφο του ! Γιατί εμείς, που δεν είμαστε σαν τον Κ. δεν μπορούμε να την δεχθούμε. Άλλο ψήφος, άλλο ψήφος. Η δημοκρατία που δεν αντέχει όλες τις ψήφους. Η ισότητα που δεν αντέχει την ισότητα. Ο φασισμός που δεν αντέχει τον φασισμό.

Ύστερα ο λαός. Τα ‘σχόλια’. Τα χιλιάδες σχόλια. Τα σχόλια υπέρ του θύματος. Τα σχόλια υπέρ του θύτη. Τα σχόλια που κλαίνε. Τα σχόλια που ξεκαρδίζονται. Τα σχόλια που σοβαρεύονται. Τα σχόλια που αστειεύονται. Τα σχόλια που οργίζονται. Τα σχόλια που αδιαφορούν. Τα σχόλια ‘ταμπέλες’. Τα σχόλια ‘φασίστας’. Τα σχόλια ‘κουμμούνι’. Τα σχόλια ‘άντρας’. Τα σχόλια ‘πούστης’. Τα σχόλια ‘γυναίκα’. Τα σχόλια ‘πουτάνα’. Τα εκατοντάδες χιλιάδες σχόλια: Ο διάχυτος φασισμός. Ο Κ. διάχυτος.

Τέλος, οι ταγοί. Οι σοφοί. Οι φιλόσοφοι. Οι ειδικοί. Οι ιστορικοί. Οι ψυχολόγοι. Οι ψυχίατροι. Η παιδεία. Η έλλειψη παιδείας. Μα ο Κ. είναι πτυχιούχος ! Οι ευέλπιδες που τραγουδούσαν τον ύμνο της Χούντας, μπήκαν με πανελλήνιες ! Σπασίκλες που έπιασαν τρελές βαθμολογίες ! Ποια παιδεία; Η αξιολογημένη απ’ τις βιομηχανίες; Η συνδεδεμένη με την αγορά εργασίας; Η ‘δια βίου μόρφωση’ της Αννούλας και του Γιωργάκη; Η δια βίου απαξίωση; Ο δια βίου φασισμός; Ο δεκάχρονος γιός μου που αρπάζει (σαν ίωση) απ’ το δημοτικό τη λέξη ‘αλβανάκι’; Ο γιός μου μετά από 14 χρόνια, που σκοτώνει το ‘αλβανάκι’ στην Παιανία;; Ποιανής ‘παιδείας’ ο γιός; Ποιανού σχεδιασμού η ‘παιδεία’;;

Κι έτσι, μοιραία, επιστρέφουμε στις 17 Ιουνίου. Επιστρέφουμε, και στεκόμαστε έξω απ’ το μπλε παραβάν. Και το ξέρουμε καλά: Δεν θα γυρίσει αίφνης ο τροχός. Δεν θα στρέψει 180 μοίρες με μιάς.  Όμως εμείς, οφείλουμε να αποφασίσουμε (τουλάχιστον) για το προς τα πού θέλουμε να πάει._

9 σχόλια:

  1. Είναι πολύ αργά φίλε Θάνο.
    Ο φασίστας είναι βαθιά ριζωμένος και σπάνια ξεχωρίζει το ξυρισμένο κεφάλι.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Και όχι μόνο βαθιά, αλλά δυστυχώς ΠΑΝΤΟΥ. Σε όλους τους 'χώρους'. Ο φασισμός της Χ.Α. θεωρώ πως είναι ο πιο εύκολα αντιμετωπίσιμος...

      Διαγραφή
  2. Πραγματικά δάκρυα ψεύτικα. Για μένα είναι απλά κάποια χαρακτηριστικά μιας δημοκρατίας που λειτουργεί τους θεσμούς της μόνο τυπικά.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Θα άξιζε Δήμο μου, (εσύ είσαι σαφώς ο πιο κατάλληλος) να δούμε εάν αυτή η ρημάδα η Δημοκρατία λειτούργησε ποτέ στην Ελλάδα όχι τέλεια, αλλά έστω καλύτερα απ' ότι τώρα. Και βέβαια να δούμε (εάν λειτούργησε ποτέ κάπως πιο καλά) ποιές ήταν οι συνθήκες που το ευνόησαν...

      Διαγραφή
    2. Θανάση, την εποχή των παρατηρήσεων την πέρασα με τη δημαγωγία της δημοκρατίας. Τώρα πια (μετά τις εκλογές) πρέπει να αρχίσουμε τις καταθέσεις προτάσεων. Ήδη το βιβλίο που με τίμησες και πήρες έχω ένα μέρος. Η κατάθεση προτάσεων θα συνεχιστεί και στο μέλλον.

      Διαγραφή
    3. Το ζήτημα, Δήμο μου, είναι εάν θα μας αφήσουν όλα αυτά τα κοράκια και οι ύαινες να σταθούμε μια στάλα και να πάρουμε πραγματικές αποφάσεις. Να εφαρμόσουμε αυτές τις προτάσεις που λες. Για να τρομάξουν αυτοί πραγματικά, θέλει πολύ αποφασισμένο λαό. Και τώρα ο λαός μοιάζει συγχυσμένος και τρομοκρατημένος και διασπασμένος....

      Διαγραφή
  3. Απαντήσεις
    1. Ευάγγελε καλησπέρα.

      Είχα διαβάσει ήδη την ανάρτησή σου. Με τις περισσότερες διαπιστώσεις σου συμφωνώ. Ωστόσο υφίσταται ένας σαφής ΔΙΧΑΣΜΟΣ, εκεί κάτω στην βάση της κοινωνίας. Αυτός είναι ο λόγος που δεν είναι εύκολο να επιτευχθεί μια 'κυβέρνηση'. Σκέψου πως το 'κέντρο' κατεδαφίστηκε, ο 'δεξιός χώρος' είναι αυτή την ώρα 'στα τέσσερα', ο αριστερός στα τρία ! Και σφάζονται όλοι με όλους.

      Τί έρμος 'διχασμός' (στα εφτά) είναι αυτός, δεν μπορεί κανείς εύκολα να τον περιγράψει. Είναι ιδεολογικός; Ταξικός; Ηλικιακός; Αταβιστικός; Ανωριμότητας; Ρεαλιστικός; Ανεφάρμοστος; Όλα αυτά μαζί;;

      Για παράδειγμα, αυτό που ονομάζεις στο κείμενό σου 'νέος δικομματισμός' δεν είναι μήπως η εύλογη προσπάθεια των δυο πρωτοπόρων, να συσπειρώσουν ο καθένας τον οικείο χώρο;; Οι υπόλοιποι, απ τη άλλη, όταν το βαφτίζουν με την λέξη (δικομματισμός) δεν κάνουν τάχα μια προσπάθεια να ακυρώσουν την πιθανότητα κάποιας κυβέρνησης, αρκεί να μπορέσουν να εππιβιώσουν;;

      Η αλήθεια είναι πως είμαστε συγχυσμένοι. Η αλήθεια είναι πως το πολιτικό σκηνικό ΔΕΝ ΗΤΑΝ ΕΤΟΙΜΟ να αντιμετωπίσει την χρεοκοπία. Η αλήθεια είναι πως η ίδια η Ευρώπη δεν ήταν έτοιμη να βοηθήσει (όχι από αγάπη, από συμφέρον έστω). Όλοι με λίγα λόγια τα έκαναν θάλασσα, και τώρα ζητούν απ' τον λαό 'νηφαλιότητα' και μαλακίες (και μάλιστα χωρίς να μπορούν να πείσουν για την ανιδιοτέλειά τους)...

      Διαγραφή
  4. ...κάποτε πρέπει να το συνειδητοποιήσουμε,πέρα απ'το δικαιο της αγανάκτησης εναντιον όλων όσοι μας εφεραν σ'αυτο το χάλι,ότι οι τραμπουκισμοί μας πισωγυριζουν στο 63,και για οσους ξεχασαν ,μετά απο αντισυγκεντρωση "εθνικοφρόνων" πολιτών εναντιον συγκέντρωσης της ΕΔΑ,δολοφονηθηκε στη Θεσσαλονίκη ο Γρηγόρης Λαμπράκης...καιρός να ηρεμήσουμε,συνθηματα του τυπου "να καει,να καεί το μπουρδέλο η βουλή",κρεμάλες και προδότες και τέτοια,οδηγούν σε ανεξέλεγκτες καταστάσεις...

    ΑπάντησηΔιαγραφή