Δευτέρα, 18 Ιουνίου 2012

Ημέρα ήττας..


Επιστρέψαμε στην ημέρα όπου αναλάμβανε η κυβέρνηση Παπαδήμου, είχε ψηφιστεί το δεύτερο μνημόνιο και είχε αποφασιστεί η όσο το δυνατόν συντομότερη προσφυγή στις κάλπες, με σχέδιο την συγκυβέρνηση ΝΔ-ΠΑΣΟΚ. Ο μήνας της ελπίδας, που προέκυψε μετά την ανατροπή του αρχικού σχεδίου στις 6 Μαΐου, τέλειωσε χθες άδοξα. Το σύστημα φανερά θορυβημένο, αντεπιτέθηκε με όλα τα μέσα και με αιχμή του δόρατος την δραχμο-τρομοκρατία απ’ την μια και την ‘ανάγκη συγκρότησης κυβέρνησης’ απ’ την άλλη (κυβέρνησης που ο ΣΥΡΙΖΑ απομονωμένος απ’ τους δύο ‘κοινοβουλευτικούς’ μέσα στο αριστερό τοπίο δεν μπορούσε πλέον να υποσχεθεί), και μετά το χθεσινό αποτέλεσμα, φαίνεται πως  καταφέρνει τελικά το αρχικό σχέδιό του.
Κανείς αριστερός, κανείς απ’ όσους συνεχίζουν να ονειρεύονται έναν άλλο κόσμο,  σήμερα δεν μπορεί να χαίρεται. Χαίρονται οι πλούσιοι που δεν θα θιγούν. Χαίρονται οι Τράπεζες που θα διασωθούν με τον τρόπο που ήθελαν πάντα. Χαίρονται τα καπιταλιστικά κέντρα εξουσίας που θα συνεχίσουν το Ελληνικό πείραμα. Χαίρονται οι εργολάβοι των καναλιών που θα εξαργυρώσουν τις υπηρεσίες τους. Χαίρονται οι πενήντα κλέφτες των βουλευτικών εδρών που κατάφεραν να μην πέσουν στον λάκκο που οι ίδιοι είχαν ανοίξει. Χαίρονται οι επίορκοι που δεν θα τιμωρηθούν ποτέ. Χαίρονται οι μεγάλοι φοροκλέφτες  που θα πληρώσουν τα χρέη τους με εξαθλίωση οι εργαζόμενοι. Χαίρονται αυτοί που δημιούργησαν την κρίση, αφού έστειλαν πάλι τον λογαριασμό στους αθώους. Χαίρονται οι ‘επενδυτές’ που θα διευκολυνθεί το πλιάτσικό τους. Χαίρεται το ΚΚΕ που διαφύλαξε την θρησκευτική παρθενία και την κομμουνιστική τιμή του.  Χαίρεται η ΔΗΜΑΡ που κατάφερε να εκδικηθεί τον ΣΥΡΙΖΑ κρατώντας την δύναμή της.
Ο ΣΥΡΙΖΑ πρέπει να καταλάβει –επιτέλους- πως είναι μόνος του. Οφείλει να εγκαταλείψει τις φρούδες ελπίδες πως μπορεί να ενοποιήσει αυτήν την αριστερά. Οφείλει να εγκαταλείψει τις προσευχές και τις δεήσεις και τα παρακάλια σε ώτα μη ακουόντων. Ο μόνος που μπορεί να τον αναδείξει σε νικητήρια δύναμη, δεν είναι κανείς άλλος απ’ τον πάσχοντα λαό. Αυτή είναι η μόνη ενότητα που μπορεί και πρέπει να επιτευχθεί.
Ο ΣΥΡΙΖΑ, οφείλει να επεξεργαστεί το πρόγραμμά του σε όλα τα επίπεδα, απ’ το χαμηλότερο επίπεδο της καθημερινής ζωής, έως το υψηλότερο των διεθνών σχέσεων και ερεισμάτων, ώστε να το κάνει ρεαλιστικό. Οφείλει να αναδείξει το πρόγραμμα αυτό και να το θέτει καθημερινά σε σύγκριση με αυτό που θα εφαρμόσει μοιραία η νέα κυβέρνηση. Οφείλει να αφοπλίσει τον εχθρό απ’ τα εικονικά του όπλα, το φετίχ του ευρώ, την τρομοκρατία των δανειστών, την ‘κυβερνησιμότητα’ έναντι κάθε κόστους, γιατί κι αυτά έπαιξαν σημαντικό ρόλο στο χθεσινό αποτέλεσμα. Οφείλει,  να συνεχίσει να βρίσκεται κοντά στον λαό, στον δρόμο, στους χώρους δουλειάς, στις απεργίες, στον συνδικαλισμό, στις λαϊκές συνελεύσεις. Οφείλει, τέλος, να εδραιώσει ακόμη περισσότερη δημοκρατία στους κόλπους του, οφείλει να αναδείξει (κι όχι να κρύβει) ακόμη περισσότερο τις συνιστώσες του, οφείλει να ανοίξει ακόμη περισσότερο τις πόρτες του στον λαό. Απ’ τον ΣΥΡΙΖΑ απαιτούν οι πολίτες μια άλλη αντιπολίτευση, πέραν των βουλευτικών εδράνων. Και η διαφορετικότητα των 70 εκλεγμένων του, είναι το πραγματικό του όπλο.
Όσο για τους ..νοικοκυραίους ψηφοφόρους που σε λίγο θα είναι κοψοχέρηδες,  θα τους σεβαστώ δημοκρατικά, αλλά, συγνώμη, μα δεν μπορώ –σήμερα, μέρα ήττας- να τους λυπηθώ.

5 σχόλια:

  1. καλημερα,

    η χαρα τους θα ειναι συντομη. Λιγους μηνες το πολυ. Οσο υπαρχει μνημονιο, η κατασταση θα χειροτερευει και ο κοσμος θα εξαγριωνεται. Απο φθινοπωρο τα ξαναλεμε...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Θανάση, συμφωνώ, δυστυχώς ο ΣΥΡΙΖΑ άντεξε μεν την καταιγίδα κινδυνολογίας, καταστροφολογίας και συκοφαντίας, δεν μπόρεσε, όμως, να κρατήσει το momentum νίκης. Δεν τον αδικώ...
    Cynical, ξεχνάς ότι κυβέρνηση θα είναι η ΝΔ και άτυπος υποστηρικτής της η Χ.Α. Η βία θα είναι ανυπόκριτη και ωμή και... όποιος αντέξει.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Θα συμφωνήσω με την κυνική φίλη μας. Με 48% σύμπραξη τριών κομμάτων δε θα το πεις κι επιτυχία των μεταρρυθμιστικών δυνάμεων (ειδικά αν λάβουμε υπόψη ένα +45% αντιμεταρρυθμιστικών κοινοβουλευτικών δυνάμεων και -40% αποχή).
    Ο Σαμαράς βέβαια εχθές δε θυμήθηκε καν να μιλήσει για αναδιαπραγμάτευση και τόνισε ότι θα τηρήσει την υπογραφή του γιατί το κράτος έχει συνέχεια.

    Με τέτοια ποσοστά, μάλλον πάμε για πλήρη διάρρηξη της κοινωνικής συνοχής και νέο κύμα κοινωνικής αντιπολίτευσης. Προσωπικά, έκανα μία διαφορετική πρώτη προσέγγιση

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Καλημέρα σε όλους παιδιά..

    Δεν συζητώ πως η φθορά της όποιας κυβέρνησης θα είναι μεγάλη (όπως λέει η Cyni). Θα είναι. Όμως η εικόνα της αριστεράς ήταν και παραμένει απογοητευτική. Το ΚΚΕ δείχνει να μην έχει αντιληφθεί πως η μισή σχεδόν εκλογική του βάση, αντιλήφθηκε την ευκαιρία που το ίδιο δεν είδε. Η ΔΗΜΑΡ (δεν ξέρω εάν θα μπει ή δεν θα μπει στην συγκυβέρνηση) αλλά πλέον δεν μπορώ να την θεωρώ αριστερό κόμμα (με την έννοια της επιθυμίας μιας αληθινής στροφής στην οικονομία). Με τέτοια εικόνα, με τον ΣΥΡΙΖΑ ουσιαστικά απομονωμένο στο αριστερό τοπίο (και χωρίς απλή αναλογική που θα έβαζε στη βουλή και άλλες δυνάμεις) τα πράγματα θα είναι δύσκολα και στο μέλλον.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αν δεχτούμε ως αρχή ότι ένα αριστερό κόμμα πρέπει να ακούει το λαό και να συνεργάζεται μαζί του, τότε το ΚΚΕ πάσχει όντως πολύ.

      Διαγραφή