Πέμπτη, 11 Οκτωβρίου 2012

ΚΑΤΩ ΤΑ ΞΕΡΑ ΣΑΣ ΑΠ' ΤΟ ΜΠΑΡΟΥΤΑΔΙΚΟ


Αυτό που βλέπετε στην μεγάλη φωτογραφία (με κλικ ανοίγει σε μεγάλο μέγεθος) είναι το περίφημο ‘Μπαρουτάδικο’. Σε μας τους Αιγαλιώτες είναι βέβαια πασίγνωστο μ’ αυτό το όνομα, οι εκτός περιοχής Αθηναίοι, θα το γνωρίζουν σαν Άλσος Αιγάλεω.

Το Μπαρουτάδικο έχει μεγάλη ιστορία. Ξεκινά στα τέλη του 19ου αιώνα, όταν στην έκταση αυτή (περίπου 380 στρεμμάτων), αρχίζει να λειτουργεί πυριτιδοποιείο, αργότερα γίνεται η γνωστή ΠΥΡ-ΚΑΛ, καταλήγει στα χέρια του Μποδοσάκη, για να κλείσει αργότερα (να μεταφερθεί) καθώς ήταν επικίνδυνο  να λειτουργεί σε τόσο, πλέον, κατοικημένη περιοχή.

Όπως καταλαβαίνετε, Αιγάλεω και Μπαρουτάδικο είναι σχεδόν ένα και το αυτό. Το 1877 που αρχίζει να λειτουργεί το εργοστάσιο, δήμος, βέβαια, δεν υπήρχε ακόμη. Είναι γύρω απ’ τον τεράστιο αυτόν χώρο, που έρχονται να εγκατασταθούν οι εργάτες που δούλευαν μέσα (έφτασαν κάποτε τις 10.000) και σχηματίζουν τις πρώτες γειτονιές του. Εργάτες που έχουν ποτίσει κυριολεκτικά με το αίμα τους τον χώρο, καθώς έχει συμβεί ένα τουλάχιστον μείζον ατύχημα (προπολεμικά) και πολλά άλλα ‘μικρότερα’ αργότερα.

Η μεταπολίτευση βρίσκει το Μπαρουτάδικο με την μορφή ενός εγκαταλελειμμένου εργοστασίου, αχανούς, με τεράστιο μαντρότοιχο ολόγυρά του, σκοτεινού, σχεδόν τρομακτικού το βράδυ. Τότε αποφασίζεται να μετατραπεί σε πάρκο, και αρχίζουν τα έργα. Ο τοίχος γκρεμίζεται, τα παλιά έρημα κτίρια κατεδαφίζονται, το μόνο που απομένει πια να θυμίζει την πρώτη του χρήση, είναι η επίτηδες αφημένη καμινάδα ! Το αποτέλεσμα είναι θεαματικό. Για το Αιγάλεω των 50.000 κατοίκων, κυριολεκτικά ευεργετικό !

Το θαύμα, δεν κρατά για πολύ. Ήδη το 1977, μεγάλο κομμάτι (1) δίνεται για την κατασκευή των ΚΑΤΕΕ (νυν ΤΕΙ Αθήνας). Σιγά-σιγά επί διαφόρων δημάρχων, ακολουθείται, δυστυχώς, η ευκολία, για να χτιστούν μέσα σχολεία (2), η Σχολή του ΟΑΕΔ (3), ένα μικρό Δημοτικό Θέατρο (4) και διάφοροι Αθλητικοί χώροι (5). Το αποτέλεσμα είναι αυτό που βλέπετε στην φωτογραφία τόσο εύγλωττα: Σχεδόν το μισό πάρκο δεν είναι πια πάρκο (τα 2/5 είναι τσιμέντο) !...


Ακόμη κι έτσι, αυτή τη στιγμή αποτελεί το κόσμημα της περιοχής, κυριολεκτική ανάσα για τους Αιγαλιώτες (και όχι μόνον). Τα ΤΕΙ, μπορεί να ‘έκοψαν πολλά δέντρα’ αλλά σαν δημόσια Ανώτατη Σχολή, πρόσφερουν στο κάτω-κάτω μια σημαντική οικονομική ένεση σ’ όλη την γύρω περιοχή. Τα σχολεία (Δημοτικά, Γυμνάσια και Λύκεια) έλυσαν αρκετά το παλιό πρόβλημα του Δήμου, καθώς αποσυμφόρησαν  το πάλαι ποτέ μοναδικό Δημόσιο σχολικό κτίριο της περιοχής (όπου πήγαινα κι εγώ, πρωί απόγευμα, βεβαίως). Στο Θεατράκι, κάθε καλοκαίρι έρχονται πολλές κι ανάμεσά τους καλές δουλειές, άλλωστε το ίδιο δεν είναι και καμιά τεράστια κατασκευή. Όσο για τους αθλητικούς χώρους, αυτοί, ούτε πολύ τσιμέντο πρόσθεσαν απ’ τη μια, απ’ την άλλη δεν μπορείτε να φανταστείτε πόσος κόσμος, νέοι, παιδιά, μεγάλοι, τους χαίρονται κάθε μέρα !..

Το Μπαρουτάδικο όμως, βρίσκεται πια στα όριά του. Δεν αντέχει, ούτε άλλο κουτσούρεμα, ούτε άλλο τσιμέντο. Μαθαίνω πως ο δήμος θέλει να αποσπάσει ακόμη ενάμιση στρέμμα περίπου, να φτιάξει έναν παιδικό σταθμό. Ακούω πως δεν είναι απαραίτητος, την ώρα που οι ήδη υπάρχοντες δεν έχουν πόρους και υπολειτουργούν. Πρόκειται για μια τουλάχιστον περίεργη απόφαση, με άρωμα ..μίζας !! Στα γύρω σπίτια (απ’ το σημείο που θέλουν να αποσπάσουν) οι κάτοικοι ήδη δραστηριοποιούνται.

Το πλέον ανησυχητικό, όμως, είναι πως το ‘Άλσος του Αιγάλεω’ έχει μπει στις λίστες για τα ‘πιθανά’ δημόσια ακίνητα ‘προς αξιοποίηση’ !! Ξέρετε! Εκείνη την ‘αξιοποίηση της δημόσιας περιουσίας’, που υποσχεθήκαμε στους ‘εταίρους’ και τους ‘δανειστές’ μας ! Τα πράγματα είναι επομένως πολύ ανησυχητικά, όταν έχεις να κάνεις με τους νενέκους που μας κυβερνάν !

Γιατί, απλούστατα, τι σκατά ‘αξιοποίηση’ άλλη να κάνεις, σ’ έναν χώρο που τον ξέσκισες κυριολεκτικά επί 35 χρόνια; Το μυαλό μου δυο πράγματα μπορεί να φανταστεί: Είτε κι άλλο  τσιμέντο (σε βάρος του πάρκου), είτε ‘ιδιωτικοποίηση’, που πάει να πει, να πληρώνει κανείς για να μπει να κάνει την βόλτα του !!

Ότι απ’ τα δυο, και να σκέφτεται ο άθλιος νους τους, εάν τα επιχειρήσουν, στο Αιγάλεω δεν θα γίνει μια 'απλή Κερατέα'. Γιατί, εδώ μιλάμε για το ΠΙΟ ΑΓΑΠΗΜΕΝΟ ΚΟΜΜΑΤΙ ΔΗΜΟΣΙΟΥ ΧΩΡΟΥ ενός Δήμου της Δυτικής Αθήνας, που δεν έτυχε και ποτέ της φροντίδας εκείνης που απολάμβαναν άλλοι …βορειότεροι δήμοι στο λεκανοπέδιο. Και που από τύχη σχεδόν, απέκτησε τον πνεύμονα αυτόν όχι μόνον πρασίνου, αλλά και πραγματικής αναψυχής, κοινωνικής συνεύρεσης, κλπ. 


Θα υιοθετήσω, λοιπόν, το σύνθημα που τελευταία όλο και περισσότερο βλέπω να το γράφουν οι νέοι, σε διάφορα σημεία της συνοικίας μας, και που να πω την αλήθεια, ήταν εκείνο πρώτο, που μ’ έκανε να ανησυχήσω:

ΚΑΤΩ ΤΑ ΞΕΡΑ ΣΑΣ ΑΠ’ ΤΟ ΜΠΑΡΟΥΤΑΔΙΚΟ !

1 σχόλιο: