Κυριακή, 29 Ιανουαρίου 2012

Να ξαναβρούμε τον μίτο..


Είναι απίστευτη η ευκολία με την οποία –όσο πλησιάζουμε τις εκλογές- οι διάφοροι πολιτευόμενοι των παρατάξεων του δικομματισμού, κομματόσκυλα πρώτης, δεύτερης και τρίτης διαλογής, έχουν αρχίσει να βγαίνουν στα διάφορα τηλεοπτικά ‘παράθυρα’ και να ευαγγελίζονται μια νέα ‘σωτηρία’, να πλασάρουν μ’ άλλα λόγια πάλι, το σάπιο προϊόν τους.
Μαντρωμένοι αλλά και ελευθέρας βοσκής ‘αντάρτες’ πάσης φύσεως, προσποιούνται πως δεν έγινε τίποτε. Πως το τέλος του εφιάλτη θα επιτευχθεί απ’ το ίδιο ‘φάρμακο’ που τον προκάλεσε. Πως εκείνοι (ο καθένας για τον εαυτό του) ‘τα είχαν πει αυτά’, τα είχαν προβλέψει, είχαν μιλήσει, αλλά φευ, δεν εισακούστηκαν.
Υπό το κράτος του πανικού των δημοσκοπήσεων (όπου Νέα Δημοκρατία και ΠΑΣΟΚ μαζί, μετά δυσκολίας φτάνουν στο 32, 33%) άλλος αναπτύσσει κεντρομόλες, άλλος φυγόκεντρες τάσεις. Άλλος ποντάρει στο ‘πεπαλαιωμένο’ μαντρί (που παραμένει μεγάλο και ιστορικό μαγαζί) κι άλλος εγκαταλείπει το μπαταρισμένο σκαρί, ελπίζοντας σε κάποια σωσίβια λέμβο της τελευταίας στιγμής.
Και ενώ ο ΛΑ.Ο.Σ. φαίνεται κάπως ‘προβληματισμένος’ (μετά την συμμετοχή του στην τριαρχία Παπαδήμου καθώς και την ατυχία της σχέσης του με το κύκλωμα της Θεσσαλονίκης) αριστερότερα το τοπίο τέμνεται απ’ την γραμμή του ..ευρώ !  Φαίνεται για την ώρα πως απ’ την κατεδάφιση ωφελούνται περισσότερο οι εντεύθεν του ευρώ ‘αριστερές’ (ΣΥΡΙΖΑ και Κουβέλης) καθώς μέχρι εκεί φτάνει εύκολα ο αγανακτισμένος απ’ τις περικοπές ψηφοφόρος.
Υπό το πρίσμα αυτό η  ‘στασιμότητα’ του ποσοστού του ΚΚΕ (περίπου στο 7-8%) δικαιολογείται. Εξηγείται επίσης,  η όξυνση της ‘σύγκρουσής’ του με τον ΣΥΡΙΖΑ, καθώς το ‘παλιό’ κόμμα βλέπει ακόμη μια φορά ένα ‘ανάχωμα’ να εμποδίζει αυτό που εννοεί ως ‘γνήσια’ λαϊκή στροφή  προς τον σοσιαλισμό που ονειρεύεται.
Έβλεπα τις προάλλες, μια απ’ τις εκπομπές του κ. Πρετεντέρη, όπου μεταξύ άλλων είχε κληθεί και κάποια εκπρόσωπος του ΠΑΜΕ (ξεχνώ το όνομά της). Στην γνωστή ερώτηση-παγίδα περί δράσεων που δημιουργούν δυσλειτουργίες στα λιμάνια, που βλάπτουν τους εργαζόμενους στον τουρισμό κλπ, οι ξεκάθαρες θέσεις της πως απ’ την όποια ‘καπιταλιστική ανάπτυξη’ δεν έχει να ωφεληθεί σε τίποτε ο εργαζόμενος ήταν ολοφάνερο πως προκάλεσαν την ειλικρινή απορία του δημοσιογράφου: Το ΚΚΕ ευαγγελίζεται ένα ακατανόητο ακόμη, για τον Έλληνα ‘αστό’ όραμα.
Έχω την αίσθηση πως το ερώτημα των προσεχών εκλογών, στο μυαλό των περισσότερων ψηφοφόρων, θα είναι ακριβώς ανάμεσα στην παλιά, χρεοκοπημένη  και σε μια πιο ‘φιλική’ διαχείριση της ‘κρίσης’. Μιας κρίσης όμως που οι περισσότεροι δεν δείχνουν ακόμη να κατανοούν τα πραγματικά της χαρακτηριστικά: Το αληθινό ζήτημα δεν είναι το κατά πόσον το σύστημα θα τυπώσει ή όχι φτηνότερο ή λίγο πιο φτηνότερο χρήμα. Οι ζωές των εργαζόμενων όλο και θα δυσκολεύουν, όσο το ‘δημόσιο’ και το ‘κοινωνικό’ θα παραδίδεται (ως αντάλλαγμα για την χασούρα του κουρέματος) όλο και περισσότερο στις καπιταλιστικές ορέξεις των ‘ιδιωτών’: Δεν είναι λύση η περικοπή των 150.000 δημόσιων υπαλλήλων. Να γίνουμε ΟΛΟΙ δημόσιοι υπάλληλοι είναι η λύση !
Το φάντασμα που κάποτε πλανιόταν πάνω απ’ την Ευρώπη, ηττήθηκε  πρώτα σε ιδεολογικό επίπεδο, πριν καταρρεύσει πολιτικά. Ακόμη και κάτω απ’ τις υποτίθεται ευνοϊκότερες συνθήκες ever, -της τωρινής λαίλαπας- το μυαλό των περισσοτέρων αρνείται να τολμήσει το παλιό όνειρο. Αναγνωρίζει το σάπιο μόνο σαν ‘κακή εφαρμογή’ κάτι ‘καλού’ κατά τα λοιπά ! Με λίγα λόγια του φαίνεται πιο εύκολο να θεραπευτεί θαυματουργικά ο καρκίνος με το ..νερό του Καματερού. Και να με συγχωρέσει η Ιστορία, αλλά με μια παιδεία για χρόνια κομμένη και ραμμένη στις καπιταλιστικές ανάγκες, ακόμη και η ελπίδα πως η επόμενη γενιά θα αποφασίσει –ως εκ θαύματος- μια αληθινή στροφή για την ζωή της, μου φαίνεται ουτοπική.
Δεν είναι καθόλου τυχαία η αναζήτηση της λύσης σε μοντερνιές τύπου Πειρατών, Πρασίνων κλπ. Καθόλου τυχαίες και οι ‘αστικές’ αναζητήσεις της σε εκ βάθρων αλλαγές στην Παιδεία, πολιτιστικές ‘επαναστάσεις’, κλπ, που αγνοώντας την βάση του προβλήματος, αντιστρέφουν την πραγματικότητα. Λάθος θα αποτελεί ακόμη κι αυτή  η ‘εκμετάλλευση’ εκ μέρους της αριστεράς  της ‘εθνικής μειοδοσίας’ που συντελείται με το ξεπούλημα. Λάθος που γεφυρώνεται υπόγεια, πολύ επικίνδυνα με ‘εθνικοπατριωτισμούς’ τραγικών εποχών.  Καμιά πατρίδα δεν είχε ποτέ το κεφάλαιο. Ισόποσο διεθνισμό πρέπει να αντιπαραθέσει και η εργατική τάξη, και τελικά: Εάν δεν βρούμε πρώτα την πηγή, νερό δεν θα πιούμε.
Ας μην είμαστε λοιπόν ανυπόμονοι. Κι ας μην απογοητευόμαστε. Ο μίτος πρέπει να πιαστεί απ’ την αρχή. Κι όσο κι αν μας φαίνεται παράξενο ίσως να είναι ώρα ενδοσκόπησης περισσότερο για την αριστερά απ’ ότι για το υπόλοιπο πολιτικό φάσμα. Η κρίση δεν θα λήξει σύντομα. Χρόνος υπάρχει. Λειτούργησαν –ας κοιταχτούμε στον καθρέφτη- και τα αριστερά κόμματα –και το ΚΚΕ- με όρους ‘αστικής τηλεοπτικής δημοκρατίας’ κι έχουν κι αυτά ‘μολυνθεί’ με το σαράκι της ‘επαγγελματικής στελέχωσης’. Φοβήθηκαν κι αυτά ν’ ανοίξουν τις πόρτες, περιχαρακώθηκαν και αυτά. Με το να μην αντιλαμβάνονται την αλήθεια αυτή, τροφή στο σύστημα δίνουν, παρά το πολεμούν.

Τετάρτη, 25 Ιανουαρίου 2012

Τί λέτε ρε παιδιά;;......


Η τέχνη (όλες οι μορφές της, και αυτή που υπηρέτησε ο Θόδωρος Αγγελόπουλος) διστάζει συνήθως να συμπεριλάβει την τύχη (ή την ατυχία) στα έργα της. Το ‘δικαίωμα’ –να σκαρώνει φάρσες- το διατηρεί αποκλειστικά κι αυτάρεσκα για τον εαυτό της μόνο η πραγματικότητα. Θα γελούσε νομίζω κι ο ίδιος ο Αγγελόπουλος, με την είδηση του τέτοιου -από τροχαίο- θανάτου του…

Εμείς των ..πενήντα, αναμφίβολα θα τον θυμόμαστε κάπως ..βιωματικά. Ποιος δεν συγκλονίστηκε εκείνη την εποχή με την ‘Αναπαράστασή’ του; Ποιος δεν θυμάται τις ουρές για τον ‘Θίασο’; Άσχετα με το εάν σε κάποιους άρεσε ή όχι το στυλ του (αυτά είναι γούστα) κανείς νομίζω δεν θα μπορούσε εύκολα να του αρνηθεί την δημιουργικότητα και τη καλλιτεχνική συνέπειά. Τα υπόλοιπα ας τα γράψουν οι πλέον ειδικότεροι εμού περί τα κινηματογραφικά. Κρίμα..

Τρίτη, 17 Ιανουαρίου 2012

Μουσικό κέρασμα..

Το τραγούδι που σας 'βάζω' σήμερα -μέρα της γιορτής μου- πέρα από πανέμορφο έγινε δυστυχώς και τόσο επίκαιρο. Τάσος Λειβαδίτης, Μίκης Θεοδωράκης 'Την πόρτα ανοίγω το βράδυ'..

Βρήκα πολλές ερμηνείες στο You Tube. Αναρωτήθηκα ανάμεσα σε δύο απ' αυτές. Τις κράτησα και τις δύο. Της Πρωτοψάλτη γιατί ίσως είναι η καλύτερη. Του Τσακνή (από συναυλία στο Ηρώδειο για τους πυρόπληκτους της Ηλείας) επειδή κάτω είναι ο ίδιος ο Μίκης και ακούει (δείτε ποιός κάθεται δίπλα του) και βέβαια γιατί ο Διονύσης είναι ένας δημιουργός που απέχει σχεδόν δυο γεννιές απ' τον Μίκη, αποδεικνύοντας έτσι πως κάποια πράγματα δεν γίνεται να χαθούν..


video


video

Δευτέρα, 9 Ιανουαρίου 2012

Βλάκες !!


Κι όμως: Δεν είναι όλοι έμμισθα παπαγαλάκια !! Υπάρχουν συμπολίτες μας, που ΠΙΣΤΕΥΟΥΝ πως γι’ αυτό που μας συμβαίνει ως κοινωνία, ως οικονομία, ως χώρα, φταίνε οι ΔΗΜΟΣΙΟΙ ΥΠΑΛΛΗΛΟΙ !! Το αστείο είναι πως όσοι το πιστεύουν, τις περισσότερες φορές ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ ΟΙ ΙΔΙΟΙ δημόσιοι υπάλληλοι: Τάχα, ‘ξέρουν τα πράγματα από μέσα’ !!!.....
Μιλάς μαζί τους σε παρέες. Στην φαρέτρα τους πολλά τα βέλη: Μιλούν για απίθανες αποδοχές. Μιλούν για παραδεισένια ‘εφ’ άπαξ’. Μιλούν για εικονικά ωράρια. Μιλούν για απίθανα επιδόματα. Για διαφθορά. Για διαπλοκή. Για παράνομο πλουτισμό. Για ανηθικότητα. Μιλούν για πλεονάζων προσωπικό που ‘δεν έχει που να κάτσει’. Μιλούν για κομματοποιημένο συνδικαλισμό. Για κλίκες και κυκλώματα. Μιλούν –ναι οι ίδιοι αυτοί- ακόμη και για κατάργηση της μονιμότητας !!!....
Την ώρα που η ΔΕΗ μισθώνει ΙΔΙΩΤΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ για να κάνει τις διακοπές σε όσους δεν πληρώνουν το χαράτσι ! Την ώρα που ο Παπαδήμος και η παρέα του πολύ θα ήθελαν να ξεπουλήσουν μπιρ παρά ότι ΔΗΜΟΣΙΟ ΕΧΕΙ απομείνει. Την ώρα που ο αχαρακτήριστος  κ. Γιακουμάτος προτείνει να νοικιάσουμε την ..Ακρόπολη και ΟΛΟΥΣ τους αρχαιολογικούς χώρους ‘για να εισπράξουμε λεφτά’. Την ώρα που το κράτος ΔΙΑΛΥΕΤΑΙ επίτηδες και ΑΝΑΧΩΡΕΙ ακόμη και από τα στοιχειώδη, ώστε να μπορέσει ο ‘υγιής ιδιωτικός καπιταλισμός’ να αρμέξει και όσα δεν είχε ως τα τώρα καταφέρει. Την ώρα που όσο ποτέ άλλοτε  χρειαζόμαστε το ΔΗΜΟΣΙΟ ΑΓΑΘΟ, την επαναφορά και την ΕΠΕΚΤΑΣΗ του. Αυτοί πιστεύουν στον νόμο της προσφοράς και της ζήτησης. Ερωτεύονται (γεροντοέρωτας) την ζούγκλα της ‘ελεύθερης’ αγοράς !!....
Τον νόμο της προσφοράς και της ζήτησης !! Ποιάς ‘ζήτησης’ και ποιας ‘προσφοράς’ τρομάρα σας ;;
Εκείνης της ζήτησης, όπου το ΑΓΑΘΟ που ο ίδιος παράγεις με την εργασία σου ΔΕΝ ΣΟΥ ΑΝΗΚΕΙ; Της  ‘ζήτησης’ που έχεις πρόσβαση ΜΟΝΟ σ’ εκείνο το κομμάτι της που φτάνει η τσέπη σου; Της ιερής εκείνης και αγίας ‘ζήτησης’ του συστήματος που σε ΕΞΟΡΙΖΕΙ απ’ το πάρτι, και που τώρα απλά θα σε εξορίσει ΑΚΟΜΗ ΜΑΚΡΥΤΕΡΑ;;….
Ή εκείνης της ‘προσφοράς’ που ποτέ της δεν πρότεινε το ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΟ; Ποτέ το ΥΓΙΕΙΝΟ, το ΟΙΚΟΛΟΓΙΚΟ, το ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟ, μα ΕΚΕΙΝΟ ΠΟΥ ΕΔΙΝΕ ΤΟ ΚΑΛΥΤΕΡΟ ΠΕΡΙΘΩΡΙΟ ΚΕΡΔΟΥΣ; Της προσφοράς που δεν δίστασε να σου προσθέσει …μελαμίνη στο βρεφικό γάλα και καρκινογόνα στα τρόφιμα;  Που δεν δίστασε να κάνει παχύσαρκο το παιδί σου; Που δεν δίστασε να σε εξαρτήσει ακόμη και σε δολοφονικές ουσίες και οινοπνεύματα ;;…
Ερωτεύονται την ζούγκλα των ελεύθερων αγορών !! Αυτή που δεν δίστασε να πουλήσει ΑΕΡΑ ΚΟΠΑΝΙΣΤΟ για δεκαετίες και που τώρα ΖΗΤΑΕΙ (όπως όλοι οι ένοχοι) ΚΑΙ ΤΑ ΡΕΣΤΑ: Να κλείσει τις φούσκες στις πλάτες των εργαζομένων !!! Ζηλεύουν τις ‘αναδυόμενες’ οικονομίες της τρώγλης και της τενεκεδούπολης ! Τους ουρανοξύστες και τους πολυεκατομμυριούχους της μαφίας και της εκπόρνευσης !..
Δεν είναι μόνο τα έμμισθα παπαγαλάκια ! Συμπαθάτε με, μα υπάρχουν και οι βλάκες !
Βλάκες κι όσοι πιστέψαμε –κι εγώ μέσα- πως σ’ όλο αυτό, θα μπορούσαν οι Δημοκρατίες μας να αμυνθούν. Οι φτωχές μας ‘αστικές δημοκρατίες’ που τις πήρε ο καπιταλισμός και τις μετέτρεψε τόσο εύκολα σε προϊόν ..τελεμάρκετινγκ !  Αφελείς  που πιστέψαμε στα κόμματα. Αυτά τα κόμματα  που τα πήρε (τόσο εύκολα) το σύστημα κι από προπύργια διαλόγου και παραγωγής πολιτικής (αν ήταν ποτέ), τα μεταμόρφωσε σε ‘μαγαζάκια’ (υπερχρεωμένα μάλιστα) !! Ανόητοι που προς στιγμήν πιστέψαμε και ψηφίσαμε, τον ένα σωτήρα μετά τον άλλο. Τον ένα σωτήρα μετά τον άλλο, που τώρα βγαίνουν σαν τις μυξοπαρθένες και ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΟΝΤΑΙ: Γιατί τους κράζουμε ΠΡΟΔΟΤΕΣ !! Εμ ! Προδότες κύριε Παπανδρέου μου ! Προδότες κύριε Καραμανλή μου ! Τι άλλο από προδότες;;…
Τώρα που το σύστημα (κάμποσοι μαφιόζοι, ελαχιστότατοι μα πανίσχυροι) τρίζει και προσπαθεί να πάρει ακόμη μια αναστολή της μοιραίας του κατάληξης. Την ώρα που ετοιμάζεται να βαφτίσει τα πάντα σαν ‘ηρωισμό’ δικό του. Να βαφτίσει σαν νίκη την καταστροφή, σαν ‘λύση’ το τσαλάκωμα δισεκατομμυρίων ζωών που αδίστακτο θα προκαλέσει. Τώρα δεν χρειάζεται μονάχα μερικούς καλοπληρωμένους ΠΡΟΔΟΤΕΣ. Δεν χρειάζεται μόνο κάμποσους ΒΟΛΕΜΕΝΟΥΣ παρατρεχάμενους. Δεν χρειάζεται μονάχα την ΚΑΛΟΤΑΙΣΜΕΝΗ βιομηχανία συνειδήσεών του: Χρειάζεται και άφθονους ΒΛΑΚΕΣ !
Ας ξυπνήσουμε επιτέλους !!...

Πέμπτη, 5 Ιανουαρίου 2012

Ιστορικές ευθύνες


Έμελλε το κόμμα που ίδρυσε ο Ανδρέας Γ. Παπανδρέου, μετά από περίπου 35 ετών κυριαρχία στην πολιτική σκηνή, να το κατεδαφίσει οριστικά ο Γιώργος Α. Παπανδρέου. Ο ‘άνθρωπος της χρονιάς’ (σύμφωνα με ξένο περιοδικό) συνεχίζει να αυτό-διασύρεται με θλιβερό τρόπο, με ‘δυαρχίες’, με δήθεν ηρωικές στάσεις απέναντι σε ‘συγκροτήματα’ και άλλα τέτοια ευτράπελα. Τα ‘ορφανά του Σημίτη’ και οι ‘άλλες δημοκρατικές δυνάμεις’, έχουν ήδη αρχίσει να αλληλοσπαράσσονται, πιστεύοντας πως ‘πάλι με χρόνια με καιρούς’ το πόπολο θα γυρίσει και θα τους εμπιστευτεί ξανά. Πολιτικοί νάνοι, που στερούνται και αυτής ακόμη της ‘ευεργεσίας’ του επωνύμου ‘Παπανδρέου’ το οποίο άλλωστε δεν προκαλεί τίποτε άλλο πλέον, παρά την χλεύη και την ειρωνεία: Oι βασιλείς που το έφεραν (ως άλλο θεϊκό σκήπτρο) απεδείχθησαν παντελώς ..τσίτσιδοι !

Το κόμμα που εκμεταλλεύτηκε με τον καλύτερο τρόπο την ‘αριστερόστροφη’ καρδιά των ελλήνων μετά την δικτατορία των συνταγματαρχών και παρουσιάστηκε σαν τον πολιτικό μεσσία που θα έδινε την ‘Ελλάδα στους Έλληνες. Που καρπώθηκε την μετεμφυλιακή πίκρα ενός ολόκληρου λαού, για να την προδώσει στην συνέχεια, αμέτρητες φορές χωρίς αιδώ. Το κόμμα του ‘τρίτου δρόμου για τον σοσιαλισμό’ που κατάντησε ο συντηρητικότερος εκφραστής της ‘ευρωπαϊκής’ υποτέλειας της χώρας, στην χειρότερη μάλιστα μορφή της. Το κόμμα που λάνσαρε τις ‘κοινωνικοποιήσεις’ για να φτάσει να αποθεώσει τις ‘αποκρατικοποιήσεις’. Που συστηματικά και ενσυνείδητα κατεδάφισε κάθε δημόσια λειτουργία του κράτους και την παρέδωσε σε ξένα και ντόπια οικονομικά τζάκια. Που συστηματικά αποβιομηχάνισε την οικονομία και εκμηδένισε την γεωργική της παραγωγή. Που κομματικοποίησε όσο ποτέ πριν κράτος, συνδικαλισμό, παιδεία, υγεία, τα πάντα.

Είναι ψεύδος πως αναγεννήθηκε απ’ τις στάχτες του κι άλλες, στο παρελθόν, φορές. Αναγεννήθηκε όχι λόγω της πραγματικής του προσφοράς, ούτε επειδή εξέφραζε κάποια ιδεολογία ή έστω κάποιες ‘μάζες’ (πέραν των βολεμένων κομματόσκυλων). Αναγεννήθηκε πάντα ελλείψει αντιπάλου δέους ή λαθών του αντιπάλου δέους και πάντως, αναγεννήθηκε πάντα εύκολα, με δανεικά τότε που τα σπρεντς ήταν χαμηλά κι ‘έπαιρνε όποιος κι όσα ήθελε’. Τώρα απεργούν ακόμη και οι κακομοίρηδες υπάλληλοί του, απλήρωτοι δεν ξέρω πόσον καιρό. Ο Λάζαρος δεν θα εγερθεί..

Έμελλε, ετούτη ακριβώς την στιγμή, το άλλο ‘μεγάλο’ κόμμα. Ο συνυπεύθυνος –έστω και κατά τι λιγότερο- δεύτερος παίχτης του χρεοκοπημένου συστήματος να στερείται πραγματικής πολιτικής ταυτότητας. Όσο και τα γκάλοπς να τον βγάζουν ‘πρώτο’ με τόσες μονάδες διαφοράς, το παλαντζάρισμα ανάμεσα στην πάλαι-ποτέ ‘λαϊκή δεξιά’ (αυτήν που ανέβηκε κάποτε στο τρίκυκλο και δολοφόνησε τον Λαμπράκη και υφίσταται ακόμη, τραγουδώντας μαλακίες στην Σχολή Ευελπίδων) και τα ‘εκσυγχρονιστικά’ ‘do it like Simitis’ νεόκοπα παιδαρέλια που σηκώνουν με θράσος το άδειο τους κεφάλι, ο κ. Σαμαράς είναι πολύ λίγος για να το διαχειριστεί. Το πολύ-πολύ να το κρύψει κάτω απ’ το χαλί της εκλογικής Πύρρειας νίκης του που πλησιάζει, αλλά για πόσο τάχα;; Πόσες ..δόσεις θα αντέξει κι αυτός πριν σηκώσει τα χέρια ψηλά;; Πόσο απέχει ο ..Καμένος απ’ τον ..ΛΑΟΣ ;;..

Το τεράστιο πολιτικό κενό απ’ τις ταυτόχρονες δύο κατεδαφίσεις, δεν θα καλυφθεί απ’ τα διασπασμένα ρετάλια, τους νέους θιασάρχες, καθώς είναι πολύ ζεστό ακόμη το πτώμα της καταγωγής (και της ευθύνης) τους. Δεν θα καλυφθεί ούτε απ’ τα διάφορα ‘κινήματα’, όσο επιμένουν να αλληθωρίζουν σε απολιτίκ ξενόφερτες πατέντες, τύπου ‘πράσινων’ ή ‘πειρατών’: Απλούστατα, τώρα όσο ποτέ άλλοτε, χρειαζόμαστε μια ΠΟΛΙΤΙΚΗ με κεφαλαία. Κι όχι μόνο μια πολιτική, αλλά μια ΕΛΛΗΝΙΚΗ –για πρώτη φορά- πολιτική.

Είναι η ώρα της αριστεράς. Της αριστεράς που και πολιτική διαθέτει και ιδεολογία και πείρα. Που ο κόσμος την πιέζει ίσως να ‘ενωθεί’, να βάλει τα καλά της και να παρουσιάσει ένα πιο …φαντεζί new-look, αλλά που ξεχνά πως ποτέ η αριστερά δεν ήταν …μία. Ούτε καν στην Οκτωβριανή επανάσταση.

Καλείται αυτή η αριστερά να ξεβολευτεί απ’ την γωνιά της, όπου για όλες αυτές τις δεκαετίες απόλαυσε –είναι αλήθεια- την αναίμακτη και γλυκιά προφητολογία. Καλείται αυτή η αριστερά να πάρει κρίσιμες στρατηγικές αποφάσεις. Καλείται η αριστερά (ΣΥΡΙΖΑ και ΚΚΕ για να λέμε τα πράγματα με το όνομά τους, αυτοί οι δύο έχουν και την υποχρέωση της πρωτοβουλίας) όχι να ‘ενωθεί’ σώνει και καλά, μα τουλάχιστον να αποτιμήσει το κέρδος και τη ζημιά ακόμη και της παραμικρότερης  πιθανής ‘τακτικής’, απέναντι στην καπιταλιστική λαίλαπα που αποκαλύφθηκε η ασχήμια της.

Δεν καταλαβαίνω προσωπικά γιατί, ας πούμε, δεν θα μπορούσαν τα δύο κόμματα (αλλά και άλλες αριστερές ακόμη και εξωκοινοβουλευτικές δυνάμεις) να συμφωνήσουν ΑΥΤΗ ΤΗΝ ΩΡΑ για δυο-τρεις βασικές επιλογές (για παράδειγμα, Φορολογία-Εργασιακά) και να τα προτείνουν σαν από κοινού ΔΕΣΜΕΥΣΕΙΣ στον απελπισμένο λαό. Την ώρα μάλιστα που έχει γίνει πλήθος και ΜΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ ανατροπών στα ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ των εργαζομένων. Εάν γίνει μια τέτοια αρχή, τότε μόνο μπορούμε να ελπίσουμε για το μέλλον, και σε κάτι ουσιαστικότερο. Κάτι πιο κοντά στα όνειρά μας.

Δεν καταλαβαίνω, γιατί μια γόνιμη και λαϊκής –τελικά- απόφασης κουβέντα για την εντός ή εκτός ευρώ συνέχεια της Ελλάδας, δεν θα μπορούσε να γίνει ΜΕΤΑ, εκτός κι αν περιμένουμε όλοι μας, να μας ΣΟΥΤΑΡΟΥΝ οι ξένοι, όπως και όποτε θα τους ΣΥΜΦΕΡΕΙ. Ή μήπως, η ολική άρνηση του χρέους δεν θα μπορούσε να αποφασιστεί ΑΦΟΥ πρώτα απαιτηθεί η άρνηση του ΑΠΕΧΘΟΥΣ τμήματός του, μέσα από διαδικασίες που έχουν διεθνώς γίνει και αλλού και ίσως-ίσως ΑΦΟΥ ζητηθούν ενδίκως από ..κάποιους κάτι παλιές ….πολεμικές ΑΠΟΖΗΜΙΩΣΕΙΣ πρώτα; Είναι τάχα, τόσο δύσκολο να συμφωνήσει ΟΛΗ η αριστερά, σε θέματα όπως η δίκαιη φορολόγηση της Εκκλησίας ή το αφορολόγητο των κάτω απ’ το όριο της φτώχιας ή την ενοποίηση όλων των ασφαλιστικών σε ΕΝΑ ταμείο ή την Κρατικοποίηση σε όφελος του λαού των τραπεζών ή, ή, ή ;; Ή μήπως φοβόμαστε πως τέτοιες ‘αριστερές’ κυβερνητικές κινήσεις, θα έκαναν τους ‘δανειστές’ να μας ‘διώξουν’ μια ώρα αρχύτερα; Θεωρώ πως ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ ΣΟΒΑΡΑ θα μας έπαιρναν, εάν ακολουθούσαμε μια τέτοια ΣΟΒΑΡΗ και κυρίως ΞΕΚΑΘΑΡΑ ΕΘΝΙΚΗ πολιτική.

 Όσο, λοιπόν και να μας φαίνεται παράδοξο, αυτή την ώρα η ΑΡΙΣΤΕΡΑ ΚΑΛΕΙΤΑΙ ΝΑ ΣΩΣΕΙ ΤΗ ΧΩΡΑ ! Και να το κάνει, όχι μετά την καταστροφή. Πριν !

Τα υπόλοιπα. Όλη η πέραν της αριστεράς ΓΕΛΟΙΑ ΚΟΥΣΤΩΔΙΑ, το μόνο που πρέπει να κάνει, είναι να μαζέψει τα ΜΠΑΖΑ της, και να μας αδειάσει τη γωνιά. Όλα τα λεγόμενα για ‘πολιτικές αστάθειες’, με τα συνεπακόλουθά τους, που τραγουδάν ήδη τα γνωστά παπαγαλάκια, για να συγκολλήσουν το …χάος, μόνο αυτούς αφορούν: Tους ΚΑΤΕΔΑΦΙΣΜΕΝΟΥΣ της κυβέρνησης Παπαδήμου, των νέων και παλιών μνημονίων, της επερχόμενης κυβέρνησης ‘συνεργασίας’ κλπ. Που, βέβαια, δεν παύουν να είναι ΙΚΑΝΟΙ, εάν η αριστερά τους αφήσει, να ΚΑΤΑΣΤΡΕΨΟΥΝ ακόμη περισσότερο, ετούτη την έρμη την χώρα.

Τετάρτη, 4 Ιανουαρίου 2012

Ληστές


Είχα σε ανύποπτο χρόνο ασχοληθεί με τις εργοδοτικές εισφορές’. Έρχεται μια χθεσινή είδηση να θυμίσει εκείνη την ανάρτηση, καθώς στις ‘πιέσεις’ (υποτιθέμενες) της τρόικας για ‘μείωση του εργατικού κόστους’ ο κ. Γιώργος Κουτρουμάνης (παλαιός συνδικαλιστής αλλά και γνώστης των ασφαλιστικών θεμάτων), δήλωσε πως ‘οι επιχειρήσεις ΔΕΝ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝΤΑΙ ΠΡΩΤΙΣΤΩΣ (αυτό το ‘πρωτίστως’ το κρατάμε γι αργότερα) ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΜΙΣΘΟΥΣ ΑΛΛΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΜΕΙΩΣΗ ΤΩΝ ΕΡΓΟΔΟΤΙΚΩΝ ΕΙΣΦΟΡΩΝ ΚΑΙ ΤΟΥ ΦΠΑ’ !..

Και βέβαια οι ‘επιχειρήσεις’ (ο υγιής και λατρεμένος μας καπιταλισμός) δεν ενδιαφέρονται να μειωθούν οι ‘μισθοί’. Απλούστατα αφού και ότι ονομάζουμε ‘μισθό’ και ότι ονομάζουμε ‘εργοδοτική εισφορά’ ο ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΣ το παράγει, ΔΙΚΟ ΤΟΥ είναι και ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΚΑΜΙΑ ΣΗΜΑΣΙΑ ΤΙ ΑΠ ΤΑ ΔΥΟ ΘΑ ΜΕΙΩΣΟΥΜΕ. Απλά: Μειώνοντας τον ‘μισθό’ τα παίρνουμε απ’ την τσέπη του και τα βάζουμε στην δική μας, ενώ μειώνοντας την ‘εργοδοτική εισφορά’ πάλι τα βάζουμε στην δική μας, αλλά τα έχουμε ΚΛΕΨΕΙ απ’ τα ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΑ του ταμεία, πάει να πει απ’ τις μελλοντικές του συντάξεις.

Για το άλλο που ‘ενδιαφέρει’ τις ‘επιχειρήσεις’, δηλαδή την μείωση του ΦΠΑ, είναι γνωστό από καιρό πως ακόμη και η κυβέρνηση Παπανδρέου το μελετούσε, ενώ ο κ. Σαμαράς νομίζω έχει ήδη ‘δεσμευτεί’. Υπό τις πιέσεις της τρόικας υποτίθεται, αλλά τώρα ρητά πια και σαν ‘ευχή’ των ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΙΩΝ. Επιχειρηματιών, καλή ώρα όπως η εργοδοσία της Ελληνικής Χαλυβουργίας ή του ALTER για να λέμε και τα πράγματα με το όνομά τους…

Ο ΦΠΑ, όπως ορίζεται, είναι ένας φόρος που επιβαρύνει το ΚΕΡΔΟΣ των επιχειρήσεων, κι αν προς στιγμήν φανταστούμε πως δεν υπάρχουν δόσεις δανείων, δανειστές και τα ρέστα, θα μπορούσε να σκεφτεί κανείς πως έχει ‘κοινωνικά’ χαρακτηριστικά (εάν δηλαδή προοριζόταν να μειώσει την οικονομική ανισότητα). Αυτό που προδίδει την ταξική του ταυτότητα, δυστυχώς, είναι πως με το σύστημα του συμψηφισμού, ο μόνος που τελικά τον πληρώνει (και δεν μπορεί να τον συμψηφίσει) είναι ο ΤΕΛΙΚΟΣ ΚΑΤΑΝΑΛΩΤΗΣ, πάει να πει ΠΟΤΕ Ο ΙΔΙΟΣ Ο ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΙΑΣ ! Υπάρχουν μάλιστα σκέψεις  σύμφωνα με τις οποίες –στο μέλλον- θα έπρεπε να παρακρατείται και να αποδίδεται μόνο στην λιανική πώληση και όχι σε οποιοδήποτε προγενέστερο στάδιο.

Εάν προσθέσουμε, λοιπόν, την παράμετρο της αποφυγής του (εικονικά, μη πληρωμή, κλπ) και τα διάφορα άλλα ‘κόλπα’ των επιχειρήσεων (μετάπτωση από συντελεστή σε συντελεστή, κλπ) καταλαβαίνουμε πως ΚΑΙ εδώ πρόκειται για μια ΣΤΥΓΝΗ ΛΗΣΤΕΙΑ σε βάρος των αδυνάτων. Ληστεία καθώς ΕΜΕΙΣ (ως καταναλωτές) ΤΟΝ ΠΛΗΡΩΝΟΥΜΕ (τις περισσότερες φορές), και ΚΑΠΟΙΟΙ (οι παραπάνω επιχειρηματίες) τον ΚΛΕΒΟΥΝ, ΔΕΝ ΤΟΝ ΠΛΗΡΩΝΟΥΝ, ΤΟΝ ΚΡΥΒΟΥΝ,  δεν φτάνει ποτέ στα ΔΗΜΟΣΙΑ ταμεία !! Γύρω στα 5 ΔΙΣ το έτος, υπολογίζεται η ΚΛΟΠΗ του ΦΠΑ (ναι, ΚΑΙ απ’ τους ‘αυτοαπασχολούμενους’ Αλέκα μου)….

Η ‘ευχή’ των ‘επιχειρήσεων’ λοιπόν, δεν αποσκοπεί σε τίποτε άλλο, παρά στην επιπλέον διόγκωση αυτής της κλοπής…

Θα μου πείτε, πως στην Ελλάδα, με τους συντελεστές του ΦΠΑ εδώ και χρόνια γίνεται ακόμη και …δημοσιονομική πολιτική ! Εκείνος ο ..Παπακωνσταντίνου, τρεις αλλαγές μας είχε κάνει σ’ ένα χρόνο τρομάρα του !! Θα μου πείτε, πως η μείωση των συντελεστών, σύμφωνα με τον κ. Αντώνη Σαμαρά, θα μπορούσε μαζί με ‘άλλα μέτρα-Ζάππειο 2 κλπ), να αποτελέσει ακόμη και ‘ευεργετικό σοκ’ (κάτι σαν ηλεκτροσόκ) που θα αφύπνιζε την ‘ωραία κοιμωμένη’ οικονομία μας !...

Δίκιο έχετε. Εδώ ο κόσμος καίγεται…

Απλά τα λέω, για να μην μας παραμυθιάζουν, πως θα τα πάρουν απ’ τους ‘δικούς τους’ και θα τα δώσουνε σ’ εμάς..

Εκεί που πρέπει, τέλος πάντων, ώστε να μείνουμε στο ευρώ κλπ, κλπ….