Δευτέρα, 22 Οκτωβρίου 2012

Το κράτος είμαστε εμείς !..



Αρέσκονται οι ‘συνήθεις’ δημοσιογράφοι –αλλά και πολλοί εκ των πολιτικών- να μιλούν για το περίφημο ‘κομματικό κράτος’, το οποίο ‘υπό το βάρος της οικονομικής κρίσης καταρρέει’. Οι εραστές της τεχνολογίας, της ‘ελεύθερης αγοράς’ και του ‘ορθολογισμού’, απ’ την άλλη, ονειρεύονται ένα κράτος απολίτικο, ακομμάτιστο, τεχνοκρατικό. Στην Ιταλία η κυβέρνηση πορεύεται μ’ έναν τεχνοκράτη στο τιμόνι και είμαι σίγουρος πως πολλοί εξ ημών προτιμούμε τον Στουρνάρα για την θέση που κατέχει, έναντι οποιουδήποτε πολιτικάντη.

Απ’ την άλλη, κάποιοι ήδη νοσταλγούν το ‘κοινωνικό κράτος πρόνοιας’ που βέβαια συρρικνώνεται, δεχόμενο, όπως πιστεύουν, την πίεση των ‘αναδυόμενων’ οικονομιών. Αναγκάζονται, μάλιστα να παραδεχθούν, πως αυτό το Ευρωπαϊκο-Βορειοαμερικανικό ‘κράτος’, σ’ έναν βαθμό επιτεύχθηκε σε βάρος των λαών του Τρίτου Κόσμου, οι οποίοι ήρθε η ιστορική ώρα να ζητήσουν την ‘αποκατάστασή’ τους. Μεγάλη κουβέντα εξάλλου, γίνεται –και όχι μόνο τα δύο τελευταία χρόνια- για την περίφημη αναποτελεσματικότητα του κράτους ‘ως επιχειρηματία’. Οι περισσότεροι πιστεύουν πως το Κράτος-πατερούλης της πάλαι ποτέ Σοβιετικής Ένωσης, είναι καταδικασμένο ιστορικά: Το κράτος είναι ο χειρότερος επιχειρηματίας, λένε, παρά το γεγονός πως η ισχυρότερη ετούτη την ώρα οικονομία στον κόσμο κατευθύνεται –όπως κατευθύνεται- από ένα κομμουνιστικό πολίτευμα..

Το περίφημο ‘κομματικό κράτος’, ούτε ήταν, ούτε είναι ‘στατικό’ και αμετάβλητο, ούτε ένα πρόσωπο έχει. Λειτουργεί, και θα λειτουργεί πάντα, έναντι πολλών κοινωνικών ‘δυνάμεων’ που δρουν από κάτω του. Θα τολμούσα να πω, πως το κράτος ..είμαστε εμείς !

Θυμηθείτε, για παράδειγμα, τι έγινε με τον νόμο Πεπονή (με τον οποίον θεσπίστηκε το ΑΣΕΠ). Θα ήμαστε αφελείς εάν πιστεύαμε, πως ξαφνικά τα κόμματα ‘εξουσίας’ θέλησαν, τότε, να κλειδώσουν το βάζο με τα καλούδια και να πετάξουν το κλειδί: Απλά: Μια υψηλά ιστάμενη κομματική κλίκα, είχε πια καταφέρει να μετατρέψει το κράτος σε Κράτος-μαφιόζο, την ενδιέφεραν μονάχα οι μεγάλες μπάζες, οι μίζες των όπλων, των ‘πακέτων’, των ‘μεγάλων επενδύσεων’ κλπ κι έκανε μια χαρά τη δουλειά της. Έπαψε, λοιπόν, να ενδιαφέρεται για τα ψίχουλα του ‘λαουτζίκου’ που την ψήφιζε: Οι ‘νονοί’ των καναλιών, με τους οποίους είχε δώσει τα χέρια, έλεγχαν εύκολα για λογαριασμό της, το πόπολο. Το τι έγινε αμέσως μετά, κι αυτό εξηγείται εύκολα. Το αμέσως ‘χαμηλότερο’ διαμέρισμα της κομματικής πολυκατοικίας (οι κοινοβουλευτικοί που δεν είχαν προσβάσεις στα υπουργικά γραφεία) αντέδρασαν. Το ΑΣΕΠ τους έδενε τα χέρια, στην μάχη τους για πολιτική επιβίωση. Ήταν αυτή ακριβώς η φυσιολογική πίεση των χαμηλότερων στελεχών, που έφθειρε τον θεσμό, που αναζήτησε τρύπες και τις εκμεταλλεύτηκε, ώστε να μπορέσει να τρώει το κομματάκι της πίττας που του αναλογούσε.

Τι στο διάτανο, λοιπόν είχαμε ;; Ναι είχαμε ‘κομματικό’ κράτος. Αλλά αυτό το κράτος δεν ήταν ταυτόχρονα και το κράτος πρόνοιας του ΕΣΥ, των ΚΑΠΗ, του ΟΚΑΝΑ, των χιλιάδων κρατικοδίαιτων Οργανισμών, ΜΚΟ, κλπ; Ή μήπως δεν ήταν, ταυτόχρονα και κράτος των μαφιόζων, των Κοσκωτάδων, των εργολάβων, του Χρηματιστηρίου και της Siemens;; Και μήπως, το κράτος αυτό των μαφιόζων της ελεύθερης αγοράς, δεν ήταν ταυτόχρονα και κράτος των ζημιογόνων Δημόσιων Επιχειρήσεων, των πάμπλουτων συνδικαλιστών, το κράτος της Ολυμπιακής και των Ναυπηγείων, των εθελουσίων εξόδων και των παχυλών συντάξεων στα 45;; Και ταυτόχρονα, αυτό ακριβώς το κράτος των πρόωρων συντάξεων και των εθελούσιων εξόδων, δεν ήταν την ίδια ώρα και κράτος των κατεστραμμένων Ασφαλιστικών Ταμείων και των υπονομευμένων μελλοντικών συντάξεων;; Και τούτη την ώρα, είναι τάχα άνευ πολιτικής ταυτότητας η συρρίκνωση που επιχειρείται, λόγω της οικονομικής κρίσης; Ποιανού ακριβώς ‘κράτους’, απ’ όλα τα παραπάνω, είναι που επιχειρείται η συρρίκνωσή του; Ποιο είναι αυτό που θα ‘επιβιώσει’;;

Ας αφήσουμε λοιπόν τις μπούρδες περί ‘ορθολογικού’ ‘τεχνοκρατικού’ κράτους κατά μέρος: Για να τα ξεδιαλύνουμε όλα αυτά, και για να επιλέξουμε (ως κοινωνία και λαός) τι θα πετάξουμε και τι θα κρατήσουμε, πρώτα απ’ όλα απαιτείται ΠΟΛΙΤΙΚΗ σκέψη ! Κι ευτυχώς, κανένας ‘Στουρνάρας’, κανένας τεχνοκράτης, δεν μπορεί να κατευθύνει μια κοινωνία.

Όσο, τέλος για τις ...φιλοσοφικές μας ανησυχίες για τους δυστυχείς λαούς του τρίτου κόσμου, που ήλθε δήθεν η ώρα που η ‘ορθολογική παγκοσμιοποίηση’ των αγορών, θα τους σώσει, αρκεί να ρίξετε μια ματιά στον αναλώσιμο Κινέζο εργάτη. Να δείτε τον Βραζιλιάνο της παραγκούπολης που σε λίγο θα φιλοξενήσει το Μουντιάλ. Να θυμηθείτε τον εξαθλιωμένο Ινδό που πεθαίνει στις όχθες του ιερού ποταμού του, όπως ακριβώς έζησε και επί ..μαχαραγιάδων, για να καταλάβετε πόσο καθόλου δεν τους αφορά η ‘ισορροπία’ που επιχειρεί το παγκόσμιο κεφάλαιο, στην μοιρασιά των πόρων και της ..φτώχιας: Οι ..αναδυόμενες δεν είναι δικές τους αγορές. Όπως δεν είναι δική μας η ‘ανάπτυξη’ που ετοιμάζουν ο κ. Σαμαράς με την κ. Μέρκελ._

Κυριακή, 21 Οκτωβρίου 2012

Τέχνη στον δρόμο


            Δεν είμαι κατά κανέναν τρόπο 'εικαστικός', λίγα πράγματα σκαμπάζω από ζωγραφική. Ωστόσο ετούτο εδώ το γκράφιτι που σας φωτογράφισα, μου ήρεσεν.

             Δυστυχώς δεν γνωρίζω το όνομα του καλλιτέχνη. Δεν έχει βάλει πουθενά ούτε ένα ψευδώνυμο ο χριστιανός.  Ρώτησα στην καφετέρια που βρίσκεται ακριβώς απέναντι, ούτε κι εκεί ήξεραν κάτι να μου πουν.

             Το στόρι μάλλον έχει ώς εξής: Εκεί στην οδό Καπνικαρέας, ανάμεσα Μητροπόλεως και Ερμού, αναπαλαιώνεται ένα κτίριο. Για να μην 'ενοχλείται' ο ..τουρισμός και η αγορά, τα μαγαζιά που είναι ολόγυρα, ο κατασκευαστής έβαλε μια σειρά απο λαμαρίνες γκοφρέ, κι ο καλλιτέχνης κλήθηκε προφανώς να τις διακοσμήσει. Είναι θαυμαστό το πώς ταίριαξε ο τρόπος της ζωγραφικής του με την κυματιστή επιφάνεια. Είναι θαυμαστό το πώς γέμισε όλον τον χώρο, ζωγραφίζοντας ατέρμονες μάυρες γραμμές σε απλό άσπρο φόντο, βάφοντας με χρώμα μόνο τα χείλη των πλασμάτων του. Του ίδιου ανθρώπου, έχω δει και αλλού έργο, σε επίπεδη επιφάνεια, πάνω-κάτω η μανιέρα του είναι η ίδια. Όμως εδώ, μου φαίνεται πως βρήκε την ιδανική επιφάνεια, το 'έπιασε' και το 'εκμεταλλεύτηκε' με τον καλύτερο τρόπο..

            Για όποιον θελήσει να το χαζέψει από κοντά, η αναπαλαίωση δεν έχει τελειώσει ακόμη. Είναι όμως σίγουρο, πως κάποτε οι λαμαρίνες (μαζί με το έργο) θα φύγουν, οπότε θα έχει 'σωθεί' μόνο σε ετούτες τις ερασιτεχνικές φωτογραφίες._





Πέμπτη, 11 Οκτωβρίου 2012

ΚΑΤΩ ΤΑ ΞΕΡΑ ΣΑΣ ΑΠ' ΤΟ ΜΠΑΡΟΥΤΑΔΙΚΟ


Αυτό που βλέπετε στην μεγάλη φωτογραφία (με κλικ ανοίγει σε μεγάλο μέγεθος) είναι το περίφημο ‘Μπαρουτάδικο’. Σε μας τους Αιγαλιώτες είναι βέβαια πασίγνωστο μ’ αυτό το όνομα, οι εκτός περιοχής Αθηναίοι, θα το γνωρίζουν σαν Άλσος Αιγάλεω.

Το Μπαρουτάδικο έχει μεγάλη ιστορία. Ξεκινά στα τέλη του 19ου αιώνα, όταν στην έκταση αυτή (περίπου 380 στρεμμάτων), αρχίζει να λειτουργεί πυριτιδοποιείο, αργότερα γίνεται η γνωστή ΠΥΡ-ΚΑΛ, καταλήγει στα χέρια του Μποδοσάκη, για να κλείσει αργότερα (να μεταφερθεί) καθώς ήταν επικίνδυνο  να λειτουργεί σε τόσο, πλέον, κατοικημένη περιοχή.

Όπως καταλαβαίνετε, Αιγάλεω και Μπαρουτάδικο είναι σχεδόν ένα και το αυτό. Το 1877 που αρχίζει να λειτουργεί το εργοστάσιο, δήμος, βέβαια, δεν υπήρχε ακόμη. Είναι γύρω απ’ τον τεράστιο αυτόν χώρο, που έρχονται να εγκατασταθούν οι εργάτες που δούλευαν μέσα (έφτασαν κάποτε τις 10.000) και σχηματίζουν τις πρώτες γειτονιές του. Εργάτες που έχουν ποτίσει κυριολεκτικά με το αίμα τους τον χώρο, καθώς έχει συμβεί ένα τουλάχιστον μείζον ατύχημα (προπολεμικά) και πολλά άλλα ‘μικρότερα’ αργότερα.

Η μεταπολίτευση βρίσκει το Μπαρουτάδικο με την μορφή ενός εγκαταλελειμμένου εργοστασίου, αχανούς, με τεράστιο μαντρότοιχο ολόγυρά του, σκοτεινού, σχεδόν τρομακτικού το βράδυ. Τότε αποφασίζεται να μετατραπεί σε πάρκο, και αρχίζουν τα έργα. Ο τοίχος γκρεμίζεται, τα παλιά έρημα κτίρια κατεδαφίζονται, το μόνο που απομένει πια να θυμίζει την πρώτη του χρήση, είναι η επίτηδες αφημένη καμινάδα ! Το αποτέλεσμα είναι θεαματικό. Για το Αιγάλεω των 50.000 κατοίκων, κυριολεκτικά ευεργετικό !

Το θαύμα, δεν κρατά για πολύ. Ήδη το 1977, μεγάλο κομμάτι (1) δίνεται για την κατασκευή των ΚΑΤΕΕ (νυν ΤΕΙ Αθήνας). Σιγά-σιγά επί διαφόρων δημάρχων, ακολουθείται, δυστυχώς, η ευκολία, για να χτιστούν μέσα σχολεία (2), η Σχολή του ΟΑΕΔ (3), ένα μικρό Δημοτικό Θέατρο (4) και διάφοροι Αθλητικοί χώροι (5). Το αποτέλεσμα είναι αυτό που βλέπετε στην φωτογραφία τόσο εύγλωττα: Σχεδόν το μισό πάρκο δεν είναι πια πάρκο (τα 2/5 είναι τσιμέντο) !...


Ακόμη κι έτσι, αυτή τη στιγμή αποτελεί το κόσμημα της περιοχής, κυριολεκτική ανάσα για τους Αιγαλιώτες (και όχι μόνον). Τα ΤΕΙ, μπορεί να ‘έκοψαν πολλά δέντρα’ αλλά σαν δημόσια Ανώτατη Σχολή, πρόσφερουν στο κάτω-κάτω μια σημαντική οικονομική ένεση σ’ όλη την γύρω περιοχή. Τα σχολεία (Δημοτικά, Γυμνάσια και Λύκεια) έλυσαν αρκετά το παλιό πρόβλημα του Δήμου, καθώς αποσυμφόρησαν  το πάλαι ποτέ μοναδικό Δημόσιο σχολικό κτίριο της περιοχής (όπου πήγαινα κι εγώ, πρωί απόγευμα, βεβαίως). Στο Θεατράκι, κάθε καλοκαίρι έρχονται πολλές κι ανάμεσά τους καλές δουλειές, άλλωστε το ίδιο δεν είναι και καμιά τεράστια κατασκευή. Όσο για τους αθλητικούς χώρους, αυτοί, ούτε πολύ τσιμέντο πρόσθεσαν απ’ τη μια, απ’ την άλλη δεν μπορείτε να φανταστείτε πόσος κόσμος, νέοι, παιδιά, μεγάλοι, τους χαίρονται κάθε μέρα !..

Το Μπαρουτάδικο όμως, βρίσκεται πια στα όριά του. Δεν αντέχει, ούτε άλλο κουτσούρεμα, ούτε άλλο τσιμέντο. Μαθαίνω πως ο δήμος θέλει να αποσπάσει ακόμη ενάμιση στρέμμα περίπου, να φτιάξει έναν παιδικό σταθμό. Ακούω πως δεν είναι απαραίτητος, την ώρα που οι ήδη υπάρχοντες δεν έχουν πόρους και υπολειτουργούν. Πρόκειται για μια τουλάχιστον περίεργη απόφαση, με άρωμα ..μίζας !! Στα γύρω σπίτια (απ’ το σημείο που θέλουν να αποσπάσουν) οι κάτοικοι ήδη δραστηριοποιούνται.

Το πλέον ανησυχητικό, όμως, είναι πως το ‘Άλσος του Αιγάλεω’ έχει μπει στις λίστες για τα ‘πιθανά’ δημόσια ακίνητα ‘προς αξιοποίηση’ !! Ξέρετε! Εκείνη την ‘αξιοποίηση της δημόσιας περιουσίας’, που υποσχεθήκαμε στους ‘εταίρους’ και τους ‘δανειστές’ μας ! Τα πράγματα είναι επομένως πολύ ανησυχητικά, όταν έχεις να κάνεις με τους νενέκους που μας κυβερνάν !

Γιατί, απλούστατα, τι σκατά ‘αξιοποίηση’ άλλη να κάνεις, σ’ έναν χώρο που τον ξέσκισες κυριολεκτικά επί 35 χρόνια; Το μυαλό μου δυο πράγματα μπορεί να φανταστεί: Είτε κι άλλο  τσιμέντο (σε βάρος του πάρκου), είτε ‘ιδιωτικοποίηση’, που πάει να πει, να πληρώνει κανείς για να μπει να κάνει την βόλτα του !!

Ότι απ’ τα δυο, και να σκέφτεται ο άθλιος νους τους, εάν τα επιχειρήσουν, στο Αιγάλεω δεν θα γίνει μια 'απλή Κερατέα'. Γιατί, εδώ μιλάμε για το ΠΙΟ ΑΓΑΠΗΜΕΝΟ ΚΟΜΜΑΤΙ ΔΗΜΟΣΙΟΥ ΧΩΡΟΥ ενός Δήμου της Δυτικής Αθήνας, που δεν έτυχε και ποτέ της φροντίδας εκείνης που απολάμβαναν άλλοι …βορειότεροι δήμοι στο λεκανοπέδιο. Και που από τύχη σχεδόν, απέκτησε τον πνεύμονα αυτόν όχι μόνον πρασίνου, αλλά και πραγματικής αναψυχής, κοινωνικής συνεύρεσης, κλπ. 


Θα υιοθετήσω, λοιπόν, το σύνθημα που τελευταία όλο και περισσότερο βλέπω να το γράφουν οι νέοι, σε διάφορα σημεία της συνοικίας μας, και που να πω την αλήθεια, ήταν εκείνο πρώτο, που μ’ έκανε να ανησυχήσω:

ΚΑΤΩ ΤΑ ΞΕΡΑ ΣΑΣ ΑΠ’ ΤΟ ΜΠΑΡΟΥΤΑΔΙΚΟ !

Δευτέρα, 8 Οκτωβρίου 2012

Υψηλή ευκρίνεια..


Το σύστημα ‘ρετάρει’. Αποσυντονίστηκε, αλλού βαράει το έμβολο, αλλού σπινθηρίζει το μπουζί, ανεβάζει στροφές χωρίς αιτία, πάει να σβήσει στην κατηφόρα. Πουθενά αυτή η παραφροσύνη δεν γίνεται τόσο φανερή, απ’ όσο στην τηλεόραση.

Ενώ στα δελτία ειδήσεων, στις πολιτικές συζητήσεις, κλπ, δεν ακούς τίποτε άλλο παρά για την κρίση, τα μέτρα, κλπ, παντού αλλού, και κυρίως στα σήριαλς, κρίση δεν υφίσταται ! Ιδιωτικά και δημόσια κανάλια προβάλλουν συνήθως ‘μυθοπλασίες’ (τι λέξη κι αυτή) γυρισμένες εκτός ‘κρίσεως’. Όπου όλοι ζούσαν καλά κι εμείς καλύτερα. Όπου τα σπίτια ήταν περίπου παλάτια, και το βαρύτερο πρόβλημα που είχαν να αντιμετωπίσουν οι άνθρωποι άντε να ήταν το κέρατο που τους φορούσε η γυναίκα τους ή οι αταξίες του παιδιού τους στο σχολείο ! Η δημόσια, μάλιστα τηλεόραση, ξεθάβει ενίοτε σειρές τόσο παλιές, που το βίντεο έχει απομαγνητιστεί και η εικόνα ‘βάφει’ ! Ο Παπαδόπουλος ερωτεύεται ξανά την Κομνηνού και η ‘Δημάδη’ κατασκοπεύει ξανά τα αρχεία των Γερμανών στην ‘κομαντατούρ’ !...

Η δημόσια τηλεόραση, ποιος ξέρει με τι λεφτά, αντεπιτίθεται φέτος στα σοβαρά στην ‘φτώχια’ της καταρρέουσας ‘ιδιωτικής’. Εδώ και έναν μήνα, το τρέιλερ πάει σύννεφο ! Εδώ το καλό το πράγμα, το ‘οβρωπαικό’! Αποσιωπείται η συνέχεια: Διότι σας τα πρήξανε με τις τούρκικες μαλακίες ! Πάρε κόσμε ! Πέντε ολοκαίνουριες σειρές ! Και δώσ’ του ‘με την εγγύηση του BBC’. Και ξανά μανά, ‘σειρές που έσπασαν τις τηλεθεάσεις’ ! Και πάρε ίντριγκες σε πύργους με δούλους κι αφέντες ! Και ματαξαναπάρε, την ‘δανέζικη σχολή’ (ποια είναι καλέ αυτή;) που τα λέει όλα με τ’ όνομά τους ! Και πάρε τα νέα μανουλομάνουλα του Αγγλικού θεάτρου παρέα με κάτι συμμαθήτριες του Σερ Λόρενς Ολίβιε που επιζούν ακόμη !

Από πίσω, βέβαια, απ’ την εποχή ακόμη του ‘Γιωργάκη’ –και μην μου πείτε πως είναι τυχαίο- στα πλαίσια της ‘μεταστροφής της Ελληνικής Οικονομίας’ προς άλλες ‘παραγωγικές’ ατραπούς, εκεί στην δημόσια τηλεόραση, έχει στηθεί μια αγροτο-πρασινο-μαλακισμένη προπαγάνδα άνευ προηγουμένου ! Και να ‘αυτοί που πήραν τα βουνά’ κοιτάχτε τους πώς ζούνε, μια χαρά, σαν τα ..στρουμφάκια μες το δάσος ! Και να κάτι ‘πράσινες ζωές’, όπου το ζευγάρι που έβαλε τις κοτούλες του και τον μπαχτσέ του, και τα αγγουράκια του τα ..σέξι, κοιτάξτε τους τι ωραία που περνάνε ! Και να οι ‘Κυριακές στο χωριό’, ελάτε κι από μας καλέ, ν’ αφήσετε κάνα φράγκο, θα σας φιλέψουμε και ντόπιο καρυδάκι γλυκό, θα σας πάμε να δείτε και κάτι αρχαίες πέτρες που έχουν μείνει δωνά πιο κάτ’ !

Και ασφαλώς, δεν λείπει ο γνωστός εξυπνάκιας με τις τιράντες αλά ‘μικρό σπίτι στο λιβάδι’ να περηφανεύεται ‘εδώ δεν έχουμε κρίση’: Δεν έχεις κρίση μαλάκα, εφόσον έχεις πίσω απ’ την ‘φάρμα’ το τέσσερα επί τέσσερα, φουλαρισμένο βενζίνα, που άμα κάνα βράδυ σου πέσει βαρειά  η ‘οικολογική προβατίνα’ θα σε πάει η σύζυξ στο νοσοκομείο ‘κάτω στον πολιτισμό’ ! Δεν έχεις κρίση μαλάκα, όσο εκεί κάτω στον πολιτισμό λειτουργεί ακόμη αυτό το νοσοκομείο, γιατί άμα το βρεις κλειστό, μάλλον θα πεθάνεις πριν καταλάβεις πως …έχεις κρίση και ‘κει πάν’ !..

Εν πάσει περιπτώσει, Ιδιωτικά ή Δημόσια, Βρετανικά ή Τούρκικα, προπαγανδιστικά ή αθώα, όλα στο τέλος, γελοιοποιούνται, διότι από κάτω τους τρέχει το ένα ! Το μοναδικό! Το παντοτινό! Το ..ηλίθιο ‘χαλί’ των διαφημίσεων !

Γιατί δεν γίνεται να μην μ' εκνευρίσει η επιμονή των διαφημιστών, να αγοράσω αυτοκίνητο, την ώρα που σε λιγάκι δεν θα 'χω λεφτά να βάλω βενζίνη στο παλιό ! Ή το θράσσος τους, να μου πλασάρουν κινητά τηλέφωνα στην εξευτελιστική τιμή των 300 plus ευρώ, την ώρα που σκέφτομαι σοβαρότατα να επιστρέψω στην προ-κινητών εποχή !..

Ξυπνάτε παλικάρια ! Την ώρα που εμείς ανακαλύπτουμε πως μπορούμε να ζήσουμε ‘και χωρίς’, εσείς επιμένετε να μας ‘φορτώσετε’ κι άλλα ακόμη ‘με’ ! Και δεν αμφιβάλλω. Υπάρχουν οι λιγοστοί εκείνοι Έλληνες, που ακόμη μπορούν να το πάρουν το κινητό, ή να αλλάξουν το αυτοκίνητο ! Και χαλάλι τους, ειλικρινά δεν τους ζηλεύω: Πόσοι στο διάτανο, όμως, είναι όλοι αυτοί, ώστε να συμφέρει να διαφημίζονται όλα ετούτα, τηλεοπτικά;;

Εν πάσει περιπτώσει, -εκείνοι πληρώνουν, χεστήκαμε- το πιο αστείο είναι πως δεν άλλαξε καθόλου η ΓΛΩΣΣΑ των διαφημίσεων ! Καθόλου το status ζωής στο οποίο ποντάρουν ! Κι εδώ, βέβαια, μιλάμε για διαφημίσεις που δημιουργούνται, που σχεδιάζονται ΤΩΡΑ ! Δεν μιλάμε για παμπάλαιες σειρές !

Κι όμως: Τα σπίτια είναι όπως ήταν και προ κρίσεως: Τεράστια. Χλιδάτα. Αγορασμένα, ασφαλώς τοις μετρητοίς (χωρίς στεγαστικό να ‘τρέχει’) και σε περιοχές με χαράτσι τουλάχιστον 15 ευρώ το τετραγωνικό !  Tα πρόσωπα είναι όπως ήταν και προ κρίσεως: Χαρούμενα. Ξένοιαστα. Νεανικά. Χωρίς προβλήματα!  Oι νέοι, βέβαια, κάνουν ότι έκαναν και προ κρίσεως: Διασκεδάζουν στα ίδια μέρη. Πηγαίνουν διακοπές στα ίδια νησιά. Ντύνονται τα ίδια επώνυμα ρούχα όπως και πριν: Κι ας έχουν αυτοί οι νέοι, 53% ανεργία ! Αποτέλεσμα: Ότι και να παρακολουθείς. Είτε το τούρκικο (που τα μιλάει ‘λαϊκά’ σαν τον Μεϊμαράκη), είτε το BBσένιο, το ‘ανωτέρας’, δεν την γλιτώνεις: Θα σου την πέσει σφήνα ο διαφημιστής, και θα στα ζαλίσει, που δεν αγόρασες τον ‘μαγικό κύβο που τα κάνει αυτομάτως όλα …γκουρμέ’ !!...

Θα μου πείτε, τι θέλεις να σου δείξει; Κανέναν καταθλιμμένο νεόπτωχο, να τον σώζει απ’ την …αυτοκτονία το τάδε …παριζάκι ;; Και θα έχετε δίκιο: Το marketing, κρατικό ή ιδιωτικό, ΔΕΝ ΞΕΡΕΙ ΑΛΛΗ ΓΛΩΣΣΑ ! Αλυσοδεμένο σφιχτά με το ίδιο το σύστημα που το γέννησε και το χρησιμοποίησε. Γελοιοποιούμενο καθημερινά απ’ την ίδια τη πραγματικότητα, ακολουθεί την μοίρα του: Οδεύει προς τον ίδιο βυθό, ελπίζοντας μονάχα σ’ ένα θαύμα ! Ή σ’ έναν από μηχανής Θεό ! Η σε μια …Μέρκελ, το ίδιο είναι._

Τετάρτη, 3 Οκτωβρίου 2012

Τότε..

Την ώρα που οι ταχυδακτυλουργοί της εξουσίας, με το δεξί τους χέρι, ‘ανεμίζουν’ στα θαμπωμένα μάτια μας το σκάνδαλο Μεϊμαράκη-Λιάπη-Βουλγαράκη, συλλαμβάνουν επώνυμο επιχειρηματία για χρέη στο δημόσιο και τελειώνουν θεατρικά με το καλύτερο, την λίστα-φάντασμα, που ήταν και δεν ήταν, πήγε και δεν πήγε, μπορεί ή δεν μπορεί να χρησιμεύσει, κλπ, με το άλλο χέρι το κόλπο έχει ολοκληρωθεί: Σε λίγες μέρες τα αίσχιστα ‘μέτρα’ του ΔΝΤ και της τρόικας θα έχουν περάσει απ’ την Βουλή, θα έχουν γίνει νόμος του κράτους!
Δεν χρειάζεται καν να επιχειρηματολογήσει κανείς για το περιεχόμενο αυτού του τερατουργήματος. Το λένε από μόνοι τους: Απ’ τα 13 δις που ζητά η τρόικα, τα 9 περίπου θα τα πληρώσουν οι φτωχοί ! Τα υπόλοιπα τέσσερα (που θα αποδειχθούν δεκατέσσερα έτσι που πάει το πράγμα) θα γίνουν λιγότερο Κράτος: Υγείας, Παιδείας, Ασφάλειας: Κι αυτά, δηλαδή, οι φτωχοί θα τα πληρώσουν !...
Πίσω, στα παρασκήνια, μακριά απ’ τον ταχυδακτυλουργό που δίνει την παράστασή του, το πλιάτσικο ολοκληρώνεται: Ο κ. Χατζηδάκης, ξεπουλάει αυτή την ώρα –που κανείς δεν προσέχει-  δεν ξέρω κι εγώ πόσα λιμάνια και αεροδρόμια. Ο ΟΠΑΠ χαρίζεται έναντι πινακίου φακής. Η SIEMENS ρυθμίζεται ‘εξωδικαστικά’ έναντι ψίχουλων, μια μόλις μέρα πριν ‘μεταβεί ο κ. Πρωθυπουργός στην κυρία Καγκελάριο’! Το Φυσικό Αέριο, έχει πάρει ήδη τον δρόμο της ‘ιδιωτικοποίησης’ πολύ πριν απ’ τις εκλογές! Τράπεζες χαρίζονται σε γνωστούς και φίλους ! Κι ένας Θεός ξέρει πόσα ακόμη θα ακολουθήσουν: Ορίστε ! Είμαστε καλά παιδιά κυρία Γερμανία ! Λιγάκι ακριβούτσικη, βέβαια, η ‘σωτηρία’ σας, αλλά χαλάλι…
Το ΚΚΕ κάθεται στο μπαλκόνι του Περισσού –σαν τον Αγά εκείνον του Καζαντζάκη- και χαζεύει ηδυπαθώς τα τεκταινόμενα στην ‘Λυκόβρυση’! Στις εκλογές κατέρχεται για το θεαθήναι! ΔΕΝ ΘΕΛΕΙ καμιά σχέση με την εξουσία! Εκείνο που θέλει, είναι να ΔΙΚΑΙΩΘΕΙ, όταν με χρόνους με καιρούς οι ‘λαοί επαναστατήσουν’, γκρεμίσουν τον Καπιταλισμό, ασχέτως του πότε στο διάτανο θα συμβεί αυτό! Κατά τα άλλα, ανησυχεί ‘δια την άνοδο της Χρυσής Αυγής’! Τι κι αν ο ΣΥΡΙΖΑ βγάλει 35% στις επόμενες: Αριστερή κυβέρνηση δεν βγαίνει με το ΚΚΕ κλειδαμπαρωμένο! Κι επειδή συμφώνως με την θεωρία δεν γίνεται τώρα οι Ρεβιζιονιστές να ηγηθούν οτιδήποτε σωστού, για την ώρα ποτίζουμε πάλι το δέντρο με θυσίες: Αυτή τη φορά της γενιάς του παιδιού μου…
Στον ΣΥΡΙΖΑ οι πέντε-έξη νοματαίοι του ‘οικονομικού’ επιτελείου, δεν συμφωνούν επί του πρακτέου ! Έχουν χωριστεί σε δυο ομάδες, την ‘ριζοσπαστικότερη’ και την ‘μετριοπαθέστερη’ ! Ακόμη δεν ανέλαβαν, διαφώνησαν ! Και βέβαια: Ούτε η παραμικρή ΥΠΟΨΙΑ, μήπως η επίμονη μαλακία ‘να μείνουμε στο ευρώ και στην Ευρώπη’ μπάζει! Την ίδια ώρα που η διάγνωσή τους μοιάζει σωστή (η Ευρώπη των δύο ταχυτήτων, κλπ) προσκυνάνε τον ‘Ευρωπαϊκό προσανατολισμό’ ! Και δεν λέω, μπορεί εκλογικά να είναι σωστή η τακτική. Δεν λέω, μπορεί να ΦΑΙΝΕΤΑΙ δύσκολη μια λύση δήθεν (Οι Άγγλοι ήταν μαλάκες που δεν μπήκαν) απομονωτική, μια έξοδος ας πούμε σε εθνικό νόμισμα: Όμως απ’ το σημείο αυτό μέχρι του να ονειρεύεσαι πως θα στρίψεις το project του ευρώ σε φιλολαϊκές τροχιές υπάρχει απόσταση. Και καλό θα ήταν να λες πού και πού και κανένα ‘βλέποντας και κάνοντας’…
Υπό αυτές τις συνθήκες, μοιάζει αναπόδραστη –για την ώρα- η επικράτηση των κακών. Όπου –μην ανησυχείτε- δεν θα έλθει κανένας καπιταλιστικός μεσαίωνας: Απλά η ζούγκλα των αγορών θα ολοκληρωθεί, το ‘δημόσιο αγαθό’ θα εξαφανιστεί παντελώς κι ο ανίσχυρος θα πετάγεται στον Καιάδα της ..τέταρτης εθνικής!  Τα παγκόσμια κοράκια θα μοιράσουν τους πόρους κατά πώς θέλουν, θα βιάσουν το περιβάλλον, θα παγκοσμιοποιήσουν την φτώχια του 99% έναντι του πλούτου των ελαχίστων: Αναδυόμενη αγορά της τενεκεδούπολης θα σε κάνω κι εσένα βρε μπαγάσα Έλληνα! Ποιος στη χάρη σου !...
Τότε ίσως. Μόνον τότε. Ίσως βρεθεί κάποια αριστερά –όχι ετούτη των ..τσακωμένων και των κουφών- που να πάρει απ’ το χέρι ετούτον τον λαό των χιλιοπροδομένο, και να τον οδηγήσει στο φως. Να πάρει απ’ το χέρι ετούτο τον λαό τον διχασμένο, που στέλνει ευχαριστήρια γράμματα στην Μέρκελ και τον Τόμσεν και ψηφίζει ζαλισμένος Μιχαλολιάκο. Να τον πάρει απ’ το χέρι, και να τον οδηγήσει όχι στο φώς των υδρογονανθράκων, του υψηλού τουρισμού, της δια βίου μάθησης, και της ‘επιχειρηματικότητας με κοινωνική ευαισθησία’ ! Προς Θεού, ούτε στο φώς της ‘καινοτομίας’, της ‘ανταγωνιστικότητας’ και των φωτοβολταϊκών!..
 Να τον πάρει απ’ το χέρι και να τον οδηγήσει στο φώς της σύναξης, της αλληλεγγύης, της αξιοπρέπειας, της ξανά Κοινωνίας…