Τετάρτη, 28 Νοεμβρίου 2012

Οι μεγάλες ευθύνες των ηγεσιών


Δεν είναι το θέμα αυτής της ανάρτησης, αλλά ακούγοντάς το χθεσινό διάγγελμα του κ. πρωθυπουργού, παραλίγο να βγω στο δρόμο να ..πανηγυρίσω! Απορώ, πώς δεν γέμισε η πλατεία Συντάγματος με ευτυχισμένους, διασωσμένους και ανακουφισμένους συμπατριώτες μας! Ούτε την παραμικρή αλήθεια δεν τόλμησε να πει, χθες, ο κ. Σαμαράς. Έπαιξε με το συναίσθημα. Χάιδεψε το πόπολο, για τις ‘θυσίες’ με τις οποίες ‘κατόρθωσε’ να πάρει τη ‘δόση’ (σαν να ήταν οι ‘θυσίες’ αυτές εθελοντικές). Χάιδεψε το διχασμένο, κατακερματισμένο πόπολο, που ‘δεν άκουσε τις σειρήνες’ του  ‘διχασμού’. Χάιδεψε το άνεργο πόπολο, με ‘αναπτύξεις’, ‘σωτηρίες’, ‘ανακάμψεις’, κλπ, που θα έλθουν σύντομα, το ..2020, ενώ ‘εκτός ευρώ θα απαιτούσε ‘πολλές δεκαετίες’ !

Το κεφάλαιο δεν πήρε σήμερα την δόση. Η δόση, με όλες τις ‘ρήτρες’ που  εξασφαλίζουν τους εντελώς συγκεκριμένους αποδέκτες της. Η δόση, μ’ όλα τα ‘προαπαιτούμενά’ της ήδη ψηφισμένα ή το πολύ-πολύ δρομολογημένα. Η δόση με τις συμφωνίες για το εγγύς μέλλον ήδη ‘κλεισμένες’ πίσω από κλειστές πόρτες ή μέσα απ’ τα κατ’ ιδίαν ‘τηλεφωνήματα’, ήταν φυσικά σίγουρη. Δεν είναι, επομένως ‘μια νέα μέρα για την Ελλάδα’. Ούτε νέα είναι η ημέρα, ούτε η ‘δόση’ αφορά αορίστως την ‘Ελλάδα’.

Ας πάμε τώρα στα σημαντικά.

Η δήλωση του κ. Τσίπρα δεν χρειαζόταν. Ο αρχηγός μιας αριστερής αξιωματικής αντιπολίτευσης που υποτίθεται πως σε λίγο μπορεί να είναι και κυβέρνηση, θα όφειλε τουλάχιστον να έχει ‘εξηγήσει’ όλα τα παραπάνω στον κόσμο από πριν, και να έχει αδιαφορήσει για όλα τα υπόλοιπα. Ο αριστερός αρχηγός ενός κόμματος με αριστερό πρόγραμμα διακυβέρνησης, όφειλε να έχει πείσει τον κόσμο, πως η  διαδικασία ‘δήθεν ασφυξία-σκληρά μέτρα-δόση σωτηρία’, μπορεί να συνεχίζεται επ’ άπειρον απ’ τον πραγματικό ‘εχθρό’, που διαθέτει άπειρους (για τα μεγέθη της Ελλάδας τουλάχιστον) πόρους, και επομένως μόνο ΚΑΤΙ ΑΛΛΟ θα μπορούσε να την ανατρέψει.

Ήδη απ’ τις εκλογές που ανέδειξαν τον ΣΥΡΙΖΑ δεύτερο, είχα γράψει πως θα ήταν λάθος να ακολουθήσει την ‘πεπατημένη’. Πως θα ήταν λάθος να ‘μιλήσει την γλώσσα τους’, να παίξει στο γήπεδό τους. Καταντά αστείο το να ‘τρέχει’ πίσω απ’ την παραμικρή ανοησία της κυβέρνησης και να εκδίδει ‘βαρύγδουπες –και βιαστικές- δηλώσεις’! Καταντά αστείο, να κυνηγά ‘νομιμότητες’ και  ‘αντισυνταγματικότητες’, όταν υποτίθεται πως ...κάτι έχει ακούσει για την ταξικότητα του δικαίου (και των λειτουργών του). Τώρα, πάλι βιαστικά και άνευ καμίας ουσιαστικής αναγκαιότητας, σπεύδει να ζητήσει ‘προ ημερησίας’ συζήτηση στη βουλή, για τα ‘συμφωνηθέντα’ στις Βρυξέλλες. Για να ανατρέψει τηλεοπτικά τις ‘εντυπώσεις’;; Για να πείσει τους ‘νοικοκυραίους’ πως τα συμφέροντά τους θα τα εξυπηρετήσει καλύτερα;; Αυτό παίζεται;;…

Εάν η ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ πιστεύει πως η εξουσία θα του δοθεί –και μάλιστα αποκλειστικά σ’ αυτόν- ‘σαν ώριμο-σάπιο φρούτο’ που έχει εξαντλήσει το ‘πολιτικό του κεφάλαιό’ απατάται. Απατάται, ξεχνά πως ανάμεσα στον ‘τελευταίο αστό’ και τον ‘πρώτο αριστερό’ πρέπει να υφίσταται (θεωρητικώς τουλάχιστον) μια ειδοποιός κόκκινη γραμμή. Πως το ‘μήλο’ της αστικής εξουσίας, μπορεί, μεν, να σαπίσει και να πέσει απ’ το δέντρο (απ’ όπου μπορεί να το μαζέψει και κανένας ..επικίνδυνος), δεν πρόκειται όμως ποτέ, να πέσει στον νέο κόσμο που οφείλει να ευαγγελίζεται ο ΣΥΡΙΖΑ. Δεν βολευόμαστε, ας το ξέρει η φιλόδοξη αριστερά, με απλά έναν ‘καπιταλισμό με ανθρώπινο πρόσωπο’. Δεν υπάρχει αυτό, το ξέρουμε πολύ καλά πια.

Εάν ο ΣΥΡΙΖΑ πιστεύει πως θα διαρραγεί ο κυβερνητικός συνασπισμός, από ‘κάποιο λάθος’, κάποιο ‘ατύχημα’, από κάποιο ‘ατυχές νομοσχέδιο’ κλπ, επίσης απατάται: Η συγκυβέρνηση (για μικροκομματικούς λόγους) ΘΕΛΕΙ να φαίνεται διαιρεμένη. Στην πραγματικότητα πρεσβεύει στην ίδια πολιτική. Αργά ή γρήγορα, οι ‘νοικοκυραίοι’ και τα συμφέροντά τους, μην ανεχόμενα την ενοχλητική αυτή (και πλαστή) ‘αβεβαιότητα’ θα τους αναγκάσουν να ενωθούν και τυπικά. Εκτός κι αν ελπίζουμε πως ‘πειράματα’ τύπου Ανεξαρτήτων Ελλήνων ή φωτοβολίδες σαν της Χρυσής Αυγής, θα αλώσουν απ’ τα μέσα το σύστημα. Με όποιον τρόπο κι αν επιτευχθεί η ένωση (μετατοπίσεις στελεχών, καταργήσεις κομμάτων, κάτι που δεν φαντάζομαι) η ουσία θα είναι μία: η Αριστερά και τώρα και πάντα, έχει και θα έχει απέναντί της κάτι ΕΝΙΑΙΟ. Κι όσο αυτό το ‘ενιαίο’, θα μένει πιστό στην τροχιά των ξένων και ντόπιων αφεντικών του (που δεν είναι βέβαια η Μέρκελ), όχι μόνο τίποτε δεν θα το θίξει, αλλά αντίθετα θα διαθέτει όλα τα όπλα, άπειρη υποστήριξη. Όσες ‘γκάφες’ και να κάνει. Όση ‘ανικανότητα’ και να επιδείξει.

Η εικόνα, αντίθετα των δύο κύριων πόλων της αριστεράς (ΚΚΕ και ΣΥΡΙΖΑ) μόνο απελπισία μπορεί να προκαλέσει: Κονταροχτυπήματα, πλήρης ‘διάσταση’ απόψεων, βαθύς διχασμός ! Η προεκλογική ‘επίθεση’ φιλίας που επιχείρησε ο κ. Τσίπρας, όχι μόνον έπεσε στο κενό, αλλά θεωρήθηκε απ’ τους ‘απέναντι’ ως ‘αιτία πολέμου’!..

Και ενώ η κ. Παπαρήγα φτάνει να υπερασπίζεται το ..ευρώ από την Βουλή (!) ο ΣΥΡΙΖΑ κι από μόνος του, εμφανίζεται διχασμένος! Με δεδομένο το ‘αριστερό του DNA’ (για να μην το πω πιο χοντρά), που δεν λειτουργεί καθόλου με την λογική των αστικών μαντριών, αυτό, είναι πολύ πιθανό να ενταθεί. Στο συνέδριο που πλησιάζει, δεν νομίζω πως οι ‘χαμένοι’ –όποιοι και να είναι- θα ‘εξαφανιστούν’ την επόμενη μέρα. Πιθανότερο είναι, αντί να επιτευχθεί μια ‘ενοποίηση’, (αυτή που φαίνεται πως επιχειρεί η ηγεσία), να αναδειχθεί ακόμη περισσότερο η αντίθεση ! Τέτοιες ώρες. Τέτοια λόγια…

Είμαι ο τελευταίος που θα ξεχάσω, πως όλα αυτά τα φαινόμενα είναι αντανακλάσεις και της δικής μας σχιζοφρένειας. Του δικού μας ‘διχασμού’. Της δικής μας ‘αμφιθυμίας’ και θλιβερότητας. Στον ΣΥΡΙΖΑ (που ανοίγει τις πόρτες και καλεί ορθά αυτή την ώρα σε ενεργή συμμετοχή, καθώς όπως όλα δείχνουν του ‘λαχε το μεγαλύτερο βάρος στην ιστορική ετούτη ..φουρκέτα), αλλά και σ’ όλη την αριστερά, δεν γίνεται να μην αποτυπωθεί η κοινωνία. Μια κοινωνία που ‘θέλει το ευρώ’, αλλά ταυτόχρονα αρνείται τις ‘εποπτείες’. Που θέλει να ‘σταθούμε στα πόδια μας’, αλλά χωρίς να θιχτούν τα ατομικά συμφέροντά της. Που θέλει παιδεία, υγεία, πρόνοια, κοινωνικό κράτος, αρκεί όλα αυτά να τα πληρώσει ο γείτονας. Όλα αυτά, μια κοινωνία που την έχουν από-κοινωνικοποιήσει, είμαι ο τελευταίος που τα ξεχνά.

Εάν όμως η αριστερά περιμένει …προσευχόμενη να αλλάξει η ..κοινωνία, φέξε μου και γλίστρησα. Τέτοιες ιδέες περί ‘παιδείας’, ‘ωριμότητας’, ‘επιφοίτησης’, ‘είναι νωρίς ακόμη’, κλπ εάν δεν αποτελούν άλλοθι, αντιστρέφουν την πραγματικότητα. Αναδεικνύονται ΤΩΡΑ, οι ΜΕΓΑΛΕΣ ευθύνες των ηγεσιών (και του ΣΥΡΙΖΑ και του ΚΚΕ, και όλων των υπολοίπων).

Εάν οι ηγεσίες ΣΟΒΑΡΕΥΤΟΥΝ. Εάν πάψουν, επιτέλους, να ασχολούνται με τα άνευ ουσίας κολπάκια του συστήματος. Εάν χτυπήσουν, επιτέλους, το χέρι στο τραπέζι (η μια της άλλης). Εάν  δεχθούν το αυτονόητο,  πως ΕΔΩ ΚΑΙ ΤΩΡΑ είναι η στιγμή. Εάν μπροστά στον ΕΝΑ και ΚΟΙΝΟ εχθρό, αποτελέσουν, καθόλου μια ανεύθυνη και no-name  ΣΟΥΠΑ, αλλά ΕΝΑ ΑΠΟΦΑΣΙΣΜΕΝΟ ΕΝΙΑΙΟ, ακόμη και κοινοβουλευτικό, μέτωπο. Εάν καταφέρουν να παραβλέψουν, μ’ ένα κοινό πλάνο κυβερνητικής δράσης, (που, κατά τη γνώμη μου θα μπορούσε ΠΟΛΥ ΕΥΚΟΛΑ να είναι και ‘βαθύ’ και ανατρεπτικό), όσα  υποτίθεται πως τις ‘χωρίζουν’. Τότε, ναι. ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΓΙΝΕΙ Η ΑΝΑΤΡΟΠΗ.

Αλλιώς φασκελοκουκούλωστα.

Τετάρτη, 21 Νοεμβρίου 2012

Η δόση δεν είναι για μας


Μέχρι και τα τέλη της δεκαετίας του ‘70, η ‘επιχειρηματικότητα’ δεν στηριζόταν στις Τράπεζες.  Τουλάχιστον η μικρή και μεσαία, που όμως ήταν το 90% του συνόλου. Οι ανάγκες ρευστότητας, καλύπτονταν από διαθέσιμα κι όπου αυτά δεν αρκούσαν, οι μεταχρονολογημένες επιταγές (ιδιωτικό χρήμα ουσιαστικά) κάλυπταν το κενό. Μην ξεχνάμε, πως ακόμη και οι Συναλλαγματικές, εκείνα τα χρόνια ήσαν ευρύτατης αποδοχής. Πλαστικό χρήμα, δεν υπήρχε. Η αγορά, ακόμη και μέχρι τα μέσα της δεκαετίας του 80, κινιόταν 80-20, με μετρητά. Ελάχιστοι ήταν εκείνοι που είχαν Diners (πλαστικό χρήμα) οι δε Ελληνικές Τράπεζες, δειλά-δειλά μόλις έμπαιναν στο παιχνίδι των ‘πιστωτικών’ καρτών (της φούσκας).

Ο απλός ιδιώτης έπρεπε να περάσει από σαράντα κύματα για να του εγκριθεί και το παραμικρό δάνειο. Αυτό, από μόνο του σήμαινε πως ακόμη η αποταμίευση δούλευε, τα νοικοκυριά πρώτα ‘μάζευαν’ κι ύστερα ‘χαλούσαν’. Υπήρχε ασφαλώς, η εξαίρεση των στεγαστικών δανείων, που όμως αφορούσε μεγάλα ποσά, -που ήταν δύσκολο να ‘μαζευτούν’-, ενώ ταυτόχρονα οι δόσεις τους περίπου εξισώνονταν με το ενοίκιο, αφού στην εμπορική αξία των ακινήτων δεν είχε ακόμη προστεθεί το ‘καπέλο’ της υπερ-ζήτησης, που αμέσως μετά οι ίδιες οι Τράπεζες προκάλεσαν.

Με αποκορύφωμα την περίοδο του Σημίτη, η εικόνα αντιστράφηκε. Το κράτος άφησε τις Τράπεζες ασύδοτες, τους ιδιώτες απροστάτευτους. Ακόμη και στο ..χρηματιστήριο τους έσπρωξε να παίξουν! Η αγορά αντί να δουλεύει με μετρητά, δούλευε πια κυρίως με πιστωτικές. Τα αυτοκίνητα, οι ηλεκτρικές συσκευές, ακόμη και τα ρούχα, πέρασαν στις ‘άτοκες δόσεις’. Κανένας έλεγχος για κανέναν. Έκανες μια ‘υπεύθυνη δήλωση’ πως ‘δεν χρωστάς’ και σε κυνηγούσαν να σου δώσουν λεφτά ! Σε έπαιρναν και στο σπίτι: ‘Σας έχει προ-εγκριθεί το τάδε ποσό !

Όλη αυτή η ‘αεράτη’ ανάπτυξη, για τον Τραπεζικό τομέα, σήμαινε απίθανα και κυρίως, ..πραγματικότατα κέρδη ! Κατά καιρούς έχουν έλθει στην επιφάνεια τα διάφορα ‘σκάνδαλα’ των παράνομων χρεώσεων, των ‘πανωτοκίων’, κλπ. Ο κλάδος των ‘πιστωτικών’ καρτών, υπήρξε σχεδόν ληστρικός. Είμαι σίγουρος, πως ακόμη θα υπάρχουν ‘τυχεροί’ που θα πληρώνουν με δεκαοχτάρια και εικοσάρια ‘τοις εκατό’ ! Κι όταν ‘ισχυροποιήθηκαν’ δεν λήστεψαν μόνο τον ιδιώτη: Καταλήστεψαν και τον ίδιο τον έμπορο, που πλέον το μαγαζί του δεν μπορούσε αλλιώς να λειτουργήσει: Απ΄ τον πελάτη έπαιρναν τους τόκους, απ’ το μαγαζί την ‘προμήθεια’. Προμήθεια, που σας πληροφορώ δεν έπεφτε στις περισσότερες απ’ αυτές κάτω απ’ το 5%!!

Με λίγα λόγια, είχαμε μια ‘επιχειρηματικότητα’ εναντίων μιας …άλλης επιχειρηματικότητας: Εκείνη του αέρα και της φούσκας, εναντίων της πραγματικής. Πολλοί επιχειρηματίες εύκολα διολίσθησαν στο σημείο να δουλεύουν για τις τράπεζες, τους ‘διαφημιστές’ (άλλα κοράκια αυτοί) και το κράτος. Και βέβαια για να συνεχίσουν να είναι ‘κερδοφόροι’ (να επιβιώνουν) μετακύλησαν το ‘κόστος’ στις τιμές (σε βάρος της περίφημης …ανταγωνιστικότητας)…

Όλα αυτά, όλοι μας –καταναλωτές και επιχειρηματίες-, τα ξέρουμε λίγο-πολύ. Με τον ένα ή τον άλλο τρόπο τα έχουμε υποστεί. Φυσικό, λοιπόν είναι, να μας διακατέχει τουλάχιστον ..δυσπιστία, για την σχεδιαζόμενη ‘ενίσχυση’ των Τραπεζών, που υποτίθεται θα ‘ρίξουν τα λεφτά’ στην πραγματική οικονομία, ώστε να έλθει η ‘ανάπτυξη’. Κανείς δεν μπορεί εύκολα να μας πείσει, πως αυτή τη φορά, δεν θα συμπεριφερθούν το ίδιο ληστρικά, όπως και πριν. Κανείς δεν μπορεί να μας πείσει, -την ώρα, μάλιστα, που οι κυρίαρχες πολιτικές, ιδιωτικοποιούν ακόμη και ότι είχε απομείνει σε δημόσιο έλεγχο (από τράπεζες)- πως το κράτος αυτή τη φορά θα προστατέψει τους πολίτες.

Όσοι, αυτές τις μέρες, αγωνιάτε τι σκατά θα αποφασίσει το ‘γιούρογκρουπ’, πότε θα πάρουμε τη ‘δόση’, κλπ, απλά σκεφτείτε, πως ο ένας κλέφτης τα δίνει στον άλλο ..κλέφτη!! Στην πραγματικότητα, εμείς, (εγώ κι εσείς) μάλλον δεν θα την ‘πάρουμε’ ποτέ…

Η κυβέρνηση της αριστεράς, εφόσον ποτέ αναλάβει, θα πρέπει εκτός του να ελέγξει άμεσα την λειτουργία του Τραπεζικού τομέα, να δώσει, ίσως, κάποια ισχυρά  κίνητρα (φορολογικά και άλλα) σε μια επιχειρηματικότητα .. 'bank free θα την ονόμαζα. Σε μια επιχειρηματικότητα, χωρίς κάρτες και δάνεια,  που θα οδηγούσε σιγά-σιγά και τον καταναλωτή, σε μια πιο συνετή διαχείριση των χρημάτων του. Τώρα, που όλοι μας πλέον καταλάβαμε, που οδηγεί η χωρίς ΜΕΤΡΟ ανάπτυξη…..

Θα πείτε, κάτσε να πάρουμε τα λεφτά πρώτα !..

Αυτό εννοείται !..

Πέμπτη, 15 Νοεμβρίου 2012

Αν το κάνουν όλοι..


Όταν ήμουν παιδί, κι έλεγα καμιά παιδική μαλακία, συνήθιζε ο πατέρας μου να μου λέει: Για φαντάσου να το έκαναν ΟΛΟΙ αυτό;;..

Αυτό γίνεται τώρα με τις ..ξυλόσομπες ! Και με όλα τα υπόλοιπα ‘εναλλακτικά’ θερμικά συστήματα. Τρέχουν όλοι οι ανόητοι, σαν κοπάδι, να αγοράσουν ‘το πιο συμφέρον’, για να ‘μην βάλουν πετρέλαιο’ ! Τρέχουν, και ..τρέχοντας, ανεβάζουν τόσο την ζήτηση, που ένας Θεός ξέρει με τι περιθώρια κέρδους τα πληρώνουν όλα αυτά, απ’ τους αετονύχηδες τους εμπόρους ! Τρέχουν και ΚΑΝΕΙΣ, μα ΚΑΝΕΙΣ, δεν σκέφτεται το στοιχειώδες: Εάν το κάνουν ΟΛΟΙ αυτό;;..

Διότι, να το κάψεις το ξύλο, στην πλαγιά της Πίνδου, στην Ήπειρο, στο Μέτσοβο, στην ..Κατάρα. Εκεί, κάψε μαζί με τα πουρνάρια και την ..τραπεζαρία άμα θες ! Στην Αθήνα όμως;;..

Για φανταστείτε, τώρα, πως τέσσερα εκατομμύρια νοματαίοι, καταργούμε το πετρέλαιο (και τον καυστήρα, που κάθε χρόνο τον καθαρίζει και τον πιστοποιεί ο καυστηρατζής)  κι αρχίζουμε να καίμε ξύλα, σε τζάκια, ενεργειακά τζάκια, σόμπες και τα ρέστα, εντός του κλειστού από παντού λεκανοπεδίου: Δεν ξέρω πόσα ..δάση πρέπει να κάψουμε τέσσερα εκατομμύρια, κατ’ αρχήν αλλά εκτός αυτού, είναι προφανές, πως στην πρώτη-πρώτη ψιλοαναστροφή της θερμοκρασίας, θα έρθει και θα κατέβει το νέφος στα κεφάλια μας, και θ’ αρχίσουμε να πέφτουμε ξεροί ο ένας μετά τον άλλο, σαν τα κοτόπουλα !! Αποτέλεσμα;; Με τους πρώτους που θα την πάθουν την ..ασφυξία, θα απαγορευτεί δια ροπάλου η καύση του ξύλου !! Κι όσοι τώρα τρέχουν, θα μείνουν με την …σόμπα στο χέρι !!...

Άσε το άλλο το καλό: Από παντού ακούω πως ‘έγινε συνέλευση κι αποφάσισαν να ΜΗΝ ΒΑΛΟΥΝ πετρέλαιο’ ! Εννοείται στις πολυκατοικίες! Όπου, προφανώς, όσοι ΕΞΥΠΝΑΚΗΔΕΣ έχουν τρέξει κι έχουν καλύψει τον κώλο τους με τις πιο πάνω ‘λύσεις’, γράφουν στα παλιά τους παπούτσια τους άλλους ! Στα τέτοια τους, εάν ο άλλος δεν είχε, ή δεν γούσταρε να πάρει ξυλόσομπα ! Στα τέτοια τους, που θα ψοφήσει απ’ το κρύο, ας πρόσεχε, σκέφτονται με το φασιστικό τους μυαλουδάκι ! Εκείνοι. Οι έξυπνοι. ΚΑΝΕΙΣ τους δεν θέλει να σκεφτεί, πως απ’ την ώρα που ΑΠΟΦΑΣΙΣΑΝ να ζήσουν σε μια ΠΟΛΥκατοικία, αυτό γεννάει, το γαμημένο και ΚΑΠΟΙΕΣ ΥΠΟΧΡΕΩΣΕΙΣ  ! Γιατί, βέβαια, όταν πήγαν και το αγόρασαν το διαμέρισμα, ΗΞΕΡΑΝ πως υπήρχε ΚΑΛΟΡΙΦΕΡ, ήξεραν πως δεν είχε αυτονομία, κλπ.

Ευτυχώς, μένω στο πατρικό μου, δεν μοιράζομαι τον καυστήρα με κανέναν, οπότε δεν θα χρειαστεί και να …μηνύσω κανέναν. Ξυλόσομπα, δεν θα πάρω. Τζάκι δεν έχω: Και για εμένα είναι δύσκολα, θα κοιτάξω να το ανάψω (το καλοριφέρ) όσο το δυνατόν οικονομικότερα μπορώ. Πόσο τοις εκατό θα το ακριβύνουν οι τροϊκανοί; Άλλο τόσο, και παραπάνω, θα το μειώσω εγώ…

Μαλακίες, όμως, δεν θα κάνω._

Κυριακή, 11 Νοεμβρίου 2012

Δεν έχουμε πετρέλαια !...


Η καλύτερη ομιλία αρχηγού, στην συζήτηση για το μνημόνιο την περασμένη βδομάδα, ήταν εκείνη του κ. Καμμένου. Ο κ. Τσίπρας ήταν καλός επίσης, ωστόσο νομίζω πως είναι τυφλός όποιος δεν βλέπει ότι πλησιάζοντας ολοένα προς την ανάληψη της εξουσίας (ο ΣΥΡΙΖΑ) περνά ένα ..‘σύνδρομο Γεσθημανής’, να το πιώ το ποτήρι, να το αφήσω γι αργότερα, είμαστε έτοιμοι, δεν είμαστε έτοιμοι, κλπ. Σύνδρομο που αν μη τι άλλο δείχνει έλλειψη ιδεολογικής σιγουριάς. Η Χρυσή Αυγή, με βουλευτές που ‘δεν το ‘χουν’, έχει πάρει το ‘λυτάρι’ –όλα τα αιτήματα και την προβληματική της αριστεράς-, τα ανακατεύει με κάμποσο ‘αντιμεταναστευτικό’ μένος και συνεχίζει με την έξυπνη αυτή τακτική, προφανώς εμπνεύσεως του αρχηγού της, να αγρεύει ψήφους: Ωστόσο είναι φανερό πως ολοένα χάνει την ταυτότητα της ως ‘απειλητικής’. Ακόμη και στο λιγοστό φώς της  αρκτικής μας Δημοκρατίας, οι βρικόλακες πεθαίνουν!...
 Ο κ. Βενιζέλος συνεχίζει την κατηφόρα, αυτοδιοριζόμενος, αντι-σύριζα ‘ιππότης’ της συγκυβέρνησης, πλην όμως φανερά πανικοβλημένος απ’ όσα συμβαίνουν στο ‘κόμμα του’, καθώς κινδυνεύει προσωπικά να βρεθεί όχι μόνον εκτός νυμφώνος, αλλά και στο εδώλιο ειδικού δικαστηρίου. Η έναρξή του –εκείνου του λαλίστατου ρήτορα- με το ‘χρώμα κηδείας’ (?!) υπήρξε τραγικά γελοία. Ο κ. Κουβέλης συνεχίζει να απογοητεύει ολοένα και περισσότερο. Η μανιέρα της σοβαρότητας και της ‘ηρεμίας’ γίνεται γελοία όταν βιάζεται μια κοινωνία. Και βέβαια την ώρα που Ψαριανός και Οικονόμου, έπαιξαν το κρυφτούλι με τον κανονισμό της βουλής, (απόντες στην πρώτη ονομαστική, ‘παρόντες’ στην επανάκληση, όταν είχαν μετρηθεί τα κουκιά), δεν μπορείς να βγαίνεις και να το παίζεις ‘διδάσκαλος του γένους’…
Ο κ. Σαμαράς δεν μπορώ να καταλάβω εάν έχει καταλάβει. Εάν έχει καταλάβει πως είναι –για τους εταίρους- εύκολα αναλώσιμος. Είναι πιο ‘έξυπνος’ πολιτικά απ’ τον Γιωργάκη, ώστε να γνωρίζει πως ακόμη κι ο ίδιος –δεξιός ξεδεξιός- θα μπορούσε –εάν άλλαζε πολιτική- να σώσει ετούτη τη χώρα και να γραφτεί με χρυσά γράμματα στην ιστορία. Εδώ που φτάνουμε, καμιά σημασία δεν έχουν για τον λαό οι ετικέτες, παρά μόνο οι πράξεις. Δυστυχώς δεν δείχνει απολύτως καμιά διάθεση για τέτοιο πράγμα. Έτσι όπως πάει, θα έχει την πολιτική μοίρα του προκατόχου του..
Όλοι έχουν κατανοήσει –είτε το παραδέχονται, είτε όχι- πως η Γερμανική εμμονή στις πολιτικές της άγριας λιτότητας, δεν έχουν πια την παραμικρή ελπίδα να σώσουν την παρτίδα. Η Γερμανία, που δεν έχει διδαχθεί τίποτε απ’ την Ιστορία, όπως φαίνεται, συνεπικουρούμενη από Ολλανδούς και λοιπούς βορείους (που δεν έριξαν ούτε ντουφεκιά στον δεύτερο παγκόσμιο) οδεύει αναπόφευκτα σε μια ακόμη καταστροφή. Και βέβαια καθόλου δεν μας ενδιαφέρει (τυπικά) εάν ο γερμανός εργάτης θα διαμαρτυρηθεί κάποτε, όταν μοιραία η λιτότητα φτάσει στην τσεπούλα του, μας ενδιαφέρει όμως που εδώ οι ‘δικοί μας’, δεν καταλαβαίνουν πού πάμε, και επιμένουν να ‘συμφωνούν’ με αυτή την πορεία.
Μας ενδιαφέρει, που άρχισαν –γιατί τάχα τώρα- οι έρευνες κάτω απ’ την Κρήτη, για να αποκαλυφθούν οι ‘ελληνικοί υδρογονάνθρακες’. Την ώρα που ο Κύπριος υπουργός διαμαρτύρεται πως η εκεί τρόικα ‘έχει βάλει στο μάτι’ το Κυπριακό φυσικό αέριο, εμείς σπεύδουμε να αποκαλύψουμε τα δικά μας ‘κάλλη’, να τα τάξουμε στους εκβιαστές μας. Την ώρα που ως χυδαίος ενεχυροδανειστής η Ευρώπη (των εταίρων και φίλων) ‘αγοράζει χρυσό’ και ταυτόχρονα σφίγγει τη θηλιά των ‘δόσεων’, εμείς αντί να διπλοκλειδώσουμε τα συρτάρια μας, κοιτάμε να τα προσφέρουμε όσο-όσο, για να σώσουμε τις θλιβερές μας πολιτικές καριέρες! Μετά την πανάκεια της ‘πάταξης της φοροδιαφυγής’ ανακαλύψαμε τώρα όλοι –δυστυχώς δεξιοί κι αριστεροί- τα κοιτάσματα και τον ‘πλούτο’ της χώρας !
Προσωπικά καθόλου δεν με νοιάζει ποιος θα μπορούσε να το κάνει. Εάν θα λεγόταν Τσίπρας, Σαμαράς, Καμμένος ή Παπαρήγα. Το μόνο που ελπίζω, είναι ΚΑΠΟΙΟΣ, να πει επιτέλους ένα μεγάλο ‘ΟΧΙ’ σ’ όλους αυτούς τους γελοίους τοκογλύφους. Να τους βροντοφωνάξει, πως ‘όχι’ για εσάς κύριοι, δεν έχουμε ‘υδρογονάνθρακες’. Πως για εσάς κύριοι, δεν υπάρχουν ‘κερδοφόρες επενδύσεις’. Πως για εσάς κύριοι, δεν υπάρχουν ‘φτηνά εργατικά χέρια’ να τα κλέψετε ! Γιατί, όποιος το τολμήσει, μπορεί να είναι σίγουρος πως θα έχει τον λαό για πάντα μαζί του._

Σάββατο, 3 Νοεμβρίου 2012

Ο Θερσίτης ..εκτίθεται !!


Δεν είμαι ούτε εκπαιδευτικός, ούτε φιλόλογος. Δεν έχω καμιά συγγένεια, καμιά επαγγελματική ή άλλη σχέση μαζί του. Γνωρίζω όμως τον άνθρωπο.
Τον γνωρίζω απ’ τα κείμενά του. Απ’ τα σχόλιά του. Απ’ την παρουσία του, χρόνια εδώ στο μπλογκοχωριό. Τον ‘γνωρίζω απ’ την κόψη’….
Μπορείτε κι εσείς να μπείτε. Να μπείτε να διαβάσετε τις αναρτήσεις του. Τις σκέψεις του. Θα καταλάβετε, δεν μπορεί, την βαθειά του γνώση, την εμπειρία του ως μαχόμενου εκπαιδευτικού, τον πόνο και την αγωνία του  για την νέα γενιά αλλά πάνω απ’ όλα την ακεραιότητα του χαρακτήρα του.
Ο Θερσίτης ‘μας’, κατά κόσμον Αντώνης Μιχαηλίδης ..εκτίθεται !
Εάν ήμουν εκπαιδευτικός και ψήφιζα σ’ αυτές τις εκλογές, θα τον ‘σταύρωνα’ με κλειστά τα μάτια !
Καλή επιτυχία Θερσίτη.
Και ..σιδεροκέφαλος, βέβαια._

Πέμπτη, 1 Νοεμβρίου 2012

Δηλώσεις...


Λίγο ακόμη να περίμενες βρε Φώτη, θα έκανε τη δήλωση ο Λαφαζάνης και θα σ’ έσωζε!  Όπως θα σώσει και τον κ. Βενιζέλο, που δήθεν προσπαθεί να μαζέψει τα ασυμμάζευτα. Στο ΠΑΣΟΚ, θα την ‘πληρώσουν’ τελικά κάνα δυο-τρεις. Μικροί και αχαμνοί. Συν την Μαριλίζα ! Μην περιμένετε τίποτε απ’ τα ‘ιστορικά στελέχη’. Άλλο ένα νομοσχέδιο για τις ΔΕΚΟ κι άλλο τώρα η κατάρρευση της χώρας, η δόση των 32 δις και τα ρέστα. Στο φινάλε, θα μαζευτούν όλοι στο μαντρί, αυτά ήταν συμφωνημένα απ’ την προηγούμενη κυβέρνηση ακόμη..
Όσο για την δήλωση του Λαφαζάνη, και μην με πείτε καχύποπτο, αλλά ο ΣΥΡΙΖΑ –σιγά μην ήταν  κανείς διεκδικητής έτοιμος ποτέ να κυβερνήσει- δεν ΘΕΛΕΙ αυτή τη στιγμή να κυβερνήσει. Όπως δεν ΗΘΕΛΕ ούτε τον Ιούνιο. Και δεν θέλει για προφανείς λόγους: Γιατί δεν θα μπορέσει να αποφύγει την επίσημη χρεοκοπία (ενώ κάνει τάματα στο ευρώ) εάν καταγγείλει το μνημόνιο. Γιατί οι  ‘αναλύσεις’ του καταλήγουν πως ‘ο κόσμος δεν είναι έτοιμος’ (το μεγαλύτερο άλλοθι). Γιατί δεν θέλει να σκάσει στα χέρια του η βόμβα, βλάπτοντας (όπως νομίζει) οριστικά την υπόθεση της αριστεράς. Γιατί τον συμφέρει (πολιτικάντικα) οι άλλοι να σιγοβράσουν όσο το δυνατόν περισσότερο στο ζουμί τους. Το να υποθέσω πως βγαίνει ο κοινοβουλευτικός του εκπρόσωπος, με τόση πολιτική πείρα, ετούτη την ώρα και απλά ΚΑΝΕΙ ΛΑΘΟΣ, μου φαίνεται τουλάχιστον αφελές και να με συμπαθάτε…
Τώρα, θα πείτε, πως μαζί με τους ‘άλλους’, στο μαρτύριο αυτό των μέτρων-δόσεων-μέτρων-δόσεων και πάει λέγοντας, θα σιγοβράσουμε κι εμείς, ο λαός. Αυτό, μάλλον δεν ενδιαφέρει κανέναν. Κι αυτό είναι το μεγάλο δυστύχημα: Εάν ο ΣΥΡΙΖΑ πράγματι πιστεύει σε τέτοιες στρατηγικές. Εάν είναι αποφασισμένος έναντι της πολιτικής του επιβίωσης να ξεχάσει τον κόσμο. Εάν πιστεύει πως η ‘αριστερή υπόθεση’ εξυπηρετείται καλύτερα με την αναμονή, είναι μακριά νυχτωμένος: To 27% μπορεί κάλλιστα να ξαναγίνει 4%, εν μία νυκτί. Κι αυτό δεν πρέπει να το ξεχνά.
Όσο για εμάς, μυξοκλαίνε μερικοί δημοκράτες για την ‘δημοσκοπική’ άνοδο της Χρυσής Αυγής: Κι όμως: Εν μέσω τέτοιας παράλυσης και χρεοκοπίας του παλιού κομματικού προσωπικού, ούτε ένας στους δέκα πολίτες, δεν έχει καταπιεί το ψέμα του κ. Μιχαλολιάκου. Ο έλληνας, δεν θα δαγκώσει ποτέ του αυτό το μήλο. Ποτέ δεν θα ακολουθήσει τα μεγάλα λόγια, όπως ποτέ δεν θα ανεχθεί τις ‘στρατηγικές’ και τις κωλοτούμπες. Ακόμη δεν έχει, δυστυχώς, αναφανεί ο χριστιανός εκείνος που θα μας πείσει όχι πως είναι αλάνθαστος και πως θα τα κάνει όλα με το μαγικό του ραβδί. Που θα μας πείσει, όμως, πως ΕΧΕΙ ΕΝΑ ΟΡΑΜΑ.
Πού θα πάει όμως. Αργά ή γρήγορα, θα φανεί. Γιατί η ώρα της Ιστορίας έχει αλλάξει. Κι όλοι, πρέπει να διορθώσουν τα ..ρολόγια τους._