Παρασκευή, 26 Ιουλίου 2013

Όταν τελειώσουν τα παραμύθια..




Στο ίδιο ιδιωτικό κανάλι, κάθε μεσημέρι, παίζουν, η μία μετά ακριβώς την άλλη δύο εκ διαμέτρου ‘αντίθετες’ εκπομπές μαγειρικής. Στην πρώτη, χαμογελαστός, ‘λαϊκός’ σεφ, μας εξηγεί πώς να ταΐσουμε με 50 ευρώ, μια τετραμελή οικογένεια επί μια ολόκληρη βδομάδα! Καπάκι, στην επόμενη εκπομπή, διάσημη γυναίκα ‘σεφ’, καλεί διαφορετικούς κάθε μέρα συναδέλφους της, οι οποίοι επιδεικνύουν τις ‘γκουρμέ’ εμπνεύσεις τους, φυσικά με τα πλέον σπάνια, εκλεκτά και πανάκριβα υλικά..

Το κανάλι κάνει πολύ σωστά. Το μεσημέρι, που επιστρέφεις απ’ την δουλειά (εάν έχεις), και ψάχνεις στο ψυγείο ή στην κατσαρόλα, να βρεις οτιδήποτε θα μπορούσε να σε χορτάσει (χτεσινό, κρύο, ξαναζεσταμένο, δεν σε νοιάζει), κάθεσαι τελικά στο τραπέζι και διαλέγεις να ...‘προβάλεις’ τον εαυτό σου, σε όποια απ’ τις εικονικές καταστάσεις θες! Πολλές φορές και στις δύο! Μ’ άλλα λόγια, πάρε ότι θες αγαπητέ τηλεθεατή!

Το ίδιο πάνω-κάτω ‘δίλημμα’ μας απασχολεί και σαν κοινωνία.

Απ’ την μια, είναι (συγχωρέστε μου τον χονδροειδή παραλληλισμό) το ..μαγέρικο του ’60, με την ‘ολίγη από φασόλια’ και την ‘ορφανή μακαρονάδα’, κι απ’ την άλλη το γκουρμέ εστιατόριο της ανάπτυξης (που μας τάζει, ας πούμε, η κυβέρνηση) του καπιταλιστικού επανα-καλπασμού και της ευρω-αντεπίθεσης.

Δυστυχώς, κανείς αριστερός πολιτικός χώρος (ούτε καν το ΚΚΕ) δεν τολμά, βέβαια, να προτείνει,  έξω απ’ τα δόντια την πρώτη λύση. Και μπορεί να είναι πολλοί οι δεδηλωμένοι ‘εχθροί’ κι ακόμη περισσότεροι οι τουλάχιστον σκεπτικιστές, σε σχέση με το ευρώ, την ευρωπαϊκή ένωση και τα ρέστα, πλην όμως όλοι τους αποφεύγουν να μιλήσουν για την μοιραία φάση της ‘βαλκανιοποίησης’, η οποία θα ακολουθούσε την εφαρμογή του σχεδίου τους στην πράξη. Κανείς δεν τολμά, αφού το ‘εκλογικό σώμα’, (εμείς), καθόλου μα καθόλου δεν είναι ούτε ειδοποιημένο ούτε θετικό σε μια τέτοια εξέλιξη. Αμφιβάλω εάν θα ψήφιζαν μια τέτοια προοπτική ακόμη και αυτοί οι ίδιοι οι άνεργοι (που έφτασαν ήδη το ενάμισι εκατομμύριο): Φαίνεται πως ακόμη κι εκείνος που δεν έχει να χάσει τίποτε πέρα απ’ τις αλυσίδες του, μάλλον προσβλέπει σε μια εκ νέου ‘καταναλωτική’ ευημερία…

Απ’ την άλλη, φρικτά ψεύδονται και οι ‘άλλοι’: Εκείνοι που τάζουν φύκια και μεταξωτές κορδέλες, οι ευαγγελιστές του ‘success story’, εκείνοι που κάνουν προσευχές στην Αγία Ευρωπαϊκή Ολοκλήρωση και τάματα στο ευρώ: Ποτέ δεν θα έλθει η ανάπτυξή τους ή μάλλον, θα έλθει, μόνο που δεν θα χτυπήσει την δική μου πόρτα, ούτε τη δική σας, θα πάει συστημένη σ’ εκείνους τους ελάχιστους, που στο κάτω-κάτω ποτέ δεν τους έθιξε  πραγματικά και η οποιαδήποτε ‘κρίση’: Οι συντριπτικά περισσότεροι, όλοι εμείς –και το ξέρουν τα κοράκια- δεν θα την αποφύγουμε την ..βαλκανιοποίηση με την οποία μας φοβερίζουν, μας τρομοκρατούν και τελικά, κλέβουν την ανοχή μας και την ψήφο μας !..

Πολλοί απορούν στα γραφόμενά τους για την ‘αδικαιολόγητη ανοχή’, για την ‘ηλιθιότητα’, για την ‘απάθεια’ του ελληνικού ‘λαού’. Πολλοί, όλο περισσότεροι εσχάτως, θεωρούν πως μας έχουν παραλύσει, μας έχουν …ψεκάσει, πως ‘φταίμε’ που δεν έχουμε βγει στους δρόμους, πως είμαστε ‘άξιοι της ..μνημονιακής μας μοίρας’: Δεν έχουν καθόλου δίκιο.

Όσο η αριστερά δεν ξεκαθαρίζει τα πράγματα. Όσο αποφεύγει να πει τα πράγματα με το πραγματικό τους όνομα. Όσο δεν τολμάει να περιγράψει το όραμά της με σοβαρότητα και κυρίως ..τίμια, η σύγχυση και η εξ αυτής ..απάθεια, θα επιτείνεται. Κι όσο το ευρωπαϊκό ..σταγονόμετρο θα επιτρέπει την συνέχιση του παραμυθιού της ‘ανάπτυξης’ που ‘έρχεται’, ο κόσμος θα περιμένει.

Ο έλληνας δεν είναι καθόλου χαζός. Μετρά και ζυγίζει τα πάντα. Ερμηνεύει με το ένστικτό του τα ‘μηνύματα’, πιάνει ακόμη καλύτερα της ‘αποσιωπήσεις’. Ξέρει καλά και ποιος τον κυβερνάει, ξέρει καλά και τις εναλλακτικές. Ούτε ‘γκουρμέ’ κομμουνισμός υπάρχει, ούτε καπιταλισμός ‘για όλους’. Έχει απομυθοποιήσει μέσα του, επομένως και τα κόμματα και τις Ευρώπες. Τα παραμυθάκια θα τελειώσουν αργά ή γρήγορα το ένα μετά το άλλο. Κι όταν θα έλθει η ώρα να διαλέξει ..κόλαση, θα το κάνει. Να είστε σίγουροι!..

Παρασκευή, 19 Ιουλίου 2013

Ασχέτως κρίσης..






Οι εκατοντάδες νεκροί της Αγγλίας, εξ αιτίας ενός ..καύσωνα με μέγιστη θερμοκρασία τους ..32 βαθμούς, υποχρεωτικά μας επαναφέρει στα πραγματικά σοβαρά προβλήματα. Προβλήματα που μέσα στον πανικό της καπιταλιστικής κρίσης, η υφήλιος φαίνεται να έχει προς στιγμήν ‘ξεχάσει’.

Είναι φυσικό, πως ένα οικονομικό μοντέλο που ως κινητήριο θεό του έχει το αέναο κέρδος, όχι μόνο είναι τελείως ανίκανο να αποτρέψει την οικολογική καταστροφή, αλλά μάλλον θα την επιταχύνει. Ένα οικονομικό μοντέλο που μας ταΐζει ανερυθρίαστα αλογίσιο κρέας. Που αναπροσαρμόζει τα επιτρεπόμενα όρια μόλυνσης στα αλιεύματα κάθε φορά που οι βλαβερές ουσίες στα αλιεύματα ξεπερνούν τα προηγούμενα όρια, για να μην ‘μείνουν στο ράφι’. Που κατατρυπάει τον πλανήτη ακατάπαυστα, μέχρι να στραγγίξει και την έσχατη ρανίδα ρυπογόνας ενέργειας. Που ντοπάρει και διαφημίζει μετά μανίας ακόμη και τον πλέον ακραίο καταναλωτισμό, αρκεί να βρει κάτι-τις να πουλήσει. Ένα σύστημα που αγνοεί, πάνω απ’ όλα, τις ευθύνες απέναντι στους ίδιους τους απογόνους του, είναι ολοφάνερο πως μας οδηγεί ολοταχώς σε μια άνευ προηγουμένου κόλαση.

Δυστυχώς, καθόλου σίγουροι δεν μπορούμε να είμαστε, πως η καταστροφή θα ανακοπεί, μόνο και μόνο ανατρέποντας το οικονομικό μοντέλο. Ακόμη κι αν αύριο το πρωί ξυπνούσαμε όλοι μας με τον ίδιο μισθό. Αν ξυπνούσαμε με τα μέσα παραγωγής κοινωνικοποιημένα και χωρίς ατομική ιδιοκτησία. Ακόμη κι αν αύριο το πρωί, σ’ όλη την υφήλιο επικρατούσε ένας αγνός και ιδανικός κομμουνισμός, θα παρέμεναν ωστόσο πολλά ανοιχτά ζητήματα σε σχέση με το περιβάλλον. Δυστυχώς, ‘δεξιά’ κι ‘αριστερά’, στην ουσία, ‘συμφωνούν’ στα ζητήματα της ‘παραγωγικότητας’, της ‘ανάπτυξης’, της ανάδειξης των ‘πλουτοπαραγωγικών πηγών’, κλπ. Θυμηθείτε, αίφνης, την αποστροφή του ΣΥΡΙΖΑ (προς τους Πράσινους) πως ‘η δική μας οικολογία έχει κόκκινο χρώμα’. Θυμηθείτε την πάγια επιχειρηματολογία του ΚΚΕ, για την ‘πλούσια σε πηγές Ελλάδα’ που θα μπορούσε να χαρίσει σ’ όλους τους Έλληνες έναν περίπου ..καπιταλιστικό παράδεισο, υπό κομμουνιστικές, βέβαια, συνθήκες.

Είναι φανερό, πως το οικολογικό ζήτημα έχει να κάνει με πράγματα πέρα και πάνω απ’ το οικονομικό μοντέλο, τον τρόπο διανομής του πλούτου, κλπ. Έχει να κάνει απ’ την μια με την σκληρή πραγματικότητα, ενός πεπερασμένου πλανήτη που τον λυμαίνεται ένας ολοένα διογκούμενος ανθρώπινος πληθυσμός. Απ’ την άλλη, έχει να κάνει με τον τρόπο που ζει ή ονειρεύεται να ζει αυτός ο πληθυσμός. Έχει να κάνει δηλαδή, αφενός με ποσοτικά-επιστημονικά δεδομένα μη αναστρέψιμα και αφετέρου με ποιοτικά χαρακτηριστικά (πολιτισμικά, κοινωνικά, κλπ) που μπορούν βέβαια να αναστραφούν, αλλά που κανείς αυτή την ώρα δεν φαίνεται να ασχολείται σοβαρά μαζί τους.

Γιατί, μπορεί στα σχολικά βιβλία ή στα τηλεοπτικά ντοκιμαντέρ να είναι της μόδας η περίφημη ‘οικολογική συνείδηση’, πλην όμως είναι μια συνείδηση κομμένη και ραμμένη στα μέτρα του συστήματος: Η ανακύκλωση είναι για να εξασφαλίσει φτηνές πρώτες ύλες, για να μπορούμε να συνεχίσουμε να παράγουμε με την ίδια ένταση και ρυθμό. Οι ανανεώσιμες πηγές, αναπτύσσονται, απλά για να εξασφαλίσουν, όταν οι υδρογονάνθρακες μοιραία λείψουν, την συνέχιση της ενεργοβόρας μας ζωής. Καλή είναι και η ανακύκλωση, καλές είναι και οι ανανεώσιμες πηγές: Δεν αλλάζουν όμως καθόλου τον ίδιο τον άνθρωπο, ούτε τον τρόπο που ζει, καταναλώνει και παράγει.

Το πρόβλημα είναι φυσικά, παμπάλαιο. Η αποψίλωση των Ευρωπαϊκών δασών επί Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, σήμερα λέγεται αποψίλωση του Αμαζόνιου. Η κατεύθυνση είναι ίδια εδώ και αιώνες, η γεωγραφία άλλαξε και φυσικά τα μεγέθη: Και δυστυχώς, η επιστήμη προειδοποιεί, πως ο κόμπος έχει φτάσει στο χτένι. Η ιδέα μας, πως ότι κι αν τύχει, υπερέχουμε της ίδιας της φύσης, αποδεικνύεται υπερβολικά επικίνδυνη. Μόλις δυο δεκαετίες πριν, ένας ιός μας απέδειξε κατάμουτρα, πως δεν είμαστε καθόλου ανίκητοι. Όσο για το ‘κατοικήσιμο’  διάστημα, όλο και πιο μακρινό κι αφιλόξενο αποδεικνύεται: Η λύση βρίσκεται πάνω στην Γη και κυρίως μέσα μας. Κι αν δεν συνειδητοποιήσουμε πως είμαστε σε λάθος δρόμο, ο γκρεμός είναι κοντά.

Τρίτη, 9 Ιουλίου 2013

Τραγικά υπεύθυνος !!...




Η κυβέρνηση Σαμαρά-Βενιζέλου, όπως όλα δείχνουν, δεν θα αντέξει για πολύ ακόμη. Με την πενιχρή της κοινοβουλευτική πλειοψηφία είναι αμφίβολο εάν θα μπορέσει να ‘περάσει’ ακόμη και το τρέχον ‘πολυνομοσχέδιο’. Με κυβερνητικό εταίρο το ΠΑΣΟΚ του κ. Βενιζέλου που πλέον φυλλορροεί και δημοσκοπικά. Με αχυράνθρωπους σε κρισιμότατα Υπουργεία, να προκαλούν τουλάχιστον πικρά μειδιάματα και ολοφάνερα νε έχουν επιλεχθεί απ’ τον κ. Σαμαρά ως ‘απολύτως αναλώσιμα’. Εξαρτημένη παθολογικά πλέον με την ‘επόμενη δόση’. Παράλυτη κι ανίκανη για οποιαδήποτε σοβαρή σκέψη και ενέργεια. Γελοιοποιούμενη καθημερινά σε όλα –ακόμη και στο επικοινωνιακό πλέον- επίπεδα, οδεύει ολοταχώς προς την πτώση της.

Η ΕΡΤ υπήρξε το πρώτο δείγμα του τεράστιου πανικού, το πρώτο (και ίσως το τελευταίο) μεγάλο λάθος του κ. Σαμαρά. Τώρα γελοίοι συμβουλάτορες κι ένας ακόμη πιο γελοίος υπουργός-αλεξιπτωτιστής, εφευρίσκουν την νέα μπαρούφα: Το ‘μαύρο’ δεν οφείλεται στο κλείσιμο, αλλά στην ..κατάληψη του ραδιομεγάρου απ’ τους εργαζόμενους!! Αφού άκουσαν τα εξ αμάξης πανταχόθεν, ο κ. Καψής τώρα, ψελλίζει πως ‘ΝΕΡΙΤ’ θα λέγεται η Ανώνυμη εταιρεία, ο νέος ‘φορέας’, όχι το ..σήμα στο κανάλι!!! Προσθέτει στο αποψινό ‘πολυνομοσχέδιο’ διάταξη που απελευθερώνει το πλαφόν των αποζημιώσεων ειδικά για τους απολυμένους στην ΕΡΤ, για να τους διασπάσει: Δεν κατάλαβα κύριε Καψή! Τι δηλαδή;; Παραβαίνετε τον νόμο που μας επέβαλε το προηγούμενο μνημόνιο, οι ίδιοι που μόλις πριν από έναν χρόνο το ψηφίσατε κατεδαφίζοντας τις εργασιακές σχέσεις στον ιδιωτικό τομέα;; Δεν κατάλαβα κύριε Σαμαρά !! Όχι φιλαράκο μου! Η μαγκιά και το σπάσιμο των αυγών, θα ήταν να τους αποζημιώσεις κανονικά, μάλιστα μετά από προειδοποίηση, ώστε να τους δοθούν τα μισά λεφτά! Κι όχι απ’ την μια να τους ‘χαϊδεύεις’, ενώ απ’ την άλλη να βγαίνει ο ..υπάλληλός σου και να απειλεί πως το σήμα μπορεί να επανέλθει ‘και από άλλα στούντιο’!! Τι άλλα στούντιο φιλαράκο μου;; Για ποια ακριβώς στούντιο μιλάς, γιατί δεν μας τα λες;; Και ποιανού είναι αυτά τα άλλα στούντιο, και πόσα θα σου κοστίσουν ..δημοσιονομικά υπουργάκο μου;;

Από μόνη της η ΕΡΤ, και η κατάσταση που έχει δημιουργηθεί εκεί, θα μπορούσε να ρίξει (κι ίσως να ρίξει) την κυβέρνηση. Το ίδιο το κόμμα της ΝΔ βράζει αυτή τη στιγμή. Η κ. Βούλτεψη (απ’ τα πιο δυναμικά στελέχη εσχάτως) σε ερώτηση δημοσιογράφου εάν ήρθε η ώρα να εισβάλουν τα ΜΑΤ και να εκκενώσουν το κτίριο της ΕΡΤ, προ ημερών, διέρρηξε τα ιμάτιά της! Ο κ. Προκόπης Παυλόπουλος, παραγκωνισμένο πρώην κυβερνητικό στέλεχος, μίλησε ευθέως στην Βουλή για ‘θεσμική ανωμαλία’ σε σχέση με την ανυπακοή της κυβέρνησης στην απόφαση του ΣτΕ. Λύση δεν έχει βρεθεί, το μαύρο το πολύ-πολύ να γίνει κατάμαυρο: Οι ΜΑΤατζήδες δεν ξέρουν να εκπέμψουν και θα ήταν μεγάλος βλάξ οποιοσδήποτε του σιναφιού εμπλακεί καθ’ οιονδήποτε τρόπο με την νέα ‘κυβερνητική ΝΕΡΙΤ’!..

Θα έφτανε η  ΕΡΤ, αλλά δεν αρκούσε στους επικυρίαρχους: Σε μια υπέρβαση των εσκαμμένων, η ανθρωποθυσία συνεχίζεται με χιλιάδες δημόσιους υπάλληλους. Δημοτικοί αστυνόμοι, φύλακες σχολείων, εκπαιδευτικοί, για να πιαστεί το μαγικό νούμερο: 15.000!! Το τραγικό: Κανείς δεν μας έχει πείσει (με την ανεργία να μην επιτρέπει ούτε έναν επιπλέον άνεργο και τα ταμεία χρεοκοπημένα) πως πρόκειται για κάποιο δημοσιονομικό όφελος! Κανείς δεν μας έχει πείσει πως δεν πρόκειται παρά για έναν τσαμπουκά των ξένων τοκογλύφων! Πως δεν πρόκειται για μια άδικη, μάταιη και στείρα επίδειξη δύναμης και εξουσίας! Και κανένα, βέβαια, παπαγαλάκι δεν μπορεί να μας πείσει πως πρόκειται για σοβαρές, μελετημένες και καλά σχεδιασμένες ‘διαρθρωτικές’ αλλαγές!! Όχι αναίσχυντοι: Αυτό το καλαμπουράκι με τις ‘διαρθρωτικές’ αλλαγές, κόφτε το επιτέλους! Είναι τραγικά κακόγουστο, όταν το λέτε σε κάποιον που χάνει το εισόδημά του, δεν θα έχει σε λίγο να θρέψει τα παιδιά του!

Δυστυχώς, καθώς η κυβέρνηση καταρρέει, αναδεικνύεται όλο και πιο ανάγλυφα η παντελής ανεπάρκεια του ΣΥΡΙΖΑ, αλλά και των μακάριων ..αγάδων του Περισσού! 

Εάν ο κ. Τσίπρας θεωρεί πως αυτή την ώρα της αντάρας και της σφαγής, ενδιαφέρει τον οποιονδήποτε το εάν θα βάλει στο χέρι τις συνιστώσες ή όχι, γελιέται! Εάν οι διάφοροι ηγεμονίσκοι των ‘συνιστωσών’ διαγκωνιζόμενοι ποιος είναι πιο αριστερός, θεωρούν πως το 27% που ψήφισε τον ΣΥΡΙΖΑ στις τελευταίες εκλογές, ήξερε έστω και κατ’ όνομα τα θλιβερά τους μαγαζάκια, είναι επίσης μακριά νυχτωμένοι! Εάν η ‘κυρίαρχη τάση’ (και ο κ. Τσίπρας) πιστεύει πως το κλειδί της ‘κυβέρνησης της αριστεράς’ βρίσκεται στην τσέπη του ‘νοικοκύρη του μεσαίου χώρου’ τον οποίο θα δελεάσει υποσχόμενη συνεχώς την σώνει και καλά ‘ευρωπαϊκή πορεία’ την ώρα που η ίδια η Ευρωζώνη καταρρέει με πάταγο μπορεί εκ του ασφαλούς να απαλείψει τον επιθετικό προσδιορισμό ‘της αριστεράς’ απ’ το όραμά της! Εάν με όσα συμβαίνουν ετούτη δα την ώρα, η Μέρκελ να τραβάει το μαρουλόφυλλο, και με την σειρά του να το τραβάει ο Σαμαράς απ’ τους ‘τεμπέληδες δημόσιους’, στο αυριανό συνέδριο του κόμματος, από μόνος του ο κ. Τσίπρας δεν ανοίξει ΔΙΑΠΛΑΤΑ ένα ‘ΒΛΕΠΟΝΤΑΣ ΚΑΙ ΚΑΝΟΝΤΑΣ’ ‘παράθυρο’ σε σχέση με το ευρώ, το εθνικό νόμισμα, τελικά σε σχέση με μια ξανά ΕΘΝΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ, θα είναι εντελώς ΥΠΕΥΘΥΝΟΣ! Όντας αριστερός, ΤΡΑΓΙΚΑ ΥΠΕΥΘΥΝΟΣ! Κι αν μέσα στο ποτάμι του αίματος της ανθρωποθυσίας, ΔΕΝ ΔΕΣΜΕΥΤΕΙ ΑΥΡΙΟ ΚΙΟΛΑΣ πως οι ΑΠΟΛΥΜΜΕΝΟΙ θα ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΑΘΟΥΝ μόλις φύγουν οι ..πρόθυμοι, ε, τότε, τι άλλο να πω; Ας πάει κι αυτός κι οι συνιστώσες του από ‘κει που φύτρωσαν!....

Τρίτη, 2 Ιουλίου 2013

Αρχίζει το μάτς;;....


Ούτε ατυχείς ήταν οι δηλώσεις του κ. Βορίδη, ούτε παράδοξες εκείνες του κ. Πολύδωρα. Έχοντας χάσει οριστικά το αριστερό άλλοθι της ΔΗΜΑΡ και μην μπορώντας να βασιστεί στο αποδεκατισμένο πλέον ΠΑΣΟΚ του κ. Βενιζέλου, ο κ. Σαμαράς καθόλου τυχαία δεν επιχειρεί την θεαματική αυτή δεξιά στροφή, μερικά μόλις εικοσιτετράωρα μετά απ’ την πολιτική κρίση (που δημιούργησε η γκάφα της ΕΡΤ), και λίγο έλειψε να τερματίσει πρόωρα την κυβέρνησή του.
Γνωρίζει ο κ. Σαμαράς πως η πολιτική του επιβίωση κρίνεται αποκλειστικά απ’ τον βαθμό στον οποίο θα είναι ικανός να προωθεί και να εφαρμόζει τις μνημονιακές πολιτικές που αποφάσισαν τα ντόπια και  ξένα ‘αφεντικά’ του.  Παράλληλα, προβλέπει σωστά, πως η πατερίτσα του ΠΑΣΟΚ, καθώς φυλλορροεί κυριολεκτικά κάτω απ’ το βάρος της κοινωνικής κατακραυγής, σε λίγο θα του είναι παντελώς άχρηστη. Το δόγμα του ‘μεσαίου χώρου’ που κάποτε εφάρμοσε με επιτυχία ο τελευταίος Καραμανλής, με τον χώρο αυτό να μην μένει πια εδώ, δεν γίνεται να διασώσει το κόμμα του. Γνωρίζει, τέλος, καλύτερα απ’ τον καθένα, πως η ανάπτυξη την οποία ευαγγελίζεται δεν αφορά καθόλου την βάση της κοινωνίας, επομένως κανένα ‘εκλογικό’ κέρδος δεν μπορεί να περιμένει ούτε απ’ αυτήν.
Με τα δεδομένα αυτά και βλέποντας την μεγάλη δεξαμενή ψήφων που αυτή τη στιγμή βρίσκεται στα ΔΕΞΙΑ του, θα ήταν αφελής να μην κλείσει το μάτι στους ψηφοφόρους της Χρυσής Αυγής.
Να θυμηθούμε, πως ένα απ’ τα μεγάλα του όπλα, όταν κατατρόπωσε την κ. Μπακογιάννη στην κόντρα για την ‘διαδοχή’ στην ηγεσία της ΝΔ, ήταν η περίφημη ‘διεισδυτικότητα’ που διέθετε απέναντί της. Κι ας μην γελιόμαστε: Μπορεί η διεισδυτικότητα αυτή να απέτυχε πρόσκαιρα υπό το βάρος της αρχικής αγανάκτησης της ‘πάνω πλατείας’ και του έξυπνου αντι-μνημονιακού λόγου του κ. Μιχαλολιάκου, πλην όμως ποτέ δεν έπαψαν οι σχεδιασμένες δράσεις προς την κατεύθυνση αυτή. Να θυμίσω αίφνης τον κ. Δένδια και τις περίφημες επιχειρήσεις του ‘Ξένιου’, που αποσκοπούσαν σ’ έναν πρώτο αφοπλισμό των Χρυσαυγήτικων επιχειρημάτων. Να θυμίσω το περίφημο προεκλογικό του σύνθημα ‘να επανακαταλάβουμε’ τις πόλεις μας.
Τώρα βλέπουμε το ουδέποτε ξεχασμένο σχέδιο σε πλήρη ανάπτυξη: Το μήνυμα της δήλωσης του κ. Πολύδωρα υπήρξε πάνω από εύγλωττο: Δεν είναι ένα εκατομμύριο ψηφοφόροι ναζιστές! Με άλλα λόγια, σας συγχωρώ καλέ! Γυρίστε στο μεγάλο δεξιό μαντρί !
Μπροστά στα ακόμη πιο αντιλαϊκά μέτρα που πρόκειται να παρθούν, η μοναδική ελπίδα του κ. Σαμαρά, είναι να μεταμφιέσει προς στιγμήν, την αντίφαση μνημόνιο - αντιμνημόνιο, στον παλιό, καλό, διχασμό δεξιός-αριστερός. Να βγάλει, σαν να λέμε, τα φαντάσματα απ’ το ντουλάπι, επιχειρώντας να συσπειρώσει κάτω απ’ την σημαία του κόμματός του αταβιστικές συμπεριφορές δήθεν ‘ιδεολογικής αντιπαράθεσης’, που βέβαια μόνον ρηχά και ως πρόσχημα θα την χρησιμοποιεί. Εάν το εγχείρημα πετύχει, είναι πάνω από σίγουρο το εκλογικό του κέρδος, τόσο έναντι της Χρυσής Αυγής, αλλά πιθανώς ακόμη και έναντι των ανεξάρτητων Ελλήνων του κ. Καμμένου, που προέρχονται απ’ την ίδια κοίτη.
Για το ΠΑΣΟΚ η νέα κατάσταση είναι κρίσιμη: Ο κ. Βενιζέλος θα έπρεπε εξ αρχής να έχει διερευνήσει εάν ο μεσαίος χώρος τον οποίο θα ήθελε πολύ να εκπροσωπήσει πάλι, είναι μνημονιακός ή όχι (και να έχει πράξει αναλόγως). Με την μεσαία τάξη να βάλλεται σκληρά και να φτωχοποιείται,  απορώ πώς ο ίδιος δεν δείχνει να ερμηνεύει σωστά τα δημοσκοπικά δεδομένα που δείχνουν την συνεχή μείωση του κόμματος.  Απ’ την άλλη, πρέπει να παραδεχθούμε, πως τα πολιτικά περιθώρια για θεαματικούς ελιγμούς, έχουν τελειώσει, δυστυχώς, για το ΠΑΣΟΚ. Μετά το Καστελόριζο, δεν υπάρχουν νερά του Ιορδάνη.
Για την Αριστερά είναι μια ευκαιρία. Ευκαιρία επιτέλους να υπερβεί –όχι να ξεχάσει- το προφανές μνημόνιο – αντιμνημόνιο, κάπως επιφανειακό όμως σύνθημα, και σηκώνοντας το γάντι, να αναδείξει την βαθειά ιδεολογική αντίθεση. Να αναδείξει έτσι το γνήσιο ερώτημα της καπιταλιστικής κρίσης (που είναι ζωντανή παρούσα και αναμφισβήτητη) πείθοντας πως υφίσταται πράγματι ο άλλος δρόμος. Αρκεί να μην πέσει στην παγίδα της ρηχής, ψευδοϊδεολογικής, εμφυλιοπολεμικής ρητορικής, την οποία, -ας το γνωρίζει από τώρα- καθόλου δεν θα διστάσει ο κ. Σαμαράς να χρησιμοποιήσει.