Τετάρτη, 1 Ιανουαρίου 2014

Διαλέξτε ευχή !...




Με την άμπωτη της οικονομικής κρίσης, αναδύθηκαν οι σαπισμένοι ύφαλοι της διαφθοράς. Οι πλαστές πινακίδες του πρώην Υπουργού Μεταφορών. Ο τετράπαχος φάκελος στην τσέπη του προέδρου του Δημόσιου Νοσοκομείου Παίδων. Τα δεκατέσσερα εκατομμύρια στην εξωτική τράπεζα ενός εκ των συνυπεύθυνων της αμυντικής ικανότητας της χώρας, αναδίδουν αφόρητη μπόχα


Φυσικά, παριστάνουμε τους ενεούς. Ανέκαθεν όλοι μας ΓΝΩΡΙΖΑΜΕ. Κλείνουμε αποτροπιασμένοι, ΔΗΘΕΝ, τις μύτες μας. Κι είμαστε όλοι μας έτοιμοι, με την επόμενη ..παλίρροια –την επόμενη ευμάρεια που θα φέρει η ΑΝΑΚΑΜΨΗ- να τα ξεχάσουμε όλα! Το είπε ξεκάθαρα ο κ. Τομπούλογλου: Την ώρα που όλοι τα παίρνουν, εγώ μ….. είμαι να μην τα πάρω;; Το είπε, και όλοι στο βάθος όχι μόνο συμφωνούμε μαζί του, αλλά οι περισσότεροι, μάλλον θα κάναμε ακριβώς το ίδιο μ’ αυτόν…


Δείτε την περιπτωσιολογία: Ένας ανεπρόκοπος μάλλον ανόητος ‘ανιψιός’, που θα πληρώσει 75.000 ευρώ τέλη κυκλοφορίας, προσπαθώντας να γλιτώσει το τριχίλιαρο. Ένας κουτοπόνηρος μεσοαστός, ‘κεντροαριστερός’ πιθανότατα, που νόμισε κάποτε πως έπιασε την καλή και τώρα προσπαθεί να περισώσει το θλιβερό σαρκίο του επιστρέφοντας τα λεφτά και καρφώνοντας ότι του επιτρέπεται να καρφώσει. Ένα κομματόσκυλο, που απέτυχε να μπει στην Βουλή και εξαγόραζε όσο-όσο τις νεανικές του αφισοκολλήσεις. Νομίζει κανείς μας πως αυτοί οι τρεις είναι τα πραγματικά μεγάλα ψάρια;;


Αυτοί είναι απλά οι απρόσεκτοι. Είναι οι κακομοίρηδες της ιστορίας. Οι μικρομεσαίοι κομπάρσοι της διαφθοράς. Οι εύκολα αναλώσιμοι, πολιτικά είτε αδιάφοροι είτε ήδη νεκροί, που το σύστημα τους θυσιάζει για να κρύψει το χοντρό αλισβερίσι. Το χοντρό αλισβερίσι που συνεχίζεται ΑΚΟΜΗ ΚΑΙ ΤΩΡΑ και που επίσης όλοι μας ΑΚΟΜΗ ΚΑΙ ΤΩΡΑ ΤΟ ΓΝΩΡΙΖΟΥΜΕ και το χειρότερο, το ΑΝΕΧΟΜΑΣΤΕ.


Πώς αλλιώς να εξηγήσω –για παράδειγμα- το ότι ακόμη, απαντάμε στις δημοσκοπήσεις πως καταλληλότερος για πρωθυπουργός είναι με διαφορά ο κ. Σαμαράς, παρά τις έως αηδίας φιλότιμες προσπάθειες του κ. Τσίπρα να το ‘παίξει’ εξίσου ..καπάτσος! Είμαστε όλοι μας θλιβερά πεπεισμένοι: Πολιτική και ‘ηθική’ λίγη σχέση έχουν. Διεθνείς σχέσεις και τιμιότητα αλληλοαποκλείονται σχεδόν. Κι αφού έχουμε καταπιεί αυτό το καπιταλιστικό χάπι, ΦΑΝΤΑΖΟΜΑΣΤΕ σαν ιδανικό πρωθυπουργό, τον ανύπαρκτο μίστερ ..Τζέκιλ, που το πρωί, θα χτίζει έναν παράδεισο ισονομίας και αξιοκρατίας εδώ στο γαλατικό μας χωριό, ενώ το βράδυ θα μετατρέπεται σε μαφιόζικο τέρας, και θα ‘καθαρίζει για πάρτη μας’ εκεί στις διεθνείς ..αρένες: Κούνια που μας κούναγε…


Με τέτοιες φαντασιώσεις, δεν ξέρει κανείς τι να ελπίσει για το νέο έτος που άρχισε. Δεν ξέρει κανείς ειλικρινά τί θα ήταν το καλύτερο: Να έρθει πράγματι η ‘ανάκαμψη’ του κ. Σαμαρά (ή έστω η ολίγον σοσιαλιστικότερη του κ. Τσίπρα) και να βυθιστούμε πάλι στην ευδαιμονία της λήθης ή να πιάσουμε ακόμη περισσότερο πάτο, μπας και κάποτε ξυπνήσουμε;


Ας διαλέξει ο καθένας μας, την ευχή που του πάει.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου