Τρίτη, 11 Μαρτίου 2014

Αξιολόγηση ανθρώπου απ' τον άνθρωπο..




Ακόμη και μια ‘βιαστική’ ματιά στην πιο πάνω πυραμίδα των εισοδημάτων, αρκεί να μας πείσει για το προφανές: Οι άνθρωποι ΔΕΝ ψηφίζουν με ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΑ κριτήρια. Αντί του ‘ψηφίζουν’ μπορούμε να βάλουμε οποιοδήποτε άλλο ρήμα που να αναφέρεται σε κάθε άλλη μορφή πολιτικής δράσης.


Όταν για παράδειγμα, βλέπεις, πως μόλις το 8% των ανθρώπων καρπώνεται (και απολαμβάνει) το ..82,4% του παγκόσμιου πλούτου (με ετήσιο εισόδημα από 100.000 δολάρια έως …ποιος ξέρει πόσα), ενώ στον αντίποδα, ένα τεράστιο 70% προσπαθεί να επιβιώσει με μόλις το 3,3% της πίτας, δεν μπορείς να μην αναρωτηθείς γιατί αυτή η τρομακτική ΑΝΙΣΟΚΑΤΑΝΟΜΗ δεν ανατρέπεται, ακόμη και σε δημοκρατικά πολιτεύματα, όπου υποτίθεται πως αποφασίζουν οι ‘πλειοψηφίες’...


Η εικόνα αντικατοπτρίζει τα στοιχεία για το 2012, αλλά είναι αποδεδειγμένο, πως η ανισότητα θα διογκώνεται ακόμη περισσότερο, όσο διάστημα θα διαρκεί η καπιταλιστική κρίση. Όλοι μας διαβάσαμε πρόσφατα, πως κατά την διάρκεια του 2013, οι μόλις μερικές εκατοντάδες  ‘πιο πλούσιοι’ άνθρωποι του πλανήτη, ΑΥΞΗΣΑΝ περαιτέρω τις περιουσίες τους! Όλοι μας, ακούσαμε ακόμη και ΠΟΛΙΤΙΚΟΥΣ, εδώ και στην Ευρώπη αλλά και στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού, να ‘αφορίζουν’ αυτή την ‘ΑΝΩΜΑΛΙΑ’, που ‘πρέπει να διορθωθεί’, κλπ…


Ας επανέλθουμε όμως στην ερώτηση: Γιατί δεν ανατρέπεται η πυραμίδα; Ποια είναι τα κριτήρια του κάθε ενός από εμάς, όταν ψηφίζει, πέρα απ’ την οικονομική (ταξική) του πραγματικότητα; Ποιά είναι εκείνα τα ‘ψέματα’ που αποπροσανατολίζουν τους πολίτες; Ποιοι είναι οι ‘εκβιασμοί’, τα ‘κόλπα’ του ‘συστήματος’, που ‘τρομάζουν’ τους ψηφοφόρους και καρπώνονται, τελικά, την αστοχία τους;;….





Παλιά,  υπήρχε η ‘άνωθεν’ ‘τάξη’ του κόσμου, όπου όφειλε κανείς να υπομείνει σαν τον Ιώβ την παρούσα ζωή, έναντι μιας μετά θάνατον ‘αποζημίωσής’ του, στον ‘καπαρωμένο’ παράδεισο! Αλίμονο, όμως, εάν δεχθούμε πως η παμπάλαια αυτή ‘θεολογική’ λογική μπορεί και σήμερα να εξηγήσει το φαινόμενο της απραξίας μας (πλην φυσικά ελαχίστων περιπτώσεων): Δεν βρισκόμαστε στον μεσαίωνα πια. Κάποιοι άλλοι ‘μύθοι’. Κάποια άλλα ‘δόγματα’ έχουν επικρατήσει.


Σε περιόδους ‘προεκλογικές’ (καλή ώρα) εντάξει: Χρησιμοποιούνται τα ..καπνογόνα. Τα πλαστά διακυβεύματα. Τα ανύπαρκτα ερωτήματα, που όμως διατυμπανίζονται για να αποκρύψουν, να αποσιωπήσουν το ουσιαστικό. Πρέπει να ψηφίσεις τον ‘άφθαρτο’. Ή τον ‘νέο κι όμορφο’. Ή τον ‘πιο πατριώτη’. Ή τον πιο ‘κατάλληλο’. Ή τον πιο ‘μοδάτο’. Ή τον πιο ‘εθνικόφρονα’. Ή τον πιο ‘πολιτικάντη’. Ή τον πιο ‘επιχειρηματία’. Ή τον πιο ‘φρέσκο’. Ή τον πιο ‘δεξιό’, τον πιο ‘αριστερό’, τον πιο ‘κεντρώο’, τον πιο ‘σοφό’ τον πιο ‘ανόητο’. Μ’ άλλα λόγια, αρκεί το κριτήριό σου ΝΑ ΜΗΝ ΕΙΝΑΙ η ΔΙΚΗ σου θέση! Η ΔΙΚΗ σου οικονομική κατάσταση. Η ΔΙΚΗ σου ζωή. Αρκεί  να μπερδευτείς με πλαστούς ‘ισμούς’, να ζαλιστείς με δήθεν ‘προτάσεις’, να παρασυρθείς από ψεύτικες ‘υποσχέσεις’ (αυτό το τελευταίο, κι αν το έχουμε καταπιεί στην Ελλάδα). Παγίως (και ξεδιάντροπα) όλα τα πιο πάνω ‘καπνογόνα’, συνδυάζονται με άφθονη τρομοκρατία, άφθονες απειλές, άφθονους εκβιασμούς. Ο λύκος στην αντάρα χαίρεται. Κι η πυραμίδα πρέπει να διασωθεί πάσει θυσία!..


Ωστόσο, δεν θα έφθαναν όλα αυτά τα ‘κολπάκια’ για να σταθεί η αδικία. Να αθωώνεται διαχρονικά η ύβρις.


Αναμφίβολο γεγονός είναι, πως υπάρχει μια μορφή ‘αδράνειας’. Επηρεάζει κυρίως όσους βρίσκονται μεταξύ φθοράς και αφθαρσίας. Ναρκώνει εκείνους που θεωρούν πως ζουν. Όσους πιστεύουν πως η απόλυτη καταστροφή δεν θα τους πλήξει ποτέ. Όσους κοιτάν τον εαυτούλη τους, αδιαφορώντας για όλους τους διπλανούς τους, ακόμη και για τις ζωές των ίδιων τους των απογόνων. Τα πράγματα ας μείνουν ως έχουν. Ποιος να μπει τώρα στον κόπο να τα αλλάξει.


Η κοινωνία της γειτονιάς, της έγνοιας, της αλληλοβοήθειας, δεν υφίσταται πλέον. Έχει κατακερματιστεί σε ευάλωτες, ασήμαντες, μικροσκοπικές ατομικότητες. Βαδίζουμε δίπλα στο πεσμένο σώμα στο πεζοδρόμιο και δεν στεκόμαστε καν! Ποτέ ξανά δεν υπήρχε αυτό στην Ελλάδα! Το ακούγαμε, θυμάμαι (από μετανάστες) παλιά, για τις Αμερικανικές μεγαλουπόλεις και δυσκολευόμαστε ακόμη και να το πιστέψουμε! ‘Ανεπαισθήτως’ το κακό είναι πια εδώ. Η παραδοσιακή μας συλλογικότητά, παρέλυσε στον ‘καναπέ’, υφιστάμενη ανηλεή τηλεοπτικό ψεκασμό επί δεκαετίες.




Η πιο πάνω ‘αδράνεια’, θα μπορούσε, από μόνη,  να δικαιολογήσει την επιβίωση της ανισότητας σε εποχές ‘ευμάρειας’. Σε καιρούς καταστροφής, σαν κι αυτούς που βιώνουμε, όμως, δεν αρκεί. Η πυραμίδα, κανονικά, θα έπρεπε να έχει κλονιστεί.


Το κύριο ιδεολόγημα του συστήματος είναι αυτό που είπε στην Βουλή σε μια απ’ τις ομιλίες του ο κ. Μ. Βορίδης: ‘Έτσι λειτουργεί ο κόσμος σήμερα’. Εννοούσε, φυσικά, ο καλός ρήτορας, το καπιταλιστικό σύστημα, τις ελεύθερες αγορές, τον οικονομικό φιλελευθερισμό, κλπ. Όλα αυτά, δηλαδή, που , εκτός όλων των άλλων με τα οποία μας ευεργετούν, τι να κάνουμε, παράγουν και μια ‘φυσική’ ανισοκατανομή. Η ιδέα αυτή, μιας σχεδόν ‘φυσιολογικής’, πραγματικότητας, που άλλη πέραν αυτής δεν υπάρχει, είναι φανερό πως έχει για τα καλά ‘εγκατασταθεί’ στο μυαλό των περισσοτέρων μας. Το αξίωμα ‘έτσι λειτουργεί’ ο κόσμος, (ιστορικά ψευδές, αφού ο ‘κόσμος’ έχει λειτουργήσει με πολλούς άλλους τρόπους στο παρελθόν, και φυσικά δεν θα πάψει να ..αλλάζει τρόπους ..λειτουργίας και στο μέλλον), είναι φυσικό να εγκλωβίζει πολλούς ανθρώπους. Το σύστημα είναι ΑΥΤΟ κι όχι άλλο. Άντε να σας ‘δώσουμε’ δυο-τρεις διαφορετικές ΕΚΔΟΧΕΣ του, για να νοιώθετε πως ΕΠΙΛΕΓΕΤΕ. Διαλέξτε και πάρτε: Καπιταλισμό με ‘ανθρώπινο πρόσωπο’. Καπιταλισμό αυστηρό. Καπιταλισμό ‘μακελάρη’. Καπιταλισμό πράσινο, γαλάζιο, ροζ: Πάντως καπιταλισμό !...


Κι επειδή, πρόκειται για ένα ‘σκληρό’. Ένα ‘απεχθές’ αξίωμα. Ένα χάπι πολύ πικρό, για να το καταπιούμε νηφάλιοι, πρέπει να συνδυαστεί μ’ ένα εντυπωσιακό, ύπουλο, παραπλανητικό περιτύλιγμα: Απ’ το παραμυθάκι των ‘ίσων ευκαιριών’.


Είναι το ‘τριπάκι’ που έχουμε οι περισσότεροι εξ ημών καταπιεί αμάσητο. Αυτή την μεγαλειώδη μπούρδα: Η ΑΝΙΣΟΤΗΤΑ είναι ΦΥΣΙΚΗ, (γραμμένη στις πλάκες απ’ το χέρι ενός νέου ..θεού;;) επειδή ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΑΞΙΟΙ και ΠΙΟ ΑΞΙΟΙ ! Τα ‘δάχτυλα δεν είναι όλα ίδια’, που έλεγαν και οι παλιοί αντικομμουνιστές ! Και το σύστημα της ΑΠΥΘΜΕΝΗΣ ΑΝΙΣΟΤΗΤΑΣ. Η ΑΝΑΠΟΔΟΓΥΡΙΣΜΕΝΗ πυραμίδα του κόσμου. Το διαρκές και συνεχές ΕΓΚΛΗΜΑ, όλα αυτά, δεν είναι τίποτε άλλο απ’ την ..‘ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ’, του ΠΙΟ ΙΚΑΝΟΥ ! Προσέξτε την λέξη: ‘Δικαιοσύνη’!!...


Είμαστε οι περισσότεροι τόσο ΕΘΙΣΜΕΝΟΙ. Τόσο ΠΕΠΕΙΣΜΕΝΟΙ, στην ανοησία αυτή! Οι ‘από πάνω’ κι οι ‘από κάτω. Οι αριστεροί και οι δεξιοί. Οι εργάτες και οι εργοδότες. Οι δυστυχείς και οι ευτυχείς, όλοι, στο θολωμένο μας μυαλό, ΠΙΣΤΕΥΟΥΜΕ, πως οι  ΙΚΑΝΟΤΗΤΕΣ είναι αυτές που μας ΞΕΧΩΡΙΖΟΥΝ, κι όχι το οικονομικό σύστημα που ζούμε. Θεωρούμε πως ζούμε με τον ΜΙΣΘΟ ΠΟΥ ΜΑΣ ΑΞΙΖΕΙ, κι όχι μ’ όποιον το σύστημα ΑΠΟΦΑΣΙΖΕΙ να μας ΣΥΝΤΗΡΕΙ μ΄ αυτόν. 



Κι αφού καταπίνουμε αυτή τη βλακεία της ‘ΑΞΙΟΣΥΝΗΣ’, ακάθεκτοι μετά, παραδινόμαστε στην επόμενη ιδέα: Πως η κοινωνία μας (ΚΑΘΕ ΚΟΙΝΩΝΙΑ) οφείλει να ΑΞΙΟΛΟΓΕΙ τους ανθρώπους. Απ’ τα παιδικά τους χρόνια (στο σχολείο) μέχρι και τα γεράματα. Ποια ‘παιδεία’; Ποιο ‘μάθε παιδί μου γράμματα’; Πάρε βαθμούς γιέ μου, αργότερα θα σου αγοράσω και κανένα ..ντοκτορά !! Διότι, ΑΥΤΗ εδώ η ‘κοινωνία’, έχει μετατραπεί ήδη σε ..Προκρούστη ! Ότι λείπει, πετιέται ! Ότι περισσεύει, ακρωτηριάζεται ! ΚΑΤΑΤΑΣΣΕΙ σε ‘άξιους’ και λιγότερο ‘άξιους’ αμείβει ΑΝΑΛΟΓΑ (ή και πετά στον κοινωνικό Καιάδα)! Κι αν μέχρι τώρα, ο νόμος ‘μοριοδοτούσε’ κάποιους ‘τυχερούς’ εξαθλιωμένους, ο Υπουργός κ. Μητσοτάκης το είπε προχθές: ΚΑΜΙΑ ΜΟΡΙΟΔΟΤΗΣΗ να μην υπάρχει πια! Σκέτες ΙΚΑΝΟΤΗΤΕΣ!


Θεωρούμε πια, πως κάποιοι απ’ τους συνανθρώπους μας είναι πιο ΑΠΑΡΑΙΤΗΤΟΙ, κάποιοι πιο ΑΝΑΛΩΣΙΜΟΙ. Όλα τα κόμματα μιλάν για ‘αξιολογήσεις’! Για ‘δια βίου εκπαίδευση’ και φυσικά, για την ..περιβόητη ΑΞΙΟΚΡΑΤΙΑ ! Ένα αμφίβολο, ανύπαρκτο φάντασμα, στηριγμένο σε αμφίβολα, ανύπαρκτα συστήματα! Ο δήθεν ΟΡΘΟΛΟΓΙΣΜΟΣ του συστήματος! Το ΣΥΓΚΡΙΤΙΚΟ ΠΛΕΟΝΕΚΤΗΜΑ εφαρμοσμένο στο ανθρώπινο σαρκίο ! Ο άνθρωπος που μεταβλήθηκε σε ΑΝΘΡΩΠΙΝΟ ΠΟΡΟ! Κι όλα αυτά,  για να σταθεί η πυραμίδα της ανισότητας!


Περικυκλωμένοι, πλέον, πανταχόθεν! Τρέχουν χιλιάδες ΝΕΩΝ στους ‘διαγωνισμούς’ ταλέντων. Στους διαγωνισμούς σεφ ! Βάλτε τώρα που το σύστημα ΚΛΗΡΩΝΕΙ ! Ο ΕΝΑΣ! Ο τυχερός; Μα όχι! Ο πιο ‘ΙΚΑΝΟΣ’! Το σύστημα το ίδιο θα τον επιβραβεύσει ! Θα του χαρίσει ΠΛΟΥΤΗ και ΔΟΞΑ! Θα τον υποδεχθεί στην ΚΟΡΥΦΗ, θα τον λυτρώσει απ’ την ΒΑΣΗ της πλέμπας και της ένδειας ! Τον ένα φυσικά ! Που για να υπάρξει, ΠΡΕΠΕΙ ΕΣΕΙΣ ΤΑ ΜΙΛΙΟΥΝΙΑ ΟΙ ΥΠΟΛΟΙΠΟΙ, να μείνετε εκεί ΚΑΤΩ ! Γιατί, φυσικά, η ΑΞΙΟΚΡΑΤΙΑ είναι κομμένη και ραμμένη στα μέτρα της …ΠΥΡΑΜΙΔΑΣ !


Δεχτήκαμε τόσο, μα τόσο εύκολα, τον απόλυτο φασισμό, εκείνον της ..εκ γενετής ΑΔΙΚΙΑΣ. Τον απόλυτο φασισμό, της προδιαγραμμένης, στο όνομα της ανισότητας που πρέπει να διασωθεί, ΚΑΤΑΔΙΚΗΣ
Ξεχάσαμε, τόσο μα τόσο εύκολα την ..Ιθάκη! Πάψαμε να ονειρευόμαστε τον πραγματικό κόσμο όπου οι ανθρώπινες ανάγκες, λίγο-πολύ είναι ίδιες. Τον πραγματικό κόσμο, που τα παιδιά όλων κλαίνε με τον ίδιο ακριβώς τρόπο. Ξεχάσαμε τον μόνο πραγματικό στόχο, όπου ο άνθρωπος θα προσφέρει όσα μπορεί και θα απολαμβάνει όσα δικαιούται. Όπου ο ‘άνθρωπος’ θα είναι το ‘μέτρο’ κι όχι το ‘μετρήσιμο’. 
Ξεχάσαμε. 
Φάγαμε τον δηλητηριώδη λωτό. 
Και πρέπει να ξυπνήσουμε._

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου