Τρίτη, 22 Απριλίου 2014

Μην μας θεωρείτε δεδομένους...




Το ‘πλειοψηφικό’ τμήμα του ΣΥΡΙΖΑ (του κ. Τσίπρα) δεν είναι εκείνη η πολιτική δύναμη που θα μετασχηματίσει σοσιαλιστικά την οικονομία. Ο κ. Λαφαζάνης (αριστερή πλατφόρμα) ανακαλύπτει ολοένα και περισσότερο πως μάλλον βρίσκεται σε ‘λάθος κόμμα’. Θα είχε πιθανότατα επέλθει οριστικό σχίσμα ανάμεσά τους, εάν δεν τους συγκολλούσε η προοπτική της εκλογικής νίκης, της επερχόμενης ‘εξουσίας’.

Η έλλειψη σοβαρότητας περισσεύει, καθώς το συντηρητικό τμήμα δεν δείχνει καμία απολύτως διάθεση έστω να γεφυρώσει τις αποστάσεις. Επιμένει υπερβολικά να αρνείται ακόμη και τον παραμικρό σκεπτικισμό σε σχέση με το νόμισμα και την Ευρωπαϊκή Ένωση, γεγονός που δυστυχώς δεν μπορεί πια να δικαιολογηθεί μόνο σαν ‘εκλογική στρατηγική’. Η αριστερή πλατφόρμα ‘ζητά’ να μείνει ανοικτό ένα ‘παράθυρο’, ένα ‘σχέδιο βήτα’, έστω, για την ‘περίπτωση-πού’. Και φυσικά δεν είναι μόνο ακατανόητη η επιμονή του κ. Τσίπρα να αρνείται αυτή την τίμια (εκλογικά) θέση: Είναι δυστυχώς και ύποπτη.

Ακόμη κι αν το αποτέλεσμα των εκλογών που έρχονται προκαλέσει πρόωρες εθνικές, η προοπτική οποιασδήποτε αυτοδυναμίας είναι για όλους (και για τον ΣΥΡΙΖΑ) μηδαμινές. Και είναι τουλάχιστον αστείο, την ώρα που είναι έτοιμος να ‘συγκυβερνήσει’ με κόμματα όπως η ΔΗΜΑΡ, οι ΑΝΕΛ ή ακόμη και το ‘καλό-ΠΑΣΟΚ’, να στρέφει την πλάτη του στην ίδια την αριστερή του πλατφόρμα.

Γελιέται η ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ εάν πιστεύει πως αρκεί η ‘τιμωρία’ των ενόχων, μια ‘διαχείριση’ ελεύθερη ‘σκανδάλων’ κι ένας καλύτερος διακανονισμός του χρέους για να τον κρατήσει στην εξουσία. Αυτά είναι τα (σχετικά) ‘εύκολα’ που όμως καθόλου δεν αρκούν. Με την ανεργία να παραμένει στο 30% και με επί εξαετία παρατεταμένη ύφεση, ανύπαρκτες αντοχές, έχει πια η ελληνική κοινωνία.

Το στοίχημα (για όποιον και να αναλάβει υπό αυτές τις συνθήκες) είναι το ποσοστό στο οποίο θα ΘΕΛΗΣΕΙ να χαράξει και να ακολουθήσει μια εθνική οικονομική πολιτική (έστω με καπιταλιστικούς όρους), αγνοώντας επιτέλους τις ‘επιταγές’ της Γερμανίας, της Ευρωπαϊκής ένωσης, των ντόπιων ‘κοτζαμπάσηδων’. Κι εάν ο ΣΥΡΙΖΑ έχει σκοπό να πάει πραγματικά κόντρα σε όλα αυτά τα θεριά και να σταθεί στο πλευρό του κόσμου, θα έπρεπε από τώρα κάπως να το δείξει.

Οι ψηφοφόροι δεν είμαστε δεδομένοι…

4 σχόλια:

  1. Και όμως : "Οι ψηφοφόροι είμαστε δεδομένοι…". Και αυτό το ξέρουν καλά οι διαχειριστές των εξηλιθιομένων. Ο «Ψηφοφόρος» είναι μια ιδιότητα που διαμορφώνεται όπως θέλεις αφού απευθύνεσαι σε (σκόπιμα κρατημένους) αμόρφωτους (και διαπαιδαγωγημένους) βλάκες. Γιατί τέτοιοι είμαστε. Όλα τ’ άλλα είναι φούμαρα για βλάκες φίλε μου.
    Αυτό που δεν μπόρεσε να χαλιναγωγήσει κανείς ποτέ πουθενά στον κόσμο είναι μόνο ένα πράγμα : το νόμο της φύσης. Και στην προκειμένη περίπτωση : Τη βία που γεννά Η ΠΕΙΝΑ. Την πείνα που απειλεί τα ζωντανά, και τον άνθρωπο βέβαια.
    Θα περιμένετε λοιπόν και σεις. Όπως και γω. Όπως όλοι μας. Όπως οι πεινασμένοι Γάλλοι του 1789, του 1870, όπως οι πεινασμένοι Ρώσοι του 1917, όπως…., όπως…, όπως… Και όσο και να θέλουν να μας γαμήσουν, να τους κρεμάσουμε, κλπ, κλπ, κλπ τα πράγματα θα πάνε εκεί. Αργά – αργά βέβαια, αλλά ΕΚΕΙ πάνε πάντα : ΣΤΗΝ ΓΚΙΛΟΤΙΝΑ. Εκεί που… : “πολύς κόσμος, από βασιλιάδες και ευγενείς, μέχρι και φεουδάρχες ή συνεργάτες τους περίμεναν στην…ουρά για να εκτελεστούν...”
    Μπορεί να χαμογελάς πονηρά, αλλά για ξανασκέψου το λιγάκι…

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Δεν μπορούμε, όμως, φίλε Ανώνυμε, να περιμένουμε το 'αργά-αργά'. Δεν ξέρω την ηλικία σας, εγώ πρόφτασα να μεγαλώσω με το 'έτσι κι αλλιώς η Γη θα γίνει κόκκινη', αλλά τώρα πια αυτό το 'νομοτελειακό'. Το 'έτσι κι αλλιώς'. Το 'εκεί πάνε πάντα' που λέτε κι εσείς, μου κάνει και λιγάκι 'μοιρολατρικό' εκτός από μαξιμαλιστικό. Τα ΄δόγματα΄ των κοινωνικών 'επιστημών', δυστυχώς ποτέ δεν επαληθεύτηκαν ακριβώς. Κάτι πάντα ξεφεύγει, η ανθρώπινη συμπεριφορά είναι μάλλον απρόβλεπτη. Ναι. Η Ιστορία δεν τελειώνει ποτέ, πλην όμως μακάρι να μπορούσαμε να την προβλέψουμε.
      Καλή σας μέρα..

      Διαγραφή
    2. Καλέ μου φίλε,
      Δεν συνηθίζω να σχολιάζω στις ιστοσελίδες που μπαίνω να ενημερώνομαι, παρά σπάνια, και πάντως όταν διακρίνω καλή πρόθεση του συντάκτη.
      Μιας όμως και μπήκες στον κόπο να σχολιάσεις τα «μοιρολατρικά και μαξιμαλιστικά μου», και σε ευχαριστώ για τον καλό σου τρόπο, επίτρεψέ μου, να αποτολμήσω κάποιες διευκρινήσεις στα γραφόμενά μου. (Παρεμπιπτόντως μου θύμισες με το χαρακτηρισμό σου, το «Ζακ ο μοιρολάτρης» του Ντιντερό. Καλό βιβλίο και, αν δεν το χεις διαβάσει, σου το προτείνω).
      Δυστυχώς είμαι αρκετά μεγάλος και έτσι, πίστεψέ με κατανοώ και με σφάζει το : «δεν μπορούμε να περιμένουμε το αργά-αργά». Όπως εσείς έτσι και γω, μεγάλωσα με το «…κοίτα οι άλλοι έχουν κινήσει, έχει ο κόσμος κοκκινήσει, αν ξυπνήσεις μονομιάς, θαρθει ανάποδα ο ντουνιάς…» (και όμως, βιώσαμε τον ξεπεσμό του ονείρου).
      Η «νομοτέλεια» συνίσταται στην αργή φυσική μεταβολή των πραγμάτων. Η μόνη εξαίρεση που βεβαιώνεται είναι ο Σεισμός. Κάτι τέτοιο, ίσως σκεφτότανε και ο Μπρέχτ, όταν έλεγε «ελπίζω στους σεισμούς που μέλλονται για να ρθουν…»), δεν ξέρουμε βέβαια τις αλλαγές που θα φέρει, αλλά όταν ζεις στα σκατά, ελπίζεις στα καλύτερα, ακόμα και μετά από ένα σεισμό. Στο κοινωνικό δρώμενο, το γενικότερο πνευματικό επίπεδο παίζει καθοριστικό ρόλο στην εξέλιξη των πραγμάτων. Θα μάθουν, αλλά αργά-αργά. Οι πανικόβλητοι κακομοίρηδες ψηφοφόροι της ΧΑ, τι άλλο δείχνουν εξάλλου; Οι στρατιές των προπαγανδόπληκτων που εξακολουθούν να «ενημερώνονται» από τις ΥΕΝΕΔ του συστήματος, και που επιτρέπουν ακόμα στους megaλους γεωργαλάδες να τους φτύνουν κατάμουτρα κάθε βράδυ, τι άλλο δείχνουν; Τα δις που επενδύει το σύστημα στο βαρύ πυροβολικό των media παγκόσμια, τι άλλο δείχνει; Ο παγκόσμιος πόλεμος που έχουν εξαπολύσει στο ποιοτικό βιβλίο, τι άλλο δείχνει; TO 70% των αναλφάβητων αμερικανών, το 25% των ψηφοφόρων στην αμερική (που σε λίγο θα το βλέπεις και στην ελλάδα – προπαγανδίζουν και επενδύουν πάνω σ’ αυτό-), τι άλλο δείχνει;
      Και ένα πρόσφατο : αρκετοί (με όποιο τρόπο) προοδευτικού προσανατολισμού έλληνες, και (επίτρεψέ μου) από τους ποιο έξυπνους και ενεργούς πολίτες, χρειάστηκαν τέσσερα χρόνια να καταλάβουν ότι η δημαρ είναι δεξιά. Θα χρειαστούν άλλα 4 ή 8 χρόνια να καταλάβουν τις δεξιόστροφες στρογγυλοποιήσεις του συριζα. Δεν ξεχνώ βέβαια ότι μιλώ για ένα λαό που πριν λίγα χρόνια «τζογάριζε» στο χρηματιστήριο, οπότε πάλι καλά... Και έπεται συνέχεια…
      Αυτό το “αργά-αργά”, πρέπει να το πιστέψεις, για να χεις αντοχές και να μη σταματάς την σεβαστή προσπάθειά σου, που εγώ δεν θα μπορούσα να κάνω. (Πόσα «μπλόκια» δεν απογοητεύτηκαν και δεν «έκλεισαν» 4 χρόνια τώρα;)
      Στ’ αλήθεια θα θελα να δω τη μαμή της ιστορίας στο έργο. Τη συνειδητή άγια Βία. Μάλλον δε θα προλάβω να τη δω να σεργιανίζει περήφανη στους δρόμους. Δεν με πειράζει όμως, γιατί όσο σίγουρος είμαι ότι θα πεθάνω, άλλο τόσο σίγουρος είμαι ότι έχει ξεκινήσει και έρχεται, και ναι, αυτή κινούσε την ιστορία πάντα και θα την κινήσει και τώρα… (εξ’ άλλου, όταν γυρνάς το ρολόϊ του κόσμου στα 1900, μοιραία θα περάσεις και από τα 1917)…
      Νασαι καλά και σ’ ευχαριστώ,

      Διαγραφή
    3. Είναι ευχάριστη η συζήτηση μαζί σας (κυρίως γιατί είναι νηφάλια)

      Αν και δεν πιστεύω απόλυτα στις 'συνθήκες' (ώς ερμηνεύτριες της Ιστορίας), ας ξεκινήσω απο κει που σταματήσατε: Λοιπόν ούτε στο 1900 (της Τσαρικής Ρωσίας) έχουμε επιστρέψει, ούτε βέβαια εάν περάσουμε από το 1917 σώνει και καλά θα αποφύγουμε το 1988. Η βία, ναι, είναι η 'μαμή' της ιστορίας και την περιγραφή της μαύρης σημερινής κατάστασης δεν θα μπορούσα να την κάνω τόσο εύστοχα όσο εσείς. Θα συμφωνήσω σε όλα τα χαρακτηριστικά της, θα μπορούσαμε να προσθέτουμε επ' άπειρον.
      Ας προσέξουμε όμως. Το 'καπιταλιστικό' πρόβλημα (ας το ονομάσω κάπως έτσι) ΔΕΝ έχει να κάνει με την επίκαιρη οικονομική κρίση. Αν διαβάσετε το κείμενό σας, όλα αυτά που περιγράφετε ΔΕΝ είναι σημερινά. Επιβλήθηκαν συστηματικά και ..ανεπαισθήτως, επί δεκαετίες. Η 'κρίση' (κρίση τελικά ιμπεριαλιστικής .. τεκτονικής μετατόπισης) στις εδώ (δυτικές) κοινωνίες εκείνο που έπληξε δεν ήταν τίποτε άλλο παρά τον μέσα μας ..καπιταλιστή. Αναλογικά, εκείνο που αναζητά το μεγαλύτερο ποσοστό των ανθρώπων δεν είναι η σοσιαλιστική κοινωνία (που βέβαια είναι πολύ μεγάλο και πολύ άλλο ζητούμενο) αλλά η ..Σαμαρική 'ανάκαμψη'. Η όποια 'αντίδραση' επομένως προς την κατεύθυνση αυτή θα πάει, αυτό ειναι το πολύ-πολύ που μπορεί να γεννήσει.
      Η ελληνική (και η παγκόσμια) αριστερά, απ' την άλλη, μάλλον έχασε την ευκαιρία. Αυτή τη στιγμή έχει απέναντί της για ΠΡΩΤΗ φορά διασπασμένη και συγχυσμένη την 'δεξιά' κι όμως δείχνει παντελώς ανέτοιμη να το εκμεταλλευτεί. Αδυνατώ, όσο κι όπου να ψάξω, να διαβάσω οτιδήποτε που να αποτελεί 'περιγραφή' του νέου, άλλου 'κόσμου' που υποτίθεται θα έπρεπε να ευαγγελίζεται. Απ' την μια οι 'στρογγυλοποιήσεις' που λέτε κι εσείς. Απ' την άλλη 'κούραση' και ..'υπευθυνότητα' (πάει να πει φόβος). Απ' την τρίτη, αναμασήματα και δυστυχέστατα 'βόλεμα' στην γωνιά μας μικροκομματικό παιχνίδι που ενδύεται μέχρι και την αγένεια τάχα μου για να 'μιλήσει' μια 'σύγχρονη' γλώσσα.
      Και για να μην φλυαρώ: Λες και στέρεψε (απ' την μακροχόνια ανεργία;;) κάθε αριστερή φαντασία. Ούτε μια περιγραφή του οράματος. Ούτε μια πραγματικά αριστερή πρόταση. Ούτε η παραμικρή πραγματικά ριζοσπαστική διάθεση. Ενίοτε διαβάζω κείμενα πολιτών πολύ οραματικά που όμως οι 'ηγεσίες' αδυνατούν και επιμένουν να μην αφουγκράζονται. Κι όταν, φίλε μου, αυτές ακριβώς οι ηγεσίες θα κληθούν να καθοδηγήσουν ακόμη κι αυτήν την 'άγια βία' που ελπίζετε πως θα προκύψει, ειλικρινά ανησυχώ για το τί ακριβώς θα 'γεννηθεί'..


      Διαγραφή