Σάββατο, 24 Μαΐου 2014

Ας χαλαρώσουμε..





Από χθες τα μεσάνυχτα έληξε  η προεκλογική περίοδος. Φυσικά, ούτε και σήμερα θα μας αφήσουν ήσυχους, να ηρεμήσουμε, να σκεφτούμε, να αποφασίσουμε ‘νηφάλια’. Θα συνιστούσα, λοιπόν, ετούτο το Σάββατο, να κλείσουμε τις τηλεοράσεις (εκτός φυσικά απ’ το βράδυ που θα δούμε τον τελικό)…


Εάν κάνουμε μια ανασκόπηση της μάχης, πρέπει να πούμε πως ο ΣΥΡΙΖΑ κατάφερε αυτό που εξ αρχής ήθελε, αυτές δηλαδή οι εκλογές να αποκτήσουν πολιτική σημασία δημοψηφίσματος. Κανείς δεν μίλησε (κι όποιος μίλησε πάντως δεν ακούστηκε) ούτε για την Ευρώπη, ούτε για την Τοπική Αυτοδιοίκηση (με εξαίρεση τους μικρότερους Δήμους). Η κυβέρνηση δεν κατάφερε να πετάξει την μπάλα στην κερκίδα. Στην αρχή της βδομάδας, έκανε την τελευταία προσπάθεια (επικεντρώνοντας δήθεν στην αποτυχία των έξιτ-πολς ή στην ‘ανησυχητική άνοδο της Χρυσής Αυγής’) αλλά δεν της βγήκε. Η σχεδόν κωμική παροχολογία των τελευταίων ημερών με τις αναβαθμίσεις απ’ τους οίκους (από ‘σκουπίδια’ σε ‘σκουπίδια-plus’), τις εγκρίσεις του νέου ΕΣΠΑ, τις 770 χιλιάδες (!!) θέσεις εργασίας κλπ ήταν χαρακτηριστική.


Φυσικά, παράλληλα, κορυφώθηκε η λυσσαλέα κυβερνητική προπαγάνδα, η τηλεοπτική τρομοκρατία, οι χυδαίοι σχεδόν εκβιασμοί. Αναμενόμενο. Δεν ξέρω τι σκατά κρυφές δημοσκοπήσεις έχουν στα χέρια τους οι κυβερνόντες, αλλά υπάρχει ένας διάχυτος πανικός.  Θυμίζω εκείνα τα πονηρούτσικα γκάλοπς  που έβγαζαν πριν από δεκαπέντε μέρες στην πρόθεση ψήφου μπροστά τον ΣΥΡΙΖΑ για τις Ευρωεκλογές αλλά πίσω για τις Εθνικές: Ο κ.  Σαμαράς (εάν η διαφορά του το επιτρέψει) είναι φανερό πως θα αγνοήσει την όποια ήττα και θα παρατείνει την πολιτική του όσο μπορεί περισσότερο: Έχει δεσμευτεί να τελειώσει μερικές ‘δουλίτσες’ ακόμη...


Ξέρετε πως πρώτος τα έχω χώσει όσο δεν παίρνει στον ΣΥΡΙΖΑ, στις κωλοτούμπες του, στο λάθος του να επιμένει κοντά τρία χρόνια τώρα, να παίζει σε ξένο γήπεδο, κλπ, πλην όμως με απογοήτευσε κάπως η στάση του ΚΚΕ τον τελευταίο καιρό. Ναι, έχεις κάθε δικαίωμα να πιστεύεις πως  ο ΣΥΡΙΖΑ δεν είναι γνήσιος ή πως είναι λαϊκιστής ή ό τι τέλος πάντων θες, όμως δεν επιτρέπεται (λόγω της ιστορίας σου πρώτα-πρώτα) να εκπίπτεις στην χυδαιότητα. Κι αν αυτή η ‘χυδαιότητα’ πηγάζει απ’ τα πιο ..ορμητικά σου στελέχη πάει καλά, αλλά, εσύ. Ο Γενικός Γραμματέας, δεν μπορείς να μιλάς για ‘σκυλάκια του καναπέ’ φιλαράκο μου. Παραείναι βαριά η καρέκλα που κάθεσαι....


Φανερό, έγινε την τελευταία αυτή περίοδο, πως ο κ. Κασιδιάρης αναδεικνύεται όλο και περισσότερο σαν ο νέος ηγέτης της παράταξής του. Πρόκειται για μια ‘ποιοτική’ αναβάθμιση που δεν πρέπει να διαφύγει της προσοχής μας. Είναι νομίζω φανερό πως βρισκόμαστε σε μια φάση υπόγειας συνδιαλλαγής και συμβιβασμού κάτω και απ’ την απειλή και των δικαστικών διώξεων. Εκφέρεται ένας νέου τύπου λόγος φανερά  όμως πλέον πιο ‘συστημικός’. Δεν θα εκπλαγώ εάν στο μέλλον υπάρξουν δύο ‘δεξιές’ εκ των οποίων η μία θα ακολουθήσει την ‘καρδιά’ της και το δόγμα Μπαλτάκου.


Ενοχλητικό, τέλος, υπήρξε το αυτοδιοικητικό ξεκατίνιασμα όλων των Σγουροκαμίνιδων (ανεξάρτητων), με σκοπό να μην χάσουν την κουτάλα. Το να καταφεύγεις στο ότι ο άλλος είναι ‘νέος’ και δεν έχει ‘εμπειρία’ ή πως η ‘άλλη’ είναι ‘άσχετη’ κλπ, είναι επιχειρηματολογία του …κ…. ! Λες κι εσύ δεν έμαθες στου κασίδη το κεφάλι, γεννήθηκες μαθημένος. Όσο για την ‘ανεξαρτησία’ τα ‘αντάρτικα’ και τα ρέστα, δεν περνούν πλέον, καθώς εάν νικήσουν οι μάγκες ετούτοι, ξέρουμε ποιοι θα θριαμβολογούν το βράδυ της Κυριακής στα πάνελ…


Μ’ αυτή την σύντομη ανασκόπηση, ο ‘Καθρέφτης’ τερματίζει την ‘προεκλογική’ του ‘καμπάνια’, ανεβάζει αγχολυτική φωτογραφία και θυμίζει πάνω απ’ όλα πως οι όποιοι αγώνες. Οι όποιες αγωνίες μας. Τα όποια μας καθημερινά προβλήματα, θα μας ενώνουν (όλους εμάς εδώ κάτω) και την Δευτέρα το πρωί. 


Καλή ημέρα σε όλους._

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου