Τετάρτη, 9 Ιουλίου 2014

Εσύ έχασες φιλαράκο μου....




Κι όμως. Έπρεπε να το έχουμε προβλέψει. Τους βλέπαμε που έμπαιναν στο γήπεδο σαν τους ελέφαντες, ουρά-προβοσκίδα! Τους βλέπαμε, που τραγουδούσαν τον εθνικό ύμνο σαν να είχαν πάρει δέκα δόσεις πρέζα! Ακούγαμε τρείς μέρες πριν τον ημιτελικό πως τους ‘πήγαν ψυχολόγο’, φαντάσου το άγχος τους, πού είχε φτάσει !...

Δεν γινόταν όλο αυτό το ‘φόρτωμα’ να μην καταρρεύσει με πάταγο. Δεν γινόταν να έχει κρεμαστεί ένα ολόκληρο έθνος από πάνω τους και να ΑΠΑΙΤΕΙ να κερδίσουν την κούπα με το ΣΤΑΝΙΟ. Δεν ήταν πλέον γιορτή, γι αυτούς. Είχε γίνει εφιάλτης, εάν ξανακοιτάξουμε τα βίντεο, θα δούμε, είμαι σίγουρος, τον τρόμο στα πρόσωπά τους…

Δεν φταίνε τα εικοσιτρία παιδιά, επομένως. Αυτοί παίζουν στις σπουδαιότερες ομάδες της Ευρώπης, κοστίζουν εκατομμύρια, ξέρουν, ο καθένας τους, πέντε τσουβάλια μπάλα, δεν την ξέχασαν εχθές ξαφνικά. Κι ούτε βέβαια η Γερμανία είναι ..εφτά γκολ καλύτερή τους.

Εσύ φτωχούλη μου. Εσύ που καίς πούλμαν και φανέλες του Νεϊμάρ. Εσύ που τρως το σήμα απ’ τη φανέλα. Εσύ που το παραβάρυνες, που δεν έχεις ακόμη καταλάβει πως πρόκειται για ΠΑΙΧΝΙΔΙ, εσύ την έφαγες την εφτάρα φιλαράκο μου. Κανένας άλλος…

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου