Παρασκευή, 8 Αυγούστου 2014

Βασιλικά Ευβοίας






Δεν είχα πάει ποτέ ξανά στα Βασιλικά Ευβοίας. Μη φανταστείτε πως πήγαινα στην Μύκονο.  Λιανούς προορισμούς πάντα διάλεγα. Ήσυχα μέρη.  «Οικογενειακά». Λίγη καλή θάλασσα να τρέχει το παιδί, κυρίως όσο ήτανε μωρό. Ένα βολικό δωμάτιο να μας χωράει (δεν το πετύχαινα πάντα με το ίντερνετ, το ομολογώ). Ένα τίμιο μαγαζί, να τρώμε.


Τα Βασιλικά, θα τα βρείτε στην Βόρεια Εύβοια, καμιά ώρα δρόμο απ’ την Αιδηψό,  (στην οποία θα περάσετε απ’ την Αρκίτσα με 30 περίπου ευρώ ναύλα), στην πλευρά της που ‘βλέπει’ στο Αιγαίο. Απέναντί τους χαζεύουν την Σκιάθο και τη Σκόπελο. Το χωριό, ψηλά στο βουνό, έχει μαγευτική θέα, και μια εκπληκτική βλάστηση ολόγυρα που θυμίζει Πήλιο. Φυσικά, δεν έχει να μείνετε εκεί, θα βρείτε, όμως,  δωμάτια (κι ένα παλιούτσικο μα βολικό ξενοδοχείο) προς τα κάτω, κοντά στην παραλία του, το Ψαροπούλι.


Το Ψαροπούλι είναι μια τεράστια παραλία (ίσως η μεγαλύτερη στην Εύβοια), με μήκος κοντά στα τέσσερα χιλιόμετρα. Αμμουδερή έξω, βότσαλο αλλού ψιλό, αλλού μεγαλύτερο, πουθενά όμως ‘άγριο’ μέσα. Στην αριστερή του πλευρά (όπου και το μικρό λιμανάκι με τα ψαροκάικα) θα βρείτε και ξαπλώστρες (χωρίς έξτρα χρέωση, αρκεί να πιείτε έναν καφέ) κι αν πάλι σας αρέσει η απόλυτη απλωσιά, τα υπόλοιπα τρία χιλιόμετρα είναι δικά σας.


Τα νερά (λιγουλάκι βαθιά, όχι όμως απότομα) είναι κατακάθαρα, τις περισσότερες μέρες ήταν ‘λάδι’, ούτε καν φύκι δεν έφερνε.  Εναλλακτικά, σε περίπτωση που πιάσει αέρας στο Ψαροπούλι, δίπλα, δέκα λεπτά απόσταση, υπάρχει άλλη παραλία (τα Ελληνικά), που θα την βρείτε σίγουρα την ίδια στιγμή, απάνεμη, αμμουδερή και ρηχή.


Οι τιμές των δωματίων είναι μάλλον χαμηλές, μιας και οι περισσότεροι επισκέπτες είναι Έλληνες. Το φαγητό, κι αυτό δεν είναι ακριβό, θα βρείτε πολύ καλό και φρέσκο ψάρι (που το φέρνουν οι ντόπιοι ψαράδες), αλλά υπάρχουν για πιο ‘στο πόδι’ και κάνα δυο σουβλατζίδικα καθώς και μια αιφνιδιαστικά πολύ καλή πιτσαρία. 


Η περιοχή δεν έχει πολλά να δεις. Ένα πρωινό να αφιερώσεις, θα προλάβεις να πάς στο κοντινό μοναστήρι  (λίγο μετά το χωριό Παππάδες) καθώς και στους καταρράκτες εκεί κοντά, και γυρίζοντας θα περάσεις κι απ’ την Κερασιά, όπου θα βρεις το Μουσείο Απολιθωμάτων κλειστό, διότι ‘δεν υπάρχει υπάλληλος’...


Δεν θα μείνεις πολύ στα Βασιλικά. Όσο ‘φιλικά’ και να είναι, οι προϋπολογισμοί πια επιτρέπουν το πολύ μια βδομάδα, άντε οκτώ μέρες. Θα προλάβεις να ηρεμήσεις λιγάκι. Θα προλάβεις να χορτάσεις λιγάκι την υπέροχη θάλασσα. Θα αλλάξεις παραστάσεις, κάπως θα γεμίσουν οι μπαταρίες. Θα προλάβεις –αν είσαι τυχερός- να γνωρίσεις και κάποιους γνήσιους ανθρώπους –την κυρία Αργυρώ με τον άντρα της τον Κύριο Βαγγέλη που μαζί με τα νόστιμα πιάτα τους σου ‘σέρβιραν’ πάντα και το ζεστό τους χαμόγελο- αλλά, μέχρι εκεί. Λιγάκι προτού προλάβεις να ανταλλάξεις κάτι πιο στρόγγυλο. Τίποτε πιο ουσιαστικά ‘τουριστικό’, η πρώτη δόση του Νέου Φόρου Ακινήτων, θα σε γυρίσει πίσω. 


Επιστρέφεις γνωρίζοντας πως είσαι –έστω κι έτσι- απ’ τους τυχερούς.  Επιστρέφεις με κάποια μικρή ενοχή. Επιστρέφεις και πέφτεις μετωπικά πάνω στον κύριο Υπουργό Εργασίας, που από του βήματος της Βουλής, σε διαβεβαιώνει πως κάθε μέρα μπαίνοντας στο γραφείο του, ‘κάνει την προσευχή του και κοιτάζει την Ελληνική σημαία’!!...

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου