Παρασκευή, 24 Οκτωβρίου 2014

Σιχαθήκαμε !




Ζούμε σε μια κόλαση τρομοκρατίας. Οι Αμερικάνοι. Οι Ευρωπαίοι. Οι Τούρκοι. Οι Κινέζοι. Ο Πούτιν. Οι Εβραίοι και οι Τζιχαντιστές. Τα πρωτοσέλιδα των εφημερίδων. Τα κανάλια και τα ραδιόφωνα. Οι ‘αναλυτές’ και οι ‘ειδικοί’. Οι πολιτικοί της συγκυβέρνησης. Οι δημοσκόποι. Οι συνταγματολόγοι. Οι εκλογολόγοι, οι οικονομολόγοι, οι φοροτεχνικοί, οι εργατολόγοι, οι ..μετεωρολόγοι, οι αστρολόγοι, οι ψυχολόγοι, οι γιατροί, οι παπάδες, οι αστυνόμοι και οι δάσκαλοι. Εσχάτως ακόμη και οι ..φιλόσοφοι, ακόμη-ακόμη και αυτοί, -ποιος να το φανταζόταν- οι ..αρχαιολόγοι,  όλοι (όσοι, τέλος πάντων, μπορούν): Εκείνο που χρησιμοποιούν σε οποιαδήποτε –μα οποιαδήποτε- διατύπωσή τους είναι η ΑΠΕΙΛΗ.

Πειθώ μόνο με επιχειρήματα και λογική. Χωρίς τσιτάτα και ‘αποκλειστικότητες’. Και κυρίως, που να στηρίζεται στα ΘΕΤΙΚΑ (κι όχι στα σκιαχτικά) δεν υφίσταται. Να πει, παράδειγμα, ο κ. Σαμαράς πως ‘και να βγει ο Τσίπρας πρωθυπουργός, ε, δεν θα καταστραφεί και το σύμπαν’, θα ήταν επιστημονική φαντασία. Βρίσκω στο λεξικό, πως η συνώνυμη εκείνη θεότητα των ‘αρχαίων ημών’ (η Πειθώ) δεν είχε σχέση μόνο με την δια ‘του λόγου’ παρότρυνση κλπ, αλλά και με τον έρωτα, τον γάμο, την θεά Αφροδίτη ! Κι εμείς (οι νυν) μάλλον είμαστε απελπιστικά ..ανέραστοι…

Ελάχιστοι μπορούν να μην επηρεάζονται. Η απειλή είναι απειλή. Δεν είναι αστείο να σε σημαδεύει η κάνη ενός ‘όπλου’. Ή θα πρέπει να είσαι ένας ήρωας. Ένας Παύλος Φύσσας, ας πούμε,  (για να τραγουδήσεις ‘σιγά μην φοβηθώ’ και να βγεις να πεθάνεις με μια μαχαιριά). Ή να είσαι ΗΔΗ θύμα του ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΗ, να έχεις να χάσεις μόνο τις αλυσίδες σου: Σε όλους εμάς τους υπόλοιπους, το κόλπο ‘πιάνει’, πάντα ‘έπιανε’. Γι αυτό κι  εσχάτως, όλα τα ‘σκυλιά’ της εξουσίας. Μέσα κι έξω. Σοβαρά ή γελοία. Στα ίσα ή στα ύπουλα (τα πιο επικίνδυνα), έχουν ξαμοληθεί κι αλυχτάνε!...   

Εκείνο που δεν υπολόγισαν και γι αυτό νομίζω πως τελικά θα χάσουν, είναι πως πλέον ΣΙΧΑΘΗΚΑΜΕ. Το εργαλείο το κάψανε. Αγριευτήκαμε, πια, με τόσο ΦΟΒΟ. Απηυδήσαμε, να βλέπουμε ακόμη και στον ύπνο μας πως ήρθε η κατάσχεση μαζί με τον λογαριασμό, να φοβόμαστε ν’ ανοίξουμε το ..γραμματοκιβώτιο. Μας εξάντλησαν τα συνεχή τους ‘διλήμματα’, να ρυθμίσω ή να μη ρυθμίσω, να ‘τακτοποιήσω’ ή να μην ‘τακτοποιήσω’, η διαρκής αγωνία –να ζει κανείς ή να μη ζει- για τις επόμενες 100 ή μήπως καλύτερα 72 ..δόσεις. Και βέβαια, απείρως πιο πολύ απ’ όλα τα άλλα: Βαρεθήκαμε –έλεος πια- τα παπαγαλάκια τους. Ούτε για ένα, ούτε για δύο, για πέντε ολόκληρα χρόνια να τα ακούμε στο ίδιο και το ίδιο τροπάρι. Το ‘κρίσιμο-κρισιμότερο-κρισιμότατο’ δεν έχει άλλον υπερθετικό βαθμό, το ευλογημένο! Τέλειωσε! Κι ο βοσκός –γνωστό παλαιόθεν- δεν θα την βγάλει ποτέ την κάπα με τον βοριά, με τον ήλιο και την ‘καλοσύνη’ θα την βγάλει...

Όσο για την αριστερά. Που την βλέπω, καμιά φορά, να προσπαθεί να τους μοιάσει. Πως πάει, καμιά φορά –κυρίως όσο αφορά με τις ‘τιμωρίες’ και τις ‘δικαιοσύνες’- κι εκείνη να τους ‘τρομοκρατήσει’, απλώς να της θυμίσω πως δεν της χρειάζονται τέτοιες πρακτικές. Ο πολιτικός ρεβανσισμός ας μείνει μακριά της. Αναζητούμε, να το ξέρει καλά η αριστερά, τον ..λιγότερο τρομοκράτη, όχι μία απ' τα ίδια..

Οι ‘εξουσίες’, άλλωστε, δεν τρομοκρατούνται με τέτοια. Έχουν πολλούς Τσοχατζόπουλους να αναλώσουν, χωρίς την παραμικρή τύψη: Το μόνο που στ’ αλήθεια τις ‘τρομοκρατεί’ είναι η πραγματικά απελευθερωμένη δικαιοσύνη και μια ζωντανή δημοκρατία με θεσμούς να λειτουργούν.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου