Παρασκευή, 28 Μαρτίου 2014

Τίτλοι τέλους








Με τα μακράν περισσότερα πανευρωπαϊκώς θύματα απ’ την γρίπη ανάλογα με τον πληθυσμό. Με τις αυτοκτονίες να μην γνωρίζει κανείς πλέον σε τι αριθμό έχουν φτάσει,  και να συνεχίζουν να αποτελούν καθημερινή είδηση στα ‘ψιλά’. Με τους νεκρούς του χειμώνα (που πέθαναν προσπαθώντας να ζεσταθούν, χωρίς πετρέλαιο ή και χωρίς ηλεκτρικό) από πυρκαγιές, δηλητηριάσεις, ατυχήματα κλπ. πολλές δεκάδες: Δεν έχει καμία σημασία κύριοι ‘αντάρτες’ εάν θα ψηφίσετε τελικά ή όχι την ‘τροπολογία για το γάλα’. Έχετε εδώ και καιρό βάλει τις υπογραφές σας στην τροπολογία του αίματος.

Σιγά μην δεν το ξέρουμε. Η αριστερή αντιπολίτευση έχει τα χάλια της. Επιμόνως πολυδιασπασμένη. Φυσιολογικά απροπόνητη. Εγκληματικά ανέτοιμη. Ιστορικά αυτό-ενοχοποιημένη. Τελικά τρομαγμένη, χωρίς φαντασία, σχεδόν πεπεισμένη, αρκείται να εισπράττει μονάχα το αντίπαλο ‘κόστος’: Παραγωγή πολιτικού οράματος, επί τέσσερα ολόκληρα χρόνια μηδενική!..

Αν είναι μια απλή χαζή ‘αμερικανιά’ το να γυρίζεις ντοκιμαντέρ της πορείας ενός ηγέτη, που πιθανότατα θα είναι ο επόμενος πρωθυπουργός, το γεγονός, όμως, πως αυτός ακριβώς ο ‘επόμενος πρωθυπουργός’ δέχεται να τον κάνουν ντοκιμαντέρ, αντί να ξαγρυπνά κάθε βράδυ αναλογιζόμενος τις επερχόμενες ευθύνες του, αυτό δεν είναι απλά ένα κακός οιωνός. Απ’ την άλλη, η τηλεοπτική δεινότητα της κ. Κανέλλη, δεν είναι ακριβώς η επιθυμητή εξέλιξη του ΚΚΕ, αυτή που θα ξεκόλλαγε την ορθόδοξη και ένδοξη αριστερά απ’ το πενιχρό 5% με το οποίο δείχνει ευχαριστημένη. Και για να πούμε τα πράγματα με το όνομά τους, μάλλον μακράν του ήθους, της σοβαρότητας και της ιστορίας του ΚΚΕ, βρέθηκε εκστομίζοντας την βρισιά που χρησιμοποίησε στην εκπομπή του κ. Πρετεντέρη. Έχασε μόνη της το δίκιο που είχε. Τέλος πάντων, εάν και το ΚΚΕ θέλει να σοβαρευτεί και να ξεκολλήσει από εκεί που βρίσκεται, καλό θα ήταν να αρχίσει να μας λέει, με ποιόν τρόπο θα μας εξασφαλίσει πως δεν θα φτάσουμε κάποτε να …κουρευτούμε αλά Κουτσούμπα, μας πάει δεν μας πάει, κι όποιος το ‘πιασε, το ‘πιασε. Όλα τα υπόλοιπα είναι λεπτομέρειες άνευ σημασίας..

Το ξέρουμε, λοιπόν, κύριοι της κυβερνητικής συνομοσπονδίας. Χωρίς σοβαρό αντίπαλο. Χωρίς σοβαρή αριστερά, νομίζετε πως έχετε τελικά ελπίδες. Με τα κοράκια της προπαγάνδας δικά σας. Με τους ισχυρούς της γης με το μέρος σας (αφού τους έχετε παραδοθεί ολοσχερώς). Με τα κολπάκια σας, τα ποτάμια σας, τους δήθεν ‘ανεξαρτήτους’ σας. Μ’ αυτά και μ’ εκείνα σας σε πλήρη ανάπτυξη, ελπίζετε πως θα μας τουμπάρετε ακόμη μια φορά.

Όμως.

Έχει φτάσει ο κόμπος στο χτένι. Η πολιτική σας πορεία ως φυσικών πλέον προσώπων έχει τελειώσει. Η αποδεδειγμένη ενοχή σας επί τριανταπέντε χρόνια, είναι ασήκωτη. Η ετυμηγορία των ενόρκων ήδη καταδικαστική. Η ‘διαθεσιμότητά’ σας έφτασε. Ότι μασκάρεμα. Ότι φτιασίδωμα και να επινοήσετε, μέχρι τις εκλογές, δεν θα σας σώσει. Ο κόσμος μπορεί να μην ξέρει ακόμη τι σκατά ακριβώς να ψηφίσει, κατάλαβε όμως πια ΤΙ ΔΕΝ πρέπει να ψηφίσει. Κι αυτό που με τίποτε ΔΕΝ ΠΡΟΚΕΙΤΑΙ ΝΑ ΞΑΝΑΨΗΦΙΣΕΙ είστε ΕΣΕΙΣ ΟΛΟΙ.   

Μπορεί απ’ το ..γάλα να γλιτώσετε, το άδικο αίμα όμως δεν το θέλει ούτε ο Θεός, ούτε ο διάολος. Ο κύβος ερρίφθη.

Τρίτη, 18 Μαρτίου 2014

Άνοιξη !...




Πάλι βιάζεται ο ΣΥΡΙΖΑ. Αυτή τη φορά να επιτεθεί στ’ αριστερά του, με αφορμή την κατάσταση στην Ουκρανία. Μαίνονται διάφοροι αρθρογράφοι του, ενάντια στην ‘αντιδογματική’ ανακοίνωση του ΚΚΕ, που κρατά ‘ίσες αποστάσεις’, απ’ την ‘ιμπεριαλιστική’ δύση και τον (σοσιαλιστή;;;) Πούτιν (ο οποίος ‘κόπτεται’ μόνο για τον Ρωσικό λαό της Κριμαίας). Κατεβάζουν ..‘ευαγγέλια’ (Λένιν), για να αποδείξουν ντε και καλά, πως ο δυτικός είναι ‘ιμπεριαλισμός’, ενώ ο Ρωσικός δεν είναι. Και πως, αφού η ‘δύση’ έφτασε στο σημείο να χρησιμοποιήσει ακόμη και τον νεοφασισμό (προκειμένου να κερδίσει γεωστρατηγικά την Ουκρανία) όλες οι αντιδράσεις της Ρωσίας είναι ‘καλές’ και ‘δικαιολογημένες’.



Και δεν χωρά αμφιβολία, η ‘Δύση’ και η ‘Αμερική’ και η ‘Ευρώπη’, ξεφτιλίστηκαν τελείως στο ζήτημα της Ουκρανίας και συνεχίζουν να ξεφτιλίζονται. Παίρνουν κάτι μέτρα ‘για τα μάτια’. Βγάζουν κάτι δηλώσεις, καταδικάζοντας την Ρωσία ποιοι; Κάτι …Γιαπωνέζοι! Κάτι ..Καναδοί! Ακόμη και η υπερπόντια …Αυστραλία ! Αφορίζουν και προγράφουν τον διεφθαρμένο Γιανουκόβιτς και εξυμνούν την διεφθαρμένη Γιούλα με τους ..85 τραπεζικούς λογαριασμούς ανά τον κόσμο (τέτοιο ήθος!). Προσκαλούν και δέχονται επισήμως στις Βρυξέλλες και στις ΗΠΑ τον κραγμένο νεοναζιστή ‘μεταβατικό’ πρωθυπουργό, που κανείς δεν θα θυμάται σε λιγάκι ούτε το όνομά του!...



Από εκεί, όμως και μετά, δεν μπορεί οι σύντροφοι του ΣΥΡΙΖΑ να μην βλέπουν πως και ο κύριος Πούτιν, ε: Δεν είναι και ο πλέον …αλτρουιστής ηγέτης στον κόσμο! Ξεχάσαμε, λίγους μήνες πριν, που ‘τσιράκι της Μέρκελ’ τον ανεβάζαμε, ‘προδότη της Κύπρου’ τον κατεβάζαμε; Τώρα ξαφνικά μας προέκυψε και ..κομμουνιστής;; Έλεος ! Ας διαβάσουν το τελευταίο (σημερινό)  άρθρο του Δελαστίκ, όπου ο άνθρωπος, εύλογα ανησυχεί σοβαρά για την ‘υπόλοιπη ανατολική Ουκρανία’, φοβούμενος πως ο Πούτιν μπορεί και να την εγκαταλείψει στην μοίρα της, τώρα που ‘πήρε ό τι ήθελε’…



Τέλος πάντων, για να ευθυμήσουμε και λιγάκι, αυτό το ‘Ποτάμι’ έβγαλε πολλά ανέκδοτα ήδη. Το καλύτερο που έτυχε να διαβάσω, είναι μια στιχομυθία στο ίντερνετ υποτίθεται, όπου γράφει, τάχα, ο Πάνος Καμμένος «Δεν επιτρέπεται να επιτιθέμεθα σ’ έναν άνθρωπο που τα τραγούδια του έγιναν συνώνυμα της αντίστασης», κι από κάτω, να τον διορθώνει ο Χαϊκάλης «Πρόεδρε, δεν είναι ο Μίκης. Σταύρος λέγεται ετούτος εδώ» !....



Αντιλαμβάνομαι πως αυτός ο χώρος της ..κεντροαριστεράς. Αυτός ο νοικοκύρης που βγάζει μπιμπίκια όταν ακούει ‘άκρο’ (δεξιό ή αριστερό). Αυτός ο ‘έντιμος άνθρωπος κυρ Παντελής’, που έως τώρα ορκιζόταν στο κατεδαφισμένο ΠΑΣΟΚ, πλην όμως του ..κούρεψε το εφάπαξ (που το’ χε κάνει μικρο-ομόλογο) ο ..Μπένυ. Αυτός ο απολιτίκ ‘αγανακτισμένος’ ‘μέσος ανθρωπάκος’ που του κατεδάφισαν την Χρυσή Αυγή, όπου εξέφραζε μια χαρά τον θυμό του. Αντιλαμβάνομαι πως κάπου πρέπει να πάει. Κάπου να σταθεί. Κάτι τις να ψηφίσει.



Από εκεί, όμως, μέχρι του σημείου να μπει στο …Ποτάμι, υπάρχει μια απόσταση, που μόνον ο ..ψυχολόγος του μέλλοντος θα μπορέσει να εξηγήσει. Ο κ. Στ. Θεοδωράκης δεν μπορεί καθόλου εύκολα να πείσει κανέναν, πως η ‘απόφασή’ του να συμμετάσχει στις εκλογές, ΤΩΡΑ που κατεδαφίζεται το τέταρτο (μεγάλη κουβέντα ‘τελευταίο’ δεν θα πω, όσο κι αν ..υπόσχεται ο ΣΥΡΙΖΑ) μνημονιακό κόμμα (τα τρία πρώτα ήταν το ΠΑΣΟΚ, ο ΛΑΟΣ και η ΔΗΜΑΡ) υπήρξε ..αθώα. Οφείλει αυτό πριν απ’ όλα να μας εξηγήσει: ΓΙΑΤΙ ΤΩΡΑ! Mετά, μπορεί αν θέλει, να μας φωτίσει και για τις διάφορες απίθανες μπούρδες του, ‘να σκίσουμε όλα τα προγράμματα και να φτιάσουμε ένα κοινό, όλοι μαζί’, και τα ρέστα…



Τέλος πάντων και σχωρνάτε με, η πλέον αισιόδοξη ‘είδηση’ της βδομάδας, ήταν αυτή από την Πάτρα.   Όπου οι ‘πεθαμενατζήδες’, πάρκαραν την …νεκροφόρα (με τον νεκρό μέσα!), και κατέβηκαν να πιούν τα τσίπουρά τους! Αυτό μόνο εδώ μπορεί να συμβεί! Μόνο κάτω απ’ τον ελληνικό ήλιο! Μόνο με τον θριαμβευτικό ερχομό της ελληνικής Άνοιξης!  Και μην μου πείτε τώρα, για ‘σεβασμούς στον νεκρό’ και τέτοια! Ο νεκρός, από ψηλά, είμαι σίγουρος, θα γέλαγε !....

Τετάρτη, 12 Μαρτίου 2014

Η Ουκρανία πρέπει να διχοτομηθεί




Ούτε ξέρω, ούτε μ’ ενδιαφέρουν τα ‘συμφέροντα’ των μεγάλων δυνάμεων  στην Ουκρανία. Αυτό που όλοι καταλαβαίνουμε –απ τις εικόνες στην τηλεόραση-, είναι πως οι άνθρωποι εκεί (ας τους βαφτίσουμε απ’ την μια ‘Ουκρανούς’ κι απ’ την άλλη ‘Ρωσόφιλους’) έχουν υπερβεί το όριο πριν απ’ το οποίο υπήρχε ακόμη, δυνατότητα συνεννόησης μεταξύ τους. Το γυαλί έχει ραγίσει. Όλα δείχνουν πως ακόμη και ένας μάγος να ερχόταν και να εξαφάνιζε Ρώσους, Δυτικούς, Αμερικάνους, κλπ, δύσκολα μπορούν πια να ζήσουν μαζί.

Το καλύτερο, πιστεύω, θα ήταν μια συναινετική  διχοτόμηση, (τύπου Τσεχοσλοβακίας). Οποιαδήποτε άλλη λύση, θα είναι αιματηρή. Το Κίεβο ενθαρρύνεται να ζητά και το έδαφος ολόκληρο και τους ‘Ρωσόφιλους’ εξοστρακισμένους. Όση ‘βοήθεια’ και να λάβει απ’ την ‘δύση’, όμως, (ακόμη κι αν δεν υπήρχε ..Πούτιν), δεν νομίζω μια τέτοια λύση πως είναι πλέον εφαρμόσιμη.

Τα πράγματα απέχουν πολύ από αίσιο τέλος.

Τρίτη, 11 Μαρτίου 2014

Αξιολόγηση ανθρώπου απ' τον άνθρωπο..




Ακόμη και μια ‘βιαστική’ ματιά στην πιο πάνω πυραμίδα των εισοδημάτων, αρκεί να μας πείσει για το προφανές: Οι άνθρωποι ΔΕΝ ψηφίζουν με ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΑ κριτήρια. Αντί του ‘ψηφίζουν’ μπορούμε να βάλουμε οποιοδήποτε άλλο ρήμα που να αναφέρεται σε κάθε άλλη μορφή πολιτικής δράσης.


Όταν για παράδειγμα, βλέπεις, πως μόλις το 8% των ανθρώπων καρπώνεται (και απολαμβάνει) το ..82,4% του παγκόσμιου πλούτου (με ετήσιο εισόδημα από 100.000 δολάρια έως …ποιος ξέρει πόσα), ενώ στον αντίποδα, ένα τεράστιο 70% προσπαθεί να επιβιώσει με μόλις το 3,3% της πίτας, δεν μπορείς να μην αναρωτηθείς γιατί αυτή η τρομακτική ΑΝΙΣΟΚΑΤΑΝΟΜΗ δεν ανατρέπεται, ακόμη και σε δημοκρατικά πολιτεύματα, όπου υποτίθεται πως αποφασίζουν οι ‘πλειοψηφίες’...


Η εικόνα αντικατοπτρίζει τα στοιχεία για το 2012, αλλά είναι αποδεδειγμένο, πως η ανισότητα θα διογκώνεται ακόμη περισσότερο, όσο διάστημα θα διαρκεί η καπιταλιστική κρίση. Όλοι μας διαβάσαμε πρόσφατα, πως κατά την διάρκεια του 2013, οι μόλις μερικές εκατοντάδες  ‘πιο πλούσιοι’ άνθρωποι του πλανήτη, ΑΥΞΗΣΑΝ περαιτέρω τις περιουσίες τους! Όλοι μας, ακούσαμε ακόμη και ΠΟΛΙΤΙΚΟΥΣ, εδώ και στην Ευρώπη αλλά και στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού, να ‘αφορίζουν’ αυτή την ‘ΑΝΩΜΑΛΙΑ’, που ‘πρέπει να διορθωθεί’, κλπ…


Ας επανέλθουμε όμως στην ερώτηση: Γιατί δεν ανατρέπεται η πυραμίδα; Ποια είναι τα κριτήρια του κάθε ενός από εμάς, όταν ψηφίζει, πέρα απ’ την οικονομική (ταξική) του πραγματικότητα; Ποιά είναι εκείνα τα ‘ψέματα’ που αποπροσανατολίζουν τους πολίτες; Ποιοι είναι οι ‘εκβιασμοί’, τα ‘κόλπα’ του ‘συστήματος’, που ‘τρομάζουν’ τους ψηφοφόρους και καρπώνονται, τελικά, την αστοχία τους;;….





Παλιά,  υπήρχε η ‘άνωθεν’ ‘τάξη’ του κόσμου, όπου όφειλε κανείς να υπομείνει σαν τον Ιώβ την παρούσα ζωή, έναντι μιας μετά θάνατον ‘αποζημίωσής’ του, στον ‘καπαρωμένο’ παράδεισο! Αλίμονο, όμως, εάν δεχθούμε πως η παμπάλαια αυτή ‘θεολογική’ λογική μπορεί και σήμερα να εξηγήσει το φαινόμενο της απραξίας μας (πλην φυσικά ελαχίστων περιπτώσεων): Δεν βρισκόμαστε στον μεσαίωνα πια. Κάποιοι άλλοι ‘μύθοι’. Κάποια άλλα ‘δόγματα’ έχουν επικρατήσει.


Σε περιόδους ‘προεκλογικές’ (καλή ώρα) εντάξει: Χρησιμοποιούνται τα ..καπνογόνα. Τα πλαστά διακυβεύματα. Τα ανύπαρκτα ερωτήματα, που όμως διατυμπανίζονται για να αποκρύψουν, να αποσιωπήσουν το ουσιαστικό. Πρέπει να ψηφίσεις τον ‘άφθαρτο’. Ή τον ‘νέο κι όμορφο’. Ή τον ‘πιο πατριώτη’. Ή τον πιο ‘κατάλληλο’. Ή τον πιο ‘μοδάτο’. Ή τον πιο ‘εθνικόφρονα’. Ή τον πιο ‘πολιτικάντη’. Ή τον πιο ‘επιχειρηματία’. Ή τον πιο ‘φρέσκο’. Ή τον πιο ‘δεξιό’, τον πιο ‘αριστερό’, τον πιο ‘κεντρώο’, τον πιο ‘σοφό’ τον πιο ‘ανόητο’. Μ’ άλλα λόγια, αρκεί το κριτήριό σου ΝΑ ΜΗΝ ΕΙΝΑΙ η ΔΙΚΗ σου θέση! Η ΔΙΚΗ σου οικονομική κατάσταση. Η ΔΙΚΗ σου ζωή. Αρκεί  να μπερδευτείς με πλαστούς ‘ισμούς’, να ζαλιστείς με δήθεν ‘προτάσεις’, να παρασυρθείς από ψεύτικες ‘υποσχέσεις’ (αυτό το τελευταίο, κι αν το έχουμε καταπιεί στην Ελλάδα). Παγίως (και ξεδιάντροπα) όλα τα πιο πάνω ‘καπνογόνα’, συνδυάζονται με άφθονη τρομοκρατία, άφθονες απειλές, άφθονους εκβιασμούς. Ο λύκος στην αντάρα χαίρεται. Κι η πυραμίδα πρέπει να διασωθεί πάσει θυσία!..


Ωστόσο, δεν θα έφθαναν όλα αυτά τα ‘κολπάκια’ για να σταθεί η αδικία. Να αθωώνεται διαχρονικά η ύβρις.


Αναμφίβολο γεγονός είναι, πως υπάρχει μια μορφή ‘αδράνειας’. Επηρεάζει κυρίως όσους βρίσκονται μεταξύ φθοράς και αφθαρσίας. Ναρκώνει εκείνους που θεωρούν πως ζουν. Όσους πιστεύουν πως η απόλυτη καταστροφή δεν θα τους πλήξει ποτέ. Όσους κοιτάν τον εαυτούλη τους, αδιαφορώντας για όλους τους διπλανούς τους, ακόμη και για τις ζωές των ίδιων τους των απογόνων. Τα πράγματα ας μείνουν ως έχουν. Ποιος να μπει τώρα στον κόπο να τα αλλάξει.


Η κοινωνία της γειτονιάς, της έγνοιας, της αλληλοβοήθειας, δεν υφίσταται πλέον. Έχει κατακερματιστεί σε ευάλωτες, ασήμαντες, μικροσκοπικές ατομικότητες. Βαδίζουμε δίπλα στο πεσμένο σώμα στο πεζοδρόμιο και δεν στεκόμαστε καν! Ποτέ ξανά δεν υπήρχε αυτό στην Ελλάδα! Το ακούγαμε, θυμάμαι (από μετανάστες) παλιά, για τις Αμερικανικές μεγαλουπόλεις και δυσκολευόμαστε ακόμη και να το πιστέψουμε! ‘Ανεπαισθήτως’ το κακό είναι πια εδώ. Η παραδοσιακή μας συλλογικότητά, παρέλυσε στον ‘καναπέ’, υφιστάμενη ανηλεή τηλεοπτικό ψεκασμό επί δεκαετίες.




Η πιο πάνω ‘αδράνεια’, θα μπορούσε, από μόνη,  να δικαιολογήσει την επιβίωση της ανισότητας σε εποχές ‘ευμάρειας’. Σε καιρούς καταστροφής, σαν κι αυτούς που βιώνουμε, όμως, δεν αρκεί. Η πυραμίδα, κανονικά, θα έπρεπε να έχει κλονιστεί.


Το κύριο ιδεολόγημα του συστήματος είναι αυτό που είπε στην Βουλή σε μια απ’ τις ομιλίες του ο κ. Μ. Βορίδης: ‘Έτσι λειτουργεί ο κόσμος σήμερα’. Εννοούσε, φυσικά, ο καλός ρήτορας, το καπιταλιστικό σύστημα, τις ελεύθερες αγορές, τον οικονομικό φιλελευθερισμό, κλπ. Όλα αυτά, δηλαδή, που , εκτός όλων των άλλων με τα οποία μας ευεργετούν, τι να κάνουμε, παράγουν και μια ‘φυσική’ ανισοκατανομή. Η ιδέα αυτή, μιας σχεδόν ‘φυσιολογικής’, πραγματικότητας, που άλλη πέραν αυτής δεν υπάρχει, είναι φανερό πως έχει για τα καλά ‘εγκατασταθεί’ στο μυαλό των περισσοτέρων μας. Το αξίωμα ‘έτσι λειτουργεί’ ο κόσμος, (ιστορικά ψευδές, αφού ο ‘κόσμος’ έχει λειτουργήσει με πολλούς άλλους τρόπους στο παρελθόν, και φυσικά δεν θα πάψει να ..αλλάζει τρόπους ..λειτουργίας και στο μέλλον), είναι φυσικό να εγκλωβίζει πολλούς ανθρώπους. Το σύστημα είναι ΑΥΤΟ κι όχι άλλο. Άντε να σας ‘δώσουμε’ δυο-τρεις διαφορετικές ΕΚΔΟΧΕΣ του, για να νοιώθετε πως ΕΠΙΛΕΓΕΤΕ. Διαλέξτε και πάρτε: Καπιταλισμό με ‘ανθρώπινο πρόσωπο’. Καπιταλισμό αυστηρό. Καπιταλισμό ‘μακελάρη’. Καπιταλισμό πράσινο, γαλάζιο, ροζ: Πάντως καπιταλισμό !...


Κι επειδή, πρόκειται για ένα ‘σκληρό’. Ένα ‘απεχθές’ αξίωμα. Ένα χάπι πολύ πικρό, για να το καταπιούμε νηφάλιοι, πρέπει να συνδυαστεί μ’ ένα εντυπωσιακό, ύπουλο, παραπλανητικό περιτύλιγμα: Απ’ το παραμυθάκι των ‘ίσων ευκαιριών’.


Είναι το ‘τριπάκι’ που έχουμε οι περισσότεροι εξ ημών καταπιεί αμάσητο. Αυτή την μεγαλειώδη μπούρδα: Η ΑΝΙΣΟΤΗΤΑ είναι ΦΥΣΙΚΗ, (γραμμένη στις πλάκες απ’ το χέρι ενός νέου ..θεού;;) επειδή ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΑΞΙΟΙ και ΠΙΟ ΑΞΙΟΙ ! Τα ‘δάχτυλα δεν είναι όλα ίδια’, που έλεγαν και οι παλιοί αντικομμουνιστές ! Και το σύστημα της ΑΠΥΘΜΕΝΗΣ ΑΝΙΣΟΤΗΤΑΣ. Η ΑΝΑΠΟΔΟΓΥΡΙΣΜΕΝΗ πυραμίδα του κόσμου. Το διαρκές και συνεχές ΕΓΚΛΗΜΑ, όλα αυτά, δεν είναι τίποτε άλλο απ’ την ..‘ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ’, του ΠΙΟ ΙΚΑΝΟΥ ! Προσέξτε την λέξη: ‘Δικαιοσύνη’!!...


Είμαστε οι περισσότεροι τόσο ΕΘΙΣΜΕΝΟΙ. Τόσο ΠΕΠΕΙΣΜΕΝΟΙ, στην ανοησία αυτή! Οι ‘από πάνω’ κι οι ‘από κάτω. Οι αριστεροί και οι δεξιοί. Οι εργάτες και οι εργοδότες. Οι δυστυχείς και οι ευτυχείς, όλοι, στο θολωμένο μας μυαλό, ΠΙΣΤΕΥΟΥΜΕ, πως οι  ΙΚΑΝΟΤΗΤΕΣ είναι αυτές που μας ΞΕΧΩΡΙΖΟΥΝ, κι όχι το οικονομικό σύστημα που ζούμε. Θεωρούμε πως ζούμε με τον ΜΙΣΘΟ ΠΟΥ ΜΑΣ ΑΞΙΖΕΙ, κι όχι μ’ όποιον το σύστημα ΑΠΟΦΑΣΙΖΕΙ να μας ΣΥΝΤΗΡΕΙ μ΄ αυτόν. 



Κι αφού καταπίνουμε αυτή τη βλακεία της ‘ΑΞΙΟΣΥΝΗΣ’, ακάθεκτοι μετά, παραδινόμαστε στην επόμενη ιδέα: Πως η κοινωνία μας (ΚΑΘΕ ΚΟΙΝΩΝΙΑ) οφείλει να ΑΞΙΟΛΟΓΕΙ τους ανθρώπους. Απ’ τα παιδικά τους χρόνια (στο σχολείο) μέχρι και τα γεράματα. Ποια ‘παιδεία’; Ποιο ‘μάθε παιδί μου γράμματα’; Πάρε βαθμούς γιέ μου, αργότερα θα σου αγοράσω και κανένα ..ντοκτορά !! Διότι, ΑΥΤΗ εδώ η ‘κοινωνία’, έχει μετατραπεί ήδη σε ..Προκρούστη ! Ότι λείπει, πετιέται ! Ότι περισσεύει, ακρωτηριάζεται ! ΚΑΤΑΤΑΣΣΕΙ σε ‘άξιους’ και λιγότερο ‘άξιους’ αμείβει ΑΝΑΛΟΓΑ (ή και πετά στον κοινωνικό Καιάδα)! Κι αν μέχρι τώρα, ο νόμος ‘μοριοδοτούσε’ κάποιους ‘τυχερούς’ εξαθλιωμένους, ο Υπουργός κ. Μητσοτάκης το είπε προχθές: ΚΑΜΙΑ ΜΟΡΙΟΔΟΤΗΣΗ να μην υπάρχει πια! Σκέτες ΙΚΑΝΟΤΗΤΕΣ!


Θεωρούμε πια, πως κάποιοι απ’ τους συνανθρώπους μας είναι πιο ΑΠΑΡΑΙΤΗΤΟΙ, κάποιοι πιο ΑΝΑΛΩΣΙΜΟΙ. Όλα τα κόμματα μιλάν για ‘αξιολογήσεις’! Για ‘δια βίου εκπαίδευση’ και φυσικά, για την ..περιβόητη ΑΞΙΟΚΡΑΤΙΑ ! Ένα αμφίβολο, ανύπαρκτο φάντασμα, στηριγμένο σε αμφίβολα, ανύπαρκτα συστήματα! Ο δήθεν ΟΡΘΟΛΟΓΙΣΜΟΣ του συστήματος! Το ΣΥΓΚΡΙΤΙΚΟ ΠΛΕΟΝΕΚΤΗΜΑ εφαρμοσμένο στο ανθρώπινο σαρκίο ! Ο άνθρωπος που μεταβλήθηκε σε ΑΝΘΡΩΠΙΝΟ ΠΟΡΟ! Κι όλα αυτά,  για να σταθεί η πυραμίδα της ανισότητας!


Περικυκλωμένοι, πλέον, πανταχόθεν! Τρέχουν χιλιάδες ΝΕΩΝ στους ‘διαγωνισμούς’ ταλέντων. Στους διαγωνισμούς σεφ ! Βάλτε τώρα που το σύστημα ΚΛΗΡΩΝΕΙ ! Ο ΕΝΑΣ! Ο τυχερός; Μα όχι! Ο πιο ‘ΙΚΑΝΟΣ’! Το σύστημα το ίδιο θα τον επιβραβεύσει ! Θα του χαρίσει ΠΛΟΥΤΗ και ΔΟΞΑ! Θα τον υποδεχθεί στην ΚΟΡΥΦΗ, θα τον λυτρώσει απ’ την ΒΑΣΗ της πλέμπας και της ένδειας ! Τον ένα φυσικά ! Που για να υπάρξει, ΠΡΕΠΕΙ ΕΣΕΙΣ ΤΑ ΜΙΛΙΟΥΝΙΑ ΟΙ ΥΠΟΛΟΙΠΟΙ, να μείνετε εκεί ΚΑΤΩ ! Γιατί, φυσικά, η ΑΞΙΟΚΡΑΤΙΑ είναι κομμένη και ραμμένη στα μέτρα της …ΠΥΡΑΜΙΔΑΣ !


Δεχτήκαμε τόσο, μα τόσο εύκολα, τον απόλυτο φασισμό, εκείνον της ..εκ γενετής ΑΔΙΚΙΑΣ. Τον απόλυτο φασισμό, της προδιαγραμμένης, στο όνομα της ανισότητας που πρέπει να διασωθεί, ΚΑΤΑΔΙΚΗΣ
Ξεχάσαμε, τόσο μα τόσο εύκολα την ..Ιθάκη! Πάψαμε να ονειρευόμαστε τον πραγματικό κόσμο όπου οι ανθρώπινες ανάγκες, λίγο-πολύ είναι ίδιες. Τον πραγματικό κόσμο, που τα παιδιά όλων κλαίνε με τον ίδιο ακριβώς τρόπο. Ξεχάσαμε τον μόνο πραγματικό στόχο, όπου ο άνθρωπος θα προσφέρει όσα μπορεί και θα απολαμβάνει όσα δικαιούται. Όπου ο ‘άνθρωπος’ θα είναι το ‘μέτρο’ κι όχι το ‘μετρήσιμο’. 
Ξεχάσαμε. 
Φάγαμε τον δηλητηριώδη λωτό. 
Και πρέπει να ξυπνήσουμε._