Τετάρτη, 27 Αυγούστου 2014

Θεϊκή κατάρα..




Όταν ο Αλλάχ κάλεσε τον Προφήτη στο σπήλαιο και του ‘υπαγόρευσε’ το Κοράνι, του έκρυψε την κατάρα που είχε προνοήσει για τους μακρινούς απογόνους των πιστών του: Πως κάποτε θα κληθούν να ζήσουν πάνω σε μια θάλασσα από πετρέλαιο! Το Ισλάμ του Αβερρόη, της Άλγεβρας και της Αλάμπρα, πάνε αιώνες που πλέον δεν υπάρχει. Πέρασε στα σκιερά παρασκήνια της Ιστορίας το ίδιο βιαστικά όσο είχε αναδυθεί.  Η έσχατη λάμψη του, η Οθωμανική, στην πραγματικότητα, δεν ήταν παρά η επικράτηση των δικών του ‘βαρβάρων’, που το έστελναν οριστικά και αμετάκλητα στον τάφο.

Το τωρινό Ισλάμ, το μετά την αποικιοκρατία και το ..πετρέλαιο, μόνο σαν καρικατούρα εκείνης της παλαιάς δόξας μπορεί να θεωρηθεί.  Κατακερματισμός. Ξενόδουλοι Εμίρηδες και Πρόεδροι. Χλιδή και εξαθλίωση. Το βαρύ χέρι των ‘ισχυρών’ και των ‘πλανηταρχών’ αυτού του κόσμου, να ανακατεύει το τοπίο όπως κάθε φορά του αρέσει και φυσικά, αίμα: Ποτάμι αίμα να τρέχει. Αίμα πιστών και απίστων. Αίμα φανατικών και μη. Αίμα τις περισσότερες φορές χρωματισμένο με θρησκευτικές δικαιολογίες. Αιρετικό. Ορθόδοξο. Φανατισμένο λιγότερο ή περισσότερο, όμως πάντα: Αίμα κυρίως αθώων και αμάχων!

Μια αιματοβαμμένη καρικατούρα είναι κι αυτή που παρακολουθούμε τώρα με τους λεγόμενους ‘τζιχαντιστές’. Που κοροϊδεύουν τον κόσμο και κυρίως τους ίδιους τους οπαδούς τους, πως το ‘σωστό’ Ισλάμ είναι αυτό εδώ του Ιερού πολέμου, κατά παντός δήθεν απίστου. Που έχουν για αρχηγό έναν ανεκδιήγητο, που άλλαξε το όνομά του και αυτοβαφτίστηκε «Αμπού Μπακρ της Βαγδάτης» (Αμπού Μπακρ λεγόταν ο πρώτος μετά τον Προφήτη Χαλίφης) και ισχυρίζεται πως είναι –λέει- απόγονος κατευθείαν του ίδιου του Μωάμεθ ! Που, όμως, καταλαμβάνει με επιμέλεια χαρτογράφου πετρελαιοφόρες περιοχές της Συρίας και του Ιράκ, και συνεχίζει να πουλάει το χρυσοφόρο κοίτασμα. Που λεηλατεί προσεχτικά τις Τράπεζες των περιοχών που καταλαμβάνουν οι μισθοφόροι ‘μαχητές’ του. Που πιάνει ομήρους και ζητάει λύτρα μέσω facebook και sms. Που τον έχει αποκηρύξει ακόμη και η Αλ Κάϊντα, κανείς δεν έχει δει το πραγματικό του πρόσωπο και φυσικά υπάρχουν σοβαρές υποψίες με τα όσα κάνει, πως είναι στρατολογημένος απ’ τις ..Ισραηλινές Μυστικές Υπηρεσίες, ίσα-ίσα για να βλάψει το Ισλάμ…

Τώρα, βέβαια, μυρίζει ..Σταυροφορία. Ο Στρατηγός απ’ τις ΗΠΑ ήδη ισχυρίζεται πως για να κατασταλεί η ‘τρομοκρατία’ πρέπει να γίνει ‘επέμβασις’. Ο κύριος Πλανητάρχης, δηλώνει πως η Αμερική ‘δεν ξεχνά’ και πως ‘εκείνοι που έσφαξαν τον δημοσιογράφο, θα πληρώσουν’. Κι επειδή, ανέκαθεν οι Σταυροφορίες γίνονταν υπό τις Παπικές ευλογίες, ήδη ο Πάπας δήλωσε κι αυτός πως ‘είναι πρόθυμος να επισκεφτεί την Συρία’!..

Θα δούμε τι θα ακολουθήσει. Ένα ‘κράτος’ κατασκευασμένο εκεί ανάμεσα στο Ιράκ και την Συρία, ελεγχόμενο απ’ τους Αμερικανούς ή η συντριβή του ISIS με αποκατάσταση της προηγούμενης κατάστασης; Το σίγουρο είναι πως όλος αυτός ο ‘θόρυβος’, άφησε το Ισραήλ να σφαγιάσει ανενόχλητο ακόμη μια φορά την Γάζα και το ‘παλαιστινιακό’ (επιτρέψτε μου βοηθούσης και της Χαμάς) να πάει πάλι προς τα πίσω ακυρώνοντας τις πρόσφατες διαπραγματευτικές του επιτυχίες.

Βαρειά η θεϊκή κατάρα. Ίσως η λύτρωση να έλθει, για τους βασανισμένους αυτούς λαούς, όταν θα στερέψει και η τελευταία σταγόνα του πετρελαίου πάνω στο οποίο βρέθηκαν να επιπλέουν. Κι αυτό, μάλλον αργεί._

Πέμπτη, 14 Αυγούστου 2014

Τρικυμία εν κρανίω..




Σύμφωνα με σημερινό πρωτοσέλιδο στα ΝΕΑ (που το βρήκα και στην Ζούγκλα) το Υπουργείο Οικονομικών ‘σκέφτεται’ –λέει- να δημιουργήσει ένα ‘νέο’ καθεστώς στον ΦΠΑ, σύμφωνα με το οποίο, οι επιχειρήσεις με ετήσιο τζίρο έως τις 500.000,00 ευρώ, θα μπορούν –λέει- να αποδίδουν τον ΦΠΑ, μόνον εφόσον έχουν ΕΙΣΠΡΑΞΕΙ το σχετικό παραστατικό.



Η απόφαση του Υπουργείου, έρχεται υποτίθεται να διορθώσει μια κατάσταση, όπου πολλοί επιχειρηματίες δεν έχουν την δυνατότητα (λόγω ρευστότητας) να εξοφλήσουν τον ΦΠΑ, αφού έχουν εκδώσει Τιμολόγια, για τα οποία όμως δεν έχουν εισπράξει ακόμη το ζεστό χρήμα…



Δεν γνωρίζω ποιος νους σκέφτηκε αυτή την μεγαλειώδη ανοησία, αλλά μου θυμίζει την γνωστή περίπτωση της βιομηχανίας σπίρτων που για να διαπιστώνει ποια κουτιά έφταναν στο τέλος της γραμμής παραγωγής άδεια, (και να τα αποσύρει) πλήρωσε κι εγώ δεν ξέρω πόσα εκατομμύρια, να φτιάξει ένα περίπλοκο ηλεκτρονικό σύστημα με ακτίνες που σάρωναν τα κουτιά, κλπ, ενώ θα μπορούσε να λύσει το πρόβλημα μ’ έναν ..ανεμιστήρα !..



Δεν αντιλαμβάνεται το Υπουργείο άραγε πως κατ’ αρχήν ένα τέτοιο σχέδιο αναιρεί το πάγιο λογιστικό αξίωμα, σύμφωνα με το οποίο το Έξοδο (ή το Έσοδο αντίστοιχα), λογίζονται χρονικά την στιγμή της ΕΚΔΟΣΗΣ του ΠΑΡΑΣΤΑΤΙΚΟΥ (και ΑΣΧΕΤΑ με τον χρόνο της εξόφλησής τους);; Διότι με την ίδια λογική (με την οποία προτίθεται να ζητάει ή όχι τον εισπραγμένο ΦΠΑ) θα έπρεπε το μεν Έσοδο να μην φορολογείται (και σαν Εισόδημα πλέον) στην οικονομική χρήση (έτος) κατά το οποίο δημιουργήθηκε, αλλά εκείνη (ίσως την επόμενη) κατά την οποία θα εισπραχθεί ! Το δε Έξοδο –αντίστοιχα- να αφαιρείται απ’ τα κέρδη (και επομένως να μειώνει τον Φόρο Εισοδήματος) κατά τον χρόνο που ΠΛΗΡΩΝΕΤΑΙ, και όχι όταν το κάνεις ! Φυσικά, ξέρει καλά το Υπουργείο, πως κάτι τέτοιο θα έστελνε τον όποιο 'ανταγωνισμό' στα σκουπίδια, αφού σε τέτοια περίπτωση καμιά σημασία δεν θα είχε πλέον το ότι κάποιος μου δίνει πίστωση δέκα ημερών, ενώ κάποιος άλλος δύο μηνών, κάποιος μου προσφέρει δυνατότητα δόσεων, κάποιος όχι, κλπ...



Σκοτεινές αφήνει τις προθέσεις του το Υπουργείο, πάντως, ώς προς τον χειρισμό όχι των Εσόδων, αλλά των Εξόδων: Ο ΦΠΑ είναι φόρος κυλιόμενος, πάει να πει, πως κάθε μήνα, πληρώνεις τον ΦΠΑ των Εσόδων σου, ΑΦΟΥ ΠΡΩΤΑ αφαιρέσεις τον ΦΠΑ των δαπανών που έκανες: Θα τις αφαιρείς, όμως τώρα ή όχι; Γιατί, κανονικά, με την λογική του Υπουργείου, κι αυτές θα έπρεπε να τις αφαιρέσεις ΟΤΑΝ ΤΙΣ ΠΛΗΡΩΣΕΙΣ. Κι αν είναι έτσι, γιατί να μαρτυρήσεις στον Έφορο το ΠΟΤΕ πλήρωσες (και πώς αυτός θα μπορεί να το διασταυρώσει), απ’ τη στιγμή μάλιστα που οι μικρές επιχειρήσεις με βιβλία Β’ κατηγορίας ΔΕΝ είναι υποχρεωμένες να τηρούν λογαριασμό Ταμείου;;….



Όπως εύκολα αντιλαμβάνεται κανείς (όχι το Υπουργείο), μια ‘μικρή’ επιχείρηση θα μπορούσε θεωρητικά, να αγοράζει συνεχώς χονδρικά από μια ‘μεγάλη’ (με τζίρο που δεν της επιτρέπει να μπει στο ‘καθεστώς’), να ΕΚΠΙΠΤΕΙ συνεχώς και ‘εδώ και τώρα’ της δαπάνες της (άσχετα με το εάν τις έχει εξοφλήσει) και να πληρώνει τον ΦΠΑ των δικών της πωλήσεων, όποτε και όταν αυτές ΕΙΣΠΡΑΧΘΟΥΝ ! Με άλλα λόγια θα εκμεταλλεύεται το μικρό της μέγεθος για να στέλνει τον ΦΠΑ στις ..καλένδες….



Γράφει διάφορα άλλα χαριτωμένα το άρθρο, εκείνο που ΔΕΝ γράφει, είναι το πώς ακριβώς εννοεί αυτή την ΕΙΣΠΡΑΞΗ το Υπουργείο. Μιλάει για ολική είσπραξη; Ή μήπως τα ξεφτέρια, σκέφτηκαν, πως θα πρέπει να αποδίδεις και ..μέρος του ΦΠΑ, ανάλογα με το ..μέρος του Τιμολογίου που έχει εισπραχθεί. Κι επειδή, εάν πέσουμε στην περίπτωση των τμηματικών εξοφλήσεων, των δόσεων, κλπ το κάνουμε το σύστημα κάπως περίπλοκο, φαντάζομαι πως το Υπουργείο μιλά (κι ονειρεύεται) για την στιγμή της πλήρους εξοφλήσεως: Κόβω, λοιπόν, εγώ ένα τιμολόγιο, ας πούμε, 10.000,00 ευρώ, στον πελάτη μου, και συνεννοούμαι μαζί του να με πληρώσει 9.999,00 ( να μου αφήσει ένα ευρώ χρέος !). Τέλεια ! Έχω εισπράξει τον ΦΠΑ μου, αλλά δεν θα τον αποδώσω ΠΟΤΕ (ή τέλος πάντων, θα τον πληρώσω όποτε εγώ θελήσω) !...



Για να σοβαρευτούμε, το πρόβλημα είναι ΥΠΑΡΚΤΟ. Σκεφτείτε για παράδειγμα πως το 99% των Φαρμακοποιών που συναλλάσσονται με τα Ασφαλιστικά Ταμεία, έχουν τζίρο σαφώς κάτω απ’ το όριο, και επομένως θα μπορούσαν να ευεργετηθούν από μια τέτοια ρύθμιση και να μην τους κυνηγά η Εφορία να ξοφλήσουν ΦΠΑ που θα τον εισπράξουν απ’ το κράτος σε δύο, τρείς και καμιά φορά και σε περισσότερους μήνες. Υπάρχει πρόβλημα, αλλά δεν λύνεται με τον τρόπο που πάει να το ‘λύσει’ το Υπουργείο, άλλη μια φορά στο πόδι, άλλη μια φορά σε πλήρη σύγχυση.



Αρκούσε να αλλάξουν κάποιες λίγες λεπτομέρειες στον Κώδικα στοιχείων, σε σχέση με τον ΧΡΟΝΟ ΕΚΔΟΣΗΣ των Τιμολογίων και ΤΙΠΟΤΕ ΑΛΛΟ. Θα μπορούσε, για παράδειγμα το Υπουργείο να αποδέχεται σαν νόμιμο στοιχείο κάποιο ΠΡΟΤΙΜΟΛΟΓΙΟ, ή έστω έναν ‘ΛΟΓΑΡΙΑΣΜΟ’ (σαν αυτούς της ΔΕΗ, που να θυμίσω ΕΧΟΥΝ και ΦΠΑ!) (ως αποδεικτικό της χρηματικής απαίτησης) και να ζητάει την οριστική έκδοση ΦΟΡΟΛΟΓΙΚΟΥ παραστατικού (Τιμολογίου) στην εξόφλησή του. Φυσικά θα έπρεπε και το Δημόσιο, τα Ταμεία, κλπ, να αναγνωρίζουν αυτό το προτιμολόγιο, (ή τον ‘λογαριασμό’) σαν υποχρέωσή τους. Τέλος, ΔΕΝ μπορείς να βάζεις όρια τζίρου κλπ, γιατί έτσι καταργείς την ισονομία. Προαιρετικό, ναι, ας είναι. Όποιο μέτρο όμως. Όποια ρύθμιση, κλπ, θα έπρεπε να ισχύσει (ή να μην ισχύσει) για τους πάντες.  

Παρασκευή, 8 Αυγούστου 2014

Βασιλικά Ευβοίας






Δεν είχα πάει ποτέ ξανά στα Βασιλικά Ευβοίας. Μη φανταστείτε πως πήγαινα στην Μύκονο.  Λιανούς προορισμούς πάντα διάλεγα. Ήσυχα μέρη.  «Οικογενειακά». Λίγη καλή θάλασσα να τρέχει το παιδί, κυρίως όσο ήτανε μωρό. Ένα βολικό δωμάτιο να μας χωράει (δεν το πετύχαινα πάντα με το ίντερνετ, το ομολογώ). Ένα τίμιο μαγαζί, να τρώμε.


Τα Βασιλικά, θα τα βρείτε στην Βόρεια Εύβοια, καμιά ώρα δρόμο απ’ την Αιδηψό,  (στην οποία θα περάσετε απ’ την Αρκίτσα με 30 περίπου ευρώ ναύλα), στην πλευρά της που ‘βλέπει’ στο Αιγαίο. Απέναντί τους χαζεύουν την Σκιάθο και τη Σκόπελο. Το χωριό, ψηλά στο βουνό, έχει μαγευτική θέα, και μια εκπληκτική βλάστηση ολόγυρα που θυμίζει Πήλιο. Φυσικά, δεν έχει να μείνετε εκεί, θα βρείτε, όμως,  δωμάτια (κι ένα παλιούτσικο μα βολικό ξενοδοχείο) προς τα κάτω, κοντά στην παραλία του, το Ψαροπούλι.


Το Ψαροπούλι είναι μια τεράστια παραλία (ίσως η μεγαλύτερη στην Εύβοια), με μήκος κοντά στα τέσσερα χιλιόμετρα. Αμμουδερή έξω, βότσαλο αλλού ψιλό, αλλού μεγαλύτερο, πουθενά όμως ‘άγριο’ μέσα. Στην αριστερή του πλευρά (όπου και το μικρό λιμανάκι με τα ψαροκάικα) θα βρείτε και ξαπλώστρες (χωρίς έξτρα χρέωση, αρκεί να πιείτε έναν καφέ) κι αν πάλι σας αρέσει η απόλυτη απλωσιά, τα υπόλοιπα τρία χιλιόμετρα είναι δικά σας.


Τα νερά (λιγουλάκι βαθιά, όχι όμως απότομα) είναι κατακάθαρα, τις περισσότερες μέρες ήταν ‘λάδι’, ούτε καν φύκι δεν έφερνε.  Εναλλακτικά, σε περίπτωση που πιάσει αέρας στο Ψαροπούλι, δίπλα, δέκα λεπτά απόσταση, υπάρχει άλλη παραλία (τα Ελληνικά), που θα την βρείτε σίγουρα την ίδια στιγμή, απάνεμη, αμμουδερή και ρηχή.


Οι τιμές των δωματίων είναι μάλλον χαμηλές, μιας και οι περισσότεροι επισκέπτες είναι Έλληνες. Το φαγητό, κι αυτό δεν είναι ακριβό, θα βρείτε πολύ καλό και φρέσκο ψάρι (που το φέρνουν οι ντόπιοι ψαράδες), αλλά υπάρχουν για πιο ‘στο πόδι’ και κάνα δυο σουβλατζίδικα καθώς και μια αιφνιδιαστικά πολύ καλή πιτσαρία. 


Η περιοχή δεν έχει πολλά να δεις. Ένα πρωινό να αφιερώσεις, θα προλάβεις να πάς στο κοντινό μοναστήρι  (λίγο μετά το χωριό Παππάδες) καθώς και στους καταρράκτες εκεί κοντά, και γυρίζοντας θα περάσεις κι απ’ την Κερασιά, όπου θα βρεις το Μουσείο Απολιθωμάτων κλειστό, διότι ‘δεν υπάρχει υπάλληλος’...


Δεν θα μείνεις πολύ στα Βασιλικά. Όσο ‘φιλικά’ και να είναι, οι προϋπολογισμοί πια επιτρέπουν το πολύ μια βδομάδα, άντε οκτώ μέρες. Θα προλάβεις να ηρεμήσεις λιγάκι. Θα προλάβεις να χορτάσεις λιγάκι την υπέροχη θάλασσα. Θα αλλάξεις παραστάσεις, κάπως θα γεμίσουν οι μπαταρίες. Θα προλάβεις –αν είσαι τυχερός- να γνωρίσεις και κάποιους γνήσιους ανθρώπους –την κυρία Αργυρώ με τον άντρα της τον Κύριο Βαγγέλη που μαζί με τα νόστιμα πιάτα τους σου ‘σέρβιραν’ πάντα και το ζεστό τους χαμόγελο- αλλά, μέχρι εκεί. Λιγάκι προτού προλάβεις να ανταλλάξεις κάτι πιο στρόγγυλο. Τίποτε πιο ουσιαστικά ‘τουριστικό’, η πρώτη δόση του Νέου Φόρου Ακινήτων, θα σε γυρίσει πίσω. 


Επιστρέφεις γνωρίζοντας πως είσαι –έστω κι έτσι- απ’ τους τυχερούς.  Επιστρέφεις με κάποια μικρή ενοχή. Επιστρέφεις και πέφτεις μετωπικά πάνω στον κύριο Υπουργό Εργασίας, που από του βήματος της Βουλής, σε διαβεβαιώνει πως κάθε μέρα μπαίνοντας στο γραφείο του, ‘κάνει την προσευχή του και κοιτάζει την Ελληνική σημαία’!!...