Σάββατο, 8 Αυγούστου 2015

Ο Καραγκιόζης Φούρναρης..




Οι ‘δεξιές’ επιθέσεις εναντίων του κ. Λαφαζάνη, του τύπου πχ του περίτεχνου χρονογραφήματος της κ. Έλενας Ακρίτα ή των ‘φίλιων’ πυρών ‘έχω μπλέξει με τρελούς’ και τα ρέστα, όχι μόνο δεν με πείθουν, ίσα-ίσα θα με προκαλούσαν να τον υπερασπιστώ, εάν και ο ίδιος δεν τα είχε κάνει μαντάρα: Δεν ψηφίζω αλλά στηρίζω. Ανακαλύπτω το εθνικό νόμισμα ενώ όχι μόνο πέντε ολόκληρους μήνες σ’ όλη τη διαπραγμάτευση δεν το έχω ψελλίσει καν αλλά και ΞΕΡΩ πως αυτό θέλει μια προετοιμασία που τώρα δεν υφίσταται ούτε καν η δυνατότητά της (εκτός κι αν ανοίξουμε τίποτε λαγούμια κάτω απ’ την Μεσογείων και τυπώνουμε στα κρυφά). Τρέχω και κάνω παρα-συγκεντρώσεις της ‘αριστερής πλατφόρμας’ (τι όνομα κι αυτό) και υπερ όλων, φυσικά, σιγά μην παραιτηθώ απ’ την χρυσοφόρα βουλευτική μου εδρούλα! Και ειλικρινά, δεν γνωρίζω ποιος απ’ τους δύο, εσείς κ. Λαφαζάνη μου ή ο κ. Τσίπρας, βρίσκεται σε λάθος κόμμα, αλλά δεν πρόκειται να έλθω να ψηφίσω το φθινόπωρο, για να ξεκαθαρίσετε εσείς τις ταυτότητές σας.. 

Να έχετε ήδη παραιτηθεί και εσείς, εξ άλλου, θα έπρεπε, κυρία Βαλαβάνη μας. Που μάλιστα βγάζει και ψήφισμα το ‘όργανον’ και σας υπερασπίζεται, έναντι της ‘λάσπης’ που εξαπολύουν τα ‘μίντια’ ενάντια στο ‘αγνό αριστερό σας παρελθόν’. Και ειλικρινά, σεβαστό και το αριστερό σας παρελθόν και οι αντιδικτατορικοί σας αγώνες. Πλην όμως, ξέρετε καλύτερα από εμάς, πως το ‘έντιμο βιογραφικό’ δεν είναι ..νερό του Ιορδάνη που σας ξεπλένει προκαταβολικά και εις τους αιώνες των αιώνων. Ξέρετε καλύτερα από εμάς, πως τα βουλευτικά έδρανα σ’ όλη τη μεταπολίτευση, βόλεψαν μια χαρά πάρα πολλούς που εξαργύρωσαν τα ‘πολυτεχνεία’ και τους ‘αγώνες’ τους ενσωματωμένοι ευκολότατα απ’ το σύστημα. Η ίδια η εκφωνήτρια του σταθμού στο Πολυτεχνείο, μετά από μια καταπληκτική πολιτική διαδρομή απολαμβάνει αυτή την στιγμή τον παχύ επιτροπικό της μισθό, ασχολούμενη με τις ..σαρδέλες της Μεσογείου! Και να διευκρινίσω κάτι: Δεν με ενδιαφέρει εμένα, ούτε τι κατέθεσε, ούτε τι σήκωσε, όποιος συγγενής σας, όποιου βαθμού συγγένειας κι αν είχε μαζί σας, στο κάτω-κάτω δεν ευθύνεστε για ενέργειες άλλων. Όμως να λέτε την μία ‘δεν σήκωσα εγώ’, την άλλη ‘δεν πολυμιλάω με τη μαμά μου’, την επόμενη να φεύγετε απ’ το Υπουργείο τάχα μου δεν συμφωνείτε με τα μέτρα, και φυσικά ούτε κι εσείς να παραιτείστε απ’ την χρυσοφόρο εδρούλα, το κάψατε πλέον το βιογραφικό, το όποιο κόκκινο έχει γίνει γκρίζο, και είναι κρίμα…

Να παραιτηθείτε τέλος, ίσα-ίσα που προλαβαίνετε κι εσείς κύριε Τσίπρα μου. Διότι, δεν ξέρω εάν έχετε καταλάβει, πως εκείνη την καταραμένη Παρασκευή που βγήκατε στο γυαλί και προαναγγείλατε το έρμο εκείνο δημοψήφισμα, είχατε κάνει το μοιραίο –και μάλλον τελευταίο- πολιτικό σας λάθος. Δεν ξέρω, εάν έχετε ακόμη καταλάβει, πως καταφέρατε έκτοτε να αυτοπαγιδευθείτε, όπως δεν το κατόρθωσε ίσως κανείς ποτέ στο παρελθόν. Διότι του ενός εκείνου ‘κακού’ μύρια ακολούθησαν: Πήρατε το ‘περήφανο όχι’ και το μεταφράσατε σε ‘ναι’. Ξενυχτήσατε δεκαεφτά ώρες στις Βρυξέλλες, για να σας πει η ‘αριστερή σας καρδιά’ να τους ‘ρίξετε μια στο τραπέζι’ πλην όμως η (δεξιά;) σας λογική να σας συγκρατήσει τελικά. Κι ύστερα επιστρέψατε φέρνοντας ένα ακόμη μνημόνιο, έχοντας κάνει την τρίτη και πλέον επώδυνη (κάτω από αριστερή σημαία) θεαματικότατη κωλοτούμπα!  Τώρα φυσικά, αναγκάζεστε να ψηφίζετε ‘μέτρα που δεν πιστεύετε’ σ’ αυτά, και –δεν ξέρω αν το συνειδητοποιείτε- εσείς που ‘δεν θα γινόσαστε ‘Παπαδήμος’, έχετε αυτό ακριβώς γίνει: ‘Παπαδήμος’ που του ψηφίζουν τα νομοσχέδια οι ‘εχθροί’, μιας ‘άτυπης’ ‘εθνικής συναίνεσης’ από ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, ΠΟΤΑΜΙ, ΑΝΕΛ και ‘υπάκουο ΣΥΡΙΖΑ’!...

Κι επειδή πλέον, όλο αυτό που παρακολουθούμε εμβρόντητοι, είναι του τύπου .. ‘ο Καραγκιόζης Φούρναρης’ (άλλος τίτλος η αριστερά στην κυβέρνηση) και προτού, μας τρελάνετε τελείως και σας δούμε πχ να κατεβαίνετε και σε καμιά ..διαδήλωση ενάντια στον ..εαυτό σας. Προτού, μας καλέσετε να ψηφίσουμε σε τίποτε εθνικές εκλογές  με κανένα διακύβευμα ‘εκκαθάρισης του τοπίου στον ΣΥΡΙΖΑ’, άντε κι εσείς στο σπιτάκι σας, βάλτε κανέναν πραγματικό ‘Παπαδήμο’ να διαχειριστεί εκεί τα ανέφικτα που ψηφίζετε, μήπως και διασώσετε κάτι απ’ την αριστερή σας τουλάχιστον ‘καρδιά’…

Μήπως, τέλος, κι εμείς, αρχίσουμε επιτέλους να καταλαβαίνουμε, με ποιόν έχουμε να τα βάλουμε._

2 σχόλια:

  1. Καλά τα λες, Θανάση! Αλλά η μόνη μας σωτηρία ο "Παπαδήμος" μωρέ; Σε κάτι πιο αριστερό, ελπιδοφόρο και...μεταρρυθμιστικό δεν έχει;;;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Καλημέρα, Γυριστρούλα, εκεί στο ωραίον νησί σας, απ' την έρμη την Αθήνα...

      Δεν ήθελα φυσικά να πω πως ένας 'Παπαδήμος' είναι ό τι μας χρειάζεται. Αλλά είναι τουλάχιστον θλιβερό, να βλέπεις την αριστερά να μην βλέπει πέρα απ' τη μύτη της, και να θέλει να το παίξει ..τεχνοκράτης στη θέση του τεχνοκράτη. Το κακό είναι πως όλο αυτό ήταν προδιαγεγραμμένο από πριν τις Ευρωεκλογές ακόμη. Όταν ο ΣΥΡΙΖΑ 'υποσχόταν' και 'εγγυόταν' την παραμονή στο ευρώ. Υπήρχε σαφέστατη αντίφαση ανάμεσα σ' αυτό το 'αγαπώ την Ευρώπη' και στο 'θα καταργήσω τα μνημόνια'. Κάποτε 'καταηγορήσαμε' τον Γιωργάκη, που τότε που τους πόναγε, δεν βρήκε το θάρρος να χρεοκοπήσει και να λυτρώσει τη χώρα. Τώρα το ξεχάσαμε. Τον Τσίπρα τον εξευτέλισαν κυριολεκτικά, είχε κάθε δίκιο να τους μουτζώσει και να τα βροντήξει κάτω, είχε την λαϊκή στήριξη, την αριστερή ταυτότητα, το ηθικό πλεονέκτημα, είχε κερδίσει ακόμη και στην Ευρώπη το επικοινωνιακό παιχνίδι, κι όμως: Δεν τόλμησε. Τον επιβραβεύει τώρα ο Άδωνις, πως 'έβαλε την πατρίδα πάνω απ' το κόμμα'. Δεν το λες και παράσημο...

      Διαγραφή