Πέμπτη, 3 Δεκεμβρίου 2015

Μοντέρνοι καιροί..




Οι συζητήσεις στην Βουλή (τώρα για τον προϋπολογισμό) προκαλούν θλίψη. Δήθεν εκπρόσωποι του λαού, να διαδέχονται ο ένας τον άλλο χωρίς κανένας –μα κανένας- να ξεφεύγει έστω και στο παραμικρό, απ’ αυτό που αναμένεις ν’ ακούσεις, ανάλογα με την κομματική του ταυτότητα. ‘Ρήτορες’ που στην συντριπτική τους πλειοψηφία απλά αναγιγνώσκουν από χειρόγραφο ενίοτε χωρίς να μπορούν στοιχειωδώς έστω να χρωματίσουν αυτό που οι ίδιοι –ή μήπως και τρίτοι- έχουν γράψει.

Ορισμένοι πιο έμπειροι, και κάποιοι ελάχιστοι που ‘το’ χουν’, αναλώνονται στο να επιδείξουν στην κάμερα –κακό έχει κάνει τελικά η τηλεοπτική κάλυψη- εκτός του ταλέντου τους (για τις επόμενες εκλογές), την προσεκτική ταύτισή τους με την κομματική γραμμή, καθώς και την αποτελεσματικότητα που έχει η ευφράδειά τους να πλήξει καλύτερα τον αντίπαλο.  Κι ενώ, απ’ τους ‘παλιούς’ αυτούς δεν περιμένεις και τίποτε διαφορετικό, δυστυχώς και οι κάμποσοι νεοεισελθόντες, υποτίθεται το ‘φρέσκο αίμα’ (κυρίως του ΣΥΡΙΖΑ, αλλά και του Ποταμιού ή και της Ένωσης Κεντρώων), μας απογοητεύουν ακόμη περισσότερο με την πενία των επιχειρημάτων τους, την φανερή τους ..πολιτική ανεπάρκεια, την εμφανή τους δυσλεξία.

Πρόκειται –εδώ και πολλές δεκαετίες μην γελιόμαστε- για μια κομματική-τηλεοπτική δημοκρατία. Για μια μη-Βουλή, όπου το μόνο που ΔΕΝ συμβαίνει είναι αυτό ακριβώς που υποτίθεται πως έπρεπε να γίνεται: Πραγματική συζήτηση. Παρακολουθείς μόνο μια τυπική διαδικασία που εκ του κανονισμού πρέπει να τηρηθεί, ώστε να νομιμοποιηθεί το όποιο αποτέλεσμα της όποιας ψηφοφορίας. Μια διαδικασία που δεν προσφέρει απολύτως τίποτε, δεν μετατρέπει τίποτε, δεν διαμορφώνει τίποτε και θα μπορούσε κάλλιστα να λείπει, να ψηφίζουν απλά και να τελειώνει η ιστορία.

Είναι αλήθεια, βέβαια, πως τουλάχιστον σ’ όλη την μεταπολίτευση στο ίδιο έργο λίγο-πολύ υπήρξαμε θεατές. Δεν πρόκειται ούτε για καινούρια κατάσταση ούτε για σύμπτωμα της κρίσης.  Πιθανώς η πολυετής αυτή έκπτωση του κοινοβουλίου να είναι –αν όχι μια απ’ τις αιτίες της- πάντως πρόδρομο φαινόμενό της, το οποίο αγνοήσαμε.

Εκείνο που αλλάζει εμφανέστατα με τον καιρό είναι το επίπεδο. Μάθαμε τα χρόνια αυτά για το ‘θανατηφόρο σπιράλ της οικονομίας’ την ύφεση που φέρνει νέα ύφεση κλπ. Φαίνεται πως κάτι ανάλογο γίνεται και με την ποιότητα των βουλευτών. Και είναι πλέον σαφέστατο το …‘τίποτε’ σαν αποτέλεσμα της ..αναμόχλευσης του ‘πολιτικού δυναμικού’. Και δεν θέλω τώρα να γκρινιάζω σαν γέρος, αλλά δεν μπορώ να μην θυμηθώ: Δεξιός ήταν ο Κανελλόπουλος αλλά ήταν –τι να πρωτοπώ- Κανελλόπουλος. Αριστερός ήταν ο Κύρκος αλλά δεν έβαζε απλά την κασέτα στο play. Κενές πραγματικού περιεχομένου μπορεί να αποδείχθηκαν οι περίφημες ‘μονομαχίες’ Εθνάρχη-Λαοπλάνου τις δεκαετίες του 70 και του 80 αλλά τουλάχιστον πρόδιδαν έναν κάποιον ιδεολογικό όγκο πίσω απ’ τα πρόσωπα.

Επρόκειτο για μια ‘αριστοκρατία’ που απλά ..μας τέλειωσε; Ήταν μια ‘ηθική’, μια ‘τσίπα’, που δεν υφίσταται πια;  Ήταν άλλες ιστορικές συνθήκες, πιο απαιτητικές, άλλη μήπως κοινωνία, πιο υποψιασμένη; Ήταν αυτό που πέταξε κάποτε ο Διονύσης, τα καλύτερα παιδιά που ‘κουράστηκαν και γύρισαν στο σπίτι’; Ήταν η μακάρια ύπνωση της ευημερίας, των διορισμών και των αγροτικών επιδοτήσεων; Ήταν ο οριστικός θρίαμβος της οικονομίας έναντι της πολιτικής; Ήταν όλα αυτά μαζί;;…

Δεν ξέρω. 

Εύχομαι να μην το δείξει η ..νεκροψία._

4 σχόλια:

  1. Μια άλλη ματιά στα όσα σωστά επισημαίνεις, Θανάση, είναι και το ότι παλιότερα οι πολιτικοί, οι πιο γνωστοί τουλάχιστον, ήταν άνθρωποι με αστική παιδεία και αστική ταξική προέλευση. Δεν ήταν "παιδιά του λαού" όπως τώρα. Εκείνοι οι ευπατρίδες ήταν πρότυπα πνευματικά και ηθικά, ακόμα κι αν διαφωνούσες με την πολιτική τους ή σε έστελναν φυλακή και εξορία. Ετούτοι είναι ταιριαστοί με τον "χοντρό" λαό, απηχούν τα ελαττώματά του, καθησυχάζουν με τις ανεπάρκειές τους τις δικές του αδυναμίες. Τις πανάρχαιες αδυναμίες της δημοκρατίας...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Μπήκα πριν με το προφίλ του σχολικού ιστολογίου, κατά λάθος. Εγώ είμαι ο ...μαθητής :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Έλα καλέ ..μαθήτρια !! (καλά ο μοντέρνος λαγός με τη χελώνα τις προάλλες δεν παιζόταν!!!)...

      Δεν θα έλθετε στο μεγάλο χωριό τώρα με τας εορτάς δια κανένα shopping ;;.....

      Επί του προκειμένου, τώρα, εντάξει τότε μάλλον θα έλεγα πως ήταν μεγαλο-αστοί. Αλλά και τούτοι εδώ οι νυν σιγά μην κατέβηκαν από το ..γιαπί. Αστοί είναι και τούτοι, μπορεί 'μικροί' μπορεί 'μεσαίοι', άσε που ακούμε και για κάποια πόθεν έσχες τροφαντούλικα και κάτι 'της μαμάς μου ήταν τα μετρητά' και τα ρέστα....

      Τέλος πάντων, είναι και το δικό σας μετερίζι νομίζω Γυριστρούλα μου, της Παιδείας, που έκανε ..εκπτώσεις συνεχώς, κι από έκπτωση σε έκπτωση, τελικά βγάλαμε και πρωθυπουργό χωρις lower. Τώρα, ετούτες οι ηλικίες, να σκεφτείς πήγαν σχολείο μάλλον μετά την μεταπολίτευση. Τί να σου κάνει η plasma tv και το ΙΧ, άμα από Αρχαία γρι. Φασκελοκουκούλωστα...


      Διαγραφή
  3. Είδες; Φέτος έχουμε κάτι πρωτάκια πολυγραφότατα. Όσο για τους πολιτικούς, τα λεφτά και η νεοπλουτίστικη νοοτροπία καμιά σχέση με την αστική παιδεία που λέγαμε. Κι αυτή ξεκινάει πρώτα από την αγωγή και μετά πάει στην εκπαίδευση, την εκπτωτική, συμφωνώ απόλυτα, αλλά και καθολική συγχρόνως. Παλιά πόσοι τέλειωναν λύκειο; Στην δική μας γενιά οι μέτριοι και πάνω. Τώρα οι αστοιχείωτοι, αρκετές φορές, φτάνουν μέχρι πανεπιστήμιο και παίρνουν και πτυχίο.
    Και βέβαια θα έρθουμε στο χωριό σας, όλες τις γιορτές. Η Παριζιάνα δήλωσε πως όποιος θέλει να τη δει μόνο Αθήνα. Βασιλική διαταγή...

    ΑπάντησηΔιαγραφή